Ο Ντοστογιέφσκι μπροστά στον νεκρό Χριστό

«Αυτόν τον πίνακα! Αυτόν τον πίνακα! Μα απ’ αυτόν τον πίνακα μπορεί να χάσει κανείς και την πίστη του ακόμα!»

Τον Αύγουστο του 1867, ο 46χρονος Φιόντορ Ντοστογιέφσκι βρισκόταν εδώ και τέσσερεις μήνες σε ένα μεγάλο ταξίδι του μέλιτος με τη δεύτερη γυναίκα του, την μόλις 21 ετών Άννα Γκριγκορίεβνα. Βέβαια είχε τόσα χρέη που τα κέρδη από την επιτυχία του «Έγκλημα και Τιμωρία» δεν έφταναν με τίποτα για να τα ξεπληρώσει. Έβαλε τότε τη νέα σύζυγό του να πουλήσει τα χρυσαφικά της για να πληρώσει μέρος των χρεών του και με ότι περίσσεψε αποφάσισε να πάνε ένα ταξίδι τριών μηνών στην Ευρώπη. Τελικά έμειναν 4 χρόνια!

Εκείνο τον Αύγουστο λοιπόν του 1867 ταξίδευαν από το Μπάντεν-Μπάντεν στη Γενεύη. Ο Ντοστογιέφσκι ήθελε να σταματήσουν οπωσδήποτε στη Βασιλεία για να δουν αυτόν ειδικά τον πίνακα στην Πινακοθήκη της Βασιλείας, την πλουσιότερη σε σπουδαία έργα τέχνης στην Ελβετία μέχρι και σήμερα. Είχε διαβάσει για τον πίνακα στις «Επιστολές ενός Ρώσου Ταξιδιώτη» (1801) του Νικολάι Καραμζίν και ανυπομονούσε να τον δει από κοντά.

Πρόκειται για τον πίνακα «Το σώμα του Χριστού στον τάφο» του Χανς Χόλμπαϊν του νεότερου (Hans Holbein the Younger, “Christ’s Body in the Tomb”, 1521). Ο Καραμζίν σημειώνει (περιγράφοντας την αίθουσα με τα έργα του Χόλμπαϊν):

«Όταν βλέπεις αυτόν τον πίνακα, δεν βλέπεις τίποτα το θεϊκό. Αποδίδει την εικόνα ενός νεκρού άνδρα με μεγάλη φυσικότητα. Σύμφωνα με τον θρύλο ο Χόλμπαιν είχε σαν μοντέλο το πτώμα ενός πνιγμένου Εβραίου.»

Ο Ντοστογιέφσκι συγκλονίστηκε όταν μπήκε στην αίθουσα και είδε τον πίνακα. Σαν να υπνωτίστηκε, σταμάτησε να έχει επαφή με το περιβάλλον.

Η γυναίκα του σημειώνει στο ημερολόγιό της: «Ο πίνακας ήταν τόσο ρεαλιστικός! Έμοιαζε σαν έναν πραγματικό νεκρό. Δεν θα έμενα ποτέ στο ίδιο δωμάτιο μ’ αυτόν τον πίνακα!»

Πράγματι, έφυγε βιαστικά από την αίθουσα και γύριζε για κανένα 20λεπτο στο υπόλοιπο μουσείο όταν διαπίστωσε ότι ο Ντοστογιέφσκι δεν την ακολουθούσε. Γύρισε πίσω και τον βρήκε στο δωμάτιο με τον πίνακα του Χόλμπαιν ανεβασμένο σε μια καρέκλα για να τον βλέπει καλύτερα. Είχε γίνει θέαμα αλλά, όπως είπαμε, είχε χάσει επαφή με το περιβάλλον.

Μόνο εσύ μπορείς να με καλέσεις στη ζωή. Σε παρακαλώ, άκουσέ με!

Σε παρακαλώ, άκουσε αυτά που δεν λέω. 

Μην ξεγελαστείς από εμένα. Μην ξεγελαστείς από το προσωπείο που φορώ, γιατί φοράω μια μάσκα, φορώ χιλιάδες μάσκες, μάσκες που φοβάμαι να βγάλω, και που καμιά από αυτές δεν είμαι εγώ.

Η προσποίηση είναι μια τέχνη που έχει γίνει η δεύτερη φύση μου, μα μην ξεγελαστείς, για όνομα του Θεού μην ξεγελαστείς. Σου δίνω την εντύπωση πως είμαι ασφαλής, πως όλα είναι ηλιόλουστα και ήρεμα σε μένα, πως η σιγουριά είναι το όνομά μου και η ψυχρότητα το παιγνίδι μου, πως διατηρώ την ψυχική μου γαλήνη, έχοντας τον έλεγχο των συναισθημάτων μου και πως δεν χρειάζομαι κανένα, αλλά μη με πιστέψεις. 

Η επιφάνεια μου μπορεί να μοιάζει ήρεμη, αλλά η επιφάνεια μου είναι η μάσκα μου, που πάντα την κουβαλώ κι όλα τα κρύβει. Κάτω από αυτήν κατοικεί ο πραγματικός μου εαυτός. Ένας εαυτός σε σύγχυση, σε φόβο, σε μοναξιά, που δεν γαληνεύει ποτέ.

Μα αυτό το κρύβω. 

Δεν θέλω κανείς να το ξέρει. Πανικοβάλλομαι στη σκέψη πως η αδυναμία μου και ο φόβος μου θα γίνουν φανερά στον καθένα. Γι αυτόν τον λόγο δημιουργώ με πάθος μια μάσκα όπου πίσω της κρύβομαι, ένα αδιάφορο σοφιστικέ προσωπείο, που με βοηθά να υποκρίνομαι, που με προστατεύει από το βλέμμα που ξέρει.

