Μυστηριώδεις ''Διαβολικές'' Γέφυρες της Ευρώπης

Η γέφυρα Ντιάβολσκι ή διαβολική γέφυρα είναι μια τοξωτή γέφυρα στο Άρδα ποταμό σε ένα στενό φαράγγι 10 χιλιόμετρα μακριά από την πόλη Αρντίνο της Βουλγαρίας στα βουνά της Ροδόπης. Η γέφυρα χρονολογείται την περίοδο της οθωμανικής αυτοκρατορίας στη Βουλγαρία και αποτελεί μέρος ενός αρχαίου δρόμου, ο οποίος ένωνε την βόρεια πεδιάδα της Θράκης με το Αιγαίο Πέλαγος, μέσω του περάσματος Μακάζα (το πέρασμα βρίσκεται βορείως την Κομοτηνής).

Το γεφύρι χρονολογείται από την περίοδο 1515-1518 και βρίσκεται σε υψόμετρο 420 μέτρων, έχει μήκος 56 μέτρα και πλάτος 3.5 μέτρα. Η γέφυρα έχει τρία τόξα με το κύριο τόξο να έχει ύψος 11.5-12 μέτρα. Η Βουλγαρία το 1984 χαρακτήρισε τη γέφυρα αυτή αυτό ως μνημείο εθνικής κληρονομιάς. Αν και η γέφυρα βρίσκεται σε μια απομονωμένη περιοχή σήμερα είναι κέντρο έλξης τουριστών και ψαράδων. 

Η γέφυρα χτίστηκε με εντολή του Σουλτάνου Σελίμ Ι (1512-1520) και μέχρι τα μέσα του 20ου αιώνα μέσω την γέφυρας πέρναγε ο εμπορικός δρόμος που σύνδεε την Φιλιππούπολη και το πέρασμα της Μακάζας προς την οροσειρά της Ροδόπης. Από αυτή τη γέφυρα περνάγανε τα τελευταία καραβάνια με καμήλες στην περιοχή της Θράκης.


Η χρήση της γέφυρας σταμάτησε κατά την διάρκεια της Σοσιαλιστικής Βουλγαρίας όταν σταμάτησαν οι εμπορικές επαφές με την Ελλάδα και το πέρασμα της Μακάζας μετατράπηκε σε στρατιωτικό φυλάκιο (το πέρασμα της Μακάζας είναι το συνοριακό πέρασμα στην Νότια Βουλγαρία που οδηγεί στα Βουνά της Ροδόπης και την Κομοτηνή και τα τελευταία χρόνια σχεδιάζεται να επαναλειτουργήσει - δρόμος Κομοτηνής για Κάρτζαλι Βουλγαρίας.

Σύμφωνα με τοπικούς μύθους η γέφυρα χτίστηκε από τον διάβολο ο οποίος έχτισε την γέφυρα δείχνοντας την δύναμή του. Ένας άλλος τοπικός μύθος αναφέρει ότι ένα κορίτσι αυτοκτόνησε από το υψηλότερο σημείο της γέφυρας για να ξεφύγει το γάμο με ένα τοπικό μουσουλμάνο ηγέτη. Κατά την αυτοκτονία οι άνδρες που παρακολουθούσαν το κορίτσι είδαν τον διάβολο μέσα στο νερό, τρομοκρατήθηκαν και έτρεξαν σε φυγή ενώ το κορίτσι σώθηκε. Σήμερα πάνω από την γέφυρα, πάνω από το κεντρικό τόξο διακρίνεται ένας βράχος μέσα στο νερό ο οποίος σύμφωνα με την τοπική παράδοση έχει το σχήμα του διαβόλου. 

Το μεθυσμένο σπίτι + Τα πιο περίεργα κτήρια του κόσμου

Φανταστείτε να δουλεύετε σ' ένα γιγαντιαίο καλάθι ή να επισκέπτεστε ένα ανάποδο μουσείο όπου δεν μοιάζει με αυτό που είναι. Χάρη λοιπόν στη δουλειά ορισμένων από τους πιο δημιουργικούς αρχιτέκτονες στον πλανήτη, είναι πολύ πιθανό να κάνετε αυτά τα πράγματα.

