Η μετενσάρκωση μιας βασίλισσας της Αιγύπτου

Από τον Αντώνη Κυριαζή

Η ανακάλυψη του χαμένου τάφου μιας βασίλισσας φέρνει στο προσκήνιο τις θεωρίες περί μετενσάρκωσης των αρχαίων Αιγυπτίων.

Βρέθηκε ο τάφος μιας άγνωστης έως σήμερα βασίλισσας της 5ης δυναστείας, στη νεκρόπολη του Αμπουσίρ, νότια του Καΐρου. Photo: AP/ Ανώτατο Συμβούλιο Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου. Πηγή: AP

ΤΣΕΧΟΙ αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν την ανακάλυψη του τάφου μιας βασίλισσας, το όνομα της οποίας είχε χαθεί. Πρόκειται για την Χενετακάους Γ΄, η οποία πιστεύεται ότι υπήρξε σύζυγος του φαραώ Νεφερεφρή, ο οποίος βασίλευσε στην Αίγυπτο πριν από 4.500 χρόνια.

Η ανακάλυψη έγινε στο Αμπουσίρ, τη νεκρόπολη του Παλαιού Βασιλείου, που βρίσκεται περίπου 20 χλμ. νότια του Καΐρου. Στο μέρος αυτό υπάρχουν πολλές πυραμίδες αφιερωμένες στους φαραώ της 5ης δυναστείας, ένας από τους οποίους ήταν ο Νεφερεφρή, το όνομα του οποίου σημαίνει “όμορφος”.

Για τον φαραώ Νεφερεφρή (2460–2458) λίγα είναι γνωστά καθώς βασίλευσε 1 ή 2 χρόνια πριν τον απροσδόκητο θάνατό του. Η νεκρική πυραμίδα του έμεινε ημιτελής, ενώ άγνωστο παρέμενε μέχρι σήμερα το όνομα της συζύγου του.

Όπως δήλωσε ο υπουργός Αρχαιοτήτων της Αιγύπτου Μαμντούχ αλ-Νταμάτι, το όνομα της βασίλισσας είναι Χενετακάους, σημειώνοντας ότι για «πρώτη φορά μαθαίνουμε το όνομα μιας βασίλισσας που ήταν άγνωστο πριν από την ανακάλυψη του τάφου της».

Ο λαβύρινθος ως αρχέτυπο της αναζήτησης και της συνειδητότητας

«Κανένας σοβαρός μελετητής του κλασσικού κόσμου σήμερα,

δεν θα ‘χε να δείξει κάποιον άνθρωπο ή λαό που κλείστηκε στο Λαβύρινθο της απελπισίας, και πάλεψε το Μινώταυρο του ανθρώπινου πόνου, ηρωικότερα και σεμνότερα από τους Έλληνες.»Δημήτρης Λιαντίνης - "Homo Educandus"

Όπως έχω εξηγήσει στον αποσυμβολισμό των  άθλων του Θησέα, ο «μύθος» του  λαβύρινθου συμβολίζει την κατάβαση του ανθρώπου στα βάθη της ύπαρξης του. Εισερχόμενοι στο βάθος του Λαβυρίνθου, βυθιζόμαστε  στο βαθύ σκοτάδι του υποσυνειδήτου(έτσι μπορεί να ερμηνευτεί η εικόνα της τερατώδους ύπαρξης του Μινώταυρου ο οποίος βρίσκεται έγκλειστος στην καρδιά του λαβυρίνθου),  από όπου  ξεκινά η περιπέτεια της αυτογνωσίας και η αναζήτηση του διεξόδου.  Εκεί η αφύπνιση – διέξοδος,  μπορεί να συντελεστεί μόνο με την αρωγή του  μίτου της Αριάδνης. Ο Λαβύρινθος δηλ. σχετίζεται με την ενδοσκόπηση, καθώς μέσω αυτής μπορεί  ο άνθρωπος να βρει την  ισορροπία του.

Ο Θησέας συμβολίζει τον συνειδητοποιημένο άνθρωπο, ο οποίος  δεν φοβάται να γνωρίσει τον εαυτό του ,  εισέρχεται στα  δαιδαλώδη (*)  βάθη της ψυχής και του νου του,  φέρνοντας το σκοτάδι  στο φώς , φωτίζοντας τις σκοτεινές «σκιές» του ασυνείδητου του.  Για τον Carl Jung , το  «ασυνείδητο» συγκροτείται από «ονειρικές εικόνες», που συνιστούν «αρχετυπικές εικόνες», οι οποίες, λόγω της ιστορικής τους φύσης, συνιστούν την γέφυρα ανάμεσα στον λογικό κόσμο της συνειδητότητας,  και στον «άλογο» κόσμο των ενστίκτων. 

Επιστήμονας εξηγεί πως μπορούν να ελέγξουν τον καιρό με λέιζερ

Μιλώντας στο CBS, ο φυσικός Dr. Michio Kaku εξηγεί τα νεότερα “πειράματα” που έχουν κάνει οι επιστήμονες πάνω στο θέμα της τροποποίησης του καιρού.

