Μπορείς να γίνεις πιο ευτυχισμένος! Όλα είναι στο μυαλό σου!

Μερικές φορές ότι τα γονίδιά μας είναι τα μόνα που ευθύνονται για το ποιοι είμαστε. Όμως, εάν συνεχίσουμε να το πιστεύουμε αυτό, είναι σαν να διαβάζουμε τη μισή ιστορία. Τείνουμε να είμαστε τόσο απασχολημένοι με το status quo που ξεχνάμε ότι έχουμε τη δύναμη να γίνουμε το άτομο που πάντα θέλαμε να είμαστε!

Κάπως έτσι μπορούμε να φτάσουμε στην πολυπόθητη ευτυχία. Το ήξερες ότι μπορείς εύκολα να γίνεις πιο ευτυχισμένος αρκεί να εκπαιδεύσεις το μυαλό σου γι’ αυτό; Παρακάτω θα βρεις μερικά tips, τα οποία θα σου αλλάξουν τη ζωή εάν αποφασίσεις να τα ακολουθήσεις!

Επιλέγεις πόσο ευτυχισμένος είσαι

Πώς; Με τις σκέψεις που κάνεις! Οι θετικές σκέψεις σε κάνουν ευτυχισμένο ενώ οι αρνητικές σκέψεις σε κάνουν δυστυχισμένο.

“Έχω τόσα παραπάνω κιλά!”- Αυτή είναι μια αρνητική σκέψη που που τελικά σε κάνει δυστυχισμένο.

“Ποτέ δεν θα τα καταφέρω”- Μια επίσης αρνητική σκέψη.

H δημιουργικότητα είναι το “όπλο” κατά του εθισμού

«Ο εθισμός δεν χορταίνει από αυτό που δεν θέλεις πια».

Ας παρατηρήσουμε για λίγο τη ζωή μας και θα ανακαλύψουμε πλήθος εθισμών, τελετουργιών, συνηθειών, καταναγκασμών. Πού εξυπηρετεί μια δομημένη προβλέψιμη καθημερινότητα;

Σαν η ίδια η καθημερινότητα να απαιτεί να γίνουμε εθισμένα – εξαρτημένα άτομα, για να «τη βγάλουμε». Τα πάντα είναι προγραμματισμένα. Και εμείς προγραμματίζουμε τον εαυτό μας για να ανταπεξέλθει στο πρόγραμμα. Μου έρχεται στο μυαλό η έννοια του νευρωτικού ανθρώπου του Freud. H βάση του νευρωτικού ανθρώπου, είναι το άγχος (και κατόπιν η γνωστή Κυρία Ενοχή). Είμαστε «στην πρίζα».

Ναι, θέλεις να ζήσεις και για να ζήσεις χρειάζεσαι λεφτά. Για να έχεις λεφτά, πρέπει να δουλέψεις. Και πού χάνεται το παιχνίδι και φτάνουμε στο σημείο να ζούμε για να δουλεύουμε και όχι να δουλεύουμε για να ζούμε; Και πώς ξεχάσαμε τι θα πει να ζούμε..!

Θυμάμαι μια φίλη που ως «μάρτυρας» έβγαζε 14ωρα σε μια δουλειά που απεχθανόταν και «την αρρώσταινε» (δουλεύοντας συχνά και συχνά και Σαββατοκύριακα). Χρειαζόταν 2 ώρες να πάει και να έρθει, σπαταλώντας βενζίνη, έτρωγε εκεί πρωινό και μεσημεριανό από τα delivery της γειτονιάς, χρησιμοποιούσε το κινητό της για επικοινωνίες της δουλειάς και επέστρεφε στο σπίτι κατάκοπη με τα νεύρα σμπαράλια, μόνο και μόνο για να φάει με το άγχος και τη σιχαμάρα για την επόμενη μέρα. Τώρα πείτε μου, αν αυτό είναι η ζωή που εννοούσε ο οποιοσδήποτε Θεός όταν μας έδωσε το δώρο! Αυτό λοιπόν που μου έκανε εντύπωση ήταν ότι, μιας και σπατάλαγε πάνω από το μισό μισθό της στη βενζίνη, το φαί και το κινητό, και ενώ ήταν όχι απλά δυσαρεστημένη αλλά «σκασμένη» από τη δουλειά της, συνέχιζε να δουλεύει εκεί.

Κατόπιν, χρειάζεται κάπου να ξεσπάσεις, και εκεί καλά κρατούν οι εθισμοί. Η συγκεκριμένη είχε εθισμό στο φαγητό. Η γευστική απόλαυση έδινε την παρηγοριά, το «αλάτι» της ζωής, την ηδονή και ταυτόχρονα έδινε τροφή στη νευρωτική κατάσταση με νέο κύμα ενοχών, αυτοκαταστροφής, αυτουποτίμησης, στρες. Και μετά δουλειά για να μη τα σκεφτόμαστε. Και παράπονο. Θλίψη.