Xτενίσαμε την υφήλιο για αρχιτεκτονικές ιδιαιτερότητες για να σας μεταφέρουμε πληροφορίες για ορισμένα από τα πιο παλαβά κτήρια στον πλανήτη Γη.

Τσεκάρετε τις φωτογραφίες παρακάτω για να μάθετε περισσότερα:

Καλύτερα να φέρετε τα χάπια για τη ναυτία μαζί σας εάν θέλετε να επισκεφτείτε αυτό το κτήριο! Η έμπνευση για το υπέροχα ασταθές Crooked House, χτισμένο το 2004, ήρθε από τα σχέδια για παραμύθια του Jan Marcin Szancer και τη δουλειά του καλλιτέχνη Per Dahlberg, και προσθέτει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα στο κέντρο της πόλης του Σόποτ στην Πολωνία.

Ο Καταλανός αρχιτέκτονας Antoni Gaudi «έχτισε» τη φήμη του σε ολόκληρο τον πλανήτη, επάνω στα περίεργα, όμορφα κτίρια που δημιούργησε στην Βαρκελώνη. Δύο από τα πιο εντυπωσιακά είναι τα σπίτια που βρίσκονται στις πύλες του Πάρκου Guell, ενός μαγικού, σύνθετου κήπου.

Τα Cubic Houses του Ρότερνταμ σχεδιάστηκαν από τον αρχιτέκτονα Piet Blom το 1978, που παρομοίασε τις κυβικές κατασκευές που δημιούργησε με "αφηρημένα δέντρα". Βάλτε πολλά από αυτά μαζί και έχετε ένα τρελό δάσος.

Το Ryugyong Hotel, τοποθετημένο στην Pyongyang της εξαθλιωμένης δικτατορίας της Νότιας Κορέας, είχε κάποτε ανακηρυχθεί το "χειρότερο κτίριο στην ιστορία της ανθρωπότητας" από το περιοδικό Esquire. Η δουλειά στη μονολοθική κατασκευή των 3.000 δωματίων ξεκίνησε το 1987, όμως οι Νότιοκορεάτες είχαν εξασφαλίσει τα χρήματα για να μπουν μόνο τα παράθυρα, κάτι που σημαίνει πως για περισσότερες από δύο δεκαετίες, μία απαίσια, γκρίζα, ατελής, τσιμεντένια ψευτο-πυραμίδα έριχνε την άσχημη σκιά της πάνω από την πόλη, έχοντας ελάχιστη σημασία ή λειτουργικότητα. Φήμες θέλουν να ολοκληρώνεται επιτέλους τον επόμενο χρόνο.

Εγώ δεν μπαίνω εκεί μέσα…

Αυτό είναι ένα από τα σπουδαιότερα παγκοσμίως μνημεία ανθρώπινης δεξιοτεχνίας και κατασκευαστικής ικανότητας. Ολόκληρα 1.036 μέτρα σκαμμένα μέσα στο βουνό που δεσπόζει πάνω από το Πυθαγόρειο της Σάμου, γι’ αυτό και από το 1992 έχει περιληφθεί στον κατάλογο των μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO.

Το Ευπαλίνειο Υδραγωγείο σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε γύρω στα 550 π.Χ. για να υδρεύει, με ασφάλεια και υψηλές προδιαγραφές υγιεινής, την αρχαία πόλη της Σάμου, δηλαδή το σημερινό Πυθαγόρειο. Αλλά θέλω να σας εξομολογηθώ ότι δεν μπαίνω εκεί μέσα με τίποτα στον κόσμο. Πιστεύω ότι θα πάθω panic attack ή αλλιώς κρίση κλειστοφοβίας. Την έχω πάθει μια φορά στις πυραμίδες και δεν θέλω να το ξαναπάθω.

