Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΕΡΩΤΙΚΟΥ ΠΙΝΑΚΑ ΤΟΥ ΠΙΚΑΣΟ

Ο πίνακας Le Rêve ,το όνειρο  είναι ένας από τους πιο σημαντικούς πίνακες του Πικάσο . Τον ζωγράφισε μέσα σε ένα απόγευμα στις 24 Ιανουαρίου 1932.

Στον πίνακα απεικονίζεται η 22χρονη ερωμένη του Marie-Thérèse Walter.

Αυτός ήταν τότε 50 χρονών και ήταν παντρεμένος από το 1918 με την πρώτη γυναίκα του την  Olga Khokhlova μια χορεύτρια μπαλέτου με ευγενή καταγωγή η οποία του είχε χαρίσει και τον γιό του Πάμπλο.

Ο Πικάσο έχει ζωγραφίσει την Όλγα το 1917 σε μια πολυθρόνα (Portrait d'Olga dans un fauteuil oil on canvas, 130 x 88.8 cm, Musée Picasso Paris, France)

Όταν η Όλγα έμαθε το 1935 για την ερωμένη του συζύγου της, και μάλιστα ότι αυτή είχε μείνει έγκυος,  πήρε τον Πάολο, μετακόμισε στη Νότια Γαλλία και υπέβαλε αίτηση διαζυγίου. Ο Πικάσο αρνήθηκε να μοιράσει την περιουσία του ομοιόμορφα μαζί της, όπως απαιτείται από τη γαλλική νομοθεσία, οπότε η Όλγα παρέμεινε νόμιμα παντρεμένη μαζί του μέχρι το θάνατό της από καρκίνο στις Κάννες της Γαλλίας, το 1955.

Η Marie-Thérèse Walter ήταν 17 χρονών όταν σχετίστηκε με τον Πικάσο που ήταν τότε 45. Η κόρη τους Μάγια με την μητέρα της έμεναν 25 χιλιόμετρα από τις Βερσαλλίες και ο Πικάσο πήγαινε κάθε εβδομάδα για να παίξει με την κόρη του .

Η ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΚΉ ΩΣ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ.

Προχθές είδα την ταινία  THE GOLDFINCH (Η ΚΑΡΔΕΡΙΝΑ) (2019) του σκηνοθέτη  John Crowley με τους Ansel Elgort, Oakes Fegley, Aneurin Barnard, Finn Wolfhard, Sarah Paulson, Luke Wilson, Jeffrey Wright, και την Nicole Kidman .

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο βραβευμένο  με Pulitzer Prize for Fiction μπεστ σέλερ της  Donna Tartt.

Η καρδερίνα του τίτλου είναι ένας πίνακας μουσείου, τον οποίο ένας πιτσιρικάς έχει βουτήξει στην αναμπουμπούλα μετά από μια έκρηξη που έγινε στο μουσείο και στην οποία μεταξύ αυτών που σκοτώθηκαν ήταν και η μητέρα του.

Στην ταινία μαθαίνουμε πως και ο ζωγράφος του πίνακα είχε σκοτωθεί μετά από έκρηξη.

Από περιέργεια κοίταξα να δω αν η ιστορία αυτή είναι αληθινή και πράγματι είναι!

Ο ζωγράφος Carel Pietersz. Fabritius (1622-1654) ήταν ολλανδός ζωγράφος. Ήταν μαθητής του Rembrandt και εργάστηκε στο στούντιο του στο Άμστερνταμ.

Ο Fabritius πέθανε 32 ετών σε μια έκρηξη που έγινε στις 12 Οκτωβρίου 1654 στο Delft σε κατάστημα πυρομαχικών, στην οποία σκοτώθηκαν 100 άνθρωποι και η οποία κατέστρεψε το ένα τέταρτο της πόλης, μαζί με το στούντιο και πολλά από τα έργα του. Περίπου μόνο δώδεκα πίνακες του έχουν διασωθεί.

Ο Fabritius είναι ο μόνος από τους μαθητές του Rembrandt που είχε αναπτύξει το δικό του καλλιτεχνικό στυλ το οποίο και  επηρέασε  τους διάσημους ζωγράφους του Delft  Vermeer και de Hooch.

ΤΖΟΤΤΟ, Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΣΤΑ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΑ (1305)

