Τέσσερις τρόποι για να εκτιμήσουμε την αξία της επιτυχίας μας

Είναι σύνηθες το φαινόμενο και πραγματικά προκαλεί μεγάλη έκπληξη όταν επιτυχημένοι επαγγελματικά άνθρωποι δεν αναγνωρίζουν την αξία των επιτευγμάτων τους. Αυτή είναι μια σημαντική αλλά και μια σοβαρή μορφή φοβίας την οποία επιμελώς κρύβουν όσοι θεωρούνται επιτυχημένοι, ώστε κανείς να μην μπορέσει να ανακαλύψει για αυτούς ότι δεν μπορούν να αισθανθούν την αξία των όσων έχουν καταφέρει.

Αυτή η αμφιβολία των επιτυχημένων ανθρώπων για τον ευαυτό τους και τα επιτεύγματα τους έχει ονομαστεί “σύνδρομο-απάτης”. Συνήθως το συγκεκριμένο σύνδρομο χαρακτηρίζει τα άτομα τα οποία δεν μπορούν να αναγνωρίσουν αυτά που τους αναλογούν μετά από κάποια επιτυχία τους. Νιώθουν συνέχεια ανικανοποιήτοι και ξεπερνούν πολύ εύκολα μια επιτυχία, τόσο εύκολα σχεδόν σαν να μην υπηρξε ποτέ και φτάνουν στο σημείο να κυνηγούν άμεσα την επόμενη. Εμφανίζουν τάσεις τελειομανίας σε πολύ μεγάλο βαθμό και μπορούν να νιώσουν καλά μόνο όταν θέτουν νέους στόχους.

Τέσσερις τρόποι για να σταματήσουμε να αμφιβάλουμε για τον εαυτό μας:

ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΣΚΕΨΕΙΣ , ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΠΡΑΞΕΙΣ.

Θα χαθούμε σαν δάκρυα μέσα στον ωκεανό έλεγε σε μια γνωστή ταινία μια ανθρώπινη ρέπλικα..

Είμαστε άνθρωποι. Αλήθεια τι είναι τελικά αυτό το πλάσμα που ονομάζεται άνθρωπος. Κοιτάχτε λίγο γύρω, φέρτε στο μυαλό σας όλη τη φύση, ότι γνωρίζετε και ότι έχετε ακούσει πως υπάρχει. Μέσα σε ένα ατέλειωτο παράδεισο, γεμάτο από κάθε είδος πανίδας και χλωρίδας, υπάρχει ο άνθρωπος. Ο κυρίαρχος τελικά του πλανήτη. Οι θεωρίες για την εξέλιξη μας πολλές. Όμως έτσι απλά ας αναρωτηθούμε. Γιατί είμαστε αυτό που είμαστε? Είναι μια φυσική εξέλιξη ανάμεσα σε εκατομμύρια είδη, που ζουν κινούνται με τα ίδια δεδομένα, τη τροφή τους, την αναπαραγωγή τους, τις αγέλες τους με τις απλές καθημερινές συνήθειες, τον ήσυχο θάνατό τους, είναι φυσική εξέλιξη πως ένα από αυτά τα είδη, σε μια δυσανάλογη πορεία εξέλιξης, σηκώθηκε όρθιο, άρθρωσε λόγο, έβαλε μπρος πολύπλοκους μηχανισμούς σκέψης, και δημιούργησε μια αυτοκρατορία σε όλο το πλανήτη, κατακτώντας κάθε άκρη και δημιουργώντας αυτό που βλέπουμε, αυτό που είμαστε?

