Περί Πνεύματος, Ψυχών και Θανάτου.

"Οι καββαλισταί παραβάλουσι το πνεύμα προς μίαν ουσίαν ήτις παραμένει εν ροϊκή καταστάσει εν τω θείω κόσμω και υπό την επίδρασιν του υπερουσιακού φωτός, αλλά της οποίας το εξωτερικόν σκληρύνεται ως κηρός εκτιθέμενος εις τον ψυχρόν αέρα, της ψυχράς λογικής και των ορατών μορφών. 

Τα απεσκληρυμμένα ταύτα κελύφη είναι τα αίτια των πλανών και του κακού και τα οποία υπόκεινται εις την βαρύτητα.

Εν τω βιβλίω του Ζοχάρ και εν τω περί των περιπλανήσεων των ψυχών, τα χαμηλά πνεύματα και οι κακοποιοί δαίμονες, ονομάζονται σχεδόν αποκλειστικώς με τον όρον τούτον: κελύφη.

Η Άσκηση "Coffee Time"

Πώς να επικοινωνήσεις με την Άλλη Πλευρά
Αν διαβάζεις αυτά τα λόγια, σίγουρα θα έχεις χάσει κάποιον πολύ αγαπημένο σου. Το καταλαβαίνω. Έχω μιλήσει με πολλούς ανθρώπους, όπως εσύ,  που έχουν χάσει κάποιον δικό τους αγαπημένο, που ελπίζουν να υπάρχει μια δόση αλήθειας σε όλη αυτή την ιδέα σχετικά με την επιβίωση της συνειδητότητας μετά το θάνατο, ή απλά της Ζωής στην Άλλη Πλευρά - και τη δυνατότητα επικοινωνίας με εκείνους που βρίσκονται εκεί.

Πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν, δεν πιστεύουν ή δεν έχουν τα χρήματα να επισκεφθούν ένα διάμεσο που θα τους βοηθήσει να έρθουν σε επικοινωνία με τον δικό τους άνθρωπο. Άλλοι, επιθυμούν να έχουν μιαν άμεση, πρόσωπο με πρόσωπο επικοινωνία χωρίς την παρέμβαση μεσάζοντος.

Αν ανήκεις σε αυτή την ομάδα ανθρώπων, τώρα θα γνωρίσεις τη μέθοδο που ανακάλυψε "τυχαία" ο Phil που μένει στην Αυστραλία. Η μέθοδός του είναι πολύ απλή. Βασίζεται στην πίστη ότι οι αγαπημένοι που έχουν αναχωρήσει για τα ανώτερα πεδία είναι ολοζώντανοι και βρίσκονται δίπλα σ' εκείνους με τους οποίους τους συνδέει δεσμός αγάπης. Ονομάζει τη μέθοδό του "Afterlife Coffee Time".

Μια Ιστορία Μετενσάρκωσης

Οι ζωές του Paul Gauguin και του Peter Teekamp
Πρόκειται για την ιστορία των δυο ζωγράφων: Πωλ Γκωγκέν και Πήτερ Τήκαμπ. Ο Πήτερ Τήκαμπ δεν αποδέχτηκε το γεγονός ότι ήταν η ενσάρκωση του Πωλ Γκωγκέν παρά μετά το 2005, όταν έλαβε μέρος σε ένα συνέδριο που οργάνωσε οWalter Semkiw, MD.
Σ’ εκείνο το συνέδριο συνάντησε και άλλους ανθρώπους που γνώριζαν για την μετενσάρκωση. Εκείνο τον καιρό ο Πήτερ ήταν ήδη 55 ετών. Ο Walter ζήτησε από τον Πήτερ να ζωγραφίσει πίνακες εμπνευσμένους από τον Γκωγκέν. Χωρίς καμία προσπάθεια ο Πήτερ ζωγράφισε μια πληθώρα από πίνακες που έμοιαζαν καταπληκτικά με τα έργα του Γκωγκέν. Είναι άξιο αναφοράς το γεγονός ότι ο Πήτερ ξεκίνησε τη δημιουργία εκείνων των πινάκων στα 55 του, δηλαδή στην ηλικία που ο Γκωγκέν πέθανε.
                            
