Μην φοβάσαι αυτόν που σου μιλάει σταράτα

 

Μην φοβάσαι αυτόν που σου μιλάει σταράτα. 

Κάνει ξεκάθαρο τον σκοπό του και τις διαθέσεις του. 

Απομένει στην κρίση την δική σου αν θες να τον ακούσεις ή όχι.

Να φοβάσαι, 

ή μάλλον να τρέμεις, 

αυτόν που με τέχνη σου ψιθυρίζει στο αυτί . 

Πνευματικὰ …νεόπλουτοι καὶ …νεόπτωχοι!!!

Υπάρχουν δυο είδη ανθρώπων. Από την μια είναι αυτοί που βλέπουν τον Πύργο του Άιφελ και πέφτουν ξεροί. Ή το Big Ben. Ή το Άγαλμα της Ελευθερίας. Δέος! Ανοίγουν το στόμα σαν χάνοι και ξεχνούν και Παρθενώνα και Επίδαυρο και Ολυμπία.
Είναι οι λεγόμενοι πνευματικά νεόπλουτοι. Φράγκικο και ξενικό νά‘ναι, και ό,τι νά’ναι.
Lady Gaga και ξερό ψωμί.
Φλώροι και ξενολιγούρια με περικεφαλαία.
Από την άλλη, είν’ οι άλλοι. Να παίζει μόνο ο μπαγλαμάς και το κλαρίνο. Ποιος Μότσαρτ και Ραχμάνινοφ. Εδώ είναι Ελλάδα ρε, δώσαμε πολιτισμό και φώτα στους βαρβάρους. Ποιος είναι ο Ντα Βίντσι και η κυρία του που μισογελάει; Ποιος είναι ο Κάφκα και ο Νίτσε; Εδώ έχουμε προγόνους ένδοξους. Τον Πλούταρχο τον Γιάννη και τον άλλο τον Ανδρών επιφανών πάσα η γη μπάφος.
Άντε χαθείτε από δω κουτόφραγκοι, όταν εμείς φτιάχναμε παρθενώνες, εσείς… Αρκεί.
Μικρόμυαλοι και κουτσαβάκια με περικεφαλαία.

Πετάξτε από πάνω σας την ψευτιά! (Φώτης Κόντογλου)

 

Τί μεγαλομανία σ᾿ ἔχει πιάσει, ἀδελφέ μου, καὶ δὲν βρίσκεις ἡσυχία καὶ χτίζεις πατώματα ἀπάνω στὰ πατώματα, κι᾿ ἔχεις δυὸ τρία αὐτοκίνητα καὶ κότερα καὶ κάθε λογῆς μάταια πράγματα!
Γύρισε καὶ κύτταξε καὶ τὸν ἀδελφό σου, νὰ δροσισθεῖ ἡ ψυχή σου μὲ τὴν εὐλογημένη καλωσύνη, ποὺ τὴν ξεράνανε τὰ τσιμέντα, οἱ ψεύτικες κουβέντες, οἱ συμφεροντολογικὲς παρέες, οἱ συνοφρυωμένες ἀξιοπρέπειες. Ἂν δὲν μπορεῖς νὰ κάνεις θυσίες, τουλάχιστον νὰ συχαθεῖς τὴν ἀδικία. Μὴν ἀδικεῖς. Ἡ ἀδικία εἶναι σιχαμερὴ στρίγγλα, χωρίστρα τῶν ἀνθρώπων, ἀνθρωποκτονία σὰν τὸν πατέρα τὸν σατανᾶ.
Τί θὰ δίνανε πολλοὶ ἀπ᾿ αὐτούς, ποὺ κερδίσανε τὸν κόσμο καὶ χάσανε τὴν ψυχή τους, γιὰ νὰ νοιώσουνε ὅ,τι νοιώθουνε οἱ ἄλλοι ποὺ δὲν χάσανε τὴν ψυχή τους! Ἂν τύχει νὰ ξεκόψει κανένας τέτοιος ἀπὸ ψεύτικη παρέα του καὶ βρεθεῖ στὴ συντροφιὰ τῶν ἁπλῶν, τῶν ἀχάλαστων, νοιώθει πὼς ζεῖ ἀληθινὰ καὶ σὰν ἀπογευθεῖ τὰ ἁγνὰ αἰσθήματα ὕστερα ἀπὸ τὴ ψευτιά, καταλαβαίνει τέτοια χαρά, ποὺ κάνει σὰν τὸν ἄνθρωπο ποὺ ξαναγεννήθηκε, σὰν τυφλὸς ποὺ εἶδε τὸ φῶς του.

