Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2019

Ο Voyager 2 ρίχνει φως στο όριο της ηλιόσφαιρας του Ήλιου μας και του διαστρικού διαστήματος



Πριν από ένα χρόνο, 5 Νοεμβρίου 2018, η διαστημοσυσκευή Voyager 2 της NASA έγινε μόλις το δεύτερο κατασκεύασμα του ανθρώπου στην ιστορία που έφυγε από την ηλιόσφαιρα – ο προστατευτικός θόλος σωματιδίων και μαγνητικών πεδίων που δημιουργείται από τον Ήλιο μας. Σε μια απόσταση περίπου 18 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τη Γη – πολύ πέρα από την τροχιά του Πλούτωνα – ο Voyager 2 είχε εισέλθει στον διαστρικό χώρο, μια περιοχή ανάμεσα στα άστρα. Σήμερα, πέντε νέες ερευνητικές μελέτες στο περιοδικό Nature Astronomy περιγράφουν τι παρατήρησαν οι επιστήμονες κατά τη διάρκεια της ιστορικής διάβασης του Voyager 2 και μετά από αυτήν.
Κάθε μελέτη περιγράφει λεπτομερώς τα ευρήματα από ένα από τα πέντε λειτουργικά επιστημονικά όργανα του Voyager 2: έναν αισθητήρα μαγνητικού πεδίου, δυο όργανα για τη μέτρηση ενεργητικών σωματιδίων σε διάφορες ενεργειακές περιοχές και δυο όργανα για τη μελέτη του πλάσματος (αέριου που συντίθεται από φορτισμένα σωματίδια). Τοποθετώντας τα μαζί, τα ευρήματα βοηθούν στην κατασκευή μιας εικόνας αυτού του κοσμικού αιγιαλού, όπου το περιβάλλον που δημιουργείται από τον Ήλιο μας τελειώνει και ο τεράστιος ωκεανός του διαστρικού διαστήματος αρχίζει.
Η ηλιόσφαιρα του Ήλιου είναι κάτι σαν ένα πλοίο που πλέει μέσα στο διαστρικό διάστημα. Τόσο η ηλιόσφαιρα όσο και το διαστρικό διάστημα είναι γεμάτα με πλάσμα, αέριο που έχει κάποια από τα άτομά του γυμνά από τα ηλεκτρόνιά τους. Το πλάσμα μέσα στην ηλιόσφαιρα είναι θερμό και αραιό, ενώ το πλάσμα στο διαστρικό χώρο είναι ψυχρότερο και πυκνότερο. Ο χώρος μεταξύ των άστρων περιέχει επίσης κοσμική ακτινοβολία ή σωματίδια που επιταχύνονται από άστρα που εξερράγησαν. Ο Voyager 1 ανακάλυψε ότι η ηλιόσφαιρα προστατεύει τη Γη και τους άλλους πλανήτες κατά περισσότερο από 70% της ακτινοβολίας αυτής.

Είμαστε δέσμιοι με δεσμά που οι ίδιοι δημιουργήσαμε.



Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Ο μεταξοσκώληκας υφαίνει ένα κουκούλι γύρω από τον εαυτό του. 

Τότε, πριν προλάβει να αναπτυχθεί ώστε να βγάλει φτερά και να βγει από το κουκούλι, ο παραγωγός τον πιάνει κι έτσι ο μεταξοσκώληκας ψοφάει μέσα στη φυλακή που ο ίδιος δημιούργησε. 

Όλοι είμαστε παγιδευμένοι με τον ίδιο τρόπο. 

Πριν αναπτυχθούμε πνευματικά υφαίνουμε ανόητα γύρω από τον εαυτό μας ένα κουκούλι από φόβους, στενοχώριες και άγνοια, μέχρι που έρχονται η αρρώστια και ο θάνατος και μας αφανίζουν. 

Είμαστε δέσμιοι με δεσμά που οι ίδιοι δημιουργήσαμε. 

Τι είναι το πιο καταστροφικό? 

Μπορείτε να τα πηγαίνετε καλά με τους περισσότερους ανθρώπους, αν τους κολακεύετε... αλλά...