Μα αυτό ακριβώς το βλέμμα θα είναι η λύτρωσή μου, η μοναδική μου ελπίδα, και αυτό το ξέρω.. 

Θα γίνει η λύτρωσή μου αν συνοδεύεται από αποδοχή, αν συνοδεύεται από αγάπη. Είναι τα μόνα που θα μπορούσαν να με ελευθερώσουν από

Η πανδημία και ο στόχος να μας πεθαίνουν και με τη φτώχεια στο προσδόκιμο ζωής

Οι έρευνες είναι διαρκείς την τελευταία δεκαετία για να μην πούμε ακατάπαυστες, πολλές από τις οποίες κατά παραγγελία. Όχι όμως αυτή, αφού ζούμε στο πετσί μας το πόρισμά της. Τώρα είναι και ο κορωνοϊός στο τραπέζι του πόνου και της ζωής, συμβάλλοντας καθοριστικά στο θάνατο, στην φτώχεια και την πείνα. Η καραντίνα θα έχει αμείλικτη συνέχεια με τραγικό προσδιορισμό για τη συντριπτική πλειοψηφία του πλανήτη. Όσοι γλυτώσουμε από τον ιό, θα πέσουμε στη δαγκάνα της απειλητικής αλήθειας: Το χαμηλό κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο μειώνει σημαντικά το προσδόκιμο ζωής

Το χαμηλό κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο ενός ανθρώπου συνδέεται με σημαντικά μικρότερο προσδόκιμο ζωής (κατά περίπου δύο χρόνια) και θα πρέπει να θεωρηθεί σημαντικός παράγων κινδύνου για διάφορες ασθένειες και για πρόωρο θάνατο, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα. 

Η μελέτη επισημαίνει ότι ο εν λόγω παράγων κινδύνου έχει μέχρι σήμερα υποτιμηθεί.

Τότε ποιος ήταν ο λόγος για όλα αυτά; (LEO BUSCAGLIA)

Η άνοιξη είχε περάσει.
Το ίδιο και το καλοκαίρι.
Το φύλλο που το έλεγαν Φρέντυ είχε μεγαλώσει. Το κοτσάνι του είχε γίνει χοντρό και δυνατό και οι πέντε προεκτάσεις του σταθερές και μυτερές.
Είχε εμφανιστεί για πρώτη φορά την Άνοιξη σαν ένας μικρός βλαστός σ΄ένα μεγάλο κλωνάρι στην κορυφή ενός πανύψηλου δέντρου…

Ο Φρέντυ περιβαλλόταν από εκατοντάδες άλλα φύλλα, ίδια σαν κι αυτόν, ή τουλάχιστον, έτσι φαινόταν. Δεν άργησε όμως, ν΄ανακαλύψει ότι κανένα φύλλο δεν ήταν εντελώς όμοιο με κάποιο άλλο, παρόλο που όλα βρίσκονταν στο ίδιο δέντρο.

Ο Άλφρεντ ήταν το διπλανό του φύλλο, ενώ ο Μπεν στεκόταν δεξιά του. Η Κλαίρη ήταν το πανέμορφο φύλλο ακριβώς από πάνω. Είχαν μεγαλώσει όλα μαζί. Είχαν μάθει να χορεύουν με τη δροσερή αύρα της Άνοιξης, να λιάζονται τεμπέλικα στον ήλιο του Καλοκαιριού και να λούζονται στις κρύες στάλες της βροχής…
Όμως, ο καλύτερος φίλος του Φρέντυ ήταν ο Ντάνιελ. Ήταν το μεγαλύτερο φύλλο στο κλωνάρι και φαίνεται ότι βρισκόταν εκεί πριν απ΄όλα τ΄άλλα φύλλα. Στον Φρέντυ φάνηκε, μάλιστα, ότι ο Ντάνιελ ήταν το πιο παλιό φύλλο, αλλά και το πιο σοφό.

Ο Ντάνιελ ήταν αυτός που τους είχε εξηγήσει ότι όλα τα φύλλα αποτελούσαν ένα μέρος του δέντρου. Ήταν ο Ντάνιελ που τους είχε αποκαλύψει ότι ζούσαν και μεγάλωναν σ΄ένα δημόσιο πάρκο. Κι ακόμα, ο Ντάνιελ τους είχε πει ότι το δέντρο τους είχε γερές ρίζες, κρυμμένες βαθιά μες στο χώμα.
Τους είχε μιλήσει για τα πουλιά που κάθονταν πάνω στα κλαδιά και τιτίβιζαν εκεί τα πρωινά τους τραγούδια. Τους εξήγησε για τον ήλιο, το φεγγάρι, τ΄αστέρια και τις εποχές.

Του Φρέντυ του άρεσε που ήταν φύλλο. Αγαπούσε το κλωνάρι του, τους ανάλαφρους φυλλωτούς φίλους του, τη θέση του ψηλά στον ουρανό, το θρόισμα που έφερνε ο άνεμος, τις ηλιαχτίδες που τον ζέσταιναν, το φεγγάρι που τον σκέπαζε με απαλές, άσπρες σκιές…

