Ο φόβος δεν είναι ο τρόπος για να έχεις μια όμορφη ζωή!

Το μόνο σταθερό σε αυτόν τον κόσμο είναι η αλλαγή. Όλα είναι ρευστά και όλα μπορούν να αλλάξουν. Το μόνο που χρειάζεται είναι μια μικρή στιγμή. Μια διαφορετική στιγμή που η Ζωή χαμογελώντας τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια μας...

Ένα δευτερόλεπτο και όλα αλλάζουν.

Όλοι το ξέρουμε αυτό. 

Η Αλλαγή είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε έρχεται Πάντα και αυτό που έχει σημασία δεν είναι τι συμβαίνει ούτε το πώς συμβαίνει αλλά το πώς μπορούμε να το διαχειριστούμε.

Πόσο δυνατός/η είσαι όταν η ζωή φέρνει τα πάνω κάτω;

Πόσο ανθεκτικός είσαι;

Πόσο εύκολα μπορείς να προσαρμοστείς στη ζωή σου και να αλλάξεις κατεύθυνση χωρίς να αντιστέκεσαι και χωρίς να εμμένεις στο παλιό;

Αυτό έχει σημασία. 

Και η Δύναμη είναι μια εσωτερική ποιότητα που σε οδηγεί στην Ελευθερία.

Πολλοί άνθρωποι που προσπαθούν να ελέγξουν το κάθε τι στη ζωή τους, τον εαυτό τους, τους άλλους, την ίδια την Ζωή, καταρρέουν ακόμα και σε μια μικρή αλλαγή.

Το να ελέγχεις όμως δεν είναι τρόπος όμορφης ζωής!

Το να παραδίνεσαι στον φόβο δεν είναι τρόπος όμορφης ζωής!

Κανένας δεν μπορεί να σε σώσει, αν εσύ δεν θέλεις να σώσεις τον εαυτό σου

«Σα δεν φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δεν βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει…»  – Καζαντζάκης

Έχει χιλιοειπωθεί αλλά πρέπει να το εμπεδώσεις:

Κανένας δεν μπορεί να σώσει κανέναν.
Κανένας δεν θεραπεύει κανέναν.

Μόνο ο ίδιος ο άνθρωπος σώζει και επιλέγει να θεραπεύσει τον εαυτό του. Γιατί ακόμα κι αν σωθεί ή θεραπευτεί από το σύμπτωμα, η ρίζα θα το ξαναδημιουργήσει. Οι γύρω είναι απλά καταλύτες κίνητρα ή ερεθίσματα. Μόνο ο ίδιος άνθρωπος μπορεί να ενεργοποιήσει το “φτάνει πια” της μεταμόρφωσης. Μέχρι τότε, απλά είναι ένα δοχείο που ό,τι νερό και να του ρίχνεις, θα χάνεται απ’ τις τρύπες που δημιούργησε εκείνος, η ζωή ή κάποιες καταστάσεις. Μια μπαταρία που θα παίρνει, μόνο για να αδειάζει λίγο πιο κάτω.

Αυτό που πρέπει να καταλάβουμε είναι πως καμία άβυσσος δεν έχει βυθό.
Άβυσσος = ἀ- (ά- στερητικό) + βυσσός (βυθός)

Μπορεί τα ρούχα να συγκαλύψουν έναν ανόητο, αλλά τα λόγια του θα τον αποκαλύψουν: ΑΙΣΩΠΟΣ

Όταν ο Αίσωπος διατύπωνε με το σατιρικό ύφος του τους συμβολικούς του μύθους ο κόσμος είχε ήδη βρει τον μεγαλύτερο παραμυθά του. Τα ανθρωπόμορφα σε χαρακτηριστικά προσωπικότητας ζώα του θα μεγάλωναν γενιές και γενιές παιδιών στα μήκη και τα πλάτη του κόσμου, με τα μικρά αφηγήματά του, διατυπωμένα με λιτή συντομία, να διακρίνονται για τον ηθικοδιδακτικό τους ρόλο.

Ο ίδιος δεν έγραψε βέβαια ούτε λέξη, προτιμώντας να διηγείται τις ιστορίες του προφορικά. Και πιθανότατα, αν κρίνουμε από το φημολογούμενο τέλος του, είχε δίκιο να μην απαθανατίζει γραπτά τις άβολες αλήθειες των μύθων του. Ο αισώπειος μύθος είναι μια σύντομη αφήγηση παραδειγματικού χαρακτήρα που αντλεί στοιχεία από τη λαϊκή σοφία αλλά και τη φιλοσοφική κριτική. Ένα σύντομο περιστατικό δηλαδή με πρωταγωνιστές ζώα συνήθως -αλλά και ανθρώπους ή θεούς κάποιες φορές-, το οποίο χρησιμεύει για να εξάρει ή να στηλιτεύσει χαρακτήρες και συμπεριφορές.

