ΓΙΑ ΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΑΔΙΑΒΑΣΤΟΣ.

Είναι κι αυτή μια ημέρα το χρόνο, όπως πολλές άλλες που δημιουργήθηκαν για να υπενθυμίζουν στους ανθρώπους, πράγματα που δεν θα έπρεπε να ξεχνούν. Δεν μου αρέσουν οι παγκόσμιες ημέρες του κάτι, γιατί είναι μια ωραιοποίηση του γεγονότος πως οι άνθρωποι χρειάζονται για τις περισσότερες από αυτές τις "επετείους" υπενθύμιση για όσα θα έπρεπε να είναι αυτονόητα. Η ανθρωπότητα παρόμοια με κάτι ζευγάρια που όλο το χρόνο ζουν σε ένα σπίτι με ψέμματα, καυγάδες, ανία και όταν έρχεται η επέτειος γάμου, κάνουν πάρτι καλώντας τους κολλητούς για να αποδείξουν πόσο ευτυχισμένοι είναι.

Γεννήθηκα σε ένα σπίτι, από δύο γονείς που οι συγκυρίες εκείνων των παλιών καιρών, ανάγκασε δυο ευφυέστατους ανθρώπους, να τελειώσουν ο πατέρας μόλις την πέμπτη δημοτικού και η μητέρα τη πρώτη γυμνασίου. Μετά μεροκάματο, αγώνας για επιβίωση. Όμως αυτοί οι δύο άνθρωποι είχαν ένα μεγάλο πείσμα. Ίσως παρόμοιο δεν συνάντησα ξανά σε όσους ανθρώπους γνώρισα στη ζωή μου. Πείσμα για να μάθουν όσα στερήθηκαν από εκείνο που οι υπόλοιποι που ζούσαν σε ανάλογες με αυτούς συνθήκες, ονόμαζαν "μοίρα".

Έζησα λοιπόν σε ένα σπίτι γεμάτο βιβλία. Τα πρώτα δώρα που μου έκαναν ήταν εικονογραφημένα παραμύθια και μετά άλλα πολλά. Συνήθισα να μεγαλώνω θεωρώντας πως το διάβασμα είναι κάτι το απόλυτα αναγκαίο και φυσικό, όπως η τροφή μας, το νερό, ο αέρας που αναπνέουμε. Θυμάμαι ακόμα το πατέρα μου, να γυρίζει κουρασμένος από σκληρό μεροκάματο και το βράδυ μετά το δείπνο να ξεκουράζεται σε μια πολυθρόνα... διαβάζοντας. Είχε μια λατρεία για την αρχαία ελληνική γραμματεία και προσπαθούσε περνώντας με το δάχτυλο πάνω από τις γραμμές σιγά σιγά να διαβάσει, αυτά που οι φίλοι του κοροϊδεύοντας του έλεγαν, πως την έχει ψωνίσει και να κοιτάξει να κάνει κάτι πιο χρήσιμο στη ζωή του. Η μητέρα μου ήταν της λογοτεχνίας, του ρομαντισμού. Ηταν μια ιδιαίτερη μοδίστρα που όταν άφηνε κάτω τις βελόνες, τα πατρόν και τη μεζούρα, βυθιζόταν στα αριστουργηματικά μυθιστορήματα που μετά άρπαζα και διάβαζα κι εγώ.

Έκανα τα πρώτα μου όνειρα ταξιδεύοντας στους παράξενους κόσμους του Ιουλίου Βερν, δημιούργησα τους πρώτους μου έρωτες με τις αδελφές Μπροντέ, αισθάνθηκα να ζω τη πρώτη μεγάλη μου περιπέτεια διαβάζοντας την Οδύσσεια. Μετά το διάβασμα έγινε η παράλληλη ζωή μου. Ποτέ δεν μου στέρησε τη διασκέδαση με τις παρέες μου, την υποχρεωτική μου μελέτη στο σχολείο, το δικό μου αγώνα για σπουδές, δουλειά, οικογένεια και όλα τα άλλα. Ήταν ο κρυφός μου κήπος, η όαση που βυθιζόμουν μακριά από όλα τα άλλα και ταξίδευα σε κόσμους που δεν είχαν ούτε χρόνο, ούτε όριο κανένα.

Πρωταπριλιά και φάρσες πάνε μαζί

Διαφορετικές εκδοχές, μακρά ιστορία κι ένα έθιμο που δεν ξεθωριάζει ποτέ. Η Πρωταπριλιά ξεκίνησε από την Ευρώπη, όμως ο ακριβής τόπος και χρόνος παραμένουν άγνωστα. Πολλοί υποστηρίζουν πως γενέτηρα της παράδοσης ήταν η Γαλλία. Εώς το 1564 οι Γάλλοι γιόρταζαν την Πρωτοχρονιά την 1η Απριλίου. Επί της βασιλείας του Καρόλου Θ’ η Πρωτοχρονιά αποφασίστηκε να γιορτάζεται την 1η Ιανουαρίου. Οι πολίτες αντέδρασαν. Δεν ήταν λίγοι αυτοί που συνέχισαν να γιορτάζουν την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, την 1η Απριλίου, ενώ αρκετοί, με ειρωνική διάθεση, τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα, για να τους κοροϊδέψουν. Το έθιμο αυτό έγινε παράδοση, που αλλαγμένο πλέον με το πέρασμα του χρόνου, κρατά μέχρι και σήμερα.

Μια δεύτερη εκδοχή για την προέλευση του εθίμου έρχεται από τους Κέλτες. Φημισμένοι για τις ικανότητες τους στο ψάρεμα, η 1η Απριλίου σήμαινε γι’ αυτούς την έναρξη της εποχής του ψαρέματος. Την εποχή εκείνη του χρόνου τα ψάρια πιάνονταν δύσκολα παρά τις ικανότητές τους. Έτσι, πολλοί αποφάσιζαν να πουν ψέματα για το πόσα ψάρια είχαν καταφέρει να πιάσουν. Αυτή η συνήθεια έγινε έθιμο με το πέρας του χρόνου.