                                      Η ζωή και ο θάνατος του Πωλ Γκωγκέν

Ο ΓΚΩΓΚΈΝ ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ ΣΤΟ ΠΑΡΊΣΙ ΤΟ 1848. Ο ΠΑΤΈΡΑΣ ΤΟΥ ΉΤΑΝ ΈΝΑΣ ΓΆΛΛΟΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΆΦΟΣ ΚΑΙ Η ΜΗΤΈΡΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΓΌΤΑΝ ΑΠΌ ΤΟ ΠΕΡΟΎ.

Το 1849, όταν ο Πωλ ήταν μόλις ενός έτους, ο πατέρας του πέθανε εν πλω κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της οικογένειας στη Νότια Αμερική. Η μητέρα του τότε έμεινε με τον μικρό Πωλ στο Περού, όπου και πέρασε την παιδική του ηλικία. Στην εφηβεία ο Πωλ επέστρεψε στη Γαλλία και μπήκε εσωτερικός σε Καθολικό σχολείο. Η καθολική του εκπαίδευση επηρέασε σημαντικά την τέχνη του. Η μητέρα του πέθανε όταν ήταν 19 χρονών. Τότε ο Γκωγκέν έγινε ναύτης και άρχισε να ταξιδεύει στον κόσμο με τον Γαλλικό εμπορικό στόλο και στη συνέχεια υπηρέτησε τη θητεία του στο Γαλλικό ναυτικό. Το 1872 έγινε χρηματιστηριακός πράκτορας ενώ παράλληλα άρχισε να ζωγραφίζει στον ελεύθερο χρόνο του. Για δέκα χρόνια δούλεψε ως πράκτορας, πριν αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη ζωγραφική.

" Θάνατος, Α-θάνατος "

- Και τι είναι ο θάνατος ρώτησαν μια ψυχή...
- Θάνατος ?  μήπως θέλεις να πεις..α-θάνατος? αντιρώτησε εκείνη..
- Εδώ που είμαι μόνο σ΄αυτό μπορώ να σου απαντήσω...
Πηγαίνω κι έρχομαι εκατομμύρια χρόνια, αυτό που λένε θάνατο εγώ πουθενά δεν το συνάντησα...
όσο κι αν έψαξα, όσους κι αν ρώτησα κανείς δεν ήξερε να μου απαντήσει, ήταν βλέπεις όλοι ζωντανοί.
Όλοι όσοι με έβλεπαν
Όλοι όσοι με άκουγαν
Όλοι όσοι με ένιωθαν
Όλοι όσοι με άγγιζαν, ζωντάνευαν,  μου είπαν και ξεχνούσαν να μου πουν τι είναι ο θάνατος.
Και πριν τους ρώτησα, πριν έρθω εγώ πως ήταν...?
Μήπως αυτό εννοούν οι άνθρωποι θάνατο?
Ναι,  απάντησαν κάποιοι που αμιδρά άρχισαν να θυμούνται...

" Η ιστορία με την αλατένια κούκλα "

Μιά μέρα ρώτησε τον Νασρεντίν ένας μαθητής του :

"Πές μου δάσκαλε , πως θα μπορούσες να περιγράψεις τη δουλειά ενός αναζητητή της αλήθειας ?".

Ο Νασρεντίν κοίταξε για λίγο σιωπηλός τον μαθητή του, ύστερα χαμογέλασε πονηρά και του είπε :

"Σαν την ιστορία της κούκλας απο αλάτι."

"Δηλαδή ?" ρώτησε ο μαθητής απογοητευμένος νομίζοντας ότι ο δάσκαλος τον κοροιδεύει .

"Άκου την ιστορία λοιπόν " είπε ο Νασρεντίν.

"Όχι όμως με τα αυτιά σου αλλά με την καρδιά σου " συμπλήρωσε.

" Μιά κούκλα φτιαγμένη απο αλάτι ψάχνοντας να βρει την αλήθεια για το τι τέλος πάντων ήταν , ταξίδεψε χιλιάδες μίλια στεριάς, μέχρι που έφτασε και σταμάτησε στην άκρη της θάλασσας.

Έμεινε ακίνητη κοιτάζοντας μαγεμένη, εκείνη την υγρή κινούμενη μάζα, που δεν έμοιαζε με τίποτα απ΄όλα όσα είχε δει ως τότε και δεν ήξερε το όνομά της..."

"Τι είσαι εσύ?" ρώτησε η κούκλα απο αλάτι τη θάλασσα...

Η ακαμψία συντροφεύει τον θάνατο

Ένας άνθρωπος γεννιέται μαλακός κι αδύναμος∙

 

όταν πεθαίνει γίνεται σκληρός και άκαμπτος.