Με την χρήση ακτίνων λέιζερ και νανοσωματιδίων στον ουρανό, μπορούν λένε να δημιουργήσουν διάφορα καιρικά φαινόμενα, όπως βροχοπτώσεις και κεραυνούς.

Κάνοντας μια σύντομη αναδρομή στην ιστορία της τροποποίησης του καιρού που έχει γίνει από τις κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες, η δημοσιογράφος της CBS τον διακόπτει για να επισημάνει ότι η κυβερνητική τροποποίηση (οπλοποίηση) καιρού στο Βιετνάμ ήταν μόνο ως “φερόμενη”, κάτι που μπορεί κάλλιστα να θεωρηθεί ως fake (old) news, αφού είναι γεγονός ήδη σε όλους γνωστό και παραδεκτό.

Τα παπαγαλάκια, βασιλικότερα του βασιλέως!

Να πάω από βήχα ή από το σιρόπι για τον βήχα;

Μετά από μπαράζ χημικών αεροψεκασμών, ανεξέλεγκτες καύσεις αγνώστου υλικού στο Βόλο που προκάλεσε τοξικό ντουμάνι, μια σκόνη από την Αφρική, απέκτησα μόνιμο βήχα…

Δεν πήγα σε γιατρό, αλλά έπεσα πάνω σε φίλο πνευμονολόγο που ήρθε για 1-2 μέρες στη Μακρινίτσα.

Του είπα το πρόβλημα και με διέγνωσε με ασθματική βρογχίτιδα. Πάρε το σιρόπι Choledyl, μου λέει.

Έχει παρενέργειες; ρωτάω. Όχι! Καμία! Έχει λίγο φαρμακάκι μέσα.

Πάω στο φαρμακείο και το ζητάω. Έχει παρενέργειες; ρωτάω και τον φαρμακοποιό. Όχι – καμία! μου απαντάει.

Το παίρνω σπίτι, ανοίγω και διαβάζω: Γαστρεντερικές διαταραχές -ναυτία, έμμετοι, ανορεξία (αν βρεθεί φάρμακο να μου κόψει την όρεξη, θα είναι θαύμα!) επιγαστρικό βάρος, Καρδιακές αρρυθμίες, Σπασμοί, οξεία υποξαιμία, καρδιοαναπνευστική ανακοπή, έχουν αναφερθεί κυρίως μετά την ενδοφλέβια έγχυση του φαρμάκου.

«Δεν είσαι η μόνη. Δεν είσαι μόνη». Τέσσερα αληθινά παραδείγματα σεξουαλικής παρενόχλησης (βίντεο)

Μια ασκούμενη δικηγόρος, μια ανήσυχη μητέρα, μια εργαζόμενη γυναίκα και μια φοιτήτρια είναι οι πρωταγωνίστριες στα σποτάκια της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων (ΓΓΙΦ) για την καμπάνια κατά της γυναικείας σεξουαλικής παρενόχλησης.

Τέσσερις ιστορίες βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα προσπαθούν να αναδείξουν τη λεπτή γραμμή ανάμεσα σε ένα κομπλιμέντο και στα σεξουαλικά υπονοούμενα.
«Στόχος των σποτ που ετοίμασε η ΓΓΙΦ, είναι να ανοίξει περαιτέρω η συζήτηση για το θέμα της σεξουαλικής παρενόχλησης στη χώρα μας, με απώτερο σκοπό την ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου και τη δημιουργία των κοινωνικών συνθηκών, στις οποίες δε θα μπορεί πια να ευδοκιμήσει η σεξουαλική παρενόχληση», δηλώνει η Γενική Γραμματέας Ισότητας των Φύλων, Φωτεινή Κούβελα.

Με βασικό σλόγκαν το «Δεν είσαι η μόνη. Δεν είσαι μόνη», τα σποτάκια προσπαθούν να ευαισθητοποιήσουν το κοινό και να παροτρύνουν τις γυναίκες να μιλήσουν για τα δικά τους περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης.
Επιλέχθηκαν τέσσερις περιστάσεις από την καθημερινή ζωή, ώστε να γίνει κατανοητό ότι μια γυναίκα μπορεί να παρενοχληθεί οπουδήποτε και από οποιονδήποτε.

Μέλισσες, οι ιέρειες της Θεάς Δήμητρας.

Η Μέ­λισ­σα στην Ελληνική μυθολογία, ήταν κόρη του βα­σι­λιά της Κρή­της Με­λισ­σέ­α, αδελ­φή της Α­μάλ­θειας, μαζί με την ο­ποί­α εκτελού­σαν χρέ­η τροφών του νε­ο­γέν­νη­του Δί­α, τον οποίο τάιζαν με γά­λα και μέ­λι. Α­πό αυτό ο­νο­μά­στη­κε ο Ζεύς Με­λισ­σαίος.