1453: Η πιο συγκλονιστική αφήγηση της Αλωσης

Η Αλωση της Πόλης

Oι παλιές προβλέψεις το έλεγαν:

«Η Πόλη που έχτισε ο γιος της Αγίας Ελένης, ο ισαπόστολος και Μέγας Κωνσταντίνος, θα ζήσει .1000 χρόνια. Και θα χαθεί, είχαν πει οι αστρολόγοι, όταν θα βασιλεύσει πάλι κάποιος Κωνσταντίνος, γιος κι αυτός μιας μάνας που θα ονομάζεται Ελένη. (σ. Ελένη Δραγάτση).

«Και τα τελευταία μεσάνυχτα της ύστατης αγωνίας θα αρχίσουν μετά την πανσέληνο του Μαΐου».

Το ΄λεγαν κι αυτό οι παλιές προφητείες. (Από Μαριάννας Κορομηλά: «Η ύστατη αγωνία της Βασιλεύουσας»)

Ωστόσο παρ΄ όλον ότι τα κακά σημεία και οι προβλέψεις νόμιζε κανείς πως έβγαιναν σωστές, η πίστη πως με τη βοήθεια του Θεού η Πόλη θα σωζόταν, καθώς αυτό επιβεβαιωνόταν με νίκες της απίστευτες στις αδιάκοπες επιθέσεις των πολιορκητών, ήταν βαθειά ριζωμένη στις ψυχές των πολιορκημένων.

Και για άλλη μια φορά στις 23 του Μάη το ίδιο βράδυ άρχισε από το εχθρικό στρατόπεδο ατελείωτο κανονίδι.

Το κάστρο χτυπιόταν από όλες τις μεριές και με το πυροβολικό και με το μεγάλο κανόνι του Ουρβάνου, το πρωτοποριακό της εποχής.

Κεραυνός στην Κνωσό – Αρκετοί τραυματίες τουρίστες

Κεραυνός “έστειλε” στο νοσοκομείο γκρουπ Ρώσων τουριστών που περιηγούνταν στον αρχαιολογικό χώρο – Κινητοποίηση από το ΕΚΑΒ για διακομιδή των τραυματιών

Από κεραυνό “χτυπήθηκε” λίγο πριν τις 10:00 ο αρχαιολογικός χώρος της Κνωσού. Ο κεραυνός “έπεσε” σε δέντρο κάτω από το οποίο είχε συγκεντρωθεί ένα γκουπ Ρώσων τουριστών  για να προστατευθούν από τη βροχή.

Από τον εκκωφαντικό θόρυβο έπεσαν στο έδαφος τρομοκρατημένοι με αποτέλεσμα να τραυματιστούν. Μάλιστα αυτόπτες μάρτυρες αναφέρουν πως οι τραυματίες φώναζαν πως δεν αισθάνονται τα πόδια τους.

Το Ρομποτικό Τσιτάχ πέρασε στο επόμενο επίπεδο, υπερπηδάει εμπόδια! (Βίντεο)

Ένα άλμα για τη ρομποτική ανάπτυξη... οι ερευνητές του MIT που δημιούργησαν το ρομποτικό τσιτάχ το εκπαίδευσαν να βλέπει και και να πηδάει πάνω από εμπόδια καθώς τρέχει - κάνοντας το, το πρώτο τετράποδο ρομπότ που τρέχει και πηδάει πάνω από εμπόδια αυτόνομα. 

Βρέθηκε Αρχαίος Πυρηνικός Αντιδραστήρας στην Αφρική;;;

Ίσως πρόκειται για την μεγαλύτερη ανατροπή της ανθρωπότητας. Δεν είναι μόνο το γεγονός αυτό καθ'αυτό, δεν είναι μόνο οι συνθήκες κάτω από τις οποίες φτιάχτηκε και λειτούργησε, αυτός ο αρχαίος πυρηνικός αντιδραστήρας, είναι επιπλέον και ποιοί τον έφτιαξαν και τον δημιούργησαν πριν από 1,8 δισεκατομμύρια χρόνια... Καλά διαβάσατε.