ΠΕΡΙ ΑΡΕΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑΣ (ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ)

Το ίδιο αυτό τώρα, όταν υπάρχει στις ανθρώπινες υποθέσεις, ξεγελάει τους περισσότερους ανθρώπους, που πιστεύουν ότι, αν περιβάλλονται από τεράστιες κατοικίες και συγκεντρώνουν πλήθος δούλων και χρημάτων, θα ζήσουν ευχάριστα.
Όμως η ευχάριστη και ευτυχισμένη ζωή δεν προέρχεται από εξωτερικά πράγματα, αλλά αντίθετα, ο άνθρωπος αντλεί από το δικό του χαρακτήρα, σαν από πηγή, την απόλαυση και τη χαρά που προσθέτει στα πράγματα τα οποία τον περιβάλλουν.

Όταν καίει η λαμπρή φωτιά, πιο χαρούμενο μοιάζει το σπίτι, και ο πλούτος είναι πιο ευχάριστος και η φήμη και η δύναμη πιο λαμπρές, αν συνοδεύονται από τη χαρά που βγαίνει μέσα από την ψυχή· έτσι επίσης οι άνθρωποι υπομένουν τη φτώχεια, την εξορία και τα γηρατειά ανάλαφρα και με προσήνεια, ανάλογα με τη φυσική ηρεμία και πραότητα του χαρακτήρα τους.
Οι ενασχολήσεις συνολικά και ο τρόπος ζωής, αν συνοδεύονται από αρετή, είναι χωρίς βάσανα και ευχάριστα, ενώ, αντίθετα, κάθε ανάμειξη κακίας κάνει εκείνα τα πράγματα που φαίνονται λαμπρά, πολύτιμα και επιβλητικά, να γίνονται λυπηρά, αηδιαστικά και ανεπιθύμητα στους
κατόχους τους.
Αυτόν στην αγορά τον έχουν για ευτυχισμένο,
μόλις όμως ανοίξει την πόρτα του σπιτιού, είναι τρισάθλιος·
όλα η γυναίκα του τα κανονίζει, διατάζει και συνεχώς μαλώνει.
(ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ)

Θυμάμαι και αφυπνίζομαι

Η ζωή του κάθε ενός είναι γεμάτη από προβλήματα, κάθε είδους.
Ο άνθρωπος ξεκινάει τον δρόμο της ζωής του υποτίθεται με τις επιλογές του ως σπουδές, γάμο, δουλειά κλπ., με αισιοδοξία, όνειρα, χαρά κάπου εκεί στα 18 – 19.

Όμως αυτό που έχει πάντα σαν σκιά του να τον ακολουθεί, είναι το πριν από αυτή την ηλικία. Τα παιδικά του χρόνια δηλαδή μέχρι την ηλικία των 18.

Τα παιδιά, όπως κι εμείς οι μεγάλοι, περάσαμε μία πολλή σημαντική μετάβαση από το νιώθω στο σκέφτομαι. Και έτσι η ζωή μας στηρίζεται στην λογική. Ενώ το νιώθω, θάφτηκε με την παιδικότητά μας.

Το νιώθω μας θάφτηκε πίσω στα χρόνια της αθωότητάς μας, που όμως ήταν ο πιο σοφός μας σύμβουλος, ήταν η εσωτερική μας σοφία. Το νιώθω μας, μέσα από την εσωτερική μας σοφία, ήταν και ο μόνος μας αληθινός σύμβουλος.
Είμαι σίγουρη πως όλοι σας κατά τη διάρκεια των παιδικών σας χρόνων, είχατε νιώσει αντιπάθεια για κάποιους μεγάλους φίλους των γονιών σας ή συγγενείς, που δεν μπορούσατε να την εξηγήσετε, ούτε να την εκφράσετε, αλλά την νιώθατε έντονα. Αυτό το εσωτερικό κομμάτι λεγόταν ένστικτο και ήταν μία μορφή προστασία. Που όμως αν θα δείτε, έφτανε η λογική να μας το διαλύσει και να χάνουμε την πίστη μας για τον εαυτό μας και γι’ αυτό που νιώθαμε. Καθώς δεν μπορούσαμε να το στηρίξουμε αυτό και υποχρεωνόμασταν τότε να «παίζουμε» θέατρο και να πιέζουμε τους εαυτούς μας να γελάνε θέλουν, δε θέλουν. Όλο αυτό πέρασε σταδιακά μέσα μας και έτσι χάσαμε την επαφή μας με αυτό το κομμάτι μας.
Έτσι οι τότε θυμοί μας, οι τότε ενστάσεις μας και γενικά όλο μας το νιώθω ήταν ένας οδηγός αλήθειας. 

