Ο δυόσμος χρειάζεται μόνο μία γλάστρα και άφθονο νερό, για να σας ξετρελάνει με το άρωμά του.
Πήρε το όνομά του από τη νύμφη Μίνθη, την οποία ερωτεύτηκε κάποτε ο θεός του Κάτω Κόσμου, ο Άδης, προκαλώντας την οργή της συζύγου του, Περσεφόνης. Η Περσεφόνη κυνήγησε την άτυχη νύμφη και όταν την βρήκε σε ένα βουνό της Μεσσηνίας την ποδοπάτησε μέχρι θανάτου. Η Μίνθη για να σωθεί μεταμορφώθηκε σε φυτό το οποίο, σε κάθε πάτημα της Περσεφόνης, ανέδιδε ένα υπέροχο άρωμα. Έτσι φύτρωσε για πρώτη φορά το αρωματικό φυτό που ονομάστηκε μίνθη από τους Έλληνες και οι Λατίνοι το είπαν mentha.
Μία ποικιλία της μίνθης ή μέντας είναι ο ηδύοσμος (από το ηδύς=γλυκός και οσμή), που πλέον ονομάζουμε δυόσμο. Στην αρχαιότητα ήταν σύμβολο της ελπίδας και το χρησιμοποιούσαν στις ταφικές τελετές, αλλά και στον «κυκεώνα», το ποτό που έπιναν οι μύστες στα Ελευσίνια Μυστήρια. Στην ελληνική κουζίνα χρησιμοποιείται ευρύτατα ως αρωματικό σε σαλάτες, στους κεφτέδες, στις τυρόπιτες και σε σάλτσες. Αλλά ο δυόσμος από την αρχαιότητα ήδη είχε πολλές ακόμα χρήσεις.