Ο πόλεμος λογικής και παράνοιας

«Είσαι ένα ψεγάδι στο σχέδιο, Γουίνστον. Είσαι μια κηλίδα που πρέπει να σβηστεί. Δεν σου είπα μόλις τώρα πως διαφέρουμε από τους διώκτες του παρελθόντος; Δεν ικανοποιούμαστε με μιαν αρνητική υποταγή, ούτε ακόμα και με την πιο ταπεινή υποταγή. Οταν στο τέλος θα μας παραδοθείς, αυτό πρέπει να γίνει με την δική σου θέληση. Δεν καταστρέφουμε τον αιρετικό όσο μας αντιστέκεται. Οσο μας αντιστέκεται, δεν τον καταστρέφουμε ποτέ. Τον προσηλυτίζουμε, κυριεύουμε την ψυχή του, τον αναπλάθουμε. Εξαλείφουμε κάθε κακό και κάθε ψευδαίσθηση από μέσα του. Τον παίρνουμε με το μέρος μας, όχι μόνο φαινομενικά, αλλά πραγματικά με την ψυχή και το μυαλό του. Προτού τον σκοτώσουμε τον κάνουμε δικό μας.» 1984, Τζ. Οργουελ

***
Αυτές τις παράξενες μέρες, της καραντινάτης ζωής μας, το κόλλημα με το διαδίκτυο έχει πάρει διαστάσεις επικές! Όλοι προσπαθούν να καταλάβουν τι γίνεται, πόσο κινδυνεύουν, πότε θα βγούμε από τα σπίτια, ποιος προκάλεσε όλο αυτό το μακελειό η φύση, ξέφυγε από εργαστήριο, έχουμε βιολογικό πόλεμο ή μια ακόμα επιδημία κλπ. κλπ.

Ο πόλεμος μεταξύ λογικής και παράνοιας έχει χτυπήσει κόκκινο, όπου βέβαια κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει που ξεκινάει η μία και που καταλήγει η άλλη. Ο καθένας μπορεί να πει ότι του γουστάρει. Είναι η στιγμή που μπορούν να πλασαριστούν τα πιο μεγάλα ψέμματα και οι οι πιο μεγάλες αλήθειες και οι φοβισμένοι άνθρωποι που τους εκτοξεύονται στην μούρη τους, τόνοι από τρομολαγνικές ειδήσεις, με δημοσιοκάφρους να αναμεταδίδουν συνέχεια εικόνες θανάτου, έχουν κλειστεί στα σπίτια ελπίζοντας να μην τους συμβεί το μοιραίο.

Τι όμως είναι απάτη και τι όχι;

Λίγο δύσκολο κανείς να μεταδώσει αλήθειες σε ένα πλήθος που συμβαίνει το εξής παράδοξο. Μπορείς να αναφέρεις πως π.χ. υπάρχει μια διεθνής τρομοκρατική οργάνωση που αποτελείται από πανίσχυρους μεγιστάνες που κάνουν παιχνιδάκια με τις ανθρώπινες ζωές, και που έχει εκτοξεύσει ένα θανατηφόρο ιό με σκοπό να κάνει ξεκαθάρισμα του πληθυσμού, οικονομικές ανακατατάξεις κυριαρχίας ή σχέδια για διάφορες μελλοντικές δυστοπικές κοινωνίες όπου η πλειοψηφία των ανθρώπων θα είναι απλά κρέας για σφάξιμο. Την ίδια στιγμή θα πεταχτούν ολόκληρα πλήθη απόλυτα «λογικών» οι οποίοι θα ονομάσουν κάποιον που λέει κάτι τέτοιο στην καλύτερη περίπτωση ψυχοπαθή στην χειρότερη πρακτοράκι που εξυπηρετεί κάποια αόριστα συμφέροντα.

Αυτοί οι ίδιοι που θα γελάσουν, θα κοροϊδέψουν, θα πετάξουν τόνους λάσπης στον «ηλίθιο» που λέει τέτοιες μαλακίες, είναι οι ίδιοι στο μεγαλύτερο μέρος, που πιστεύουν με απόλυτη βεβαιότητα και ευλάβεια, πως ένα φίδι έδωσε σε μια γκόμενα ένα μήλο κι εκείνη το πάσαρε στον δικό της να το φάει και αυτό προκάλεσε τη πτώση της ανθρωπότητας στο μεγάλο αμάρτημα!!!

Είναι εκείνοι που θεωρούν αυτονόητο πως πτώματα είναι θαυματουργά, πως μπορείς να δωροδοκήσεις μια εικόνα και να φτιάξει το χαλασμένο σου μάτι, πως ένα ποτήρι κρασί περιέχει σάρκα και αίμα, πως ένας τύπος πήρε μια πλάκα με εντολές από τον δημιουργό του σύμπαντος, και πως αν δεν είσαι καλό παιδί υπάρχει ένας τύπος με κερατάκια και ουρίτσα που θα σε τσιμπήσει με μια τσουγκράνα και θα σε πετάξει σε ένα καζάνι να γίνεις ξεροψημένη γουρουνοπούλα!!!!

Η προφητεία

Η προφητεία:

Μας ειπώθηκε ότι θα δούμε την Αμερική να έρχεται και να παρέρχεται. Κατά κάποιον τρόπο η Αμερική πεθαίνει από μέσα, επειδή (οι άνθρωποι) ξέχασαν τις οδηγίες για το πως να ζεις στην γη. Είναι η πεποίθηση των Χόπι, είναι η πίστη μας, ότι εάν δεν είστε πνευματικά συνδεδεμένοι με την γη και να κατανοείτε την πνευματική πραγματικότητα του πως να ζείτε πάνω στην γη, είναι πολύ πιθανόν ότι δεν θα τα καταφέρετε.