Οι ιέ­ρειες της Δή­μη­τρας, σύμφωνα με τον Πορφύριο (μαθητής του Πλωτίνου, νεοπλατωνικός φιλόσοφος) ο­νο­μά­ζο­νταν Μέλισσες ως τροφοδότριες και προστάτιδες της μεγάλης θε­άς, έχοντας ως σύμβολο με την κυ­ψέ­λη στα Ελευσίνια μυστήρια».

Άλλα ιερά σύμβολα της Δήμητρας, ήταν το στάχυ η παπαρούνα, αλλά και οι όφεις. Σε παραστάσεις η Δήμητρα απεικονίζεται να κρατά όφεις, κατ’ αντιστοιχία της Μινωικής Θεάς των Όφεων, της οποίας η Δήμητρα αποτελεί μετεξέλιξη….

Σύμφωνα με τον Λατίνο γραμματικό Σέρβιο, ο οποίος διασώζει ένα μύθο της Κορίνθου, «Μέλισσα», ήταν το όνομα μίας ιέρειας της Δήμητρας, η οποία μυήθηκε στα μυστήρια από την ίδια τη Δήμητρα. Ο αρ­χιε­ρέ­ας μά­λι­στα λε­γό­ταν Εσ­σήν που ση­μαί­νει «ο βασιλιάς των με­λισ­σών». Μέ­λισ­σα αποκαλούσαν και τη Σε­λή­νη, προ­στά­τι­δα της γέννησης.

Στα διάφορα Μυστήρια έπλεναν τα χέρια τους με μέλι α­ντί για νερό, ώστε να καθαρθούν από καθετί λυπηρό, βλαπτικό και ρυπαρό. Έκαναν επίσης με το μέ­λι καθαρμό της γλώσ­σας ώστε να ο μύστης να μιλά με σοφία και θεόπνευστα. Το μέλι έχει και κα­θαρ­τι­κή και συ­ντη­ρη­τι­κή δύ­να­μη πράγ­μα­τι, πολλά προ­ϊ­ό­ντα μέ­νουν άσηπτα στο μέ­λι, και χρό­νια τραύ­μα­τα με το μέ­λι α­πο­λυ­μαί­νο­νται.

Στην Περ­σε­φό­νη, που έχει το προσωνύμιο Μελιτώδης, πρόσφεραν μέ­λι ως προ­στά­τι­δα των καρπών, αλληγορώντας την προστατευτική και βλαστική της δύναμη. Μερικοί ταυτίζουν το νέ­κταρ και την αμ­βρο­σί­α με το μέλι, αφού το μέ­λι είναι τροφή των θε­ών.

Έρευνα: Πότε είναι καλό το σεξ για τις γυναίκες;

Μπορεί οι άνδρες να θεωρείται ότι έχουν την τάση να περηφανεύονται για το σεξ της προηγούμενης ημέρας αλλά και οι γυναίκες από ότι φαίνεται βαδίζουν στα ίδια μονοπάτια.

Μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε 1000 γυναίκες από site γνωριμιών, απέδειξε πότε και κάτω από ποιες συνθήκες, το σεξ με το εταίρο ήμισυ είναι καλό.
Δείτε ποια είναι η ….«συνταγή» της επιτυχίας βήμα βήμα!

Προκαταρκτικά
Η προετοιμασία παίζει σημαντικό ρόλο για τις γυναίκες οι οποίες προτιμούν πριν τη σεξουαλική επαφή φαίνεται ότι προτιμούν να έχουν προηγηθεί τα απαραίτητα προκαταρκτικά.

Χωρίς ανησυχίες και τα άγχη της καθημερινότητας

Το μασάζ δεν χρειάζεται να είναι μόνο ένας τρόπος ξεκούρασης και χαλάρωσης. Πατώντας τα σωστά κουμπιά (γύρω από την περιοχή των γεννητικών οργάνων, στις ρώγες, στα αυτιά, στο λαιμό, αλλά και σε όλες τις ερωτογενείς ζώνες), μπορεί να μετατραπεί σε πρώτης τάξης προκαταρκτικό.

Νιώθει χαλαρά

Η ίδια μελέτη έδειξε ότι όσοι άνδρες καταφέρνουν να χαλαρώσουν τη σύντροφό τους εκείνες απολαμβάνουν καλύτερα το σεξ. Το μυστικό επισημάνουν οι ειδικοί μελετητές είναι να τις κάνουν να αποβάλλουν το αίσθημα του φόβου και του άγχους.

Τα Στάδια του Χωρισμού

Ο χωρισμός είναι ένα επώδυνο γεγονός που ο περισσότερος κόσμος έχει βιώσει, είτε στην εφηβεία του – όπου ειδικά εκείνη τη περίοδο όλα τα γεγονότα μεγεθύνονται στο μυαλό του εφήβου – είτε κατά την διάρκεια της ζωής ενός ενήλικα.

Ο χωρισμός χαρακτηρίζεται από τους ειδικούς και ως ένας «μικρός θάνατος».