Αποτέλεσμα εικόνας για Και τι έγινε αν με την κολακεία αποκτήσετε πολλούς φίλους και οπαδούς και απουσιάζει ο Θεός? Ο κόσμος θα σας έχει εγκαταλείψει για την ανεντιμότητά σας και σας έχει εγκαταλείψει επίσης και ο Θεός, κι όταν πεθάνετε θα πάτε στα βάθη του αστρικού κόσμου χωρίς καμία εγγύηση ούτε από τη συνείδησή σας ούτε από τον Θεό ούτε από άνθρωπο.

Να είστε ειλικρινείς με όλους. Μπορείτε να τα πηγαίνετε καλά με τους περισσότερους ανθρώπους αν τους κολακεύετε. Αυτό όμως καταστρέφει τον χαρακτήρα και αυτού που προσφέρει κολακείες και αυτού που τις δέχεται. Δεν είναι επιζήμιο να επαινείτε κάποιον. Σε όλους αρέσει η ενθάρρυνση και ο έπαινος για τα προτερήματά τους και τις πράξεις τους, αν αυτή η αναγνώριση είναι ειλικρινής. Όταν όμως κάποιος κολακεύει κάποιον άλλον για να πάρει κάτι σε αντάλλαγμα, αυτό είναι λάθος. Αν η αγάπη μου δεν αρκεί, δεν θα δωροδοκήσω κανέναν με κολακεία.

Και τι έγινε αν με την κολακεία αποκτήσετε πολλούς φίλους και οπαδούς και απουσιάζει ο Θεός? Ο κόσμος θα σας έχει εγκαταλείψει για την ανεντιμότητά σας και σας έχει εγκαταλείψει επίσης και ο Θεός, κι όταν πεθάνετε θα πάτε στα βάθη του αστρικού κόσμου χωρίς καμία εγγύηση ούτε από τη συνείδησή σας ούτε από τον Θεό ούτε από άνθρωπο.

ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΣ ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΥ...


Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Γιατί όταν μερικοί άνθρωποι μιλούν, όλοι γοητεύονται, ενώ άλλοι μπορεί να μιλούν για το ίδιο θέμα και να μην ενδιαφέρεται κανείς? 
Παρά τα ολοφάνερα ελαττώματά τους, οι δικτάτορες μπορούν να ασκούν τρομερή επιρροή. 
Ποιο είναι το μυστικό αυτής της δύναμης? 
Λέγεται μαγνητισμός.
Όλοι είναι θεϊκά προικισμένοι με προσωπικό μαγνητισμό. 
Τότε γιατί σε μερικούς είναι φανερός, ενώ σε άλλους όχι? 
Διότι πολύ λίγοι ξέρουν πώς να αναπτύσσουν αυτόν τον μαγνητισμό. Στους περισσότερους ανθρώπους είναι λανθάνων. Πολλές από τις δυνατότητές μας παραμένουν σε λανθάνουσα κατάσταση μέσα μας λόγω αχρησίας.
Ένα μυστικό του μαγνητισμού: Μόλις δύο ή περισσότεροι άνθρωποι βρεθούν μαζί, όλοι θέλουν να ακουστούν και κανένας δεν θέλει να ακούσει. 

Μην πάψεις να σμιλεύεις το άγαλμά σου


"Πώς θα δεις τώρα τι ομορφιά έχει μια καλή ψυχή; 

Αποσύρσου στον εαυτό σου και κοίτα·
και αν δεις τον εαυτό σου να μην είναι ακόμη ωραίος, όπως ο δημιουργός του αγάλματος που πρέπει να γίνει ωραίο αφαιρεί, λαξεύει, λειαίνει και καθαρίζει μέχρις ότου φανεί πάνω στο άγαλμα ένα ωραίο πρόσωπο, έτσι κι εσύ αφαίρεσε

Γιατί η μοναξιά είναι σε μας αρετή



"Να ζεις με τρομερή και περήφανη αταραξία· πάντοτε εκείθεν. Να έχεις και να μην έχεις τα αισθήματά σου, τα υπέρ και τα κατά σου, κατά βούληση, να αφήνεσαι να τα έχεις και να κάθεσαι πάνω τους όπως πάνω σε άλογα, συχνά όπως σε γαϊδάρους – γιατί πρέπει να ξέρεις να χρησιμοποιείς την ηλιθιότητά τους τόσο καλά όσο και τη φωτιά τους.