---

Πρωταπριλιά αλά ελληνικά

Όπως κάνουμε σε κάθετι ξενόφερτο, έτσι αποφασίσαμε να προσαρμόσουμε στα μέτρα μας και το έθιμο της Πρωταπριλιάς, όταν έφτασε στη χώρα μας. Η βασική ιδέα μπορεί να έμεινε ίδια, όμως σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, πολλές πινελιές προτέθηκαν. Γενικός σκοπός παραμένει να ξεγελαστεί το αθώο θύμα με κάποιο ευφάνταστο ψέμα. Σε πολλά μέρη πιστεύεται οτι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει το υποψήφιο θύμα, θα έχει καλή τύχη για όλο τον υπόλοιπο χρόνο. Ακόμα, πολλοί πιστεύουν πως ο εφευρέτης του ψέματος θα έχει καλή σοδιά για όλη την υπόλοιπη χρονιά. Το θύμα όπως λέγεται σε πολλές περιοχές, θα έχει κακοτυχία για το υπόλοιπο έτος κι αν είναι παντρεμένος, δεν θα αργήσει να χηρέψει!

Δοξασίες ή οχι, δεν είναι λίγοι αυτοί που υποστηρίζουν οτι το νερό της βροχής από τη μέρα εκείνη έχει την ικανότητα να θεραπεύει.

Vincent Van Gogh: Ο καλλιτέχνης που ζωγράφισε τα άστρα

Τα παιδικά χρόνια

Ο Vincent Van Gogh γεννήθηκε στις 30 Μαρτίου του 1853 στο χωριό Brabant, με γονείς τους Theodorus Van Gogh και Anna Carbentus. Εκείνοι είχαν αποκτήσει ένα αγόρι με το ίδιο όνομα, που γεννήθηκε νεκρό την ίδια ακριβώς ημερομηνία έναν χρόνο πριν και έτσι η χαρά τους ήταν πολύ μεγάλη όταν ο δεύτερος Vincent γεννήθηκε υγιής. Τον ακολούθησαν ακόμα πέντε παιδιά, τρία κορίτσια και δύο αγόρια: η Anna, ο Theo, ο Wil, η Lies και η Cor. Η πολυμελής, πλέον, οικογένεια Van Gogh πήγαινε πολύ συχνά περιπάτους στην εξοχή, κάτι που ίσως εξηγεί και τη μεταγενέστερη αγάπη του για τη φύση. Σε ηλικία έντεκα ετών, ο Vincent πήρε μετεγγραφή από το σχολείο του σε ένα οικοτροφείο, όπου ήταν βαθιά δυστυχισμένος. Παρ’ όλα αυτά, κατάφερε να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή του, ενώ παράλληλα έδινε τα πρώτα δείγματα της κλίσης του στη ζωγραφική. Στα δεκατρία του χρόνια, οι επιδόσεις του στο γυμνάσιο πλέον άρχισαν να καλυτερεύουν και ειδικά όταν επρόκειτο για γλώσσες. Παρά ταύτα, το 1868 εγκατέλειψε το σχολείο για άγνωστους λόγους και δεν επέστρεψε ποτέ.

Οι γονείς του Van Gogh

---

Ο Vincent & Ο Θεός

Ο θείος του Van Gogh βρήκε στον 16χρονο ανιψιό του μία θέση εκπαιδευόμενου σε έναν διεθνώς αναγνωρισμένο οίκο στο εμπόριο έργων τέχνης, τον Goupil & Cie, στη Χάγη. Το πρώτο από τα διάσημα γράμματα του Vincent που διασώζονται έως σήμερα είναι γραμμένο κατά τα πρώτα του αυτά χρόνια στην Goupil. Το 1872 ξεκινά και η αλληλογραφία του με τον αδερφό του, Theo, που εκείνη την περίοδο εργαζόταν στο υποκατάστημα της Goupil στις Βρυξέλλες, ενώ ο Vincent είχε μεταφερθεί στο υποκατάστημα του Λονδίνου. Η αλληλογραφία των Van Gogh συνεχίστηκε για όλη τη διάρκεια της ζωής τους.

“ΑΓΑΠΑΤΕ ΜΕ” Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΤΟΥ ΚΟΥΒΕΝΤΑ

Ο Λεοπόλδος φον Ζάχερ Μαζόχ γεννήθηκε στο Λέμπεργκ της Γαλικίας στις 27 Ιανουαρίου το 1836 και πέθανε σαν σήμερα 9 Μαρτίου το 1895 σε άσυλο καθώς  έπασχε από ψυχικά προβλήματα. 

Αυστριακός συγγραφέας και δημοσιογράφος ο Μαζόχ και  το συγγραφικό του έργο υπήρξε άμεσα επηρεασμένο από την ερωτική του ζωή, εξυμνώντας ο ίδιος στα έργα του τον έρωτα με την μορφή της υποταγής. Από εκείνον προέρχεται και ο όρος «μαζοχισμός». 

Σε νεαρή ηλικία διδάσκει ιστορία στο Γράτς κι αρχίζει από τότε την λογοτεχνική του καριέρα. Ο Μαζόχ έγραφε συχνά στα έργα του για τις ερωτικές προτιμήσεις του και τους ρόλους που έπαιζε στη σεξουαλική του ζωή. 

Τον όρο «μαζοχισμός» εμπνεύστηκε ο αυστριακός ψυχίατρος Ρίχαρντ φον Κραφτ- Έμπινγκ, τον οποίο και θεώρησε ανωμαλία.

Ο Μαζόχ δυσαρεστήθηκε ιδιαίτερα με την ανάλυση του ψυχιάτρου. Μπορεί ο ίδιος να έγραφε για ιδιαίτερες σεξουαλικές προτιμήσεις αλλά ποτέ δεν είχε αναφέρει ξεκάθαρα ότι ήταν οι δικές του. 

Το απίστευτο ρεκόρ: 10 φορές πρωθυπουργός, 2 φορές Πρόεδρος της Βουλής και 18 φορές Υπουργός!

Αλέξανδρος Κουμουνδούρος…ένας από τους σημαντικότερους πολιτικούς στην Ελλάδα!

Φεύγει σαν σήμερα 26 Φεβρουαρίου 1883 έχοντας γίνει 10 φορές πρωθυπουργός, 2 φορές Πρόεδρος της Βουλής και 18 φορές Υπουργός!
Γεννήθηκε στα 1815 στον πύργο των Κουμουνδουράκηδων στην τοποθεσία Γαρμπελιά του χωριού Κάμπος Αβίας,στην Έξω Μάνη και καταγόταν από ιστορική οικογένεια. Ήταν γιος του αγωνιστή της Επανάστασης Σπυρίδωνα Γαλάνη Κουμουνδουράκη, της γνωστής επιφανούς οικογένειας της Μεσσηνιακής Μάνης.
Παιδί σχεδόν είχε κινδυνέψει να αιχμαλωτιστεί από τους Τουρκοαιγυπτίους του Ιμπραήμ. 

