Ξεκούτης

Ξεκούτης

Κάποτε συνάντησα εκείνο τον αμαρτωλό ξεκούτη

καθισμένο στον κορμό ενός πανάρχαιου δέντρου

να καθαρίζει ένα μήλο

μόλις με είδε να πλησιάζω

έκανε νεύμα με την παλάμη του

να σταματήσω

χαμογέλασε νομίζω

και μου είπε

«είμαι ένας αμαρτωλός ξεκούτης

ταξιδευτή

και βγήκα απ’το σπίτι μου

για να σε ανταμώσω…»

είπε και ξαφνικά

το μήλο ήταν πια στην εντέλεια καθαρισμένο

«…σ’εξορκίζω

μη δένεσαι πολύ με τους ανθρώπους

όταν αγαπάς πολύ

είναι σα να ρίχνεις μια θεόρατη άγκυρα στη πιο βαθιά θάλασσα

μονάχα που είναι η αλυσίδα της

δεμένη στο λαιμό σου»

μου είπε ο άθλιος και στύλωσε το βλέμμα του

στο πουθενά

το μήλο του έπεσε απ’τα χέρια

κι ύστερα από λίγο

έπεσε και το κεφάλι του

κι άρχισε να κυλάει προς τα μένα!

μονάχα

που το στόμα του δεν έλεγε να κλείσει

Thanatos & Me

 Άρθρο: Μένη Κουτσοσίμου
Ψυχολόγος – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
ΜΔΕ στην Κοινωνική Ψυχιατρική-Παιδοψυχιατρική
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Ιωαννίνων
Μεταδιδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Ιωαννίνων στην Ποιότητα Υπηρεσιών

---

Πίστευα ότι είχα δει αρκετά πράγματα στη ζωή μου, η απόλυτη έκπληξη όμως ήρθε σ’ ένα προσωπικό ταξίδι στη Γενεύη, όπου έπεσα πάνω σ’ ένα κατάστημα κηδειών με τον τίτλο: «Thanatos & Me». Μη με ρωτήσετε πώς ένιωσα, συνειδητοποίησα όμως πως η επιλογή του τίτλου ήταν ευρηματική. Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή τα όσα συμβαίνουν γύρω μου διαπιστώνω πως έχουν γραφτεί πολλά για τον τρόπο που πεθαίνουν οι επαγγελματίες υγείας όλων των ειδικοτήτων.

Η ενασχόλησή μου όμως με το εν λόγω θεματικό πεδίο, έγκειται πολλά χρόνια πριν. Δεν πρόκειται να ξεχάσω τη σκληρότητα με την οποία αντιμετώπισε ένας διευθυντής τότε κλινικής, τους συγγενείς ενός ασθενούς. Θυμάμαι τη σκηνή, σαν να ήταν εχθές… μόλις έφτανα στο νοσοκομείο, παρκάροντας από την πίσω πλευρά όπως συνήθιζα να μπαίνω από τα μαγειρεία, και προχωρώντας στο υπόγειο προς το ασανσέρ, αντικρύζω 4-5 άτομα να περιμένουν για να ανέβουν σε κάποια κλινική. Η πόρτα ανοίγει, υπήρχε μόνο ένας γιατρός μέσα στο ασανσέρ, ο οποίος έκανε να βγει αλλά σαν κάτι να τον σταμάτησε… και ξάφνου τον ακούω να λέει με βροντερή φωνή «Είπαμε θα πεθάνει… μη με ζαλίζετε άλλο»… παγωμάρα παντού… παραλίγο να μου έπεφταν τα ερωτηματολόγια από τα χέρια. Κοιταχτήκαμε με τον κόσμο… ο γιατρός παρέμεινε μέσα στο ασανσέρ, οι πόρτες έκλεισαν και χάθηκε από μπροστά μας. Προφανώς κατάλαβε ότι οι άνθρωποι τον ακολουθούσαν για να μάθουν και κάτι ακόμη για τον άνθρωπό τους. Εκείνη τη στιγμή ήθελα ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί. Έσκυψα το κεφάλι κι έφυγα από κοντά τους, ανεβαίνοντας σιωπηλά τις σκάλες, χωρίς καμία όρεξη για το έργο που όφειλα να διεκπεραιώσω εκείνη τη χρονική περίοδο. Έκτοτε πέρασε ο καιρός, ώσπου κάποια στιγμή είδα τον ίδιο γιατρό να δακρύζει στην αγκαλιά μιας καθηγήτριάς μου, ψυχιάτρου, σε κοινή θέα και λίγο αργότερα, τον ίδιο πάλι γιατρό, να βρίσκεται στο χειρουργείο με την εντολή από τον ίδιο «με ανοίγετε κι εφόσον δεν είναι καλά τα πράγματα, με ξανακλείνετε και με αφήνετε στην ησυχία μου, χωρίς χημειοθεραπείες και τα σχετικά». Σκληρός σε όλα του τελικά, πιστός μέχρι τέλους.