Λειτούργησε με επιτυχία για 1.100 χρόνια. Η μοναδικότητά του οφείλεται στο «αμφίστομο όρυγμά» του – έτσι το αναφέρει ο Ηρόδοτος – που λαξεύτηκε στον βράχο από δυο αρχαία συνεργεία, τα οποία ξεκίνησαν το ένα από τη βόρεια πλευρά και το άλλο από τη νότια και συναντήθηκαν στη μέση της διαδρομής. Είναι ένα σύνθετο τεχνικό έργο που περιλαμβάνει, εκτός από το όρυγμα, δεξαμενή, προσαγωγό και υπόγειο αστικό αγωγό. 

Mirage: Το σπίτι καθρέφτης που καμουφλάρεται τέλεια στην έρημο της Καλιφόρνια

Ο καλλιτέχνης και κινηματογραφιστής Doug Aitken έστησε στην έρημο της Καλιφόρνια το Mirage, ένα art INSTALLATION σίγουρα μοναδικό και σπάνιο. Έγινε για να αποτελέσει κομμάτι του Desert X, ένα φεστιβάλ που θα γεμίσει την κοιλάδα Coachella με έργα τέχνης από 15 ανερχόμενους και ήδη γνωστούς καλλιτέχνες.
Ο Aitken χρησιμοποίησε μία κλασική φάρμα για να την μεταμορφώσει σε μία αντανάκλαση του τοπίου. Την έντυσε εξωτερικά με καθρέφτες και το σπίτι πλέον μοιάζει με ένα κομμάτι της φύσης. Κάθε ώρα ανάλογα με τη θέση του ήλιου η εικόνα του αλλάζει, λες και είναι ένας χαμαιλέων.
Το Mirage θα είναι στη θέση του μέχρι τις 31 Οκτωβρίου του 2017 για να το απολαύσουν από κοντά όσοι φτάσουν σ’ εκείνα τα μέρη.

Μερικά για τα σπίτια της Σμύρνης και τους δημιουργούς τους…

Αυτά που παρακάτω καταχωρώ σήμερα στον «Κόσμο της Ν. Φιλαδέλφειας», τα οποία αναφέρονται στο θέμα του τίτλου, τα απέσπασα από ένα σχετικό δημοσίευμα του Σμυρναιογράφου Φίλιππου Κ. Φάλμπου στα «Μικρασιατικά Χρονικά» του Τμήματος Μικρασιατικών Μελετών της Ενώσεως Σμυρναίων, το οποίο είδε το φως της δημοσιότητας το έτος 1957 – ας τα διαβάσουμε με προσοχή:

«Το αστικό ελληνικό σπίτι της Σμύρνης της αρχής του 20ου αιώνα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, το πιο αντιπροσωπευτικό ίσως γνώρισμα της Ιωνικής πρωτεύουσας.

Άνθρωποι κοσμογυρισμένοι και έξυπνοι που είδαν και γνώρισαν πολλές πολιτείες, που πολλών ανθρώπων «άστεα και νόον έγνωσαν», βεβαιώνουν πως τον τύπον αυτόν της διώροφης μονοκατοικίας της Σμύρνης, όπως ήταν πια διαμορφωμένος στις αρχές του αιώνα μας, σε κανένα ίσως άλλο μέρος του κόσμου δεν θα μπορούσαν να τον συναντήσουν. Μπορεί λοιπόν να συμπεράνη κανείς πως ο τύπος αυτός του σπιτιού ήταν κάτι εντελώς Σμυρνέικο, κάτι που η ευφυία, το πρακτικό πνεύμα και η νοικοκυρωσύνη του Σμυρνιού το συνέλαβε, το σύνθεσε, το δημιούργησε και το τελειοποίησε, πως στο σπίτι αυτό αποτυπώθηκε η σφραγίδα του πρακτικού του νου.