Χάρτες εκατοντάδων χιλιάδων ετών που συνδέονται με μυστηριώδη μέρη

Στη σημερινή κοινωνία, η έννοια του χάρτη είναι στενά συνδεδεμένη με τις νέες τεχνολογίες, προγράμματα περιήγησης, και το Google Maps, ως ένα είδος μαγείας, ή ένα σύγχρονο παράθυρο μέσω του οποίου μπορούμε να ανακαλύψουμε τον κόσμο.

Ωστόσο, ακόμη και εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια πριν οι άνθρωποι δημιούργησαν χάρτες που οδηγούσαν σε μυστηριώδη μέρη.

Σε αυτό το άρθρο, θα ρίξουμε μια ματιά σε τρεις μυστηριώδεις αρχαίους χάρτες που οι περισσότεροι από τους αναγνώστες πιθανότατα δεν έχουν ακούσει ποτέ ξανά.

Ο αρχαιότερος αστρολογικός χάρτης του κόσμου


Ένα από τα πιο μυστηριώδη αστρολογικά αρχαία διαγράμματα που βρέθηκαν ποτέ.

Το λάθος είμαι εγώ

του Νεκτάριου Βασιλόπουλου

Λάθος είμαι μόνο εγώ. Εξ’ ολοκλήρου και αδιαιρέτως. Αναπνέοντας και μη. Σε θάλασσα και γη. Με ανθρώπους και χωρίς. Μιλώντας και σιωπώντας. Βαδίζοντας και κολυμπώντας. Χορεύοντας σε ύπνο και ξύπνο. Κοιτάζοντας σε παρελθόν και μέλλον. Στις ακρογιαλιές και στα δειλινά των τραγουδιών και των αναπολήσεων. Για κάθε άνθρωπο που με γνώρισε και θα με γνωρίσει. Για κάθε χαμόγελο που έλαμψε και θα λάμψει. Για κάθε χέρι που με σήκωσε και θα με σηκώσει. Για κάθε δάκρυ που κύλισε και θα κυλίσει πάνω μου. Για κάθε στιγμή που σκέφτηκε και θα σκεφτεί να απομακρυνθεί από μένα. 

Το λάθος είμαι εγώ, επειδή δεν με αναγνωρίζω ως έτσι. Δεν με νιώθω. Δεν με αντιλαμβάνομαι, με τη φωνή της λογικής. Δεν με χωράω στη σκέψη της. Δεν με αναζητώ στις απώλειες. Δεν με μάχομαι στις αναζητήσεις. Μόνο στέκομαι πάνω από το παρόν και κλείνω τα μάτια. Κλείνω τις πέντε αισθήσεις. Δεν ακούω τα σημάδια της αλλαγής. Δεν ζητάω το κάλλιστο. Δεν απαιτώ το μέγιστο. Δεν φοράω το ένδυμα της υπεραξίας μου. Δεν ζώνομαι τα εκρηκτικά της έμπνευσής μου. Δεν μάχομαι στις μάχες που χρωστάω. 

Έτσι θα Αφαιρέσετε Αποτελεσματικά το Λάδι από το Χαλί σας!

Ούτε λάδι ούτε ζημιά.. στο χαλί με αυτό το 100% σίγουρο tip.

Μετά την επίσημη ανακάλυψη των βαρυτικών κυμάτων ξέρουμε γιατί ο χωροχρόνος μας καμπυλώνεται και σταματά όταν βλέπουμε λεκέδες στο χαλί μας—ειδικά αν αυτοί είναι από λάδι. Και μπορεί το λάδι να είναι υπέροχο για τις σαλάτες και φαγητά σας, αλλά είμαστε βέβαιοι ότι δεν το αντιμετωπίζετε ως θεόσταλτο αγαθό όταν το βλέπετε να αφήνει τα λιπαρά σημάδια του στη μπουχάρα ή τη μοκέτα σας.

Ευτυχώς για εσάς, όλα διορθώνονται αν αναλάβετε άμεσα την κατάλληλη δράση. 

Πάμε να δούμε τι πρέπει να κάνετε για να εξαλείψετε το λεκέ από λάδι από το χαλί;

25 απίστευτα εντυπωσιακές φωτογραφίες που μας δείχνουν τι σημαίνει να αγαπάς και να σε αγαπάνε..

Πραγματικά μία εξαιρετική δουλειά από τον φωτογράφο Natalia Mindru ο οποίος μέσα από 25 φωτογραφίες μπορεί και αποτυπώνει το πρόσωπο της αγάπης με έναν θαυμάσιο τρόπο..Θαυμάστε λοιπόν τα συναισθήματα, τον ρομαντισμό και την μαγεία του φαινομένου της αγάπης όπως ακριβώς το συνέλαβε ο φωτογράφος από την Ρουμανία.

