Ο ίδιος ο τίτλος του έργου μας δείχνει την οπτική που υιοθετεί εδώ ο συγγραφέας-πέρα από τις έννοιες της κοινής ηθικής, πέρα από τις απόλυτες αξίες που έχουμε κληρονομήσει από την ιουδαιόχριστιανική παράδοση. Στην αντινομία καλό/κακό, που διέπει μαζί την αντινομία αληθές/ψευδές τον κατασκευασμένο από τον άνθρωπο κόσμο, ο Νίτσε αντιπαρατάσει ένα δυνατό «ΝΑΙ» σε ό,τι μεγεθύνει, ομορφαίνει, εντείνει τη ζωή. Έτσι, το έργο έχει ως στόχο του τον Χριστιανισμό, τον Σοσιαλισμό και τον Μηδενισμό, θεωρώντας τον δεύτερο, λογική κατάληξη του πρώτου και τον τρίτο, μοιραία συνέπεια των δύο άλλων μαζί…
- Αποφθέγματα & Αιχμές
1. Η αγάπη για έναν είναι βαρβαρότητα, διότι εφαρμόζεται εις βάρος των υπολοίπων. Το ίδιο ισχύει και για την αγάπη για τον θεό.
2. «Αυτό έκανα», λέει η μνήμη μου-«Δεν μπορεί να το έκανα αυτό», λέει η περηφάνια μου. Στο τέλος, η μνήμη αρχίζει να υποχωρεί…
3. Η γυναίκα, μαθαίνει να μισεί, στον βαθμό που ξεμαθαίνει να γοητεύει.
4. Δεν υπάρχουν καθόλου ηθικά φαινόμενα, αλλά μόνον ηθική ερμηνεία των φαινομένων.
5. Ακόμα και η παλλακεία έχει διαφθαρεί, από τον γάμο.
6. Τιμωρείται κανείς, περισσότερο για τις αρετές του.
7. Στην εκδίκηση και στον έρωτα, η γυναίκα είναι πιο βάρβαρη από τον άνδρα.
8. Αν ο δεσμός δεν πρέπει να σπάσει, θα πρέπει πρώτα να δοκιμάσεις να τον κόψεις.







.jpg)