Δεν νομίζουμε πως είναι εύκολο να δούμε με λεπτομέρειες πώς δημιουργήθηκε παλαιότερα ο ιδιόρρυθμος τύπος του σπιτιού αυτού και πώς μεταγενέστερα εξελίχθηκε για να φτάσει αυτού που εμείς τον γνωρίσαμε και τον αφήσαμε το 1922. Ούτε μπορούμε όμως να παραβλέψουμε και να αγνοήσουμε τους αρχαιότερους και ατελέστερους τύπους σπιτιών (του Απάνω Μαχαλά, του Αγίου Γεωργίου, των Σερβετάδικων, του Τσιβιλή, των Συνοικιών Αγίας Αικατερίνης, Αγίου Δημητρίου, Τσαγιού κλπ. των Τράσσων, Μπελαβίστας, Πούντας κλπ.) που είναι μάλιστα εξ ίσου αξιοπρόσεκτοι και άξιοι μελέτης, γιατί περικλείουν μυστήριο και αρχοντιά του 18ου και 19ου αιώνα ή αγαθότητα και απλότητα λαϊκή. Κι αυτοί οι τύποι των παλαιότερων σπιτιών με τις περιπτώσεις τους, με τις ιδιομορφίες τους είναι πολύ σπουδαίοι και, αναμφισβήτητα, θα πρέπει να μας απασχολήσουν αργότερα σε άλλη μελέτη. …

Στα τελευταία χρόνια απ’ ό,τι θυμόμαστε μια πλειάδα Σμυρναίων αρχιτεκτόνων, που ήσαν και μηχανικοί και εργολάβοι σπουδαίοι – τότε στην Ανατολή δεν γινότανε πουθενά σχεδόν διακρίσεις εργολάβων, μηχανικών και αρχιτεκτόνων· το χτίσιμο των σπιτιών ήταν αποκλειστικό έργο εργολάβων και μαστόρων (περίφημων χτιστών νησιωτών, κυρίως Μυτιληνιών, Ανδριωτών και Τηνιακών) – μελετούσαν εσχεδίαζαν και έχτιζαν σπίτια ωραία, υγιεινά και πολιτισμένα. …

Το διαμέρισμα που μέσα είναι όλο… Star Wars!

Το Star Wars δεν είναι μία απλή ταινία. Είναι ένα ορόσημο της ποπ κουλτούρας, μία έμπνευση που σημάδεψε την σύγχρονη ζωή μας από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στη μεγάλη οθόνη. Φυσικά δεν θα μπορούσε να ξεφύγει το home decor από την σαραντάχρονη ορμή του.Και είναι πολλοί εκείνοι που άνοιξαν το σπίτι τους για να βάλουν μέσα το Star Wars concept. 

Όπως μία οικογένεια στην Τάϊπέι της Ταϊβάν. Χωρίς να κάνει υπερβολές, έχει βάλει στα δωμάτια της τις σωστές Star Wars δόσεις, φτιάχνοντας ένα πολύ ζεστό και παιχνιδιάρικο αποτέλεσμα. Οι λεπτομέρειες κάνουν εδώ τη διαφορά. Το τραπέζι που θυμίζει «TIE fighter», τα φωτιστικά φωτόσπαθα, τα κράνη του Darth Vader και των Stormtroopers… Πάντως τα παιδικά δωμάτια είναι όλα τα λεφτά!

Εάν θέλετε να δοκιμάσετε κάτι αντίστοιχο, ρίξτε μία ματιά στην design firm που ανέλαβε το project, την White Interior Design.

Μοιάζει με μικροσκοπική ντουλάπα, όμως, περιμένετε μέχρι να τραβήξει το πόμολο - Απίστευτο! (Βίντεο)

Το Παρίσι, όπως και οι περισσότερες μεγάλες πόλεις, μπορούν να υπερηφανεύονται για τις πολύ υψηλές τιμές ενοικίασης.

Τα ενοίκια κυμαίνονται από  € 4.000 το μήνα για τα πολύ μικρά δωμάτια, και φτάνουν έως και τα 10 εκατομμύρια για αυτούς που θέλουν όμορφη θέα στον Πύργο του Άιφελ.

Για την καταπολέμηση αυτού του real estate εφιάλτη, μια γυναίκα αποφάσισε να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Αυτό που έκανε για να βελτιστοποιήσει το χώρο είναι μεγαλοφυές.

Με την πρώτη ματιά ο χώρος φαίνεται κάθε άλλο παρά κατοικήσιμος.