 

Όλα τα πράγματα, ακόμα και το χορτάρι ή τα δέντρα,

 

είναι απαλά και εύκαμπτα στη ζωή,

 

ξερά και εύθραυστα στο θάνατο.

.

.

.

Η ακαμψία επομένως συντροφεύει τον θάνατο∙

Η ευκαμψία συντροφεύει τη ζωή.

Ένας στρατός που δεν μπορεί να υποχωρήσει θα νικηθεί.

Ένα δέντρο που δε μπορεί να λυγίσει

θα σπάσει από τον άνεμο.

.

.

.

Οι σκληροί και άκαμπτοι θα τσακιστούν∙

Οι ήπιοι και ευλύγιστοι θα επικρατήσουν.

Κλέφτες ονείρων

Κάθεσαι στο μπαλκόνι και κοιτάζεις το ρολόι στον τοίχο. Κάθε λεπτό που περνάει, χάνεται και φεύγει. Αναλογίζεσαι πόσα χάνεις με κάθε πέρασμα του δείκτη. Πόσα έχεις χάσει από τότε που άρχισες να συνειδητοποιείς, ότι ο χρόνος είναι ένας μικρός κλέφτης. Ένας κλέφτης, που σηματοδοτεί κάθε αρχή και κάθε τέλος. Πόσες εμπειρίες μπορείς να μετρήσεις σε χρόνια, μήνες, λεπτά και μετά απλά να μείνουν στην ιστορία. Να γίνουν ένα μέρος από το παρελθόν σου. Δεν μπορείς να τις αλλάξεις, είναι πίσω σου κι όμως τις βλέπεις συνεχώς μπροστά σου. Με μερικές γελάς και άλλες σου προκαλούν δυσφορία. Εύχεσαι να μπορούσες να γυρίσεις τον χρόνο πίσω. Να αλλάξεις τον δρόμο που χάραξες.

Η αχάριστη κόρη

Μια φορά επισκέφθηκα το σπίτι ενός φίλου για δείπνο. Μετά το δείπνο, η σύζυγός του, ζήτησε από την κόρη τους, να την βοηθήσει να πλύνει τα πιάτα. Προς έκπληξή μου, η δεκαεπτάχρονη κόρη έκανε μια άσχημη χειρονομία και είπε, «Μαμά, έχω να παρακολουθήσω ένα πρόγραμμα στην τηλεόραση», και έτρεξε στο δωμάτιό της. Η σύζυγος εργαζόταν πολύ σκληρά. Όταν το πρόγραμμα τελείωσε, το κορίτσι επέστρεψε στο σαλόνι. Καθώς οι άλλοι ήταν απασχολημένοι σε μια έντονη συζήτηση, κάλεσα την κοπέλα κοντά μου, έβαλα το χέρι μου γύρω της, και είπα, "Αν σου έκανα πέντε ερωτήσεις, θα μου έδινες πέντε πραγματικά ειλικρινείς απαντήσεις;» «Γιατί όχι;» είπε με γελάκι.

«Το πρώτο ερώτημα είναι, πόσους μήνες σε κυοφορούσε η μητέρα σου στη κοιλιά της;"
"Εννέα μήνες."

Οι παρενέργειες από την αφαίρεση προστάτη

Η αποκατάσταση της φυσιολογικής στυτικής λειτουργίας και της σεξουαλικής ικανότητας μετά από χειρουργική αφαίρεση προστάτη (ριζικής προστατεκτομής) είναι σπάνια, επιβεβαιώνει μια νέα δανική επιστημονική έρευνα, η οποία παρουσιάστηκε στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Ένωσης στη Μαδρίτη.

Η ριζική προστατεκτομή είναι η συνηθέστερη χειρουργική επέμβαση στον προστάτη, η οποία αφαιρεί ολικά τον εν λόγω ανδρικό αδένα.

Η επέμβαση συνήθως απομακρύνει και τον καρκίνο, όμως συχνά προκαλεί ως παρενέργεια την ανικανότητα στύσης, επειδή στο χειρουργείο, όχι σπάνια, γίνεται ζημιά στα νεύρα γύρω από τον προστάτη, τα οποία ελέγχουν τη στυτική λειτουργία.