Το καθετί είναι πνευματικό, το καθετί έχει ένα πνεύμα, το καθετί εκφράστηκε από τον Δημιουργό, τον ένα και μοναδικό Δημιουργό. Μερικοί άνθρωποι τον αποκαλούν Θεό, μερικοί τον αποκαλούν Βούδα, μερικοί άνθρωποι τον αποκαλούν Αλάχ, μερικοί άνθρωποι τον αποκαλούν με άλλα ονόματα. Εμείς τον αποκαλούμε Τουνκασίλα.....Παππούλη. Βρισκόμαστε εδώ στην γη μόνο για λίγους Χειμώνες, μετά φεύγουμε για τον κόσμο των πνευμάτων. Ο κόσμος των πνευμάτων είναι πιο αληθινός απ´ ότι οι περισσότεροι μας πιστεύουν. Ο κόσμος των πνευμάτων είναι το άπαν. Πανω από το 95% του σώματος μας είναι νερό. Για να παραμείνετε υγιείς, πρέπει να πίνετε καλό νερό. Το νερό είναι ιερό, ο αέρας είναι ιερός.

Το DNA μας είναι καμωμένο από το ίδιο το DNA των δέντρων, τα δέντρα αναπνέουν ότι εμείς εκπνέουμε, εμείς χρειαζόμαστε ότι τα δέντρα εκπνέουν. Έτσι έχουμε ένα κοινό προορισμό με τα δέντρα.

Κάτι μυστηριώδες συμβαίνει στον ουρανό σε όλο τον κόσμο που γίνεται αντιληπτό ολοένα και περισσότερο λόγω καραντίνας

10 Απριλίου 2020: Παράξενοι και μυστηριώδεις θόρυβοι στους ουρανούς μας έχουν ακουστεί και εξακολουθούν να ακούγονται με περισσότερη ένταση σε διάφορες ηπείρους, χωρίς προφανή εξήγηση. Ειδικά, όμως, το τελευταίο διάστημα που μεγάλο μέρος του πλανήτη βρίσκεται σε καραντίνα, ίσως, και να υπάρχει μία εξήγηση.

Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι άνθρωποι έχουν δημοσιεύσει βίντεο στο διαδίκτυο που δείχνουν αυτό το περίεργο φαινόμενο, τόσο κατά τη διάρκεια της ημέρας όσο και τη νύχτα. Σε μερικές περιπτώσεις, οι μυστηριώδεις ήχοι είναι τέτοιοι που προκαλούν τρόμο σε πολλούς ανθρώπους.

Το φαινόμενο έχει περιγραφεί με ποικίλους τρόπους, όπως ο ήχος μιας τρομπέτας, ένας μεταλλικός θόρυβος, ακόμα και ως ψαλμωδίες. Αλλά τι προκαλεί πραγματικά το θόρυβο;

Η ατομική και η κρατική ευθύνη

Έγινε πολύς λόγος τούτες τις μέρες για την ατομική ευθύνη και την κρατική ευθύνη. Δεν υπάρχει στ' αλήθεια κρατική ευθύνη. Δεν υπάρχει κάπου σε ένα μέρος ένα πλάσμα που λέγεται “κράτος” και αυτό το πλάσμα έχει μια ευθύνη, αντίστοιχη με αυτή που έχω εγώ, το άτομο. Και οι άλλοι άνθρωποι σαν εμένανε έχουν και αυτοί την δική τους ατομική ευθύνη. Έτσι όπως εγώ έχω ευθύνη να ταΐζω το Ζάχο, υπάρχουν κάποιοι που βρίσκονται σε “κρατικές θέσεις” και έχουν ευθύνη να υπογράφουν διατάγματα και νομοθετήματα και δεν ξέρω εγώ τι άλλο. Αυτοί οι άνθρωποι ανταποκρινόμενοι επαρκώς ή όχι στις ευθύνες τους αποφασίζουν για τον αν πχ θα γίνονται τεστ δειγματοληπτικά ή όχι, αποφασίζουν για να δοθούν επιδόματα ή να ενισχυθούν επιχειρήσεις ή για το πότε θα αρθεί ένας περιορισμός. Δεν υπήρξε λοιπόν ποτέ ένα πλάσμα που λέγεται “κράτος” και το οποίο έχεις συγκεκριμένες ευθύνες και πράττει κάπως. Άνθρωποι είναι όλοι, με μια ευθύνη, να ανταποκριθούν στις αναγκαιότητες της στιγμής.

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟΥ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΟΥ

Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που αυξάνουν γενικώς τον κίνδυνο για κάποιο αγγειακό  εγκεφαλικό επεισόδιο και όσο περισσότερους από τους παράγοντες κινδύνου έχουμε, τόσο  περισσότερο αυξάνονται και οι πιθανότητες για ένα τέτοιο επεισόδιο. Έτσι και για να μειώσουμε αυτόν τον κίνδυνο, θα πρέπει να ελέγξουμε τους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη διαταραχή και είναι κυρίως οι παρακάτω:

• Αρτηριακή υπέρταση

• Κάπνισμα

• Σακχαρώδης Διαβήτης

• Καρδιακά νοσήματα, όπως η νόσος των καρωτίδων, η στεφανιαία νόσος και η κολπική μαρμαρυγή

• Σωματική αδράνεια και παχυσαρκία

 

Εκτός της μείωσης του συγκεκριμένου κινδύνου με τον περιορισμό των παραπάνω βλαπτικών παραγόντων, σήμερα έχουμε στη δάθεσή μας, για τη διάγνωση και την αποφυγή του κινδύνου για εγκεφαλικό επεισόδιο, την ιδιαίτερα αποτελεσματική μέθοδο προσδιορισμού της αύξησης του βαθμού εντροπίας στον άνθρωπο, μέσω ειδικού υπολογιστικού συστήματος.

Σάββατο του Λαζάρου* 'Ήλιος Τετράγωνο με Πλούτωνα* Βρες τα Αρχεία σου*

11. 4. 2020

Σάββατο του Λαζάρου*

Κι ο Ήλιος να πλησιάζει

τον Πλούτωνα σε Τετράγωνο*

Φως στον Κάτω Κόσμο σου*

Στον Άδη σου*

Ίσως νιώθεις πως ο Θυμός

σε έχει κατακλείσει,

δικές σου πεποιθήσεις

απέναντι στις πεποιθήσεις

των άλλων*

Ναι, είναι μέρες που ο Φανατισμός,

η αίσθηση ότι ο καθένας

πιστεύει ότι έχει δίκιο

και θέλει να το επιβάλλει

στον άλλον,

το ''εγώ'',

Ιερός πόλεμος

Νικόδημος

1. Οι περισσότεροι άνθρωποι παίρνουμε σχεδόν κάθε αφήγηση κυριολεκτικά, ακόμα και παραβολές και μύθους. Πιστεύουμε π.χ. πως ο προφήτης Ηλίας ανελήφθη στον ουρανό σαν σε τυφώνα πάνω σε μια φλεγόμενη άμαξα με φλεγόμενα άλογα, (Βασ. Δ΄, 2.11), ή ο Ιησούς Χριστός ανελήφθη ανελήφθη μετά την ανάσταση του ή ο Μωάμεθ, που πήγε από τη Μέκκα στην Ιερουσαλήμ με το άλογο του al-Burāq μια νύχτα του 621! Ενώ γνωρίζουμε πως είναι αδύνατο να επιβιώσουν υλικά σώματα στο διάστημα. Και ούτως ή άλλως, τι πήγαν να κάνουν εκεί, στο κενό και κρύο διάστημα;

Νομίζουμε στην εύπιστη άγνοιά μας πως και οι αρχαίοι όλοι πίστευαν με τον ίδιο τρόπο, ίσως και πιο έντονα. Δεν σκεπτόμαστε πως πιθανόν μερικοί (ή πολλοί) να μην έπαιρναν τους μύθους τους τόσο κυριολεκτικά. Στην πραγματικότητα ξέρουμε πως μερικοί (ή πολλοί, νουνεχείς) έπαιρναν τους μύθους τους ως διδακτικές παραβολές για βαθύτερες αλήθειες και, μάλιστα, έβλεπαν πολλά υλικά φαινόμενα και συμβάντα ως σύμβολα ή αντανακλάσεις ανώτερων πνευματικών καταστάσεων κι ενεργειών.

2. Έτσι σε πολλές κουλτούρες βλέπουμε πως ο «ιερός πόλεμος» αναφέρεται σε μια εσωτερική μάχη στον «δρόμο προς τον Θεό». Σε λαούς που θεωρούμε άγριους, απολίτιστους ή «πρωτόγονους» το μαγικό (=πνευματικό) στοιχείο και το πολεμικό συχνά είναι σύμμεικτα.

Στην αρχαία Ελλάδα οι ουράνιοι θεοί πολέμησαν και καθυπόταξαν τους τιτάνες και γίγαντες εδραιώνοντας την ευταξία του Κόσμου. Στην Περσία το έκαναν διαρκώς οι φωτεινές δυνάμεις του Μίθρα και Αχούρα Μάζντα εναντίον των διαβολικών δυνάμεων του χάους, του κακού Angra Manyu (και αργότερα Ahriman). Στη Βεδική Ινδία οι θεοί (deva) νίκησαν τις λεγεώνες των διαβόλων asura· μα σε πολλά κείμενά τους λένε πως αυτές οι δυνάμεις είναι μέσα στον άνθρωπο (Ṛgveda 6.9.6.;6.75.9.; Atharva veda 5.9.7.; 10.8.32.). Και στον χριστιανισμό άγιοι και ασκητές πρέπει να πολεμήσουν τις διαβολικές δυνάμεις που προσπαθούν να τους παρασύρουν έξω από τον δρόμο που οδηγεί στον Θεό.

Μέλη του Συμβουλίου της Δημοτικής Κοινότητας Ρόδου κοντά στους εργαζόμενους του ΕΚΑΒ Ρόδου

Με ανιδιοτέλεια και αγάπη συγκεντρώθηκε αναλώσιμο υγειονομικό υλικό (γάντια, μάσκες, αντισηπτικά, απολυμαντικά χώρου, είδη υγιεινής) για το ΕΚΑΒ Ρόδου από μέλη του Συμβουλίου της Κοινότητας Ρόδου όπου και παραδόθηκαν σήμερα στα πλαίσια ελάφρυνσης και βοήθειας της ειδικής περίστασης που διανύουμε!!

Τα υλικά παραδόθηκαν από την πρόεδρο της  Δημοτικής Κοινότητας Ρόδου κ. Μάνθα Ζιώγου και το μέλος του Συμβουλίου κ. Κωνασταντίνο Γλεντή.

ΤΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΞΩΓΗΙΝΟΥ Ή ΕΣΩΓΗΙΝΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΤΑΡΚΤΙΚΗ!!!!

Ένα πραγματικό μυστήριο στην Ανταρκτική άρχισε να ξετυλίγεται εδώ και λίγο καιρό όπου πρώτοι δώσαμε το στίγμα εμείς σαν ομάδα και έχει αφήσει τους γεωλόγους όλου του κόσμου άφωνους!!!!! Μερικοί λένε ότι έχουν δει αυτό το πρόσωπο στο φεγγάρι!!!!  Αυτός είναι ο τύπος του προσώπου, ο οποίος βρίσκεται κοντά στο Νότιο Πόλο της Σελήνης!!!! Το πρόσωπο της Σελήνης βρίσκεται σε 81,9 νότιο γεωγραφικό πλάτος και 39,27ο ανατολικό γεωγραφικό μήκος!!!!! 

Μεγάλο μέρος της ιστορίας μας είναι ατελές και εγγενώς ανακριβές όπως γνωρίζουμε!!!! Θα μπορούσε το πρόσωπο αυτό να εξηγήσει την προέλευση της ανθρωπότητας ή  πρόκειται για είσοδο για την Μέση Γη!;! Αυτό το πρόσωπο είναι μια τιτάνια δομή σε αυτή τη θέση.!!!! Χάρτης της Google  αποκάλυψε σύντομα αυτό το μυστηριώδες πρόσωπο που βρίσκεται στην Ανταρκτική στα 72 ° 00 ‘36,00 “S, 168 ° 34 ‘40.00 “Ε!!!!  

Ίσως οι δομές αυτές δεν είναι τίποτα περισσότερο από κρατήρες με σκιές (που εκπέμπουν κάποιο είδος ψευδαίσθησης !!;;!! είπανε κάποιοι) που κάνουν κάποια σημεία να φαίνονται σαν αυτά ενός προσώπου !!!!. Πολλοί ήταν πεπεισμένοι ότι αυτή η δομή που παρατηρήθηκε στην Ανταρκτική δεν δημιουργήθηκε φυσικά και αυτό πιστεύουμε και εμείς!!!!! 

Το πρόσωπο σύμφωνα με μερικούς ανθρώπους μοιάζει με αυτό ενός εξωγήινου ή εσωγήινου δηλαδή γκρίζου…άλλοι λένε ενός Βίκινγκ!!!! Μοιάζει με μεταλλικό κράνος με μικρή μύτη που τρέχει κατά μήκος της κορυφής όπως φαίνεται!!!!  

Άλλες θεωρίες περιλαμβάνουν αυτό ως έναν παγωμένο γίγαντα και ότι το υπόλοιπο σώμα του είναι θαμμένο στο χιόνι το!!!! Η όλη υπόθεση καλύφθηκε γρήγορα από το Ινστιτούτο Smithsonian, μεταξύ και άλλων κρατικών φορέων και δεν μας δόθηκε άδεια έρευνας στην περιοχή όπου και το δηλώνουμε δημόσια!!!!! 

Εάν αυτό το πρόσωπο είναι αληθινό που γιατί να μην είναι τότε ολόκληρη η εφευρεμένη ιστορία μας θα άλλαζε!!!!!  Ίσως αυτό να είναι ένα αντικείμενο χαμένης εξωγήινης προέλευσης που ζούσε ή ζει ακόμα στον Άρη….!!!! Δεν αφήνουνε κανέναν να πάει εκεί και για κανέναν λόγο!!!! Πολλοί άνθρωποι απλά θέλουν την αλήθεια των πραγμάτων αυτών αλλά που είναι η αλήθεια !!!!! 

 Πρόσφατα, η NASA αποκάλυψε πληροφορίες σχετικά με την τήξη πάγου στην Ανταρκτική!!!! Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί μπορούμε τώρα να δούμε αυτή την απίστευτη δομή του προσώπου επειδή λιώσανε οι πάγοι!!!!

Η Αγάπη μπορεί να κάνει Θαύματα!

Ένας καθηγητής κολεγίου ζήτησε από τους μαθητές του της κοινωνιολογίας να πάνε στις φτωχογειτονιές της Βαλτιμόρης και να εξετάσουν το ιστορικό 200 νεαρών αγοριών. Τους ζήτησε, επίσης, να κάνουν μια γραπτή εκτίμηση σχετικά με το μέλλον του καθενός από τ’ αγόρια αυτά. Σ’ όλες τις περιπτώσεις οι φοιτητές έγραφαν: «Δεν έχει καμιά πιθανότητα εξέλιξης».

Είκοσι πέντε χρόνια αργότερα, ένας άλλος καθηγητής κοινωνιολογίας έτυχε να ανακαλύψει αυτήν την παλιότερη έρευνα. Ζήτησε από τους μαθητές του να τη συνεχίσουν και να ψάξουν να βρουν ποια εξέλιξη είχαν αυτά τα παιδιά. Με εξαίρεση είκοσι που είτε είχαν ξενιτευτεί είτε είχαν πεθάνει, από τους υπόλοιπους 180, σύμφωνα με ότι ανακάλυψαν οι φοιτητές, οι 176 ήταν επιτυχημένοι δικηγόροι, γιατροί και επιχειρηματίες, με βαθμό επιτυχίας μάλιστα πολύ πάνω από τον μέσο.

Έκπληκτος, ο καθηγητής αποφάσισε να συνεχίσει την έρευνα σε μεγαλύτερο βάθος. 

ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ … «ΠΡΟΦΗΤΗΣ» ; ; ; Ισραηλινή συγγραφέας έγραψε πριν από 23 χρόνια βιβλίο για μια πανδημία που θα ερχόταν το 2020!

Με τον τίτλο «Υπάρχουν εβραϊκές προφητείες για τον κοροναϊό;» η Israel Today (ανάλογο άρθρο ανέβασε και η ισραηλινή εφημερίδα ‘Haaretz‘) γράφει για κάποιους άγνωστους Εβραίους «προφήτες» (!) που προείπαν την έκρηξη μιας παγκόσμιας πανδημίας.

Η Hamutal Shabtai, ψυχίατρος και κόρη του φημισμένου Ισραηλινού συγγραφέα Ya’akov Shabtai, έγραψε ένα μυθιστόρημα φαντασίας το 1986-87 για έναν ιό που θα μπορούσε να προκαλέσει το θάνατο χιλιάδων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.  Το 1994, το σενάριό της δημοσιεύθηκε σε ένα βιβλίο 600 σελίδων.

Το έτος 2020 (αυτός είναι και ο τίτλος του βιβλίου) ορίστηκε από την Shabtai ως η εποχή κατά την οποία ο κόσμος θα υποστεί αυτή την πανώλη.  Εκείνη την εποχή φαινόταν σαν το μακρινό μέλλον.

Η συγγραφέας προσπάθησε να ανακουφίσει τους αναγνώστες της ότι ο ιός θα επιτεθεί, αλλά το 2020 είναι πολύ μακριά.

Ο κόσμος μετά το Covid-19 θα είναι καλύτερος ή χειρότερος;

Πολλοί λένε ότι ο κόσμος μετά το Covid-19 θα είναι διαφορετικός.  Το ερώτημα είναι: Με ποιο τρόπο; Θα είναι καλύτερα ή χειρότερα; 

Οι ελίτ εργάζονται για να  κάνουν το καλύτερο για αυτούς, και το χειρότερο για τους υπόλοιπους, με τα στοιχεία αυτά να είναι σαφή. Οι κυβερνήσεις και οι υπηρεσίες ασφαλείας τους βλέπουν στο φόβο και τη σύγχυση του πληθυσμού τις ευκαιρίες να εφαρμόσουν περισσότερα τυραννικά μέτρα, πιο καθυστερημένα συνταγματικά δικαιώματα, περισσότερες δυσκολίες στην ελευθερία του λόγου. Η ικανότητα της ελευθερίας να αντισταθεί στην καταπίεση είναι πάντα μειωμένη.

Απογοητευμένοι και φοβισμένοι, μπορούμε να δεχτούμε περισσότερη κυβερνητική εξουσία, όπως κάναμε μετά την 11η Σεπτεμβρίου. Αντ 'αυτού, μπορούμε να αναγνωρίσουμε συλλογικά τη μαζική αποτυχία παντού στη Δυτική ηγεσία και να οικοδομήσουμε μια πιο ζωντανή και βιώσιμη κοινωνία. 

Ο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΣ ΦΟΒΟΣ ΚΑΙ Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΝΟΥ

Ο φόβος υπάρχει απλώς επειδή δεν ζεις μέσα στην πραγματικότητα, αλλά μέσα στον νου σου. Ο φόβος σου σχετίζεται πάντα με το τι μπορεί να συμβεί στο μέλλον. Επομένως, ο φόβος σου αφορά συνεχώς κάτι που δεν υπάρχει.

Αν ο φόβος σου δεν αφορά κάτι το υπαρκτό, αυτό σημαίνει ότι είναι εκατό τοις εκατό φανταστικός. Και όταν υποφέρεις για κάτι που δεν υπάρχει, αυτό το ονομάζουμε παράνοια. Έτσι, οι άνθρωποι μπορεί απλά να βρίσκονται μέσα σε κοινωνικά αποδεκτά επίπεδα παράνοιας.

Οι άνθρωποι πάντα υποφέρουν, είτε για κάτι που συνέβη χθες, είτε για κάτι που μπορεί να συμβεί αύριο. Έτσι υποφέρεις πάντα για κάτι που δεν υπάρχει. Δεν είσαι ριζωμένος στην πραγματικότητα, είσαι ριζωμένος στον νου σου.

Jean Hilliard: Το μυστήριο της παγωμένης γυναίκας που επέστρεψε από το θάνατο και εξέπληξε τους πάντες

Γράφει ο Σπύρος Μακρής

Η υπόθεση Jean Hilliard είναι ακόμα ένα μυστήριο. Βρέθηκε στο χιόνι από έναν γείτονα, εντελώς παγωμένη, αλλά επέζησε και σήμερα μαθαίνουμε την μυστηριώδη όσο και αινιγματική ιστορία της.

Μερικές φορές, η φύση του ανθρώπινου σώματος μας εκπλήσσει υπερβαίνοντας τα όρια αυτού που θεωρούμε φυσιολογικό και η περίπτωση που παρουσιάζουμε είναι ένα τέλειο παράδειγμα.

Το περιστατικό συνέβη στο Lenby της Minnesota των ΗΠΑ.

Σε ένα εξαιρετικά κρύο πρωινό του χειμώνα, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, ο Wally Nelson, ανακαλύπτει την έφηβη γειτόνισά του Jean Hilliard να βρίσκεται “θαμμένη” μέσα στο χιόνι. Ολόκληρο το σώμα της είναι άκαμπτο και παγωμένο, αφού έχει εκτεθεί όλη τη νύχτα σε θερμοκρασία έως και 25ºC κάτω από το μηδέν.

Από την επιδημία πανώλης επί Καποδίστρια το 1828, στον κορωνοϊό του 2020

Η Ύδρα το 1828

γράφει ο Ιωάννης Φιλίστωρ

Πρόλογος - Η εμφάνιση της επιδημίας πανώλης στον ελλαδικό χώρο 

Μετά την καταστροφή του τουρκοαιγυπτιακού στόλου στο Ναυαρίνο στις 20 Οκτωβρίου 1827, η κατάσταση στο ελληνικό στρατόπεδο παρέμενε τραγική, καθώς δεν υπήρχαν ούτε τρόφιμα ούτε χρήματα όχι μόνο για να κινηθούν τα στρατεύματα, αλλά ούτε καν για να τραφεί ο πληθυσμός που πλέον λιμοκτονούσε. Η ελληνική επικράτεια είχε συρρικνωθεί στο Άργος, το Ναύπλιο, τη Μάνη, τις Σπέτσες και τα Ψαρά. Τα στρατεύματα της Στερεάς Ελλάδας λυμαίνονταν την Κορινθία καθώς δεν είχαν καθόλου πόρους. Η παραγωγική βάση όλων των επαναστατημένων χωρών είχε σχεδόν εκμηδενιστεί και οι Έλληνες φυτοζωούσαν χάρις τα εμβάσματα που έφταναν αφειδώς από τα φιλελληνικά κομιτάτα της Ευρώπης. 

Ο Ιμπραήμ ίσως είχε καταστεί ακίνδυνος, αλλά παρέμενε ενεργός και συνέχιζε το καταστροφικό του έργο στην Πελοπόννησο στο μέτρο των δυνάμεών του. Ο επταετής Αγώνας είχε αυξήσει δραματικά τις χήρες, τα ορφανά και τους ανάπηρους που είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας και κρατικής μέριμνας, ενώ το εμπόριο των ναυτικών νησιών είχε εκμηδενιστεί και πολλοί πλοιοκτήτες είχαν στραφεί ανοικτά στην πειρατεία. Έτσι η έλευση του Καποδίστρια στις 8 Ιανουαρίου 1828 στο Ναύπλιο αντιμετωπίστηκε από όλους τους Έλληνες ανεξαιρέτως, ως σωτήριο γεγονός, καθώς πλέον η κατάσταση είχε αποβεί δραματική. 

Πολύ σύντομα ο Καποδίστριας είχε καταφέρει να θεμελιώσει εκ του μηδενός λίγους βασικούς θεσμούς της νέας ελληνικής πολιτείας και να ενεργοποιήσει εκ νέου τον ελληνικό λαό. Το ανορθωτικό έργο του κυβερνήτη διακινδύνευσε προσωρινά από την αιφνιδιαστική επιδημία πανώλης που έπληξε πολλά σημεία των χωρών που είχαν ελευθερωθεί ως τότε. Η επιδημία πανώλης ενέσκηψε αρχικά στην Ύδρα τον Απρίλιο του 1828 από το πλήρωμα του υδραϊκού πλοίου "Αφροδίτη", σε ένα ταξίδι μεταφοράς αιχμαλώτων από την Αίγυπτο στη Μεθώνη. Τα μέλη του πληρώματος προσβλήθηκαν από την πανώλη που θέριζε τον πληθυσμό της Αιγύπτου και οι περισσότεροι πέθαναν. Αρχικά από τη Μεθώνη η πανώλη διαδόθηκε στα στρατεύματα του Ιμπραήμ, με αποτέλεσμα μετά τα μέσα Απριλίου να πεθαίνουν 20 με 30 στρατιώτες την ημέρα, ενώ ο ίδιος ο Ιμπραήμ αναγκάστηκε να περιοριστεί σε ένα πλοίο του ώστε να μην προσβληθεί ο ίδιος.

Η ΣΤΡΙΓΛΑ

Μια φορά ήτανε ένα αντρόγυνο και είχαν τέσσερα αγόρια και δεν είχαν κανένα κορίτσι και παρακαλούσαν τον Θεό να τους δώσει ένα κορίτσι κι ας είναι και στρίγλα. Όπου να, απόκτησαν κορίτσι μα ήτανε στρίγλα κι έτρωε από μικρό, ζώα. Μια μέρα έφαε μισό αρνί. Το πρωί λένε τα παιδιά στον πατέρα τους ότι κάποιο θηριό έφαε τ’ αρνί. Τη νύχτα το μεγάλο παιδί πήρε τη σαΐτα του και πήε να φυλάξει το μαντρί. Μα τη νύχτα αποκοιμήθηκε και η στρίγλα πήε κι έφαε και το υπόλοιπο αρνί. Βλέπει το πρωί το παιδί το αρνί φαγωμένο. Είπε στον πατέρα του πως δεν κατάλαβε τι ήτανε, που ήρθε κι έφαε τ’ αρνί.

Το άλλο βράδυ πήε στο μαντρί το δεύτερο παιδί να φυλάξει. Κι αυτόν τον πήρε ο ύπνος και το πρωί που ξύπνησε είδε ότι έλειπε κι άλλο αρνί. Την τρίτη βραδυά πήε το τρίτο παιδί και πάλι τα ίδια.
Την τέταρτη βραδυά πήε ο μικρότερος να φυλάξει το μαντρί. Αυτός δεν κοιμήθηκε. Βλέπει λοιπόν μετά τα μεσάνυχτα να μπαίνει μέσα στο μαντρί το μικρό κοριτσάκι. Την ρίχνει μια σαΐτα και την κόβει το μικρό της το δάχτυλο. Το κοριτσάκι έφυε αμέσως, έτρεξε κι έπεσε γρήγορα να κοιμηθεί. Το πρωί πήε το παιδί στον πατέρα του και του λέει, πως το θηρίο που τρώει τ’ αρνιά είναι το κοριτσάκι και πρέπει να το σκοτώσουν αλλιώς θα τους φάει όλους. Ο πατέρας δεν ήθελε να το σκοτώσει το κοριτσάκι γιατί ήτανε παιδί του και το λυπότανε.

Του λέει τότε το παιδί: «Ενόσω δεν το σκοτώνεις εγώ θα φύω, γιατί αυτό θα μας φάει όλους».
Έτσι έφυε το παιδί.

Πέρασαν κάμποσα χρόνια και το παιδί πόνεσε τους δικούς του και κίνησε να γυρίσει πίσω να τους δει τι κάνουν. Προτού φύει πήρε μαζί του μια κτένα που είχε ακούσει από τη γιαγιά του, όταν βρεθεί σε κίνδυνο να τηv πετάξει για να σωθεί, και πήρε και τα τρία σκυλιά του, που δεν τους έβαζε χέρι κανένα θεριό. Τα σκυλιά του τα λέγανε, το πρώτο Ασλάνι, το δεύτερο Καπλάνι και το τρίτο Καλοχέρη. Ξεκίνησε λοιπόν για τον τόπο του και μόλις έφτασε έξω από το χωριό άφησε τα σκυλιά του εκεί κρυμμένα και μπήκε μόνος του στο χωριό.