Ποιος έφτιαξε τα πρώτα μπισκότα στην Ελλάδα, σε ποια πόλη κυκλοφόρησε το πρώτο ηλεκτρικό αυτοκίνητο και ποιο ψυγείο έβαλε θήκες για αυγά στην πόρτα. Η έκθεση που αναβιώνει την ελληνική βιομηχανία ...

Μέσα δεκαετίας 1860, η ελληνική βιομηχανία κάνει τα πρώτα βήματα. Η τουρκική κατοχή και η απόσταση της Ελλάδας από το κέντρο της Ευρώπης, καθυστέρησε τις εξελίξεις στο βιομηχανικό τομέα που ήδη βίωναν χώρες του δυτικού κόσμου για περίπου έναν αιώνα.

Σιγά σιγά όμως, η αγροτική χώρα άρχισε να εξελίσσεται και να αποκτά βιομηχανική δράση σε όλους τους τομείς. Σύντομα εμφανίστηκαν βιομηχανίες μετάλλου, χημικών, οικοδομικών υλικών, ενέργειας, τροφίμων και ποτών, κλωστοϋφαντουργίας και ένδυσης, καπνού, ξύλου και επίπλου. Μάλιστα κάποιες από αυτές καινοτόμησαν στον κλάδο τους και έφεραν πρωτότυπα προϊόντα στον ελλαδικό χώρο. Άλλες εξαπλώθηκαν στο εξωτερικό, κερδίζοντας μια θέση στη διεθνή αγορά. Άλλες πάλι ξεκίνησαν φιλόδοξα, αλλά στην πορεία δεν κατάφεραν να επιβιώσουν και έκλεισαν. Υπήρχαν όμως και κάποιες που παρά τις αστοχίες αναδιοργανώθηκαν και επανήλθαν δυναμικά κερδίζοντας και πάλι τους καταναλωτές.

Ένα μπισκότο που ταξίδεψε από την Πόλη σε όλη την Ελλάδα

Όλη η γειτονιά μύριζε μπισκότο. Η Μαρία Παπαδοπούλου έψηνε ολημερίς μπισκότα στην κουζίνα της στην Κωνσταντινούπολη. Οι τρεις γιοι της τα πουλούσαν στους δρόμους της Πόλης, αλλά κανένας δεν αποκάλυπτε τη μυστική συνταγή. Μια ξύλινη σφραγίδα, έδινε μια ξεχωριστή μορφή στα γνωστά σε όλους μπισκότα “Πτι Μπερ”.

Η Μικρασιατική καταστροφή τους οδήγησε σε ξεριζωμό. Μετά από ένα μεγάλο ταξίδι έφτασαν στον Πειραιά. Εκεί βρήκαν ένα μικρό καφενείο για να ξεκουραστούν. Όταν η μητέρα παρήγγειλε μερικά μπισκότα για τα παιδιά, ο σερβιτόρος την κοίταξε με απορία. Η λέξη “μπισκότο” ήταν άγνωστη για τους Έλληνες.

Αριστερά η αφίσα της Παπαδοπούλου και δεξιά εργάτριες ξεδιαλέγουν τα μπισκότα

Η οικογένεια Παπαδοπούλου εγκαταστάθηκε σε μια προσφυγογειτονιά κοντά στον Λυκαβηττό. Η μητέρα έψηνε μπισκότα σε ένα μικρό φούρνο και οι γιοί της τα πουλούσαν χύμα στους δρόμους της Αθήνας. Σύντομα τα μπισκότα έγιναν ανάρπαστα. Έφτιαξαν το πρώτο τους εργοστάσιο στην Αθήνα. Τα Πτι- Μπερ, τα Μιράντα, τα cream crackers και τα γεμιστά μπισκότα μπήκαν σε κάθε σπίτι.
Στον πόλεμο του 40, τα cream crackers καταναλώνονταν από τον ελληνικό στρατό ως ξηρά τροφή. Σιγά σιγά εξαπλώθηκαν σε όλη την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Και δεν είναι η μόνη εταιρία που τα κατάφερε. Η βιομηχανία των τροφίμων αποδείχθηκε ο πιο ανθεκτικός κλάδος στην Ελλάδα. 

Το πρώτο ελληνικό ηλεκτρικό αυτοκίνητο που ναυάγησε στη Σύρο

Θυμάστε τη σερβάντα; Εκεί έκρυβε το καλό σερβίτσιο η μάνα μήπως έρθει κάνας «άνθρωπος»

Η Σερβάντα ήταν ένα ξύλινο έπιπλο με μια μικρή βιτρίνα όπου η νοικοκυρά φύλαγε τα πιο καλά σερβίτσια της. Ένας μικρός χώρος μπροστά με την φωτογραφία της γιαγιάς και του παππού συνέθεταν το σκηνικό που συναντούσαμε στα πιο πολλά σπίτια της προηγούμενης γενιάς..

Στο σπίτι αυτό που μεγαλώσαμε η μάνα καθάριζε την Σερβάντα κάθε φορά με ευλάβεια, προσέχοντας πολύ το καλό σερβίτσιο που ήταν από την φτωχική της προίκα. Το θεωρούσε γρουσουζιά να σπάσει.

Πηγαίναμε πολλές φορές στα κρυφά να το χαζέψουμε να αποκαλύψουμε τα μυστικά του. Να καταλάβουμε γιατί ήταν τόσο πολύτιμο για την μάνα.

Πάνω του είχε χρυσοκέντητα σχέδια, λεπτεπίλεπτα και καλοφτιαγμένα με φινέτσα, μέσα στην μόδα της εποχής.

Όταν τη ρωτούσαμε «καλά μάνα, αυτό γιατί δεν το βγάζουμε;» η απάντηση της ήταν πάντα η ίδια:

Το θηρίο βρυχάται

Εμβρυικό βλαστοκύτταρο

Το θηρίο βρυχάται, αλλά σύντομα θα αφήσει την τελευταία του πνοή, δεν γίνεται αλλιώς. Τα τελευταία 400 με 500 χρόνια, η ιατρική θεραπεύει τα συμπτώματα, όχι τα νοσήματα. Και, δυστυχώς, τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται, δημιουργούν νέα προβλήματα στον οργανισμό, εκτός από αυτά της αρχικής νόσου για την οποία χορηγήθηκαν…

Τα οικονομικά συμφέροντα είναι απίστευτα μεγάλα, από αυτή την αντιμετώπιση των ασθενειών. Τόσο μεγάλα, που δυσκολεύουν πολύ τις νέες επιστημονικές έρευνες που οδηγούν στην πρόληψη των ασθενειών και την αιτιολογική αντιμετώπισή τους αντί της συμπτωματικής που φέρνει τόσα
κέρδη στις φαρμακευτικές εταιρείες…

Οι αλλαγές, όμως, είναι μέρος αυτού που λέμε «ζωή» και κανείς δεν μπορεί να τις σταματήσει. Τίποτα δεν μένει ίδιο. Τα πάντα ρει…

Έτσι, στην Αμερική, πολλά νοσοκομεία, έχουν βάλει στην θεραπευτική τους φαρέτρα αρκετές από τις λεγόμενες τώρα «συμπληρωματικές» θεραπείες (αυτές που παλαιότερα αποκαλούσαν «εναλλακτικές») επειδή έρευνες έχουν αποδείξει πως διευκολύνουν αυτές τη γρήγορη αποκατάσταση της υγείας και αυτό μειώνει το κόστος θεραπείας των ασθενών και λόγω  της μείωσης των χορηγουμένων φαρμάκων, αλλά και λόγω  της μείωσης των ημερών νοσηλείας. Οικονομικοί και πάλι οι λόγοι, αλλά από την άλλη «μεριά» αυτή τη φορά και οδηγούν στη μείωση των κερδών των φαρμακευτικών εταιρειών.

Εκείνες κάνουν ότι μπορούν για να διατηρήσουν τα κέρδη τους, και ας γνωρίζουν πως δεν είναι αυτό το πραγματικό όφελος των ασθενών στους οποίους απευθύνονται. Μέσα σε αυτό το γενικό «κάνουν ότι μπορούν» είναι και η απαράδεκτη διαφθορά ατόμων που ασχολούνται με την υγεία, όπως και η προσπάθεια παρεμπόδισης ερευνών που οδηγούν σε θεραπείες διαφορετικές από την χορήγηση φαρμάκων.

Το θαύμα της δημιουργίας

Ο άνθρωπος νιώθει την ανάγκη να είναι ασφαλής. Το πολύ ισχυρό ένστικτο της αυτοσυντήρησης δημιουργεί αυτή την ανάγκη.

Η ζωή όμως, είναι μία συνεχής αλλαγή. Τα πάντα αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή, τίποτα δεν μένει ίδιο ούτε ο εαυτός μας. Κάθε στιγμή που περνάει, κύτταρα μέσα μας πεθαίνουν και άλλα γεννιούνται, δημιουργώντας συνεχώς έναν καινούργιο εαυτό…

Πολλοί ανάμεσά μας, που νιώθουν ασφαλείς και ικανοποιημένοι στις συνθήκες της ζωής τους, προτιμούν να μένουν τα πράγματα στάσιμα γι αυτούς.  Αυτό όμως είναι κάτι που δεν θέλουν ούτε να το σκέφτονται εκείνοι που ζουν σε άσχημες συνθήκες. Αυτοί ελπίζουν και ονειρεύονται κάποια αλλαγή προς το καλύτερο.

Όλοι αγαπούν τις εκπλήξεις, αλλά μόνον τις εκπλήξεις που εκείνοι θα ήθελαν. Τις άλλες τις θεωρούν «προβλήματα»…

Όμως μέσα από τα προβλήματα, ο άνθρωπος εξελίσσεται, αποκτάει καινούργιες
ικανότητες, γίνεται σοφότερος και ικανότερος. Η στασιμότητα, όσο καλές και αν είναι οι συνθήκες,  οδηγεί σε πλήξη και αυτή, δυστυχώς, δεν οδηγεί σε ευτυχία…

Η δημιουργία, είναι απαραίτητη στην ανθρώπινη ζωή, γιατί καταναλώνονται κατ’ αυτήν οι ορμόνες του στρες και χαρίζει υγεία. Το δημιούργημα, δίνει στον άνθρωπο χαρά και δύναμη (θετικά συναισθήματα), γιατί του θυμίζει την συγγένειά του με τον Δημιουργό του…

Dorabella Cipher: ένα κρυπτογραφημένο μήνυμα του 1897 που δεν έχει αποκωδικοποιηθεί ακόμα

Ο Έντουαρντ Έλγκαρ - πηγή

Από τα αρχαία χρόνια ακόμα, πολλοί ήταν αυτοί που ασχολούνταν και τους είχαν συνεπάρει η κρυπτογράφηση. Άλλωστε, τα κωδικοποιημένα μηνύματα είχαν αποδειχτεί βολικά. Μόνο οι δημιουργοί τους και οι προοριζόμενοι αποδέκτες τους -οι οποίοι έπρεπε να ξέρουν τον κώδικα- μπορούσαν να διαβάσουν το περιεχόμενο ενός τέτοιου μηνύματος.

