Η αβάσταχτη ελαφρότητα του να μην ξεχωρίζεις την κωλοφαρδία από την ικανότητα

Προς το παρόν τη σκαπουλάραμε. Κάποιοι αρνούνται να καταλάβουν τόσο το «προς το παρόν» όσο και ότι τη «σκαπουλάραμε».

Η πανδημία στην Ελλάδα όντως εξελίχθηκε ακολουθώντας το καλό σενάριο. Υποστηρίζουμε ότι αυτό οφείλεται, πρώτον, στην πολύ καλή μας τύχη, δεύτερον, στην οικονομική και κοινωνική «καθυστέρηση» της χώρας σχετικά με τη Δυτική Ευρώπη, και τρίτον, στον τρόμο που προκάλεσε η συνειδητοποίηση της απογύμνωσης του ΕΣΥ μετά από μια δεκαετή επιχείρηση διάλυσής του.

 Πολύ λιγότερο –έως καθόλου- έπαιξε ρόλο ο βαθμός προετοιμασίας, η ετοιμότητα ή η ικανότητα της πολιτικής ηγεσίας. Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ λένε το ακριβώς αντίθετο, αλλά ποτέ δεν φημίστηκαν για τη σχέση τους με την αλήθεια.

 Οι συγκεκριμένοι λόγοι για τους οποίους η Ελλάδα δεν θρηνεί τους νεκρούς που θρηνεί η Δυτική Ευρώπη είναι απόλυτη ανάγκη να γίνουν κατανοητοί, καθώς είμαστε μπροστά στο άνοιγμα της οικονομίας και των σχολείων.

 Προφανώς η επ’ αόριστον καραντίνα δεν μπορεί να συνεχιστεί. Η άρση της όμως απαιτεί: (α) απόλυτη αυτογνωσία του γιατί -προς το παρόν- τη σκαπουλάραμε, (β) άλλο βαθμό προετοιμασίας και συγκρότησης της υγειονομικής άμυνας της χώρας και κυρίως του συστήματος δημόσιας υγείας, (γ) αποφάσεις και μέτρα με υγειονομικά και κοινωνικά και όχι πολιτικά και οικονομικά κριτήρια. Σε τίποτα από τα τρία δεν ανταποκρίνεται ο κυβερνητικός μηχανισμός.

 Επιμένουμε στο ζήτημα της «κοινωνικής αποστασιοποίησης» και της άρσης της, γιατί από την ίδια την πραγματικότητα αποδεικνύεται ότι δεν έχει εμφανιστεί κάποιο αποδοτικότερο μέτρο για τον περιορισμό των ανθρώπινων απωλειών από τα έγκαιρα και ουσιαστικά περιοριστικά μέτρα. Έγκαιρα με την έννοια να αποφασιστούν πριν ο ιός εξαπλωθεί. Και ουσιαστικά με την έννοια της πραγματικής ανακοπής της γρήγορης μετάδοσης της νόσου και όχι της συμμορφωτικής ή υποκριτικής χρήσης τους.

 Η καλή τύχη της Ελλάδας δεν είναι διαφορετική από την καλή τύχη άλλων χωρών των Βαλκανίων και της Ανατολικής Ευρώπης, που όντας έξω από τον σκληρό πυρήνα της οικονομικής και κοινωνικής διεθνοποίησης, πρόλαβαν να πάρουν περιοριστικά μέτρα πριν εξαπλωθεί ανεξέλεγκτα η επιδημία.

 Εξετάζοντας τις απώλειες στην Ευρώπη, η Ελλάδα βρίσκεται στη 10η θέση σε σύνολο 37 χωρών της Ευρώπης με δείκτη τον αριθμό των θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού. Δείκτης που συνιστά μάλλον την πιο αντικειμενική μέτρηση του πόσο έχει πληγεί μια κοινωνία, καθώς o αριθμός κρουσμάτων εξαρτάται από την μαζική ή περιορισμένη πολιτική διαγνωστικών ελέγχων που εφαρμόζεται.