Να κρατάς τα τριακόσια πρώτα πλάνα σου, αλλά και τα μαύρα γυαλιά σου: γιατί υπάρχουν περιπτώσεις όπου κανένας δεν πρέπει να κοιτά μέσα στα μάτια σου, κι ακόμη λιγότερο στους “λόγους” σου. Και να διαλέγεις για παρέα εκείνο το ευδιάθετο και μπερμπάντικο ελάττωμα, τη φιλοφροσύνη

Πως να βάλουμε τάξη στην ζωή μας



Χάος. Πόσες φορές μας έχει έρθει να αποκαλέσουμε έτσι την καθημερινότητά μας; Ένα χαμένο λεωφορείο, την χειρότερη στιγμή. Ακυρωμένα ραντεβού στο παρά πέντε, επιπλέον δουλειά πάνω που λέγαμε ότι ήμασταν έτοιμοι να φύγουμε… Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορούν να μας καταστρέψουν την ημέρα, και να προκαλέσουν μεγάλο πλήγμα στα συναισθήματά μας. Και εκείνες τις στιγμές πρέπει να θυμόμαστε ότι υπάρχουν τρόποι να διαχειριστούμε το χάος—αρκεί να ξέρουμε να το κάνουμε σωστά.
Και, υποθέτουμε, είναι πλέον γνωστό ότι το να κατσουφιάσουμε ή να αποφύγουμε εντελώς να αναγνωρίσουμε τα άσχημα συναισθήματα, ή – ακόμα χειρότερα – να τα πνίξουμε στο αλκοόλ, είναι οι χειρότερες επιλογές μας. Ας δούμε τώρα, λοιπόν, τι μπορούμε όντως να κάνουμε.
Βρείτε τις κατάλληλες στρατηγικές για εσάς
Είναι πολύ πιθανό να έχετε δοκιμάσει αρκετές τεχνικές για να χαλαρώσετε, και είναι εξίσου πιθανό να έχετε ανακαλύψει πλέον τι λειτουργεί καλύτερα για εσά- όπως (και αυτό είναι πιο σημαντικό, και μαθαίνεται με τον άσχημο τρόπο) και το ποιες τεχνικές σας ρίχνουν σε έναν φαύλο κύκλο θλίψης. Έπειτα, αυτό που έχει σημασία είναι να προσπαθείτε αυτές τις τεχνικές να τις εφαρμόζετε τακτικά και όχι μόνο όταν τα πράγματα είναι δύσκολα.
Αναγνωρίστε ότι η στρατηγική σας δεν λειτουργεί για όλους…
…και το ανάποδο, φυσικά. Αυτό σημαίνει ότι α) θα χρειαστεί να δοκιμάσετε αρκετούς τρόπους να ηρεμήσετε το στρες σας, και β) αν κάποιος γνωστός ή φίλος σας έχει καταφέρει να βρει κάτι που του ταιριάζει, αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να βοηθήσει και εσάς η ίδια τεχνική. Μην απογοητεύεστε.

Ο καλός λόγος είναι το αντίθετο της κατάρας. Όταν λες καλά λόγια ο πρώτος που ωφελείσαι είσαι Εσύ


Όταν «λέω καλά λόγια» στους άλλους, το μυαλό μου γεννά φωτεινές σκέψεις και η καρδιά μου καλλιεργεί ζεστά συναισθήματα. Έτσι ο πρώτος που ωφελείται είμαι εγώ!

Μου είναι αδύνατον να υπολογίσω τις επιπτώσεις που έχει αυτή η πρακτική στους άλλους· αλλά ακόμα κι αν αποδεικνυόταν ότι δεν έχει κάποιο όφελος για αυτούς (κάτι που διαψεύδεται από πολλές μελέτες – για παράδειγμα, σε σχέση με τη δύναμη της προσευχής από απόσταση), το αποτέλεσμα που έχει πάνω μου είναι πολύ πειστικό και αρκεί από μόνο του για να με παρακινήσει να συνεχίσω.