Αλλά το μόνο που χρειάζεται είναι ένα εφευρετικό μυαλό για να δώσει νέα πνοή σε κάτι που εμείς οι υπόλοιποι  δεν μπαίνουμε στον κόπο να ασχοληθούμε καν.

Γνωρίστε την εμπνευσμένη γυναίκα που σταμάτησε τη δουλειά της για να χτίσει μαγικά σπίτια από μπαμπού στο Μπαλί

Δεν έχετε ξαναδεί παρόμοιες κατασκευές. Τα εντυπωσιακά σπίτια από μπαμπού που κατασκευάζει η Ελόρα Χάρντι μαζί με την ομάδα της στο Μπαλί, είναι ευέλικτα, έχουν καμπύλες και εντυπωσιάζουν συνεχώς. 

Πριν από έξι χρόνια, Η Elora Hardy ξεκίνησε την οικοδόμηση βιώσιμων κατοικιών μπαμπού στην Ινδονησία. Άφησε την  επιτυχημένη καριέρα της - και όλη της τη ζωή - πίσω στη Νέα Υόρκη, συγκέντρωσε μια ενθουσιώδη ομάδα και πήγε στο Μπαλί για να ξεκινήσει μία μικρή αρχιτεκτονική και περιβαλλοντική επανάσταση εκεί.

Η Elora εμπνεύστηκε από τον πατέρα της, ο οποίος πίστευε ότι το μπαμπού είναι ένα από τα πιο ελπιδοφόρα οικοδομικά υλικά. «Όταν είδα για πρώτη φορά αυτές τις (μπαμπού) δομές υπό κατασκευή περίπου πριν από έξι χρόνια, Απλά σκέφτηκα, αυτό είναι απόλυτα λογικό ... Γιατί δεν συνέβη αυτό νωρίτερα, και τι μπορούμε να κάνουμε με αυτό ως επόμενο βήμα;», εξηγεί η αρχιτέκτονας.

 Αψηφούν τα πρότυπα επειδή το ίδιο το μπαμπού είναι τόσο αινιγματικό. Κανένας στύλος μπαμπού δεν είναι ίδιος, κι έτσι κάθε σπίτι, κάθε γέφυρα και κάθε μπάνιο είναι εξαιρετικά μοναδικά. Σε αυτήν την όμορφη και καθηλωτική ομιλία, μοιράζεται τις δυνατότητες του μπαμπού τόσο ως βιώσιμο υλικό όσο και ως υλικό που τροφοδοτεί τη φαντασία. «Χρειάστηκε να επινοήσουμε τους δικούς μας κανόνες», σημειώνει η ίδια.

Ζαχά Χαντίντ: κτίρια, τροφή προς σκέψη

H Ζαχά Χαντίντ, η πρώτη γυναίκα που κέρδισε ποτέ το Αρχιτεκτονικό Βραβείο Pritzker, πέθανε χθες στο Μαϊάμι, σε ηλικία 65 ετών, ύστερα από καρδιακό επεισόδιο.

 —Δεν θεωρώ ότι ο ρόλος της αρχιτεκτονικής είναι απλώς
να προσφέρει ένα καταφύγιο ή να οριοθετήσει έναν χώρο.
Δουλειά κανονικά της αρχιτεκτονικής είναι
να μας ενθουσιάζει, να μας ηρεμεί,
να μας δίνει τροφή για σκέψη.—

Ζαχά Χαντίντ

Η ιρακινή αρχιτέκτονας, που ζούσε και εργαζόταν στο Λονδίνο, είχε σχεδιάσει τεχνικά προκλητικά και οπτικά ελκυστικά κτίρια σε όλο τον κόσμο. Γνωστή κυρίως για τα δημόσια έργα της, τα φουτουριστικά κτίριά της ανά τον κόσμο έγιναν φάροι της προόδου και του πολιτισμού. Επί παραδείγματι, το Heydar Aliyev Center στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν καταλαμβάνει περίπου 185.000 τετραγωνικά μέτρα και αξιοποιείται επισήμως από το κράτος για τη διαφημιστική προβολή της πόλης, ενώ το χαμηλό κτίριο της Guangzhou Opera House ολοκληρώθηκε το 2010 και αποτέλεσε ευθύς εξαρχής την εικόνα της πολιτιστικής αναβίωσης της πόλης.