 Οι επιστημονικές μελέτες θα δείξουν σε βάθος χρόνου αν υπάρχουν ειδικά βιοϊατρικά επιδημιολογικά στοιχεία που εξηγούν τις παραπάνω διαφορές στις απώλειες από χώρα σε χώρα. Μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανιστεί μια αξιόπιστη εναλλακτική ερμηνεία, πέρα από αυτή της έγκαιρης λήψης περιοριστικών μέτρων. Και φυσικά αυτή η πολιτική δεν προδικάζει ούτε πολύ περισσότερο εξασφαλίζει ότι η συνέχεια της πανδημίας ή ενδεχόμενο δεύτερο κύμα της θα είναι διαχειρίσιμα.

Η ΑΓΕΛΑΔΑ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Οι πρώτοι γιατροί στον πλανήτη είναι τα ζώα. Να ξέρουμε τι λέμε. Ο πρώτος χειρούργος είναι ογορίλας. Τραυματίστηκε; Τοποθετεί πάνω στην ανοικτή πληγή φύλλα από δέντρα, μπαντάρει το τραύμα του. Τα πρώτα μαστόρια οι πρώτοι κατασκευαστές σε φωληές, σε καβάτζες, είναι τα ζώα. Τους πρώτους δρόμους ο άνθρωπος σε δάση, σε απάτητα εδάφη τους άνοιξε πάνω στα πατήματα ζώων.

Το υπογράφει ο αποδυτηριάκιας και είναι δικό μου, δεν το έχει πει άλλος. Στην αιωνιότητα κανένα ζώο δεν έχει πάρει κάτι από τον άνθρωπο, αντίθετα το δίποδο έχει διδαχθεί τα άντερά του από τα τετράποδα, τα ερπετά, τα πτηνά, ό,τι άλλο κυκλοφορεί. Να πω και το άλλο. Κατά μια απόκρυφη θεολογική θέση ο Θεός δημιούργησε και τα ζώα μονάχα για έναν λόγο. Να υπηρετούν τον άνθρωπο, κυρίως να τον διδάσκουν.

ΤΟ ΛΙΒΑΝΙ ΤΟΥ ΑΛΑΧ

Δεν είδα ούτε ένα ράσο στην περσινή τελετή της Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας. Και να σκεφθείς ότι το κόλπο έγινε στις 25 Μαρτίου, ημέρα θρησκευτική και επέτειο της επανάστασης του 1821, που τόσο την βοήθησε η εκκλησία, το πατριαρχείο και το παπαδαριό. Άναψε, όμως, όπως αναμενόταν το Φως στο βωμό της Ήρας, στο ναό μιας ειδωλολατρικής θρησκείας, από την δύναμη του ήλιου έτσι όπως έσκασε στο κάτοπτρο. Πώς να πλησιάσει το ράσο σε μια ιεροτελεστία όπου η πρωθιέρεια με αρχαιοελληνικό χιτώνα κάνει επίκληση στο θεό Απόλλωνα και πέφτει ο ύμνος της ελευθερίας. Αυτά είναι έξω από τις άγιες γραφές. Το φώς από τον ήλιο, από την φύση και χορός ιέρειων που δεν είναι χριστιανές και μωαμεθανές, βουδίστριες και ινδουίστριες και ό,τι άλλο κυκλοφορεί σε δόγμα επίσημο πλέον και ανεγνωρισμένο; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.

ΔΑΙΜΟΝΑΣ ΠΟΥ ΣΥΝΟΥΣΙΑΖΕΤΑΙ ΜΑΖΥ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ

“Τάνια, σε γαμάω έτσι που για πάντα να μείνεις γαμημένη. Κι αν φοβάσαι να γαμηθείς δημόσια, θα σε γαμάω κατά μόνας. Θα κόψω μερικές τρίχες από το μουνί σου και θα τις κολλήσω στου Μπόρις το πηγούνι». Τι είναι αυτό; Είναι λογοτεχνία, από το περιβόητο βιβλίο του Αμερικάνου συγγραφέα Χένρυ Μύλερ «Ο Τροπικός Του Καρκίνου». Όχι, θα μου πεις, δεν είναι λογοτεχνία, είναι πορνογραφία.

