Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 2017

Το ακατέργαστο μέταλλο



Κάποτε ένα κομμάτι μέταλλο καθόταν αναπαυτικά στο χαμηλό ράφι ενός εργοστασίου.

Έμεινε εκεί για πολύ καιρό και το μόνο που έκανε ήταν να μαζεύει σκόνη.

Μια μέρα ένας εργάτης το πήρε στα χέρια του, το μετέφερε σε έναν πάγκο και άρχισε να το στρίβει για να αλλάξει το σχήμα του.

"Γιατί μου το κάνεις αυτό;" φώναξε γεμάτο φόβο και ανησυχία το μέταλλο.

Αν οι ηγέτες του κόσμου ήταν πρόσφυγες (pict)

Ένας πρόσφυγας από τη Συρία φαντάζεται πώς θα ήταν η Μέρκελ, ο Πούτιν, ο Τραμπ και άλλοι ηγέτες αν βρίσκονταν στη θέση των προσφύγων.

Ο κουρασμένος από τις κακουχίες Τραμπ, μεταφέρει ένα παιδί που κοιμάται αποκαμωμένο. Δεν έχει τίποτε από τον αέρα του δισεκατομμυριούχου που έγινε πλανητάρχης, αλλά αντίθετα αγωνιά αν θα έχει να ταΐσει το παιδί του, αλλά και για την οικογένειά του που έχασε στη δίνη του πολέμου. Copyright: Abdalla Al Omari
ΔΕΝ είναι πλέον οι απρόσιτοι, ανέγγιχτοι και παντοδύναμοι πολιτικοί ηγέτες που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε. Απογυμνωμένοι από κάθε εξουσία, ταλαιπωρημένοι και αναγκασμένοι να ζητιανεύουν για να φάνε, δείχνουν μικροί και ευάλωτοι, ασήμαντοι όπως κάθε πρόσφυγας. Αυτό το τρωτό σημείο θέλησε να επισημάνει ο Σύρος ζωγράφος Αμπντάλα Αλ Ομάρι (Abdalla Al Omari), δείχνοντας στα κουρασμένα μάτια τους την δυστυχία, αλλά και την αγωνία να ξαναβρούν την ανθρωπιά τους.
Ο Αλ Ομάρι κατάφερε να ξεφύγει από τον πόλεμο της Συρίας και να ζητήσει άσυλο στο Βέλγιο. Εκεί δημιούργησε μια σειρά πινάκων, που ονόμασε “The Vulnerability Series” και παρουσίασε στο Αμβούργο, στη Γκαλερί Affenfaust , στις 30 Ιουνίου, μια εβδομάδα πριν από τη Σύνοδο Κορυφής των G20.

11.000 κεραυνούς «έριξε» ο… Δαίδαλος – Έτσι το λέμε τώρα!



Ένα  time-lapse βίντεο ανάρτησε σήμερα το Meteo.gr με τους απανωτούς κεραυνούς που υποτίθεται έριξε ο Δαίδαλος…
Η σιωπή των αμνών συνεχίζεται κανονικά μπροστά στο έγκλημα. Ανεβάζει βίντεο και καμαρώνει για τα αίσχη των άλλων. Μισθός είναι αυτός, πρέπει να βγει…
Επίσης η επιλογή της μουσικής επένδυσης του βίντεο λέει πολλά για τα γούστα τους και την κουλτούρα που υποστηρίζουν.

«Φόβος». Φόβος ήταν! Φόβο και ανασφάλεια ένιωθα τις ώρες εκείνες της κατεστραμμένης παιδικής ευτυχίας. (ΕΡΜΑΝ ΕΣΣΕ)


Όπως και να την έβλεπα, η μέρα τούτη της ζωής μου μού φαινόταν, για μια ακόμη φορά, απελπιστικά ανούσια, έμοιαζε λίγο με τις Δευτέρες παρόλο που ήταν Σάββατο. Μύριζε δευτεριάτικα, τρεις φορές μεγαλύτερη και τρεις φορές πιο κουραστική από κάθε άλλη μέρα. Καταραμένη και πνιγηρή ήταν αυτή η ζωή, ψεύτικη και σιχαμερή. Οι μεγάλοι έκαναν τάχα σαν η ζωή να ήταν τέλεια και οι ίδιοι ημίθεοι, ενώ εμείς, τ’ αγόρια, δεν ήμασταν άλλο τίποτα από φτύσματα κι απόβγαλτα .
Κι αυτοί οι δάσκαλο την επιθυμία! Είχες την επιθυμία να πας μπροστά, έκανες κάθε προσπάθεια να ‘σαι καλός -είτε ήταν αυτό για να μάθεις τα ανώμαλα ρήματα στα αρχαία ελληνικά είτε για να κρατήσεις τα ρούχα σου καθαρά, ή πάλι να είσαι υπάκουος στους γονείς σου και να υποφέρεις σιωπηλά, ηρωικά, κάθε πόνο και ταπείνωση – προσπαθούσες ν’ ακολουθήσεις τον ιδανικό και αγαθό δρόμο προς την αρετή, να υπομείνεις αγόγγυστα το κακό, να βοηθάς το συνάνθρωπό σου! Άδικος ο κόπος! Πάντα, μα πάντα όλα έμεναν ένα ξεκίνημα, μια προσπάθεια, ένα μικρό πέταγμα! Γιατί πάντα, μετά λίγες μέρες, λίγες ώρες, κάτι θα συνέβαίνε που θα έπρεπε να μην είχε συμβεί, κάτι τρομερό, λυπηρό, ντροπιαστικό. Πάντα ξανάπεφτες, αναπόφευκτα, από τις πιο περήφανες κι ενάρετες υποσχέσεις στην αμαρτία και την αθλιότητα, στις καθημερινές κακές συνήθειες. Τι χρειαζόταν, λοιπόν, να γνωρίζει κανείς στο βάθος της ψυχής του τι είναι όμορφο και σωστό, αφού οι γύρω μας (συμπεριλαμβανομένων και των γονιών) έμεναν βουτηγμένοι στην καθημερινή αθλιότητα και όλα ήταν έτσι οργανωμένα ώστε να επιτρέπουν να θριαμβεύει η κακία κι η αθλιότητα. Πώς γινόταν το πρωί, γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι, ή το βράδυ, μπροστά σε αναμμένο κερί, ν αφιερώνεις τον εαυτό σου στο καλό, να ζητάς απ το θεό άφεση αμαρτιών, και μετά -ίσως μόλις λίγες ώρες αργότερα- να προδίδεις όλες σου τις καλές προθέσεις και τους όρκους επειδή άφησες να σε ξελογιάσει ένα πονηρό χαμόγελο ή στήνοντας αυτί παρακολούθησες ένα βρώμικο ανέκδοτο που σιγοψιθύρισαν οι συμμαθητές σου στην τάξη; Μα γιατί είχαν έτσι τα πράγματα; Να ήταν τάχα η ζωή διαφορετική για τους άλλους;