Η σταδιοδρομία της Ζαχά Χαντίντ δεν κύλησε πάντοτε απρόσκοπτα. Το Ολυμπιακό Στάδιο που είχε σχεδιάσει για τους Ολυμπιακούς στο Τόκιο το 2020, αν και είχε λάβει έγκριση, εντέλει ακυρώθηκε ύστερα από το δημόσιο σάλο που προκλήθηκε όταν διέρρευσε το κόστος του σταδίου: περισσότερα από 2 δις δολάρια. Διαμαρτυρίες για υπέρβαση του κόστους υπήρξαν και σε άλλα έργα όπως, π.χ., στο Μουσείο Maxxi στη Ρώμη.

Η καριέρα της είχε απογειωθεί την τελευταία δεκαετία. Δυναμική και ευχάριστη προσωπικότητα, το 2015 είχε δηλώσει σε μια από τις τελευταίες συνεντεύξεις της στο Bloomberg News: «Δεν είμαι εκπρόσωπος του μινιμαλισμού. Νομίζω, όμως, ότι πρέπει κανείς να είναι βέβαιος ότι χρησιμοποιεί όλα τα διαθέσιμα υλικά. Εξάλλου, η αντίληψη της άνεσης είναι ζήτημα υποκειμενικό».

Ακολουθούν 10 από τα διασημότερα κτίρια της Χαντίντ, που θα της χαρίζουν ες αεί την αθανασία.

1. Maxxi, Ρώμη

Το Εθνικό Μουσείο Τέχνης του 21ου αιώνα, γνωστό ως Maxxi, ολοκληρώθηκε το 2010.

Φωτογραφία: Vincenzo Lombardo/Getty Images

Το έκανε διάσημο ο Κινγκ Κονγκ

Ο ουρανοξύστης Empire State Building, είναι ένα εξαιρετικό δείγμα αρχιτεκτονικού ρυθμού Art Deco και είναι σίγουρα ένα από τα πιο διάσημα κτίρια στον κόσμο και σύμβολο της Νέας Υόρκης- μαζί με το άγαλμα της Ελευθερίας. Δεν νοείται να πας στην Νέα Υόρκη και να μην ανέβεις να χαζέψεις όλο το Manhattan από την κορυφή του.

Το Empire State Building («Το Κτήριο της Αυτοκρατορικής Πολιτείας», δηλαδή της Νέας Υόρκης), είναι ένας από τους υψηλότερους και ιστορικότερους ουρανοξύστες στον κόσμο. Βρίσκεται στην πόλη της Νέας Υόρκης (στη διασταύρωση της 5ης Λεωφόρου και της 34ης δυτικής οδού) και έχει 102 ορόφους. Υπήρξε ο υψηλότερος ουρανοξύστης στη Γη για 41 χρόνια, από την ολοκλήρωσή του το 1931 μέχρι το χτίσιμο του Βόρειου Πύργου του Παγκόσμιου Εμπορικού Κέντρου το 1972. Μετά την καταστροφή των πύργων του Κέντρου αυτού από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, το Empire State Building ξανάγινε και παρέμεινε το υψηλότερο κτήριο σε ολόκληρη τη Νέα Υόρκη μέχρι τις 30 Απριλίου 2012, όταν το ξεπέρασε το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.

Οι εργασίες εκσκαφής των θεμελίων άρχισαν στις 22 Ιανουαρίου 1930 και στην οικοδομή εργάζονταν 3.400 εργάτες, οι περισσότεροι μετανάστες από την Ευρώπη, αλλά και εκατοντάδες Ινδιάνοι. Κατά τον επίσημο απολογισμό, 5 εργάτες σκοτώθηκαν σε εργατικά δυστυχήματα κατά την ανέγερση, ενώ άλλοι λένε ότι υπήρξαν πολλοί περισσότεροι αλλά το συγκάλυψαν.