Μοιραστείτε το άρθρο με τους αγαπημένους σας και όχι μόνο, αν σας άγγιξε η αγάπη που ξεχειλίζει μέσα από τις 25 πανέμορφες φωτογραφίες..

Βλεμματική επαφή και κοινωνικότητα

Επιμέλεια –Μετάφραση: Ελεάνα Πανδιά, Επικοινωνιολόγος, MA, υπ. διδάκτωρ Παντείου Πανεπιστημίου

Μια νέα έρευνα που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Psychological Science» μελετά τις μικρές ασυνείδητες κινήσεις που φαίνεται πως παίζουν σημαντικό ρόλο στην κοινωνική συμπεριφορά μας.

Το αίσθημα της «σύνδεσης», της ύπαρξης ψυχικού δεσμού, θεωρείται σημαντικό για την ύπαρξη και την ενίσχυση του αισθήματος της ευεξίας και της ευτυχίας του ανθρώπου.

Σε αυτή την έρευνα ο Eric D. Wesselmann του πανεπιστημίου Purdue και  οι συνεργάτες του Florencia Cardoso από το πανεπιστήμιο Mar del Plata στην Αργεντινή, Samantha Slater από το πανεπιστήμιο του Ohio και Kipling D.Williams επίσης από το πανεπιστήμιο Purdue, μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο μια μικρή κίνηση ή χειρονομία μπορεί να βοηθήσει κάποιον να νιώσει «συνδεδεμένος».

«Οι συνεργάτες μου κατέγραψαν μαρτυρίες ανθρώπων που ενοχλούνται αν κάποιος ακόμα και αν τους είναι άγνωστος δεν τους ανταποδώσει το χαιρετισμό που του έχουν απευθύνει» σημειώνει ο Wesselman. Η ερευνητική ομάδα σχεδίασε μια πειραματική συνθήκη για να ελέγξει αν πράγματι μια απλή κίνηση ή χειρονομία επηρεάζει την κοινωνική επαφή με τη συνεργασία ατόμων από το πανεπιστήμιο Purdue. Ένας πειραματικός συνεργός περπατούσε σε ένα πολυσύχναστο μονοπάτι και  ακολουθούσε τυχαία τα εξής σενάρια

Γιατί δεν θυμόμαστε τα πρώτα μας χρόνια;

Από τη Δικαία Ροδίτη, Σύμβουλο Ψυχικής Υγείας  – Ψυχοθεραπεύτρια

Ποια είναι η παλαιότερη ανάμνηση που έχετε από την παιδική σας ηλικία; Πόσες φορές έχει τύχει να σας περιγράφουν οι γονείς σας κάποιο γεγονός από τα πρώτα χρόνια της ζωής σας, που αν και βρισκόσασταν εκεί, αδυνατείτε να το θυμηθείτε; 

Πόσα γεγονότα από εκείνη την πρώτη περίοδο της ζωής σας αναρωτιέστε αν αποτελούν πραγματικές σας αναμνήσεις ή απλά αφηγήσεις συγγενών;

Όσο πίσω στο χρόνο και να φτάνει η μνήμη σας, είναι σχεδόν αδύνατο να ανακαλέσετε μνήμες από τα 3-4 πρώτα χρόνια της ζωής σας. Αυτό οφείλεται στο φαινόμενο της Παιδικής Αμνησίας ή Αμνησίας της Παιδικής Ηλικίας και πρόκειται ουσιαστικά για την ανικανότητα των ενηλίκων να θυμηθούν γεγονότα από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους, πριν το 3^ο ή 4^ο έτος. 

Στο σημείο αυτό πρέπει να καταστεί σαφές ότι το φαινόμενο δεν αναφέρεται σε πλήρη απουσία μνημών, αλλά σε μια σχετική έλλειψη αυτών. Από σχετικές έρευνες έχει προκύψει ότι παιδιά κάτω των 3-4 ετών έχουν την ικανότητα τόσο να αποθηκεύουν όσο και να ανακαλούν πληροφορίες. Επιπλέον, από έρευνες έχει προκύψει το συμπέρασμα ότι παρ’όλο που ως ενήλικες αδυνατούμε να χρησιμοποιήσουμε σε συνειδητό επίπεδο πληροφορίες από την πρώιμη παιδική ηλικία, πρόκειται για μνήμες υπαρκτές που ασκούν πάνω μας επιρροή σε ασυνείδητο επίπεδο.

Θετικά και αρνητικά της πολυγαμίας

Για κάποιους ανθρώπους το “μαζί ώσπου να μας χωρίσει ο θάνατος” λειτουργεί, για κάποιους άλλους όχι.

Πολλές είναι οι έρευνες διεθνώς που καταδεικνύουν πως το 40% του πληθυσμού έχει απατήσει το/τη σύντροφο/σύζυγό του, το δε 80% έχει σκεφθεί να το κάνει. Όσον αφορά στις ερωτικές φαντασιώσεις, το 50% ερεθίζεται στη φαντασίωση μιας ενδεχόμενης ερωτικής συνεύρεσης με περισσότερους του ενός ερωτικούς συντρόφους ταυτόχρονα. Ζούμε σε μία μονογαμική κοινωνία, στις σκέψεις και στις φαντασιώσεις μας ωστόσο, κυριαρχεί η πολυγαμία.

Πρόσφατη έρευνα αποκάλυψε ότι η πολυγαμία έχει περισσότερα οφέλη για την υγεία σε σχέση με τη μονογαμία, καθώς ο πολυγαμικός τύπος συνήθως γλιτώνει τις γκρίνιες της καθημερινότητας και τις θυσίες που χρειάζονται για να κρατηθεί μια μακροχρόνια σχέση ζωντανή.

Έχει όμως και μειονεκτήματα:

Η αυτό-θυσιαζόμενη μητέρα: Mαθήματα ζωής προς την κόρη

Από την Τριανταφυλλιά Χαρίλα, Ψυχολόγο, MSc Εργασιακή Υγεία, Ειδίκευση στη Συστημική – Οικογενειακή Ψυχοθεραπεία

«Να ξέρεις να ζεις, σημαίνει να ξέρεις να ζεις με τους άλλους, δίχως να παραβιάζεις τις ανάγκες τις δικές σου ή τις δικές τους. Να ξέρεις να αναθρέψεις το παιδί σου, σημαίνει να το μάθεις να ζει.»

Το πρώτο καθρέφτισμα – η μητέρα ποιήτρια

Ο Winnicott μας μίλησε για τη σημασία του μητρικού καθρεφτίσματος: Την ικανότητα της μητέρας να λειτουργεί ως καθρέφτης. Το βρέφος, καθώς καθρεφτίζεται στα μάτια της μητέρας του αρχίζει να βλέπει τον εαυτό του και αναπτύσσει τον εσωτερικό του κόσμο. Η μητέρα γίνεται «η πρώτη ποιήτρια που με τους χειρισμούς της, τη φωνή της, τα τραγούδια της» συνδέει το βρέφος με τον υπόλοιπο κόσμο. Στην αρχή της ζωής, η μητέρα και το βρέφος ζουν «συγκοιτιακά». Το βρέφος εξαρτάται απόλυτα από τη μητέρα του κι εκείνη χρειάζεται να υπερβεί τον εαυτό της, ώστε να του παρέχει την απαραίτητη ασφάλεια. Το απροϋπόθετο της αγάπης όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τη θυσία. Και στο σημείο αυτό ξεκινούν οι παρεξηγήσεις που γίνονται στο «όνομα της αγάπης».

Οδύνη και μητρότητα

Αυτή η υπέρβαση του εαυτού για πολλές μητέρες παίρνει τη μορφή της θυσίας σε όλη την υπόλοιπη ζωή τους.

Πολλές γυναίκες θεωρούν ότι «καλή μητέρα» είναι η αυτοθυσιαζόμενη μητέρα.

Η μητέρα που ταλαιπωρείται. Η μητέρα που στερείται για χάρη του παιδιού της. Η στέρηση της χαράς στα πλαίσια του ρόλου της μητέρας έχει υπάρξει το δόγμα πολλών γενιών. Το «μαζοχιστικό πεπρωμένο των μητέρων» μας λέει ο Cramer, όπου μια καλή μητέρα όφειλε ακόμη και να απολαμβάνει τους πόνους της γέννας, μιας και «η οδύνη αποτελεί μέρος της γυναικείας φυσιολογίας». Αυτό βέβαια μοιάζει να αντιστοιχεί σε πολλές δεκαετίες πίσω. Είναι όμως; Μια γυναίκα στο γραφείο μου, μου μεταφέρει με απόγνωση τα λόγια που της είπε η μητέρα της, όταν έγινε η ίδια μητέρα «Εσείς σήμερα έχετε την επισκληρίδιο. Δεν ξέρετε τι θα πει ο πόνος της γέννας». Τι σημαίνει αυτό; Ότι η επισκληρήδιος την κάνει λιγότερο μητέρα; Μια άλλη νέα μητέρα πάλι, χρειάστηκε να αντιμετωπίσει το θυμό της μητέρα της στο μαιευτήριο, γιατί της στέρησε το να είναι εκεί «που πονούσες. Να σου σταθώ στον πόνο σου». Ο πόνος είναι το σημαντικό; Όχι η νέα ζωή;

Έρευνα: η φτώχεια αλλάζει το DNA μας

Η φτώχεια μπορεί να αλλάξει τα γονίδιά μας, με αποτέλεσμα οι έφηβοι που ζουν σε συνθήκες φτώχειας να είναι πιο πιθανό να έχουν κατάθλιψη ή άγχος και να "πέσουν" στα ναρκωτικά, σύμφωνα με έρευνα.