Μετά το τέλος του Aγώνα μετέβη στο Ναύπλιο, όπου τελείωσε το Γυμνάσιο και στη συνέχεια ενεγράφη στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1841 διέκοψε τις σπουδές του για να λάβει μέρος στην Κρητική Επανάσταση, παρότι πίστευε στο μάταιο της εξέγερσης, έρχεται στην Κρήτη στα τέλη του 1840. Διορίστηκε τότε από την Κεντρική Επιτροπή των Κρητών, που έδρευε στην Αθήνα και κατάρτιζε επαναστατικά σώματα, αρχηγός του σώματος Λακώνων, αποτελούμενου από άλλους νέους φοιτητές και επιστήμονες. Μάλιστα στην μάχη του Αποκορώνου κινδύνευσε να αιχμαλωτιστεί από τους Τούρκους.

Μετά την αποτυχία της επανάστασης εκείνης, όταν επέστρεψε στην Αθήνα, ανέλαβε γραμματέας του Θεόδωρου Γρίβα και επί πρωθυπουργίας Ι. Κωλέττη στα 1847, διορίσθηκε αντεισαγγελέας στην Καλαμάτα, θέση που διατήρησε για τρία χρόνια όπου παραιτήθηκε για να πολιτευτεί. Το 1846 αποφοίτησε από τη Νομική και τον επόμενο χρόνο διορίστηκε αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Καλαμάτας. Εκεί τέλεσε τον πρώτο του γάμο με την Αικατερίνη Μαυρομιχάλη, κόρη της γνωστής οικογενείας της Μάνης, από την οποία απέκτησε δύο παιδιά, τον Κωνσταντίνο και τη Μαρία. Η καριέρα του στο δικαστικό κλάδο ήταν σύντομη, καθώς τον απορρόφησε η πολιτική.

Έτσι το 1850 εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας. Τότε είναι που αλλάζει το επίθετό του από Κουμουνδουράκης σε Κουμουνδούρος.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΕΚΦΥΛΟΥ ΣΕΞ

Η πασίγνωστη τραγουδίστρια ποπ Ριάνα, με επιρροές από Μπομπ Μάρλεϋ και Ουίτνεϋ Χιούστον, πρότζεκτ παγκόσμιο εδώ και 13 χρόνια, λανσάρεται και ως σύμβολο του σεξ.

Το τσογλανάκι. Κάνει φόρα παρτίδα επίδειξη τσογλανισμού. Στολίζει επικοινωνιακά τη φιγούρα της αλήτισσας, της έκφυλης γκόμενας παίζοντας με τα χείλη, τα μάτια και το στήσιμο του κορμιού, ιδιαίτερα του κώλου της. Το λέμε με τη μία. 

Η Rombyn Rihanna Fenty από Μπαρμπέιντος μεριά, κόρη ενός μεθύστακα που δεν ξέρει πόσα παιδιά έχει και με ποιες γυναίκες τα έχει κάνει, δεν θα υπήρχε στο χάρτη αν έσκαγε μύτη τις δεκαετίες ’50 και ’60. 

Η προστυχιά στο look της θα ήταν απαγορευμένη, για να μη σου πω ότι θα θεωρείτο σκέτη πορνογραφία. Από την άλλη, το τότε απόλυτο sex symbol Μαίρυλιν Μονρώ σήμερα θα περνούσε στο ντόκου.

Η Ριάνα, που γεννήθηκε σα σήμερα 20 Φεβρουαρίου το 1988, πέρα από την όποια τραγουδιστική αξία της και το δίχως συζήτηση σουξέ της, είναι το θηλυκό της κατηγορίας «Βαράτε με κι ας κλαίω». Το κορίτσι θέλει τις μάπες της. Όπως το πρεζόνι θα σαλτάρει, θα κτυπηθεί, θα είναι για λύπηση, αν δεν πάρει τη δόση του. 

Έτσι και η Ριάνα, τι να τον κάνει τον εραστή αν δεν την χαστουκίζει.

Μιχαήλ Άγγελος: Ο αρχετυπικός αναγεννησιακός άνθρωπος που άλλαξε την ιστορία της τέχνης

Ο Μιχαήλ Άγγελος, που απεβίωσε στις 18 Φεβρουαρίου 1564 στη Ρώμη ενώ γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου 1474, ήταν ζωγράφος, γλύπτης, αρχιτέκτονας και ποιητής. Ήταν η σύνοψη του αναγεννησιακού, ένα δαιμόνιο πνεύμα δηλαδή που ασχολήθηκε με την τέχνη σε όλες της τις εκφάνσεις. Στην ασύλληπτη καριέρα του στα χρόνια της ιταλικής Αναγέννησης ευτύχησε να δει φήμη και να γνωρίσει δόξα και πλούτο, αφού το ταλέντο του αναγνωρίστηκε πολύ νωρίς στη ζωή του. 

Μιχαήλ Άγγελος, Ο άνθρωπος που άφησε την ψυχή του στο Θεό και το σώμα του στη γη

Στα έργα του περιλαμβάνονται τα εμβληματικά αγάλματα «Πιετά» και «Δαυίδ», που άλλαξαν την πορεία της γλυπτικής τέχνης, ενώ εξίσου μνημειώδεις είναι και οι παραστάσεις του στον θόλο του παρεκκλησιού της Καπέλα Σιξτίνα, έργα που δεν χρειάζονται φυσικά καμία περιγραφή, αφού παραμένουν ορόσημα στην ιστορία της τέχνης. 

Η συνεισφορά του στην οικοδόμηση της δυτικής τέχνης λογίζεται κολοσσιαία, με τον μεγάλο δάσκαλο να έχει αφήσει ανεξίτηλο σημάδι σε ό,τι κι αν μπήκε ποτέ στο δημιουργικό του στόχαστρο: γλυπτική, ζωγραφική, αρχιτεκτονική και ποίηση! 

Στα 13 του χρόνια θα έρθει για πρώτη φορά σε επαφή με τη ζωγραφική και θα εκτεθεί στην τεχνική της νωπογραφίας.  Και μόλις έναν χρόνο μετά την έναρξη της μαθητείας του, μια τεράστια ευκαιρία παρουσιάζεται στον νεαρό μαθητευόμενο: γίνεται δεκτός στο παλάτι του φλωρεντινού ηγεμόνα Λορέντζο του Μεγαλοπρεπή, της πανίσχυρης οικογένειας των Μεδίκων, για να σπουδάσει κλασική γλυπτική στους κήπους των Μεδίκων. 

Η εποχή είναι ιδιαιτέρως γόνιμη για τον ζωγράφο: στα χρόνια που πέρασε στον οίκο των Μεδίκων (1489-1492) απέκτησε πρόσβαση στην κοινωνική ελίτ της Φλωρεντίας, έμαθε την τέχνη κάτω από τις διδαχές του γνωστού γλύπτη Μπερτόλντο ντι Τζιοβάνι, αλλά ήρθε και σε επαφή με τον κύκλο των ποιητών και των ακαδημαϊκών που ονομάστηκαν «ανθρωπιστές» (ουμανιστές, νεοπλατωνικοί κ.λπ.). Με τη βοήθεια των Μεδίκων, μέχρι και ειδική άδεια πήρε από την Καθολική Εκκλησία να μπορεί να μελετά ανατομία, διερεύνηση που θα άφηνε βέβαια το στίγμα της στην υγεία του. 

ΕΝΑ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΤΡΙΓΩΝΟ

Στο Παρίσι το 1931 ο  συγγραφέας Χένρι Μίλερ θα γνωρίσει την  Αναΐς Νιν. Μεταξύ τους θα δημιουργηθεί μία θυελλώδης ερωτική σχέση, αν και οι δύο είναι παντρεμένοι. 

Ο Χένρι Μίλερ περιμένει την έκδοση του πρώτου μυθιστορήματός του, τριγυρίζοντας αμέριμνος στο Παρίσι. 

Η Αναΐς Νιν παρότι δείχνει πως είναι μια συντηρητική γυναίκα εντούτοις έγραψε, για την εποχή της, τολμηρά ερωτικά κείμενα. 

Η δουλειά της περιστρέφεται γύρω από τις πολυάριθμες σχέσεις που διατήρησε με συγγραφείς, καλλιτέχνες, ψυχαναλυτές κ.λπ., με τα ημερολόγιά της να αποκαλύπτουν μια γυναίκα διψασμένη για ζωή. 

Το μεγαλύτερο μέρος του έργου της εκδόθηκε μάλιστα μετά τον θάνατό της, στέλνοντας τη συγγραφέα του μια και καλή στο πάνθεο της ερωτικής γραφής. 

Με τον Χένρι ζουν τον έρωτά τους μέχρι τη στιγμή που θα φθάσει η γυναίκα του Μίλερ, η Τζουν. 

Η  παρουσία της Τζουν θα διχάσει τους δύο εραστές και θα δώσει νέα διάσταση στις σχέσεις ενός παράξενου ερωτικού τριγώνου. Και οι δύο ήταν πρωτοποριακοί ­ τόσο σε σεξουαλικό επίπεδο όσο και σε λογοτεχνικό. 

Ο Τροπικός του Καρκίνου είχε απαγορευθεί επί σειρά ετών σε πολλές χώρες και Ο Τροπικός του Αιγόκερω δεν κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ παρά μόνο το 1962, 33 χρόνια μετά τη δημοσίευσή του στη Γαλλία.  Φοβερό. 

Τα ημερολόγια της Νιν ήταν τόσο γλαφυρά όσον αφορά τις εξωσυζυγικές περιπέτειές της, που απέφυγε να τα φέρει στη δημοσιότητα όσο ο σύζυγός της ζούσε. 

Τελικά εκδόθηκαν μετά θάνατον όλα εκτός από έναν τόμο. Το πόσο ερωτευμένος ήταν ο Χένρυ με την Αναίς αποτυπώνεται στην πιο κάτω επιστολή.

ELVIS PRESLEY Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΗΣ ΡΟΚ ΕΝ ΡΟΛ

Ο Elvis Presley γεννήθηκε στο Τιούπελο της πολιτείας Μισισίπι σαν σήμερα 8 Ιανουαρίου το 1935 και πέθανε στις 16 Αυγούστου το 1977. 

Γνωστός και με το προσωνύμιο «Βασιλιάς της Ροκ εν Ρολ» ήταν τραγουδιστής, μουσικός και ηθοποιός ενώ θεωρείται από πολλούς ως ένας από τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες των τελευταίων 50 ετών.75 άλμπουμ από το 1956 ως το 1977. 

Υπολογίζεται πως μέχρι σήμερα έχουν πουληθεί πάνω από 1 δισεκατομμύριο αντίτυπα.

 Εκτός από την καριέρα του στη μουσική, ο Πρίσλεϊ εμφανίστηκε και σε 33 κινηματογραφικές ταινίες. 

Η καριέρα του απογειώθηκε με το τραγούδι «I Forgot To Remember To Forget» (το τελευταίο σινγκλ του για τη Sun και ταυτόχρονα το πρώτο για την RCA), το οποίο ανέβηκε στο νούμερο 1 του πίνακα επιτυχιών της κάντρι μουσικής, ενώ το «Heartbreak Hotel», μία υποβλητική μπαλάντα, έμεινε στην κορυφή για οκτώ εβδομάδες. 

Ακολούθησαν μεγάλες επιτυχίες , όπως τα τραγούδια «Don’t Be Cruel», «Hound Dog», «Love Me Tender», «All Shook Up» και «Jailhouse Rock». 

Το 1956 γύρισε την πρώτη από τις 33 συνολικά ταινίες του, με τίτλο «Love me Tender». 

Η καριέρα του διακόπηκε για δύο χρόνια (1956-1960), προκειμένου να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στη Γερμανία. 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΑ -ΣΟΦΙΑΣ

Η Αγία Σοφία είναι το πρώτο κτίσμα που χτυπάει στα μάτια του επισκέπτη, καθώς εισέρχεται από την Προποντίδα. Το ξεχωριστό αυτό σημείο είχαν επιλέξει για να χτίσουν τους ναούς τους, αιώνες πριν από τους Βυζαντινούς, οι ειδωλολάτρες. Ο πρώτος ναός της Αγίας Σοφίας θεμελιώθηκε από τον Μεγάλο Κωνσταντίνο το 330 μ.Χ. όταν ονόμασε τη μετέπειτα Κωνσταντινούπολη πρωτεύουσα της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Η ανέγερση του ναού ολοκληρώθηκε από τον γιο του Κωνστάντιο και τα εγκαίνια έγιναν στις 15 Φεβρουαρίου του 360.

Κατά την εποχή του Αρκαδίου, το 404, η πρώτη Αγιά Σοφιά πυρπολείται και θα κτισθεί εκ νέου από τον Θεοδόσιο Β’. Τα εγκαίνια θα γίνουν στις 10 Οκτωβρίου του 415, όμως ο ναός θα πυρποληθεί και πάλι το 532, κατά τη Στάση του Νίκα. Έτσι, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α’ αποφασίζει να κατασκευάσει την εκκλησία από την αρχή, στον ίδιο χώρο, αλλά πολύ πιο επιβλητική, για να δεσπόζει στη Βασιλεύουσα. Τα θεμέλια αυτού του μεγαλοπρεπή ναού θα μπουν στις 23 Φεβρουαρίου του 532, με σχέδια που εκπόνησαν οι αρχιτέκτονες Ανθέμιος Τραλλιανός και Ισίδωρο ο Μιλήσιος.

Για την ολοκλήρωση του κολοσσιαίου έργου δούλεψαν αδιάκοπα επί έξι χρόνια 10.000 τεχνίτες, ενώ ξοδεύτηκαν 320.000 λίρες (περίπου 120.000.000 ευρώ). Από κάθε σημείο όπου υπήρχε Ελληνισμός, έγινε προσφορά: Τα πράσινα μάρμαρα από τη Μάνη και την Κάρυστο, τα τριανταφυλλιά από τη Φρυγία και τα κόκκινα από την Αίγυπτο. Από τον υπόλοιπο κόσμο προσφέρθηκαν τα πολύτιμα πετράδια, ο χρυσός, το ασήμι και το ελεφαντόδοντο, για τη διακόσμηση του εσωτερικού.

«Βομβαρδισμοί των Χριστουγέννων» (1972). Ανηλεής βομβαρδισμός του Βιετνάμ από τις ΗΠΑ. Ο πόλεμος σε νούμερα. 70 φωτογραφίες.

Ο πόλεμος του Βιετνάμ σε νούμερα

Κείμενα - Επιμέλεια: Χρήστος Ζουλιάτης

Η μεγαλύτερη ήττα των ΗΠΑ, όχι, δεν ήταν στο Περλ Χάρμπορ της Χαβάης (1941), ήταν η ταπεινωτική ήττα στο Βιετνάμ, από ένα λαό ασύγκριτα μικρότερο, τόσο σε έμψυχο όσο και σε άψυχο υλικό. Η αναμέτρηση ήταν σκληρή, οι μεν ήθελαν την επικυριαρχία σε ολόκληρη την Ινδοκίνα και προπαντός να μην πέσει το Βιετνάμ στα χέρια των κόκκινων κομμουνιστών, οι δε μάχονταν για να μη γίνουν προτεκτοράτο και σκλάβοι των ΗΠΑ. Μάχονταν για να μη γίνει και το Βόρειο Βιετνάμ ένα απέραντο πορνείο και εμπόριο ναρκωτικών. Μάχονταν ακόμα για την εθνική τους αξιοπρέπεια και να ενωθούν σε ένα κράτος, μετά την ήττα των Γάλλων το 1954, που η διάσκεψη της Γενεύης, οδήγησε στον διαχωρισμό του Βιετνάμ, σε Βόρειο με την ονομασία Λαϊκή Δημοκρατία του Βιετνάμ και στο Νότιο Βιετνάμ.

Τέτοια εποχή, ήταν το 1972, οι Αμερικανοί εξαπέλυσαν ένα σφοδρό κύμα βομβαρδισμών, γνωρίζοντας πως τα ψωμιά τους τελείωναν και έπρεπε να καταναλώσουν τα πολεμικά προϊόντα των βιομηχανιών τους και έσπειραν εκατοντάδες τόνους βομβών και βόμβες ναπάλμ, εξαφανίζοντας χωριά με χιλιάδες νεκρούς, όπως η σφαγή του Mai Lai, αφήνοντας καμένη γη. Σύμφωνα με τον γνωστό μας Τζον Κέρι, βετεράνο τότε και κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, οι «Αμερικανοί στρατιώτες βίασαν, έκοψαν αυτιά, αποκεφάλισαν, τύλιξαν καλώδια σε γεννητικά όργανα». Βέβαια, αν έβγαινε πρόεδρος των ΗΠΑ τα ίδια θα έκανε κι αυτός σαν τον Τζόνσον, τον Νίξον και τους νεότερους Κλίντον, Μπους και Ομπάμα.
Οι συγκρούσεις εντάθηκαν τον Δεκέμβριο του 1972, όταν ο Νίξον εξαπέλυσε μία σειρά αεροπορικών βομβαρδισμών εναντίον στόχων σε μεγάλες πόλεις στο Β. Βιετνάμ. Αυτές οι επιθέσεις, γνωστές σαν «Βομβαρδισμοί των Χριστουγέννων», καταδικάστηκαν άμεσα από την διεθνή κοινότητα και οδήγησαν τον Νίξον στην αναθεώρηση της τακτικής των διαπραγματεύσεων. Η υπόθεση πόλεμος στο Βιετνάμ έπρεπε να κλείσει οριστικά γιατί είχε τεράστιο πολιτικό και οικονομικό κόστος για τις ΗΠΑ. Στις 23 Ιανουαρίου 1973 μονογράφτηκε το τελικό προσχέδιο της συμφωνίας ειρήνης τερματίζοντας τις εχθροπραξίες μεταξύ ΗΠΑ και Β. Βιετνάμ. Η συμφωνία ειρήνης του Παρισιού δεν τερμάτισε τις συγκρούσεις στην περιοχή καθώς το καθεστώς της Σαϊγκόν συνέχισε να μάχεται τις δυνάμεις του Ανόι.

Το 1975 ο τελευταίος αμερικάνος στρατιώτης αποχωρούσε, κακήν κακώς, από το Βιετνάμ καθώς στις 30 Απριλίου 1975 καταλαμβάνεται η Σαϊγκόν.

Ο ΠΡΙΓΚΗΠΑΣ ΒΙΑΣΕ ΤΗΝ ΩΡΑΙΑ ΚΟΙΜΩΜΕΝΗ

Δυό αδέλφια απο ένα μικρό χωριό της Γερμανίας, ο Γιάκομπ και ο Βίλχεμ Γκριμ που γεννήθηκαν ο πρώτος στις 4 Ιανουαρίου το 1785 και ο δεύτερος στις 24 Φεβρουαρίου το 1786. 

Σπούδασαν νομικά παράλληλα όμως μάζευαν και διάφορες ιστορίες και αποφάσισαν να τις κάνουν παραμύθια. 

Παραμύθια με βία, σκοταδισμό,μαγεία και σέξ, σίγουρα δεν ήταν για ανηλίκους. 200 παραμύθια τα κυκλοφόρησαν σε ένα τόμο αλλά οι πωλήσεις ήταν αρνητικές και κρίθηκαν ακατάλληλα για παιδιά. 

Στην ωραία κοιμωμένη δεν είναι το φιλί ενός όμορφου πρίγκηπα που την ξυπνά  αλλά το ότι γεννάει δύο δίδυμα παιδιά που ενώ  δεν είχε τις αισθήσεις της, η πριγκίπισσα βιάζεται από ένα μονάρχη. 

Στο άλλο πάλι, η Σταχτοπούτα σκοτώνει την πρώτη μητριά της, έτσι ώστε ο πατέρας της να παντρευτεί την πραγματική οικοδέσποινα του σπιτιού, δηλαδή την κόρη του.

Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΣΚΑΘΑΡΙΩΝ

Οι Beatles, η μεγαλύτερη ποπ μπάντα του πλανήτη, δεν ήταν δυνατό να ξεφύγει από τη φθορά του χρόνου. Ήταν 10 Ιουνίου του 1970, όταν ο Πολ Μακάρτνεϊ ανακοίνωνε ότι οι Beatles δεν θα ξαναδουλέψουν ποτέ πια μαζί. Η αντίστροφη μέτρηση για τη διάλυση των «σκαθαριών» είχε αρχίσει.

Μέχρι εκείνη την ημέρα, για τους αμέτρητους φίλους τους τίποτε δεν προμήνυε το χωρισμό. Δημόσια, ο Πολ, ο Τζον, ο Ρίνγκο και ο Τζορτζ, φρόντιζαν να διασκεδάζουν τις όποιες ανησυχίες με συνεχείς δηλώσεις τους.

Όμως, στο εσωτερικό των Beatles η κρίση έδειχνε να υπάρχει. Καλλιτεχνικοί λόγοι, προσωπικές στρατηγικές, γυναικείοι δάκτυλοι και επιχειρηματικές διαφορές, είχαν αλλοιώσει τη μεταξύ τους χημεία, που γέννησε τραγούδια αριστουργήματα της ποπ μουσικής.

ΑΠΟ ΤΟ ΑΙΔΟΙΟ ΣΥΡΘΗΚΕ Ο ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ

Το να ερωτευθεί κάποιος άντρας μια γυναίκα που τον τρελένει στο κρεβάτι είναι κάτι το φυσιολογικό. 

Πολλοί έχουν ερωτευθεί γυναίκες που στο κρεβάτι τον έπαιρναν μαρούλι και τον έβγαζαν κουνουπίδι. 

Ειδικά αν οι άντρες ήταν και λιγάκι άβγαλτοι χωρίς εμπειρίες, πανεύκολα τις καψουρευόταν και δεν λογάριαζαν τίποτα απο το παρελθόν τους ακόμα κι΄αν είχαν εργασθεί σε μπουρδέλο ή δεν άφησαν κανένα αντρικό όργανο να πέσει κάτω ή αν τα ένωναν αυτά  που εφαγαν θα έκαναν τις ράγες,  της  σιδηροδρομικής γραμμής 501 Πειραιάς- Αλεξανδρούπολη. 

Ετσι είναι το αιδοίο σέρνει καράβι λένε και απ΄ολα λέει ο αποδυτηριάκιας και αφού σέρνει καράβι, πανεύκολο να σέρνει και ανθρώπους. 

Κάπως έτσι την πάτησε και ο Ιουστινιανός Α΄, Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος, που γεννήθηκε στις  11 Μαίου το 482 γνωστός και ως μέγας Ιουστινιανός βυζαντινός αυτοκράτωρας απο το 527 μέχρι το 565. 

Οταν ο Ιουστινιανός γνώρισε την Θεοδώρα, την ερωτεύθηκε αμέσως ίσως γιατί  έκανε καλό  κρεβάτι. 

Μια γυναίκα που όπως έλεγε, ήθελε να έχει περισσότερες τρύπες για να ηδονίζεται περισσότερο. 

«Της ζήτησα να μας συγχωρέσει και έκλαψα μια τελευταία φορά»: Σαν σήμερα η Λάικα έγινε αστρόσκονη

"Της ζήτησα να μας συγχωρέσει και έκλαψα χαϊδεύοντάς την μια τελευταία φορά" θυμάται η ρωσίδα βιολόγος Αντίλια Κοτόφσκαγια. Ήταν ο αποχαιρετισμός της στη σκυλίτσα Λάικαπετούσε για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή και γινόταν το πρώτο ζωντανό ον που πηγαίνει στο διάστημα.

Πριν από 60 χρόνια, στις 3 Νοεμβρίου 1957, μόλις έναν μήνα αφότου είχε τεθεί σε τροχιά ο πρώτος σοβιετικός Σπούτνικ, ο δεύτερος τεχνητός δορυφόρος της Ιστορίας εκτοξεύεται για το διάστημα με το ζώο μέσα. Το θηλυκό αυτό τετράποδο, ένα αδέσποτο από τους δρόμους της Μόσχας, δεν θα επιζήσει παρά μερικές ώρες.

Για να συνηθίσουν τη διαστημική πτήση μέσα σε μια κάψουλα μήκους 80 εκατοστών, τα σκυλιά τοποθετούνταν μέσα σε όλο και πιο μικρά κλουβιά, θυμάται η επιστήμονας. Περνούσαν από μια μηχανή φυγοκέντρησης που μιμούνταν την επιτάχυνση που σημειώνεται κατά την εκτόξευση ενός πυραύλου, υποβάλλονταν σε θορύβους όμοιους με αυτούς που υπάρχουν στο εσωτερικό ενός διαστημοπλοίου και τρέφονταν με "διαστημικά γεύματα" σε μορφή ζελέ.

Η Λάικα, ένα ημίαιμο σκυλί ηλικίας περίπου τριών ετών και βάρους έξι κιλών, είχε περισυλλεγεί από τους δρόμους της Μόσχας όπως και τα άλλα "υποψήφια" ζώα.

Επιλέγονταν σκυλίτσες, γιατί δεν χρειαζόταν να σηκώσουν το πόδι για την ούρηση και συνεπώς καταλάμβαναν λιγότερο χώρο σε σχέση με τα αρσενικά, και ημίαιμα γιατί τα βγάζουν πέρα καλύτερα και είναι λιγότερο απαιτητικά", εξηγεί η ειδικός που ηγείται σήμερα ενός εργαστηρίου στο Ινστιτούτο ιατρο-βιολογικών προβλημάτων στη Μόσχα. Οι υποψήφιες έπρεπε να είναι φωτογενείς και το όνομά τους επιλεγόταν για να εντυπωσιάσει.

Οι εννέα περιστροφές της γύρω από τη Γη έκαναν την Λάικα τον πρώτο κοσμοναύτη του πλανήτη, που θυσιάστηκε στο όνομα της επιτυχίας των μελλοντικών επιστημονικών αποστολών", υπογραμμίζει η 90χρονη σήμερα Κοτόφσκαγια που συνεχίζει να είναι περήφανη για την συμβολή της στην εκπαίδευση των ζώων για τις διαστημικές αποστολές. Θυμάται ότι νωρίτερα σκυλιά είχαν επανειλημμένα σταλεί σε υποτροχιακά ύψη για διάρκεια μερικών λεπτών "ώστε να διαπιστωθεί αν ήταν δυνατή η επιβίωση σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας. Ήταν ώρα πλέον να σταλεί ένα ζώο στο διάστημα", διηγείται στο AFP στη Μόσχα.

ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΩ ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΦΟΒΑΜΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΕΙΜΑΙ ΛΕΦΤΕΡΟΣ

Πολεμήθηκε πολύ σκληρά από την εκκλησία που ζήτησε ακόμα και τον αφορισμό του.  

Η Ιερά σύνοδοςε ζήτησε απο την κυβέρνηση την απαγόρευση των βιβλίων του, ο τελευταίος πειρασμός, ο χριστός ξανασταυρώνεται και Καπετάν Μιχάλης.

Ο Καζαντζάκης κατηγορήθηκε ως ιερόσυλος και τα έργα του θεωρήθηκαν προσβολή για τα χρηστά ήθη.

 Στον τελευταίο πειρασμό  ο συγγραφέας παρουσίαζε το Χριστό με ανθρώπινες αδυναμίες, ενώ στο έργο του ο Χριστός ξανασταυρώνεται έδειχνε τις αμαρτωλές αδυναμίες των ιερέων.

 Ο Καπετάν Μιχάλης  χαρακτηρίστηκε αντιχριανικόν και αντιθνικόν έργον, που εξευτελίζει τα ιερά και τα όσια του έθνους καθώς και τον αγώνα του κρητικού λαού. 

Πολλοί υποστήριξαν ότι ο συγγραφέας δεν πολεμήθηκε για το περιεχόμενο των βιβλίων του, αλλά για τα φιλοκομμουνιστικά του φρονήματα. 

Ανδρέας Καρκαβίτσας – Το καλυβάκι

Σαν σήμερα, 24 Οκτωβρίου 1922, έφυγε από τη ζωή, ο μεγάλος λογοτέχνης Ανδρέας Καρκαβίτσας

Εκείνο που μου έκαμε τη μεγαλύτερη εντύπωση εδώ, – λίγες μέρες έχω- είναι τα ονόματα των γυναικών. Ένα με τ’ άλλο γίνονται χρυσοί κρίκοι αλυσίδας μακρινής και μας φέρνουν ίσα, κατάϊσα στα Βυζαντινά τα χρόνια. Ρήγαινα, Δούκαινα, Ρήνη, Αργυρή, Ζωή, Αρετή, Αμερσούδα, Μελισσινή, Σκαρλάτη. Και άλλα πόσα !

Μελέτη χρειάζεται γι αυτά, μάζεμα και μελέτη. Μα εγώ καιρό δεν έχω’ ούτε ή δουλειά μου είναι τέτοια. Εγώ απλώς προσέχω, ρωτώ, αυτιάζομαι και συμπεραίνω. Τι; Εκείνο που συμπεραίνει καθένας πού μελετά το λαό: Πως αυτός και μόνος είναι η εθνική κιβωτός. Όλοι εμείς οι άλλοι είμαστε μπάσταρδοι. Το κράτος πού φροντίζει με τα σχολεία του να μορφώσει δήθεν το λαό κάνει ακριβώς το αντίθετο, γκρεμίζει τα εθνικά του θεμέλια.

Μπορεί να του διδάσκει την ιστορία του, την καταγωγή του τις παραδόσεις του, τα ιδανικά του μα του κάκου ! Τού τα λέει το σχολείο του τα διδάσκει το βιβλίο. Τα μαθαίνει, ενθουσιάζεται, μα ως εκεί. Μέσα στο αίμα του δε μπαίνουν στις ίνες τις λεπτές πού βασιλεύει η συγκίνηση, δε φτάνουν. Δηλαδή – να είμαστ εξηγημένοι – δε φτάνουν όπως φτάνει έξαφνα μιά παράδοση πού χύνεται από τό στόμα της γιαγιάς ή τού παππού.

16 Oκτωβρίου – Όσκαρ Ουάιλντ

Επιμέλεια: Δήμητρα Ντζαδήμα //

Ο Όσκαρ Ουάιλντ, γεννημένος σαν σήμερα το 1854 ήταν Ιρλανδός μυθιστοριογράφος, ποιητής, δραματουργός και κριτικός. Έχοντας περάσει από διάφορα είδη γραπτού λόγου καθ’ όλη την δεκαετία του 1880, γεύτηκε την δόξα σαν θεατρικός συγγραφέας στο Λονδίνο στις αρχές της επόμενης δεκαετίας. Στις μέρες μας έχει γίνει γνωστός για τα ευφυολογήματά του, το μυθιστόρημα «Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέυ», τα θεατρικά έργα του, τις συνθήκες φυλάκισής του καθώς και τον πρόωρο θάνατό του.