Λέγεται ότι ο πρώην δούλος στάλθηκε στο Μαντείο των Δελφών από τον βασιλιά Κροίσο για να πάρει χρησμό, αυτός ωστόσο τα έψαλε στους ιερείς κατηγορώντας τους ότι εξαπατούσαν τον κόσμο! Κι έτσι καταδικάστηκε στα γρήγορα σε θάνατο και ρίχτηκε από την κορφή του Παρνασσού, καθώς τα λεγόμενά του ενοχλούσαν πολλούς.

Μάρω Βαμβουνάκη «Δε μένεις εκεί όπου δε σε θέλουν...»

[…] Δε μένεις εκεί όπου δε σε θέλουν.

Είναι από τα λόγια που λειτουργούν μέσα μου σαν έξοδος κινδύνου, σαν σημαιάκια περηφάνιας.

Η περηφάνια δεν έχει να κάνει με την ταπείνωση, δεν είναι αντίθετη.

Θα έλεγα μάλιστα πως η ταπείνωση, όπως και η σεμνότητα, είναι πάντοτε αξιοπρεπείς.

Ταπείνωση μεταξύ άλλων σημαίνει πως σέβομαι βαθιά τα αισθήματα του άλλου, και ακόμη πιο πολύ τα αισθήματα του προς το δικό μου πρόσωπο.

Δεν επιτρέπεται να τα αγνοήσω να τα διαστρέψω. Να τα επιβάλω.

Ο εξευτελισμός της επιμονής λοιπόν περισσότερο πιθανό είναι να κρύβει εγωισμό παρά ταπείνωση, περισσότερο δύναμη, διαστροφική έστω των πραγμάτων δύναμη, παρά αδυναμία, όπως τείνουν να νομίζουν οι επίμονοι.

Δε μας επιτρέπεται λοιπόν να επιβάλλουμε την παρουσία μας, τη γνώμη μας, τη βοήθειά μας, τη λατρεία μας, αν ο άλλος δεν το θέλει.

ΚΑΘΕ ΟΡΓΑΝΙΚΗ ΟΝΤΟΤΗΤΑ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΕΠΑΨΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΦΥΣΙΚΑ, ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΗΡΕΑΖΕΙ!

Ένα πείραμα που έγινε πριν από καιρό στα εργαστήρια της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών έχει ανατρέψει προ πολλού όλο το κατεστημένο πλαίσιο των πεποιθήσεών μας για τον άνθρωπο και τον κόσμο, καθώς και το κατεστημένο πλαίσιο των επιστημών υγείας. 

Πιο συγκεκριμένα, οι Ρώσοι επιστήμονες και ερευνητές Poponin και Gariaev, μελετώντας τη συμπεριφορά σε επίπεδο ταλαντώσεων του ανθρώπινου DNA που βρισκόταν μέσα σε ένα διάλυμα, μέσω ενός ειδικού φασματογράφου («φασματογράφου συσχέτισης φωτονίων από πηγές laser»), παρατήρησαν το λεγόμενο φαινόμενο «Phantom DNA», δηλαδή το φαινόμενο του «φαντάσματος DNA». 

Στα πειράματα αυτά πιστοποιήθηκε από τους ερευνητές ότι ο κενός χώρος εντός του φασματογράφου, στον οποίο είχε τοποθετηθεί το δείγμα DNA για να υποστεί τη διαδικασία διέγερσης και φασματογραφικής απεικόνισής του με ακτίνες laser, μετά την φυσική απομάκρυνση του δείγματος DNA, συνέχισε να έχει τις ίδιες ακριβώς ιδιότητες που απεικονίζονταν στο φάσμα όταν το δείγμα DNA βρισκόταν ακόμη κατά φυσικό τρόπο στη συγκεκριμένη θέση. 