Πρόκειται για δουλειά Αμερικανών ερευνητών από το πανεπιστήμιο Duke στις ΗΠΑ, οι οποίοι επιχείρησαν να εντοπίσουν κατά πόσο οι αλλαγές που υφίστανται τα γονίδιά μας από το περιβάλλον και τις κοινωνικές μας αλληλεπιδράσεις (επιγενετική τροποποίηση της έκφρασης των γονιδίων) επηρεάζουν τις εγκεφαλικές λειτουργίες που σχετίζονται με τον κίνδυνο ψυχικής ασθένειας.

Συλλέγοντας και αναλύοντας δεδομένα για 132 εφήβους, 11 - 15 ετών, για δύο χρόνια, οι ερευνητές έδειξαν ότι οι αλλαγές στη συμπεριφορά των γονιδίων οι οποίες προκαλούνται από το χαμηλότερο κοινωνικό-οικονομικό στάτους, προβλέπουν αλλαγές στην εγκεφαλική λειτουργία που συνδέεται με την πιθανότητα ψυχικής νόσου.

Remaining Time-0:00

Fullscreen

Mute

Συγκεκριμένα, η σχετική μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Molecular Psychiatry, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι έφηβοι που μεγαλώνουν σε φτωχά περιβάλλοντα, υφίστανται αλλαγές σε ένα γονίδιο που αυξάνει τη δραστηριότητα του τμήματος του εγκεφάλου που ονομάζεται αμυγδαλή, με αποτέλεσμα να διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ψυχικών νόσων.

To matrix Τι ωραία ..φυλακή..

Ο βιο=υπολογιστής-ανθρώπινο σώμα καλά κρατεί.

Διότι αυτό είμαστε εδώ στην Γη..υπολογιστής, και τίποτα περισσότερο και ότι συνεπάγεται αυτό οσον αφορά με έναν υπολογιστή σε ποιον κόσμο ζει.

Υπάρχουν άπειροι κόσμοι σαν τον δικό μας εδώ, με αθάνατα σώματα χωρίς ανάγκες..αλλά εμείς εδώ ακόμη νομίζουμε ότι αυτό που ζούμε είναι υλική πραγματικότητα..

Απλά είναι δύσκολο να κατανοείς ότι αυτό που ζούμε είναι ψεύτικο και να μην το κατανοούν οι άλλοι. Ότι αυτό που ζουν είναι σαν να μην το έζησαν ποτέ μετά από 80-100 χρόνια.

Τι ωραία ..φυλακή..

Ο άρρωστος άνθρωπος όταν νοσεί δεν τον ενδιαφέρει η καθημερινότητα που ζει.
Έτσι και η ψυχή όταν είναι άρρωστη επειδή βρίσκεται μέσα σε σώμα δεν έχει καμία διάθεση να εκδηλωθεί στο σώμα.

..αιτία για την οποία η ψυχή που έρχεται από τον εκεί ανώτερο Κόσμο προς τον εδώ, ξεχνάει τα θεάματα που έχει εκεί, ενώ, όταν απέρχεται από εδώ, θυμάται εκεί τα εδώ παθήματά της. 

Μιλάς συχνά για το χθες ;

  Μιλάς συχνά για το χθες; Μια όμορφη ανάμνηση υπερβαίνει την προσδοκία, όπως ακριβώς η προσδοκία υπερβαίνει τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την κάθε μας επιλογή. Κολλάς έτσι χαζεύοντας νοητά τις εικόνες της μνήμης σου, αποζητώντας να τις ξαναζήσεις. Είναι όμως πράγματι τόσο καθαρές οι εικόνες, ή πρόκειται για μια χαμηλής ευκρίνειας παγίδα του μυαλού;

   Κοιτώντας πίσω, θα δεις συνήθως τα ευχάριστα εκείνα καρέ μιας ταινίας τόσο μα τόσο ζωντανής. Λογικό μιας και ήσουν πρωταγωνιστής στην ταινία αυτή και ποιος δεν θέλει άραγε να πρωταγωνιστεί; Βιώνεις τα αισθήματα χαράς, ευχαρίστησης ή και ηδονής που σου πρόσφεραν οι συναναστροφές με φιγούρες του παρελθόντος, φωτεινές ή σκοτεινές, εν ζωή ή όχι. Ιδιαιτέρως, οι φιγούρες που έχουμε απορρίψει ή δεν είναι πια κοντά μας ασκούν μία ακαταμάχητη γοητεία η οποία μεταφράζεται σε νοσταλγία για συνήθειες συνυφασμένες με αυτές. Συνήθειες γνώριμες, δεμένες με στιγμιαίες απολαύσεις υπέρτατου βαθμού. Καταχρήσεις, επικίνδυνα hobby, δράση. Η ζωή είναι μαγεία ώρες, ώρες. Σαν εκείνο το τσιγάρο που δεν παίζει πια..