Κυριακή Βαΐων σήμερα!
Ας απολαύσουμε την υπέροχη νωπογραφία με θέμα την «Είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα» του διάσημου Ιταλού ζωγράφου και αρχιτέκτονα από τη Φλωρεντία Τζότο ντι Μποντόνε: (1267-1337)
Η νωπογραφία αυτή χρονολογείται το 1305 και βρίσκεται στο παρεκκλήσι Scrovegni στην Πάδοβα της Ιταλίας γνωστό ως Αρένα, γιατί κτίστηκε επάνω στα ερείπια μιας ρωμαϊκής αρένας. Η παραγγελία είχε δοθεί από ένα πλούσιο πολίτη, τον Ερρίκο ΣκροΒένι, που ήθελε να τιμήσει την Παρθένο Μαρία. Ο Τζόττο το εικονογράφησε με σκηνές από τη ζωή του Χριστού και της Παναγίας.
Στις νωπογραφίες αυτές παρατηρούνται καινοτομίες: ο χώρος αποκτά προοπτική, καθώς δίνει τη ψευδαίσθηση του βάθους, οι φιγούρες ξεφεύγουν από τη σχηματοποίηση της βυζαντινής εικονογραφίας και απεικονίζονται με φυσικότητα και απλότητα, με κινήσεις εύγλωττες και ρεαλιστικά χαρακτηριστικά. Έτσι η εικόνα γίνεται ευανάγνωστη από το θεατή.
Εδώ διακρίνουμε σαφέστατα την απομάκρυνση της τεχνοτροπίας από τη βυζαντινή. Κατά το 10ο και τον 11ο αι. παρατηρούμε ότι οι περισσότερες αγιογραφίες φιλοτεχνούνται σύμφωνα με την παράδοση των Βυζαντινών εικόνων (maniera greca), ελληνικό ιδίωμα, όπως το έλεγαν. Ο Τζόττο ανοίγει νέο δρόμο για την τεχνοτροπία που οδήγησε στην Αναγέννηση.
Παρά τη ρεαλιστική απεικόνιση, η νωπογραφία του Τζόττο δεν στερείται μεταφυσικής διάστασης. Εκείνο που της τη δίνει είναι το μοναδικό μπλε χρώμα με το οποίο αποδίδει τον ουρανό σε όλο το παρεκκλήσι και οδηγεί το θεατή σε ψυχική ανάταση
Ο Τζόττο γεννήθηκε σε ένα χωριό κοντά στη Φλωρεντία το 1267.
Ο Τζόρτζιο Βασάρι, στις βιογραφίες των καλλιτεχνών της Αναγέννησης αναφέρει ότι ο ζωγράφος ήταν γιος βοσκού και ενώ βοηθούσε τον πατέρα του, ζωγράφιζε τα πρόβατα επάνω στους βράχους . 
Εκεί τον ανακάλυψε ο διάσημος ζωγράφος από τη Φλωρεντία Τσιμαμπούε που είδε το ταλέντο του και τον πήρε βοηθό του στην Ασίζη, όπου είχε αναλάβει την εικονογράφηση της Βασιλικής του Αγίου Φραγκίσκου.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΧΕΖΕΙΝ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ !

Όταν το 1989 βρέθηκα για πρώτη φορά στη Ινδία μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση η μυρουδιά κατουρίλας που υπήρχε σε όλο το Δελχί, όπως επίσης πηγαίνοντας με το τραίνο στην Άγκρα η εικόνα Ινδών να χέζουν χωρίς κανένα πρόβλημα κοντά στην σιδηροδρομική γραμμή, χαζεύοντας μάλιστα τα τραίνα που περνούσαν,όπως ήδη  έχω γράψει στο ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΑ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΑ ΔΕΙΣ !

Ήταν εύλογο να σκεφτεί κανείς ότι η έλλειψη αποχωρητηρίων  οδηγούσε τους ανθρώπους να κατουρούν και να χέζουν όπου βρουν.

Το 2012 που την ξαναεπισκέφτηκα  ή εικόνα  ήταν σαφώς καλύτερη, οπότε σκέφτηκα ότι στα χρόνια που πέρασαν οι συνθήκες υγιεινής  πρέπει να  είχαν βελτιωθεί.

Σκέφτηκα δε πως και στην Ελλάδα δεν έχουν περάσει και πολλά χρόνια που το αποχωρητήριο στα χωριά ενσωματώθηκε στην κατοικία.

Στις αρχές της 10ετίας του 70, όταν βρισκόμαστε σε Αγροτικό Ιατρείο στην Κρήτη, στο νεόκτιστο σπίτι που νοικιάσαμε και είμαστε οι πρώτοι ενοικιαστές, το αποχωρητήριο ήταν έξω από το σπίτι σε ένα βεραντάκι.   

Παρά το γεγονός ότι είμαι φανατικός κινηματογραφόφιλος  σπανίως βλέπω ινδικές ταινίες παραγωγής Bollywood.

Όμως πρόσφατα μου κίνησε το ενδιαφέρον μια ταινία από εκεί, για την οποία τον Δεκέμβριο 2017 ο Bill Gates ανέφερε πως είναι ένα από τα έξι θετικά πράγματα που συνέβησαν αυτήν την χρονιά.

Η φρικτή πάλη των καταραμένων στην κόλαση. Ποιες αμαρτίες είχαν διαπράξει ο Δάντης και ο Βιργίλιος στον σκοτεινό πίνακα του Μπουγκερώ

«Δάντης και Βιργίλιος στην Κόλαση» ονομάζεται ένας από τους πιο σκοτεινούς πίνακες που δημιουργήθηκαν ποτέ.

Φιλοτεχνήθηκε το 1850 από τον Γάλλο ζωγράφο Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ. Απεικονίζει μια βίαιη σκηνή από την Κόλαση της Θείας Κωμωδίας του Δάντη. Στον πίνακα διακρίνεται αριστερά ο Δάντης και ο Βιργίλιος να στέκονται όρθιοι και να παρακολουθούν την πάλη του  Τζιάννι Σκίκκι και του Καπότσιο. Ο Σκίκκι  έχει ακινητοποιήσει τον Καπότσι και τον ξεσκίζει με τα δόντια του. Του επιτίθεται με μανία, τον έχει ρίξει στο έδαφος και του κρατάει το χέρι. Με το στόμα του τον δαγκώνει στον λαιμό και του σκίζει το δέρμα.

Και οι δύο έχουν διαπράξει αμαρτήματα και βρίσκονται στην κόλαση. Ο Καπότσιο ήταν αιρετικός και αλχημιστής, ενώ ο Σκίκκι είχε σφετερισθεί την ταυτότητα ενός νεκρού για να αποκτήσει την κληρονομιά του. Στον ουρανό ξεχωρίζει η μορφή ενός ιπτάμενου δαίμονα, ενώ στο έδαφος κείτεται ένας νεκρός. Πρόκειται για ένα ανατριχιαστικό θέμα, το οποίο ο Μπουγκερώ εμπνεύστηκε από το έργο του Δάντη Θεία Κωμωδία. Όταν ο πίνακας εκτέθηκε ο Τεοφίλ Γκοτιέ αποθέωσε τον Μπουγκερώ.

Vincent Van Gogh: Ο καλλιτέχνης που ζωγράφισε τα άστρα

Τα παιδικά χρόνια

Ο Vincent Van Gogh γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου του 1853 στο χωριό Brabant, με γονείς τους Theodorus Van Gogh και Anna Carbentus. Εκείνοι είχαν αποκτήσει ένα αγόρι με το ίδιο όνομα, που γεννήθηκε νεκρό την ίδια ακριβώς ημερομηνία έναν χρόνο πριν και έτσι η χαρά τους ήταν πολύ μεγάλη όταν ο δεύτερος Vincent γεννήθηκε υγιής. Τον ακολούθησαν ακόμα πέντε παιδιά, τρία κορίτσια και δύο αγόρια: η Anna, ο Theo, ο Wil, η Lies και η Cor. Η πολυμελής, πλέον, οικογένεια Van Gogh πήγαινε πολύ συχνά περιπάτους στην εξοχή, κάτι που ίσως εξηγεί και τη μεταγενέστερη αγάπη του για τη φύση. Σε ηλικία έντεκα ετών, ο Vincent πήρε μετεγγραφή από το σχολείο του σε ένα οικοτροφείο, όπου ήταν βαθιά δυστυχισμένος. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του, ενώ παράλληλα έδινε τα πρώτα δείγματα της κλίσης του στη ζωγραφική. Στα δεκατρία του χρόνια, οι επιδόσεις του στο γυμνάσιο πλέον άρχισαν να καλυτερεύουν και ειδικά όταν επρόκειτο για γλώσσες. Παρά ταύτα, το 1868 εγκατέλειψε το σχολείο για άγνωστους λόγους και δεν επέστρεψε ποτέ.

Οι γονείς του Van Gogh

---

Ο Vincent & Ο Θεός

Ο θείος του Van Gogh βρήκε στον 16χρονο ανιψιό του μία θέση εκπαιδευόμενου σε έναν διεθνώς αναγνωρισμένο οίκο στο εμπόριο έργων τέχνης, τον Goupil & Cie, στη Χάγη. Το πρώτο από τα διάσημα γράμματα του Vincent που διασώζονται έως σήμερα είναι γραμμένο κατά τα πρώτα του αυτά χρόνια στην Goupil. Το 1872 ξεκινά και η αλληλογραφία του με τον αδερφό του, Theo, που εκείνη την περίοδο εργαζόταν στο υποκατάστημα της Goupil στις Βρυξέλλες, ενώ ο Vincent είχε μεταφερθεί στο υποκατάστημα του Λονδίνου. Η αλληλογραφία των Van Gogh συνεχίστηκε για όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

Η θλίψη του Rembrandt όταν η αλήθεια πίσω απ’ την πόζα σοκάρει…

Αυτό είναι ένα απ’ τα 10άδες πορτραίτα του ΕΑΥΤΟΥ του που φιλοτεχνεί ο Rembrandt.

Μας κοιτά κατάματα, με τη βαθιά συνειδητοποίηση της περιφρόνησης. Ντυμένος σαν βασιλιάς με το σκήπτρο του, απλώνει τον όγκο του σε όλο το πλάτος του πίνακα. Οι λεπτομερείς πινελιές στο πρόσωπο δεν αφήνουν ίχνος ελαττώματος να μην αναδειχθεί.

Ο Ολλανδός ζωγράφος - σε ώριμη πια ηλικία - είναι παχύς, γέρος, πάμφτωχος και μόνος…

…αλλά με πηγαία “περιφρόνηση για την αποδοχή” των αυτοαποκαλούμενων φιλότεχνων της εποχής. Αυτό είναι, άλλωστε και το μυστικό κάθε αριστουργήματος!

Θέλει να δηλώσει την παρουσία του μέσα απ’ την ρυτιδιασμένα αλλοιωμένη εικόνα του και μέσα απ’ την καλλιτεχνική του ανάγκη να αναπαριστά την αλήθεια με την ακρίβεια ενός άρτιου ψυχογραφήματος.

Γόνος μυλωνάδων, με μη ‘αριστοκρατική’ καταγωγή, καταφέρνει παρά ταύτα να επικρατήσει στους κύκλους της αφρόκρεμας της εποχής εξαιτίας του αστείρευτου ταλέντου του. Ζει έντονη και πλούσια ζωή - τα πρώτα χρόνια - ζωγραφίζοντας κατά παραγγελία.

Πίνακες διάσημων καλλιτεχνών που αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο την κατάθλιψη και τις ψυχικές διαταραχές

 

Για αιώνες οι ψυχικές ασθένειες και η κατάθλιψη ενέπνευσαν πολλούς καλλιτέχνες, οι οποίοι αποτύπωσαν τα συναισθήματα τους στον καμβά.

Από τη μελαγχολία της Αναγέννησης και την απαισιοδοξία του Ρομαντισμού, μέχρι τις έντονες απεικονίσεις στη σύγχρονη εποχή, οι ψυχικές ασθένειες φαίνεται πως επηρέασαν την τέχνη. Πίνακες γνωστών καλλιτεχνών που αποτύπωναν τις σκέψεις και τα άσχημα συναισθήματά τους, όπως ο van Gogh και ο Edvard Munch, οπτικοποιούν με τον καλύτερο τρόπο τις καταστροφικές επιπτώσεις της κατάθλιψης.
Η Κραυγή – Edvard Munch
«Η Κραυγή» είναι ο δεύτερος πιο γνωστός πίνακας στον κόσμο, μετά από τη Mona Lisa του Pablo Picasso. Πρόκειται για έναν εξπρεσιονιστικό πίνακα του Νορβηγού ζωγράφου Edvard Munch του 1893 που για πολλούς συμβολίζει τον υπαρξιακό τρόμο των ανθρώπων.
Ο Munch απεικόνισε τη ψυχική του κατάσταση και τις σκέψεις του με έντονα χρώματα και απλά σχήματα.
Ο ζωγράφος χαρακτήρισε το έργο του, ως ένα «πίνακα ψυχής», στον οποίο αποκάλυψε τον εσωτερικό του κόσμο και το άγχος του. «Έτσι μας κάνει να νιώθουμε η ζωή σήμερα» είχε πει. Είναι η αποτύπωση της προσωπικής του κόλασης και της μανιοκατάθλιψης.
«Ένα απόγευμα περπατούσα σε ένα μονοπάτι, η πόλη ήταν από τη μια μεριά και από την άλλη νερά περνούσαν από κάτω. Ένιωθα κουρασμένος και άρρωστος. Σταμάτησα και κοίταξα τα νερά. Ο ήλιος έδυε και τα σύννεφα γίνονταν κόκκινα. Ένιωσα μια κραυγή να περνάει μέσα από τη φύση. Μου φάνηκε ότι άκουσα την κραυγή. Ζωγράφισα αυτό τον πίνακα και έκανα τα σύννεφα να μοιάζουν με αίμα. Το χρώμα ούρλιαζε. Και αυτό μετατράπηκε στην «Κραυγή»» είχε πει ο Munch.

Η αληθινή πειραιώτικη ιστορία μιας ελληνικής ταινίας

του Στέφανου Μίλεση

Το 1969 ανεβαίνει στις κινηματογραφικές αίθουσες μια ελληνική ταινία με πρωταγωνιστή τον Κώστα Κακκαβά, που έχει τίτλο «Θέλω πίσω το παιδί μου». Η συγκεκριμένη ταινία ανήκει στον κύκλο των λεγομένων δραματικών ταινιών, που μεταπολεμικά γυρίζονταν σε μεγάλο αριθμό και που είχαν σημαντική απήχηση σε τμήμα του ελληνικού λαού.

Σήμερα πολλές από αυτές τις ταινίες θεωρούνται ή κρίνονται λανθασμένα ως υπερβολικές, καθώς σε πολλούς φαίνεται ότι τα σενάριά τους αγγίζουν τα όρια της υπερβολής όσον αφορά στη δραματικότητά τους. Ωστόσο θα πρέπει να αναφερθεί ότι τα περισσότερα σενάρια των ταινιών αυτού του είδους, στηρίζονταν πάνω σε αληθινά περιστατικά, επρόκειτο δηλαδή για ιστορίες που μεταπολεμικά απασχόλησαν την κοινή γνώμη. 

Η μεταπολεμική Ελλάδα, είχε πολλές δραματικές ιστορίες να αφηγηθεί προερχόμενες από τα δεινά του πολέμου και της κατοχής. Πρώτη θέση σε τέτοιου είδους ιστορίες κατείχε ο Πειραιάς ο οποίος υπήρξε η περισσότερο από όλους βομβαρδισμένη πόλη την περίοδο του πολέμου.   

«Μια Υπέροχη Ζωή». Η κλασική ταινία των Χριστουγέννων που βρέθηκε στο στόχαστρο του FBI και έχασε πέντε Όσκαρ. Μετά από δεκαετίες έγινε η τηλεοπτική επιτυχία και μεταδίδεται ανελλιπώς

Παραμονή Χριστουγέννων, ο οικογενειάρχης Τζορτζ Μπέιλι, αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Πέρασε ολόκληρη τη ζωή του βοηθώντας τους κατοίκους του Μπέντφορντ Φολς, παραγκωνίζοντας τα δικά του όνειρα και ανάγκες. Σκέφτεται πως η ζωή θα ήταν καλύτερη για όλους αν αυτός ήταν νεκρός.

Τότε, εμφανίζεται ο φύλακας άγγελος του, ο Κλάρενς, και τον αποτρέπει από το να θέσει τέλος στη ζωή του, υπενθυμίζοντας του πόσο υπέροχη είναι η ζωή και πόσο αναγκαίος είναι ο ίδιος για τους συνανθρώπους του. Η εορταστική ταινία του Φρανκ Κάπρα βασίστηκε σε διήγημα του 1939, απέφερε ελάχιστα χρηματικά κέρδη, στοχοποιήθηκε από το FBI και έγινε τελικά τεράστια επιτυχία όταν προβλήθηκε στην τηλεόραση το 1974.

Το χριστουγεννιάτικο δράμα παραγωγής 1946, σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα θεωρείται μια από τις κλασικότερες χριστουγεννιάτικες ταινίες.

Οι χριστουγεννιάτικες κάρτες και τα προβλήματα με το σενάριο

Η «Μια Υπέροχη Ζωή» βασίστηκε στο διήγημα του Φίλιπ βαν Ντόρεν Στερν «Το καλύτερο Δώρο». Ο Στερν χρειάστηκε τέσσερα χρόνια να γράψει τις σχεδόν 4.000 λέξεις της ιστορίας του, που εμπνεύστηκε μετά από όνειρο με τη  την «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Καρόλου Ντίκενς.
Όταν τελικά τέλειωσε, το 1943, δεν κατάφερε να βρει εκδότη για το διήγημα του. Αποφάσισε να τυπώσει 200 κάρτες με την ιστορία που τις  έστειλε σε συγγενείς και φίλους σαν χριστουγεννιάτικο δώρο. Μία από τις κάρτες έφτασε στα χέρια του Ντέιβιντ Χέμπστεντ, παραγωγού της κινηματογραφικής εταιρίας «RKO».

Ο πίνακας "Τερψιθέα" του Βασιλείου Χατζή

του Στέφανου Μίλεση

Μια από τις σπουδαιότερες απεικονίσεις ενός σημείου του Πειραιά του 1884 διασώθηκε χάρη στον πίνακα του Βασιλείου Χατζή με τον τίτλο "Τερψιθέα". 

Ο Βασίλειος Χατζής αν και έχει καταταχθεί στους θαλασσογράφους, μας δίνει έναν θαυμάσιο πίνακα που απεικονίζει έναν Πειραιά, η ανάπτυξη του οποίου οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη προσήλωση των φιλοπρόοδων Δημάρχων του, των πρώτων ετών της δημιουργίας του. 

Ο Χατζής γεννήθηκε το 1875 στην Καστοριά αλλά από μικρή ηλικία βρέθηκε στην Πάτρα. Πέθανε νεότατος το 1915. Ήταν μαθητής του Νικηφόρου Λύτρα αλλά και του Κωνσταντίνου Βολανάκη και ταύτισε το όνομά του με τη ναυτική εποποιία των Βαλκανικών πολέμων. 

Ο πίνακας ανήκε στη συλλογή του Ευριπίδη Κουτλίδη και μια φωτογραφική απεικόνιση από το πρωτότυπο πέτυχε ο Π. Ευαγγελάτος για λογαριασμό του Σπύρου Μαρκεζίνη που την εποχή εκείνη συνέγραφε το έργο του, με τίτλο "Πολιτική ιστορία της Νεωτέρας Ελλάδος".

Από αυτό έγινε αφορμή να αναπαραχθεί σε εκατοντάδες αντίγραφα και να γίνει ευρύτατα γνωστός.

Ο Χατζής επέλεξε στον πίνακά του να απεικονίσει τους κήπους της Τερψιθέας καθώς αποτελούσαν το ωραιότερο πάρκο εκείνη την εποχή, ευρισκόμενο επί της άλλοτε Λεωφόρου Σωκράτους, μετέπειτα Βασιλέως Κωνσταντίνου και σημερινή Ηρώων Πολυτεχνείου. 

Ο ατμήλατος σιδηρόδρομος άφησε πολλές αναμνήσεις στους Πειραιώτες τον οποίο αποκαλούσαν"Κολοσούρτη". Διερχόταν από τους κήπους της Τερψιθέας ανάμεσα σε στοιχισμένες ομοιόμορφα δενδροστοιχίες που πλαισίωναν τη διαδρομή του. Ο ζωγράφος Χατζής επέλεξε στο έργο του να απεικονίσει και τον σιδηρόδρομο, διασώζοντάς τον για πάντα στη συλλογική μνήμη. Η μικρή ατμομηχανή σέρνει αγκομαχώντας τρία βαγόνια έχοντας πίσω της ως φόντο τα υπέροχα νεοκλασικά αρχοντικά της Τερψιθέας.

Το μυστήριο με τον “Σωτήρα του Κόσμου” του Ντα Βίντσι

Από τον Αντώνη Κυριαζή

Το πιο ακριβό έργο τέχνης στον κόσμο έχει μια αινιγματική λεπτομέρεια που προβληματίζει τους ειδικούς που δεν μπορούν να την εξηγήσουν.

Ο Σωτήρας του Κόσμου, του Λεονάρντο Ντα Βίντσι, έχει μια λεπτομέρεια που φέρνει τους ειδικούς σε αμηχανία. Photo: Christie’s. Πηγή: Supplied

ΠΡΟΣΦΑΤΑ πωλήθηκε από τον οίκο δημοπρασιών Christie’s στη Νέα Υόρκη, ένας πίνακας του Ντα Βίντσι που φέρει τον τίτλο “Σωτήρας του Κόσμου” (Salvador Mundi) έναντι 450 εκατομμυρίων δολαρίων – το μεγαλύτερο ποσό που διατέθηκε ποτέ για αγορά έργου τέχνης σε δημοπρασία.

Ο αγοραστής παραμένει άγνωστος, ενώ προηγούμενος κάτοχος του πίνακα ήταν ο Ρώσος δισεκατομμυριούχος Dmitry Rybolovlev που αποφάσισε να τον πουλήσει.

Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι πέθανε το 1519 μ.Χ. και από τους πίνακές του σώζονται λιγότεροι από είκοσι. Ο “Σωτήρας του Κόσμου” πιστεύεται ότι φιλοτεχνήθηκε μετά το 1505 μ.Χ. και ήταν ο τελευταίος πίνακας του μεγάλου ζωγράφου που παρέμενε στα χέρια ιδιώτη.

Ο πίνακας είχε πωληθεί το 1958 σε δημοπρασία στο Λονδίνο έναντι μόλις 60 δολαρίων, καθώς αποδιδόταν εκείνη την εποχή σε ζωγράφο της σχολής Ντα Βίντσι κι όχι στον ίδιο τον καλλιτέχνη. Ο πίνακας ανακηρύχθηκε αυθεντικός το 2011.

Ο πεντακοσίων ετών πίνακας εικονίζει τον Ιησού με σηκωμένο το δεξί χέρι σε σχήμα ευλογίας και με το άλλο να κρατά μια κρυστάλλινη σφαίρα. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το αινιγματικό στοιχείο.

Αντιμετωπίζουν το θάνατο σε στυλ “All That Jazz” (Βίντεο)

To “Coffin Club” στη Νέα Ζηλανδία διασκεδάζει με το θάνατο τραγουδώντας και χορεύοντας όπως στην ταινία “All That Jazz”.

Μια σκηνοθέτιδα της Νέας Ζηλανδίας καταγράφει την ιστορία μιας ανυπότακτης ομάδας ηλικιωμένων που τραγουδούν και χορεύουν δείχνοντας με το δάκτυλο το θάνατο. Πηγή: The Coffin Club / YouTube

Η ΤΑΙΝΙΑ “All That Jazz” προβλήθηκε στα τέλη του 1979 στην Αμερική και την επόμενη χρονιά παίχτηκε στις Κάννες όπου κέρδισε το Χρυσό Φοίνικα. Στα βραβεία Όσκαρ κέρδισε αυτά των κουστουμιών, σκηνικών, μοντάζ και μουσικής και ήταν υποψήφια επίσης γι’ αυτά της καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, σεναρίου, πρώτου ανδρικού ρόλου για τον πρωταγωνιστή Ρόι Σάιντερ και φωτογραφίας.

Η ταινία, που είχε πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία του σκηνοθέτη Μπομπ Φος, ήταν ένας ύμνος στον έρωτα, τη ζωή και το θάνατο. Ποτέ άλλοτε ο θάνατος δεν είχε σκηνοθετηθεί τόσο εντυπωσιακά! 

Αν οι ηγέτες του κόσμου ήταν πρόσφυγες (pict)

Ένας πρόσφυγας από τη Συρία φαντάζεται πώς θα ήταν η Μέρκελ, ο Πούτιν, ο Τραμπ και άλλοι ηγέτες αν βρίσκονταν στη θέση των προσφύγων.

Ο κουρασμένος από τις κακουχίες Τραμπ, μεταφέρει ένα παιδί που κοιμάται αποκαμωμένο. Δεν έχει τίποτε από τον αέρα του δισεκατομμυριούχου που έγινε πλανητάρχης, αλλά αντίθετα αγωνιά αν θα έχει να ταΐσει το παιδί του, αλλά και για την οικογένειά του που έχασε στη δίνη του πολέμου. Copyright: Abdalla Al Omari

ΔΕΝ είναι πλέον οι απρόσιτοι, ανέγγιχτοι και παντοδύναμοι πολιτικοί ηγέτες που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε. Απογυμνωμένοι από κάθε εξουσία, ταλαιπωρημένοι και αναγκασμένοι να ζητιανεύουν για να φάνε, δείχνουν μικροί και ευάλωτοι, ασήμαντοι όπως κάθε πρόσφυγας. Αυτό το τρωτό σημείο θέλησε να επισημάνει ο Σύρος ζωγράφος Αμπντάλα Αλ Ομάρι (Abdalla Al Omari), δείχνοντας στα κουρασμένα μάτια τους την δυστυχία, αλλά και την αγωνία να ξαναβρούν την ανθρωπιά τους.

Ο Αλ Ομάρι κατάφερε να ξεφύγει από τον πόλεμο της Συρίας και να ζητήσει άσυλο στο Βέλγιο. Εκεί δημιούργησε μια σειρά πινάκων, που ονόμασε “The Vulnerability Series” και παρουσίασε στο Αμβούργο, στη Γκαλερί Affenfaust , στις 30 Ιουνίου, μια εβδομάδα πριν από τη Σύνοδο Κορυφής των G20.

Η Μόνα Λίζα γυμνή και η Μόνα Λίζα ντυμένη

Ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι σχεδίασε τη Μόνα Λίζα πρώτα γυμνή, πριν αρχίσει να ζωγραφίζει το διάσημο πορτρέτο που την παρουσιάζει ντυμένη.

Η Μόνα Λίζα ντυμένη και η Μόνα Λίζα γυμνή. Πηγή: News Media

Η Μόνα Λίζα γυμνή…

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ μιας νεαρής γυναίκας χωρίς ρούχα, που σχεδιάστηκε τουλάχιστον εν μέρει από τον διάσημο καλλιτέχνη, αποδείχτηκε πως απεικονίζει τη Μόνα Λίζα. Πρόκειται για ένα έργο με κάρβουνο, που βρισκόταν επί 150 χρόνια θαμμένο σε μια ιδιωτική συλλογή, καθώς οι τότε τεχνοκριτικοί είχαν αποφανθεί πως δεν ήταν του Ντα Βίντσι, αλλά κάποιου μαθητή του.

Πρόσφατα, Γάλλοι ειδικοί της τέχνης πήραν στα χέρια τους αυτό το σκίτσο του 16ου αιώνα και το εξέτασαν με ότι καλύτερο έχει να επιδείξει η σύγχρονη τεχνολογία.

Τα τεστ έγιναν στο Μουσείο του Λούβρου και έδειξαν ότι το έργο προέρχεται «τουλάχιστον εν μέρει» από το χέρι του μεγάλου καλλιτέχνη.

Analyse de la Joconde nue au @c2rmf avec Bruno Mottin, conservateur du @c2rmf et @mathieudeldicqu conservateur du @chantillydomain pic.twitter.com/alMMSu09nP

— Domaine de Chantilly (@chantillydomain) September 28, 2017

Μέχρι τώρα πιστευόταν ότι είχε σχεδιαστεί από κάποιον μαθητή του Ντα Βίντσι, όμως η οστομετρική μελέτη που έγινε σε αντιπαραβολή με την ανατομική συνάφεια του περίφημου πορτρέτου της Μόνα Λίζα έδειξε ότι σχεδιάστηκε τουλάχιστον εν μέρει από τον ίδιο τον διάσημο καλλιτέχνη.

Οι σκληρές σκηνές του «Ρέκβιεμ για ένα όνειρο», που έκριναν ακατάλληλη την ταινία. Ο πρωταγωνιστής ζούσε με πρεζάκια και χάλασε το συκώτι του για να μπει στο πετσί του ρόλου ...

Η ταινία «Ρέκβιεμ για ένα όνειρο» κυκλοφόρησε το 2000 και απέσπασε πολύ καλές κριτικές. Αναφερόταν σε διάφορες μορφές εξάρτησης όπως τα ναρκωτικά, το φαγητό, η τηλεόραση και τα φάρμακα. Η ταινία σόκαρε αλλά και εντυπωσίασε το κοινό. Θεωρήθηκε ακατάλληλη λόγω των πολύ σκληρών σκηνών της.

Θυσίες για το ρόλοΟ τραγουδιστής και ηθοποιός Τζάρεντ Λέτο υποδύθηκε έναν, εθισμένο στα ναρκωτικά, νέο που ονειρευόταν να γίνει μεγάλος έμπορος ουσιών και έτσι να βγάλει πολλά λεφτά.  Ο ρόλος του ήταν αρκετά απαιτητικός. Ο σκηνοθέτης της ταινίας Ντάρεν Αρονόφσκι ζήτησε από τον Λέτο και τον ηθοποιό Μάρλον Γουέιανς να απέχουν από το σεξ και τη ζάχαρη, ώστε να μπορέσουν να καταλάβουν το αίσθημα της εξάρτησης που έπρεπε να αποδοθεί στην ταινία. Ο Λέτο όμως έφτασε στα άκρα. Δεν είχε σεξουαλικές επαφές και δεν έτρωγε κανονικά επί δύο μήνες.

Στιγμιότυπο από την ταινία με τον Τζάρεντ Λέτο πολύ αδύνατο

Έχασε 12 κιλά για τις ανάγκες των γυρισμάτων. Έτρωγε μόνο μικρές ποσότητες ωμών λαχανικών για δυο μήνες. Ήθελε να φαίνεται εξουθενωμένος από τη χρήση ουσιών. Όπως αποκάλυψε, είχε αποδυναμωθεί τόσο που λιποθυμούσε στη διάρκεια των γυρισμάτων.

Άρχισε να έχει προβλήματα υγείας και το συκώτι του ήταν σε άσχημη κατάσταση. Έφτασε σε σημείο να έχει παραισθήσεις. Ζαλιζόταν και φαινόταν όντως σαν εθισμένος στα ναρκωτικά. Έβλεπε ανθρώπους να τρώνε για να νιώθει έντονη επιθυμία για φαγητό, όπως θα ένιωθε ο χαρακτήρας της ταινίας για τα ναρκωτικά.

Ο Λέτο προσπάθησε να ζήσει για δυο εβδομάδες στους δρόμους του Μπρούκλιν. Έτσι θα ερχόταν σε επαφή με ναρκομανείς και θα μπορούσε να καταλάβει καλύτερα τη ζωή τους. Έκανε φίλους τοξικομανείς, οι οποίοι τον βοήθησαν να ενσαρκώσει το ρόλο του. Πολλοί από τους κομπάρσους που έπαιξαν στην ταινία ήταν, πραγματικά, χρήστες ουσιών.

Ούρσουλα Άντρες : Δεν έχω χρόνο να σκεφτώ την ηλικία μου. Έχω τόσα άλλα πράγματα να κάνω

Από τη Μανταλένα Μαρία Διαμαντή

Το πρώτο κορίτσι του Τζέιμς Μποντ… Πανέμορφη, γοητευτική, σαγηνευτική με ένα ιδιαίτερο σεξαπίλ που κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει.-

Ούρσουλα Άντρες…

Και ποιός δεν τη θυμάται στην ταινία «Dr.No» με πρωταγωνιστή τον Σον Κόνερι, το 1962. Εκείνη, θεμελίωσε μια παράδοση.Ποία; Μα φυσικά, ότι οι συμπρωταγωνίστριες του διάσημου κατάσκοπου, πρέπει να είναι πανέμορφες.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που την αποκαλούν «ο ορισμός του Κοριτσιού του Μποντ»,μετά τη μαγευτική της παρουσία εκεί. Είναι η γυναίκα που ανακάλυψε ο Μάρλον Μπράντο, την ερωτεύτηκε ο Τζέιμς Ντιν και χώρισε τον άντρα της για τον Μπελμοντό.

Τί και αν ο χρόνος είναι αδυσώπητος; Ακόμα και σήμερα, στα 81 της χρόνια, η Ούρσουλα Άντρες, παραμένει μια ωραία γυναίκα…

Γεννήθηκε στο Ostermundigen της Ελβετίας. Μεγάλωσε σε μια εξαιρετικά αυστηρή οικογένεια. Τόσο πολύ, που οι γονείς δεν επέτρεπαν στα παιδιά τους να μιλάνε αν δεν τους απηύθυναν το λόγο εκείνοι. Ο πατέρας της, Ρολφ, ήταν Γερμανός διπλωμάτης, που στον Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, εξαφανίστηκε για άγνωστους λόγους. Της μητέρας δε, της άρεσε πολύ να ασχολείται με την κηπουρική.