Σας καλώ λοιπόν να κάνετε σκόπιμα μια δοκιμή. Βγείτε από το σπίτι σας και κάντε μια βόλτα για δέκα λεπτά, με μοναδικό σκοπό να απευθύνετε σιωπηρά τα καλά σας λόγια σε κάθε άτομο που συναντάτε. Δοκιμάστε το και δείτε πώς θα αισθάνεστε όταν γυρίσετε.

Μην πιστεύετε ούτε τον Pierre ούτε εμένα: αξιοποιήστε εσείς οι ίδιοι αυτό το εργαλείο και ελέγξτε την αποτελεσματικότητά του!

Μπορείτε να εφαρμόσετε την απλή τέχνη του καλού λόγου για μία εβδομάδα, από το πρωί ως το βράδυ, σε όποιο περιβάλλον βρίσκεστε και με όποιους ανθρώπους είναι γύρω σας.

Μην το πείτε σε κανέναν. Θα είναι το μυστικό σας, η κρυφή εξάσκησή σας. Αγοράζοντας το ψωμί σας το πρωί, πείτε έναν καλό λόγο στο φούρναρη. Στο λεωφορείο ή στο μετρό, σκεφτείτε κάτι καλό για τους γύρω σας. Στη δουλειά, στο τηλέφωνο, σε όλες τις συναλλαγές, πείτε έναν καλό λόγο στα άτομα με τα οποία έρχεστε σε επαφή. Στο σπίτι, εμποτίστε τη ματιά και τις χειρονομίες σας προς τα αγαπημένα σας πρόσωπα με πολλά καλά λόγια! Στη συνέχεια κάντε τον απολογισμό. Τι άλλαξε μέσα σας, στη ζωή σας και στο περιβάλλον σας;

H αντίσταση

resistance

Για όλα αυτά που φαινομενικά απειλούν την σωματική υγεία μας, αλλά και για όλα αυτά που απειλούν την ψυχολογική υγεία μας, για όλα τα βάσανά μας, διαλέγουμε συνήθως το δρόμο της αντίστασης. Η αντίσταση εκφράζεται ποικιλοτρόπως, με διακριτικές ή πιο χοντροκομμένες αντιδράσεις. Ε λοιπόν, μοιάζει πολύ σαν η Αντίσταση να είναι η πιο ζωτική πηγή που τροφοδοτεί, γιγαντώνει αυτό στο οποίο θέλουμε να αντισταθούμε. 
Ο πατέρας βλέπει το μικρό παιδί του να είναι άτακτο και να μην κάνει αυτό που του λέει (γιατί άραγε να το κάνει; είναι σίγουρα πέρα για πέρα απαραίτητο;). O πατέρας αντιστέκεται στην ατακτοσύνη τιμωρώντας το παιδί με μικρές ξυλιές. Μετά νιώθει τύψεις και του λέει “εγώ σε αγαπώ και θέλω να σαι καλό παιδί, έλα να σε φιλήσω”. Το παιδί ξανά ελεύθερο, παίρνει σκανδαλιάρικο βλέμμα και επαναλαμβάνει τις άτακτες κινήσεις, αυτή τη φορά πιο φρενιασμένο.
Κάποιος έχει τρέλα με το τζανκ φουντ. Θέλει να τρώει συνέχεια τέτοια γεύματα. Από την άλλη θέλει να κρατήσει τη σιλουέτα του κομψή και την υγεία του σε καλή κατάσταση. Έτσι, για να μην ξεφύγει τελείως η κατάσταση αντιστέκεται, βάζει στον εαυτό του όριο, πόσες φορές θα τρώει τζανκ φουντ την εβδομάδα. Μετριάζει λίγο την ποσότητα του τζανκ φουντ που καταναλώνει, αλλά η ιδέα του τζανκ φουντ κατατρώει τώρα ακόμη πιο πολύ το μυαλό του.

Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος, μάθε να σέβεσαι!