Στο πανεπιστήμιο ασχολήθηκε με τις κλασικές σπουδές, επιδεικνύοντας από μικρή ηλικία κλίση προς τον Kλασικισμό, τόσο στο Δουβλίνο όσο και αργότερα στην Οξφόρδη. Έγινε γνωστός για την ενασχόλησή του με το νεόκοπο αλλά ανερχόμενο ρεύμα του Αισθητισμού, το οποίο ίδρυσαν δυο από τους καθηγητές του, οι Ουόλτερ Πέιτερ και Τζον Ράσκιν. Μετά το πανεπιστήμιο, μετακόμισε στο Λονδίνο όπου εντάχθηκε στους ανώτερους πνευματικούς και κοινωνικούς κύκλους. Ως εκπρόσωπος του κινήματος του Αισθητισμού ασχολήθηκε με όλες τις μορφές διανόησης: εξέδωσε μία ποιητική συλλογή, έδωσε ομιλίες στις Η.Π.Α. και στον Καναδά σχετικά με τον «Αγγλικό Διαφωτισμό στην Τέχνη» και έπειτα επέστρεψε στο Λονδίνο όπου έγραψε μεγάλο αριθμό άρθρων ως δημοσιογράφος. Γνωστός για το οξυδερκές πνεύμα, τις εξεζητημένες εμφανίσεις και τους πνευματώδεις διαλόγους του, έγινε μια από τις διασημότερες προσωπικότητες της εποχής του.

16 ΟΚΤ: Αποκεφαλίζεται η Μαρία Αντουανέτα

Η Μαρία Αντουανέτα (2 Νοεμβρίου 1755 - 16 Οκτωβρίου 1793) ήταν βασίλισσα της Γαλλίας. Αυτή και ο σύζυγος της, ο Λουδοβίκος ΙΣΤ΄ (1754-1793) αποκεφαλίστηκαν κατά τη Γαλλική Επανάσταση.

Παιδική ηλικία

Η Μαρία Αντουανέτα βαφτίστηκε με το όνομα Μαρία Αντωνία Ιωσηφίνα Ιωάννα, δούκισσα της Αυστρίας. Ήταν το 15ο και τελευταίο παιδί της αυτοκράτειρας Μαρίας Θηρεσίας και του αυτοκράτορα Φραγκίσκου Α΄ της Αυστρίας. Οι δυσκολίες κατά τη διάρκεια της γέννας της Μαρίας Αντουανέτας, αλλά και ο καταστροφικός σεισμός της Λισαβώνας, την ίδια ακριβώς μέρα που γεννήθηκε, ήταν "οιωνοί" θανάτου, για την άσχημη πορεία που θα ακολουθούσε η μετέπειτα βασίλισσα της Γαλλίας.

Σύντομα φάνηκε ο ατίθασος χαρακτήρας της, όταν προκαλούσε συχνά φασαρίες και αρνείτο να κάνει μάθημα, για να ασχοληθεί με άλλα πράγματα. Η ανατροφή της βασιζόταν, όπως και στα υπόλοιπα αδέρφια της, σε ένα σκληρό πρόγραμμα το οποίο είχε δημιουργήσει η ίδια η αυτοκράτειρα. Το πρόγραμμα αυτό περιελάμβανε μαθήματα χορού, θεατρικές παραστάσεις, ιστορία, ζωγραφική, ορθογραφία, γεωγραφία, μαθηματικά και εκμάθηση ξένων γλωσσών. Τα κορίτσια επιπλέον μάθαιναν την τέχνη του κεντήματος.

Η αυτοκράτειρα ενδιαφερόταν να βελτιώσει τις σχέσεις της με τα υπόλοιπα ευρωπαϊκά κράτη, για να κερδίσει η Αυστρία την εμπιστοσύνη της Ευρώπης. Ήξερε ότι οι συγγενικοί δεσμοί με τους βασιλικούς οίκους της Ευρώπης θα δυνάμωναν την θέση της Αυστρίας. Περισσότερο ενδιαφερόταν να συνάψει και να βελτιώσει τις σχέσεις της με τον βασιλικό Οίκο των Βουρβόνων, που κυβερνούσαν στην Γαλλία, την Ισπανία και την Σικελία.

Η αεροπορική τραγωδία των Άνδεων

Στις 13 Οκτωβρίου 1972, 16 από τους 40 επιβάτες μιας πτήσης τσάρτερ επέζησαν ύστερα από αεροπορικό δυστύχημα. Παρέμειναν 72 μέρες καθηλωμένοι σε συνθήκες πολικού ψύχους στις Άνδεις, χωρίς να σταματήσουν να ελπίζουν κι επιδιδόμενοι σε κανιβαλισμό για να επιβιώσουν. Για τους επιζήσαντες ήταν ένας εφιάλτης, παρότι ο κόσμος αποκάλεσε αργότερα την περιπέτειά τους «Το Θαύμα των Άνδεων».

Στις 12 Οκτωβρίου 1972, ένα δικινητήριο ελικοφόρο αεροσκάφος τύπου Fairchild Hiller FH-227D της Πολεμικής Αεροπορίας της Ουρουγουάης, με πενταμελές πλήρωμα και 40 επιβαίνοντες, απογειώθηκε από το Μοντεβιδέο με προορισμό το Σαντιάγο της Χιλής. Μετέφερε την ομάδα ράγκμπι Old Christians Club, που θα έδινε φιλικό αγώνα στην πρωτεύουσα της Χιλής, αλλά και συγγενείς, φίλους και γνωστούς των παικτών.

Κατά τη διάρκεια της πτήσης, ο καιρός επιδεινώθηκε κι έτσι ο έμπειρος κυβερνήτης του αεροπλάνου, σμήναρχος Χούλιο Σέζαρ Φεράδας, επέλεξε να προσγειωθεί στην πόλη της Αργεντινής Μεντόσα, στους πρόποδες των Άνδεων, όπου οι επιβάτες και το πλήρωμα διανυκτέρευσαν. Την επομένη, οι καιρικές συνθήκες δεν είχαν βελτιωθεί, αλλά ο πιλότος ενέδωσε στις πιέσεις των επιβατών και αποφάσισε να απογειωθεί για το Σαντιάγο, αφού πήρε το πράσινο φως από τον πύργο ελέγχου.

Στη διαδρομή το αεροσκάφος αντιμετώπισε έντονες αναταράξεις, τις οποίες οι 40 επιβάτες αντιμετώπισαν με χαμόγελα και χωρίς φόβο. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν 19 ή 20 ετών και για πολλούς ήταν το πρώτο τους ταξίδι με αεροπλάνο.

Ωστόσο, πάνω από τη Χιλή το αεροπλάνο αντιμετώπισε πρόβλημα, έχασε ύψος, προσέκρουσε σε μία κορυφή των Άνδεων, έχασε τμήμα της ουράς του και συνετρίβη στο χιόνι. Δώδεκα από τους επιβαίνοντες σκοτώθηκαν ακαριαία, ενώ πέντε ακόμα υπέκυψαν στα τραύματά τους την πρώτη νύχτα.