Τύψεις και αναθεώρηση της υπόθεσης της μητροκτονίας

Οι μέρες κυλούσαν και η ψυχική αρρώστια του Ορέστη δεν έδειχνε σημάδια υποχώρησης, αλλά συνέχιζε να περνά από τους ίδιους δρόμους, της νηφαλιότητας και της παράνοιας, και να τον ρίχνει στο στρώμα, με το κορμί του να πονά παντού, και αυτόν να ζητά εξηγήσεις από το θεό που τον «εξαπάτησε» με το χρησμό του.
Η Ηλέκτρα με τον Πυλάδη στιγμή δεν έφυγε από δίπλα του, τον φρόντιζε ως μητέρα, που δεν είχαν, τον παρηγορούσε για τη λύτρωση, που θα τον έβρισκε γρήγορα, ενώ έπνιγε τα δάκρυα στο βυθό των ματιών της..
Έπαυσε πλέον να βασανίζονται από την εικόνα της επαχθέστατης σφαγής και τάχθηκε ολοκληρωτικά στην ίαση αυτής της καταραμένης νόσου, που έδεσε χειροπόδαρα τον αδελφό της και δεν τον άφηνε να ζήσει.
Αυτή η νόσος των τύψεων τού έτρωγε τα σωθικά, τις περισσότερες ώρες, και λίγες ανάσες του έδινε, την ώρα του ύπνου, ή όταν άκουγε τα σοφά της λόγια και τη βαριά φωνή του Πυλάδη.

Ο λαός του Άργους γνώριζε τη νόσο του διαδόχου και συμμεριζόταν τη θλίψη, που επικρατούσε στο παλάτι, και αγωνιούσε κυρίως για τον Ορέστη και τη γιατρειά του.
Είχαν κλείσει την υπόθεση της μητροκτονίας και είχαν αθωώσει ουσιαστικά και τους δύο θύτες με τη στάση τους και την αποδοχή τους.
Επισκέπτονταν άλλωστε τ’αδέλφια, να πληροφορηθούν για την υγεία τους και να συνδράμουν, οι γεροντότεροι από το συμβούλιο των αρχόντων, με τις συμβουλές τους στη διοίκηση της πόλης.

ΤΑ ΤΥΜΠΑΝΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΧΤΥΠΑΝΕ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΚΑΘΩΣ ΟΙ ΗΠΑ ΠΑΡΑΛΥΟΥΝ ΑΠΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΔΙΑΜΑΧΕΣ

BENJAMIN FULFORD 22/6/2020

ΗΕταιρία των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, που τώρα διανύει τον τέταρτο μήνα χρεοκοπίας της, γίνεται όλο και πιο δυσλειτουργική και σπαράζεται από εσωτερικές διαμάχες. Αυτό άφησε κενό ισχύος σε όλο τον κόσμο και εγείρει τη σκιά ξεσπάσματος πολλών τοπικών πολέμων.

Εντωμεταξύ, οι διαπραγματεύσεις Ανατολής-Δύσης για αντικατάσταση της Εταιρίας ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον με κάτι πιο λειτουργικό, έχουν κολλήσει καθώς οι εκπρόσωποι των Ασιατών προσποιούνται τους «ασθενείς» για να αποφύγουν νέες συζητήσεις. Μέλη της στρατιωτικής τάξης ΜΑΥΡΟΣ ΗΛΙΟΣ προειδοποιούν πως κάτι τέτοιο θα είχε πιθανό αποτέλεσμα τη συνδυασμένη από ΗΠΑ, Ινδία, Ιαπωνία και Ρωσία επίθεση εναντίον της Κίνας, αν παραμείνει για μεγάλο χρονικό διάστημα ανεπιτήρητη.

Η έγερση των διεθνών εντάσεων έρχεται καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ αποσύρει τώρα ή μειώνει τη στρατιωτική της παρουσία στο Ιράκ, το Αφγανιστάν, το Ισραήλ, τη Γερμανία και αλλού. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ το κάνει εξ αιτίας ενός συνδυασμού αποτυχημένων εκστρατειών, απομονωτισμού και έλλειψης κονδυλίων.

Η μεγαλύτερη πτώση από την αποδιοργάνωση των ΗΠΑ συνεχίζει να φαίνεται στη Μέση Ανατολή, όπου η μείωση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ οδηγεί σε μια πολυμέτωπη προσπάθεια επανεγκαθίδρυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Η Τουρκία τώρα διεξάγει κατακτητικούς (επανακτητικούς;) πολέμους στο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και την Υεμένη.