Πες το όπως θέλεις. Ο συγγραφέας, ακόμα και κάποιος κριτικός πιθανόν να ισχυριστεί ότι δεν γίνεται διαφορετικά να βγει η αλήθεια, να αποδοθεί η ένταση του σεξουαλικού πάθους, χωρίς τη χρήση βρώμικων λέξεων. Άσεμνων, απαγορευμένων, τολμηρών λέξεων. Ποιος είσαι εσύ, που το γραφτό ενός μεγάλου, καταξιωμένου συγγραφέα θα το λογοκρίνεις; Θα το πετσοκόψεις. Θα το μακιγιάρεις. Θα αφαιρέσεις λέξεις, θα τις δωσεις μισές.

Η ΚΡΥΦΗ ΚΑΙ ΑΝΕΞΗΓΗΤΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥ

Σου λέει κάτι το όνομα Μαρκ Ντιντρού; Ο απόλυτος δολοφόνος. Ο αθεράπευτος ανώμαλος. Έβλεπε κοριτσάκι ανήλικο και μέσα στο κεφάλι του χόρευαν πυρίχειο και πεντοζάλη δυνάμεις ορμητικές που τον παρέσυραν στο έγκλημα.

Φοβερά πράγματα. Το 1996 έχει παγώσει όλο το Βέλγιο όταν συνέλαβαν τον νοσηρό Μάρκο, που είχε μαντρώσει έξι πιτσιρίκες και έδειχνε όλη την κλάση του σαν παιδεραστής. Τις τέσσερις τις σκότωσε.

Και ο Μάρκος Ντιντρού με την αγγελική φάτσα, ήρεμη και γαλήνια, ίδιος ιερομόναχος μοιάζει με την ελαφριά γενειάδα, δέχεται ερωτικά ραβασάκια από κορίτσια. Και λένε οι άσχετοι στο Βέλγιο “Νέο φαινόμενο”. Πού το είδαν το νέο;

ΟΛΟΙ ΓΥΜΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ!

Ο Ιησούς ήταν γυμνός επάνω στο Σταυρό. Παραμύθι είναι όταν τον παρουσιάζουν καλυμένο στα σεξουαλικά του όργανα. Ο Υιός του Θεού δεν ντρεπόταν για τη γύμνια του, ούτε συναισθάνονταν πειρασμό, ούτε σκανδαλιζόντουσαν όσοι τον αντίκρυζαν.

Η ΕΥΑ ΠΟΥ ΕΥΛΟΓΑΕΙ ΤΟΝ ΑΝΔΡΙΣΜΟ ΔΥΟ ΑΔΑΜ

Άσχημη. Άκομψη. Ατημέλητη. Το κόβω, μην αραδιάσω κι άλλα που αρχίζουν με το στερητικό Άλφα, το αρνητικό.

Τίλντα Σουίντον.  Μεγάλη ηθοποιός. Τυπάρα. Και για μένα γυναικάρα. Κάτι μοντέλες και κάποιες σταρλετίστες που ψάχνονται να βγουν στον αφρό, με τις αισθησιακές καμπύλες και το βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις, είναι για να πλένουν το αιδοίο της Τίλντας Σούιντον.

Κάτσανε στο πάνελ να μιλήσουν για την ταινία Grand Budapest οι πρωταγωνιστές της, οι παικταράδες του Χόλυγουντ Bill Murray, Edward Norton, Willem Dafoe, Jeff Goldblum και από κοντά η Σκωτσέζα Tilda Swinton. Τους πήρε το σκαλπ.

Κανένα σεξαπήλ. Αυτό το δείχνει στο κρεββάτι. Εκεί είναι το γήπεδό της, όχι μπροστά στην κάμερα. “Γιατί φαίνομαι τόσο γερασμένη; Μα, είμαι πολύ γριά...”

ΤΟ ΖΕΣΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΙΡΑ (Β ΜΕΡΟΣ)

ΤΟ ΖΕΣΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΙΡΑ (Α ΜΕΡΟΣ)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ «ΦΙΛΑΘΛΟ» 11.12.2005

Την περασμένη εβδομάδα έπαιξε το θέμα Παλαιοκρασσά. Και βγήκε φούσκα. Δεν λέω ότι δεν είναι σωστά όσα κατήγγειλε ο παραιτηθείς πρόεδρος της ΔΕΗ. Ούτε λέω ότι κι αυτός, ο Παλαιοκρασσάς εμπορεύθηκε το προϊόν Σκάνδαλο. Λέω ότι ο καθένας, από τον τελευταίο λούστρο μέχρι τον πρωθυπουργό, χωρίς σοβαρότητα, χωρίς υπευθυνότητα παίζουν στο έργο Σκάνδαλο.