Αποτέλεσμα εικόνας για Αν θες να λέγεσαι άνθρωπος, μάθε να σέβεσαι!
Γράφει η Κατερίνα Καραβάκα
Υπάρχει αυτή η κατηγορία των ανθρώπων, των υπερβολικά ευσυνείδητων και υπεύθυνων. Που κοιμούνται και ξυπνούν με τις αξίες και τα όρια που έχουν θέσει στη ζωή τους. Δεν τα ξεχνούν ούτε λεπτό, τριγυρίζουν στο μυαλό τους μην τύχει και τα παραβούν. Μην τύχει και γίνουν ανήθικοι ή δεν ανταποκριθούμε στο “όνομα” της οικογένειας τους. Τι οπισθοδρομικές σκέψεις και ιδεολογίες ε; Λες και είναι από άλλη εποχή; Και όμως… Υπάρχουν ακόμα και σήμερα αυτοί οι παραδοσιακοί και εθιμοτυπικοί.
Υπάρχουν ακόμα αυτοί που κάτι ξεχνούν.. να ζήσουν! Τα κάνουν όλα όπως πρέπει, αυτοματοποιημένα και κλείνουν τα αυτιά τους σε αυτό που λέει η καρδιά τους. Αφήνουν τις επιθυμίες και τον αυθορμητισμό τους στο έλεος των “πρέπει”. Και αν, τελικά, κάνουν το διαφορετικό και το απροσδόκητο, νιώθουν τύψεις. Νιώθουν λες και έγιναν ανήθικοι, λες και άφησαν πίσω τις ρίζες τους. Αυτοί είναι οι λίγοι, οι μοναδικοί , οι παλιομοδίτικοι, αλλά αυθεντικοί κατ’ εμέ.

Όταν έρχεται το ένατο κύμα




Πόσοι άνδρες κάνουν πίσω μπροστά, στις τόσες απαιτήσεις των γυναικών…
Ημικρανίες, προσποιητοί οργασμοί για να τελειώνουμε με το σεξ.
Πόσες γυναίκες σηκώνουν τα χέρια και παραιτούνται από τις αναζητήσεις σεξουαλικού συντρόφου, σαν νάχουν μπαφιάσει να μην το θέλουν άλλο…
Στους δικούς μας τόπους η αναπαράσταση της λίμπιντο, δηλαδή της  φλογισμένης ερωτικής επιθυμίας, μοιάζει με οργισμένο ποταμό που παρασέρνει τα πάντα κι εμείς για να σωθούμε υψώνουμε τείχη, μη μας παρασύρει στο διάβα του.
Στην αρχαία Ιαπωνία οι άνθρωποι υπήρξαν σοφότεροι…. Όλη αυτή η λαγνεία και η σαγήνη, η ερωτική, έμοιαζε με μια σχεδία, έναν πλωτό κόσμο, που δεν μπορούσες πουθενά ν’ αγκυροβολήσεις, δεν υπήρχαν λιμάνια… έναν κόσμο που τον ζωντάνευαν οι παλλακίδες που περίμεναν στις άκρες του ποταμού τους ταξιδιώτες, μέσα στις δικές τους βάρκες.
Το νερό μετέφερε το πάθος, την επιθυμία σε μια ηρωική προσπάθεια να τα κρατήσει όρθια, ζωντανά και μάχιμα απέναντι στην οργή των ανέμων.
Ακροβασία σε τεντωμένο σχοινί…
Η τέλεια ασυνέπεια…
Η παραμικρή έκρηξη των αισθήσεων προκαλεί πανικό, αφυπνίζει και γίνεται η κεντρική περιπέτεια της ύπαρξης….
Η καταστολή της «ερωτικής εντροπίας», η αποφυγή της απομάγευσης του ανθρώπου.
Κοινωνίες άρρωστες σεξουαλικά. Επιβάλλουν δυό καινούργιες μορφές…
Την εθελόντρια παρθένα και τον μαχητή ευνούχο…

