Προσκόλληση

29 Ιουνίου 1961.

Η αγάπη δεν είναι προσκόλληση.
Η αγάπη δεν φέρνει πόνο.
Η αγάπη δεν έχει απελπισία ή ελπίδα.
Η αγάπη δεν μπορεί να γίνει κάτι αξιοσέβαστο, μέρος της κοινωνικής τάξης.
Όλα τα βάσανα ξεκινούν από το ότι δεν υπάρχει αγάπη.

.

Το να έχουμε δικό μας κάποιον και κάποιος να μας έχει δικό του, θεωρείται σαν μια μορφή αγάπης. Αυτή η ακατανίκητη δύναμη να έχουμε κάτι δικό μας, ένα πρόσωπο ή ένα κομμάτι γης, δεν είναι μόνο αποτέλεσμα των απαιτήσεων της κοινωνίας και των περιστάσεων, αλλά κάτι που ξεπηδάει από μια πολύ πιο βαθιά πηγή. Έρχεται από τα βάθη της μοναξιάς...

Αλήθεια και Πνευματικές Παραδόσεις

γράφει η Βίκυ Χρυσού

Μελετώντας διάφορα θέματα στο χώρο της πνευματικότητας, της μεταφυσικής και του εσωτερισμού, ειδικότερα δε στα πλαίσια θρησκευτικών παραδόσεων, καταλήγει κανείς συχνά να αναρωτιέται το βάσιμο των "αληθειών" που δογματικά πρεσβεύουν... και το κατά πόσο τελικά το άτομο, αλλά και οι κοινωνίες γενικότερα βοηθιούνται πραγματικά μέσω αυτών...

Ετυμολογικά η λέξη παράδοση εμπεριέχει, όπως βλέπουμε παρακάτω, το ρήμα "παραδίδω".

 παράδοση  παραδίδω -> παρά+δίδω

παράδοση θηλυκό

1. το να παραδίδεις κάτι σε κάποιον, η μεταφορά ενός αντικειμένου σε κάποιον, το δόσιμο

-Το δέμα μάς ήρθε με παράδοση κατ`οίκον. αντώνυμα: παραλαβή

1. το να παραδίνεται κάποιος (πχ στον εχθρό ή ο καταζητούμενος στην αστυνομία)

1. η διδασκαλία της επόμενης ενότητας από τον καθηγητή ή τον δάσκαλο

το μάθημα αρχίζει με την εξέταση των διδαχθέντων και συνεχίζεται με την παράδοση

1. συνήθεια που τηρεί επί πολύ χρόνο ένα σύνολο, πχ τα έθιμα μιας χώρας που διατηρούνται από γενιά σε γενιά

η χώρα μας έχει μεγάλη παράδοση

Στο κείμενο τούτο επιθυμώ να τοποθετηθώ μόνον επί των πνευματικών-μεταφυσικών-υπαρξιακών ζητημάτων  στα πλαίσια παραδόσεων...  

“Τα αρπακτικά των κάδων σκουπιδιών και η Ανακύκλωση”

Γράφει ο Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

Άραγε… πόσα περισσότερα θα ήταν τα έσοδα των Δήμων, αν τα ανακυκλώσιμα υλικά που μαζεύουν οι αλλοδαποί με τα κλεμμένα από Super Market καρότσια, αποτελώντας μάλιστα πολλάκις και αιτία τροχαίων ατυχημάτων, περιλαμβάνονταν και αυτά στα Δημοτικά Έσοδα;
Και πριν προλάβει να ισχυριστεί κανείς πως οι Δήμοι δεν έχουν αρμόδια όργανα για να μεριμνήσουν, να θυμίσω πως το φαινόμενο αυτό παρατηρείται πολλά χρόνια πριν καταργηθεί η Δημοτική Αστυνομία.

Άνεμοι Αλλαγής

Εορτές Ανέμων

Η αλλαγή δεν πρόκειται ποτέ να γίνει από τους πολύ φτωχούς ανθρώπους και να γίνει θα καταλήξει σε πλιάτσικο γιατί είναι  πολύ πεινασμένοι. Δεν πρόκειται να προέλθει από τους πολύ πλούσιους ανθρώπους, έχουν διαφθαρεί και αισθάνονται ισχυροί στην θνητότητα τους μέχρι να έρθουν αντιμέτωποι και τότε είναι αργά. 

Δεν θα την αναδείξουν πολεμοχαρείς άνθρωποι και οι ιδεολογίες τους και δεν θα την προωθήσουν παθητικοί ειρηνόφιλοι συγκαταβατικοί . Ούτε οι φανατικοί θρησκόληπτοι, ούτε οι φανατισμένοι άθεοι. Ούτε αυτοί που λατρεύουν τους Εσκιμώους παράφορα και τους προσκυνούν, ούτε αυτοί που τους μισούν και θέλουν να τους εξοντώσουν. 

 Ούτε αυτοί που στην χώρα τους ντύνονται και συμπεριφέρονται σαν Εσκιμώοι και στην χώρα των Εσκιμώων ξεχνούν την καταγωγή τους.

Ένα ιδιαίτερο γραφείο

Ένα έπιπλο διακοσίων ετών και πάνω, που κρύβει πολλά μυστικά. Οι μηχανισμοί που έχει είναι πολύπλοκοι και με το πάτημα ενός κουμπιού κάνουν απίθανα πράγματα. Ένα πραγματικό έργο τέχνης που λειτουργεί άψογα μέχρι και σήμερα.

Οι κατασκευαστές του είναι οι Abraham (1711-1793) και David Roentgen’s (1743-1807). Το έπιπλο αυτό ανήκε στον βασιλιά Frederick William ΙΙ (1744 – 1797) που ήταν βασιλιάς της Πρωσσίας (περιοχή της Γερμανίας).

Απολαύστε τι είχαν φτιάξει οι άνθρωποι με τα απλά εργαλεία της εποχής, σε ένα βίντεο δυόμιση λεπτών περίπου.

Τα αφήνεις όλα την τελευταία στιγμή;

Πόσες φορές έχουμε μεταθέσει τις προγραμματισμένες μας ασχολίες για αύριο… για μεθαύριο ... και, τελικά, για ποτέ; Τελικά πείθουμε τους εαυτούς μας ότι είναι σωστή ενέργεια, προφασιζόμενοι ότι έχουμε κάτι σημαντικότερο να κάνουμε ή είμαστε κουρασμένοι. Ουσιαστικά τις αναβάλλουμε γιατί βαριόμαστε!

Γιατί όμως βαριόμαστε; Τι φταίει; 

Σύμφωνα με τους νόμους της Φυσικής, όλα τα σώματα αντιστέκονται στην μεταβολή της κινητικής τους κατάστασης. Οπότε την αναβλητικότητα θα την περιγράφαμε σαν μία τάση που υπάρχει στην ύλη, στα σώματά μας, που τα εμποδίζει να κινηθούν. Άρα, όταν αναβάλλουμε, αντιστέκεται το σώμα μας, γιατί “βολεύεται στην ακινησία”, γινόμαστε αδρανείς και ακίνητοι. Και ό, τι μένει ακίνητο, μένει στάσιμο..!!

Μπορούμε να μετατρέψουμε την αναβλητικότητα σε υπευθυνότητα; 

Ψυχολογικοί μηχανισμοί άμυνας του Εγώ στα παιδιά και τους εφήβους

Όταν αντιμετωπίζουμε αγχογόνες καταστάσεις ο οργανισμός μας αντιδρά αυτόματα -ψυχολογικά και σωματικά- με σκοπό τη μείωση του άγχους. Ουσιαστικά το άγχος είναι μια μορφή φοβικης αντιδρασης, εν απουσία βεβαίως κάποιας άμεσης, φυσικής απειλής. Στις περιπτώσεις άγχους δεν κινδυνεύουμε φυσικά με σωματική βλάβη, αλλά παρόλα αυτά είμαστε αντιμέτωποι με μια κατάσταση που φοβόμαστε ότι μπορεί μελλοντικά να θέσει την ευημερια μας σε κίνδυνο.

Όπως οι ενήλικες, έτσι και τα παιδιά αι οι έφηβοι έχουν αναπτύξει κάποιους βασιμούς μηχανισμούς άμυνας σε ψυχολογικό επίπεδο για την προσασία του Εγώ, της βασικής ψυχολογικής μονάδας που ταυτίζεται με την αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας. Σκοπός αυτού του μηχανισμού είναι η μείωση του άγχους, ώστε να μην απειληθεί η ψυχολογική ισορροπία του ατόμου. Υπό αυτό το πρίσμα, οι μηχανισμοί άμυνας είναι απολύτως υγιείς συμπεριφορές και αντιδράσεις όταν χρησιμοποιούνται για μιρά χρονικά διαστήματα. Εάν το παιδί χρησιμοποιεί συχνά μηχανισμούς άμυνας ή/και εάν ο στρεσογόννος παράγοντας συνεχίζει να το πιέζει για μεγάλο χρονικό διάστημα τότε αυξάνεται η πιθανότητα ανάπτυξης προβληματικών συμπεριφορών στο σπίτι και το σχολείο.

Πως αποθηκεύουμε τις ντομάτες;

Οι ντομάτες που αγοράζεις, οι ντομάτες που σου φέρνει η θεία από το χωριό, οι ντομάτες που κόβεις στο μποστάνι, πρέπει να αποθηκεύονται σωστά.

Δεν αποθηκεύονται όλες οι ντομάτες με τον ίδιο τρόπο.

Αλλιώς αποθηκεύεις τις ώριμες ντομάτες και διαφορετικά τις κάπως άγουρες.

Απαγορεύονται τα «απαγορεύονται τα σκυλιά»

Από τον Γιώργο Φραντζεσκάκη

Παρά τις πινακίδες σύμφωνα με τις οποίες «απαγορεύονται τα σκυλιά» σε πλατείες και πάρκα, να ένας νόμος που είναι με το μέρος των φιλόζωων και επιτρέπει την είσοδό τους παντού. Πάντα, όμως, υπό όρους.

Ουδέν σχόλιο για όποιον εμπνεύστηκε, επιμελήθηκε καλλιτεχνικά και τοποθέτησε τη συγκεκριμένη πινακίδα.

Στην Ελλάδα χαιρόμαστε δύο πρωτιές σε σχέση με τις πινακίδες στους δρόμους: είμαστε η μόνη χώρα όπου διάφοροι «καλλιτέχνες του σπρέι» καλύπτουν με σύμβολα και συνθήματα τις πινακίδες της τροχαίας («tagging» λέγεται αυτή η ανοησία στην αργκό του δρόμου), στέλνοντας ανυποψίαστους οδηγούς ανάποδα στο μονόδρομο ή αναγκάζοντάς τους να μαντέψουν «τι έλεγε κάποτε» αυτό το ρυπαρό ντενεκεδάκι που μοιάζει με STOP.

Επίσης, είμαστε η μόνη χώρα όπου ο καθένας -στην απόλυτη κυριολεξία- μπορεί να αναρτήσει μια πινακίδα απαγορεύοντας ό,τι τον ενοχλεί προσωπικά.

ΜΥΘΙΚΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑ: Ο ΜΟΝΟΚΕΡΟΣ

Αγαπητοί φίλοι και φίλες της μυθολογίας καλησπέρα σας.Σήμερα θα σας αναφέρω λίγα πράματα για τον Μονόκερο,το γνωστό άλογο με το κέρατο στο κεφάλι.

Ο Μονόκερος, ένα μυθικό ζώο που δεν έχει ρίζες ελληνικής αλλά σκανδιναβικής μυθολογίας. Κι όμως τον συναντούμε σε ινδικές ιστορίες και σχεδόν σε μύθους σε ολόκληρο τον κόσμο.


Μπορούμε να αναζητήσουμε τον πρόδρομο του Μονόκερου στην ελληνική μυθολογία, όπου αναφέρει ότι ο Δίας, ανατράφηκε από την Αμάλθεια, μια κατσίκα που αργότερα, εις ένδειξη ευγνωμοσύνης του Θεού, μεταμορφώθηκε στον αστερισμό Capella (λατινικά: κατσίκα). Σύμφωνα με μια εκδοχή του μύθου, ο Θεός έσπασε ένα από τα κέρατα και μέσα από αυτό ξεχύθηκε άφθονο φαγητό. Στις μεταγενέστερες εποχές το κέρας έγινε γνωστό ως κέρας της αφθονίας.

Σαν σύμβολο του φεγγαριού, το πλάσμα αυτό ανήκε στη Θεά Άρτεμη (στα λατινικά Diana), που ήταν Θεά της σελήνης και του κυνηγιού.

ΠΕΡΙ ΟΡΓΗΣ..

Οργη!

Νευρα,φωνες,διαμαρτυριες,κλαψες και δεν υπαρχει τελειωμος!

Τι οφελος εχουμε απο μια τετοια κατασταση που πολλες φορες κανει αξιολογους ανθρωπους να χανουν την "μαχη" και να γινονται μικροπρεπεις και γελοιοι?

Το κειμενο προερχεται απο το θεμα του Πλουταρχου Περι αοργησιας,και το Περι ευθυμιας..
Μονιμως πρεπει να εξεταζουμε την συμπεριφορα μας για να δουμε αν κανουμε καμια προοδο στην φιλοσοφια και κατ'επεκταση στην ψυχολογια μας.Οποιος θελει να περασει την ζωη του υγιης πρεπει συνεχως να ακολουθει αγωγη θεραπειας.

Η δυναμη της λογικης δεν ειναι οπως τα φαρμακα αλλα οπως η υγιεινη τροφη που γεννα αριστη κατασταση μαζι με μεγαλη ρωμη σε κεινους που την συνηθιζουν.

Αντιθετως ο θυμος μπορει να κανει πολλα τρομερα πραγματα οπως επισης και πολλα γελοια,γι'αυτο και ειναι το πιο μισητο απο τα παθη.

ΜΑΧΗ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ!

Το κειμενο αυτο απευθυνεται σε οσους ασκουνται στις πολεμικες τεχνες.

Ωστοσο,καλο ειναι να διαβαστει και απο οσους δεν ασχολουνται για να εχουν μια ιδεα.

Σημερα οι μεικτες πολεμικες τεχνες και το ufc βρισκονται στο απογειο της δοξας τους και ως συνεπεια αυτου παρα πολλοι ασκουνται σε αυτο το ειδος.

Το ufc ειναι αναμφισβητητα ο,τι πιο κοντα υπαρχει στην μαχη δρομου αφου επιτρεπονται σχεδον ολα τα χτυπηματα και οι λαβες.Και ειναι ευτυχημα που εχει επανελθει το παγκρατιο της αρχαιοτητας και μπορουμε και μεις σημερα να παρακολουθησουμε και να εξασκηθουμε σε ενα αθλημα σαν εκεινο.Ωστοσο,μπορει τα αγωνισματα αυτα να ειναι πολυ κοντα σε συνθηκες πραγματικης μαχης δρομου,ομως σε καμια περιπτωση εν τελει δεν εχει σχεση με μια πραγματικη μαχη!!

Και το χειροτερο ειναι πως μπορει η ενασχοληση με το mma να προσδωσει στον ασκουμενο μια ψευδαισθηση πως επειδη ασκειται σε αυτο μπορει να ανταπεξελθει ανετα σε μια πραγματικη μαχη.

Τα πραγματα ομως δυστυχως δεν ειναι ετσι ακριβως και θα εξηγησω το γιατι μεσα απο αποψεις που διατυπωθηκαν στο βιβλιο ΜΕΤΡΑΕΙ Η ΤΕΧΝΗ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ? του Μαρκ Μακγιανκ.

Ο Οδυσσέας στο έργο του Λιαντίνη

Η ανάρτηση αυτή θα προσπαθήσει να συγκεντρώσει σε μορφή σταχυολόγησης όσα έχει γράψει ο Λιαντίνης για τον Οδυσσέα στο έργο του. Κι ο λόγος είναι πως ο ομηρικός ήρωας αποτελεί βασική νοητική εποπτεία στο έργο του Λιαντίνη ενώ και στην προσωπική του ακόμη ζωή αποκαλούσε τον εαυτό του Οδυσσέα.

Ο ΕΞΥΠΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΪΚΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΡΟΥ

Την εικόνα του ακέραιου ανθρώπου την ιστόρησε μια για πάντα ο Όμηρος με το μύθο του Οδυσσέα. Του κλέφτη από μια σκοπιά. Του πανούργου, του απαρνητή των γυναικών και του γόη των τεράτων.

Εάν ο Οδυσσέας μας φαίνεται τέτοιος, υπάρχει ωστόσο και μια ηθική πλατύτερη από τη χριστιανική. Μια ηθική που το ιστορικό της ξετύλιγμα την κατάντησε στο σημείο, ώστε η ανεπάρκεια της γνώσης και η αδυναμία της βούλησής μας να την έχουν παροπλίσει. Εννοώ την ελληνική ηθική της ακμής, που συμβατικά τελειώνει όταν ο Πυθαγόρας ο Ρηγίνος ετελείωνε στους Δελφούς τον Ηνίοχο, το 476 π.Χ.

Έχω τη γνώμη πως μπροστά στην ελληνική αρετή οι άνθρωποι πισωπατούν, από τη στιγμή που αρχίζουν να την κατανοούν σε βάθος. Κι αυτό, γιατί δεν υποφέρει ο άνθρωπος τη διαμαντένια σκληρότητα της φύσης. Το τρομερό του ωραίου, που λένε οι ποιητές.

Ανακαλύφθηκε η Πρώτη Χριστιανική Εκκλησία

                                          Η είσοδος της υπόγειας εκκλησίας

Μάιος 6, 2014.

Από το Κέντρο Αρχαιολογικών Ερευνών της Ιορδανίας έγινε γνωστό ότι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν την «πρώτη χριστιανική εκκλησία στον κόσμο».

Η ανακάλυψη έγινε τη Δευτέρα στο χωριό Ριχάμπ, που βρίσκεται 40 χλμ βόρεια-ανατολικά του Αμμάν- πρωτεύουσα της Ιορδανίας.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι πρόκειται για χριστιανικό ναό που χρησιμοποιήθηκε μεταξύ του 33 και 70 μ.Χ και εντοπίστηκε κάτω από το ναό του Αγίου Γεωργίου στο χωριό Ριχάμπ, όπου τα θεμέλια του ναού ήταν η πρώτη χριστιανική εκκλησία.

Τα.... στραβά και τα ανάποδα της Τιμωρίας

Γιατί η τιμωρία δε διδάσκει στο παιδί καλή συμπεριφορά και υπευθυνότητα;

 

Γιατί οι γονείς τιμωρούν τα παιδιά;  Επειδή επιθυμούν να σταματήσουν μια κακή συμπεριφορά, να καταλάβουν το λάθος τους, να μάθουν ποια είναι η σωστή συμπεριφορά και να χρησιμοποιούν αυτή.  Οι γονείς επίσης επιθυμούν να αναθρέψουν υπεύθυνα παιδιά που ξέρουν να επανορθώνουν όταν κάνουν κάτι λάθος.  Με δυο λόγια, οι γονείς επιθυμούν να αναθρέψουν σωστά και καλά παιδιά.

Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι τιμωρώντας κάποιον του διδάσκουμε να κάνει το σωστό, άρα αν δεν τιμωρήσουμε κάποιον για το λάθος του θα μεγαλώσει κάνοντας το λάθος πράγμα!  Αυτό όμως είναι μια πολύ καταθλιπτική άποψη για το ανθρώπινο είδος!

Τι λένε οι έρευνες;

Οταν ανοίγει ο υπολογιστής, κλείνουν οι πόρτες -Συγκλονιστικό βίντεο για όσους ζουν μέσα στα social media

«Έχω 442 φίλους, αλλά είμαι μόνος μου. Τους μιλάω κάθε μέρα, αλλά κανείς τους δεν με ξέρει». Με αυτές τις φράσεις ξεκινά το βίντεο που έχει κάνει θραύση στο διαδίκτυο και μιλά για την απομόνωση που φέρνουν τα social media.

 Το «Look Up», όπως είναι ο τίτλος του, καλεί ουσιαστικά όσους το δουν να κάνουν ακριβώς αυτή την κίνηση. Να σηκώσουν το βλέμμα τους από υπολογιστές και smartphone μέσω των οποίων πιστεύουν ότι επικοινωνούν με τους άλλους, ενώ στην ουσία απομονώνονται. 

Eπειδή εκλογές έρχονται: Ποιος φοβάται ακόμα τη Μαλβίνα Κάραλη;

Ο ΤΑΖ παρακολουθεί παλιά προεκλογικά βίντεο εκπομπών της. Και αναρωτιέται, "ποιος φοβάται ακόμα και τώρα την Μαλβίνα Κάραλη;" Όλοι τους. Γι αυτό την εξόντωσαν. Όμως οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ. Κι αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος σας "ταπερμαναίοι".

Όχι, δεν είναι καθ' όλου υπερβολικό το "εξόντωσαν". Γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος να περιγράψεις το πως ένα από τα πιο λαμπερά μυαλά της "δημοσιογραφίας", με τεράστιο γκελ στο κοινό και αστραφτερή ατάκα, βρέθηκε προς το τέλος της ζωής της, αποκλεισμένη από όλα σχεδόν τα κυρίαρχα μίντια. 

Το δημοσιογραφία το βάζω σε εισαγωγικά γιατί ακόμα θυμάμαι την αλλεργία που της έφερνε η ταμπέλα "δημοσιογράφος". "Ότι θες κάνε, δημοσιογραφίλα μη μυρίσει ποτέ το δέρμα σου" μου έλεγε. 

"Σαν αυτούς τους κακομοίρηδες που νομίζουν ότι είναι κάποιοι επειδή γράφουν δημόσια την ανύπαρκτη αποψούλα τους, κι όταν είναι να πάνε να πάρουν συνέντευξη από κάποιον λένε με την έπαρση της χωριάτισσας, θα πάω να του κάνω μια συνέντευξη που θα τον γαμήσω. Σαν αυτούς που περιφέρονται με το βλέμμα του αρπακτικού στα γραφεία των εφημερίδων και ανοίγουν σαμπάνια μόλις γίνει ένα φονικό ή ένα σκάνδαλο γιατί βρήκαν κάτι να γράψουν".

Ο Παρατηρητής Εαυτός

.

.

Αυτό που συνήθως θεωρούμε ως εαυτό, έχει πολλές όψεις. Υπάρχει ο σκεπτόμενος εαυτός, ο συναισθηματικός εαυτός και ο λειτουργικός εαυτός ο οποίος κάνει τα πράγματα. Όλοι αυτοί μαζί συνιστούν τον εαυτό που μπορούμε να περιγράψουμε. Για παράδειγμα, μπορούμε να περιγράψουμε τη σωματική μας λειτουργία: πηγαίνουμε μια βόλτα, γυρίζουμε σπίτι, καθόμαστε. Συνήθως μπορούμε να περιγράψουμε πώς αισθανόμαστε όταν συγκινούμαστε ή αναστατωνόμαστε, τα αισθήματα μας εμφανίζονται, κορυφώνονται, και εξασθενούν σε ένταση. Μπορούμε επίσης να περιγράψουμε τις σκέψεις μας. Αυτές οι τρεις όψεις του εαυτού που μπορεί να περιγραφεί, αποτελούν τους πρωταρχικούς παράγοντες της ζωής μας.