Όταν ένας μεγάλος μυστικιστής Σούφι, ο Χασάν, πέθαινε, κάποιος τον ρώτησε : «Χασσάν, ποιός ήταν ο Δάσκαλός σου;»
Ο Χασσάν απάντησε : «Τώρα είναι πολύ αργά για να ρωτάς . Ο χρόνος είναι λίγος, πεθαίνω. »
Αλλά ο ερευνητής επέμεινε : « Μπορείς απλά να πεις το όνομά του. Είσαι ακόμα ζωντανός, ακόμα αναπνέεις και μιλάς, μπορείς απλά να μου πεις το όνομα ».
Αλλά ο ερευνητής επέμεινε : « Μπορείς απλά να πεις το όνομά του. Είσαι ακόμα ζωντανός, ακόμα αναπνέεις και μιλάς, μπορείς απλά να μου πεις το όνομα ».
Είπε, «Θα είναι δύσκολο, γιατί είχα χιλιάδες Δασκάλους. Για να αναφέρω και μόνο τα ονόματά τους θα χρειαστούν μήνες και χρόνια. Είναι πολύ αργά. Αλλά μπορώ να σου αναφέρω τους τρεις πρώτους Δάσκαλους μου.
Ο ένας ήταν κλέφτης!********************
Κάποτε είχα χαθεί στην έρημο, και όταν έφτασα στο χωριό ήταν πολύ αργά. Είχε ήδη νυχτώσει για τα καλά, τα καταστήματα ήταν κλειστά, το ίδιο και τα πανδοχεία. Δεν υπήρχε ψυχή στους δρόμους. Έψαξα για κάποιον να ρωτήσω. Βρήκα έναν άνθρωπο που προσπαθούσε να κάνει μια τρύπα στον τοίχο ενός σπιτιού. Τον ρώτησα εάν θα μπορούσε να με φιλοξενήσει. Με κοίταξε με έκπληξη :«εγώ είμαι ένας κλέφτης, και εσύ μου μοιάζεις με μύστη Σούφι… Αυτή τη στιγμή, θα είναι πολύ δύσκολο να βρεθεί οποιοδήποτε μέρος για να μείνεις, αλλά μπορείς να έρθεις στο σπίτι μου. Μπορείς να μείνεις μαζί μου - αν μπορείς να μείνεις με ένα κλέφτη ".
Ο Χασσάν συνέχισε : , «Δίστασα λίγο. Τότε σκέφτηκα. Αν ο κλέφτης δεν φοβάται ένα Σούφι, τότε γιατί θα πρέπει ο Σούφι να φοβάται έναν κλέφτη; Στην πραγματικότητα, αυτός θα πρέπει να φοβάται εμένα. Έτσι είπα, «Ναι, θα έρθω.» Και πήγα, και έμεινα με τον κλέφτη. Και ο άνθρωπος ήταν τόσο αγαπητός, τόσο όμορφος που έμεινα για ένα μήνα! Και κάθε βράδυ μου έλεγε: "Τώρα εγώ πηγαίνω στη δουλειά μου. Εσύ ξεκουράσου, προσευχήσου, κάνε ότι θέλεις.
Και όταν επέστρεφε τον ρωτούσα «Βρήκες τίποτα»; Κι αυτός έλεγε : «Όχι απόψε. Αλλά αύριο θα προσπαθήσω ξανά. »
Και δεν απελπιζόταν ποτέ !
Ο Χασσάν συνέχισε : , «Δίστασα λίγο. Τότε σκέφτηκα. Αν ο κλέφτης δεν φοβάται ένα Σούφι, τότε γιατί θα πρέπει ο Σούφι να φοβάται έναν κλέφτη; Στην πραγματικότητα, αυτός θα πρέπει να φοβάται εμένα. Έτσι είπα, «Ναι, θα έρθω.» Και πήγα, και έμεινα με τον κλέφτη. Και ο άνθρωπος ήταν τόσο αγαπητός, τόσο όμορφος που έμεινα για ένα μήνα! Και κάθε βράδυ μου έλεγε: "Τώρα εγώ πηγαίνω στη δουλειά μου. Εσύ ξεκουράσου, προσευχήσου, κάνε ότι θέλεις.
Και όταν επέστρεφε τον ρωτούσα «Βρήκες τίποτα»; Κι αυτός έλεγε : «Όχι απόψε. Αλλά αύριο θα προσπαθήσω ξανά. »
Και δεν απελπιζόταν ποτέ !




