Iraqi Kurdistan May Become a Proxy Battle for UAE and Turkey

France wants talks over ‘aggressive’ Turkish posture in Libya

Τουρκικές στρατιωτικές πηγές αναφέρουν πως επιτεύχθηκε συμφωνία με το Ιράν να μοιραστεί η Μέση Ανατολή. Το Ιράν θα πάρει τα τμήματα των Σία (Shia) του Ιράκ και της Συρίας. Ωστόσο, η Τουρκία εμπλέκεται εμμέσως σε έναν πόλεμο ενάντια στο Ιράν στην Υεμένη, με πραγματικό έπαθλο τον έλεγχο των πετρελαιοπαραγωγικών εκτάσεων της Σαουδικής Αραβίας στις ως επί το πλείστον περιοχές των Σία που συνορεύουν με την Υεμένη. Οπότε η Τουρκία τώρα εκ των πραγμάτων ζητάει τον έλεγχο της Σαουδικής Αραβίας, της Αιγύπτου, της Λιβύης και του Ισραήλ, λένε οι πηγές.

COVID-19 & ΙΔΕΟΨΥΧΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ: «ΖΟΥΣΑ ΑΝΕΚΑΘΕΝ ΕΤΣΙ»!

Γράφει: η Ειρήνη Τζελέπη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Pg.Dipl., MSc., City University, Λονδίνο, irini.tzelepi@yahoo.gr

Όπως όλοι γνωρίζουμε τα μέτρα περί της μη διασποράς του covid-19 έχουν επιβάλλει σε όλους μας πολλές νέες συνήθειες καθημερινής υγιεινής, όπως είναι, για παράδειγμα, το πλύσιμο των χεριών, η αντισηψία, ο καθαρισμός των επιφανειών, των προϊόντων που αγοράζουμε κοκ. Ο φόβος να μην κολλήσουμε τον ιό έχει σαφώς οδηγήσει όλους μας να γινόμαστε υπερβολικοί κάποιες φορές τσεκάροντας διαρκώς τι ακουμπήσαμε, πλένοντας τα χέρια μας τόσο συχνά που κάποιες φορές τα τραυματίζουμε κιόλας, κρατώντας  αποστάσεις από τους άλλους κοκ. Νιώθουμε διαρκώς μια αγωνία και μια επαγρύπνηση για τον ιό, για εστίες μόλυνσης, για ανθρώπους που πλησιάζουν πολύ κοντά και μπορεί να μας κολλήσουν και, φυσικά, ένα άγχος ότι μπορεί να νοσήσουμε…

«Εγώ ζούσα ανέκαθεν έτσι», θα μας έλεγε στο σημείο αυτό ένα  άτομο που πάσχει από συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής, ιδιαίτερα, μάλιστα εάν αυτά επικεντρώνονται σε θέματα μικροβίων, καθαριότητας/ μόλυνσης κοκ. 

Κορυφαίες τεχνικές για την αντιμετώπιση της επιθετικής οδήγησης

Συμβουλές και προοπτικές

Οι οδηγοί στόλων περνούν πολύ χρόνο στους δρόμους και συναντούν εχθρικούς οδηγούς είναι ένας από τους κινδύνους της δουλειάς τους, οπότε η ύπαρξη τεχνικών για την ασφαλή αντιμετώπιση των επιθετικών οδηγών είναι απαραίτητη.

Οι επιθετικοί οδηγοί μπορούν να βρεθούν οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας στους δρόμους, αλλά ειδικά κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και τις διακοπές, όταν οι δρόμοι είναι πιο συνωστισμένα με τους ταξιδιώτες. Οι αυξημένοι χρήστες του οδικού προγράμματος σημαίνουν περισσότερη επισκεψιμότητα και, ως αποτέλεσμα, πιο ερεθισμένες κινητήριες δυνάμεις. Πράγματι, μια έκθεση του Ιδρύματος AAA για την οδική ασφάλεια διαπίστωσε ότι σχεδόν το 80% των οδηγών των ΗΠΑ παραδέχθηκε ότι εξέφρασε σημαντικό θυμό, επιθετικότητα ή οδική οργή κατά την οδήγηση τουλάχιστον μία φορά το περασμένο έτος.
 

Μην δίνετε σημασία

Μερικοί επιθετικοί οδηγοί θα καταφεύγουν σε καταχρηστική γλώσσα και χειρονομίες, και ενώ αυτό είναι δυσάρεστο για όλους στο δρόμο, είναι η συμπεριφορά που παραβλέπεται καλύτερα. Μην κάνετε επαφή με τα μάτια και μην προσπαθείτε να συζητήσετε με τον οδηγό, καθώς αυτό μπορεί να κάνει την κατάσταση χειρότερη.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

EΠΙΘΕΤΙΚΗ ΟΔΗΓΗΣΗ & ΒΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

Γράφει: η Ειρήνη Τζελέπη, Συμβουλευτική Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια, Pg.Dipl., MSc., City University, Λονδίνο, irini.tzelepi@yahoo.gr