Δεν είναι συχνό θέμα συζήτησης, όμως και οι ειδικοί πεθαίνουν, και μάλιστα σε μεγαλύτερη συχνότητα από το προβλεπόμενο. Το παράδοξο είναι ότι παρόλο που βρίσκονται μέσα στα πράγματα, είτε παραμελούν την υγεία τους, είτε φοβούνται να αντικρύσουν την αλήθεια για τον ίδιο τους τον εαυτό. Για όλο το χρόνο που περνούν αποκρούοντας τους θανάτους των άλλων, τείνουν να είναι αρκετά διαφορετικοί όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με το δικό του θάνατο. Ξέρουν ακριβώς τι πρόκειται να συμβεί, γνωρίζουν τις επιλογές, και γενικά τον τρόπο να έχουν πρόσβαση σε κάθε είδους ιατρική περίθαλψη, αν το ήθελαν, όμως κάτι δεν πάει καλά.

Τι θα ζητούσες αν ήξερες ότι η απάντηση θα ήταν Ναι; …πρόσεχε τι εύχεσαι… ένα Τζίνι σου αναλογεί…

Άρθρο: Μένη Κουτσοσίμου
Ψυχολόγος – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
ΜΔΕ στην Κοινωνική Ψυχιατρική-Παιδοψυχιατρική
Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Παν/μίου Ιωαννίνων
Μεταδιδάκτωρ Ιατρικής Παν/μίου Ιωαννίνων στην Ποιότητα Υπηρεσιών

---

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι έρχεται ένα Τζίνι στον ύπνο σας ή στον ξύπνιο σας. Έρχεται και σας «ξυπνά».

Αν πιστεύετε στα παραμύθια έχει καλώς, αν όχι, είναι απαραίτητο να σταματήσετε το διάβασμα, γιατί το παιχνίδι θα χοντρύνει κι άλλο.

Το Τζίνι ακούει στο όνομα Πάρε-Δώσε, κι έχει τα εξής χαρακτηριστικά, ξέρει να δίνει αλλά για να δώσει, ξέρει πρώτα να παίρνει. Όχι σαν αντάλλαγμα, αλλά σαν ενέχυρο. Του δίνεις, για να πάρεις. Αυτή είναι η συμφωνία που σου επιβάλλει. Τι λες; Αν θέλεις να διεκδικήσεις κάτι, τι είσαι διατεθειμένος να παραχωρήσεις ως αντάλλαγμα;

Έτσι πάει κι έτσι είναι. Προσπαθείς να σκεφτείς αν θέλεις να ακολουθήσεις τους κανόνες. Να δώσεις για να πάρεις. Κανένα πρόβλημα, καθημερινά, αυτό κάνεις. Μόνο που εδώ δεν δίνεις χρήματα για να πάρεις αυτό που σου γυάλισε ή που σου αναλογεί ή που διακαώς επιθυμείς. Εδώ το αντίτιμο θα είναι πολλαπλό της αξίας του. Είσαι διατεθειμένος να παίξεις με ίσους όρους; Θα δώσεις για να πάρεις. Αυτό που ζητάς, θα είναι η αδυναμία σου στο να το ονειρευτείς και να το διεκδικήσεις, αυτό που δίνεις θα είναι ό,τι έχεις αποκτήσει με πολύ κόπο σ’ αυτή τη ζωή και κατά κάποιο τρόπο δεν είσαι διατεθειμένος να το χάσεις. Τι λες; Θα το προκαλέσεις;

Και κάπως έτσι εμφανίστηκε μπροστά μου. Μεγαλόσωμος κι επιβλητικός, όπως τον θυμόμουν από το παραμύθι.

ΜΗΤΙΣ, ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΘΕΑ

Φίλες και φίλοι,

Η Μήτις, κατά τον Ησίοδο, ήταν κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος, πρώτη σύζυγος του Δία, ενώ κατά τον Ακουσίλαο, γεννήθηκε μαζί με τον Έρωτα και τον Αιθέρα, από τον Έρεβο και τη Νύχτα, που προήλθαν από το Χάος.
Ήταν η θεά της σοφίας και της φρόνησης, αρετές που κληροδότησε στην κόρη της, τη θεά Αθηνά, αλλά όχι μόνο. Για τους αρχαίους προγόνους μας ήταν η προσωποποίηση μιας πιο πολύπλοκης νόησης, περισσότερο απρόβλεπτης και λιγότερο πρόθυμης να παγιδευτεί σε καλούπια και να μείνει σε αδράνεια. Μιλάμε για την πανουργία, το πολύτροπο και το πολυμήχανο που βρίσκουμε στο μυαλό του Οδυσσέα, την πονηριά που μπορεί να εκμεταλλευτεί τις περιστάσεις, να αλλάξει τις πιθανότητες και να φέρει το αποτέλεσμα που επιθυμεί, όταν όλα μοιάζουν να χάνονται και να εξαφανίζονται.
Ήταν εκείνη που πρόσφερε στον Κρόνο το εμετικό φάρμακο που τον εξανάγκασε να αποβάλλει εκ του στόματος τα παιδιά του που είχε καταπιεί, βοηθώντας τον Δία να επικρατήσει. Γι’ αυτό, όταν η Τιτανομαχία τελειώνει, ο Ζευς την παντρεύεται, εξασφαλίζοντας για πάντα μια πολύτιμη συμμαχία.

Όμως, σύμφωνα με τις δοξασίες, η Μήτις έμελλε να γεννήσει πρώτα μια κόρη κι έπειτα έναν γιό. Και ο γιός, με τη σειρά του, θα κυβερνούσε τους θεούς και τους ανθρώπους. Ο Ζευς ένιωσε, όπως ακριβώς ο δικός του πατέρας, ο Κρόνος, και έπραξε ανάλογα: κατάπιε την Μήτιδα, έγκυο ήδη στην Αθηνά. 

Αδέρφια, πετύχαμε και νέα νίκη!

Όπως δείχνει η έκθεση του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής, το ιδιωτικό χρέος πλησιάζει το δημόσιο χρέος. Με σταθερά βήματα, μήνα με τον μήνα, χρόνο με τον χρόνο, μπορούμε να καταφέρουμε το ιδιωτικό χρέος να ξεπεράσει το δημόσιο χρέος. 

Όπως δείχνουν τα στοιχεία, όλες οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις των ιδιωτών -«κόκκινες» οφειλές στην εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες και τις ΔΕΚΟ- έχουν ξεπεράσει τα 230 δισεκατομμύρια.

Το δημόσιο χρέος είναι σήμερα γύρω στα 328 δισεκατομμύρια.

Μπορούμε να στείλουμε το ιδιωτικό χρέος πάνω από το δημόσιο χρέος.

Με αυτό τον τρόπο, θα αποδείξουμε πως το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι το δημόσιο χρέος αλλά το χρέος των ιδιωτών.

Είναι συγκινητική και ηρωική η προσπάθεια των Ελλήνων να στείλουν το ιδιωτικό χρέος πάνω από το δημόσιο χρέος και να αποδείξουν την διεθνή συνωμοσία σε βάρος της χώρας μας.

Δεν είναι μικρή επιτυχία να έχουμε φτάσει το ιδιωτικό χρέος στα 230 δισεκατομμύρια, όταν το ΑΕΠ της χώρας είναι στα 176 δισεκατομμύρια.

Μιλάμε για έναν άθλο, ένα νέο έπος του ’40.

Όχι, δεν είναι φούσκα η ελληνική οικονομία. Μια χαρά τα πάει.

Σταμάτα να λες στον εαυτό σου ιστορίες που σε εμποδίζουν να ζήσεις μια καλύτερη ζωή

Με πολλούς τρόπους, η συναισθηματική ζωή μας δεν είναι τίποτα περισσότερο από τις  ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας, για εμάς. Όποιος και αν είναι ο ρόλος μας, θύματα ή νικητές, παρατηρητές ή πρωταγωνιστές, ο εσωτερικός μας κόσμος είναι μια συλλογή από ιστορίες που λέμε σε εμάς για όσα μας έχουν συμβεί και τον τρόπο που έχουμε ανταποκριθεί σε αυτά.

Πιο συγκεκριμένα, το πώς αισθανόμαστε για τη ζωή μας εξαρτάται από το πως μιλάμε και τι λέμε στον εαυτό μας.

Σκέψου το για λίγο… Φέρε στο μυαλό σου μερικές από τις ιστορίες που λες στον εαυτό σου για σένα. Ποιες είναι; Πως συνδέονται με αυτό που είσαι πραγματικά;

Πέρα από τις πραγματικές ιστορίες, μπορείς να παρατηρήσεις ότι υπάρχουν και κάποιες άλλες, που λες ξανά και ξανά στον εαυτό σου και αυτό σε κάνει να νιώθεις, απογοητευμένος, ή αδύναμος, ή κολλημένος, ή λίγος.

Αυτός ο συνδυασμός, ιστοριών και συναισθημάτων, φτιάχνουν συγκεκριμένα μοτίβα στο μυαλό μας, δρόμους τους οποίους ακολουθούμε επανειλημένα, αντανακλαστικά. Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Οι ιστορίες που λέμε, δεν είναι αναγκαία αληθινές. Και τα συναισθήματα, τις περισσότερες φορές, δεν είναι τίποτε άλλα από μια συνήθεια.

Αυτά τα μοτίβα, έχουν τόσο καλά εντυπωθεί στο μυαλό μας, που ακόμη και όταν οι συνθήκες διαφοροποιούνται, εμείς επιστρέφουμε σε αυτά. Ακόμη και αν τα συναισθήματα που προκαλούνται είναι αρνητικά – όπως απογοήτευση, θλίψη, άγχος – με κάποιο τρόπο μας κάνουν να νιώθουμε οικειότητα και ασφάλεια, ώστε να γυρίζουμε διαρκώς σε αυτά.

Borrowed time: Η νοσταλγία και η θλίψη υπό την οπτική της Pixar

«Δανείζομαι χρόνο» και μεράκι από τους δημιουργούς της Pixar, οι οποίοι δηλώνουν ασταμάτητοι στην αναζήτηση όλων εκείνων των νοημάτων που προβληματίζουν και στοιχειώνουν την ανθρώπινη ψυχοσύνθεση . Λειτουργούν σαν κοινωνικοί επιστήμονες ερευνώντας ποια είναι η χρυσή τομή, το κοινό εκείνο έδαφος που -παρά την αξία της διαφορετικότητας- ενοποιεί τον ανθρώπινο γαλαξία και έπειτα, σαν γιατροί φροντίζουν με την εναλλακτική τεχνική της ομοιοπαθητικής να μας εκθέσουν σε αυτά τα νοήματα, στο μικρόβιο της υπερανάλυσης και της αέναης αναζήτησης της λύσης των αινιγμάτων της ζωής, με την ελπίδα της θεραπείας.

Borrowed time (= Δανεικός χρόνος) ονομάζεται το νέο δημιούργημα της κολοσσιαίας βιομηχανίας κινουμένων σχεδίων με ,αν μη τι άλλο , καθόλου δανεικό περιεχόμενο. Πρόκειται για μια ακόμα ταινία animation που παντρεύει το ωραιοποιημένο, λιτό σχέδιο με την ωμή, σκληρή  πραγματικότητα. Αυτή τη φορά, το κοινό επιβάλλεται να αποτελείται από ενήλικες αποδεικνύοντας πως τα κινούμενα σχέδια δεν ταυτίζονται με την παιδική κι απλουστευμένη πραγματικότητα αλλά συνίστανται σε μια τεχνική η οποία χρησιμοποιώντας το σχέδιο και την οφθαλμαπάτη της κίνησης μπορεί και μεταλαμπαδεύει τα πιο ειλικρινή και σοβαρά μηνύματα των λιθαριών που συνθέτουν τον ανθρώπινο ψυχισμό. To κοινό δεν είναι η μοναδική ειδοποιός διαφορά. Η διάρκεια και η απομυθοποίηση της αφηγηματικής τεχνικής του διαλόγου επίσης εκπλήσσουν. Έξι λεπτά διαρκεί η ταινία μικρού μήκους και αρκούν για να πειστούμε πως οι διάλογοι περισσεύουν εκεί που οι εικόνες αναλαμβάνουν να μιλήσουν .

Η ιστορία θέτει στο επίκεντρο έναν μοναχικό σερίφη που έρχεται αντιμέτωπος με μια οδυνηρή ανάμνηση. Tα πρώτα δευτερόλεπτα της ταινίας μας εισάγουν στο σκηνικό στο οποίο διαδραματίζονται όσα πρόκειται να δούμε: ένα συννεφιασμένο, σκοτεινό, ομιχλώδες, έρημο και ξηρό τοπίο προϊδεάζει κατάλληλα για το «σκοτεινό» περιεχόμενο της ταινίας, της ανάμνησης, του παρελθόντος του σερίφη.

Χτίζοντας την αυτοεκτίμηση σου

Θέλεις λοιπόν να μείνεις ήρεμος, ατάραχος, και να διατηρήσεις τηναυτοπεποίθηση σου σε ένα σκληρό περιβάλλον;

Ορίστε μερικά βοηθήματα που μπορείς να σκεφτείς να χρησιμοποιήσειςως έναν οδηγό προς την αυτοβελτίωση

Φαντάσου τον εαυτό σου ως έναν στόχο που χρησιμοποιείται στα βελάκια.

Χτίζοντας την αυτοεκτίμηση σου

Όλα και όλοι που είναι γύρω σου γίνονται βελάκια σε κάποια στιγμή.Αυτά τα βελάκια θα καταστρέψουν την αυτοπεποίθηση σου και θα σε ρίξουνμε τρόπους που δεν φαντάζεσαι. Μην αφήσεις να σε καταστρέψουν

Ποια βελάκια λοιπόν πρέπει να αποφύγεις;

Βελάκι #1 Αρνητικό κλίμα εργασίας

Πρόσεχε τις καταστάσεις “dog eat dog” όπου ο καθένας προσπαθείαπλά να ανέβει. Αυτές οι καταστάσεις είναι που κάνουν αυτούς τουςανθρώπους να «ανεβούν». Κανείς Δεν θα εκτιμήσει την συνεισφορά σουακόμα και αν μείνεις ξύπνιος μέχρι αργά και Δεν φας τίποτα όλη μέρα μόνο
και μόνο για να τελειώσεις αυτό που κάνεις. Θα δεις ότι δίνεις πολλά
χωρίς να σου το αναγνωρίζουν, και χωρίς να σε βοηθάνε. Μείνε μακριά
απο τέτοιες καταστάσεις γιατί θα καταστρέψουν την αυτοεκτίμηση σου.
Ο ανταγωνισμός υπάρχει παντού. Πρέπει να μπορείς να συναγωνίζεσαι,
αλλά πρέπει να το κάνεις κάπου όπου υπάρχει υγιείς ανταγωνισμός

Βελάκι #2 Συμπεριφορά άλλων ανθρώπων

Γλύφτες, κουτσομπόληδες, κλαψιάρηδες, ύπουλοι, πισώπλατα
μαχαιρώματα, παράπονα, κτητικοί άνθρωποι, και γενικότερα
αρνητικά αισθήματα και άνθρωποι καταστρέφουν την αυτοεκτίμηση
σου και στέλνουν ένα αρνητικό κλίμα προς τα εσένα αλλά και προς το
σχέδιο που έχεις για αυτοβελτίωση.


Βελάκι #3 Αλλαγή περιβάλλοντος

Δεν γίνεται να είσαι ένα πράσινο ζουζούνι σε ένα καφέ χωράφι. Οι
αλλαγές προκαλούν τα αρχέτυπα μας.
Δοκιμάζουν την ευελιξία μας και την προσαρμοστικότητα μας, ενώ
αλλάζουν και τον τρόπο που σκεφτόμαστε. Οι αλλαγές μπορεί να κάνουν
δύσκολη τη ζωή μας για λίγο, μπορούν να μας προκαλέσουν άγχος, αλλά θα
μας βοηθήσει επίσης να βρούμε τρόπους να βελτιώσουμε τον εαυτό μας.Η αλλαγή πάντα θα υπάρχει, και πρέπει να είμαστε ανοικτοί σε αυτήν.

Κραχ ή πόλεμος;

Η «φούσκα» είναι 15 με 20 φορές μεγαλύτερη από το παγκόσμιο ΑΕΠ – Οι Κινέζοι μετοχοποιούν 18 τρισ. δολ. χρέη εταιρειών -  Σχέδια πολέμου από τα γεράκια Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών – Η Χαβανέζα εκκολαπτόμενη ηγέτης του ειρηνιστικού κινήματος – Τα γεωοικονομικά και τα στρατιωτικά μέτωπα –

του Μάκη Ανδρονόπουλου

Ένα κρίσιμο ερώτημα που ανακύπτει με συνεχώς αυξανόμενη ένταση τις τελευταίες εβδομάδες, είναι εάν ο γεωοικονομικός πόλεμος που διεξάγεται στις αγορές, θα μετατραπεί σε πόλεμο με συμβατικά όπλα, ή ακόμη χειρότερα αν θα γίνει πυρηνικός!  Αυτό το τραγικό δίλημμα τίθεται άμεσα στις κυρίαρχες συζητήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, καθώς η ρητορική, αλλά και οι στρατιωτικές κινήσεις, δείχνουν μια απρόσμενη κλιμάκωση.  

Στην Ουάσιγκτον, η νεοσυντηρητική ελίτ και των δύο κομμάτων προσδοκά ότι η Χίλαρι Κλίντον θα απελευθερώσει τις δυνάμεις που στηρίζουν μια επιθετική εξωτερική πολιτική τύπου Μπους, μετά τη συγκρατημένη 8ετία της προεδρίας Ομπάμα, ενώ παράλληλα ετοιμάζουν σχέδια πολέμου. 

Ο δημοσιογράφος Robert Parry, γνωστός για τις αποκαλυπτικές ιστορίες του για το Ιράν και τους Κόντρας που δημοσίευσε στο Associated Press και το Newsweek τη δεκαετία του ’80, ελπίζει ότι την συμμαχία των γερακιών μπορεί να αντισταθμιστεί από μια άλλη συμμαχία της ειρηνιστικής πτέρυγας του Δημοκρατικού Κόμματος με τους Ρεπουμπλικανούς αντιπαρεμβατιστές, παρ΄ όλο που η δυνατότητα αυτή παραμένει προβληματική, επειδή υπάρχουν σημαντικές διαφωνίες πολιτικής σε πολλά άλλα θέματα. Εντοπίζει πάντως ως πιθανή ηγέτιδα ενός κινήματος ειρήνης την πανέμορφη 35άρα, στρατιωτική βετεράνο, Tulsi Gabbard από τη Χαβάη που είναι ένα από τα λίγα μέλη του Κογκρέσου που παραθέτει μια διορατική και θαρραλέα κριτική για τους κινδύνους από μια παρεμβατική εξωτερική πολιτική. 

Μόλις πριν λίγες μέρες οι Financial Times εκτιμούσαν ότι οι ΗΠΑ χάνουν την πρωτοκαθεδρία στην περιοχή Ειρηνικού, με αφορμή το οικονομικό και στρατιωτικό διαζύγιο Φιλιππίνων – ΗΠΑ που ανακοίνωσε ο πρόεδρος των Φιλιππίνων Ροντρίγκο Ντουτέρτε στο Πεκίνο. Οι Αμερικανοί ανησυχούν μήπως οι Φιλιππίνες γίνουν βάση του ραγδαία αναπτυσσόμενου κινεζικού ναυτικού και υπενθυμίζουν ότι η Χίλαρι Κλίντον, ως υπουργός Εξωτερικών το 2010, διακήρυττε πως οι ΗΠΑ έχουν «εθνικό συμφέρον» στην ελευθερία της ναυσιπλοΐας στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας, γεγονός που εξόργισε τότε τους Κινέζους που θεωρούν ότι όλη η Νότια Σινική Θάλασσα περιλαμβάνεται στα χωρικά ύδατα του Πεκίνου…

Επίσης, στις 13 Οκτωβρίου, κυκλοφόρησε στην Ουάσιγκτον μια μελέτη με τίτλο “The Kremlin’s Playbook: Understanding the Russian Influence in Eastern and Central Europe” που αναλύει την τακτική της ρωσικής επιρροής στην Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη, μέσα από το παράδειγμα πέντε χωρών - Λετονία, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Σλοβακία και Σερβία-  και εξηγεί τους μηχανισμούς που χρησιμοποιεί  το Κρεμλίνο, κυρίως μέσα από την παροχή εκπτώσεων στην ενέργεια. Η αμερικανική έκθεση εκτιμά ότι η ρωσική επιρροή έχει φτάσει σε τέτοια έκταση ώστε να θέτει σε κίνδυνο τον φιλοδυτικό προσανατολισμό των χωρών αυτών.  Η μελέτη επισημαίνει ότι κατά τα τελευταία δέκα χρόνια, το μερίδιο της Ρωσίας στο παγκόσμιο εμπόριο αυξήθηκε περίπου τέσσερις φορές: από 210 δισ. δολ. το 2003 εκτινάχθηκε στα 730 δισ. δολ.  το 2014, ενώ οι εμπορικές σχέσεις της Ρωσίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση αντιπροσωπεύουν το 44% του συνόλου αυτού του εμπορικού τζίρου.

Το γεωοικονομικό μέτωπο 

Στο “μάτι” του Κυκλώνα η Κρήτη – Δυο τραυματίες

Δύο τραυματίες είναι ο απολογισμός από το χτύπημα του κυκλώνα στην περιοχή της Κρήτης, ο οποίος προκάλεσε πολλά και σοβαρά προβλήματα τόσο στο λιμάνι του Ηρακλείου, όσο και στην ευρύτερη περιοχή της πόλης

Χαρακτηριστικό είναι ότι τρία πλοία αντιμετώπισαν δυσκολίες κατά την παραμονή τους στο λιμάνι με ένα από αυτά να αγκυροβολεί τελικώς στο λιμάνι των Λινοπεραμάτων.

Ένα επιβατικό τουριστικό προσέκρουσε στην προβλήτα του λιμανιού με αποτέλεσμα να προκληθούν υλικές ζημιές, ενώ αυτό που δυσκόλεψε περισσότερο τους Λιμενικούς ήταν με τρίτο σκάφος, καθώς υπήρξε τραυματισμός ενός Λιμενικού, ενώ ένας άνθρωπος έπεσε στη θάλασσα!

Σύμφωνα με πληροφορίες, όλα συνέβησαν όταν το προσωπικό του Λιμεναρχείου Ηρακλείου χρειάστηκε να επέμβει, καθώς σκάφος στη Μαρίνα αντιμετώπιζε δυσκολίες λόγω των θυελλωδών ανέμων. Την ώρα που το προσωπικό προσπαθούσε να προσδέσει το σκάφος, ένας 62χρονος άνδρας που επέβαινε σε αυτό, προσπάθησε να βοηθήσει με αποτέλεσμα να πέσει στο νερό. Η επέμβαση ήταν άμεση και έτσι ο 62χρονος διασώθηκε πολύ γρήγορα. Επίσης, από το ίδιο περιστατικό, τραυματίστηκε στο μάτι ένας Λιμενικός.

Να σημειωθεί ότι στο λιμάνι του Ηρακλείου σήμερα, καταγράφηκαν ριπές ανέμων άνω των 60 μιλίων/ώρα.

Τι μπορούν να μας διδάξουν τα ζώα για τον θάνατο

Τι Μπορούν Να Μας Διδάξουν Τα Ζώα Για Τον Θάνατο 

της Λίντα Μπέντερ (c)

 

Τα ζώα δεν γνωρίζουν κάτι περισσότερο από εμάς σχετικά με το τι ακριβώς συμβαίνει μετά θάνατον.

Στην απουσία σαφούς γνώσεως, το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να έχουν εμπιστοσύνη. Εμπιστεύονται τον θάνατο κατά τον ίδιο τρόπο που εμπιστεύονται και τη ζωή: ως συμμετοχή στην Πηγή. Πιστεύουν πως ό,τι και να συμβαίνει μετά θάνατον, πρέπει να είναι εν τάξει, δεδομένου ότι εν τάξει είναι κι ό,τι συμβαίνει τώρα εν ζωή

Δεν υπάρχει τίποτα στη συνείδηση των ζώων που να ανταποκρίνεται στον διαχωρισμό που επιτελεί η ανθρώπινη συνείδηση ανάμεσα στο θνητό και το αιώνιο. Τα ζώα βιώνουν την αιώνια ζωή εντός της θνητής ζωής τους. 

Ο θάνατος είναι κι αυτός μια έκφραση ζωής, και η ζωή δεν είναι παρά μια έκφραση της Πηγής. 

Η Πηγή βρίσκεται εντός τους, μα και παντού γύρω τους. Είναι το υλικό από το οποίο είναι καμωμένα όπως και καθετί άλλο στον κόσμο τούτο. Η σκέψη πως όλο αυτό θα μπορούσε κάποτε να χαθεί, ή πως θα μπορούσε ποτέ να διακοπεί η σύνδεση που έχουνε μαζί του, είναι άνευ νοήματος για εκείνα. 

