Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Πλαστός ο γρύπας που επέστρεψαν οι ΗΠΑ στο Ιράν



Μερικές φορές ένα αρχαίο έργο τέχνης συμβολίζει περισσότερα από ότι κάποιος μπορεί να φανταστεί. Πάρτε για παράδειγμα τον ασημένιο γρύπα, που επέστρεψε από τις Ηνωμένες Πολιτείες στο Ιράν, ως χειρονομία σεβασμού και - τουλάχιστον σύμφωνα με την ανακοίνωση του State Department - σημάδι μιας νέας αναδυόμενης φιλίας μεταξύ των δύο εθνών. Υπάρχει μόνο ένα πρόβλημα: είναι πλαστό.


Δεν είναι μόνο πλαστό, πρόκειται και για κακής ποιότητας αντίγραφο. Η ιστορία του γρύπα, από την παραγωγή του προς την πολυδιαφημιζόμενη παράδοση του κατά την επίσκεψη του Ιρανού πρόεδρου Rouhani κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στη Νέα Υόρκη, δείχνει τον τρόπο που οι πλαστογράφοι της αρχαίας τέχνης ξεγελούν τους αφελείς πλούσιους με τη συνενοχή μουσείων και επιστημόνων. Πιο βαθιά, δείχνει πώς τα αρχαία αντικείμενα κατασκευάζονται για να συμβολίσουν έννοιες όπως το πολιτιστικό και διπλωματικό κύρος, και σε αυτή την περίπτωση ένα νέο άνοιγμα στις σχέσεις μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν.

Η οριστική έκδοση καταλόγου εκθεμάτων από τον Oscar White Muscarella, πρώην έφορο του Metropolitan Museum of Art καταδεικνύει σαφώς ότι αυτό που υποστηρίζεται ακόμη και σήμερα από το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ ότι πρόκειται για ένα 2.700 ετών αρχαίο έργο τέχνης από το Ιράν είναι στην πραγματικότητα ένα αρκετά σύγχρονο πλαστό αντίγραφο, που χρονολογείται το νωρίτερο, στο 1999! Ο γρύπας εθεάθη για πρώτη φορά στη Γενεύη σε γκαλερί επιφανών Ιρανών εμπόρων έργων τέχνης και το 2002 αγοράστηκε από έναν πλούσιο συλλέκτη της Νέας Υόρκης, ο οποίος όχι και τόσο συμπτωματικά ήταν και διαχειριστής του Metropolitan Museum of Art. Καθώς δεν ήταν σίγουρος για την αυθεντικότητα του τεχνουργήματος, ο συλλέκτης ζήτησε από τους εμπόρους να του παρέχουν κάποιο πιστοποιητικό αυθεντικότητας. Τρεις εμπειρογνώμονες που εξέτασαν το αρχαίο έργο τέχνης βεβαιώσαν αμέσως ότι το αρχαίο αντικείμενο είχε παραχθεί στο δυτικό Ιράν και χρονολογείται περίπου το 700 π.Χ..

Αλλά όταν ο γρύπας έφτασε στη Νέα Υόρκη το 2003, ένας από τους παραπάνω εμπόρους συνελήφθη από το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας με την κατηγορία της παραποίησης προέλευσης του αρχαίου αντικειμένου. Την επόμενη χρονιά ομολόγησε την ενοχή του, παραδεχόμενος ότι ψευδώς ανέφερε ότι ο γρύπας προέρχεται από τη Συρία και όχι από το Ιράν και καταδικάστηκε σε ένα έτος φυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο $5.000. Ο αγοραστής πήρε πίσω τα λεφτά του. Το τεχνούργημα κατασχέθηκε.

Στη συνέχεια, ο γύπας βρέθηκε στις αποθήκες της Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, που βρίσκονται στο Queens μέχρι το φετινό φθινόπωρο. Ενώ το αρχαίο έργο τέχνης παρέμενε απρόσιτο για επιστήμονες και ερευνητές, μία μόνο φωτογραφία που διατίθενται από την Muscarella, αποδεικνύει ότι είναι πλαστό. Πράγματι, ο καθένας που έχει μια μικρή εξοικείωση με την αρχαία τέχνη της Εγγύς Ανατολής ή οποιοδήποτε άλλο είδος τέχνης, θα μπορούσε να το υποψιαστεί με την παραμικρή ματιά.

Ο γρύπας είναι κατασκευασμένος από τμήματα ασημιού που ενώθηκαν για να σχηματίσουν ένα φτερωτό γρύπα που περπατά με ανοιχτά, αποσπασμένα πόδια. Ακόμα πιο απίθανο στοιχείο είναι οι τρεις χοάνες, δύο επί των πλευρών που βγαίνουν έξω από το σώμα κάτω από τα φτερά και άλλη μια που εξέχει από το οπίσθιο άκρο του μυθικού πλάσματος. Ο σχεδιασμός του γρύπα σε σχήμα σαξόφωνου δεν συναντάται πουθενά στον αρχαίο κόσμο, εκτός ίσως από άλλα αντικείμενα που φέρονται ότι προέρχονται από το δυτικό Ιράν, και έχουν εμφανιστεί στην αγορά αρχαιοτήτων.

Στην περίπτωση του πιθανού αγοραστή του γρύπα, ενός διαχειριστή από το  Metropolitan Museum of Art, όλα έχουν συγχωρεθεί. Το σύστημα που αφαιρεί αρχαία αντικείμενα από το έδαφος του Ιράν ή της Συρίας, της Αιγύπτου, του Αφγανιστάν, της Καμπότζης και εκατό άλλων χωρών, είναι απλά πάρα πολύ κερδοφόρο για να σταματήσει. Οι πλούσιοι και οι ισχυροί επιθυμούν διακαώς αρχαία έργα τέχνης, η αγορά προσφέρει και οι επιστήμονες και τα μουσεία παίζουν όλοι μαζί σε αντάλλαγμα για ένα κομμάτι δράσης.


Η ευπιστία αποτελεί βασικό ανθρώπινο ένστικτο. Θέλουμε να πιστεύουμε, μερικές φορές τόσο πολύ, ώστε να κλείσουμε τα μάτια μας στην αναγνώριση ενός πλαστού ή κλεμμένου αρχαίου έργου τέχνης. Η πραγματικότητα του ίδιου έργου τέχνης - και ως εκ τούτου η πραγματική του αξία είναι πάντα δευτερεύουσας σημασίας για τη δύναμη της επιθυμίας, καθώς και της διατήρησης του κερδοφόρου συστήματος αρχαιοκαπηλίας. Η αγορά χρειάζεται πάντα αγοραστές και πωλητές, άσχετα αν το τεχνούργημα είναι πραγματικό ή ψεύτικο, κλεμμένο ή νομίμως εμπορεύσιμο. Το ίδιο μπορεί να ισχύει και στη διπλωματία - ο γρύπας στην περίπτωση αυτή είναι τόσο ψεύτικος όσο και η νέα φιλία των δύο χωρών - είναι μια τραγωδία ακόμα μεγαλύτερη και μερικοί μπορούν ακόμη να πουν αναπόφευκτη.




ΠΗΓΗ


ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟ ΕΝΑΤΟ ΚΥΜΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Επειδη Η Ανθρωπινη Ιστορια Δεν Εχει Ειπωθει Ποτε.....Ειπαμε κι εμεις να βαλουμε το χερακι μας!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

1

Το Ενατο Κυμα