Οι εντάσεις και δημόσιες αντιπαραθέσεις της περασμένης χρονιάς σε διοικητικά συμβούλια εποπτευόμενων φορέων του υπουργείου Πολιτισμού, σε γενικές γραμμές φάνηκε ότι εκτονώθηκαν… Και όσο αυτοί στο υπουργείο μάχονται μεταξύ τους, ο πολιτισμός πάει κατά διόλου. Αλλά θα μου πεις αν ένα υπουργείο Πολιτισμού έχει τέτοια ταμπέλα, τι περιμένεις;
Κι όσο στο εσωτερικό ο σύγχρονος ελληνικός πολιτισμός αναζητά σχεδιασμό και χρήμα, στο εξωτερικό συγκέντρωσε διακρίσεις με πρόσφατη την ανακήρυξη της Ελευσίνας σε Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2021. (ας ελπίσουμε μέχρι τότε να έχουν προλάβει να σοβαντίσουν και να βάψουν το εγκαταλειμμένο μουσείο της περιοχής)
- Το Μέγαρο Μουσικής περιήλθε στο Ελληνικό Δημόσιο (ωχ). Στο Δημόσιο, επίσης, μεταβιβάζεται το Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος (ωχ ωχ ωχ), μια μέρα πριν εκπνεύσει το 2016. Το κτιριακό συγκρότημα του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος-σε σχέδια του μέγιστου αρχιτέκτονα Renzo Piano, παίρνει εξαιρετικές κριτικές.
- Παρ’ ότι κατέστρεψαν την αρχιτεκτονική του Τάκη Ζενέτου στο παλιό εργοστάσιο του ΦΙΞ, τοΕθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης άνοιξε επιτέλους (μόνο το ισόγειο του) στο κοινό με περιοδική έκθεση. Η αντιμετώπιση μέχρι στιγμής είναι επιεικώς «χλιαρή».
- Το Ελληνικό Φεστιβάλ κινδύνευσε να ματαιωθεί μετά το «θρίλερ» Γιαν Φαμπρ και την οργή που εισέπραξε ο Βέλγος εικαστικός ως και την κήρυξη του σε «persona non grata» από τους Έλληνες αποκλεισμένους καλλιτέχνες. Τελικά πραγματοποιήθηκε από τον Βαγγέλη Θεοδωρόπουλο που αποδέχτηκε την θέση του διευθυντή αναλαμβάνοντας να φτιάξει πρόγραμμα μέσα σε μόλις είκοσι μέρες.
Το 2016 ήταν μια ενδιαφέρουσα χρονιά για τον ελληνικό πολιτισμό, σύγχρονο και αρχαιολογικό.









Έχοντας πολλούς φίλους αυτόματα ανοίγεσαι σε πολλά και διαφορετικά άτομα. Άλλους τους γνωρίζεις καλύτερα, άλλους μέχρι το σημείο που σε αφήνουν να τους γνωρίσεις. Το ίδιο γίνεται και με εσένα προς εκείνους. Για την ακρίβεια, ίσως δεν θα καταφέρεις να τους γνωρίσεις ποτέ ολοκληρωτικά. Πολύ πιθανόν είναι, για παράδειγμα, όταν έχεις πολλούς φίλους να μην μπορείς να αφιερώνεις ξεχωριστά στον καθένα τον ίδιο χρόνο. Αυτό για σένα είναι φυσικό και επόμενο, λόγω του περιορισμένου χρόνου σου, για κάποιον από τους φίλους σου όμως γεννά παρεξηγήσεις και επιφέρει ζήλια και συγκρούσεις.