Όσοι θα ήθελαν να μάθουν το μυστικό περιεχόμενο του μηνύματος έπρεπε να προσπαθήσουν να αποκρυπτογραφήσουν τον κώδικα, μια διαδικασία που μπορεί -μερικές φορές κυριολεκτικά-- να διαρκέσει αιώνες. Ένα από τα πιο διάσημα τέτοια άλυτα κωδικοποιημένα μηνύματα είναι εκείνα του Zodiac, ενός κατά συρροή δολοφόνου, η ταυτότητα του οποίου παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστη, που έδρασε στη βόρεια Καλιφόρνια των ΗΠΑ στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Υπάρχουν όμως και κωδικοποιημένα μηνύματα ίσως πιο "κοσμικά", αλλά αυτό δεν τα καθιστά λιγότερο ενδιαφέροντα για τους λάτρεις της κρυπτογραφίας σε όλο τον κόσμο.

Ένα τέτοιο κωδικοποιημένο μήνυμα είναι γνωστό ως "κρυπτογράφημα Dorabella", το οποίο παραμένει άλυτο από το 1897, όταν γράφτηκε από τον Έντουαρντ Έλγκαρ (Edward Elgar), έναν διάσημο Άγγλο συνθέτη κλασσικής μουσικής, ο οποίος έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε όλη του τη ζωή για την κρυπτογραφία.

Υπολείμματα ενός υποβρύχιου κόσμου που εγκατέλειψαν στα 1960

Ο Αμερικανός στρατιωτικός ιατρός Δρ. Bond είχε μια φιλόδοξη ιδέα, που όμως θεωρήθηκε υπερβολικά επικίνδυνη και τελικά απορρίφθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Ο Bond πήγε τότε στον διάσημο Γάλλος ωκεανογράφο, εξερευνητή, συγγραφέα, φωτογράφο, κινηματογραφιστή, καθώς και μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας και της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, Ζακ-Υβ Κουστώ, και στην καταδυτική ομάδα του Καλυψώ, που δέχτηκε την πρόκληση, που ποτέ πριν δεν είχε επιχειρήσει ο άνθρωπος: να κατασκευάσει μια υποβρύχια αποικία όπου θα μπορούσαν να ζουν οι δύτες.

Ίσως, όλο αυτό το σας θυμίσει την ταινία του 2004 του Γουές Άντερσον The Life Aquatic with Steve Zissou (Υδάτινες ιστορίες), που ήταν φανταστική. Ο χαρακτήρας του ηθοποιού Μπιλ Μάρεϊ, ο Steve Zissou, είναι στην πραγματικότητα τόσο παρωδία όσο και φόρο τιμής στον Κουστώ. Το πλοίο του Κουστώ λεγόταν Καλυψώ. Στην ταινία, το πλοίο του Zissou ονομάζεται Belafonte. Ο Χάρι Μπελαφόντε έγινε διάσημος τραγουδώντας τραγούδια calypso (η καλύψο είναι είδος μουσικής και χορού της νότιας και ανατολικής Καραϊβικής).

Η κακή φήμη του Πίτμπουλ: Πόσο φταίνε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης;

Γνωρίζω τι σκέφτονται οι περισσότεροι. Ποιός θα ήταν αρκετά τρελός να πάρει στο σπίτι του ένα Πίτμπουλ; Στο άκουσμα της και μόνο, η συγκεκριμένη ράτσα προκαλεί ανάμεικτες σκέψεις, η αρνητική εκ των οποίων δημιουργείται από το φόβο μας ενδεχόμενης επίθεσης από το συγκεκριμένο ζώο.

Στο συνείδηση πολλών, τα Πίτμπουλ έχουν την εικόνα του «εγκληματία» και οι περισσότεροι αρνούνται να δουν ή να γνωρίσουν την αληθινή πλευρά της εν λόγω ράτσας. Eίναι γεγονός ότι τα Πίτμπουλ θεωρούνται επικίνδυνα για επιθέσεις εναντίον ανθρώπων, παιδιών ή άλλων σκυλιών. Βεβαίως, ποτέ δεν εξετάζει κανείς αν η επίθεση έγινε πρώτα από το τα Πίτμπουλ.

 Όποιος έχει παρακολουθήσει ειδήσεις, ξέρει ότι οι επιθέσεις σκύλων αλλά πιο συγκεκριμένα οι επιθέσεις των Πίτμπουλ γίνονται μεγάλο θέμα στα μέσα μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ). Ωστόσο, μέσα από αυτή τη θολή εικόνα για τα συγκριμένα σκυλιά, είναι δύσκολο πολλές φορές για τον θεατή να ξεχωρίσει την αλήθεια από τη μυθοπλασία. Επιθέσεις από όλων των ειδών τις ράτσες συμβαίνουν σε όλες τις χώρες του κόσμου, απλά δεν προσελκύουν το ενδιαφέρον των ΜΜΕ τόσο πολύ, επειδή δεν είναι αρκετά δραματικές. Αυτά τα αρνητικά στερεότυπα σε σχέση με τα Πίτμπουλ ξεκίνησαν όταν οι αγώνες σκύλων ήταν δημοφιλείς, ειδικά στης ΗΠΑ. Αυτή η κατάσταση δημιούργησε σε πολλούς την εντύπωση ότι τα συγκεκριμένα σκυλιά είναι κακά, διαβολικά και γενικότερα αποτελούν απειλή για τους ανθρώπους.

 Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές οι κακόμοιρες ψυχές γίνονται συχνά θύμα, αφού θεωρούνται ως κακή ράτσα. Κανείς δεν φαίνεται να θέλει να έχει ένα, και όταν το αντικρίζουν, απομακρύνονται από φόβο. Ένας φόβος που σε καμία περίπτωση δεν είναι δικαιολογημένος ή λογικός. Οι σκύλοι έιναι το αποτέλεσμα του περιβάλλοντος τους μαζί με τη γενετική τους. Παρόλο που στο πέρασμα του χρόνου έχουν εκτραφεί για πολλών ειδών δουλειές, εντούτοις δεν παύουν να είναι κατοικίδια που πρέπει να αντιμετωπίζονται με καλοσύνη και άγαπη. Η συμπεριφορά ενός σκύλου, ανεξάρτητα από τη ράτσα του, επηρεάζεται έντονα από τον τρόπο που ανατρέφεται. Το κάθε σκυλί έχει τη δική του ιδιοσυγκρασία, που το καθιστά μοναδικό και είναι αδύνατον να προβλέψεις τη συμπεριφορά ενός σκύλου μόνο και μόνο από τη ράτσα του.

Πώς επηρεάζει το εγώ την αυτοεκτίμηση;

 

Ε: Πώς επηρεάζει το εγώ την αυτοεκτίμηση;
Α: Η αυτοεκτίμηση είναι μια λέξη που μεταφράζεται λανθασμένα. Έχω διαβάσει κάπου δώδεκα βιβλία γραμμένα από ψυχολόγους και ψυχιάτρους που μιλάνε για την αυτοεκτίμηση. Αλλά για τι μιλάνε; Μιλούν για την αυτοεκτίμηση του εγώ.
Η αυτοεκτίμηση είναι πολύ δύσκολη. Πρέπει να έχετε τον Εαυτό για να τον εκτιμήσετε. Δεν έχετε Εαυτό. Είστε ακόμα το εγώ. Είστε το εγώ που συνθλίβεται στα χέρια της μάγια, των θυμαπατών, των ψευδαισθήσεων. Συνθλίβεται στα γεγονότα της ζωής, στις σχέσεις. Δεν ξέρετε τι κάνετε.

Δείξε μου τι ντύθηκες να σου πω ποιος είσαι

Της Όλγας-Παναγιώτας Καραθανάση, Ψυχολόγου, MSc Οργανωτική &Οικονομική Ψυχολογία, εκπαίδευση στη Γνωσιακή-Συμπεριφοριστική Ψυχοθεραπεία.

Αν είστε από εκείνους που χαίρονται τις Απόκριες με το να μεταμφιέζονται και μάλιστα αν επιλέγετε αυτό που θα ντυθείτε επενδύοντας χρόνο και φαντασία, παρακάτω παρουσιάζονται μερικά στοιχεία που μπορεί να αποκαλύπτονται με τις επιλογές σας. Έτσι κι αλλιώς οι Απόκριες είναι η πιο «ανώδυνη» ευκαιρία να προβάλουμε ή να κρύψουμε χαρακτηριστικά μας, αλλά και να αλληλεπιδράσουμε με τους άλλους σε ένα άλλο επίπεδο, πειραματιζόμενοι έναν άλλο ρόλο από αυτό της καθημερινότητάς μας

Αν πάλι θεωρείτε ότι οι Απόκριες είναι μόνο για τα παιδιά, αν δυσφορείτε μπροστά σε αυτό το «αναγκαστικό και συνεχόμενο κέφι», μπορεί να είναι απλά μια προτίμηση, μπορεί όμως να είναι και ένας φόβος ότι «χάνω τον έλεγχο» και γίνομαι κάτι άλλο με έναν αυθόρμητο και άρα πηγής έκθεσης τρόπο!

• Κουστούμια Τρόμου (ζόμπι, βρυκόλακας, σκελετός, τέρας): Μπορεί να φανερώνει την προτίμηση κάποιου να διασκεδάζει με κάτι αλλόκοτο ή μακάβριο. Σε ένα βαθύτερο επίπεδο, μπορεί να είναι η ανάγκη κάποιου να αντιμετωπίσει κάτι το οποίο φοβάται πολύ με έναν αστείο τρόπο και άρα να εξοικειωθεί με αυτό

Να θυμόμαστε να ερχόμαστε στη θέση του παρατηρητή

 

Το άτομο είναι και αυτό μια μορφή της συνειδητότητας, αλλά είναι μια πολύ περιορισμένη μορφή και τείνει προς την αλαζονεία και τον εγωισμό. Δεν είναι μια όμορφη κατάσταση.
Η ζωή μάς σπρώχνει να υπερβούμε αυτή την περιορισμένη μορφή και το πετυχαίνει αυτό μέσα από τον πόνο, μέχρι να εγκαταλείψουμε τη δυσαρμονική λειτουργία.

 

Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι μόνο να ερχόμαστε στη θέση του παρατηρητή και να αναγνωρίζουμε τα διάφορα εγωικά φαινόμενα ως στοιχεία του προγραμματισμού μας. Όταν ο προγραμματισμός αναμιγνύεται με τον αληθινό μας εαυτό, δημιουργείται το υβρίδιο του ψευδούς εαυτού.

Όταν αρχίζουμε να το βλέπουμε αυτό, ξεκινάει η ευθυγράμμισή μας με τον αληθινό μας εαυτό. Μόνο αυτό χρειάζεται να συμβεί. Όλα τα υπόλοιπα θα ακολουθήσουν μόνα τους, αυθόρμητα. 

Μπορεί να σε ταρακουνήσει μόνο κάτι στο οποίο δίνεις αξία

 

Σε ένα αφυπνισμένο ον, δεν είναι ότι σταματάνε να εμφανίζονται τα συναισθήματα και τα διάφορα φαινόμενα του νου.