Παντού γίνονται οικονομικά σκάνδαλα. Τα είπαμε αυτά. Μόνον, όμως, στις εντελώς της πλάκας κοινωνίες, όπως στην Ελλάδα, το έχουν τόσο εύκολο, μα τόσο εύκολο να αμολύσουν καταγγελίες μόνον και μόνον για τις εντυπώσεις. Και στα παπάρια τους αν βλάπτεται το δημόσιο συμφέρον, αν δεν κινηθεί η δικαιοσύνη, αν δεν την πληρώσουν οι ένοχοι.

Της πουτάνας γίνεται τους τελευταίους μήνες στην Αμερική. Κατ’ ευθείαν στο κάγκελο τους χώνουνε. Τρομακτικών μεγεθών εταιρείες γίνονται τσακωτές και την πληρώνουν κανονικότατα. Εντάξει, παίζει η διαφθορά και στην πολιτική, και στην δικαιοσύνη, και στην αστυνομία, όμως παίζει και ο νόμος. Δεν κρατιέται αλλοιώς το πράμα. Αν δεν μπουν στην φυλακή, στο κάγκελο που λέμε, και οι μεγάλοι, και οι δυνατοί, τότε σαν χώρα δύναμης και αληθινής εξουσίας μπουρδελοποιείσαι χωρίς επιστροφή.

ΤΟ ΖΕΣΤΟ ΜΟΛΥΒΙ ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΙΡΑ (Α ΜΕΡΟΣ)

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ «ΦΙΛΑΘΛΟ» 11.12.2005

Την τρώει στον σβέρκο κι έτσι γονατιστός που είναι με τα χέρια πίσω δεμένα, χαλαρώνει, ήρεμα και κλάπ αποχωρεί από τούτο τον μάταιο κόσμο… Δεν του την χώνουν στο δόξα πατρί, στο κρανίο, ούτε τον βλέπει τον εκτελεστή του που βρίσκεται από πίσω του και, παρακαλώ, ο εκτελεστής φοράει άσπρα γάντια… Σύγχρονα πράματα. Πολιτισμένα.

Πιάστηκε να κάνει την παγαποντιά; Με συνοπτικές διαδικασίες κρίνεται ένοχος και καπάκι, χωρίς πολλά, διότι έχουμε κι άλλες δουλειές, τον ντύνουν, τον σιδερώνουν, τον ξυρίζουν, για να πάει σενιαρισμένος και τον γονατίζουν, διότι είπαμε, γονατιστό θα του ξηγηθούν την πιστολιά στο συγκεκριμένο σημείο από πίσω, στην βάση του κρανίου. Και ακριβώς για το επίσημον της εν λόγω διαδικασίας στο όνομα του λαού, του νόμου, της πατρίδος, του έθνους και όλων αυτών των τιμημένων κόλπων, ο πυροβόλων φέρει γάντια λευκά… Κι όλα γίνονται μετά από ένα δικαστήριο, μια κι έξω, ούτε έφεση στον άρειο πάγο, ούτε προσφυγή στο συμβούλιο επικρατείας, ούτε περιμένουμε χάρη από τον πρόεδρο της δημοκρατίας. Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα στην Κίνα.

Μιλάμε συγκεκριμένα. Το 2004 εκτελέστηκαν 3.400 θανατικές ποινές. Πολλές. Πάρα πολλές. Όσο κι αν είναι πολλοί, αμέτρητοι οι κιτρινιάρηδες, είναι τεράστιο το νούμερο των συλληφθέντων ενόχων που τους άξιζε τέτοιο πακετάρισμα.

ΜΝΗΜΗ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ, ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΟΙΗΤΟΥ

Σε γνωρίζω από την κόψη
Του σπαθιού την τρομερή
Σε γνωρίζω από την όψη
Πού με βια μετράει η γη.

Διονύσιος Σολωμός. Ο Εθνικός σου Ποιητής. Εξώγαμο παιδί ενός κόντε Ζακυνθινού, που τον έκανε με μια υπηρέτρια του. Μιλάμε για γεγονότα που τα αναγνωρίζει η Ιστορία, όχι για σενάριο.