Τα περιστατικά επιθετικής οδήγησης και εκδήλωσης βίας στους δρόμους διαρκώς αυξάνονται, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τον άμεσο περιορισμό αυτού του φαινομένου: Οδηγοί που τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα, που παραβιάζουν το κόκκινο ή αλλάζουν λωρίδες κυκλοφορίας χωρίς προειδοποίηση, που χειρονομούν ή, δυστυχώς, πολύ συχνά χειροδικούν. Τα ερωτήματα που τίθενται επιτακτικά αφορούν τον τρόπο που οι συγκεκριμένοι οδηγοί αντιλαμβάνονται την οδήγηση, το αυτοκίνητο, τον εαυτό τους ως οδηγό και, το πιο σημαντικό, τη διαδικασία με την οποία «χάνουν τον έλεγχο» θέτοντας σε κίνδυνο τους ίδιους, τους συνεπιβάτες τους αλλά και τους άλλους οδηγούς στο οδόστρωμα.

Μέσα στη δύσκολη καθημερινότητα του κυκλοφοριακού προβλήματος αλλά και στον πολύτιμο χρόνο που σπαταλά κάθε οδηγός καθημερινά στο τιμόνι είναι γεγονός ότι εύκολα θα εντοπίζονταν περιστατικά επιθετικής οδήγησης που συνέβησαν μπροστά στα μάτια μας χτες, σήμερα, λίγο πριν… O οδηγός που τρέχει με υπερβολική ταχύτητα μέσα στην πόλη, που αλλάζει λωρίδα κυκλοφορίας μη δίνοντας σήμα, που καταδιώκει άλλο αυτοκίνητο ή περνά τη διάβαση με κόκκινο, αδιαφορώντας βέβαια για τις επιπτώσεις! Οι περισσότεροι oδηγοί σε αυτές τις περιπτώσεις θα επέρριπταν τις ευθύνες στους άλλους… Το βέβαιο, πάντως, είναι ότι δεν συνειδητοποιούν την επικινδυνότητα των εγχειρημάτων τους και την επιθετικότητα που τους διακρίνει. Τα πράγματα γίνονται πιο τραγικά όταν η επιθετικότητα αυτή εξελιχθεί σε κανονικό «ανθρωποκυνηγητό» μεταξύ των δύο οδηγών, οι οποίοι μπορεί να καταδιώξουν ο ένας τον άλλον, να κατέβουν από το αυτοκίνητό τους και να χειροδικήσουν ή να χρησιμοποιήσουν άλλα επικίνδυνα μέσα για την επίλυση της διαφοράς τους!

ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΟΔΗΓΟΥ - ΟΔΗΓΗΣΗ – ΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ (Μέρος Τρίτο)

… Μα βλέπετε εδώ την φωτογραφία από τα συντρίμμια του αυτοκινήτου; Παντού χυμένο γιαούρτι, στις πόρτες, στα καθίσματα, παντού. Μα πάνε και οδηγούν τρώγοντας; Δεν θα αποσπαστεί η προσοχή τους από την οδήγηση;…

Διάλογος με τον Διοικητή της Τροχαίας Κρήτης,

 Χρυσό Εμμανουήλ  στο πλαίσιο Διεθνούς Συνεδρίου 22-23/10/2015, Ηράκλειο

Κρήτης.

Don't be a Dummy "THUMBY" . Don't text and drive

https://www.dosomething.org/campaigns/thumb-wars?source=campaigns

Ο στόχος αυτού του κεφαλαίου είναι να απαντήσει στην ερώτηση «Τι είναι η οδήγηση και τι απαιτεί;» εξετάζοντας τις παρακάτω ενότητες: Κίνηση μυών και οδήγηση, Γνωστικές λειτουργίες και οδήγηση, Προσοχή και οδήγηση, Απόσπαση προσοχής και οδήγηση, Συναίσθημα, Συμπεριφορά & Οδήγηση, καταλήγοντας προς ένα

συνθετικό μοντέλο κατανόησης της οδηγικής συμπεριφοράς βασιζόμενο στη γνωστικοσυμπεριφοριστική προσέγγιση.

Τι είναι η οδήγηση και τι απαιτεί;

Σύμφωνα με τους Gibson και Crooks (1938), η οδήγηση είναι η κίνηση μέσα στον χώρο, διαμέσου ενός οχήματος, προς έναν προορισμό. Το κυριότερο μέρος της δραστηριότητας συνίσταται στον καθορισμό της ταχύτητας και της κατεύθυνσης του οχήματος με σεβασμό στους χωρικούς περιορισμούς (το οδικό δίκτυο) και με στόχο την αποφυγή σύγκρουσης με τα όποια εμπόδια (άλλα οχήματα ή πεζούς) μέχρι τον επιθυμητό προορισμό. 