Το 1972, ένας εργαζόμενος σε εργοστάσιο επεξεργασίας πυρηνικών καυσίμων παρατήρησε κάτι ύποπτο σε αναλύσεις ρουτίνας ουρανίου που πήραν από μια κανονική πηγή από την Αφρική. Το υπό μελέτη υλικό περιείχε τρία ισότοπα - δηλαδή τρεις μορφές με διαφορετικές ατομικές μάζες: ουρανίου 238, η πιο άφθονη ποικιλία, ουράνιο 234, το σπανιότερο και, τέλος, ουράνιο 235, το ισότοπο που είναι περιζήτητο, γιατί μπορεί να αντέξει μια αλυσιδωτή πυρηνική αντίδραση. Εβδομάδες ολόκληρες, οι ειδικοί της Γαλλικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (CEA) παρέμειναν μπερδεμένοι.

Στον φλοιό της γης, στο φεγγάρι, ακόμα και σε μετεωρίτες, μπορούμε να βρούμε ουράνιο 235 που να αποτελεί μόνο το 0,720 τοις εκατό του συνόλου. Αλλά στα δείγματα που αναλύθηκαν, τα οποία οποία προήλθαν από το Oklo στην Gabon, μια πρώην γαλλική αποικία στη δυτική Αφρική, το ουράνιο 235 αποτελείται μόνο από 0,717 τοις εκατό.

Η αποδοχή από τους άλλους είναι ένα σακούλι που δεν γεμίζει ποτέ, γιατί ότι βάζεις εκεί, τα αφαιρείς διπλά από την Ψυχή σου...

Όσοι είναι οι άνθρωποι, τόσες είναι και οι εντυπώσεις τους για εσένα. 

Ο ένας θα σε θαυμάζει, ο άλλος θα σε λυπάται, ο παράλλος θα σε θεωρεί ψωνάρα, τρελό, φαντασιόπληκτο, σχιζοφρενή, καλό, έξυπνο, όμορφο, άσχημο κλπ... δεν έχει τελειωμό όλο αυτό, όσο το τρέφεις μέσα σου.

 Η φυσική μας ζωή στηρίζεται στην αδυναμία μας να γνωρίσουμε τον Εαυτό μας και προσπαθούμε να βρούμε την ταυτότητά μας μέσω των εντυπώσεων των άλλων...

Η αγωνία μας να προβάλλουμε προς τα έξω μια αποδεκτή εικόνα δεν τελειώνει ποτέ...

Τα τελευταία λόγια 13 θανατοποινιτών πριν εκτελεστούν

Οι Serial Killers είναι οι χειρότεροι άνθρωποι που μπορούμε να φανταστούμε. Ταινίες τρόμου έγιναν σχετικά με αυτούς, επειδή οι ιστορίες τους είναι σχεδόν απίστευτες, ακόμη και στα πιο κυνικά μυαλά.

Τα λόγια τους - ιδιαίτερα τα πολύ τελευταία λόγια τους - είναι πραγματικά ανατριχιαστικά ...

Η ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΘΗΛΥΚΟΤΗΤΑ

Το μονοπάτι

Θυμάμαι, στο πατρικό μου σπίτι, υπήρχε ένα μικρό μονοπάτι που διέσχιζε την πίσω αυλή με πολλά ζιγκ-ζαγκ, σαν τον δρόμο ενός φιδιού, περνούσε κάτω απ' τον φράχτη και χανόταν ανάμεσα στα δέντρα, στο δάσος που εκτεινόταν σκοτεινό και πυκνό πέρα απ' τον φράχτη. 

Υπήρχε ένα μικρό μονοπάτι που διέσχιζε την πίσω αυλή ...

Θυμάμαι που περνούσα ατέλειωτες ώρες να περπατώ επάνω του, μόνο μέχρι τον φράχτη, και έβαζα με την παιδική μου φαντασία χιλιάδες σενάρια για το πού μπορεί να οδηγούσε, αν τύχαινε ποτέ να βγω έξω και να το ακολουθήσω μέχρι το τέρμα. 

Όταν έφτασα στα δεκατρία, οι γονείς μου εγκατέστησαν ηλεκτρικά φαναράκια στο σχήμα μανιταριών και λουλουδιών, και το βράδυ που άναβαν αυτόματα εγώ φανταζόμουν πως ήταν φώτα από νεράιδες που τα έβαζαν για να βλέπω πού πατάω. 

Υπήρχε κάτι πολύ περίεργο μ' εκείνο το μονοπάτι - είχαν γίνει πολλές απόπειρες να καλυφθεί, είτε από γκαζόν είτε από τσιμέντο είτε από οτιδήποτε. Ωστόσο, κάθε, μα κάθε φορά, με κάποιον τρόπο, στα σημεία που είχε καλυφθεί, είτε έσπαγε το τσιμέντο, είτε σκιζόταν ο χλοοτάπητας, είτε, γενικότερα, γινόταν μεγάλη ζημιά σ' εκείνο το συγκεκριμένο σημείο. Πάντα...... Ό, τι κι αν κάναμε. 

Μετά από μερικά χρόνια και πολλές αποτυχημένες απόπειρες κάλυψής του, τελικά αποφασίσαμε να το αφήσουμε στην ησυχία του. Όταν ήμουν δεκαεφτά, ο πατέρας μου είχε χαθεί. Έτσι απλά.

 Στην κηδεία δεν υπήρχε πτώμα για να το θάψουμε, κι έτσι η μητέρα μου αποφάσισε να γίνει μόνο μια νεκρώσιμη ακολουθία εις μνήμην του. Λίγους μήνες μετά τον θάνατο του μπαμπά, ήρθε και ο θάνατος της μητέρας μου. Αν και, για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν ήταν ακριβώς θάνατος. 

Απλά, και οι δυο τους είχαν χαθεί. Σαν κάποια χοάνη να τους είχε ρουφήξει για πάντα. Υπήρχαν διάφορες φήμες για τις συνθήκες θανάτου τους, και όλες ανεξαιρέτως αφορούσαν το φιδογυριστό μονοπάτι στην αυλή μας.

Ο ΗΡΩΪΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ ΆΓΙ Γ΄

Ο ΗΡΩΪΚΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙ ΤΗΣ ΣΠΑΡΤΗΣ 

Ο Άγις της Σπάρτης μπροστά από τα τείχη της Μεγαλόπολης 

" Ω ξείν, αγγέλλειν Λακεδαιμονίοις ότι τήδε

κείμεθα τοις κοίνων ρήμασι πειθόμενοι". 

[Σιμωνίδης]

Το επίγραμμα αυτό του Σιμωνίδη μπορούσε επίσης κάλλιστα να γραφτεί και για τον Άγι Γ΄τον Βασιλιά της Σπάρτης αφού και εκείνος σκοτώθηκε ηρωϊκά:Σπάρτας άξιος μησάμενος... αφού πρώτα άξια για την Σπάρτη κατόρθωσε!!!

Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την καταστροφή και την ισοπέδωση της Θήβας, την σφαγή, την υποδούλωση και την πώληση, όσων εκ των Θηβαίων γλύτωσαν από την σφαγή, ως δούλων από τους Μακεδόνες του Αλεξάνδρου [1], οι μόνοι που είχαν το θάρρος να εξεγερθούν εναντίον της Μακεδονίας ήταν οι Σπαρτιάτες. Ο Βασιλιάς της Σπάρτης Άγις Γ΄επεδίωξε να τεθεί επικεφαλής του αντιμακεδονικού αγώνα και πέτυχε να συνασπίσει τους δυσαρεστημένους Έλληνες"συμφρονήσαι περί της ελευθερίας", εκτός των Αθηναίων που παρέμειναν ουδέτεροι, απαθείς, δεν κινήθηκαν και κράτησαν τις 100 τριήρεις που είχαν στην Μουνιχία και σ΄άλλα λιμάνια. Στην μάχη όμως της Μεγαλόπολης, τον Ιανουάριο του 330 π.Χ, ο Αντιβασιλέας και τοποτηρητής του Αλεξάνδρου στην Μακεδονία, Αντίπατρος συνέτριψε τους Σπαρτιάτες και τους συμμάχους τους και ο ίδιος ο Βασιλιάς της Σπάρτης Άγις Γ΄ σκοτώθηκε ηρωϊκά μαχόμενος.  

ΤΟΥ ΘΡΗΝΟΥ ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ

Παράξενο ταξίδι η ζωή μας,
την μια ψηλά σε πάει το κύμα,
την άλλη της ταραγμένης θάλασσας

η αλμύρα σε σκεπάζει.

Και οι πράξεις μας γίνονται σκιές

και σκοτεινοί συνοδοιπόροι

που το παρόν και το μέλλον μας ορίζουν.

Κι αν δεν προσέξεις,

πάντα στα ίδια θα ξαναγυρνάς,

κι αν δεν προσέξεις,

τίποτα δεν θα βρίσκεις για να το κυνηγάς.

Το άπιαστο όνειρο θα αναζητάς,
αλλά έπαθλό σου πάντα η μοναξιά. 

ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

ΕΑΛΩ Η ΠΟΛΙΣ.... 29 Μαίου 1453 ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΑΘΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΣ - Πίνακας του Γιάννη Νίκου

Ο ΜΩΑΜΕΘ Β΄ Ο ΠΟΡΘΗΤΗΣ ΠΡΟ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Η ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Παγκράτιο το παράλιο ή κρινάκι της άμμου

Θα μιλήσουμε για ένα από τα πιο όμορφα αγριολούλουδα, τα λευκά αρωματικά κρινάκια που ξεφυτρώνουν προς το τέλος του καλοκαιριού , σε αμμώδεις και όχι πολυσύχναστες παραλίες της Κρήτης, της Κύπρου, αλλά και σε άλλες μεσογειακές τοποθεσίες.

Η επιστημονική του ονομασία είναι pancratium maritimum, παγκράτιο το παράλιο και είναι προστατευόμενο φυτό, καθώς κινδυνεύει επικίνδυνα από τους τουρίστες.
Η ονομασία του, παν + κραταιό «παντοδύναμο», αιτιολογείται τόσο από τις φαρμακευτικές του ιδιότητες, όσο και από το γεγονός ότι επιβιώνει και ευδοκιμεί στις δυσμενείς συνθήκες της παραλίας, εκμεταλλευόμενο ακόμα και τη νυχτερινή υγρασία της.

Το άνθος αυτό είναι ήδη γνωστό από τις Μινωικές τοιχογραφίες στην Κρήτη , στο ανάκτορο της Κνωσού που ήρθαν στο φως από τον Άγγλο αρχαιολόγο Έβανς (1896), καθώς και από τις υστεροκυκλαδικές τοιχογραφίες στη Σαντορίνη μετά τις ανασκαφές από τον καθηγητή αρχαιολογίας Σπ. Μαρινάτο (1967-1972). 

Η ΕΠΤΑΧΟΡΔΗ ΛΥΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ

Η λύρα του Απόλλωνα ήταν ένα πολύ σημαντικό σύμβολο για την αρχαία Ελληνική Φιλοσοφία και Σκέψη.

 Ο αριθμός επτά θεωρείτο ιερός και μοναδικός και από τη ρίζα sept που προέρχεται και το όνομα του αριθμού προέρχεται και το επίθετο Σεπτός.

Ο μύθος που είναι χαρακτηριστικός μας παραδίδεται από λίγους στίχους ενός Σατυρικού Δράματος του Σοφοκλή " Σάτυροι Ιχνευταί" που έχει σωθεί αποσπασματικά. 

Ο μύθος λέει τα εξής: 

ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΔΕΛΦΑΤΟ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ...ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 560 ΧΡΟΝΙΑ

Λυσασμένοι οι Οθωμανοί είναι έτοιμοι να μπουν στην Κωνσταντινούπολη και ο κόσμος έχει κλειστεί στην Αγία Σοφιά και κλαίει. Λέμε τι έγινε. Οι πολίτες της αυτοκρατορίας, ουδεμία σχέση με Σπαρτιάτες και Αθηναίους της κλασικής αρχαιότητας, το ‘χουν ρίξει σε ατέλειωτους ψαλμούς και προσευχές, ζητώντας τη βοήθεια του Θεού. Ο Αλάχ, όμως, κι αυτό λέει ο αποδυτηριάκιας, ήταν ενάντια στους Βυζαντινούς, όχι τόσο υπέρ των Τούρκων.

Το Βυζάντιο σα πολυεθνική δύναμη είχε σαπίσει. Είχε τελειώσει τον κύκλο του εδώ και δυο αιώνες πριν, τουλάχιστον. Ζήτημα χρόνου ήταν η κατάρρευση. Ποια κερκόπορτα, και ποια προδοσία την αποφράδα ημέρα. Σιγά, ωρέ, ότι χάθηκε το ματς από μια πόρτα.

Πυκνότητες – τροφή- ανάπτυξη μέρος 2ο

Το σώμα μας που τόσο πολύ το αγνοούμε και το έχουμε σε δεύτερη μοίρα παίζει τον σημαντικότερο ρόλο στον δρόμο της Πνευματικής διαδρομής. Εκεί μέσα σε αυτό το σώμα είναι που θα αναπτυχθεί η 

Νέα Βηθλεέμ για να γεννηθεί ο Ιησούς μέσα σε αυτό. Ένα σώμα ταπεινό και γεμάτο από μύρο, χρυσό και σμύρνα. Ένα σώμα το οποίο θα είναι γεμάτο από αγνότητα για να δεχτεί το Θείο Βρέφος. Τα σώματά μας εμείς τα φτάνουμε να αντικρίσουν τα άκρα, τα δοκιμάζουμε με διάφορους τρόπους, πολλές φορές υπερβαίνοντας τις ίδιες τους τις δυνατότητες και ιδιότητες. Ψάχνουμε να βρούμε μέχρι που αντέχουν και η αλήθεια είναι ότι αντέχουν πολύ. Αφού έχουμε δει σώματα να μεταβάλλονται, να αλλοιώνονται στον βωμό του «καλοπισμού», του «αθλητισμού». Που δεν υπάρχει μία διαδρομή σεβασμού, αλλά μία διαδρομή υπερβολής και κάποιες φορές και αναβολής, αφού κάνουμε χρήση διάφορα σκευάσματα για να μας ανεβάσουν τις επιδόσεις.

Πυκνότητες – τροφή- ανάπτυξη

Ο άνθρωπος έχει τρεις ορόφους στο σώμα του κατά τον Γκουρτζίεφ. Αυτοί οι 3 όροφοι, δεν έχουν να κάνουν με τις διαστάσεις, αλλά με την ανάλογη υπόσταση που δέχεται ο άνθρωπος ανάλογα με την τροφή του. Όχι με την τροφή δεν εννοούμε την τροφή ως φαγητό, αλλά τροφή ως πυκνότητα. Η πυκνότητα – ποιότητα της τροφής έρχεται από τη επιλογή που θα κάνει ο άνθρωπος, δηλαδή ποιον δρόμο θα επιλέξει στην ζωή του. Ο ένας δρόμος είναι της Πνευματικής αναδόμησης της Πυκνότητας και η άλλη είναι της υλιστικής δομής.

Ο ένας δρόμος έχει το τίμημα του θανάτου συναισθηματικά, υλικά αλλά και τελικά πρακτικά. Αφού ο άνθρωπος της ύλης με την επιλογή αυτή βιώνει απώλειες συνέχεια και συνέχεια, μέχρι που χάνει εντελώς την αυτοκυριαρχία του σε όλους τους τομείς της υπόστασής του. Κυρίαρχος δεν είναι ο άνθρωπος που ελέγχει όλο το οικονομικό του δρώμενο, την υλική του περιουσία κλπ. Αλλά αυτός που είναι απόλυτα κυρίαρχος στην ολότητα του εαυτού του. Ο άνθρωπος που έχει καταφέρει να συνάψει σχέσεις συντροφικότητας με το εγώ του, το οποίο το έχει μετεκπαιδεύσει σε σύμμαχο ενότητας με την ψυχή του. Οι δύο μαζί εγώ- ψυχή δημιουργούν την γέφυρα που οδηγεί στην Είσοδο της Αίθουσας του Θρόνου. Ο Θρόνος αναδομείτε μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, όπου τότε η Περιουσία Της Θεικής Παρουσίας κατοικεί ολοκληρωτικά στον Πλανήτη. Ο άνθρωπος που έχει καταφέρει να φέρει τον Θρόνο του Θεού εντός του, αλλάζει απόλυτα τη βιολογική του σύσταση, δηλαδή πυκνότητα.

Θα' θελα να φωνάξω τ΄ όνομα σου

Θα θελα να φωνάξω τ΄ όνομα σου, αγάπη, μ΄όλη μου την δύναμη.

Να τ’΄ακούσουν οι χτίστες απ΄ τις σκαλωσιές και να φιλιούνται με τον ήλιο

να το μάθουν στα καράβια οι θερμαστές και ν΄ ανασάνουν όλα τα τριαντάφυλλα

Να τ΄ακούσει η άνοιξη και να ΄ρχεται πιο γρήγορα

να το μάθουν τα παιδιά για να μην φοβούνται το σκοτάδι,

να το λένε τα καλάμια στις ακροποταμιές,

τα τρυγόνια πάνω στους φράχτες να τ' ακούσουν οι πρωτεύουσες του κόσμου

και να το ξαναπούνε μ΄ όλες τις καμπάνες τους να το κουβεντιάζουνε τα βράδια

οι πλύστρες χαϊδεύοντας τα πρησμένα χέρια τους.