Ο Αλέξανδρος και τα Μυστήρια της Μέδουσας


Αλήθεια…
πώς σχετίζεται η Μέδουσα, η Κεφαλή της οποίας κοσμούσε την πανοπλία του Αλεξάνδρου, και τα «ιερά όπλα» που του δόθηκαν όταν πάτησε στο Ίλιον, με γενετικά πειράματα ελέγχου του ανθρώπινου DNA;
Αντιγράφω από το βιβλίο μου «Η Αδελφότητα της Φλόγας»:
Ο Ηρακλής μάζευε λοιπόν στρατό για να χτυπήσει την Λακεδαίμονα. Όταν έφτασε στην Αρκαδία ζήτησε βοήθεια από τον Κηφέα, ο οποίος του αρνήθηκε λέγοντάς του ότι φοβόταν μήπως επιτεθούν στην πόλη του την Τεγέα ενώ αυτός έλειπε. 
Τότε η Αθηνά έδωσε στον Ηρακλή μια πλεξούδα από τα μαλλιά της Γοργόνας (Μέδουσα), ο οποίος την έδωσε στην Στερόπη (μεταφράζεται Λάμψη), κόρη του Κηφέως λέγοντάς της αν επιτεθούν εχθροί, να την υψώσει τρεις φορές από τα τείχη, χωρίς να την κοιτάξει. 
Ο Κηφέας και οι γιοί του σκοτώθηκαν στον πόλεμο αυτόν (άρα η Στερόπη έμεινε κυβερνήτης της Τεγέας). Ο Ηρακλής επιστρέφοντας από την Λακεδαίμονα νικητής, πέρασε πάλι από την Τεγέα όπου «διέφθειρε» την Αύγη, κόρη του Αλέου (γενιά του Λυκάονα) και γεννήθηκε ο Τήλεφος. (Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη Ιστορική Βιβλίο Β΄VII 3-5)

Μια σημείωση πριν συνεχίσουμε…

Ο Κηφεύς, γιος του Αλέου, γιου του Αφείδαντος, γιου του Αρκά, γιού του Λυκάονα, ήταν βασιλιάς της Τεγέας με κληρονομικά δικαιώματα στον θρόνο και είχε μετάσχει και στις δύο Υψίστης σημασίας Μυητικές Επιχειρήσεις του Ελληνισμού…τόσο στην Αργοναυτική Εκστρατεία για το Χρυσόμαλλο Δέρας, όσο και στο Κυνήγι του Καληδόνιου Κάπρου. 
Μυημένος λοιπόν στα Μυστήρια της Μέδουσας, ήταν σημαντικός σύμμαχος για τον Ηρακλή που τον ήθελε οπωσδήποτε στην ομάδα του. 
Δεδομένου ότι η κόρη του Κηφέως λεγόταν Αερόπη (και όχι Στερόπη-Λάμψη) και έσμιξε με τον ίδιο τον Άρη για να γεννηθεί ο Αέροπος (ο οποίος κατ’ άλλους ήταν γιος του Κηφέως), οι συνειρμοί είναι εντυπωσιακοί. Πόσο μάλλον αναλογιζόμενοι ότι μετά την νίκη επί των Λακεδαιμονίων του Ηρακλή και παρόλη τη θλίψη του για τον χαμό της γενιάς του Κηφέα και των γιών του, ο αγαπημένος ήρωας της Ήρας–Παγωνιού γύρισε στην Τεγέα για να «γονιμοποιήσει» την Αύγη, αδελφή του νεκρού Κηφέα, για να συνεχιστεί η γενιά του Αλέου και να διαιωνιστεί το… DNA. O Τήλεφος (Φως από μακριά) της Αύγης (ή Άστρου της Αυγής), χτυπάει κάποια καμπανάκι στους πιο «μυημένους».
Αυτά λέει ο Μύθος για την Κεφαλή της Γοργόνας, της γνωστής μας Μέδουσας, την οποία σκότωσε ο Βελλερεφόντης, ιππεύοντας τον Πήγασο. Μην ξεχνάμε ότι ο Βελλερεφόντης σχετίζεται ΑΜΕΣΑ με τις πρώτες αναφορές που έχουμε για την ύπαρξη Μυστικών Εταιρειών που οδηγούν στην Αδελφότητα του Παγωνιού και την γενεαλογία των Ηρώων που σχετίζονται με Αυτήν.
Αλλά μια στιγμή…

Οι παραδόσεις μας μιλάνε και για τη γοργόνα αδελφή του Μεγαλέξανδρου που ρωτάει τους διερχόμενους ναυτικούς αν ζει ο αδελφός της. Αν η απάντηση είναι αρνητική, η γοργόνα βουλιάζει το καράβι με υπεράνθρωπες δυνάμεις ή με τη χρήση υπερόπλων.