Η ίδια αυτή η φύση άφησε αυτό το παράξενο πλάσμα να είναι χιλιάδες χρόνια, όπως όλα τα άλλα, να τριγυρνά στα σπήλαια του, να αρπάζει το φαί του, να βγάζει άναρθρες κραυγές, και μέσα σε ένα ελάχιστο διάστημα σε αναλογία χρόνου βρέθηκε να φτιάχνει αυτοκρατορίες, απίστευτης πολυπλοκότητας και ακρίβειας τεράστια παλάτια, δρόμους, υδραγωγεία, ναούς, να γράφει σε διάφορες γλώσσες, να δημιουργεί τέχνες, πολιτισμό? Υπάρχει κάτι που δεν μπορεί να εξηγηθεί έτσι απλά. Δεν στέκει. Αν προσθέσουμε το σημαντικότερο. Πως αυτό το πλάσμα που του λείπουν τα δυνατά νύχια που έχουν άλλα ζώα, το προστατευτικό τρίχωμα, οι δυνατοί κυνόδοντες, η ικανότητα να πετάει ή να βυθίζεται κάτω από τους ωκεανούς,  μπορεί να φτιάξει φτερά να πετάξει, μπορεί να βρει τρόπο να κολυμπάει κάτω από το νερό, μπορεί να φτιάξει όπλα που σκοτώνουν με το πάτημα ενός κουμπιου.. αυτό το πλάσμα γεννιέται και σβήνει με μια μοναδική ουσιαστική αγωνία, την γνώση της περιορισμένης και μικρής ζωής του.

ΣΚΕΠΤΟΜΟΥΝ, ΑΠΛΑ, ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ… ΤΟ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ

Ο Dr. Peter Marshall, ο Αμερικανο-Σκωντσέζος ιεροκήρυκας ο οποίος υπηρέτησε ως Εφημέριος του κοινοβουλίου των ΗΠΑ και συγγραφέας του «Ένας Άνθρωπος Που Τον Έλεγαν Πήτερ», το είπε με τον καλύτερο τρόπο, «Το μέτρο της ζωής δεν είναι η διάρκεια της, αλλά η προσφορά της».  Δεν είναι αυτό που είσαι που έχει σημασία, ή πόσο μεγάλη η ζωή σου είναι, αλλά το τι κάνεις με αυτό που έχεις.  Η δική σου μπορεί να είναι η μικρή φωνή που κάνει την διαφορά.  Μπορεί να είσαι ο ένας εκείνος άνθρωπος που αλλάζει την ιστορία υπερασπίζοντας τις αρχές εκείνες στις οποίες πιστεύεις. 

Δεν είναι η ώρα να μιλήσεις για αυτό που έχει σημασία;

Του Lewis Timberlake

«Οι ζωές μας αρχίζουν να τελειώνουν την ημέρα που γινόμαστε σιωπηλοί σχετικά με τα πράγματα που έχουν σημασία».  -   Martin Luther King, Jr.  

«Να μιλάς για εκείνους που δεν μπορούν να μιλήσουν για τους εαυτούς τους, για τα δικαιώματα όλων που είναι άποροι».   -   Παροιμίες 31:8

«Πήγαινε να κηρύξεις το Ευαγγέλιο.  Χρησιμοποίησε λέξεις, αν είναι απαραίτητο».   -   St. Francis of Assisi

ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ

Στη διάρκεια της πρώτης μου χρονιάς στο γυμνάσιο, ο κύριος Ρέϊνολντς, ο καθηγητής των Αγγλικών, έδωσε σε κάθε μαθητή έναν κατάλογο με σκέψεις ή διαπιστώσεις γραμμένες από άλλους σπουδαστές και μετά μας ζήτησε να γράψουμε μια έκθεση βασισμένη σε μια από αυτές τις σκέψεις.  Στα 17 μου, είχα αρχίσει να αναρωτιέμαι για αρκετά πράγματα, έτσι διάλεξα την ερώτηση, «αναρωτιέμαι, γιατί τα πράγματα είναι έτσι όπως είναι;»

Εκείνη τη νύχτα έγραψα με τη μορφή ιστορίας όλες τις ερωτήσεις που με βασάνιζαν για τη ζωή.  Συνειδητοποίησα ότι αρκετές από αυτές ήταν δύσκολο να απαντηθούν και ίσως κάποιες άλλες να μην είχαν καθόλου απάντηση.  Όταν γύρισα τη σελίδα, φοβήθηκα ότι θα αποτύγχανα στην έκθεση επειδή δεν είχα απαντήσει στην ερώτηση, «αναρωτιέμαι γιατί τα πράγματα είναι έτσι όπως είναι;» Δεν είχα απαντήσεις. Είχα μόνο γραμμένες ερωτήσεις.