ΠΟΙΟΣ ΔΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ..?

Fileas: 

-Αληθεια τοσους αιωνες και ουδεις.... τολμησε να αλλαξει κατι απο ολα αυτα τα ονοματα,γιατι απλα ΔΕΝ γινεται και ΔΕΝ επιτρεπεται.
-Ειδες λοιπον Ελληνα τι αφησαν οι.... ειδωλολατρες για Ιστορια ???
-Και ακομη ποσα σου εκρυψαν, γιατι..... επρεπε να εισαι δουλος του Γιαχβε και με περισση ευκολια το παπαδαριο ονομαζει ολα αυτα δωδεκαθεισμο και ειδωλολατρεια ??? ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ!!!

-ΖΕΥΣ-Από τους 16 δορυφόρους και οι 16 έχουν ελληνικά ονόματα: Μήτις, Αδράστεια, Αμάλθεια, Θήβη, Ιώ, Ευρώπη, Γανυμήδης, Καλλιστώ, Λήδα, Λυσιθέα, Ιμαλία, Ελάρα, Καρμη, Σινώπη,Ανάγκη, Πασιφάη.

-ΚΡΟΝΟΣ -Από τους 18 δορυφόρους του όλοι έχουν ελληνικά ονόματα θεών και ημιθέων: Παν, Ατλας, Προμηθεύς, Πανδώρα, Ιανός, Μίμος, Εγκέλαδος, Τηθύς, Τελεστώ, Καλυψώ,Ελένη, Διώνη , Ρέα. Υπερίων, Τιτάν, Ιαπετός, ΦοίΒη.

«Ο κόσμος του, σπασμένα γυαλιά…»

«δός μοι τοῦτον τὸν ξένον, ὅστις οἶδεν ξενίζειν τοὺς πτωχούς τε καὶ ξένους…»

Ο Γεράσιμος Λόντος καθόταν συχνά στο καφενείο Πύλης και Αλκιβιάδου γωνία. Αν τον περιέγραφες, αν τον έβλεπες ας πούμε στον δρόμο, θα έλεγες πως ήταν ένας ηλικιωμένος κύριος με ημιεπίσημο ντύσιμο και γυαλιά.

Περπατούσε σκυφτός, πάντα αργά, προσέχοντας όχι μην χτυπήσει ο ίδιος μα μήπως ξαφνικά ακούσει κάτι άπιαστο, κάτι αόρατο παντού γύρω του να ραγίζει.

Είχε τη συνήθεια να μαζεύει γυαλιά. Τις προάλλες που έπεσε ένα μηχανάκι στη βιτρίνα του καφενείου έμεινε μέχρι το βράδυ μαζεύοντας τα σπασμένα τζάμια.

Φορούσε από καιρό πια γυαλιά με πλαστικούς φακούς μα έλεγε πως είχε κρατήσει και τα παλιά του –εκείνα που ήταν από τζάμι κανονικό– και ας είχαν ραγίσει και αυτά τότε που έπεσε από τις σκάλες.

Παράξενος άνθρωπος. Δεν μπορούσαμε να τον συνηθίσουμε και ας έλεγαν πως ήταν ο παλιότερος στη γειτονιά.

Σπάνια μιλούσε.

Τον έβλεπες όμως –όταν σιγουρευόταν πως μονάχα οι λίγοι που γνώριζε από χρόνια είχαν ξεμείνει– να μιλά. Να μιλά μόνος του, νομίζοντας όμως πως τον ακούει κάποιος οικείος, κάποιος γνωστός. Να μιλά μόνος του ρίχνοντας μια ματιά κατά την πολυκατοικία που χτιζόταν λίγο πιο πέρα και κατά τη μεγάλη σκάλα στο τέρμα του δρόμου. Να μιλά μόνος του κοιτώντας την πρασινάδα που αναδεύοταν μέσα από την υγρασία στο τσάκισμα του πεζοδρομίου.

Σοφία και γνώση

Σοφία και γνώση δύο διαφορετικές έννοιες. Η Σοφία είναι η ένωση με τον νου, που ο νους είναι η καρδιά. Ενώ η γνώση είναι η ένωση με το λογικό μας.

Ο δρόμος του ενός κάνει ανάλογη γέφυρα με του άλλου. Η υποδομή βασίζεται στην Σοφία του νου και ανάλογα με την ενέργεια των Αρετών = φρόνηση, σωφροσύνη, ανδρεία και δικαιοσύνη.