Αρχαίοι εξωγήινοι στο Περού και στο Ιράκ




Θα εκπλαγεί κάποιος αν κοιτάξει τα στοιχεία που αποδεικνύουν, πως οι εξωγήινοι επισκέπτονται τον πλανήτη μας εδώ και πάρα πολύ καιρό. Έχω πει και στο παρελθόν πως κάθε θρησκεία μιλάει για ανθρώπους από τον ουρανό. Πέρα από το γεγονός πως όλες οι αρχαίες διδασκαλίες αναφέρονται σε αυτούς τους ανθρώπους από τον ουρανό, σχεδόν ο κάθε πολιτισμός που πέρασε από τον πλανήτη μας, έχει αφήσει πίσω του στοιχεία που δείχνουν πως οι άνθρωποι τους, είχαν επηρεαστεί από τέτοια εξωγήινα όντα. 

Κάποιοι υποστηρίζουν σχετικά με όλα αυτά, πως οι αρχαίοι πολιτισμοί, απλώς λάτρευαν τον Ήλιο και διάφορα άλλα καιρικά φαινόμενα ως θεούς. Συμφωνώ πως κάποιοι αρχαίοι πολιτισμοί και κουλτούρες λάτρευαν τον ήλιο και άλλους θεούς που δεν μπορούσαν να δουν και να κατανοήσουν και που ήταν προφανώς περισσότερο μέσα στο μυαλό τους και όχι απόρροια από πραγματικές επαφές με όντα από κάποιον άλλο πλανήτη.

Όμως υπάρχουν και αυτές οι εικόνες που μας άφησαν παλιοί πολιτισμοί οι οποίες οδηγούν σε ένα και μόνο συμπέρασμα και αυτό είναι πως εξωγήινα όντα ήταν εδώ παλιά και είχαν επαφή με τους ανθρώπους. Ας δούμε κάποια από τα στοιχεία που υπάρχουν και απεικονίζουν αληθινές επαφές με εξωγήινους στο παρελθόν από την μια άκρη του κόσμου ως την άλλη, δηλαδή από πολιτισμούς που λόγω γεωγραφικής απόστασης υποθέτουμε πως δεν είχαν επαφές.

Πρώτα ας πάμε στην έρημο Nazca του Peru. Εδώ που βρίσκουμε τα μεγαλύτερα γεωγλυφικά που υπάρχουν στον πλανήτη. Το κύριο ερώτημα είναι γιατί αυτά τα σχήματα είναι τόσο μεγάλα. Επίσης είναι αδύνατο να τα φτιάξει κανείς στο έδαφος χωρίς να βλέπει από ψηλά. Οπότε έρχεται και το επόμενο ερώτημα, πως κατάφεραν να κάνουν τις τεράστιες γραμμές τόσο τέλειες χωρίς να έχουν οπτική από ψηλά;

Εδώ βλέπουμε δυο χάρτες της περιοχής της ερήμου Nazca που δείχνουν τις θέσεις των σχεδίων. 

ΓΕΩΛΟΓΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΗΓΟΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΛΙΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙΑ


Τη στιγμή που ο άνθρωπος κινείται με ιλιγγιώδη ταχύτητα προς την κατά­κτηση του μέλλοντος, είναι αναγκαίο, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, να αναλογισθεί το παρελθόν για να διαπιστώσει και σε άλλες φάσεις του ανθρώπινου βίου τη δημιουργική του ικανότητα. 
Η ενημερωτική αυτή αναδρο­μή στο έπος τής Ιλιάδας και της Οδύσσειας έχει σκοπό να παρουσιάσει τα σημαντικότερα γεωλογικά στοιχεία, που αναφέρονται μέσα στο έπος αυτό.
Τα γεωλογικά στοιχεία, στα οποία θα αναφερθούμε, διακρίνονται σε δύο κατηγο­ρίες: αφενός μεν, σε αυτά καθεαυτά τα γεωλογικά υλικά, που φέρονται να χρη­σιμοποιούν οι ήρωες του έπους, αφετέρου δε, στα γεωλογικά φαινόμενα, τα οποία θα μπορούσαμε να διακρίνουμε μέσα από τις αλληγορίες, εφόσον αυτές ερμηνευθούν με βάση τις γεωεπιστήμες. 
Βέβαια, είναι εύκολο και επισφαλές να προσπαθεί κανείς να ερμηνεύσει αλληγορίες, θα πρέπει όμως να αναγνω­ρίσουμε ότι, από πολύ παλιά, ο άνθρωπος έχει θέσει αναρίθμητα ερωτήματα προκειμένου να ερμηνεύσει τον κόσμο που τον περιβάλλει, καθώς και τις μεταβολές και τα φαινόμενα, που συνέβαιναν σε αυτόν.
 Τις πολλαπλές και συχνά τόσο αντι­φατικές «φαινομενικά» δυνάμεις της φύσεως, πρώτοι οι Έλληνες, τις είχαν ενσαρκώσει σε θεούς, επειδή η λογική τους δεχόταν πως οι θελήσεις των θεών κυβερνούν ή φαίνονται να κυβερνούν τον κόσμο. 
Όμως, διαπιστώνει κανείς ότι στις θελήσεις αυτές ενυπάρχει η θέληση του ανθρώπου να κατορθώσει, με την τάξη, με τον νόμο και την επιστήμη, να ταξινομήσει και να χρησιμοποιήσει τις δυνάμεις αυτές, έτσι ώστε να μετατρέψει τα φαινόμενα της φύσεως σύμφωνα με τη δική του θέληση, που τελικά θριαμβεύει.
Στη συνέχεια, θα αναφερθούν τα κυριότερα γεωλογικά φαινόμενα, στα οποία θα μπορούσαμε να διακρίνουμε αλληγορίες, των οποίων η ερμηνεία είναι δυνατόν να δοθεί με βάση τις γεωεπιστήμες. 
Όσον αφορά στη Γαία, τη δική μας γη, είναι γεγονός πως οι μύθοι τής Δημιουργίας εννοούν στην πραγματικότητα την ιστορία της γης, όπου διάφορα συμβάντα ερμηνεύονται ως υπερφυσικά φαινόμενα. 

Τετάρτη 25 Οκτωβρίου 2017

Τα Μυστικά της Δύναμης: Παίκτες

Nick Panagodimitropoulos
Η δίψα για Προσοχή, έχει μια αρνητική παράμετρο που λίγοι την λαμβάνουν υπ’ όψιν, είτε τυφλωμένοι από την επιθυμία για συντροφιά, είτε από Ματαιοδοξία.
Το ότι όσο πιο έντονα βρίσκεσαι στο Προσκήνιο, τόσο πιο έντονα τραβάς την Προσοχή των ανθρώπων σε εσένα…
και οι άνθρωποι τείνουν να παρατηρούν όχι τόσο τις θετικές σου ιδιότητες, αλλά τις αρνητικές.
Και να γιατί τα επιτυχημένα Παιχνίδια Δύναμης, παίζονται στο Παρασκήνιο…
από ανθρώπους που το Όνομά τους δεν γνωρίζουν παρά ελάχιστοι.
Αυτοί γνωρίζουν ΑΡΙΣΤΑ τους Κανόνες του Μεγάλου Παιχνιδιού.
Για αυτό και καλούνται…
“Παίκτες”…
Ας γνωρίσουμε τον κόσμο τους…
1.
Αυτό που ορίζει έναν Παίκτη, είναι η ικανότητα σωστής διαχείρισης της Τύχης…
Πετάς ένα νόμισμα στον αέρα, θέτοντας ένα ερώτημα στο Σύμπαν και ζητώντας την βοήθειά του για να αποφασίσεις τί να πράξεις για κάτι που αφορά στην ζωή σου.
«Κορώνα ή γράμματα;» Ο μέσος άνθρωπος περιμένει το νόμισμα να πέσει κάτω, με ένα μοιρολατρικό σφίξιμο των χειλιών.
Ο Παίκτης το αρπάζει στον αέρα πριν καν καλά καλά πάρει ύψος και με ένα ειρωνικό «λυκίσιο» μειδίαμα, ψιθυρίζει:
«Σιγά μην Σε ρωτήσω. Για την ζωή μου, ΕΓΩ αποφασίζω…»
Η παρόρμηση του να πετάξεις το νόμισμα στον αέρα, βρίσκεται εν δυνάμει μέσα σε όλους τους ανθρώπους.
Την Δύναμη για να το σταματήσεις από το να σε επηρεάσει στην απόφασή σου, την έχουν ΜΟΝΟΝ οι Παίκτες…
2.
Δώσε σε έναν άνθρωπο μια τράπουλα να δεις τον χαρακτήρα του.
Ο μοιρολάτρης θα ρίξει πασιέντζα…
ο Παίκτης θα ρωτήσει:
«τί παίζουμε;»
Η συνεργασία με έναν Άσο, μεταμορφώνει ακόμη και ένα μηδενικό σε «δέκα το καλό»…
3.
Για να ξεχωρίσεις από το πλήθος, θα πρέπει να μπορείς να κάνεις κάτι ξεχωριστό από αυτά που κάνει το πλήθος.
Αυτό από μόνο του ελκύει τον φθόνο του πλήθους…
Για να γίνεις «θεός», θα πρέπει να έχεις περάσει την Δοκιμασία του να γίνεις πρώτα Άνθρωπος.
Και αυτό σημαίνει να μην σε ενδιαφέρει η γνώμη του πλήθους.
Χωρίς όμως να χάσεις ΠΟΤΕ την Αγάπη σου στο πλήθος…
Η Δοκιμασία είναι το Κριτήριο του διαχωρισμού των λίγων, αληθινών Άξιων, από τις δεκάδες «ψώνια» που μας περιτριγυρίζουν…