Το επόμενο πρωί, ο κύριος Ρέϊνολντς μου ζήτησε να σηκωθώ και να διαβάσω την ιστορία μου μπροστά σε όλη την τάξη.  Μου έδωσε το χαρτί μου και πήγε και κάθισε στο βάθος της αίθουσας.  Οι συμμαθητές μου σιώπησαν καθώς άρχισα να διαβάζω την ιστορία μου:

                             Μητέρα, πατέρα… γιατί;

ΖΩΔΙΑΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΑΙ ΖΩΔΙΑΚΕΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ....

ΣΕ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΟΤΙ ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΕΧΟΥΝ ΣΟΒΑΡΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΟ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΘΑ ΣΕ ΜΙΑ ΔΙΑΡΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΠΑΛΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΕΣ ΤΟΥ ΖΩΔΙΟΥ ΠΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ.....

ΠΟΛΛΟΙ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΝ ΤΟΣΟ ΔΥΝΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΥΝ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ''ΑΝΑΛΥΤΕΣ'' ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΡΟΒΛΕΨΟΥΝ ΤΑ ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥΣ.....

ΑΛΛΑ ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΖΩΔΙΑΚΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ? ΚΑΙ ΤΙ ΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΣΟΒΑΡΑ 'ΥΠ' ΟΨΗΝ ?

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΣΑΣ ΔΩΣΩ ΤΗΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΨΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ.....

ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΩΝ ΣΥΓΧΡΟΝΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΩΝ ΜΟΝΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΔΙΟΤΙ ΟΠΩΣ ΕΟΛΑ ΤΑ ΣΟΒΑΡΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΡΟΛΟΓΙΑ ΤΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΙ ΟΛΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΑΝΑΛΥΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΥΣ ΚΩΔΙΚΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.....

ΤΟ ΖΩΔΙΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΑΟΡΙΣΤΟ ΚΑΙ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟΣ ΔΟΜΗΜΕΝΟΣ ΑΣΤΡΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΚΠΕΜΠΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ,ΕΙΤΕ ΘΕΤΙΚΗ, ΕΙΤΕ ΑΡΝΗΤΙΚΗ....ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΒΕΒΑΙΩΣ ΖΩΔΙΟ ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟ ....Η.... ΘΕΤΙΚΟ....ΟΧΙ.

Ανακαλύψτε Πόσα Χρόνια Ζωής Μας «Κόβει» Η Μουρμούρα & Η Γκρίνια

Προτού κακολογήσετε ή επικρίνετε τον ή τη σύντροφό σας, σκεφτείτε το καλά και διπλά: Δεν θα επηρεάσετε αρνητικά την ψυχολογία του αλλά και την ίδια του τη ζωή, ισχυρίζεται νέα έρευνα
Η μουρμούρα και η αδιάκοπη αρνητική κριτική προς τον ή τη σύντροφο αποδεικνύεται κάτι παραπάνω από αιτία πονοκεφάλων και τσακωμών. Νέα έρευνα δίνει οντότητα στη λαϊκή ρήση που θέλει τη συνεχή γκρίνια προς το έτερον ήμισυ να το οδηγεί νωρίτερα στο επέκεινα.

Οι ειδικοί επεσήμαναν πως οι συνεχείς υποδείξεις και επικρίσεις σε λάθη του συντρόφου όχι μόνο δεν επιλύουν το όποιο πρόβλημα αλλά, αντιθέτως, δυσχεραίνουν την κατάσταση της υγείας του, αφαιρώντας έως και πέντε χρόνια από το προσδόκιμο ζωής του.

Έκσταση Και Αναπνοή

Χρειάζεται να βρούμε την επαφή με τον εαυτό μας, για να είμαστε σε επαφή με τον άλλον.