Υπήρξε έντονος ανταγωνισμός στην πόλη για τον τίτλο του υψηλότερου κτηρίου στον κόσμο. Δύο άλλα οικοδομήματα που πάλεψαν γι’ αυτόν, ήταν αυτό της Wall Street 40 και το Chrysler Building, που ήταν ήδη υπό κατασκευή όταν άρχισε να κτίζεται το Empire State. Και τα δύο έμελλε να κρατήσουν τον τίτλο για λιγότερο από 1 χρόνο. Οι οικοδόμοι του Empire State αμείβονταν με σχεδόν διπλάσιο ημερομίσθιο από αυτούς των άλλων κτιρίων, αλλά υποχρεώνονταν να εργάζονται με ταχύτατους ρυθμούς, στα όρια της αντοχής. Οποιοσδήποτε καθυστερούσε έστω και ελάχιστα απολυόταν αμέσως, για να αντικατασταθεί μέσα σε λίγη ώρα με κάποιο από τους εκατοντάδες χιλιάδες άνεργους της εποχής της Μεγάλης Οικονομικής Υφέσεως. Ως αποτέλεσμα, η κατασκευή διάρκεσε μόνο 410 ημέρες.

Πώς θα ήταν η Αθήνα αν είχε χτιστεί στις όχθες των ποταμών της- Το έγκλημα κατά της πρωτεύουσας (φώτο)

Ολες οι σημαντικές πόλεις από την αρχαιότητα, τον μεσαίωνα και μέχρι τον τελευταίο αιώνα χτίζονταν πάνω σε ποτάμια και συνδέονταν με ποτάμια. 

Εκτός από την Αθήνα, στην οποία τα ποτάμι της μπαζώθηκαν και έγιναν άσχημοι αυτοκινητόδρομοι.

Γνωστές πόλεις όπως το Λονδίνο, η Πράγα, η Κολονία, η Μόσχα, το Παρίσι, η Αγία Πετρούπολη, η Βουδαπέστη, η Βιέννη, κλπ, αλλά και τόσες πανέμορφες άγνωστες πόλεις όπως το Κόμπλενζ, το Μέλκ, το Ουγκλιτς, το Κίζι, το Ρουντεσχάιμ και άλλες έχουν χτιστεί γύρω από τα ποτάμια τους και αποτελούν μαγνήτη για τους ντόπιους κατοίκους και τους τουρίστες.

Οι γεωτρήσεις του ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών) απέδειξαν ότι οι περισσότεροι δρόμοι της Αθήνας κρύβουν ένα μπαζωμένο ρέμα ή ένα υπόγειο ποτάμι.

Ο Ιλισός, ο Ηριδανός, ο Κυκλόβορος, το Λυκόρεμα, ο Βουρλοπόταμος, ο Βοϊδοπνίχτης, ο Αλασσώνας είναι μερικά από αυτά. Σύμφωνα με μελέτη του ΕΜΠ, τα ανοιχτά ρέματα το 1945 είχαν μήκος 1.280 χιλιόμετρα και σήμερα μόλις, 434 χιλιόμετρα, μειώθηκαν, δηλαδή, σε ποσοστό 66,4%.

Όπως, δε, προκύπτει από μελέτη του ΙΓΜΕ, πριν από μερικά χρόνια, το 80% των νερών της βροχής το απορροφούσε το έδαφος και μόλις το 20% έπεφτε στην θάλασσα, σήμερα το ποσοστό αυτό έχει αλλάξει δραματικά...

Το Καλύτερο Σαλόνι Της Νέας Υόρκης

Αυτό, λέει, είναι "το καλύτερο σαλόνι της Νέας Υόρκης".

Μεγάλη κουβέντα.