Οι άνθρωποι χάνουν το δίκαιο γιατί τους λείπουν οι άλλες τρεις αρετές και βιώνουν το άδικο. Έτσι η Σοφία από τον νου είναι ανύπαρκτη. Άρα καμία γνώση δεν μπορεί να στηριχθεί.

( Απόσπασμα από την Φιλοκαλία Άγιος Μάξιμος )

Τη Σοφία εμείς οι άνθρωποι την αναζητάμε μέσα από λογικές διαδρομές και μέσα από αυτό που γνωρίζει και ορίζει το λογικό μας περιβάλλον. Όμως η Σοφία είναι μία εσωτερική ποιότητα την οποία την διαθέτει κάθε άνθρωπος που περπατά τη ζωή του με οδηγό τις αρετές. Γι’ αυτό και βλέπουμε ανθρώπους που δεν έχουν γνώσεις του λογικού, να έχουν μέσα τους πηγαία τόση Σοφία και να μας δίνουν τρόπους για να λύσουμε τα προβλήματά μας. Όπως ήταν κάποτε γιαγιάδες και παππούδες μας οι οποίοι δεν είχαν την γνώση.

Ψυχολογικό αϊκίντο!!!

Έχετε ακούσει για τις αποτελεσματικές κινήσεις του ψυχολογικού αϊκίντο, δηλαδή των μέσων για την επίλυση οποιουδήποτε προβλήματος χωρίς να τσακώνεστε.

– Το ψυχολογικό αϊκίντο μοιάζει με την εξισορρόπηση πάνω σε μια μπάλα- εξισορρόπηση πριν την επιθετικότητα. Ενδώστε για να αποδυναμώσετε την αντίσταση, διδάσκουν οι Βουδιστές.

– Μην τσακώνεστε, γιατί θα γίνετε αναπόφευκτα αυτό στο οποίο μάχεστε. Η πολλή δύναμη οδηγεί στα αντίθετα αποτελέσματα.

– Μάθετε να ακολουθείτε για να μπορέσετε να οδηγείτε.

– Αυτός που σας φωνάζει βρίσκεται σε συναισθηματική φόρτιση πράγμα που σημαίνει, ότι η συνείδηση του δεν λειτουργεί. Είναι αστείο να προσπαθείτε να μιλήσετε σε έναν άνθρωπο που δεν λειτουργεί το μυαλό του. Είναι το ίδιο πράγμα με το να μιλάς σε κάποιον που κοιμάται. Έχετε δει ποτέ κάποιον να φωνάζει σε άλλον άνθρωπο, όταν έχει καλή διάθεση;

– Αυτός που φωνάζει σε αντάλλαγμα μοιάζει με το να χτυπάς έναν άνθρωπο που πνίγεται με ένα κουπί. Αυτός ο άνθρωπος πνίγεται στον ίδιο του τον θυμό. Οπότε, δεν χρειάζεται βοήθεια σε αυτό.

Ο πάππους μου δε μίλαε πολύ

Ο πάππους μου δε μίλαε πολύ. Βασικά, δε μίλαε καθόλου. Η μάνα μου έλεε πως ο πάππους μου καθότανε όλη μέρα σα ξόανο. Όταν ήμουνα πιο μικρός, νόμιζα πως δε μας συμπαθεί. Τώρα όμως που μεγάλωσα λίγο, δεν είμαι και τόσο σίγουρος.

Ο πάππους μου γεννήθηκε το 1898. Πολέμησε στη Μικρά Ασία και έφτασε ως το Σαγγάρειο ποταμό. Όταν επέστρεψε, άνοιξε στη Χώρα μια κρασοταβέρνα.

Ήτανε από τα πρώτα μέλη του κομμουνιστικού κόμματος στην Κέρκυρα, και ίδρυσε την οργάνωση των κομμουνιστών στο χωριό. Ο Μεταξάς τονε φυλάκισε και δεν έμαθα τι γίνηκε στη φυλακή, αλλά όταν ο πάππους μου βγήκε κούτσαινε για την υπόλοιπη ζωή του.

Μετά, όταν ήρθαν οι Ιταλοί, έφυγε στα βουνά γύρω από το χωριό. Ο μπάρμπας μου λέει πως ίσως και να ’τανε καλύτερα στα βουνά, γιατί οι Ιταλοί μπουκάριζαν μες στη νύχτα στο σπίτι και τονε ψάχνανε, άσε που το κρατητήριο ήταν πάνω από την κουζίνα και όταν χτυπούσανε κανένανε, αυτός βογγούσε και δεν μπορούσανε να κοιμηθούνε. Ο πατέρας μου, παιδί τότε, πήαινε του πάππου μου μυνήματα από τον αρχηγό κρυμμένα στο βρακί του.