Τι κάνετε για να μην ξεσπάσετε σε λυγμούς, να μην ουρλιάξετε, να μη φωνάξετε από οργή ή να μη νιώσετε τα συναισθήματα;

Κρατάτε την αναπνοή σας. Για να υποταχθεί κανείς, δεν πρέπει να αισθάνεται πολύ.

Ο καλύτερος τρόπος για να το πετύχουμε αυτό είναι να μην αναπνέουμε ή τουλάχιστον να ανασαίνουμε τόσο όσο χρειάζεται, για να επιβιώσουμε.

Μια αδύναμη αναπνοή μειώνει πολύ τις σωματικές αισθήσεις και συνεπώς τις ικανότητες της απόλαυσης.
Για να βρούμε την επαφή με μια αρμονική και υγιή σεξουαλικότητα πρέπει να ξαναβρούμε την επαφή με τον εαυτό μας, με το σώμα μας, με την καρδιά μας.

Όταν αναπνέει κανείς ελάχιστα, πρέπει να προστρέξει σε φαντασιώσεις για να ερεθιστεί.

Δεν μπορώ να έρθω… Ζηλεύει

Άρθρο: Γεώργιος Φραγκάκης
Ψυχολόγος – Σύμβουλος ψυχικής υγείας

Επιμέλεια: Δήμητρα Πολύζου

«Σε παρακαλώ, κράτησέ μου το χέρι…»
«…Μη! Μού το μελάνιασες.»

Η ιδέα ότι σε μια σχέση, ένας σύντροφος έχει την εξουσία να κατέχει το άλλο άτομο και επομένως, έχει κάθε εξουσιαστικό δικαίωμα πάνω του, μπορεί να προκαλέσει πραγματικό αδιέξοδο και θλίψη στο ταίρι του. Η λύπη αυτή που το καταπιεσμένο άτομο μπορεί να αισθάνεται από την απώλεια του τρυφερού συντρόφου, καθώς και της ουσιαστικής συμπόρευσης που λαχτάρισε, μπορεί να το οδηγήσει σε μια βαθιά μοναξιά μέσα στη σχέση. Αυτή την αρρωστημένη και εγκληματική συμπεριφορά, όπου ο ένας σύντροφος προσπαθεί να ελέγχει τον σύντροφο του σε συστηματική βάση, βαφτίσαμε «ζήλια».

«Τί αισθάνεσαι και με απομονώνεις έτσι; Γιατί με απομακρύνεις;» την ρώτησα. Δεν απάντησε κάτι, ήμουν όμως σίγουρος πως με άκουσε.

Η έλλειψη εμπιστοσύνης μέσα του και στο τί μπορεί να προσφέρει στη σχέση, καθώς και λόγω μιας πιθανής ανεπαρκούς ικανότητας να συμμετάσχει στη χαρά των άλλων, ο ζηλόφθων σύντροφος προσπαθεί να κρατήσει το αγαπημένο πρόσωπο μακριά από πιθανούς αντιπάλους και ανταγωνιστές, εγκλωβίζοντάς το έτσι μέσα σ’ένα χρυσοπίκιλτο κλουβί που, παρά τη μεγάλη αξία του, φυλάκισε κάθε ευτυχισμένο κομμάτι από το ταίρι του.

«Δε το καταλαβαίνεις, προκαλείς το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που θέλεις να αποφύγεις;»

Φοβάμαι πως εάν σε αγαπάω, μπορεί να χάνω ένα κομμάτι μου

Άρθρο: Γεώργιος Φραγκάκης
Ψυχολόγος – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας

«Η συμφορά με βρήκε απροετοίμαστη
Κι ό,τι τα είχα συμφωνήσει με τον ευατό μου
Έφτιαξα σχέδιο εξοντώσεως των τρελών μου ονείρων
Πολέμησα με λύσσα την επιμονή της μνήμης
Στραγγάλισα το παραμιλητό του υποσεινήδητου

Προσπέρασα αγέρωχα τη μανία της δίνης που σε παρασύρει στην άβυσσο

Έκανα πλαστική στα σημάδια της παραμορφωμένης εφηβείας μου

Κήδεψα μ΄ όλους τους τρόπους το κουφάρι του παίκτη
παρέα με τις νότες του παλιού γνώριμου ήχου

Κι έγινε η ζωή μου δρόμος μονής κατευθύνσεως
Ξάφνου όμως μες΄ στην νύχτα με ξύπνησε η καρδιά σου που χτυπούσε.»