«Μικρός θάνατος» γιατί μέσα σε μια στιγμή «χάνεις» τον άνθρωπό σου. Ακόμα κι αν ο «θάνατος» αυτός δεν είναι πραγματικός, η ουσία είναι σχεδόν ίδια. Χωρίζοντας από τον σύντροφό ή τον σύζυγό σου, ακαριαία χάνεις την παρουσία του, τις συνήθειές σας, την ρουτίνα σας και το «Μαζί»! Αυτό το «Μαζί» θα γίνει ¨Εγώ¨. Μέσα από αυτόν τον «μικρό θάνατο» λοιπόν, θα βιώσουμε και το πένθος.

Παρ’ ότι όλοι έχουμε βιώσει τον χωρισμό, δεν είναι γνωστά τα στάδια που βιώνει ο καθένας. Έτσι, μέσα από αυτό το άρθρο, θα κατηγοροποιήσουμε τα στάδια του χωρισμού, τα οποία είναι κοινά με του πένθους.

Τα στάδια του πένθους είναι 5, κατά την ψυχίατρο Elisabeth Kübler-Ross: 

• Άρνηση: Είναι το πρώτο στάδιο, όπου δεν μπορούμε να αποδεχτούμε το γεγονός του χωρισμού (της απώλειας) και με τον τρόπο αυτό επεξεργαζόμαστε όσο πιο λίγες πληροφορίες γίνεται για να προστατέψουμε τον εαυτό μας.

• Θυμός: Είναι το δεύτερο στάδιο, όπου κυριαρχούν συναισθήματα θυμού, για την απώλεια, για την κατάσταση αυτή που βιώνουμε, για κάθε τι που θεωρούμε ότι φταίει. Ακόμα, στρεφόμαστε εναντίον του εαυτού μας, του Θεού ή οποιουδήποτε άλλου θεωρούμε πως ευθύνεται.

Τα αχθοφορικά δικαιώματα που εξελίχθηκαν σε βεντέτα (1906)

του Στέφανου Μίλεση

Ένα ταξίδι από τον Πειραιά προς κάθε νησιωτικό ή στεριανό προορισμό ή και αντιστρόφως στα τέλη του 19ου αιώνα στις αρχές του 20ου, αποτελούσε από μόνο του μια πραγματική Οδύσσεια και μια απόδειξη αντοχής, της άριστης φυσικής κατάστασης αλλά και της διατήρησης της ψυχικής υγείας του ίδιου του ταξιδιώτη. Αναφερόμαστε σε μια εποχή κατά την οποία οι περισσότεροι χερσαίοι προορισμοί εκτελούνταν ακόμα με πλοία, καθώς οι δρόμοι ήταν κακοτράχαλοι, το οδικό δίκτυο ανύπαρκτο, ενώ οι σιδηροδρομικές μεταφορές ήταν υποτυπώδεις. Κάτω από αυτές τις συνθήκες το μόνο μέσο που απέμενε για να πας στο Βόλο, στην Πάτρα, στην Κόρινθο και βέβαια σε όλα τα νησιά, ήταν ο βαπόρι. 

Η όλη η ταλαιπωρία του ταξιδιού, δεν ήταν μόνο στο ίδιο καθεαυτό ταξίδι, αλλά και στην προσπάθεια επιβίβασης στο πλοίο ή αποβίβασης από αυτό.

Στην επιβίβαση στα πλοία ο υποψήφιος ταξιδιώτης έπρεπε καταρχάς να βρει τρόπο να φτάσει στο σταθμό του Θησείου (τα πρώτα χρόνια) ή της Ομονοίας (στα επόμενα) για να επιβιβαστεί στο σιδηρόδρομο Αθηνών – Πειραιώς και να κατευθυνθεί προς το λιμάνι του Πειραιά. Εκεί βρισκόταν αντιμέτωπος με ένα πραγματικό χάος, αφού τα πλοία δεν πλεύριζαν στο λιμάνι αλλά απείχαν από τις προβλήτες τόσο, όσο χρειάζονταν για να καθίσταται αναγκαία η περίφημη μεταφορά επιβατών και αποσκευών με βάρκες. Πριν όμως από την επιβίβαση στις βάρκες, προηγείτο η έρευνα στις αποσκευές, καθώς τότε εφαρμόζονταν τα περίφημα «Διαπύλια Τέλη». 

Κάντε την Κουζίνα σας πιο Ζεστή με Αυτά τα 4 Tips

Θέλετε να κάνετε την κουζίνα σας να δείχνει πιο ζεστή; Νιώθετε ένα ρίγος κάθε φορά που εισέρχεστε στο χώρο της κουζίνας; Το thehomeissue σας δείχνει 4 υπέροχα tips για να προσθέσετε ζεστασιά στην κουζίνα σας (έστω και εικονικά).

Διακοσμήστε πάνω από το φούρνο

 Ο κενός τοίχος που συνήθως υπάρχει πάνω από τον φούρνο της κουζίνας δημιουργεί μια αίσθηση ψύχρας στον χώρο κάτι που μπορεί εύκολα να αποφευχθεί. Τοποθετήστε στο σημείο εκείνο ένα έργο τέχνης για να το «ζεστάνετε».

Διακοσμήστε την κουζίνα σας σε όλα εκείνα τα σημεία που φαίνονται πολύ άδεια.

Επιλέξτε τον κατάλληλο φωτισμό 

Τα μεγάλα φωτιστικά που κρέμονται πάνω από τον πάγκο της κουζίνας δίνουν φως στον χώρο (άρα και ζεστασιά) και επίσης ξεγελάνε το μάτι ώστε να κοιτάει προς αυτά, χωρίς να βλέπει κατευθείαν την ακαταστασία που μπορεί να έχει η κουζίνα σας.

Αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων

Δεν γνωρίζω καμία καλλίτερη σύνδεση της έννοιας και της ιδέας με τα πράγματα από αυτή που επιτυγχάνεται στη Σωκρατική Απολογία.

Εκεί ο μέγας Αθηναίος σοφός αναφέρει ότι όλες οι έννοιες υπάρχουν επειδή αντιστοιχούν σε πρόσωπα και πράγματα, σε κοινωνικές καταστάσεις. Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με την έννοια της αριστείας-η οποία αποδεικνύει(όχι μόνο αυτή βέβαια)πόσο έχουμε απομακρυνθεί και λησμονήσει τα ιερά και τα ιδεώδη της πηγής μας ,του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού. Αναφέρεται λοιπόν ρητά στον Όμηρο: «αιέν αριστεύειν και υπείροχον έμμεναι άλλων, μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν» (Ιλιάδα,Ζ,208).

Σε ελεύθερη μετάφραση θα σημειώναμε: «Πάντα να αριστεύεις, να ξεπερνάς τους άλλους, να τιμάς το πατρικό γένος που ανήκεις». Η αθάνατος αυτή Ομηρική κληρονομιά καθοδήγησε γενεές Ελλήνων σε έργα θαυμαστά και αξιοπρόσεκτα, μέχρι τις ημέρες μας, όσο και αν η δήθεν προλεταριακή ισότητα, αναπόδεικτη και αυθαίρετη επιδιώκει την μετριότητα και την άλογη εξισορρόπηση προσώπων και καταστάσεων.

Γιατί όμως ο Όμηρος ο Ποιητής (γενικά ο Ελληνικός πολιτισμός) δημιούργησε την έννοια της αριστείας, πώς τελικά η αριστεία ερμηνεύεται; Πριν να προχωρήσουμε θα ήθελα να παραπέμψω σε ανακοίνωση του 1ου Γυμνασίου Κιλκίς όπου επαινείται μαθητής του σχολείου ο οποίος αρίστευσε σε μαθητικό μαθηματικό διαγωνισμό.

Η υπερηφάνεια και η ικανοποίηση διακατέχουν και τους γονείς αλλά και τους καθηγητές. Η αριστεία ξεχωρίζει προς τα πάνω το πρόσωπο ,αλλά κυρίως συμπαρασύρει μιμητικά και τους υπολοίπους συνανθρώπους και αυτοί με τη σειρά τους να δημιουργήσουν και να διακριθούν.

Η Σωκρατική «μύγα» της αριστείας αποτελεί κίνητρο προόδου και εξέλιξης, μέσα στον Ηρακλείτειο κόσμο εξάλλου η έννοια της άλογης ισότητας και ομοιότητος είναι παντελώς άγνωστη τη στιγμή που όλα γίγνονται και προοδεύουν προς το Τέλειο.

Τέλος πάντων ας υπενθυμίσουμε εδώ ολόκληρο το Ομηρικό χωρίο προκειμένου να θυμηθούμε τον ξεχασμένο δυστυχώς κόσμο των Ομηρικών ηρώων και το διηνεκές όνειρο του Ολύμπου: «Ο Ιππόλοχος εγέννησεν εμέ ,και αυτός στην Τροίαν μ΄ έστειλε και πολύ θερμά μου είχε παραγγείλει πάντοτε μέγας να φανώ και των ανδρείων πρώτος, και ως πρέπει των πατέρων μας το γένος μας να τιμήσω, που έλαμψαν στην Έφυραν και στην πλατιά Λυκίαν».

Μη χαρίζεσαι εκεί που δεν σε εκτιμούν..

Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη

Πάλι θα ακούσεις να σε χαρακτηρίζουν φιλότιμο άνθρωπο, ότι δε χαλάς ποτέ χατήρια και ότι προσφέρεις απλόχερα την αγάπη σου, τη βοήθειά σου και την ψυχή σου σε όσους τη χρειάζονται!
Στο μυαλό τους όμως είσαι καταχωρημένος ως θύμα.
Και δυστυχώς για σένα αλλά έτσι είναι. Δε λες “όχι” αν και ξέρεις ότι κάποιοι σε χρησιμοποιούν και σε θυμούνται μόνο όταν σε χρειάζονται.
Εκμεταλλεύονται την καλοσύνη σου και την επιθυμία σου να προσφέρεις για να κάνουν τη δουλειά τους. Και εσύ δίνεις την ψυχούλα σου για να τη διαλύσουν και να την ποδοπατήσουν.
Παίρνουν αυτό που θέλουν και μόλις χτυπήσει το ρολόι ” μεσάνυχτα” , όλα γίνονται μια άδεια κολοκύθα και χάνονται στο σκοτάδι σφυρίζοντας και γελώντας δυνατά νικητές σε βάρος του κορόιδου. Και μένεις πίσω να κοιτάς ανθρώπους συμφεροντολόγους και βολεψάκηδες και όμως πάλι να είσαι έτοιμος να τρέξεις κοντά τους όταν σε χρειαστούν.