Μπορεί να φταίει το θεόρατο ύψος, το γιγάντιο τζάκι στο οποίο μπαίνεις μέσα και στέκεσαι όρθιος, ή η τεράστια τζαμαρία με θέα το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας και -λοξά- το Σέντραλ Παρκ. Ή ότι είναι περισσότερα από 100 τετραγωνικά το σαλόνι μοναχό του. Είναι, ομολογουμένως, απίθανο μέρος, ό,τι πρέπει για να φωλιάζεις χαζεύοντας τη θέα από τη τζαμαρία ή την τέχνη που, το δίχως άλλο, έχεις απιθώσει στους τοίχους. Αλλά "το καλύτερο"; Κομπασμός. Και 14,75 εκατομμύρια για ολόκληρο το διαμέρισμα που ζητάνε -τα μισά μπροστά, μετρητά, λέει- είναι κομματάκι πολλά.

Αλλά δεν μπορείς να πεις, είναι ωραίο:

Κάτι Λιτό Και Θαυμάσιο Στο Ανατολικό Λονδίνο

Υπήρχε ένα κτίριο με αποθήκες κάποτε, στο ανατολικό Λονδίνο, μια περιοχή που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί τότε με την εγγλέζικη λέξη "blight". Μα οι εποχές άλλαξαν, τα μέρη άλλαξαν, η περιοχή αναβαθμίστηκε και το κτίριο με τις αποθήκες μετατράπηκε σε κτίριο με διαμερίσματα, δύο τον αριθμό, στους πάνω πάνω ορόφους. Να ένα.

Κομψή Απλότητα, Απέριττη Πολυτέλεια Στην Τρίπολη

Εδώ, μια μονοκατοικία του 1977, 350 τετραγωνικά γεμάτα λιτή κομψότητα στην Τρίπολη της Αρκαδίας. Σπιτοσκυλοφάν βρήκε κι έστειλε το listing -πωλείται προς 450.000 ευρώ το σπίτι τούτο-, και το σπιτόσκυλο δε μπορούσε παρά να το μοιραστεί ευθύς αμέσως.

Μερικά highlights:

Χτίζοντας ένα σπίτι Cob.(Βίντεο)

Μια ομάδα εθελοντών κάτω από την καθοδήγηση του Κώστα Κοντομάνου, χτίζουν ένα μικρό κτίσμα από άχυρο και πηλό, για...

λογαριασμό του Δήμου Μελίβοιας, που το θέλει ως 'Μουσείο Cob'. Καλοκαίρι 2009. Το βίντεο δημιούργησε ο Ανδρέας Παπαχρήστου

Σήψη, Εγκατάλειψη, Μαυρίλα: Τι Ωραία

Κοίτα τι ωραίες εικόνες. Είναι από παλιές εξοχικές κατοικίες και φάρμες, τις τραβάει αυτός, και μοιάζουν σα ψεύτικες. Όταν δε μυρίζεις τις μυρωδιές και την κλεισούρα και δεν αναπνέεις τη σκόνη και δεν πατάς πάνω σε κουφάρια τρωκτικών, και απλά κοιτάς τις φωτογραφίες, έχουν μια ομορφιά σκοτεινή, γοητευτική πολύ, λέει το σπιτόσκυλο.

Δες:

Πρώην Εκκλησία, Νυν Παράδεισος - Στην Ολλανδία

Όλες οι εκκλησίες του κόσμου όταν μεγαλώσουν πρέπει να γίνουν έτσι: Μέρη γεμάτα με βιβλία και καφέ κι εστιατόριο και χώρους για να έρχονται οι άνθρωποι και να περνούν την ώρα τους δημιουργικά ή/και ευχάριστα, τριγυρισμένοι από ομορφιά και γαλήνη.

Αυτό εδώ το γιγάντιο βιβλιοπωλείο βρίσκεται στην Ολλανδία σε μια παλιά εκκλησία του 15ου αιώνα και το σχεδίασαν αυτοί. Κοίτα φωτογραφίες/renderings, κοίτα, αριστούργημα.

Γιγάντια, Διαστημικιά: Βιλάρα Στη Ρόδο

Ετούτο εδώ το πέτρινο γωνιώδες κατασκεύασμα δε βρίσκεται στους λόφους του Λος Άνχελες ή τα βράχια της Λα Χόγια, βρίσκεται στη Ρόδο, λέει.

Στη Ρόδο.

Έχει και όνομα, λέγεται " Villa F" και φτιάχτηκε από αυτούς.

Φωτογραφίες: