ΤΑ ΚΟΠΑΔΙΑ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ....

Η παρέα  στο γραφείο συζητούσε για τα χαράτσια και τις ουρές στις εφορίες. Μίλαγαν όλοι μαζί οργισμένα, η συζήτηση είχε μετατραπεί σ΄ενα βουητό που δεν έβγαζε πουθενά. Ολοι αυτοί οι οργισμένοι είχαν περάσει με τη σειρά τους ένας ένας από κάποια ουρά.

"Εγώ δεν ξέρω από αυτές τις ουρές τους είπα. Γιατί δεν έχω πληρώσει την εφορία και δεν έχω ακίνητο για να ανακατεύομαι με χαράτσια." Σιωπή... Πως βλέπουμε σε κάτι ταινίες να γίνεται το χάος και ξαφνικά κάποιος πυροβολεί στον αέρα κι απλώνεται μια μουγγαμάρα ξαφνικά, κάτι τέτοιο έγινε.

Γύρισαν όλοι και με κοίταξαν σαν να είχα ανακοινώσει δημοσίως πως το βράδυ κάνω πιάτσα κι εκδίδομαι! Τι εννοείς δεν έχεις πληρώσει? Και τι θα κάνεις. Κι αρχίζει μια δεύτερη επίθεση βαβούρας αυτή τη φορά όλη αφιερωμένη σε μένα. Θα στα πάρουν από το μισθό, θα σου στείλουν το κλητήρα στο σπίτι. Πόσα χρωστάς? Αν είναι πάνω από τόσα θα σε κλείσουν μέσα. 

Παιδιά ψυχραιμία. Υπάρχει ένα πολύ απλό ζητηματάκι. Δεν έχω πληρώσει γιατί δεν έχω να πληρώσω, δεδομένου πως πριν την εφορία προηγούνται μερικές βασικές ανάγκες τις οποίες θα έπρεπε να αφήσω ακάλυπτες για να πληρώσω την εφορία. Νοίκι, ηλεκτρικό,  τροφή της οικογένειας, εισιτήρια για να πηγαίνω στη δουλειά. Κι αυτά μισοκαλυμμένα είναι. Οπότε γιατί το συζητάμε.

Κι αν σου συμβεί αυτό? Το αγωνιώδες ερώτημα. Η τρομοκρατία... Κι αν. Κι αν τι? Θα με κρεμάσουν στη μέση της πλατείας για παραδειγματισμό? Δεν τους πέρναγε καν από το μυαλό πως υπάρχουν άνθρωποι που έχουν στη ζωή τους άλλες ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ από αυτές που επιβάλλει η μνημονιακή πολιτική της κάθε εσωτερικής ή εξωτερικής τρόικα. Η ουσία όλου του προβλήματος στους ανθρώπους που λαμβάνουν καθημερινά εντολές και διαταγές (δεν μιλάω για τους άλλους που γύρισαν ηλιοκαμμένοι από τα νησιά κι ετοιμάζονται για τις χειμωνιάτικες επιδρομές στα σκυλάδικα) είναι πως έχουν πάθει ένα απόλυτο πανικό στο πως θα ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ τις διαταγές....

ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΟΤΑΝ ΕΜΕΙΣ ΖΟΥΣΑΜΕ?

Πριν λίγα χρόνια σε μια παλιά μου δουλειά, σε ένα μεσημεριανό διάλειμμα, είχε ανάψει μια συζήτηση με τους συναδέλφους για διάφορες φάσεις που είχαμε περάσει εκεί κάπου στα 20 χρόνια μας. Για συναυλίες, ταινίες, για τα πάρτυ με τους πρώτους έρωτες, για διάφορες πλάκες κλπ. Ο διευθύνων την επιχείρηση ένας τυπικός μάνατζερ, μιας τυπικής πολυεθνικής, καθόταν πιο εκεί και μας άκουγε. Αργότερα με φώναξε στο γραφείο και πολύ σκεπτικός μου έκανε  μια ερώτηση, με υφος αρκετά στεναχωρημένο.

"Ξέρεις, πριν που σας άκουγα, αναρωτήθηκα για κάτι... Πού ήμουν εγώ όταν όλοι εσείς κάνατε όλα αυτά?..."

Αυτή η απλή φράση ήταν ότι πιο ανθρώπινο, ειλικρινές, έχω ακούσει ποτέ μέσα στον εργασιακό χώρο. Ηταν μια φράση κλειδί, αυθόρμητη, ένα ερωτηματικό που δεν χρειαζόταν απάντηση, γιατί αυτός που έκανε την ερώτηση, ήξερε ήδη πόση απουσία ζωής είχε η ζωή του.

Η γενιά μου, αυτή η περίφημη γενιά της μεταπολίτευσης δεν έζησε πόλεμο, είναι αλήθεια, αλλά έζησε κάτι φοβερό που μόλις τώρα αρχίζω να το συνειδητοποιώ. Εζησε.. Μια μοναδική απελευθέρωση. Μας πρόσφεραν στο πιάτο τα πάντα για να τα χειριστούμε όπως γουστάραμε. Κι αποτύχαμε. Η πλειοψηφία απέτυχε. Αυτοί όλοι οι χαρτογιακάδες, σε ρομποτοειδές στυλ που δεν ξέρουν πλέον ούτε για πιο λόγο ζουν, ούτε τι να ονειρευτούν τα βράδια εκτός από παλιόχαρτα, στατιστικές κι έναν απόλυτο εθισμό στο χρήμα, την εξουσία, και τη προσκόλληση στις καρέκλες τους, κάποτε ήταν νέοι.

Νέοι σε ένα κόσμο που αμφισβήτησε τα πάντα. Που ρόκαρισε άγρια. Που ξενύχτησε μεθώντας μέχρι αηδίας, που ήρθε σε σύγκρουση με το κατεστημένο. Φόρεσε χακί τζάκετ, ή γκοθάδικα ρούχα. Αφησε το μαλί να πέφτει ελεύθερο ή το κούρεψε σαν πανκιό. Διάβασε αιρετικά κείμενα κι είδε αιρετικές ταινίες. Φώναζε ελεύθερα τα πολιτικά της πιστεύω, αμφισβήτησε θεούς και δαίμονες. Χωρίς κινητά και υπολογιστές με το τηλέφωνο να βαράει μες τη νύχτα, το ξυπνητήρι με το άγαρμπο ξύπνημα χωρίς επιλεγμένη μελωδία, με τα πάρτυ που περίμενες να κάτσει σωστά η μπούκαλα ή τι θα κάνει ο κύριος στη κυρία, ένα κράμα παρανοικό από ελαφοκυνηγούς, κοράκια, εξορκιστές, να συναγωνίζεται τη τέχνη με το σπλάτερ, τα καρεκλάδια, τις ροκιές και τα σκυλάδικα. Την επανάσταση για τη κ@υλα της , απέναντι στο αραχνιασμένο κατεστημένο να παρασέρνει τα μυαλά με τρόπο κινηματογραφικό. 

Chindogu

Δεν παύω να αναρωτιέμαι αν η ζωή πράγματι γίνεται καλύτερη μέρα με τη μέρα. Το μεγαλύτερο μέρος της Σιγκαπούρης έμοιαζε με ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο, γεμάτο ανθρώπους που πουλούσαν και άλλους που αγόραζαν. Μεγάλο μέρος από αυτό το ΑΕΠ, σκέφτηκα, δεν ήταν παρά chindogu, μια λέξη που χρησιμοποιούν οι Ιάπωνες για να περιγράψουν όλα τα άχρηστα μικροπράγματα που αγοράζουμε, όπως υαλοκαθαριστήρες για τα γυαλιά μας – το αγαπημένο μου παράδειγμα. Αλλά ο όρος chindogu αναφέρεται και στο επιπλέον ζευγάρι παπούτσια που δεν μου είναι απαραίτητα, τις είκοσι γραβάτες που κρέμονται στην ντουλάπα μου και δεν φορώ ποτέ, τα βιβλία που παραγγέλνω από το Amazon.com σε μια παρόρμηση, αλλά δεν μπαίνω ποτέ στον κόπο να διαβάσω, ή όλα αυτά τα ακριβά προϊόντα που εξυπηρετούν την «ωνιο-θεραπεία» του γιου μας.

Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ ΦΤΑΝΕΙ ΤΑ 200 TERABYTE

Τρεις μαθηματικοί καμαρώνουν για τη μεγαλύτερη απόδειξη μαθηματικού προβλήματος, ένα τερατώδες αρχείο των 200 terabyte, περίπου όσο το σύνολο των ψηφιοποιημένων βιβλίων στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.

Οι αριθμοί 1 έως 7824 μπορούν να χρωματιστούν είτε με μπλε χρώμα είτε με κόκκινο, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία πυθαγόρεια τριάδα με το ίδιο χρώμα. Το πλέγμα των 7824 τετραγώνων της εικόνας δείχνει μια τέτοια λύση (τα λευκά τετράγωνα μπορούν να πάρουν οποιοδήποτε χρώμα από τα δυο). Όμως για τους αριθμούς 1 έως 7825 αυτό είναι αδύνατο

Όπως αναφέρει ο δικτυακός τόπος του περιοδικού Nature, η άκρως μακροσκελής λύση αφορά το πρόβλημα της «μπούλειας πυθαγόρειας τριπλέτας», Οι αριθμοί 1 έως 7824 μπορούν να χρωματιστούν είτε με μπλε χρώμα είτε με κόκκινο, έτσι ώστε να μην υπάρχει καμία πυθαγόρεια τριάδα με το ίδιο χρώμα. Το πλέγμα των 7824 τετραγώνων της εικόνας δείχνει μια τέτοια λύση (τα λευκά τετράγωνα μπορούν να πάρουν οποιοδήποτε χρώμα από τα δυο). Όμως για τους αριθμούς 1 έως 7825 αυτό είναι αδύνατο το οποίο βασανίζει τους μαθηματικούς εδώ και δεκαετίες.

Το πρόβλημα θέτει το ερώτημα του κατά πόσον είναι δυνατό να χρωματιστεί κάθε θετικός ακέραιος αριθμός κόκκινος ή μπλε, έτσι ώστε καμία τριάδα ακεραίων που ικανοποιεί την πυθαγόρεια εξίσωση α2=β2+γ2 να μην είναι ομοιόμορφα χρωματισμένη.

Για παράδειγμα, στην πυθαγόρεια τριπλέτα 3, 4 και 5, αν το τρία και το 5 είχαν χρωματιστεί μπλε, το 4 θα έπρεπε να είναι κόκκινο.

Εάλω η Πόλις…

29 Μαΐου… η Πόλις Εάλω
Το Βυζάντιο, για εμένα, δεν ήταν ποτέ Ελληνικό… ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος όμως ήταν Έλλην μέχρι το κόκκαλο.
Και ο Μαρμαρωμένος Παλαιός των Ελλήνων Λόγος περιμένει…

περιμένει την Φλόγα που θα δώσει ζωή στο Χθες των Ελλήνων για να γίνει εφαλτήριο σε Αύριο της Ανθρωπότητας … την Φλόγα που θα λιώσει τον Πάγο αιώνων υποτέλειας του Ελληνικού Πνεύματος σε απάνθρωπους δυνάστες λαών και ανθρώπων. Η Ελλάδα σήμερα βρίσκεται σε έναν βούρκο… παραμένει όμως ένα διαμάντι για την Ανθρωπότητα.
Και ένα διαμάντι όσο καιρό και να παραμείνει σε ένα βούρκο, όταν ξεπλυθεί από επάνω του η βρωμιά, θα λάμπει το ίδιο αγέρωχα ξανά.
Η Ακρόπολη παραμένει άθικτη σαν Ιδέα… όσοι Έλγιν και αν ασελγήσουν επάνω στο κορμί Της, κομματιάζοντάς Την σαν Υπατία.

Αποστολή της Ελλάδος είναι να λάμπει…

ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ

Η «δεύτερη ευκαιρία» σε όσους έχουν προσληφθεί-από τους προηγούμενους- με πλαστά απολυτήρια, είναι μια ακόμα απόδειξη πως το ελληνικό κράτος έχει συνέχεια,ανεξαρτήτως του ποια στάνη είναι στα πράγματα. Μπλε,πράσινη,ροζ,κλπ.

Συμφωνώ απολύτως λοιπόν,με την απόφαση του κοιμίση Φίλη να εφαρμόσει τον νόμο Γιαννάκου-Κουτσίκου επί ΝουΔου και να δώκει την ευκαιρία στα «γαλανόλευκα» παιδιά να παραμείνουν στον δημόσιο τεμπελχανείο, δίνοντας «πανελλήνιες» εξετάσεις,έστω και στα 30 τους. Μετατρέποντάς έτσι έναν μεγάλο αριθμό δυνητικά επιτυχόντων,από «μπλε» και «πράσινα» σε «ροζ» ψηφαλάκια. Μάζευε και ας είν’ και ρώγες.

Αλλωστε «περιουσία» του συριζα είναι και αυτοί. Οπως και το 95% των αερομεταφερόμενων ψηφοφόρων του οι οποίοι βαφτίστικαν από Καθολικοί Πασοκοτεμπελχανέδες σε «αριστερούς» αγανακτισμένους Διαμαρτυρόμενους».

Αν υπάρχουν συγκοινωνούντα δοχεία στις δεξαμενές των ψηφοφόρων,γιατί να μην είναι όμοιες και οι δεξαμενές-κόμματα και να μην έχουν κοινούς «κατασκευαστές»; Ενίοτε συγκυβερνάνε κιόλας,όταν υπάρχει κίνδυνος να χαθεί η «κουτάλα» της εξουσίας.

Τί είναι οι Νεοδημοκράτες;  Τί νοείται ως «Δεξιά» στην Ελλάδα;Δεν είναι πρώην Βασιλικοί; Πως «ξεφύτρωσε» αίφνης,με την κατάργηση της Βασιλείας,το θεόρατο ποσοστό της ΕΡΕ του Καραμανλή,της μετέπειτα δηλαδή Ν.Δ; Από παρθενογένεση; Ποια «δεξιά» λοιπόν»; Υπάρχει αστική τάξη στην Ελλάδα; Πως δημιουργήθηκε η Ν.Δ.,αν όχι από τα «ορφανά» των Γλύξμπουργκ, που τους έταξαν Ευρώπες,ΕΟΚ,πακέτα,και ξεκοκκαλίσματα;

Και το ΠΑΣΟΚ πως προήλθε; Αίφνης ο Αντρέας «έφτιαξε» το ποσοστό, ή έφερε μετανάστες; (αυτό το δευτερο,το επιχείρησε με Πακιστανούς ο γιός του, πρόσφατα, ο καραφλομαλάκας ΓΑΠ.) Από το λεγόμενο «κέντρο» δεν μεταπήδησε το 90% των ψηφοφόρων του «έξω οι βάσεις»; Μερικές μοίρες απλά χρειάστικαν να μεταφερθούν οι ψηφοφόροι, προκειμένου να κάνουν το μεγαλο ταξίδι της μάσας και της συνρεμούλας με τους «ζιβαγκοφόρους».

Και που βρέθηκαν οι «κεντρώοι» επί «γέρου» Παπανδρέου παλαιότερα; Υπήρχε κέντρο πολιτικό παραδοσιακά; Ποσώς. Ηταν απλά οι άρτι αφηχθέντες από Δεξιά και Αριστερά (κυρίως), οι μεν κουρασμένοι οι δε κυνηγημένοι, όλοι μάζι  αποστασιοποιήθηκαν από τα «άκρα». Κάτι που ορθά οσμίστηκε ο γεροΠαπανδρέου και έτσι έφτιαξε την στάνη της Ενωσης κέντρου.

Δε χάνω ποτέ: Ή κερδίζω ή μαθαίνω

«Εγώ με αυτόν; Ούτε καν!», είπες, ενώ είχε ήδη αναπαραχθεί η ιδέα για ένα κοινό μέλλον μαζί του. Το στοίχημα δόθηκε πρώτα με τον εαυτό σου. 

Αν και η βραδιά δεν προμήνυε τίποτα απ᾽ ό,τι έμελλε να συμβεί. 

Είναι μωρέ που βρίσκεσαι σε εκείνη την φάση που δεν σε αγγίζει τίποτα πια. Ναι, ναι! Έχεις ήδη ανακοινώσει πως εσύ με αυτά τελείωσες. Θα ζήσεις για την πάρτη σου και κακό φίδι που τον έφαγε τον επόμενο, τον άτυχο τον γκόμενο.

Μέχρι που η ματιά σου κάνει ένα γύρο στο χώρο και σκαλώνει στα μάτια εκείνου του παλικαριού απέναντι. Σε κοιτάζει επίμονα, σχεδόν σου ζητά κάτι. Στην πραγματικότητα, θα ήθελες να μάθεις τι είναι αυτό που θέλει από εσένα. Τελικά, επιλέγεις να πλανάσαι με το βλέμμα στο χώρο.

Για κακή σου τύχη, οι κολλητές σου παρατήρησαν το σκηνικό και δεν το άφησαν ασχολίαστο. 

Ακολουθεί ολική άρνηση από την μεριά σου, ενώ όντως ο τυπάς απέναντι σου έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον. 

Οι συστάσεις δεν άργησαν να γίνουν και το παιχνίδι ξεκίνησε με ταχύτατους ρυθμούς. 

Εσύ, σχεδιάζεις πλάνα περίτεχνης στρατηγικής προκειμένου να τον κατακτήσεις και να νικήσεις. 

Τα εφαρμόζεις σε κάθε συνάντηση σας και πράγματι, όλα δείχνουν πως κερδίζεις.

Θυμήσου... Ζήσε!

Illustrator: Anton Abo

Υπάρχουν άνθρωποι που μόλις "μαυρίσει" το είναι τους, μαυρίζει και το φαίνεσθαι τους. Μα σα λάμπει το είναι τους, τότε το φαίνεσθαι τους ακτινοβολεί. Και είναι η επαφή μας με όμορφους ανθρώπους και όμορφα τοπία που μας κάνει και λάμπουμε. Γιατί η ασχήμια της ψυχής δε συγκρίνεται με καμία άλλη. Ο άνθρωπος σαν καλλιεργήσει την ψυχή του, ξαφνικά και μαγικά σβήνει κάθε εμφανισιακή του ατέλεια. Όποιος ομορφαίνει τις ψυχές των άλλων, κάνει το πιο μεγάλο και σπουδαίο δώρο και ως "αντάλλαγμα" παίρνει το πιο λαμπερό δώρο, τα χαμόγελά τους.

Α! Και πρόσεξε... Όχι ψεύτικη ομορφιά, ούτε υποκριτική.
Αληθινή ομορφιά. Η αληθινή ομορφιά απαιτεί ειλικρίνεια.
Ειλικρίνεια... Τι ωραίο δώρο, το σπουδαιότερο.

Ναι ξέρω. Ίσως να μην σου χάρισαν σήμερα ομορφιά.
Ίσως να σου πρόσφεραν ασχήμια και κακία.
Θυμήσου, όμως! Σίγουρα μπορείς...
Θυμήσου μια στιγμή από τα παλιά που σου πρόσφεραν απλόχερα μια ειλικρινή και όμορφη κουβέντα. Δεν χρειάζεται να είναι κάτι βαρύγδουπο και πολύ σημαντικό. Το πιο απλό που μπορείς θυμήσου...

Κανείς δεν αξίζει την αγάπη σας περισσότερο από εσάς τους ίδιους

Για να αποκτήσετε το σεβασμό των άλλων, είναι πολύ σημαντικό να μάθετε πρώτα να αγαπάτε και να σέβεστε τον εαυτό σας. Αν πραγματικά αγαπάτε τον εαυτό σας τότε οι άλλοι δεν θα μπορούν να σας βλάψουν τόσο εύκολα.

Κανείς δεν αξίζει περισσότερη υποστήριξη, στοργή και εκτίμηση από αυτή που εσείς μπορείτε να προσφέρετε στον εαυτό σας.

Ένα μεγάλο λάθος που κάνουν πολλοί άνθρωποι είναι ότι συνεπαίρνονται από τους ανθρώπους που βρίσκονται γύρω τους, που τους αγαπούν και τους χαρίζουν μια θέση στη ζωή τους, προσφέροντάς τους ασφάλεια και προστασία.

Αν και μπορεί να αληθεύει το γεγονός ότι όλοι αξίζουμε να μας αγαπούν, να μας σέβονται και να μας εκτιμούν θα πρέπει να μάθετε πρώτα να στρέφετε αυτά τα συναισθήματα προς τα μέσα, σε εσάς. Κανείς δεν αξίζει περισσότερη αγάπη από αυτή που μπορούμε να δώσουμε στον εαυτό μας – με αυτό τον τρόπο δημιουργείται η αυτοεκτίμηση, η δύναμη και η αποφασιστικότητα.

Για να είμαστε ευτυχισμένοι, θα πρέπει αρκετοί  τομείς της ζωής μας να πηγαίνουν καλά,  αλλά δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από το να καταλάβουμε τι αξίζουμε. Να κατανοήσετε ότι αν δεν αγαπήσετε εσείς οι ίδιοι τον εαυτό σας τότε κανείς δεν πρόκειται να το κάνει.

Κανείς δεν αξίζει περισσότερο σεβασμό από αυτόν που προσφέρετε στον εαυτό σας

Αν δεν σεβαστείτε τον εαυτό σας, θα ανοίξετε την πόρτα στους ανθρώπους που θα σας χειραγωγήσουν, θα σας κατευθύνουν στο δικό τους δρόμο και όλα αυτά θα σας κάνουν να νιώθετε σαν να είστε ένας δευτερεύων χαρακτήρας στη δική σας ζωή.

Από τη στιγμή που θα κατανοήσετε ότι αξίζετε περισσότερα από την αναγνώριση των άλλων στην καθημερινή σας ζωή, θα κατανοήσετε και πόσο σημαντικό είναι να καλλιεργήσετε μερικές εσωτερικές αξίες όπως είναι η αυτοεκτίμηση, η αυτοπεποίθηση και η αυτογνωσία.

Πράσινο σχέδιο για υγιεινό αδυνάτισμα σε 15 μέρες

Η κατανάλωση πράσινων τροφών σε τακτική βάση βοηθάει το σώμα σας να κάψει περισσότερες θερμίδες από όσες περιέχουν, έτσι συνιστάται ιδιαίτερα για τις δίαιτες.

Θέλετε να αδυνατίσετε με ασφαλή τρόπο; Χωρίς να κάνετε μεγάλες θυσίες ή να λιμοκτονήσετε, ενώ εξακολουθείτε να παρέχετε στο σώμα σας όλη τη θρέψη που χρειάζεται; Αν επιλέγετε τις σωστές τροφές, θα αδυνατίσετε σε δύο εβδομάδες, θα μειώσετε το περιττό λίπος, θα λεπτύνετε τη μέση σας και θα αισθάνεστε ελαφρύτεροι και με περισσότερη ενέργεια.

Επιπλέον το αδυνάτισμα με υγιεινό τρόπο μπορεί να σας βοηθήσει να αλλάξετε μερικές παλιές συνήθειες, να ανακαλύψετε καινούργιες τροφές και συνταγές και, ταυτόχρονα, να αποφύγετε να ξαναπάρετε τα κιλά που χάσατε. Μάθετε σε αυτό το άρθρο πώς να χάσετε βάρος σε δύο μόλις εβδομάδες απολαμβάνοντας όλες τις μεγάλες ωφέλειες των πράσινων τροφών.

Γιατί να επιλέξετε ένα πράσινο σχέδιο για αδυνάτισμα;

Τα πράσινα λαχανικά αναμφίβολα είναι εξαιρετικά για το συκώτι σας, που είναι ένα ζωτικό όργανο για την υγεία σας το οποίο απομακρύνει τις τοξίνες από το σώμα και σας βοηθάει να επεξεργαστείτε τα λίπη. Τα πράσινα λαχανικά εξασφαλίζουν επίσης υψηλές ποσότητες φολικού οξέος, μαγνησίου και χλωροφύλλης, που βελτιώνουν τη διατροφή και την υγεία χάρη στις παρακάτω ιδιότητες:

• Βελτιώνουν τη λειτουργία του συκωτιού και την πέψη γενικά.
• Προλαμβάνουν τη δυσκοιλιότητα.
• Προλαμβάνουν την καρδιαγγειακή νόσο.
• Καθαρίζουν το σώμα από τις τοξίνες.
• Βελτιώνουν την όραση.
• Εξασφαλίζουν την καλή υγεία του εμβρύου κατά την εγκυμοσύνη.
• Διατηρούν τη δύναμη των μυών, των οστών και των δοντιών σας.

Επιπλέον, αν τις καταναλώνετε τακτικά, οι τροφές αυτές στην πραγματικότητα καίνε περισσότερες θερμίδες από όσες περιέχουν, επομένως θα πρέπει να τις περιλαμβάνετε σε όλα σας τα γεύματα.

Κάτι ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΚΙΝΕΙΤΑΙ κοντά ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (Βίντεο)

Γράφει ο Σπύρος Μακρής,

Μερικές φορές κάποια πράγματα προκαλούν δέος, ή τρόμο. Κάποιες από αυτές, τα προκαλούν το «αόρατο άγνωστο» που, όμως, καταγράφεται από σύγχρονα μηχανήματα…

Είναι γεγονός ότι πολλά από τα «μυστήρια» που κυκλοφορούν γύρω μας ή συνυπάρχουμε μαζί τους, δεν μπορούμε να τα καταλάβουμε, ούτε να τα αντιληφθούμε ούτε να τα διανοηθούμε.

Τι μπορεί να συμβαίνει με αυτό που καταγράφηκε από μετεωρολογικά ραντάρ πάνω από το Osijek, μία πόλη στην Κροατία;

Ο χρήστης UFOvni2012 του youtube που κατέγραψε το περίεργο φαινόμενο, δεν μας δίνει περισσότερες λεπτομέρειες. Ίσως και να μην γνωρίζει. Το μόνο που μας διευκρινίζει είναι πως ο παράξενος κύκλος έχει διάμετρο 470 χλμ., περίπου.

Δείτε πρώτα το βίντεο:

Ποια από τις 5 αισθήσεις μας λειτουργεί και όταν κοιμόμαστε;

Όταν κοιμόμαστε, έχουμε κλειστά τα μάτια μας, άρα δεν βλέπουμε. Επίσης δεν τρώμε κάτι, οπότε δεν λειτουργεί και η αίσθηση της γεύσης. Η ακοή απενεργοποιείται, το ίδιο και η αφή. Η αίσθηση που δεν παύει να λειτουργεί και κατά τη διάρκεια του ύπνου είναι η όσφρηση.

Όλοι γίναμε δέσμιοι αθώων ψεμάτων

Πάντα καταλάβαινα την ανάγκη κάποιων «ψεμάτων» σε ένα κοινωνικό επίπεδο. Υπάρχει ο Άγιος Βασίλης για τα παιδιά, το «διάβασε για να πας καλά στη ζωή σου» για τους έφηβους, «κάνε υπομονή και οι κόποι σου θα ανταμειφθούν» για τις ηλικίες 25-50, «υπάρχει παράδεισος για τις ηλικίες 80+. Διάφορα «white lies», χωρίς σκοπό να εξαπατήσουν, αλλά να θρέψουν το πιο ανθρώπινο συναίσθημα. Την ελπίδα.

Ψεματάκια που σε λίγες περιπτώσεις βγαίνουν αληθινά. Κάποια παιδάκια «είδαν» τον Άγιο Βασίλη, κάποιοι έφηβοι όντως πήγαν καλά στη ζωή τους επειδή διάβαζαν, κάποιοι άλλοι ανταμείφτηκαν για τους κόπους τους. Για παράδεισο δεν ξέρω, με κανέναν που να γύρισε από τους νεκρούς δεν έχω μιλήσει ακόμα.

Αυτό το μικρό ποσοστό που αυτά τα «socially correct ψέματα» βγήκαν αληθινά είναι ο λόγος που συνεχίζουν να υπάρχουν. Για να παρακινούν, να δίνουν ελπίδα, να σε βγάζουν από τη λούπα του «όλα μάταια». Εδώ, όμως, είναι το εύκολο σημείο παρανόησης, που μπορεί να συνθλίψει άτομα όλων των ηλικιών. Όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τη πραγματικότητα.

Υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ μιας ιδέας και μιας πράξης. Η ιδέα είναι εύκολη, όλοι μπορούν να την έχουν αδάμαστα, χωρίς καν να βγουν από το σπίτι τους. Μια απλή συζήτηση αρκεί να σου αλλάξει την οπτική και να σε γεμίσει αυτοπεποίθηση, να νιώθεις ότι προχωράς και σείονται τα κτήρια δίπλα σου.

Η ευκολία της ιδέας, όμως, την κάνει βαρύ ναρκωτικό. Μπαίνει μέσα σου και γίνεται αυτοσκοπός σου. Είμαστε φτιαγμένοι για να πιστεύουμε σε ιδανικά και ιδέες, για να πιανόμαστε από αυτές και να προσπαθούμε να τις υλοποιήσουμε.

Γιατί δεν υπάρχει «Υπ΄αριθμόν ένας»;

Πρόκειται για ένα πολύ συχνό λάθος που κάνουμε τόσο στον γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο:

Γιατί όταν κλαίμε «τρέχει» και η μύτη μας;

Θα έχεις παρατηρήσει πως, όταν τα δάκρυα πέφτουν βροχή από τα μάτια σου, αρχίζει να στάζει και η μύτη σου. Πού οφείλεται αυτό το φαινόμενο;

Η εξήγηση βρίσκεται στον μηχανισμό παραγωγής δακρύων και στην άμεση σύνδεση ματιών και μύτης:

Πόσο αλάτι στη διατροφή κάνει τελικά καλό στην υγεία μας;

Ερίζουν οι επιστήμονες

Οντάριο, Καναδάς

Η μέτρια ποσότητα αλατιού στο φαγητό είναι υγιεινότερη από την λίγη, υποστηρίζουν καναδοί ερευνητές, αντικρούοντας τα μέχρι σήμερα δεδομένα και προκαλώντας αντιδράσεις. Μάλιστα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός τάσσεται τόσο κατά του επιστημονικού εντύπου The Lancet που δημοσίευσε τη μελέτη, όσο και κατά του Δρ Άντριου Μέντε και των συνεργατών του που την εκπόνησαν. 

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου ΜακΜάστερ του Καναδά, με επικεφαλής τον
αναπληρωτή καθηγητή Κλινικής Επιδημιολογίας και Βιοστατιστικής, Άντριου Μέντε, ανέλυσαν στοιχεία για περισσότερους από 133.000 ανθρώπους, κατά μέσο όρο 55 ετών, σε 49 χώρες, εκ των οποίων οι 63.550 έπασχαν από υπέρταση.

Οι επιστήμονες συσχέτισαν την ποσότητα κατανάλωσης νατρίου (αλατιού) με την πιθανότητα καρδιοπάθειας, εγκεφαλικού επεισοδίου και πρόωρου θανάτου. Συμπέραναν ότι οι μόνοι τελικά που πρέπει να ανησυχούν για το αλάτι που καταναλώνουν, είναι αφενός όσοι ήδη έχουν υψηλή αρτηριακή πίεση και αφετέρου όσοι τρώνε πάρα πολλά αλμυρά τρόφιμα. 

Η μουσική είναι το καταφύγιο της ψυχής μας

Υπάρχει άραγε μεγαλύτερη χρονοκάψουλα από τη μουσική; Όλες εκείνες οι στιγμές που συνδυάσαμε με τραγούδια και έμειναν χαραγμένα ανεξίτηλα για πάντα στην ψυχή μας. Μνήμες που στο άκουσμα ενός τραγουδιού γίνονται χαμόγελα, δάκρυα, λησμονιά, θυμός, τύψεις, πόνος. Εκεί που νομίζουμε πως το παρελθόν έχει ξεκολλήσει από πάνω μας έρχεται ένας ήχος ή μια μελωδία να μας υπενθυμίσει πως στο υποσυνείδητό μας υπάρχει ακόμη ένα πικ απ και χιλιάδες δίσκοι εικόνων πατημένων πάνω σε νότες και ακούσματα.

Υπάρχουν έντονες στιγμές στη ζωή μας, είτε χαράς είτε λύπης, που η μουσική αποτελεί τη μοναδική διαφυγή των σκέψεών μας. Όλοι λίγο πολύ έχουμε συνδυάσει ένα χωρισμό μας με μία τεράστια γκάμα λυπημένων τραγουδιών. Εκεί που τα αυτιά τρέφουν το ξέσπασμα της ψυχής και τα μάτια αφήνονται σε δάκρυα που περνούν στην αιωνιότητα του είναι μας. Όσα χρόνια και να περάσουν πάντα στο άκουσμα αυτών των ήχων και στίχων, κάτι θα ανατριχιάζει μέσα μας και θα πονάει. Σε περιπτώσεις χαράς και έντονου ενθουσιασμού χρειαζόμαστε και τις κατάλληλες μελωδίες για να εκτονωθούμε και να νιώσουμε ακόμη καλύτερα.

Ο τραγουδιστής, ο τρόπος ερμηνείας του, η μελωδία, οι στίχοι και η διάθεση που βγάζει το τραγούδι είναι αρκετά για να επηρεάσουν την ψυχολογία μας και να μας μεταφέρουν στο χρόνο. Στη διάσταση του χρόνου αποτυπώνονται όλα μας τα συναισθήματα αναμεμειγμένα με διάφορα τραγούδια. Νύχτες αξημέρωτες που είχαμε το ραδιόφωνο να παίζει αλλά εμείς δεν είμασταν εκεί. Είχαμε κλείσει απαλά τα μάτια και βρισκόμασταν στο παρελθόν μας, εξερευνώντας όλες εκείνες τις στιγμές που αντιστοιχούσαν στη μελωδία. Λένε πως ο γιατρός των πάντων είναι ο χρόνος, μα ο γιατρός της ψυχής είναι σίγουρα η μουσική.

Περίπτωση 49χρονης ασθενούς φέρνει πιο κοντά το τέλος των αντιβιοτικών

Δυσοίωνο νέο

Δυσοίωνο νέο αποτελεί η ανακοίνωση αμερικανών γιατρών ότι υπάρχει ασθενής όπου και το ισχυρότερο αντιβιοτικό είναι αναποτελεσματικό. Η είδηση έρχεται να επιβεβαιώσει τους φόβους των επιστημόνων ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται ενώπιον μιας εποχής χωρίς επαρκή και κατάλληλα αντιβιοτικά.Νέα Υόρκη

Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ, πρόκειται για μια 49χρονη γυναίκα που μολύνθηκε με ένα στέλεχος του βακτηρίου E.coli, το οποίο αποδείχθηκε ανθεκτικό ακόμη και στην κολιστίνη, ένα ισχυρό αντιβιοτικό τελευταίας καταφυγής, το οποίο χορηγείται όταν όλα τα άλλααντιβιοτικά έχουν φανεί αναποτελεματικά. Ωστόσο, και η κολιστίνη απεδείχθη ανίκανη να εκκαθαρίσει τη λοίμωξη.

Προς το παρόν, παραμένει άγνωστο πώς η ασθενής -η οποία δεν είχε κάνει κάποιο ταξίδι το προηγούμενο πεντάμηνο- μολύνθηκε από το εν λόγω υπερ-ανθεκτικό μικρόβιο, το οποίο ανιχνεύθηκε στα ούρα της τον προηγούμενο μήνα. Το ίδιο μικρόβιο είχε εντοπισθεί αρχικά, στο τέλος του 2015, σε ένα μικρό αριθμό ζώων και ανθρώπων στην Κίνα και, στη συνέχεια, στην Ευρώπη.

Οι αμερικανικές αρχές εικάζουν ότι η γυναίκα μπορεί να το κόλλησε από τρόφιμο ή από κάποιον άλλο που ήταν μολυσμένος.

Οι συναισθηματικές πρώτες βοήθειες

Τι κάνουμε όταν το σώμα ασθενεί; Εκ πρώτοις θορυβούμαστε. Κατά δεύτερο λόγο, ψάχνουμε να απευθυνθούμε στον αρμόδιο γιατρό. Ο ψυχολόγος και συγγραφέας Guy Winch μας δίνει μια εκπληκτική επιχειρηματολογία σχετικά με το πόσο μεγάλη είναι η διάκριση που γίνεται μεταξύ σωματικής και ψυχικής υγείας. Τί κάνουμε όταν τραυματιζόμαστε; Στρεφόμαστε αμέσως στις πρώτες βοήθειες. Γιατί όταν υπάρχει ψυχικός τραυματισμός (θλίψη, απώλεια, πένθος) δεν αναζητάμε συναισθηματικές πρώτες βοήθειες;

Σε ομιλία του  ο συγγραφέας του «Emotional First Aid» μας αναφέρει το εξής χαρακτηριστικό γεγονός. Ένα παιδί πέντε χρονών βρίσκεται ανεβασμένο σε ένα σκαμπό μπροστά στο νιπτήρα του μπάνιου του και πλένει τα δόντια του. Ξαφνικά γλιστράει και πέφτει από αυτό και γρατζουνάει το γόνατό του. Αμέσως αναζητά στο κουτί του μπάνιου με τις πρώτες βοήθειες ένα χανζαπλάστ. Είναι μόνο πέντε χρονών και έχει πλήρη συνείδηση ότι εάν η πληγή του μείνει ακάλυπτη στα μικρόβια θα μολυνθεί. Γνωρίζει επίσης τα πάντα περι στοματικής υγιεινής. Γιατί, όμως, δε γνωρίζει τίποτα απολύτως περί συναισθηματικής ... υγιεινής;

Δεν διδάσκουμε στα παιδιά μας τίποτα που να αφορά την όποια συναισθηματική φροντίδα των ίδιων αλλά και άλλων ανθρώπων. Στο σημείο αυτό καταλήγει ο γνωστός ψυχολόγος. Ασχολούμαστε με τα δόντια τους άπειρες ώρες, μα ελάχιστα εώς καθόλου με το μυαλό τους. Κι όμως! Οι τραυματισμοί που δεχόμαστε στην ψυχή από μικρά παιδιά έως ενήλικες είναι απείρως περισσότεροι από τους σωματικούς τραυματισμούς.

Οι νόμοι της ανθρώπινης ηλιθιότητας

Στη σύγχρονη κοινωνία στην οποία είμαστε αφομοιωμένοι, δυστυχώς η ηλιθιότητα αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα ορισμένων συνανθρώπων μας. Είναι ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης και το σύνολο των ενεργειών τους προκαλούν πλήγμα στον κοινωνικό ιστό. Η κλίση μάλιστα που δημιουργείται μεταμορφώνει τις πράξεις τους σε επιβλαβείς και εν τέλει τις καθιστά επικίνδυνες.

Σε αυτό το σημείο ίσως να μπορεί να προσδιοριστεί ότι η ηλιθιότητα δεν είναι μόνο θέμα βιολογικό αλλά συνάμα και κοινωνικό. Η μαθηματική απεικόνιση του Ευάγγελου Λεμπέση την οποία και παρουσίασε μέσα από τα έργα του «Η Τεραστία Σημασία των Βλακών εν τω Συγχρόνω Κοινωνικώ Βίω» και «De Imbecilitate» δικαιώνει πλήρως το προαναφερθέν συμπέρασμα. Στο «σταυρό» που σχηματίζουν οι άξονες συντεταγμένων, ο οριζόντιος άξονας μετρά το κέρδος που αποκομίζει το άτομο από τη δική του δράση και ο κάθετος το κέρδος που αποκομίζουν οι άλλοι από τη δράση του ατόμου αυτού. Το σημείο τομής των δύο αξόνων είναι το μηδέν, που σημαίνει ότι οι άξονες έχουν και αρνητικές τιμές, δηλαδή, απεικονίζουν και απώλειες.

Στον τόπο που ορίζουν οι αρνητικές τιμές και των δύο αξόνων βρίσκονται οι ηλίθιοι, στον τόπο που ορίζουν οι θετικές τιμές βρίσκονται οι ευφυείς, στον τόπο που ορίζουν οι θετικές τιμές του άξονα ιδίου οφέλους και οι αρνητικές τιμές του άξονα οφέλους των άλλων είναι οι κακοποιοί και στον τόπο των αρνητικών τιμών του άξονα ιδίου οφέλους και των θετικών τιμών του άξονα οφέλους των άλλων βρίσκονται οι αμαθείς. Στην παρούσα απεικόνιση στηρίχθηκε και ο Κάρλο Τσιπόλα για να μιλήσει για τους νόμους της ανθρώπινης ηλιθιότητας.

Ως ζήτημα θα έλεγε κανείς πως απαιτεί ιδιαίτερο χειρισμό γιατί κανένας δεν είναι εξ ολοκλήρου σίγουρος ότι μπορεί να εξαιρέσει τον εαυτό του από αυτή την κατηγορία ατόμων.