Να αποφεύγεις τα συμπόσια με απαίδευτους και τυχαίους

Προσδιόρισε από την στιγμή αυτή το χαρακτήρα και την συμπεριφορά για τον εαυτό σου, τον οποίο θα διατηρείς και όταν είσαι μόνος σου και όταν συναναστρέφεσαι με άλλους ανθρώπους...

Και ως επί το πλείστον να είσαι σιωπηλός ή να λες μόνο τα απαραίτητα και με λίγα λόγια. Σπανίως και όταν η στιγμή το απαιτεί να μιλήσεις, μίλησε, αλλά όχι για κάτι τυχαίο, όχι για μονομαχίες, όχι για ιπποδρομίες, όχι για αθλητές, όχι για φαγητά  ή ποτά, ή πράγματα που συζητούν παντού και προπαντός όχι για ανθρώπους κατηγορώντας ή επαινώντας ή συγκρίνοντας τους.

   Εάν σου είναι δυνατόν, μετάβαλε την συζήτηση σε αυτό που αρμόζει.

 Εάν, όμως, τύχει να βρεθείς μόνος σου ανάμεσα σε απαίδευτους ανθρώπους, σιώπησε.
 

 Να μη γελάς πολύ, ούτε για τα πολλά πράγματα, και να μη γελάς ασυγκράτητα.

  Απόφυγε να ορκίζεσαι, εάν είναι δυνατόν εντελώς, διαφορετικά όσο μπορείς.
 

 Να αποφεύγεις τα συμπόσια με ανθρώπους απαίδευτους και τυχαίους και, εάν κάποτε έρθει ο καιρός, να εντείνεις την προσοχή σου, και να μην υποπέσεις στην θέση των αδαών. 

Έπαφος: η αφή του Διός

 Ο Έπαφος, μας λέει ο μύθος, ήταν γιος του Δία και της Ιούς από τον οποίο ξεκινούν οι μεγάλοι βασιλικοί οίκοι της Αιγύπτου και του Άργους. Ας πάμε όμως να ξετυλίξουμε τον μύθο. Όλα άρχισαν από κάτι περίεργα όνειρα, όταν η Ιώ ήταν ιέρεια στο Ηραίον του Άργους, στον αρχαιότερο των ναών, στον χώρο που μετρούσε τον χρόνο. Για ένα μεγάλο διάστημα οι Έλληνες μετρούσαν τα χρόνια με την διαδοχή των ιερειών του Ηραίου.

  Την ερωτεύτηκε ο Δίας και ο  έρωτας του της επέφερε βάσανα και κατάρες. Τα όνειράτης, της σιγοψιθύριζαν τον φλογερό έρωτα που αισθανόταν ο Δίας για κείνη και την συμβούλευαν να παει προς τα λιβάδια της Λέρνας, εκεί όπου έβοσκαν τα βόδια και τα πρόβατα του πατέρα της. Όχι πια ιέρεια αφιερωμένη στην θεά, αλλά ζώο αφιερωμένο στον θεό, όπως εκείνα που γύριζαν ελεύθερα στους περίφρακτους χώρους του Ναού. Έτσι την ήθελαν τα όνειρά της. 

Εκεί για να την προφυλάξει από τη ζήλεια της Ήρας, ο Δίας μεταμόρφωσε την Ιώ σε λευκή αγελάδα, τόσο ξεχωριστή που η Ήρα ζήτησε αυτή τη δαμάλα ως άξια να την προσφέρουν στη χάρη της. Η θεά Ήρα όμως, που ζήλευε πάντα τον σύζυγό της Δία και τις ερωμένες του, για να εκδικηθεί την Ιώ της έστειλε μια βοϊδόμυγα (η αλογόμυγα), που την τσιμπούσε συνεχώς στο πλευρό.

Η βοϊδόμυγα, ο οίστρος, κολλημένη στα πλευρά της τη βασάνιζε. Τρελή από μανία η Ιώ άρχισε να τρέχει πέρα δώθε σε μια απέλπιδα προσπάθεια να απαλλαχτεί από τη μύγα. Στην αγχώδη και χωρίς ανάπαυλα περιπλάνησή της διέσχισε όλες τις θάλασσες.