Τζένη Σκλαβούνου, 2013

Είναι μια άβολη και θλιβερή στιγμή για μένα, όταν παρατηρώ πως οι πιο τρυφερές και ζεστές αναμνήσεις των ανθρώπων, εύκολα μεταπλάθονται στις καρδιές τους και ύστερα από ένα χωρισμό μπορούν να δείχνουν άκαμπτες, σκληρές και αιχμηρές νοσταλγίες, που ενδεχομένως και να τους τραυματίζουν. Οι σκέψεις, που κάποτε έκαναν με ενθουσιασμό και λαχτάρα οι μνήμες, που θέλησαν να τις κρατούν ψηλά στο φως και να τις απολαμβάνουν από κάθε γωνία, φαίνονται ξαφνικά να είναι πολύ πιο ασφαλείς, όταν βρίσκονται καταχωνιασμένες και σφραγισμένες μέσα σε κάποιο σπλαχνικό μπαούλο μακρυά από το φως της ημέρας και τις ανάγκες τους. Δεν είναι μια πράξη πικρίας. Όχι, δεν είναι. Ίσως απλά να αναφερόμαστε σε μια πράξη αυτοσυντήρησης. Άλλωστε, δεν είναι πάντα μια κακή ιδέα να στέκονται οι άνθρωποι για λίγο πίσω από το παράθυρο και να παρατηρούν τη ζωή τους, έτσι δεν είναι; Κι όμως, πολλές φορές έχω αναρωτηθεί, όταν όλα τα συναισθήματα απομονώθηκαν και διώχτηκαν, πώς άραγε αισθάνθηκαν;

Ατυχήματα με Μοτοσικλέτες - Ελιγμοί Αποφυγής

Σύνοψη 

1 Ξάπλωμα της μοτοσικλέτας
2 Αλλαγή λωρίδας
3 Κατεύθυνση προς τον «στόχο»
4 Ανάποδο Τιμόνι
5 Φρενάρισμα πανικού
6 Αλλαγή κατεύθυνσης πριν το φρενάρισμα
7 Αλλαγή κατεύθυνσης μετά το φρενάρισμα
8 Ταυτόχρονο φρενάρισμα και αλλαγή κατεύθυνσης
9 Αναπήδηση
10 Διάλεξε ένα μαλακό μέρος για να τρακάρεις

Παρόλο που τα περισσότερα ατυχήματα με μηχανές ξεκινάνε από κάποιον μοτοσικλετιστή που παραβιάζει τους κανόνες ασφαλούς οδήγησης, μια ουσιαστική μερίδα τελειώνει με τον μοτοσικλετιστή να κάνει την χειρότερη δυνατή, ή τουλάχιστον όχι την πιο αποτελεσματική, κίνηση αποφυγής, όπως το να ξαπλώσει την μηχανή, να κλειδώσει τα φρένα, ή να στρίψει προς την λάθος κατεύθυνση.

Ενώ οποιαδήποτε πράξη αποφυγής θεωρείται λογική, μερικές φορές οι οδηγοί εκτελούν πράξεις διαφυγής τις οποίες αν δεν είχαν κάνει, θα είχαν αποφύγει το ατύχημα.

1 Ξάπλωμα της μοτοσικλέτας 

«Ναι, φίλε. Έβλεπα ότι επρόκειτο να τρακάρω κι έτσι ξάπλωσα την μηχανή στο έδαφος.» Έτσι αιτιολογείται ο ανίκανος οδηγός που έχασε τον έλεγχο αλλά δεν μπορεί να το παραδεχθεί. Καταφεύγει στο να λέει συμβουλές που δεν είναι καθόλου έξυπνες. 

ΠΑΜΕ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΑΝΑΒΑΘΜΊΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΩΡΑ - ΠΕΝΤΕ ΒΑΣΙΚΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΣΥ(Γ)-ΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ

Είχαμε πει ότι το 2020 θα κυριαρχεί το χάος και ότι εμείς πρέπει να μένουμε στο κέντρο μας, όπου εκεί υπάρχει η ησυχία και η ακινησία, και η σωστή παρατήρηση όλων των συμ-περιφορών του περιβάλλοντος μας.

Παρακάτω θα δώσουμε πέντε βασικές συμβουλές που εάν τις ακολουθήσετε,

θα σας εστιάσουν στο κεντροσημείο σας, στον αληθινό, αιώνιο πυρηνικό εαυτό σας.

Έτσι, μένοντας στο κέντρο μας, θα έχουμε μια ειρήνη στο χάος,

όπως η ησυχία που υπάρχει στο μάτι ενός κυκλώνα.

Οι συμβουλές αυτές χρειάζονται το δικό σας έργο, και την δική σας θέληση για να έρθουν τα αποτελέσματα των ενεργειών που εσείς θα ασκείτε μέσα από αυτές.

Αυτό θα λέγαμε, απαιτεί να δημιουργήσετε χρόνο για εσάς, ή να εκμεταλλευτείτε τις καταστάσεις "καραντίνας".

Το μόνο σίγουρο είναι ότι εάν θέλουμε να πιάσουμε τις απαιτούμενες δονήσεις που θα μας επιτρέψουν την ομαλή επιβίωση στη γη και την αποφυγή της αναβάθμισης μέσω της ολικής καταστροφής αυτής της ανθρωπότητας, θα πρέπει ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων να έχει κάνει αυτές τις εσωτερικές διεργασίες.

Οι άνθρωποι που δεν έχουν ολοκληρώσει μέσα τους αυτές τις εσωτερικές εργασίες,

δεν θα είναι και εφικτό να περάσουν στην ανώτερη βαθμίδα εκδήλωσης μας στη γή.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ Νο 1

ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΟΛΩΝ!

Μην περιμένετε συγνώμη ή την μετάνοια ή να δουν το λάθος τους, ή και να τιμωρηθούν οι υπόλοιποι άνθρωποι για να δικαιωθείτε εσείς.

Εμπιστευτείτε τον συγχρονισμό, ακόμη και αν φαινομενικά φαίνεται μια αδικία.

ΣΥΜΒΟΥΛΗ Νο 2

ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ !

Να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας για συμπεριφορές, σκέψεις, πράξεις, συναισθήματα, τα οποία μας δημιουργούσαν μέσα μας, ενοχή και κατάκριση, απαξίωση και μη αποδοχή. Γνωρίστε τον κάθε αρνητικό ρόλο που μπορεί να υιοθετήσετε, και δείτε τι όφελος είχατε και αν ακόμη σας βοηθά.

Η Ζωή θέλει τόλμη

Αν θέλουμε να ζούμε μια καλή ζωή χρειάζεται:
Να Ρισκάρουμε (κέντρο κοιλιάς)
Να Αγαπάμε(κέντρο καρδιάς)
Να Ανοίγουμε το μυαλό μας (κέντρο νόησης)

Η ζωή είναι κάτι πολύ περισσότερο από βόλεμα – L.Buscaglia

Η ζωή είναι κάτι πολύ περισσότερο από βόλεμα. Συχνά ακούμε για ανθρώπους που παραμένουν σε μια αποτελματωμένη σχέση και αρκούνται στα λίγα ψίχουλα αγάπης που τους πετάνε, με τη δικαιολογία ότι «έτσι είναι η ζωή».

Συμβιβάζονται με τα όποια ψήγματα ευτυχίας συναντούν στο δρόμο τους, λες και κάποια απόκρυφη πηγή έχει προκαθορίσει και μετρήσει προσεκτικά το μερίδιό τους.

Δεν πρέπει ποτέ να είμαστε παθητικοί σε ό,τι αφορά το μερίδιό μας στην αγάπη και την ευτυχία. Αυτά δεν είναι πράγματα με τα οποία θα πρέπει έτσι απλά να συμβιβαζόμαστε.

Το Καλοκαίρι*

14. 7. 2020

Το Καλοκαίρι είναι η Εποχή

των Ευτυχισμένων Ανθρώπων*

Το Καλοκαίρι είναι Τεστ Ευτυχίας*

Πόσο Πραγματικά Καλά Είσαι στην Ζωή σου*

Θα το δεις το Καλοκαίρι*

Άσπρη Πέτρα Ξέξασπρη κι απ’ τον Ήλιο Ξεξασπρότερη*

Τον Χειμώνα η Δυστυχία, η Μιζέρια, η Μοναξιά,

η Ματαίωση, η Θλίψη, η Ακύρωση,

η Αναβολή, όλα Κρύβονται στο Ημίφως

και στην Πάχνη...σχεδόν δεν τα βλέπεις*

Μπορεί να τα ζεις αλλά δεν τα βλέπεις*

Εδώ στο Απόλυτο Άσπρο του Ήλιου

δεν γίνεται να μην τα δεις,

όλα Φανερώνονται,

Γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να μοιράζεστε τη χαρά σας

Η συζήτηση για μια επώδυνη εμπειρία συνήθως βοηθά τους ανθρώπους να την αντιμετωπίσουν και να βρουν κάποιο νόημα σ? αυτή. Δεν είναι λοιπόν παράλογο να υποθέτετε ότι το να αναλύετε με λεπτομέρειες ένα ευτυχές γεγονός αυτό θα μεγιστοποιήσει τη χαρά σας.

Εξάλλου έχουμε την τάση να μιλάμε για τις θετικές εμπειρίες πιο πολύ από τις αρνητικές.

Δυστυχώς, οι ερευνητές διαπιστώνουν πλέον ότι η διήγηση των χαρούμενων αναμνήσεων μπορεί να μειώσει τη χαρά σας.Ακόμα και η αναφορά του γεγονότος μπορεί να:

Το νέο cult και οι σταυροφόροι του: COVID

βασισμένο στην έρευνα του Jon Rappoport,  γράφει η τοξότισσα Καθώς όλες οι μέχρι σήμερα δημοσιεύσεις μας κινούνται στην ίδια αυτή γραμμή σκέψης με αυτή του Rappaport, συμφωνούμε πως στις μέρες μας, μέσα από την, καλοπληρωμένη από τις κυβερνήσεις και τις διάφορες υπηρεσίες, προπαγάνδα των ΜΜΕ, η διάδοση μιας fake ή εσφαλμένης ή εν μέρει εσφαλμένης "είδησης", δημιούργησε μια νέα "λατρεία"... Ένα cult το οποίο συντηρείται ακόμη και από ανθρώπους ενσυνείδητους ή καλής πίστης, μόνο και μόνο επειδή ΠΙΣΤΕΨΑΝ στο σφάλμα ή την ψευδή είδηση ύπαρξης ενός θανατηφόρου νέου ιού...  Τι μεθόδους εφαρμόζουν οι ηγεσίες των εκάστοτε cult?  Πάντοτε μεθόδους που παγιδεύουν και ελέγχουν τους ακόλουθους τους... κυρίως μεθοδους νοητικού και συναισθηματικού ελέγχου... Σε άρθρο του  Ronald Enroth με τίτλο "The Power Abusers," καταγράφονται τα εργαλεία τους, τα οποία είναι εμφανέστατα και στην περίπτωση μας: 1. έλεγχος συμπεριφοράς: οι σχέσεις του, οι συνεργασίες του, το φαγητό, η ένδυση, οι συνήθειες ύπνου του, τα οικονομικά του... όλα ελέγχονται με απόλυτο τρόπο  εδώ ανήκουν... μάσκες, γάντια, απλυμάνσεις, αποστάσεις ασφαλείας, συμπλήρωση φόρμας εξόδου, ταξιδίου... και κάθε άλλη επέμβαση στον τρόπο και ρυθμό ζωής στα πλαίσια "προστασίας από τον... COVID" 2. έλεγχος πληροφορίας: oι ηγέτες των cult, επίτηδες παρακρατούν ή παραμορφώνουν τις πληροφορίες, ψεύδονται, προπαγανδίζουν, και εμποδίζουν την πρόσβαση σε άλλες πηγές πληροφόρησης εδώ ανήκει ο περιορισμός έκφρασης και διάδοσης πληροφοριών, άρθρων και λόγου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, παρεμπόδιση διανομής άρθρων και εξαφάνηση τους μέσω πληρωμένων fact checker τύπου ELLHNIKA HOAXES, απειλές μέσω επαγγελματικών συλλόγων κ.α.

Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί εν έτει 2020 (ένας αιώνας συστηματικής εξόντωσης του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης).

γράφει ο Γιάννης Δασκαρόλης

Μεσοπόλεμος - ελληνοτουρκική προσέγγιση (1923-1940)

Η μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί πριν λίγες ημέρες δεν είναι μια φονταμελιστική πρωτοβουλία εσωτερικής κατανάλωσης όπως μας τη σερβίρουν. Είναι απλά άλλος ένας κρίκος του τουρκικού κρατικού σχεδίου για την εξόντωση της ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινούπολης και την εξαφάνιση οποιουδήποτε χριστιανικού γνωρίσματος της πόλης. Η προσπάθεια αυτή ξεκίνησε την επομένη της υπογραφής της συνθήκης της Λοζάνης τον Ιούλιο του 1923. Παρά το γεγονός ότι μόλις είχε υπογραφεί μια λεπτομερέστατη συνθήκη που ρύθμιζε όλες τις πτυχές των ελληνοτουρκικών σχέσεων, οι Τούρκοι εκμεταλλευόμενοι την απουσία πολλών μειονοτικών από την Κωνσταντινούπολη λόγω του φόβου μετά την επανακατάληψη της πόλης, ερμήνευσαν αυθαίρετα τον κανονισμό των εγκατεστημένων (etablis), βάσει του οποίου όποιος δεν πληρούσε κάποιες τυπικές προϋποθέσεις έχανε την Τουρκική υπηκοότητα και το δικαίωμα παραμονής στην Κωνσταντινούπολη. 

Βάσει του νόμου αυτού 2.500 μειονοτικοί έχασαν τις περιουσίες τους ενώ οι Τουρκικές πιέσεις κορυφώθηκαν το 1925, όταν εντάχθηκε σε αυτό το καθεστώς ο Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης Κωνσταντίνος ΣΤ΄ και εξαναγκάστηκε από τις τουρκικές αρχές να εγκαταλείψει την Πόλη ταπεινωμένος και να μεταβεί στο Άγιο Όρος. Το νέο συγκλόνισε τον ελληνισμό, κάποιοι πολιτικοί όπως ο Πάγκαλος ζήτησαν δημοσίως την επανάληψη του ελληνοτουρκικού πολέμου στη Θράκη, ενώ ο Μεταξάς, ως αρχηγός των Ελευθεροφρόνων απείλησε τους υπουργούς της κυβέρνησης Μιχαλακόπουλου με ειδικό δικαστήριο για την αδράνειά τους. Το 1924 εγκαθίσταται στην Κωνσταντινούπολη και αυτοανακηρύσσεται σε «Πατριάρχη της Τουρκορθοδόξου Εκκλησίας» ο περίφημος παπα-Ευθύμ, έχοντας την υποστήριξη των τουρκικών Αρχών που του επέτρεψαν να καταλάβει και να χρησιμοποιεί για λατρευτικούς σκοπούς κάποιους ορθόδοξους ναούς της Πόλης