Σαν πολλές γοργόνες δε σχετίζονται με τον Αλέξανδρο; Πλάσματα του νερού, όπως οι Νεράιδες-Νηρηίδες που σχετίζονταν με τον δικό του Ήρωα-Πρότυπο, τον Αχιλλέα, γιό της Νηρηίδας Θέτιδος.
Ο Αλέξανδρος γεννήθηκε τον Ιούλιο του 356 π.Χ., στις 6 του μηνός Εκατομβαίωνος για τους Αθηναίους ή Λώου για τους Μακεδόνες.
Ο πατέρας του Φίλιππος είχε γνωρίσει τη μητέρα του Ολυμπιάδα κατά την μύησή τους στην Ορφική θρησκεία, οπότε και την ερωτεύτηκε. Ούσα αυτή ορφανή, ο Φίλιππος συμφώνησε με τον αδελφό της Αρύββα και προγραμμάτισαν τον γάμο τους.

Είναι η Γη αυτόνομη ζωντανή οντότητα;

Αποτέλεσμα εικόνας για Είναι η Γη αυτόνομη ζωντανή οντότητα;

Η γήινη ατμόσφαιρα είναι κάτι αρκετά κοινό αλλά και ταυτόχρονα κάτι τόσο μυστηριώδες. Τα μεγαλύτερα αινίγματα ούτως ή άλλως δε κρύβονται σε κάποια σκοτεινή γωνία της ιστορίας ή σε κάποιο σκοτεινό εργαστήριο μυστικής υπηρεσίας , προτιμούν να στέκουν ακριβώς μπροστά στα μάτια μας .

Η ατμόσφαιρα αποτελεί ένα απο αυτά. Είναι μία ανεξάντλητη μπαταρία που διαθέτει άπειρα ενεργειακά αποθέματα αλλά δυστυχώς είμαστε ανίκανοι να εκμεταλλευτούμε. Λίγα λόγια για να καταλάβουμε για τι μεγέθη μιλάμε καθώς παραμένουν όμως ένα από τα πιο βίαια και ισχυρά φυσικά φαινόμενα του πλανήτη .

Η ενέργεια μιας σφοδρής καταιγίδας ισοδυναμεί μ' εκείνη που απελευθερώνεται από την έκρηξη μερικών ατομικών βομβών. Έχει υπολογιστεί ότι καθημερινά εκδηλώνονται στη Γη περίπου 40.000 καταιγίδες οι οποίες προκαλούν περισσότερους από 7.000.000 κεραυνούς.

Η θερμοκρασία που αναπτύσσεται μέσα στο μονοπάτι του κεραυνού είναι της τάξης των 40.000 βαθμών Κελσίου, πέντε φορές μεγαλύτερη από εκείνη στην επιφάνεια του Ήλιου.

Κάθε ηλεκτρική εκκένωση έχει ισχύ περίπου 30.000 Αμπέρ, αριθμός τεράστιος αν σκεφτούμε ότι οι περισσότερες ηλεκτρικές συσκευές χρειάζονται λίγα μόνο Αμπέρ για να λειτουργήσουν. Η αποθήκευση της ηλεκτρικής ενέργειας ενός και μόνο κεραυνού εαν κάτι τέτοιο ήταν ποτέ εφικτό θα μπορούσε να τροφοδοτήσει τη νέα Υόρκη με ηλεκτρικό ρεύμα για ένα χρόνο !

Μόνη




Το βρίσκω όλο και πιο δύσκολο να συμμετέχω σε κοινότυπες συζητήσεις.

Οι επιφανειακοί συναισθηματισμοί με αφήνουν αδιάφορη.

Οι κολλητοί είναι μόνο οι υποστηρικτές που η κατήχηση στο σχολείο μας έμαθε πως είναι οι «φίλοι». Δεν είναι! Είναι μόνο οι βολευτές της θέασης που εμμονικά διατηρούμε όταν φοβόμαστε οποιαδήποτε άλλη.

Οι ουσιαστικές κουβέντες είναι δύσκολες, απειλούν τα δεδομένα μας όποια κι αν είναι. Δεν τις τολμούν οι περισσότεροι. Ποτέ δεν μαθαίνουμε να τις διεξάγουμε με τον εαυτό μας.