ΑΠΟ ΡΩΣΙΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΤΗ ΚΑΛΟΓΕΡΩΝ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ

Και πολύ in παίζει τελευταία το Άγιον Όρος, με δύο μοναστήρια που κερδίζουν δημοσιότητα για διαφορετικούς λόγους. Πρώτη φίρμα η Μονή Βατοπεδίου, της διαπλοκής και των σκανδάλων, και αντιφίρμα, αντιβεντέτα που λέμε, η Μονή Εσφιγμένου, που είναι μέχρι θάνατο εθνικιστική, εναντίον της Ευρώπης, αρνείται να επιχορηγηθεί και σχεδόν έχει αφορίσει τον Πάπα της Ρώμης. Φοβερά πράγματα.

Μήπως πολύ σύντομα κλέψει την παράσταση η Ιερά Μονή Παντελεήμονος. Φαβορί να πιάσει πρώτο τραπέζι πίστα στην επικαιρότητα το ρωσικό μοναστήρι, πιο σωστά να το πούμε το «τσαρικό», όπου εκεί σκοτώνονται Ρώσοι και Ουκρανοί καλόγεροι. Μιλάμε για το παρασκήνιο. Δεν θα το γλυτώσουν το σούργελο.

ΕΠΑΘΕ ΤΟ ΣΟΚ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ

Μπαίνει στο μπουρδέλο, ρυθμίζει το οικονομικό με την υπεύθυνο του καταστήματος, και τον περνάνε σ’ένα από τα ιδιαίτερα δωμάτια. Μπροστά του εμφανίζεται η αδελφή του. Συνέβη στην Ελλάδα, συγκεκριμένα στη Πάτρα, και λίαν προσφάτως. Το σοκ.
 
Και στους δύο σοκ. Επόμενο. Πάγωσαν και ο αδελφός και η αδελφή. Με ποιο δικαίωμα ο αδελφός άρχισε να την πλακώνει στο ξύλο; Για σιγά. Πολλαπλό το παράπτωμά του. 
 
Ένα, άνδρας να δέρνει γυναίκα. Δύο, να κάνει φασαρία σε ξένο σπίτι. Τρία, να προκαλεί πρόβλημα σε μία εργαζόμενη, μάλιστα στο χώρο δουλειάς της. Τέσσερα, να δηλώνει με την βίαιη αντίδρασή του τη διαφωνία επειδή η αδελφή του βρίσκεται σ’ένα χώρο τον οποίο έχει επισκεφθεί κι αυτός. Πέντε, θεώρησε ότι η αδελφή του είναι πόρνη.

ΠΟΥΤΑΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΓΚΑΡΙ ΤΟΥ ΝΑΟΥ

Είμαι πονηρός. Κι όχι μόνον έχω μια δεύτερη σκέψη που αυτή δεν σφυρίζει στο μυαλό των άλλων…, θέλω και να κονομάω. Αυτός είμαι. Γεννήθηκα και από την πρώτη στιγμή που κατάλαβα τον εαυτό μου πήρα πρέφα πόσο ξύπνιος είμαι εγώ και πόσο εύκολα μπορώ να βγάζω χρήματα. Και πώς θα το καταφέρνω αυτό; Πολύ απλά. Αρκεί να μπορώ να ικανοποιήσω  τον άλλονα. Να του δίνω αυτό που θέλει. Και τι τραβάει η ψυχή του αλλουνού; 

Να φάει, πρώτα. Εγώ είμαι απ’ έξω. Γιατί; Δεν μ’ έχει ανάγκη στο φαϊ. Γιατί να πληρώσει εμένα όταν γύρω από το καλύβι του φυτεύει ντομάτες και αγγούρια, ταϊζει τρεις κότες και πέντε αρνιά και τη βγάζει μια χαρά. Και στο φινάλε είμαι εγώ για δουλειά; Είπαμε. Είμαι πονηρός. Δεν θα κάτσω να κάνω τον αγρότη και τον ψαρά, τον κτηνοτρόφο και τον ξυλουργό και τον υποδηματοποιό για να ζήσω καλύτερα από τον άλλονα. Όχι, δεν είναι αυτά για μένα.