Ἡ ζωὴ εἶναι γεμάτη ἀπὸ βήματα…

Ἡ ζωὴ εἶναι γεμάτη ἀπὸ βήματα…
Ἡ ἀγάπη εἶναι γεμάτη ἀπὸ βήματα…
Τὸ να πεις «ναὶ» εἶναι ἔνα βῆμα…
Τὸ να ἀνοίξεις ξανὰ τὴν καρδιά σου εἶναι ἔνα βῆμα…
Τὸ να ἐμπιστευτεὶς εἶναι ἔνα βῆμα… 

Ρούπερτ Σπάιρα: Η αληθινή σου φύση είναι η ευτυχία και η γαλήνη

Η εμπειρία τού να έχεις επίγνωση είναι η μόνη εμπειρία που είναι συνεχώς παρούσα. Με άλλα λόγια, το σώμα σου και ο κόσμος δανείζονται τη φαινομενική συνέχειά τους από την παρουσία της επίγνωσης.

Η εμπειρία τού να έχεις επίγνωση βρίσκεται πάντα στην ίδια κατάσταση: σήμερα το πρωί όταν έτρωγες πρωινό, αυτό που ήταν παρόν και είχε επίγνωση εκείνης της εμπειρίας, είναι το ίδιο που είναι αυτή τη στιγμή παρόν και έχει επίγνωση των εμπειριών σου τώρα. 

Όλες σου οι σκέψεις, οι εικόνες, τα συναισθήματα, οι αισθήσεις του σώματος και οι πέντε αισθήσεις, έχουν αλλάξει πολλές φορές από το πρωί. Αλλά η εμπειρία της επίγνωσης έχει παραμείνει η ίδια. Και αυτό δεν ισχύει μόνο για τις εμπειρίες που είχες το πρωί, αλλά και για οτιδήποτε βίωνες πριν από 10, 20, 30 ή 40 χρόνια. Το να έχεις επίγνωση παραμένει συνεχώς στην ίδια κατάσταση, είναι συνεχώς το ίδιο.

Όταν μιλάω για την εμπειρία της επίγνωσης μιλάω για τον εαυτό σου, όχι για μια αόριστη συνειδητότητα στην οποία είχε πρόσβαση μόνο ο Βούδας ή ο Ραμάνα Μαχάρσι. Είναι η επίγνωση μέσα από την οποία όλοι μας έχουμε επίγνωση του εγώ (εγώ είμαι), του εαυτού μας, αυτού που είμαστε στην ουσία μας όλοι. 

TO ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΤΕΜΠΕΛΙΑ (PAUL LAFARGUE) | Μέρος Β’

Γαμπρός του Μαρξ, ο Πωλ Λαφάργκ (1842-1911) υπήρξε κατά κάποιον τρόπο η αντιστροφή του. Ζυμωμένος με τη γέννηση του Διεθνούς Σοσιαλιστικού Κινήματος, κυνηγημένος και εικονοκλάστης, αποκαθηλώνει τη θεμελιώδη ιδέα των εργατικών διεκδικήσεων και του μαρξιστικού οράματος: το δικαίωμα στη δουλειά. Πρόκειται —γράφει— για μια «παράξενη τρέλα» που διακατέχει τις εργατικές τάξεις των καπιταλιστικών χωρών. Η επανάσταση πρέπει ν’ αρχίσει με τη διεκδίκηση του δικαιώματος στην τεμπελιά!

Μέχρι εδώ, το καθήκον μου ήταν εύκολο, δεν είχα παρά να περιγράφω τα υπαρκτά βάσανα που όλοι γνωρίζουμε καλά, αλίμονο! Αλλά να πείσω το προλεταριάτο πως η συλλογιστική με την οποία έχουν μπολιάσει τη σκέψη του είναι διεφθαρμένη, πως η ξέφρενη δουλειά στην οποία έχει παραδοθεί από την αρχή του αιώνα είναι η πιο φρικτή θεομηνία που έχει ποτέ χτυπήσει την ανθρωπότητα, πως η δουλειά δεν θα γίνει ένα εύγευστο καρύκευμα της τεμπελιάς, μια ευεργετική άσκηση για τον ανθρώπινο οργανισμό, ένα χρήσιμο πάθος για τον κοινωνικό οργανισμό, παρά μόνο όταν θα είναι σοφά κανονισμένη και περιορισμένη σε τρεις ώρες την ημέρα, το πολύ -αυτό είναι ένα καθήκον δύσκολο, υπεράνω των δυνάμεών μου.

Οι φιλόσοφοι της Αρχαιότητας δίδασκαν την περιφρόνηση για τη δουλειά, αυτόν τον ατιμωτικό υποβιβασμό του ελεύθερου ανθρώπου- οι ποιητές υμνούσαν την τεμπελιά, αυτό το δώρο των Θεών:

Βιολογικοί και βιοχημικοί πόλεμοι στον αρχαίο κόσμο

Είναι ευρέως γνωστό και αποδεκτό, άλλωστε, ότι οι μύθοι συνήθως περιστρέφονται γύρω από έναν πυρήνα ιστορικών γεγονότων και αντανακλούν την ιστορία, αλλά και τις συνήθειες των ανθρώπων, οι οποίοι ζουν σε έναν τόπο σε μία συγκεκριμένη εποχή. 
Το ότι στον αρχαίο κόσμο η χρήση βιολογικών παραγόντων δεν ήταν άγνωστη, φαίνεται ακόμη και από τις μυθολογικές αναφορές στο θέμα αυτό. O Ηρακλής είναι ο πρώτος ήρωας της Ελληνικής μυθολογίας που δημιούργησε το πρώτο βιολογικό αλλά και το πρώτο βιοχημικό όπλο. 