Όλο και περισσότερο αποχωρώ από τα κοινώς αποδεκτά…

«Δεν κάνεις φίλους έτσι!»

«Δεν έχεις συμμάχους!»

«Δεν είσαι ασφαλής!»

Μακρινές φωνές μιας άλλης εποχής που δεν με ταράζουν πια.

Αλαζονεία;

Αυτό είναι το αντίπερα παραμύθι που μας πουλάνε οι αυθεντίες για να παραμένουμε στο μαντρί. Πρέπει να αμφισβητήσεις όλες τις έννοιες. Όλες!

«Μα, θα μείνω μόνη!» μου λες. «Θα μείνω μόνος» ψελλίζεις.

Αυταπάτες




Με θλίβει η προχειρότητα, η αδιαφορία.

Με θλίβει ο φόβος που κρύβεται πίσω από ΚΑΙ τα δύο.

Άδεια λόγια, επαναληπτικές ανούσιες πράξεις, που δεν αλλάζουν τίποτα από την ουσία της ζωής.

Βαρύγδουπα λόγια, για να πωλείται "πνεύμα", ενώ αυτό έχει πλήρως μεταλλαχθεί σε σημείο μη αναγνώρισης του αυθεντικού.

Προσπερνούν οι περισσότεροι σφυρίζοντας, για να κλειστούν, λίγο παρακάτω, στην άδεια τους, ανέραστη ζωή.

Κλειδωμένες πόρτες, παγωμένα πρόσωπα, δεν τους βλέπει κανείς παρά μόνο ο εαυτός τους νομίζουν. Αλλά και με αυτόν, βρίσκονται στα μαχαίρια.

Πολύλογες συζητήσεις με σπατάλη λέξεων, ενέργειας, που όμως δεν φανερώνουν κανένα συναίσθημα. Τι περίεργο! Οι άνθρωποι φοβούνται τα συναισθήματά τους.

Σκέπτομαι συχνά μήπως βλέπω υπερβολικά μαύρη τη ζωή ή όπως με συμβούλεψε μια φίλη, μήπως θα έπρεπε "να έχω αισιοδοξία". Και έχω ξεφύγει πολύ από την πάλη των αντιθέτων για να επιστρέψω πάλι σε αυτήν!

Ονομάζομαι Εγωισμός, γιος του Φόβου και της Ανασφάλειας, το γένος Ανανδρείας. Εσείς;



της Αφροδίτης Κράβαρη
Με φωνάζουν εγωισμό.
Με κακοχαρακτηρίζουν, με δείχνουν επιδεικτικά και με κατατάσσουν σε όσα πρέπει να αποφεύγει κανείς.
Πόσο λίγο με ξέρουν…
Ούτε καν με ρώτησαν ποτέ πώς γεννήθηκα, πώς νιώθω ή πως ζω μέσα στο σώμα κάποιου.
Ποιος σου είπε πως θέλω να υπάρχω;
Ποιος σου είπε πως δεν έχω κι εγώ περηφάνια;
Αξιοπρέπεια;
Ποιος σου είπε πως δε θέλω να περπατώ με το κεφάλι ψηλά;
Είμαι καταστροφικός.
Σαν τα αυτοάνοσα νοσήματα.
Επιλέγω κάθε καλό και υγιές σώμα, ζω μέσα του και το μολύνω.
Σιγά σιγά το τυλίγω στον ιστό μου. Κανείς δε μπορεί να ξεφύγει απ´τον ιστό μου αν μπει.
Κι όμως…κανείς δε με ρώτησε πώς έφτασα ως εδώ.
Μου τσαλαπάτησαν τα όνειρα, την ελπίδα και την αισιοδοξία μου.
Μου γκρέμισαν οτιδήποτε έδινα απλόχερα με ανιδιοτέλεια.
Και κάπου εκεί με ενεργοποίησαν με ένα αόρατο κουμπί. Γεννιέμαι και ξαναγεννιέμαι κάθε φορά που κάποιος ποδοπατά ό,τι καλό έχω μέσα μου.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

1

Το Ενατο Κυμα