Ο ΦΡΟΥΝΤ ΚΑΙ Η ΑΤΑΚΑ ΠΟΥ ΣΟΚΑΡΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

Το κάθε κορίτσι κατέχεται από φόβο, συνειδητό και ασυνείδητο, ότι κάποια στιγμή θα την βιάσει σεξουαλικά ο πατέρας της. Ποιος το λέει αυτό; Όχι, βέβαια, ο αποδυτηριάκιας. Αυτές οι κουβέντες δεν λέγονται από τον καθένα, κι αν λέγονται δεν έχουν καμμία αξία.

Στο κάθε κορίτσι το άγχος του βιασμού από τον πατέρα της είναι ταυτισμένο με την επιθυμία της να συνουσιασθεί μαζύ του. Είναι, δηλαδή, αδιαχώριστη η επιθυμία της με την αποστροφή που νοιώθει στην περίπτωση που της προκύψει απόπειρα αιμομικτική από τον πατέρα της.

Ποιος το λέει αυτό;

ΗΤΑΝ GAY, ΤΟ ΛΕΝΕ ΑΝΟΙΚΤΑ ΠΛΕΟΝ

Το έχουν παραξευτυλίσει με τον Καβάφη, τον μέγιστο Έλληνα ποιητή. Έγινε πια μόδα στη ψευτοδιανόηση να κάνει λόγο, δήθεν με σεβασμό στην αξία του Αλεξανδρινού, για την ομοφυλοφιλία του. Ναι, κάπως έτσι θα το πω, ότι έγινε του συρμού να μην αναφέρεται κάποιος στον ποιητή, ίσως τον μεγαλύτερο στη γη τους δυο τελευταίους αιώνες, στον Κωνσταντίνο Καβάφη, αλλά στον gay Κ.Π.Καβάφη.

Μέχρι που θέλουν να υπονοήσουν ότι το έργο του, το Καβαφικό ποιητικό έργο, επηρεάστηκε από την ομοφυλοφιλία του. Απίστευτα πράγματα.

Δεν κατάλαβα. Μόνον ο Κάβάφης ήταν ομοφυλόφιλος;

ΞΑΦΝΙΚΑ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ ΖΩΝΤΑΝΕΨΑΝ, ΑΝΕΛΑΒΑΝ ΔΡΑΣΗ

Τελικά, μήπως είμαστε τρελλοί, ρε, εδώ στην Ελλάδα; Για να το δούμε κι αυτό. Σα λαός κάργα με λογική και σοβαρότητα, για να το ψάξουμε. Μήπως μάς έχει παραβαρέσει η τρέλλα; Δεν έχω άλλη εξήγηση. Στις αντιδράσεις της η ελληνική κοινωνία δεν έχει αλλάξει τίποτα. Νάθιγκ. Νιάμα. Νίξ.

Κατακέφαλα μάς κτυπάνε οι φόροι. Τα έσοδα έχουν κοπεί στη μέση. Το κομπόδεμα αν υπήρχε, πήγε, πάει περίπατο. Δεν ξέρεις τι μέρα ξημερώνει αύριο. Με καθαρή σκέψη θα πεις ότι είσαι στον αέρα. Κι όμως! Σα να μη συμβαίνει τίποτα.

Σύριζα, λέει, και Ανεξάρτητοι Έλληνες πάνε να τακιμιάσουν (στη φωτό Τσίπρας και Καμένος τα λένε) για τις δημοτικές εκλογές. Ποιος ασχολείται; Τα δυο κόμματα να κάνουν μια πρόβα εν όψει συμμαχίας και στις βουλευτικές εκλογές. Ποιος ασχολείται; Κι όμως! Ασχολούνται. Τα άλλα κόμματα και τα ΜΜΕ. Βρήκαν θέμα.

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΖΩΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΖΩΙΑΣ

Ποιο είναι, λέει, το μυστικό της μακροζωίας. Εγώ θα στο πω. Με αφορμή τα 95α γενέθλια του αειθαλούς Κωνσταντίνου Μητσοτάκη έπεσε η σχετική χαρτούρα. Και τι λέει ο ίδιος ο επίτιμοςκαι πρώην πρωθυπουργός.