 

Αυτό που πραγματικά συμβαίνει είναι ότι χάνεται το ενδιαφέρον γι' αυτά τα φαινόμενα. 

Και όταν χάνεται το ενδιαφέρον, αυτά τα φαινόμενα δεν καταγράφονται στην ύπαρξή σου, δεν αφήνουν ίχνη. 

Μπορεί να σε ταρακουνήσει μόνο κάτι στο οποίο εσύ δίνεις νόημα και αξία. 

Αν κάτι δεν έχει αξία για σένα, δεν καταγράφεται στη συνείδησή σου.

πως η μοναξιά μπορεί να καταστρέψει την υγεία μας

Στο κατά πόσο και πώς βλάπτει η μοναξιά την υγεία μας εστίασαν οι επιστήμονες, καθώς, όπως λένε τα τελευταία χρόνια, η μοναξιά αποτελεί σύγχρονη μάστιγα.

Η Έκθεση της Διακομματικής Επιτροπής για την Μοναξιά (Commission on Loneliness) που έχει συσταθεί στο Βρετανικό Κοινοβούλιο και, η οποία δημοσιεύθηκε πρόσφατα στη Μεγάλη Βρετανία, έδειξε ότι 9 εκατομμύρια Βρετανοί πολίτες, εκ των οποίων τα 2 εκατομμύρια είναι άνω των 75 ετών, υποφέρουν από μοναξιά, η οποία βλάπτει την υγεία όσο και 15 τσιγάρα ημερησίως και, σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο αν συνεργαστούν όλοι οι ιθύνοντες (κυβέρνηση, εργοδότες, επιχειρήσεις, οργανισμοί της κοινωνίας των πολιτών, οικογένειες, τοπικές κοινωνίες και κάθε άτομο ξεχωριστά).
Η Έκθεση αυτή αποτέλεσε το έναυσμα να καταρτιστεί Εθνικό Σχέδιο καταπολέμησης της μάστιγας αυτής.

Το θέμα της μοναξιάς έχει πολύπλευρες διαστάσεις
Σύμφωνα με μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο «Archives of Internal Medicine», και διεξήχθη σε 2.800 γυναίκες με καρκίνο του μαστού, όσες ζούσαν μόνες χωρίς κάποιους φίλους ή οικογένεια, είχαν πενταπλάσιες πιθανότητες να πεθάνουν από τη νόσο τους.
Αντίστοιχα, διαφάνηκε ότι και οι ηλικιωμένοι που απομένουν μόνοι στη ζωή, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν πρόωρα κινητικές δυσκολίες ή ακόμα και να χάσουν τη ζωή τους.
Επιπλέον, η μελέτη που έγινε από τους επιστήμονες του πανεπιστημίου Weill Cornell στη Νέα Υόρκη σε συνεργασία με άλλα Ερευνητικά Κέντρα συνέδεσε τη μοναξιά στην τρίτη ηλικία με τις διαταραχές του ύπνου, τις μη φυσιολογικές ανοσολογικές αντιδράσεις και την επιτάχυνση της νευρωνικής εκφύλισης η οποία οδηγεί στην άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Η μοναξιά οδηγεί σε υπερφαγία
Επιπροσθέτως, σε πειράματα που πραγματοποίησαν οι επιστήμονες από το πανεπιστήμιο (UCLA) της Καλιφόρνια, διαπίστωσαν πως όσοι νιώθουν μοναξιά έχουν μια τάση προς την κατανάλωση ανθυγιεινών τροφίμων, κυρίως όσων περιέχουν ζάχαρη και λίπος.
Αυτό δεν είναι τυχαίο καθώς όλες οι έρευνες που έχουν εστιάσει στα αίτια της υπερφαγίας, έχουν διαπιστώσει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις αυτή αφορά μοναχικούς ανθρώπους οι οποίοι στρέφονται στο φαγητό στην προσπάθειά τους να νιώσουν καλύτερα και να ξεφύγουν από το αίσθημα της μοναξιάς.

Πώς εκφράζετε τον θυμό σύμφωνα με το ζώδιο σας

 

Όλοι θυμώνουν. Ως άνθρωποι δεν μπορούμε να αντισταθούμε στην παρόρμηση να χάσουμε την ηρεμία ή την ανεκτικότητα μας κατά καιρούς. Ίσως κάποια συγκεκριμένα πράγματα σας κάνουν έξαλλους όπως όταν κάποιος προσδιορίζει ένα ασαφές θέμα ή σας κάνει να νιώθετε ταπεινωμένοι ή πληγωμένοι. Η προσβολή μπορεί να σας ξεγελάσει σε περίπτωση που δεν ξέρετε πως να κυριαρχήσετε. Σε κάθε περίπτωση κάθε ζώδιο αλληλεπιδρά με τις προσβολές με λίγο πιο απροσδόκητο τρόπο.

Παρακάτω, θα αναφερθούμε λεπτομερώς στο πως κάθε ζώδιο αντιμετωπίζει τον θυμό και ελπίζουμε πως αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να διαχειριστείτε κάθε πρόβλημα θυμού που ίσως έχετε και να μάθετε πως να αντιμετωπίζετε κάθε κατάσταση με ήρεμο τρόπο.

Επίσης θα μιλήσουμε για το ποιες πτυχές του θυμού χρειάζεται κάθε ζώδιο να δουλέψει, ώστε να γίνει καλύτερο.

Πως κάθε ζώδιο εκφράζει τον θυμό του:

Κριός

Ως ένα από τα τρία ζώδια της φωτιάς ο Κριός μπορεί σίγουρα να σας κάνει να νιώσετε άσχημα αν δεν ξέρετε πως να τον αντιμετωπίσετε. Θυμώνει αρκετά εύκολα αναλόγως την κατάσταση. Έχει πάθος για την ζωή και απογοητεύεται όταν κάποιος ή κάτι εμποδίζει τον δρόμο του. Ενώ ο Κριός κατέχει πολλές δεξιότητες, η σκοτεινή πλευρά του εμφανίζεται όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως θέλει.
Ενώ συνήθως δεν προκαλεί τους ανθρώπους, οι άλλοι μπορούν να τον εξοργίσουν ή να τον ερεθίσουν αρκετά εύκολα. Είναι από την φύση του πεισματάρης και όταν υποφέρει από τις κακές συνέπειες μιας κατάστασης τείνει να μην διαχειρίζεται τα πράγματα πολύ καλά. Οι άλλοι νιώθουν ότι πρέπει να περπατήσουν σε κάρβουνα γύρω του για να εμποδίσουν ένα ηφαίστειο από το να εκραγεί κάτι που σίγουρα θα κάνει ένας Κριός αν τον πληγώσετε ή εξοργίσετε.
Ωστόσο, αν και θυμώνει εύκολα σύντομα ξεχνά τι τον έκανε να θυμώσει εξ αρχής. Είναι ο τύπος που συγχωρεί και ξεχνά οπότε μην ανησυχήσετε πολύ αν δείτε την σκοτεινή πλευρά του. Θα συνέλθει αρκετά σύντομα.

ΕΚΤΑΚΤΟ: F-16 κατέρριψαν χαρταετό με εντολή του Πάνου Καμμένου

 

Ένα απίστευτο περιστατικό σημειώθηκε ανήμερα της Καθαράς Δευτέρας πάνω από το Αιγαίο, όταν μαχητικά της Πολεμικής Αεροπορίας κατέρριψαν χαρταετό που πετούσε στον εναέριο χώρο μεταξύ Καστελόριζου και Τουρκίας.

Ο χαρταετός εντοπίστηκε στις 13.30 μ.μ. ως ιπτάμενο αντικείμενο αγνώστου ταυτότητας από τα ραντάρ της Πολεμικής Αεροπορίας, με αποτέλεσμα να σημάνει συναγερμός και να απογειωθούν δύο F-16 για αναχαίτιση. 

Αμέσως ενημερώθηκε και ο υπουργός Άμυνας, ο οποίος έδωσε εντολή τα δύο αεροσκάφη να προχωρήσουν σε εμπλοκή. Πηγές του Πενταγώνου τονίζουν ότι η ατμόσφαιρα στο γραφείο του υπουργού, ο οποίος επέστρεψε εσπευσμένα από ταβέρνα στην οποία βρισκόταν για να γιορτάσει τα Κούλουμα, ήταν ιδιαίτερα τεταμένη.

Σύμφωνα με τις πηγές αυτές, ο Πάνος Καμμένος φέρεται να ζητούσε επιτακτικά ακόμα και κατάρριψη του εχθρικού αεροσκάφους, καθώς τις τελευταίες μέρες είναι ιδιαίτερα εκνευρισμένος από τα σχόλια της τουρκικής ηγεσίας εναντίον του αλλά και την εν γένει προκλητική στάση της Άγκυρας.

Η ΠΑΘΙΑΣΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ ΣΟΥ

Εδώ είναι μια ιδέα που δεν θα θέλετε να ξεχάσετε: το πάθος πάντα εξουδετερώνει τις δικαιολογίες. Λάβετε υπόψη ότι όταν χρησιμοποιώ τη λέξη πάθος, δεν αναφέρομαι στις ρομαντικές έννοιες που αυτή η έννοια προκαλεί. Αντ' αυτού, το εξισώνω με ένα έντονο ενθουσιασμό που αισθάνεστε βαθιά μέσα σας και αυτό δεν είναι εύκολο να εξηγηθεί ή να οριστεί. Αυτό το είδος πάθους σας ωθεί σε μια κατεύθυνση που φαίνεται να προκαλείται από μια δύναμη πέρα από τον έλεγχό σας. Είναι ο εσωτερικός ενθουσιασμός ότι βρίσκεστε στο σωστό μονοπάτι, κάνοντας αυτό που νοιώθετε ότι είναι καλό για σας και αυτό που γνωρίζετε ότι είναι αυτό που σκοπεύατε να κάνετε.

Πιστεύω ότι η απλή παρουσία του πάθους μέσα σας είναι το μόνο που χρειάζεται για να εκπληρώσετε τα όνειρά σας. Θυμηθείτε ότι ο Θεός δεν χρειάζεται ποτέ δικαιολογίες. Το δημιουργικό Θεϊκό Πνεύμα είναι σε θέση να εκδηλώσει οτιδήποτε σκέφτεται και εσείς και εγώ είμαστε τα αποτελέσματα της σκέψης του σε υλική μορφή. Έτσι, όταν έχουμε μια συναισθηματική αντίδραση που νιώθουμε σαν συντριπτικό πάθος για αυτό που σκέπτομαι, βιώνουμε τον Θεό μέσα μας ... και τίποτα δεν μπορεί να μας κρατήσει πίσω. Το πάθος είναι ένα συναίσθημα που σου λέει: Αυτό είναι το σωστό πράγμα που πρέπει να κάνεις. Τίποτα δεν μπορεί να σταθεί στο δρόμο μου. Δεν έχει σημασία τι λέει κάποιος άλλος. Αυτό το συναίσθημα είναι τόσο καλό που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Θα ακολουθήσω αυτό που με κάνει ευτυχισμένο και θα ενεργήσω σύμφωνα με αυτή τη λαμπρή αίσθηση χαράς.

Όταν είσαι ενθουσιώδης, τίποτα δεν φαίνεται δύσκολο. Όταν έχεις πάθος, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος: τα οικογενειακά δράματα δεν έχουν νόημα, τα χρήματα δεν είναι θέμα, γνωρίζετε ότι έχετε τη δύναμη και το μυαλό, και οι κανόνες που καθορίζονται από άλλους δεν έχουν καμία σχέση με εσάς. Αυτό συμβαίνει επειδή απαντάτε στο κάλεσμα σας και εσείς που απαντάτε είναι ο ανώτερος εαυτός σας ή ο Θεός μέσα σας.

Τί πραγματικά ἦταν ἡ μωαμεθανική σφαλιάρα;

Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Ερντογάν, απευθυνόμενος προς το τουρκικό κοινό του, είπε για τους Αμερικανούς ότι μάλλον δεν έχουν φάει ως τώρα μωαμεθανική σφαλιάρα.
Δυστυχώς, οι Αμερικανοί και ο υπόλοιπος κόσμος δεν γνωρίζουν την ιστορία των Τούρκων και δεν κατάλαβαν την κεκαλυμμένη απειλή.
Η Μωαμεθανική σφαλιάρα ήταν μία φημισμένη και παλιά τακτική πολέμου των Τούρκων.
Οι Τούρκοι, όταν ήθελαν να τσακωθούν με κάποιον, δεν επεδίδοντο σε γροθιές, γιατί δεν ήθελαν να προκαλέσουν στον αντίπαλο τους πληγές ή μόνιμα σημάδια στο πρόσωπο.
Προτιμούσαν να κτυπούν τον αντίπαλό τους ξαφνικά στο πρόσωπο με ανοικτή την παλάμη ή να δίνουν γερές καρπαζιές στον σβέρκο.
Τα κτυπήματα αυτά δίνονταν με δύναμη, ακουγόταν ένας δυνατός θόρυβος και ξάφνιαζαν τον αντίπαλο και του δημιουργούσαν σύγχυση.
Για την εκπαίδευση σ’ αυτή την τεχνική, οι Τούρκοι κτυπούσαν με την παλάμη τους μάρμαρα ή πέτρες και τα χέρια τους δυνάμωναν και άντεχαν στον δυνατό πόνο.
Η τεχνική αυτή εφαρμοζόταν από τον στρατιώτη, όταν για διαφόρους λόγους δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει το όπλο του.
ΠΗΓΗ
 
Ο Τουρκικός στρατός του παρελθόντος περιελάμβανε και ένα ειδικό σώμα ατάκτων, που δεν έπαιρναν μισθό από το κράτος, ούτε φορούσαν στολή ή κάποιο σήμα, αλλά οπλίζονταν από τους Τούρκους και επιδίδοντο σε λαφυραγωγίες, βιασμούς και σφαγές αμάχων.

ΑΡΧΗΓΟΣ ΒΑΣΙΒΑΖΟΥΚΩΝ ΜΕ ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΛΑ, ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΦΕΣΙ…

Τι πειράζει κι αν βραχώ;

 


ΤΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΑΝΟΙΓΕΙ ΣΑΝ ΒΕΝΤΑΛΙΑ.

Μπροστά μου απλώνονται το λιγότερο πέντε διαφορετικοί δρόμοι.
Κανένας δεν δείχνει καλύτερος από τους άλλους. Απλώς, είναι όλοι εκεί.
Στο σταυροδρόμι, πάνω σε μια πέτρα, κάθεται ένας γέρος.
Παίρνω το θάρρος να τον ρωτήσω:
“Ποιο δρόμο λες να πάρω, παππού;”
“Εξαρτάται τι ψάχνεις” μου απαντάει ατάραχος.
“Θέλω να γίνω ευτυχισμένος” του λέω.
“Οποιοσδήποτε απ’αυτούς τους δρόμους μπορεί να σε πάει ως εκεί.”
Τα χάνω.
“Δηλαδή… το ίδιο κάνει;”
“Όχι.”
“Μα πριν μου είπες…”
“Όχι. Δε σου είπα ότι όποιον δρόμο και να πάρεις θα σε βγάλει εκεί που θέλεις. Σου είπα ότι οποιοσδήποτε δρόμος μπορεί να είναι αυτός που ψάχνεις.”
“Δεν καταλαβαίνω.”
“Ο δρόμος που θα διαλέξεις θα σε πάει εκεί που θέλεις, αν κάνεις τη σωστή επιλογή.”
“Και ποιος είναι ο σωστός δρόμος;”
Ο γέρος δεν απαντά.
Καταλαβαίνω πως η ερώτησή μου δεν έχει απάντηση.
Αποφασίζω να του το φέρω αλλιώς:
“Πώς θα μπορούσα να κάνω μια σοφή επιλογή; Τι πρέπει να προσέξω για να μην κάνω λάθος;”
Αυτή τη φορά, ο γέρος μου απαντάει:
“Μη ρωτάς… Μη ρωτάς.”
Οι δρόμοι είναι εκεί.
Ξέρω πως αυτή θα είναι μια σοβαρή απόφαση. Δεν έχω περιθώριο να κάνω λάθος…

Γερνά μωρέ η ψυχή;

Γερνά μωρέ η ψυχή;

Πετάχτηκε άγρια χαράματα μέσα από τον ύπνο της. Έτριψε απαλά τα χέρια της μέσα στο σκοτάδι. Βρήκε τον διακόπτη άναψε και μια ασθενική λάμπα που φώτισε την ηλικιωμένη. Γριά, για την κοινωνία για τα παιδιά και εγγόνια της. Δεν έλεγε σε κανέναν τα όνειρα της. Δεν μοιραζόταν τις ανομολόγητες σκέψεις της που έτσι κι αλλιώς είχαν όλοι άλλοθι και την προσπερνούσαν. Ήτανε λέει στο γάμο των γονιών της. Τα όργανα, βιολί και λαούτο πέρναν το γαμπρό στο σπίτι της νύφης και εκείνη καμάρωνε τον πατέρα της. Μα τι αδυναμία που της είχε. Μα πως περάσανε τόσα χρόνια 30, 40 ,50. Μετά της έφεραν τον δικό της άντρα, τον γαμπρό. Από Αυστραλία. Παραλής. Λέγανε πως φύσαγε το χρήμα!

Τι να το κάμεις, σήμερα φορά και τις δυο βέρες εκείνος έφυγε πρώτος. Την άφησε μοναχή να ονειρεύεται όλα κείνα που της είχε τάξει κι ήταν τόσα πολλά.
Μα κάμανε καλιμέντο στήσανε σπιτικό. Δυό παιδιά, αγόρι και μια κόρη, παντρεμένα, τακτοποιημένα. Είπαμε με άλλοθι. Σήμερα μοιράζονται μαζί μια Κυριακή όχι τίποτε σπουδαίο άλλωστε η γριά μάνα άμα θέλει κάτι θα μας το πει. Λέει ο μεγάλος γιός. Η κόρη πάλι κολλημένη με τα δικά της παιδιά βλέπει την μάνα, τα σπασμένα, ταλαιτωρημένα χέρια της, βλέπει τι κάνει ο χρόνος, δεν αντέχει ούτε μπορεί να διαχειριστεί κι αυτή την απώλεια που έρχεται. Φεύγει.
Έπιασε μια κρέμα που έφερε ο γιός από τα ξένα, ταξιδεύει, τον καμαρώνει της θυμίζει τον μακαρίτη. Όχι το μακαρίτη, ψέμματα, ήταν ερωτευμένη πολλά χρόνια πριν με ένα καπετάνιο συντοποίτη της. Μα δεν ήταν για κείνη έλεγε και ξανάλεγε η μάνα της. Α ρε μάνα. Όσο προχωρά ο χρόνος το σώμα στραπατσάρεται από σημάδια. Δείκτες πως ωριμάζουμε.

- Μα η ψυχή; άραγε τι γίνεται μ΄αυτήν;

Η ΑΦΥΠΝΙΣΗ

 

 Στις εποχές της Ιεράς Εξέτασης χρησιμοποιούσαν ισοβίτες καταδίκους, άνδρες και γυναίκες, σε υπόγεια μεταλλεία κάτω από την επιφάνεια της γης. Τα παιδιά που γεννιόντουσαν, μεγάλωναν μέσα στις σκοτεινές στοές και δεν έβλεπαν ποτέ το φως του ήλιου.

Κάποτε ένα από αυτά ξέφυγε από την προσοχή των φρουρών και έφτασε μέχρι την έξοδο. Δεν πίστευε στα μάτια του με αυτά που έβλεπε. Γύρισε πίσω χαρούμενο και μίλησε στα άλλα παιδιά για το φως, τον ήλιο, τον ουρανό, τα πουλιά, τα δέντρα, τον αέρα.

- Αυτά αντί να πάνε να δουν για τα πράγματα για τα οποία τους μίλησε, θύμωσαν μαζί του. Τον είπαν τρελό, παραμυθά, τον κτύπησαν και έπαψαν να του μιλούν..

Σύμφωνα με τον Αμερικανό πρώην πεζοναύτη Corey Goode που υπηρέτησε για 20 χρόνια σε διάφορες μυστικές βάσεις στην Σελήνη και στον Άρη που ανήκουν στο Μυστικό Διαστημικό Πρόγραμμα (SSP) και που τώρα παρουσιάζεται σαν συνεργάτης και εκπρόσωπος των "Γαλάζιων Φτερωτών Όντων" της "Sphere Being Alliance",

https://www.facebook.com/Corey-Goode-471648406364631/?ref=br_rs

https://www.facebook.com/profile.php?id=1439938196303972&ref=br_rs

το ποσοστό των αφυπνισμένων ανθρώπων στον πλανήτη, ανέρχεται στο ποσοστό του 0,043%.

Τι συμβολίζει το πέταγμα του χαρταετού ;

 

Τι συμβολίζει το πέταγμα του χαρταετού;

 

Καθαρά Δευτέρα κι ο ουράνος γεμίζει πολύχρωμους χαρταετούς που συναγωνίζονται ποιος θα πάει πιο ψηλά. Τι συμβολίζει όμως το πέταγμα του χαρταετού;

Η καθαρά Δευτέρα κατά την Ορθόδοξη εκκλησία είναι η μέρα που ο άνθρωπος καθαρίζεται ψυχικά και σωματικά και προετοιμάζεται για την μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής.

Ο χαρταετός έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Τον 4ο αιώνα π.Χ., ο μαθηματικός και αρχιμηχανικός Αρχύτας (440-360 π.Χ.), από τον Τάραντα της Νότιας Ιταλίας, καλός φίλος του Πλάτωνα και οπαδός του Πυθαγόρα, χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον χαρταετό και λέγεται ότι ήταν ο εφευρέτης του.

Και το 1752, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος, διαπίστωσε με την βοήθεια ενός αετού, τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας και έφτιαξε το αλεξικέραυνο.

Επίσης οι χαρταετοί ήταν κομμάτι της πίστης των λαών της ανατολής. Οι λαοί αυτοί στόλιζαν τους χαρταετούς με ευχές και επιθυμίες, και πετώντας τους τις έστελναν όσο πιο κοντά μπορούσαν στο θεό.