Γυναικεία εγκληματικότητα – Το τέλος της ασυλίας του θηλυκού εγκλήματος

 Του Ηλία Παπαναστασίου Τρία απανωτά εγκλήματα με γυναικεία σφραγίδα συνέβησαν στον τελευταίο μήνα.
Το πρώτο έγκλημα – που συγκλονίζει ακόμη – είναι η περίπτωση του βιτριολισμού από γυναίκα αντίζηλο σε βάρος άλλης γυναίκας.Συγκλονίζει όχι μόνο η μεθόδευση και οργάνωση όλου του εγκλήματος αλλά και το ψυχολογικό υπόβαθρο της δράστου.
«Δεν σε σκοτώνω αλλά σου καταστρέφω για όλη σου τη ζωή το 90% του γυναίκειου “όπλου” που είναι το πρόσωπο. Σε κάνω να υποφέρεις φρικτά για πάντα.»

Παράλληλα συγκλονίζει η παρανοϊκή/ψυχωτική συμπεριφορά της δράστου και η βεβαιότητά(;) της για την σχέση του θύματος με τον συγκεκριμένο άνδρα.

Θυμηθήκαμε όλοι ένα παλιό γυναικείο όπλο που λέγεται βιτριόλι και το χρησιμοποιούσαν οι «εξαπατηθείσες» – πάντα εντός εισαγωγικών– από τους άνδρες.

Σε πολύ μικρή ηλικία ο υποφαινόμενος θυμάται διηγήσεις της μητέρας του για βιτριολισμένους άνδρες στη μέση του δρόμου, θύματα μιας απίστευτης εκδικητικότητας και εμπάθειας. Αυτή η – καθαρά– γυναικείου τύπου εκδικητικότητα ήταν πολύ συνηθισμένη περίπου μέχρι την δεκαετία του 1980.

Πάντως, χαρακτηριστικό της υπόθεσης είναι πως όλη η Ελλάδα σίγησε και δεν ακούστηκε ούτε κιχ από τις συνηθισμένες φεμινιστικές κραυγές περί «Πατριαρχίας», «Άνδρα βιαστή», «Αρσενικού κτήνους» και άλλα πολλά ων ουκ εστι αριθμός.

Σιγή ιχθύος από τις Φεμινιστικές Οργανώσεις, την Γενική Γραμματεία Ισότητας και όλες τις κρατικοδίαιτες «λεβέντισσες» που φαντάζονται παντού «Πατριαρχικά εγκλήματα». Βλέπετε, η υπόθεση αφορούσε δυο γυναίκες και το θύμα ήταν γυναίκα. Εδώ ποιος φταίει; Πάλι η «Πατριαρχία», ο «σεξισμός» και η «Φαλλοκρατία»; Θα τοποθετηθούμε παρακάτω για το τι πραγματικά φταίει, λίγη υπομονή.
Το δεύτερο έγκλημα – στη Θεσσαλονίκη– αφορούσε την απαγωγή της δεκάχρονης Μαρκέλλας από φίλη του οικογενειακού της περιβάλλοντος. Η φίλη μας βγαίνει λεσβία που θώπευε και μακιγιάριζε το παιδί που ήταν σε κατάσταση νάρκης ενώ στην οικογένεια της Μαρκέλλας λείπει ο πατέρας και το περιβάλλον της οικογένειας της θεωρείται προβληματικό.

Η δράστης – γυναίκα κοκκινομάλλα, 33 ετών– κατηγορείται συν τοις άλλοις και για βιασμό. Κατηγορούνται και οι –αθώες, ως συνήθως– γυναίκες για βιασμό; Δεν είναι βιαστές μόνο τα «Περιφερόμενα καθάρματα και γουρούνια» που πάντα – μα πάντα– είναι οι άνδρες;

Μήπως πρέπει να είμαστε «ανεκτικοί» στις παιδόφιλες γυναίκες μόνο και μόνο επειδή είναι γυναίκες; Μιλάτε σοβαρά; Όταν ο υποφαινόμενος αναρτούσε στο προσωπικό του ιστολόγιο επιστημονικές και επίσημες έρευνες Δυτικών Κρατών για τον μεγάλο αριθμό βιασμών από γυναίκες σε βάρος των ανδρών, κάνεις δεν ενοχλούνταν. Αυτά θεωρούνταν «γραφικά» πράγματα γιατί απλά «οι γυναίκες δεν βιάζουν»μας έλεγαν.