Ωμά λαχανικά για τον Μητσοτάκη, φρούτα, όσπρια, χόρτα, μέλι και κυρίως λάδι. Καιπερπάτημα, που το θεωρεί την καλύτερη άσκηση. Και κάθε Δευτέρα απαραιτήτως θα φάει τηφασολάδα του.

Αυτά λέει ο ίδιος ο Μητσοτάκης.  Για τον αποδυτηριάκια δεν υπάρχει μυστικό, ούτε μυστικάμακροζωίας. Καρατσεκαρισμένο αυτό.

AΔΕΡΦΑΡΑ, ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ, ΣΥΜΒΟΛΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΤΩΝ GAY

Όταν πιάνεις το στυλό να γράψεις για τον Όσκαρ Ουάιλντ, κορυφαίο όνομα του παγκόσμιου και διαχρονικού αδελφάτου, αν δεν αισθάνεσαι τον απαιτούμενο σεβασμό, τουλάχιστον οφείλεις να είσαι προσεκτικός σε κάθε σου φράση. Σε κάθε σου λέξη. Μιλάμε για έναν αρχιερέα, το απόλυτο σύμβολο των gay. Και το κάνουμε με αφορμή την επέτειο, σήμερα, της γέννησής του. 

Να μπούμε κατ’ευθείαν στο ψητό. Καταδικάστηκε και δύο χρόνια καταναγκαστικά έργα και φυλακίστηκε για σοδομία. Ότι είχε σεξουαλικές σχέσεις με νεαρούς άνδρες, με βάση νόμο τηςβικτωριανής Αγγλίας, το 1895. Φοβερά πράγματα. 

ΧΕΡΙΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΙ ΟΡΧΕΙΣ ΔΙΑΘΕΤΕΙΣ

Την προσοχή σου, σε παρακαλώ. Όχι ότι είναι δυσνόητα και ακραία αυτά που θα πούμε. Βεβαίως θα πούμε, μαζύ τα λέμε. Όταν με διαβάζεις διότι εκ των προτέρων μ’έχεις αποδεχθεί, τότε είναι σα να τα λέμε μαζύ. Λοιπόν.

Πόσο μεγάλο είναι το τσατσιλίκι των μήντια. Πόσο εύκολα παίζουν χοντρά το παιχνίδι των επωνύμων. Με την ευθύνη του κόσμου, βέβαια. Πάντα. Δεν το ξεχνάμε ποτέ αυτό. Ότι το λεγόμενο κοινό, όλους αυτούς που δεν τους βλέπεις σαν άτομα, αλλά σαν μπούγιο, σαν πολτό, σα λάσπα, σαν κοινό, σα να έχουν όλοι κοινό νου, κοινό παρανομαστή. Λοιπόν.

Η ΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΟΥΣΙΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟΝ "ΦΙΛΑΘΛΟ" ΣΤΙΣ 31.01.2010

Για τον γαμιά δεν του φθάνει στο γαμήσι η μία γυναίκα. Ας είναι αυτή η καλύτερη, η πρώτη, η άπαικτη. Γαμιάς είναι και ποθεί και μια ακόμα, κι ας είναι αυτή βήτα εθνικής. Για τον γαμημένο, όμως, του φθάνει και του περισσεύει να τον πηδάει ένα πράμα, είτε αυτό είναι η ομάδα του, είτε κάτι άλλο…, και δεν θα αναφέρω τι μπορεί να ‘ναι αυτό το άλλο, διότι είστε και λίγο ψιλομαλάκες και θα μου μπερδέψετε την κουβέντα. Λοιπόν.

Σε γαμάει η ομαδάρα σου, σου τρώει τα σκώτια, σε λοιώνει, όμως εσύ δεν την αλλάζεις με τίποτα την ποδοσφαιρική σου θρησκεία, αυτή την πνευματική σου αίρεση, ούτε νοιώθεις την ανάγκη να την ντουμπλάρεις, δηλαδή να βγάζεις την αρρώστεια σου, την τρέλλα σου, το μεράκι σου, και σε μια ακόμα ομάδα ποδοσφαιρική γκόμενα. Αποδυτηριάκιας μιλάει και μιλάει για τεράστιες αλήθειες.