Πώς να αναγνωρίσετε τον έρωτα της ζωή σας: κάνατε μια συμφωνία πριν καν γεννηθείτε


Μια φορά και έναν καιρό, πριν γεννηθείτε, τον επιλέξατε.
Επιλέξατε αυτόν που κάνει τις νύχτες να μην φτάνουν για να πείτε όλα όσα θέλετε ο ένας στον άλλον…
Αυτόν, που η ψυχή του σας χαϊδεύει χωρίς καν να σας ακουμπά, αυτόν που πιστεύει σε εσάς και σας κάνει να πιστεύετε στον εαυτό σας, ακόμα και όταν εσείς δεν θα το κάνετε. Αυτόν που σας λέει πόσο σημαντική είστε γι αυτόν και για τον κόσμο επίσης.
Θα τον αναγνωρίστε, από την λάμψη της ψυχής του και τις σπίθες που φωτίζουν τα μάτια του κάθε φορά που σας βλέπει, από το πόσο σφιχτά σας αγκαλιάζει σαν να πάτε να του ξεφύγετε.
Και μετά την πρώτη σας συνάντηση σε αυτόν τον κόσμο τίποτα δε θα είναι πια άσπρο ή μαύρο! Αντιθέτως, καινούργιο φάσμα σκιών, χρωμάτων, ήχων και λέξεων θα εμφανιστεί.
Θα χρειάζεστε αυτό το άτομο όπως χρειάζεστε τον αέρα για να αναπνεύσετε. Η απουσία του θα σας προκαλεί πόνο και δεν θα μπορείτε να την συνηθίσετε.
Γι αυτό, είναι ανούσιο να χτίσετε την ζωή σας χωρίς αυτόν τον οποίο επιλέξατε πριν καν γεννηθείτε. Χωρίς αυτόν η ζωή θα είναι σαν ένα σπίτι από τραπουλόχαρτα, πάντα υπό απειλή, ακόμα και από τον πιο ελαφρύ άνεμο.

Γνωστά και άγνωστα στοιχεία για την Ελλάδα του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.



Περισσότεροι Γερμανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν σε μία μέρα στην Κρήτη από ό,τι οποιαδήποτε άλλη μέρα κατά τη διάρκεια των μαχών σε 11 χώρες.
  • Το στράτευμα του Χίτλερ είχε τις περισσότερες απώλειες μέσα σε μια μέρα στην Κρήτη. Περισσότερες απώλειες από όσες είχε τους 15 μήνες που προηγήθηκαν σε μάχες σε άλλες 11 χώρες.
  • Η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα εκτός των τριών μεγάλων ( Αμερική, Ρωσία, Μεγάλη Βρετανία) που αντιστάθηκε.
  • Ένας στους δέκα Έλληνες σκοτώθηκαν στον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Έλληνες, όμως, πολέμησαν ηρωικά. Δεν είναι τυχαίο πως ο Τσόρτσιλ είχε πει την χαρακτηριστική φράση ” οι Έλληνες δεν πολεμούν σαν ήρωες, αλλά οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες”.
  • Μάλιστα, εξαιτίας της σθεναρής αντίστασης που προέβαλε το ελληνικό έθνος απέναντι στο γερμανικό στράτευμα, καθυστέρησε κατά δύο μήνες η επίθεση του Χίτλερ στη Ρωσία. Αυτό το γεγονός είχε σαν αποτέλεσμα να πέσει ο στρατός του πάνω στον εξουθενωτικό Ρωσικό χειμώνα και να ηττηθεί.

Η γνώση του σοφέρ (ΡΟΛΦ ΝΤΟΜΠΕΛΛΙ)

Όταν πήρε το Νόμπελ Φυσικής το 1918 ο Μαξ Πλανκ άρχισε περιοδεία σε όλη τη Γερμανία. 
Οπουδήποτε τον καλούσαν, έδινε την ίδια διάλεξη πάνω στη νέα θεωρία της κβαντικής μηχανικής. 
Μάλιστα σε τέτοιο βαθμό, που ο σοφέρ του είχε μάθει απέξω το περιεχόμενο της ομιλίας του.

«Πρέπει να έχετε βαρεθεί, κύριε Πλανκ, να λέτε συνεχώς τα ίδια. 
Σας προτείνω στην προσεχή διάλεξη στο Μόναχο, να αλλάξουμε ρόλους. 
Θα καθίστε στην πρώτη σειρά, φορώντας το κασκέτο του σοφέρ. 
Θα είναι μια αλλαγή και για τους δυο μας. Τι λέτε;» 
Ο Πλανκ το βρήκε διασκεδαστικό και δέχτηκε την πρόταση. 
Ο σοφέρ του εκφώνησε τον συνηθισμένο του λόγο πάνω στην κβαντική μηχανική μπροστά σ’ ένα κοινό υψηλής κατάρτισης στη φυσική. 
Κάποια στιγμή ένας καθηγητής φυσικής σήκωσε το χέρι για να κάνει μια ερώτηση. 
Ο σοφέρ απάντησε: «Δεν φανταζόμουν ότι σε μια πόλη τόσο προηγμένη όσο το Μόναχο θα μου έκαναν μια τόσο απλή ερώτηση. Θα παρακαλέσω λοιπόν τον σοφέρ μου να απαντήσει».

Νοικοκυρά Αποκαλύπτει: «Αυτό Είναι το Μεγάλο μου Μυστικό για Πάντα Καθαρό Σπίτι»

Νοικοκυρά Αποκαλύπτει: «Αυτό Είναι το Μεγάλο μου Μυστικό για Πάντα Καθαρό Σπίτι»

Η Christine έχει ένα blog και της αρέσει να μοιράζεται μυστικά καθαριότητας με τους διαδικτυακούς της φίλους. Η ίδια αποκάλυψε πρόσφατα ποιο είναι το μυστικό της για να έχει πάντα τακτοποιημένο σπίτι. 
Η Christine τονίζει πως όταν μαγειρεύει ο άντρας της η κουζίνα μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο ενώ όταν μαγειρεύει η ίδια η κουζίνα είναι καθαρή καθ'όλη τη διάρκεια του μαγειρέματος. Το ίδιο συμβαίνει και στο υπόλοιπο σπίτι που δείχνει μονίμως καθαρό. Τι κάνει;
«Το μεγαλύτερο μυστικό μου για πεντακάθαρο σπίτι είναι ότι συμμαζεύω καθ'όλη τη διάρκεια της ημέρας.»

ΟΤΑΝ ΟΙ ΤΟΙΧΟΙ ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ…


Η συνουσία δεν προσφέρει μονάχα ηδονή. Απόλαυση σωματική. Χαλάρωση πνευματική. Μία ισορροπία σ’ όλο τον οργανισμό σου. Είναι και το απόλυτο φάρμακο για την καλή υγεία του ατόμου. Έχει ανάγκη το κορμί και ό,τι αόρατο και άπιαστο κουβαλάει μέσα του, τον σεξουαλικό οργανισμό. 

Γιατί;

Βγάζει πράμα! Φαντάσου ότι στο σώμα σου λειτουργεί μία αποθήκη αρνητικής ενέργειας. Εκεί μαζεύεται κάθε σκέψη που σε απασχολεί, ένας προβληματισμός, μία ανησυχία για τούτο και το άλλο. Ε, όλα αυτά δεν μπορούν άλλο να παραμένουν μέσα σου και με την εκσπερμάτιση την κοπανάνε σκαστά.

Γι’ αυτό τη στιγμή που «τελειώνουν» κάποιοι φωνάζουν. Έχουν την επιθυμία, την ανάγκη να βγάλουν άναρθρες κραυγές, μέχρι να τους ακούσει έξω ένα τετράγωνο.

Κι έρχεται ο μαλάκας ο επιστήμονας, για να πουλήσει την πονηράδα του.

Περί ηρωικών προτύπων...


  «ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΓΙΑ ΗΡΩΕΣ…
(Στον πρώτο νεκρό του Ελληνοϊταλικού πολέμου)*

  Ο στρατιώτης Βασίλειος Τσιαβαλιάρης*,  ο πρώτος πεσών του Ελληνικού Έπους του 1940.

Στην αρχαία Ελλάδα, οι ήρωες σηματοδοτούσαν την ικανότητα «υπέρβασης» και «εξύψωσης του ανθρώπου», καθώς ως «ημίθεοι» αποτελούσαν τον σύνδεσμο ανάμεσα στους Θεούς και τους ανθρώπους. Ήταν οι λίγοι, «εκλεκτοί», οι οποίοι ακολουθούσαν την δύσκολη «ατραπό». Μία «ατραπό», η οποία προϋπέθετε να υπερβούν τα ανθρώπινα.  Ήταν αυτοί που «αναλάμβαναν» να θυσιαστούν για το κοινωνικό σύνολο, ώστε να ευημερεί η κοινωνία.

Θυσίαζαν το «εγώ», για το «εμείς», παρότι και αυτοί ήταν αναγκαστικά υποταγμένοι στο πεπρωμένο και στα «τερτίπια» των Θεών. Μέσα από τους άθλους και την τραγικότητα της πορείας τους, υπήρξαν οι «λυτρωτές» της ανθρωπότητας.

 Μέσα από τις «συμβολικές» δοκιμασίες που έπρεπε να ξεπεράσουν, έβγαιναν τελικά με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θριαμβευτές, αφήνοντας παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές, την προσωπική θυσία, την λαχτάρα του θνητού ανθρώπου για αθανασία, την αναζήτηση της Θεϊκής μας υπόστασης, την αναζήτηση εν τέλη του αληθινού προορισμού της ψυχής...