Η Άντρες ήταν από παιδί ένα ατίθασο πνεύμα . Όνειρό της ήταν να γίνει σταρ και να κάνει καριέρα Χόλλυγουντ. Μετά την ενηλικίωσή της, με αποφασιστικότητα και τόλμη, αψηφά τα συντηρητικά ήθη της οικογένειάς της και ταξιδεύει μέχρι την Ιταλία. Εκεί συμμετέχει σε διάφορες κωμωδίες.

Η ομορφιά και το ασυναγώνιστο σεξαπίλ της τραβά το ενδιαφέρον του ανεπανάληπτου Μάρλον Μπράντο. Ενός από τους πιο ταλαντούχους και γοητευτικούς ηθοποιούς του κόσμου. Λέγεται, μάλιστα, ότι υπήρξε ερωτική σχέση άλλά αυτό δεν έχει αποδειχθεί.

Όταν 19χρονη Ούρσουλα φτάνει στο Χόλλυγουντ το 1959, υπογράφει συμβόλαιο με το στούντιο Paramount. Της απαγορεύουν, ωστόσο να συμμετέχει σε ταινίες γιατί ήταν απαραίτητο να τελειοποιήσει τα αγγλικά της. Μπορούσε, όμως, να κυκλοφορεί στους χουλιγουντιανούς κύκλους για γνωριμίες.

Γνωρίζει, λοιπόν, τον Τζέιμς Ντιν, τότε που πρωταγωνιστούσε στην ταινία «Ανατολικά της Εδέμ».Η σχέση τους χαρακτηρίζεται από μεγάλο πάθος και χωρίς μέλλον. «Προσπάθησα να τον αγαπήσω, αλλά δεν γινόταν», είναι τα λόγια της Άντρες χρόνια αργότερα. Χωρίζουν ένα μήνα πριν φύγει πρόωρα από τη ζωή ο Τζέιμς Ντιν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, στις 30 Σεπτεμβρίου του 1955.

Σπάνιες κάρτες με κορίτσια του Τζέιμς Μποντ

Από την Never Dream of Dying που δεν βγήκε ποτέ στις αίθουσες

Το 1978 είχε προγραμματιστεί να προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες μια ταινία της σειράς Τζέιμς Μποντ, με τίτλο Never Dream of Dying. Τελικά, αντ' αυτής, προβλήθηκε το Moonraker (Επιχείρηση Μούνρεϊκερ) την επόμενη χρονιά.

Υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση ότι η ταινία δεν προβλήθηκε λόγω κάποιων σκληρών σεξουαλικών καταστάσεων που περιείχε. Ο σκηνοθέτης της, Τίντο Μπρας, προσπάθησε να εκμεταλλευτεί την ντισκο-σεξ κουλτούρα των τελών της δεκαετίας του '70, αλλά μάλλον το παράκανε...

25 απίστευτα εντυπωσιακές φωτογραφίες που μας δείχνουν τι σημαίνει να αγαπάς και να σε αγαπάνε..

Πραγματικά μία εξαιρετική δουλειά από τον φωτογράφο Natalia Mindru ο οποίος μέσα από 25 φωτογραφίες μπορεί και αποτυπώνει το πρόσωπο της αγάπης με έναν θαυμάσιο τρόπο..Θαυμάστε λοιπόν τα συναισθήματα, τον ρομαντισμό και την μαγεία του φαινομένου της αγάπης όπως ακριβώς το συνέλαβε ο φωτογράφος από την Ρουμανία.

Μοιραστείτε το άρθρο με τους αγαπημένους σας και όχι μόνο, αν σας άγγιξε η αγάπη που ξεχειλίζει μέσα από τις 25 πανέμορφες φωτογραφίες..

Οι φωτογραφίες του National Geographic που προκαλούν αίσθηση στον κόσμο αυτή τη στιγμή!

Οι συγκλονιστικές και εντυπωσιακές εικόνες που εντυπωσίασαν τους κριτές στα βραβεία του  2017 του National Geographic Travel Photography of the Year!!!

Δείτε τις καταπληκτικές λήψεις…

Περιτοιχισμένη Πόλη, Δεύτερη θέση «Πόλεις»
Χονγκ Κονγκ – Φωτογράφος: Andy Yeung
Η Kowloon Walled City στο Χονγκ Κονγκ ήταν το πιο πυκνοκατοικημένο μέρος του πλανήτη, με εκατοντάδες σπίτια στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο. Η «πόλη της αναρχίας και του σκότους», όπως την αποκαλούσαν πολλοί, κατεδαφίστηκε τελικά στη δεκαετία του ’90. Ωστόσο, με μια πιο προσεκτική ματιά, φαίνεται πως είναι ακόμη ζωντανή και άνθρωποι εξακολουθούν να ζουν εκεί.

Η Δύναμη της Φύσης, μεγάλο βραβείο και πρώτο βραβείο «Φύση»
Μεξικό – Φωτογράφος: Sergio Tapiro Velasco

«Μια ισχυρή έκρηξη φωτίζει τις πλαγιές του ηφαιστείου Κολίμα στο Μεξικό, στις 13 Δεκεμβρίου 2015. Ήμουν στην Κομάλα όταν ξαφνικά είδα φλόγες πάνω από τον κρατήρα του ηφαιστείου και άρχισα να φωτογραφίζω. Δευτερόλεπτα αργότερα, μια ισχυρή ηφαιστειακή έκρηξη δημιούργησε ένα σύννεφο από τέφρα και ένας τεράστιος κεραυνός φώτισε τη σκοτεινή σκηνή. Ήταν μια από τις πιο συναρπαστικές στιγμές της ζωής μου» λέει ο φωτογράφος Sergio Tapiro Velasco.