Χρησιμοποιώντας βέλη εμποτισμένα με ρετσίνι, στα οποία κατόπιν έβαλε φωτιά, ο Ηρακλής δημιούργησε το πρώτο καταγεγραμμένο βιοχημικό όπλο, καθώς συνδύαζε τη χρήση βιολογικού (ρετσίνι) και χημικού (χρήση καύσης) παράγοντα. 

Ιστορικά η λέξη τοξικότητα έχει προέλθει από την αρχαία Ελληνική μυθολογία, από τους άθλους του Ηρακλή ο οποίος μετά την εξολόθρευση της Λερναίας Ύδρας εμβάπτισε τα βέλη του στο δηλητηριώδες αίμα του τέρατος καθιστώντας τα δηλητηριώδη και θανατηφόρα επειδή λοιπόν ο θάνατος αυτός προερχόταν από τα βέλη του τόξου– τοξικός – θανατηφόρος. Επομένως, ο δεύτερος άθλος του Ηρακλή ίσως να αποτελεί την πρώτη αναφορά σε χημικά και βιολογικά όπλα που συναντάμε. 

O Διοσκουρίδης ήταν ο πρώτος που αναφέρθηκε στη γλωσσολογική και ετυμολογική προέλευση της λέξεως «τοξικόν» από τη λέξη «τόξον». H λέξη τοξικόν της αρχαίας Ελληνικής, η οποία, στη νέα ελληνική αντιστοιχεί στη λέξη δηλητήριο, προέρχεται, σύμφωνα με το Διοσκουρίδη, από τη λέξη τόξον. Αντιστοίχως, εντύπωση προκαλεί και το ότι και στη Λατινική γλώσσα η λέξη «δηλητήριο» αντιστοιχεί στη λέξη toxica, η οποία φέρεται να προέρχεται από τη λέξη taxus (δηλαδή, ξύλο από ήμερο έλατο). 

Οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν οι μόνοι. Υπάρχουν στοιχεία τα οποία υποδεικνύουν τη χρήση βιολογικών μέσων στις μάχες σε όλον τον αρχαίο κόσμο, από την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή ως την Ανατολική Ασία. Μεταξύ των ιστορικών θυμάτων και δραστών συγκαταλέγονται κατακτητές του επιπέδου του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Ιουλίου Καίσαρα και του Αννίβα. 

Γιατί το να μιλάμε λειτουργεί θεραπευτικά;

Θεραπευτικό φαίνεται πως είναι το να μιλάμε σε κάποιον που δεν μας γνωρίζει από πριν.

Όταν εκφράζουμε με λόγο όσα σκεφτόμαστε, όταν μπαίνουμε στην διαδικασία να κάνουμε λόγο αυτά που αισθανόμαστε, αυτομάτως δημιουργείται μία ψυχολογική απόσταση από αυτά που έχουμε πει, που μας επιτρέπει να ακούσουμε τον εαυτό μας αλλιώς.

Δημιουργείται ένας χώρος μεταξύ αυτού που μας συμβαίνει και του λόγου που μας δίνει την δυνατότητα να κάνουμε κάτι με αυτό. Τόσο η ψυχική διαδικασία στην οποία μπαίνουμε για να εκφράσουμε το βίωμά μας, όσο και το άκουσμα του λόγου μας, μεταμορφώνουν αυτό που υπήρχε μέσα μας.

Όταν το μέσα μας βγαίνει έξω μας, μέσω του λόγου, αισθανόμαστε πως έχουμε μία δύναμη πάνω του, πως μπορούμε κατ’ αρχάς να το ορίσουμε, να το κάνουμε συγκεκριμένο – από ασαφές που είναι όταν δεν έχει ειπωθεί-, έτσι το καταλαβαίνουμε καλύτερα, το προσεγγίζουμε με μία πιο ξεκάθαρη ματιά, μπορούμε, στην συνέχεια, να το επεξεργαστούμε, να σκεφτούμε τί θέλουμε να κάνουμε με αυτό. Ποτέ αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί όταν σκεπτόμαστε μόνοι μας, ή αν δυνατά μιλούσαμε χωρίς ακροατή. Επίσης, το να μιλάμε σε κάποιον δεν είναι αρκετό από μόνο του για μας βοηθήσει.

Θεραπευτικό φαίνεται πως είναι το να μιλάμε σε κάποιον που δεν μας γνωρίζει από πριν, που δεν περιμένει από εμάς τίποτα, που είναι ουδέτερος, που ενδιαφέρεται να ακούσει παρά να μιλήσει και να πει την γνώμη του.

ΣΗΜΑΔΙΑ ΚΑΙΡΩΝ: ΟΙ ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ(Βίντεο)

Γράφει Συντακτική Ομάδα Χειλαδάκη