Πως ξεχωρίζουμε μια οχιά

Από τα φίδια που υπάρχουν στην Ελλάδα το πιο γνωστό δηλητηριώδες φίδι είναι η οχιά. 

Όταν η οχιά δαγκώσει τη λεία, τότε εκκρίνεται δηλητήριο από τα δόντια του φιδιού κατευθείαν στην πληγή του θύματος. 

Αυτό μπορεί να προκαλεί ακόμα και τον θάνατο αν το θύμα δεν δεχθεί έγκαιρη ιατρική φροντίδα.

Όλα τα υπόλοιπα φίδια είναι εντελώς ακίνδυνα για τον άνθρωπο.

Πέθανε ο Νίκος Αλέφαντος - Θλίψη στο ελληνικό ποδόσφαιρο

Στο πένθος βυθίστηκε το ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών ο Νίκος Αλέφαντος. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπέστη καρδιακή προσβολή.

Γεννήθηκε στις 3 Ιανουαρίου του 1939 στην Αθήνα και μεγάλωσε στα Εξάρχεια. Αγωνιζόταν στη θέση του μεσοκυνηγού και σε μικρή ηλικία ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τον Αστέρα Εξαρχείων της συνοικίας του. Στη συνέχεια μετακινήθηκε στις ΑΕ Χαλανδρίου, ΠΑΟ Ρουφ, Ολυμπιακό Πειραιώς (μετέχοντας σε έναν αγώνα πρωταθλήματος), Ατρόμητο Πειραιώς (Καμινίων), Ολυμπιακός Χαλκίδας (για τον οποίο σημείωσε τέρμα σε βάρος του αντίστοιχου του Πειραιά, όταν το 1963 επέστρεψε ως αντίπαλος στο Καραϊσκάκης), Παναιγιάλειο, Πανελευσινιακό και Βύζαντα Μεγάρων, όπου το 1969 τερμάτισε την καριέρα του.

Και φτάσαμε σχεδόν στο απόλυτο μηδέν του σήμερα ...Ρόδος 2020

Μόλις τελείωσε ο β΄παγκόσμιος πόλεμος, άρχισε σιγά-σιγά να παίρνει η Ρόδος "τα πάνω της " Βρήκε αρκετές υποδομές από την περίοδο της ιταλοκρατίας όπου στηρίχτηκε προκειμένου να γίνει σχεδόν αυτάρκης σε πολλούς τομείς για αρκετά χρόνια.!..

Διέθετε Αλευρόμυλο που παρήγαγε αλεύρι και τα περίφημα ΡΟΣΟΛ που έκανε και εξαγωγές.

Διέθετε Καπνοβιομηχανία που προκειμένου να στηριχτεί είχε απαγορευτεί η πώληση αθηναικών τσιγάρων.

Διέθετε εργοστάσια παρασκευής αεριούχων ποτών (ΜΑΠΟΛΕ, ΒΑΠ και άλλες μικρότερες.

Διέθετε εργοστάσια παραγωγής κρασιών και ούζου ( ΚΑΙΡ , Φωκιαλη, Τριανταφύλλου κ.α.)

ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΟΔΗΓΟΥ - ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΟΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ (Μ. Παπανικολάου) (Μέρος Δεύτερο)

Συνυπαίτιος σε ποσοστό 30% σε περίπτωση τροχαίου θεωρείται ο συνοδηγός που γνωρίζει ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου είναι μεθυσμένος και δέχεται να επιβιβαστεί 
Απόφαση του Αρείου Πάγου
Πηγή: http://www.protothema.gr/greece/article/448345/ .

Φύλο –Ηλικία –Xρήση ουσιών –Aλκοόλ 

Στο παρόν κεφάλαιο παραθέτουμε δημοσιεύσεις που ασχολούνται με κοινωνικοδημογραφικές μεταβλητές όπως Φύλο-Ηλικία κλπ. Επίσης το κεφάλαιο αυτό αναφέρεται ιδιαίτερα σε μελέτες που έχουν γίνει στον ελληνικό χώρο και περιλαμβάνει επίσης μεταβλητές όπως χρήση ουσιών, αλκοόλ, κούραση, περιοχή καθώς και ώρα της ημέρας που συνέβη η σύγκρουση.