Σε ένα τέτοιο ηρωικό πλαίσιο, ο  πολιτισμός που περιγράφει ο Όμηρος αποθεώνει την τιμή και τη δημόσια εκτίμηση. «Το υψηλότερο αγαθό για τον Ομηρικό άνθρωπο», γράφει ο Dodds, «δεν είναι ο φόβος προς το θεό», αλλά ο σεβασμός σε αξίες όπως είναι η αιδώς και η δικαιοσύνη, δεν είναι τυχαίο ότι ο Αχιλλέας στον καβγά του με τον Αγαμέμνονα λέει: «ἀλλά σοί, ὦ μέγ΄ ἀναιδές» . Ο Αχιλλέας φέρεται με το δέοντα σεβασμό σε όλους εκτός από τον Αγαμέμνονα , ο οποίος δε σέβεται ούτε τον ιερέα του Απόλλωνα. 

 Οι περισσότεροι ομηρικοί ήρωες είναι πρότυπα ηθικής, ευγένειας, ευαισθησίας και ως «παραδειγματικές αχρονικές μορφές»  μπορούν να μπολιάσουν με αξίες το σύγχρονο αναγνώστη των ομηρικών επών.


            Η «αχρονική» μορφή των ηρώων επιβάλλει να μιλάνε γι’ αυτούς. Γιατί έχουμε την ανάγκη ως άτομα και ως κοινωνία από τέτοιους ήρωες. Όταν τα σύννεφα του πολέμου κύκλωσαν τη χώρα μας εκείνη τη 28η Οκτωβρίου 1940, πολλοί ήταν αυτοί που στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και πολέμησαν για τη λευτεριά του έθνους.

Να μιλήσω για ήρωες….

Γιατί οι ήρωες, αν και γνωρίζουν τον κίνδυνο, προχωρούν μπροστά «από το χρέος μη κινούντες».
Γιατί οι ήρωες ποθούν περισσότερο την ελευθερία από μια ζωή με συμβιβασμούς και μικρές δουλείες.
Γιατί ο ήρωας στέκεται όρθιος γυρεύοντας το αυτεξούσιό του.
Γιατί ο ήρωας πορεύεται προς αυτό που «δεν είναι» αλλά και που πολύ ποθεί.
Γιατί οι ήρωες γνωρίζουν πως ζουν – αναπνέουν επειδή κάποιοι άλλοι παλιότερα δεν δίστασαν να θυσιάσουν το απόλυτο αγαθό, τη ζωή τους.
Γιατί ο ήρωας είναι ο μεγάλος «αποστάτης» του εαυτού του. Η δικαίωση μιας «αδικαίωτης» πράξης.
Γιατί ο ήρωας προσπαθεί να διασώσει την ατομικότητά του από τη σιγουριά της «αγέλης». Το κοπάδι είναι η φυλακή του.
Γιατί ο ήρωας τιθασεύει για έναν ανώτερο σκοπό το αδυσώπητο ένστικτο της αυτοσυντήρησης. Γι’ αυτό ο ήρωας «μπορεί να μην είναι αυτό που είναι» (Σαρτρ).

Εισβολή της Σελήνης σε φωτογράφηση του Ήλιου!

Εκπληκτικό βίντεο με τη Σελήνη να παρεμβάλλεται ξαφνικά στη μέση την ώρα που η NASA τραβούσε φωτογραφίες του Ήλιου.


Η διέλευση της Σελήνης έγινε στις 19 Οκτωβρίου, μεταξύ 22:41 και 23:25 ώρα Ελλάδας, και στην αιχμή της έκλειψης, το φεγγάρι κάλυψε περίπου το 26% του Ήλιου. Πηγή: NASA Goddard Space Flight Center/SDO
ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ στιγμή κατέγραψε το Solar Dynamics Observatory (SDO), το ηλιακό παρατηρητήριο της NASA, που σε απόσταση 36.000 χλμ. από την επιφάνεια της Γης παρακολουθεί και καταγράφει τις εκπορεύσεις από τον Ήλιο.
Την ώρα που τραβούσε φωτογραφίες του ηλιακού δίσκου, η Σελήνη, σαν να ζήλεψε από την προτίμηση των γήινων στον Ήλιο, έκανε αισθητή την ύπαρξή της περνώντας ανάμεσα στον φακό της μηχανής και το άστρο του ηλιακού μας συστήματος.
Η διέλευση έγινε στις 19 Οκτωβρίου 2017, μεταξύ 22:41 και 23:25 ώρα Ελλάδας (15:41 και 16:25 θερινή ώρα Αμερικής), με τη Σελήνη να καλύπτει σταδιακά το 26% της επιφάνειας του Ήλιου. Η διέλευση διήρκεσε 45 λεπτά.
Το βίντεο που ακολουθεί αναρτήθηκε στο Youtube στις 21 Οκτωβρίου.

PROJECT BLUEBEAM: Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ ΚΑΙ Η ΠΑΝΑΓΙΑ «ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ» ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΩΣ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ(Βίντεο)



Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη
Ησ. 14,13       Συ, αλαζονικέ βασιλεύ της Βαβυλώνος, δταν εζούσες, είπες με τον νουν σου• Θα ανεβώ στον ουρανόν, επάνω εις τα αστέρια του ουρανού θα στήσω τον θρόνον μου, θα καθίσω ένδοξος βασιλεύς εις όρος υψηλόν, εις τα όρη τα υψηλά, που ευρίσκονται βορείως της Βαβυλώνος.
Τα τελευταία χρόνια επειδή η πίστη σταδιακά αρχίζει να εξαφανίζεται παγκοσμίως, όλο και περισσότερα ψεύτικα θαύματα θα αρχίζουν να εμφανίζονται παντού στους ουρανούς. Η Καθολική Εκκλησία έχει κυριολεκτικά κυριευτεί από την Ιουδαϊκή-Μασονία και τα δόγματα της Δευτέρας Βατικανής Συνόδου εξαπατούν πολλούς καλοπροαίρετους πιστούς. Αντικειμενικά, το Βατικανό δεν είναι η πίστη μας και έτσι σε αυτή τη μαζική αποστασία βρίσκουμε μια γενιά που επιθυμεί να δει σημάδια καιρών.
Αυτό που φαίνεται όμως δεν είναι τίποτε άλλο παρά «δαίμονες του αέρα»( γνωστοί και ως ufo εξωγήινοι), προκειμένου να εξαπατήσουν τις μάζες να ακολουθήσουν τη Νέα Παγκόσμια Τάξη. Το έργο Bluebeam μπορεί εύκολα να παράγει ολογραφικές εικόνες στον ουρανό για να εξαπατήσει τις μάζες.
Κείμενο ενός αυθεντικού μάρτυρα: ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΥ ΗΛΙΟΥ, ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΜΠΕΝΙΝ,
13 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017: Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΗΣ REV. SR. JULIANA KEMI OSIYEMI, EHJ:
«Είναι η πρώτη μου φορά που βιώνω το θαύμα του χορευτικού ήλιου. Είναι με την ευκαιρία της επίσημης εθνικής τελετής λήξης της Μαριανής χρονιάς στη Νιγηρία.

Η ομορφιά είναι ζήτημα «Χρυσής Τομής» (Βίντεο)

Πλαστικός χειρουργός επιδιώκει την ομορφιά μέσω της «Χρυσής Τομής» των αρχαίων Ελλήνων.

Η εφαρμογή της Χρυσής Τομής στο πρόσωπο της Άμπερ Χερντ. Image: Supplied 
ΛΕΝΕ πως η ομορφιά είναι υποκειμενική, ωστόσο μια νέα τεχνική χαρτογράφησης του προσώπου μέσω υπολογιστή –η οποία βασίζεται σε μια αρχαιοελληνική μαθηματική έννοια– δείχνει να το αμφισβητεί. 
Όπως αναφέρει το Reuters, πρόκειται για δουλειά του Τζούλιαν ντε Σίλβα (Julian De Silva), πλαστικού χειρουργού στο Λονδίνο, που χρησιμοποιεί τη «Χρυσή Τομή» ή Θεϊκή Αναλογία (που αντιπροσωπεύεται από το γράμμα «φ» και τον αριθμό 1,618) των αρχαίων Ελλήνων.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η έννοια της ομορφιάς είναι υποκειμενική και ανάλογα με την κουλτούρα και την εθνικότητά σου, υπάρχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά όσον αφορά στο τι ο καθένας ορίζει ελκυστικό. Αλλά η Χρυσή Τομή μας δίνει κάτι που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε με αντικειμενικό τρόπο, όταν εξετάζουμε ανθρώπινα πρόσωπα και αξιολογούμε τα επίπεδα ελκυστικότητας και ομορφιάς», λέει σχετικά ο ντε Σίλβα.

Σχέσεις στηριζόμενες στὸν φόβο τῆς μοναξιᾶς…

Σχέσεις στηριζόμενες στὸν φόβο τῆς μοναξιᾶς...Ἡ ἐπικοινωνία ἔχει σταματήσει.
Ἔχουμε σταματήσει νὰ μιλᾶμε πιὰ μεταξύ μας…
Μιλᾶμε στὸν ἄλλον ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν ἄλλον.
Ἐχουμε ξεχάσει πῶς νὰ πλησιάζουμε τοὺς ἀνθρώπους.
Εἴμαστε σὰν παράλληλες γραμμές, ποὺ τρέχουν δίπλα δίπλα, μὰ δὲν συναντῶνται ποτέ.
Αὐτὸ δὲν συμβαίνει μόνον μὲ τοὺς φίλους ἀλλὰ καὶ μὲ τὰ ζευγάρια, ποὺ ζοῦν σὰν νὰ εἶναι παράλληλες γραμμές.
Χιλιάδες χιλιόμετρα παράλληλες γραμμές, ποὺ δὲν συναντῶνται ποτέ…

Όταν πρέπει, όσο πρέπει, όπως πρέπει

Αποτέλεσμα εικόνας για Όταν πρέπει, όσο πρέπει, όπως πρέπει
Να μιλάς όταν πρέπει. Είναι φορές, που η σιωπή, έχει μεγαλύτερη αξία, από ό,τι και αν ήθελες να πεις. Είναι φορές, που αν ανοίξεις το στόμα σου, μόνο κακό θα καταλήξεις να κάνεις και ας είναι οι προθέσεις σου καλές.
Να μιλάς όσο πρέπει. Να ξέρεις πότε να σταματάς. Να ξέρεις πότε να κάνεις πίσω. Τη φλυαρία, κανείς δεν την αντέχει. Συγκεκριμένα πράγματα. Στοχευμένα. Όταν δεν υπάρχει μέτρο, τα πράγματα συνήθως, ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο.
Τέλος, να μιλάς όπως πρέπει. Να είσαι ευγενικός. Μαλακός. Να μην προσβάλεις.

Η κάλυψη του λιμού της Ουκρανίας (1932-33) από τα δυτικά ΜΜΕ


“The Running Man”, το έργο του Kazimir Malevich, επίσης γνωστό ως “ο χωρικός ανάμεσα στο Σταυρό και το Σπαθί” ζωγραφίστηκε από τον καλλιτέχνη για να τιμήσει τη Μεγάλη Πείνα στην Ουκρανία, 1933-34 (πηγή φωτό)


Ουκρανία, Ιανουάριος, 1933. Καθώς αποβιβάζονται στο σιδηροδρομικό σταθμό στο Χάρκοβο και παίρνουν το δρόμο για τους πρόχειρους στρατώνες, νεαροί στρατιώτες του Κόκκινου Στρατού κοιτούν γύρω τους κατάπληκτοι. Επικρατεί μια αλλόκοτη ησυχία. Νεκρική σιγή, λες και κάποιο αόρατο χέρι μηδένισε την ένταση του φυσικού ήχου. Ένα περιβάλλον φαινομενικά μόνον γήινο. Όσο προχωρούν σε αυτό τους μοιάζει ολοένα και πιο απόκοσμο. Άδειο από ανθρώπους, οι απέραντοι αγροί είναι ερημωμένοι και τα σπίτια εγκαταλελειμμένα. Σκυλιά δεν γαβγίζουν, γάτες δεν νιαουρίζουν, δεν υπάρχει ίχνος άλλων ζωντανών, οι αγελάδες, τα γουρούνια και οι κότες έχουν εξαφανιστεί, ακόμα και τα πτηνά στα δέντρα, έχουν σιγήσει. Φτερουγίσματα δεν ακούγονται ούτε κελαηδίσματα. Ένας επίγειος βυθός χωρίς ζωή.

Με μαύρο χρώμα σημειώνονται στον χάρτη οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από τον λιμό Στη Σοβιετική Ενωση της εποχής.(πηγή φωτό)

Καθώς οι στρατιώτες παίρνουν τις θέσεις τους στους πρόχειρους καταυλισμούς ή εναλλάσσονται στους ξύλινους πύργους παρακολούθησης ή περιπολούν την συρματόπλεκτη, αχανή περίμετρο της περιοχής που έχουν αναλάβει, συνειδητοποιούν ότι όλο αυτό δεν είναι ένα στρατόπεδο. Είναι μια μεγάλη, αγροτική περιοχή της Ουκρανίας, κοινότητες και χωριά, που έχει μεταβληθεί σε ένα απέραντο στρατόπεδο, πλήρως αποκομμένο από τον έξω κόσμο με κάθε τρόπο. Οι στρατιώτες έχουν λάβει την καθοδήγησή τους από πριν: βρίσκονται εδώ για να επιβάλουν την τάξη και να ξετρυπώσουν τους Ουκρανούς εθνικιστές και τους Πολωνούς κατασκόπους οι οποίοι υπονομεύουν με κάθε τρόπο το Πενταετές Πλάνο που εκπόνησε η Μόσχα για την ανοικοδόμηση του σοσιαλισμού.

Λαγκάρντ για κλιματική αλλαγή: «Θα ψηθούμε, θα τηγανιστούμε και θα καούμε ζωντανοί»

Picture

Σε έναν νέο ρόλο που είναι εντελώς εκτός "υδάτων" της, η Λαγκάρντ έκανε την ακόλουθη βαρύγδουπη δήλωση-προφητεία: «Θα ψηθούμε, θα τηγανιστούμε και θα καούμε ζωντανοί αν ο κόσμος δεν καταφέρει να πάρει κρίσιμες αποφάσεις για την κλιματική αλλαγή».
Η επικεφαλής του ΔΝΤ ξέφυγε από τα οικονομικά θέματα και σε πρόσφατη οικονομική διάσκεψη υποστήριξε ότι ο κόσμος θα αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα τα επόμενα 50 χρόνια, αν δε ληφθεί σοβαρά υπόψιν η αλλαγή του κλίματος, αλλά... και η ανισότητα μεταξύ φύλων και χωρών.

«Αν δεν κάνουμε κάτι... θα περάσουμε σε ένα σκοτεινό μέλλον, σε 50 χρόνια» τόνισε η κυρία Λαγκάρντ μιλώντας σε οικονομική διάσκεψη στο Ριάντ.

Η επικεφαλής του ΔΝΤ ζήτησε, επίσης, να αντιμετωπιστεί η ανισότητα μεταξύ των αντρών και των γυναικών αλλά και των χωρών που «έχουν» και εκείνων που «δεν έχουν». Με λίγα λόγια και όπως μας έχει συνηθίσει το ΔΝΤ και ο ΟΗΕ, να κλείσει η ψαλίδα προς τα κάτω, ώστε όλοι... να μην έχουν! Γιατί για τους γκλομπαλιστές που κυβερνούν τον κόσμο, το "άνοιγμα της ψαλίδας" τους ενοχλεί μόνο σε ό,τι αφορά τα φύλα και τα έθνη, και όχι τις κοινωνικές ανισότητες που υπάρχουν σε όλες τις χώρες, ακόμα και τις αναπτυσσόμενες - αυτές είναι... ψιλά γράμματα γιατί αφορούν μόνο στο 1% των πληθυσμών!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

1

Το Ενατο Κυμα