Δεν θα 'ξεραν πώς να φανταστούν κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν το επιχειρούσαν. 

Εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να το φανταστούμε και μόνο κοιτάζοντας τον εαυτό μας απ’ έξω, πρακτική που συνηθίζουμε άλλωστε. Αν κοιτάξει κανείς το εξωτερικό περίβλημα του εαυτού του, δεν μπορεί παρά να είναι σίγουρος πως ό,τι βλέπει δεν πρόκειται να διαρκέσει για πάντα. Και, πράγματι, η φθορά είναι ήδη εν εξελίξει. Όσο περισσότερο προσπαθούμε να στεκόμαστε έξω από τον εαυτό μας και να τον βλέπουμε σαν αντικείμενο, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να φοβόμαστε τον θάνατο. 

Το άφθαρτο μέρος τού είναι μας δύναται να βιωθεί μονάχα όταν κοιτάμε τον εαυτό μας εκ των έσω. 

Για να πάρετε μια ιδέα του τι εστί ζωική συνείδηση, μπορείτε να δοκιμάσετε την ακόλουθη απλή άσκηση. Κλείστε τα μάτια σας για μια στιγμή και επικεντρώστε την προσοχή σας στον έσω εαυτό σας. Νιώστε τον ρυθμό της ανάσας σας αλλά και κάθε άλλη αίσθηση που συντελείται στο σώμα σας τη στιγμή εκείνη. Έπειτα ανοίξτε τα μάτια σας. Κοιτάχτε τον κόσμο έξω. Κι αφήστε τα μάτια σας να απορροφήσουν καθετί που αντικρίζουνε. 

μπαίνει νερό

δεν με ενδιαφέρει τι μέρα είναι. δεν με ενδιαφέρει ποιος επώνυμος πέθανε - γεννήθηκε - χώρισε κ.λπ. .

δεν με νοιάζει ποιος πήρε το Νόμπελ, ποιος δεν το πήρε.

δεν με νοιάζει ποια παγκόσμια μέρα γιορτάζετε, ούτε με νοιάζει να διαφημίσω κάτι στον κόσμο, για να έχω κοινό, να έχω πελάτες, να έχω φίλους που δεν με γνωρίζουν και δεν γνωρίζω, να φτιάξω όνομα..

είμαι απ' τους απορημένους αυτού του κόσμου.

κι είμαι από πάντα απ' τους απορημένους - παράταιρους αυτής της άκοσμης βιτρίνας, που κάθε της αντικείμενο παλεύει ν' αναδείξει την ύπαρξή του με κάθε τρόπο. 

..μέχρι που τρύπωσα στο υπόγειο του συνωστισμού, αφού δεν θέλησα να επιδείξω ούτε καν μια φωτογραφία παραλίας, αφού δεν έχω παραλία, ούτε καν ένα στίγμα πού βρίσκομαι -;-, πού χορεύω..πού μαδάω μαργαρίτες..-;- τίποτα.

Με τη σιωπή μου...

Μέσα από μια ριπή του ανέμου με κοιτάζει.

Ο Γενάρχης στέκει σταθερός, ακλόνητος σαν πεισματάρης βράχος κι επιμένει. Επιμένει με αυτό το βλέμμα που περιέχει πάντοτε το σπαραγμό του αιώνιου και με ρωτά:

Θα έρθεις μαζί μας;

Η ίδια ερώτηση, μέρες, βδομάδες, μήνες τώρα. Από την πρώτη ώρα, την πρώτη στιγμή που αλαφιασμένος άρχισε να πελεκάει τα δέντρα γι αυτό το θηριώδες πράγμα.

Κοιτάζω ολόγυρα. Μπροστά μου όλα αφανίζονται. Ο ορίζοντας είναι πιο μαύρος από ποτέ, δεν φαίνεται καμιά ρωγμή στη βούληση του Αχανούς να τα ρημάξει όλα.

Πίσω μου ορθώνεται το πιο παράξενο πλεύσιμο ανθρώπινο δημιούργημα.

Ανθρώπινο;

Σκέφτομαι και τη σκέψη μου μπορεί να την ακούσει.

Όχι αδελφέ μου. Αν το τολμήσω σημαίνει πως θα πρέπει να αρχίσω να μιλώ ξανά.

Ο άνεμος σταμάτησε άξαφνα να λυσσομανά. Τα σύννεφα σταμάτησαν πια να ταξιδεύουν κι έχουν πυκνώσει πάνω απ’τα κεφάλια μας. Γέμισαν το στερέωμα σκοτάδι. Έχουμε να δούμε τον ήλιο βδομάδες. Κάποιοι δεν θα τον ξαναδούν ποτέ.

Προτιμάς να συνεχίσεις τη σιωπή σου; Για το λίγο που σου μένει;

Τα Στάδια της Ζωής ( Μέσα από τα Ελληνικά Αρχέτυπα )

Μέσα από την μέλέτη των Αρχετύπων μαθαίνουμε, ότι η ζωή μας δεν είναι ένας κύκλος, που ανοίγει την ημέρα της γέννησής μας και κλείνει την ημέρα του θανάτου μας. Είναι πολλοί κύκλοι, που διαδέχονται ο ένας τον άλλο. Εμείς οι άνθρωποι ταξιδεύουμε μαζί τους, κινούμαστε μαζί τους και ζούμε καλά, αν τηρούμε και εφαρμόζουμε Νόμους Ισορροπίας ή ζούμε άσχημα έως απελπιστικά, αν - από άγνοια - αντιστεκόμαστε στην φυσική κίνηση του σύμπαντος, στην οποία ανήκει η σταθερή σχέση μεταξύ Αιτίας και Αποτελέσματος.

                           

                             )

 Ας ρίξουμε, λοιπόν, μια ματιά στο "Θησαυροφυλάκιο των Γνώσεων", που είναι η Ελληνική Μυθολογία. Ισως να λάβουμε κάποια χρήσιμη πληροφορία και, ως αυτόνομα άτομα, να την χρησιμοποιήσουμε προς όφελός μας.

--

              Το  " ΧΑΟΣ "

Ενα από τα αναπόφευκτα στάδια ζωής είναι το ΧΑΟΣ. Το συναντάμε κάθε φορά που τελειώνει κάτι το οποίο κάποτε άρχισε.Π.χ. όταν το "μωρό" γίνεται "μαθητής". Οταν ο "μαθητής" θα γίνει "φοιτητής". Οταν ο " φοιτητής" θα γίνει "εργαζόμενος".Οταν η "σχέση" θα γίνει "γάμος". Οταν αλλάξουμε σπίτι, επάγγελμα, τόπο διαμονής. κ.λ.π., κ.λ.π....Ακόμα κι όταν τελειώσουν οι διακοπές κι ανοίξουν τα σχολεία, οι εργασίες, τα νέα σχέδια...

Τί κάνουμε τότε; ή μάλλον...τί πρέπει να κάνουμε, σύμφωνα με την νομοτέλεια του σύμπαντος ! ΤΙΠΟΤΑ το πιεστικό!! Δίνουμε χρόνο στον εαυτό μας, στην οικογένειά μας, στους γύρω μας και ήρεμα βιώνουμε το ΚΕΝΟ. Ηρεμα να προσαρμοστούμε στην νέα τάξη πραγμάτων. Χαλαρά κάνουμε ό,τι είναι απαραίτητο για την καθημερινότητα και αφήνουμε την νέα κατάσταση να ωριμάσει και να δημιουργήσει τις νέες συνθήκες ζωής.

Πολλοί βιώνουν την περίοδο του χάους με φόβους, αγωνία, άγχος και κάνουν σπασμωδικές ενέργειες, με αποτέλεσμα να δημιουργούν οι ίδιοι νέες δυσκολίες στη ζωή τους. Ηρεμα, λοιπόν! Η νέα κατάσταση- που σίγουρα θα ξεκινήσει- είναι ακόμα ασχημάτιστη, γι αυτό και μας κατακλύζει ο φόβος.Τον αποδεχόμαστε,ζούμε την καθημερινότητά μας και ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΝΕΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ κατά την περίοδο του ΧΑΟΥΣ! Δεν είναι η κατάλληλη περίοδος!

====.=====

 Το επόμενο στάδιο- το αναπόφευκτο- είναι η "ΓΑΙΑ"...

Dark Web – Ο υπόκοσμος του διαδικτύου και οι παράνομες ιστοσελίδες

Με απλά και κατανοητά λόγια εξηγούμε τι ακριβώς είναι το Dark Web, ποιες ιστοσελίδες φιλοξενούνται εκεί και πως μπορείς να τις δεις.

Πολύ πιθανόν να άκουσες τώρα τελευταία ότι ο LinkedIn, Tumblr και Dropbox κωδικός σου βρίσκεται κάπου στο Dark Web. Ή μπορεί να διάβασες στις πρόσφατες ειδήσεις για τον τυπά που πιάστηκε από την αστυνομία επειδή έτρεχε το Silk Road, μια ιστοσελίδα η οποία πουλούσε ναρκωτικά και άλλα παράνομα υλικά. Το πιο πιθανό, ωστόσο, είναι πως όλο και κάπου θα έχεις δει τη λέξη «dark web» στο διαδίκτυο.

Αλλά τι είναι το Dark Web και τι το κάνει τόσο «dark»;

Το Dark Web αποτελείται από ιστοσελίδες που συνήθως επιτρέπουν στους χρήστες να διατηρήσουν την ανωνυμία τους καθώς απαιτούν τη χρήση συγκεκριμένου λογισμικού για να γίνουν προσβάσιμες. Δεν πρόκειται να πέσεις πάνω σε τέτοιες ιστοσελίδες απλά αναζητώντας τες από την Google – γενικά καμία μηχανή αναζήτησης δεν μπορεί να τις ανιχνεύσει. Η ανωνυμία είναι ο βασικός παράγοντας του Dark Web, γι ‘αυτό και χρησιμοποιείται κυρίως για παράνομους σκοπούς όπως την πώληση ναρκωτικών και παράνομων όπλων, την αναπαραγωγή παιδικής πορνογραφίας και πολλά ακόμα.

Είναι το Dark Web το ίδιο πράγμα με το Deep Web;