Το κεφάλαιο διατρέχεται ακόμη από ευρήματα ερευνών που συσχετίζουν τον τρόπο ζωής, τη χρήση κινητού σαν μεταβλητές που παρεμβάλλονται στην διακινδυνευμένη οδηγική συμπεριφορά.

Σε κάποιους από αυτούς τους παράγοντες αναφερόμαστε αναλυτικότερα και σε επόμενα κεφάλαια. 

Πεθαίνουν πρόωρα όσοι έχουν αυτές τις δέκα συνήθειες – Τι έδειξε μεγάλη έρευνα!

Το κάπνισμα, το διαζύγιο και η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ είναι οι τρεις κυριότεροι κοινωνικοί παράγοντες και συμπεριφορές που έχουν τη στενότερη σχέση με τον πρόωρο θάνατο, σύμφωνα με μία νέα αμερικανο-καναδική επιστημονική μελέτη.

Μάλιστα, καθένας από αυτούς τους παράγοντες, καθώς και άλλοι, όπως η οικονομική ανασφάλεια και ο ρατσισμός, έχει μεγαλύτερη επίπτωση στην πρόωρη θνησιμότητα ενός ανθρώπου από ό,τι η έλλειψη σωματικής άσκησης.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Έλι Πάτερμαν του Πανεπιστημίου της Βρετανικής Κολομβίας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), ανέλυσαν στοιχεία της περιόδου 1992-2008 για 13.611 ενηλίκους, ηλικίας 52 έως 104 ετών, και εστίασαν σε εκείνους τους παράγοντες που είχαν μεγαλύτερη σχέση με όσους πέθαναν τα επόμενα έξι χρόνια (2008-2014).

Ελκώδης Κολίτιδα – Νόσος του Crohn: Oι ψυχολογικές επιπτώσεις στο άτομο

Οι περισσότερες από τις ασθένειες που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος στις ανεπτυγμένες, τουλάχιστον, χώρες είναι χρόνιες. Οι χρόνιες ασθένειες δεν θεραπεύονται οριστικά, αλλά αποτελούν καταστάσεις που προσπαθούμε να ελέγξουμε και στις οποίες ο ασθενής καλείται να προσαρμοστεί. 

Η προσαρμογή στην χρόνια ασθένεια είναι μία εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία, η οποία επηρεάζεται από όλους σχεδόν τους τομείς της ανθρώπινης λειτουργικότητας, αλλά και τους επηρεάζει σχεδόν όλους.

Κοροναϊός: Tι έδειξε η έρευνα για τα «διαβατήρια ανοσίας»

H διάρκεια της ανοσίας από τη νόσο Covid-19 είναι ένα ζήτημα που ακόμα απασχολεί τους ερευνητές, χωρίς να μπορούν ακόμα να δώσουν μια ξεκάθαρη απάντηση.

Μια νέα κινεζική έρευνα σύμφωνα με την οποία το επίπεδο των αντισωμάτων όσων ανέρρωσαν από τον κοροναϊό μειώθηκε σημαντικά 2 με 3 μήνες μετά τη μόλυνσή τους, είτε αυτοί ήταν ασυμπτωματικοί, είτε εμφάνισαν συμπτώματα, εγείρει ερωτήματα σχετικά με αυτή τη διάρκεια.

Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Medicine στις 18 Ιουνίου, φέρνει στο φως τους κινδύνους που ενέχει η δημιουργία «διαβατηρίων ανοσίας» για τον κοροναϊό και στηρίζει την παρατεταμένη εφαρμογή υγειονομικών μέτρων, όπως η κοινωνική αποστασιοποίηση και η απομόνωση των ομάδων υψηλού κινδύνου, αναφέρουν ερευνητές.

Προβλήματα υγείας στις παραλίες – Πώς θα αποφύγετε εγκαύματα και αφυδάτωση

Γράφει η Αναστασία Μοσχοβάκη Ιατρός Ειδική Παθολόγος

Οι μοναδικές ελληνικές παραλίες προσφέρονται για χαλάρωση ενώ η κολύμβηση είναι πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ανάκτηση καλής φυσικής κατάστασης για τους συμπολίτες μας που εγκατέλειψαν την άσκηση και στράφηκαν στην πολυφαγία κατά την παραμονή τους στο σπίτι την περίοδο του κορονοϊού. 

Ωστόσο δυσάρεστα απρόοπτα υγείας δεν λείπουν από τις παραλίες και τα μέτρα πρόληψης είναι απαραίτητα. Κοινά προβλήματα υγείας που συνδέονται με τις παραλίες και μέτρα πρόληψης σοβαρών προβλημάτων: