
Γράφει ο Ανδρέας Κόγγος
Θα μπορούσα κι εγώ να σου κάνω παράπονα για διάφορους λόγους.
Είμαι άνδρας θα πεις, δεν μου επιτρέπεται! Άνδρας όμως δε σημαίνει ότι δεν είμαι άνθρωπος!
Βλεπεις, δεν είμαι φτιαγμένος από πέτρα, νιώθω.
Θα μπορούσα κι εγώ να ειμαι επιθετικός προς εσένα με το ύφος που σου μιλάω.
Θα μπορούσα να σου καταλογίζω ευθύνες, μα δεν το κάνω.
Προτιμώ να σε λέω “κορίτσι μου”, αυτό σου ταιριάζει περισσότερο.
Θυμήσου όμως κορίτσι μου!!
Ανέκαθεν ήμουν κυνηγός. Το ξέχασες και πιστεύεις πως το ξέχασα κι εγώ.
Λες πως δεν υπάρχουν πλέον άνδρες. Μιλάς με τόση σιγουριά σαν να τους έχεις γνωρίσει ολους.
Έχεις δημιουργήσει άποψη επηρεασμένη από λόγια και σενάρια της κοριτσοπαρέας σου.
Λες πως δεν σε διεκδικούν.
Βοήθησε με όμως να καταλάβω.
Ποιον να διεκδικήσω ακριβώς;
Εσένα που με κοιτάς στο μπαρ αλλά για να σε πλησιάσω πρέπει πρώτα να σου κάνω follow και like;
