Σε αρκετές περιπτώσεις υπάρχει μια βελτίωση με το πέρασμα του χρόνου, όμως η νέα μελέτη, δείχνει ότι η επίτευξη μιας στύσης ανάλογης ποιότητας με εκείνη πριν την επέμβαση, είναι σπάνιο να επιτευχθεί. Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι ουρολόγοι έχουν υπερεκτιμήσει μέχρι σήμερα τη δυνατότητα αποκατάστασης της στύσης.

Η έρευνα, σε 210 άνδρες με μέση ηλικία 65 ετών, διαπίστωσε ότι τουλάχιστον το 93% των ανδρών (πάνω από εννέα στους δέκα) που κάνουν ριζική προστατεκτομή, έχουν μεγαλύτερα ή μικρότερα σεξουαλικά προβλήματα.

7 Νόμοι – 7 σώματα – Πάτερ Ημών

Τι κοινό έχει το Πάτερ Ημών με τους Εφτά νόμους του Σύμπαντος και τα εφτά μας σώματα ? Έχουν ? Μήπως τελικά όλα είναι ένα ?

ΟΙ ΕΦΤΑ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ

Η Αρχή της Νοητικότητας = αντανάκλαση της σκέψης με το σύμπαν, ο νους συνδέει το φυσικό επίπεδο με το πνευματικό

Η Αρχή της Αντιστοιχίας= Όπως πάνω και κάτω

Η Αρχή της Δόνησης= Όλα κινούνται

Η Αρχή της πολικότητας= όλα έχουν δύο πόλους, ένα ζεύγος από αντίθετα.

Η Αρχή της Περιοδικότητας= Τα  πάντα ρέουν, όλοι έχουν ακμή και παρακμή, άνοδο και κάθοδο.

Η Αρχή της Αιτίας και του Αποτελέσματος= Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμα και κάθε αποτέλεσμα έχει μια αιτία. Κάθε τι που συμβαίνει έχει το γιατί. Κάθε σκέψη και πράξη έχει άμεσα και έμμεσα αποτελέσματα.

Η Αρχή της γέννησης= η γέννηση εκδηλώνεται σε όλα τα επίπεδα της ύπαρξης.

Όποιος προοδεύει δεν ρίχνει ευθύνες σε κανέναν…

Όποιος προοδεύει δεν ρίχνει ευθύνες σε κανέναν, δεν επαινεί κανέναν, δεν επικρίνει κανέναν. Δεν λέει τίποτα ούτε για τη σπουδαιότητα του, ούτε για τις γνώσεις του.

Οι περισσότεροι άνθρωποι είναι υποκειμενικοί με τον εαυτό τους και αντικειμενικοί με τους άλλους — τρομακτικά αντικειμενικοί μερικές φορές. Ο σκοπός όμως είναι να είμαστε αντικειμενικοί με τον εαυτό μας και υποκειμενικοί με τους άλλους.

Λέει ο Κομφούκιος:

Όχι χωρίς λόγο

Διήγημα on line

Γράφει η Μαρία Δριμή

Όποτε του δινόταν η ευκαιρία, ταξίδευε. Τα ταξίδια ήταν η ζωή του. Κάθε ταξίδι, μια ξεχωριστή ζωή. Ήταν σαν να έβγαζε κάθε φορά πιστοποιητικό γεννήσεως με το τσεκ-ιν στο γκισέ της αεροπορικής εταιρείας, ενώ στην επιστροφή, η αποσκευή που παραλάμβανε από τον κυλιόμενο ιμάντα, λες και περιείχε τη σορό μιας ζωής που είχε μόλις τελειώσει. Δεν μελαγχολούσε, δεν τον κατέθλιβε το πεπερασμένο του ταξιδιωτικού χρόνου. Αντίθετα, του φαινόταν ότι ο χρόνος διαστέλλεται μέσα σε κάθε ταξίδι και παραμένει στο μυαλό του αναλλοίωτα επιμηκυσμένος, σε πείσμα του αντίπαλου χρόνου της καθημερινότητας.

Συνήθως ταξίδευε χωρίς σκοπό. Για το ίδιο το ταξίδι. Για την ίδια την ομορφιά του «χωρίς σκοπό». Αυτό το ταξίδι όμως ήταν λίγο διαφορετικό. Αθήνα-Μόναχο, Μόναχο-Βαρκελώνη, έγραφαν οι κάρτες επιβίβασης που παρέλαβε από το γκισέ της Λουφτχάνσα. Έλληνας ο υπάλληλος, του ευχήθηκε καλό ταξίδι. Περιττή ευχή. Όλα τα ταξίδια καλά είναι.

Είχε ξαναπάει πολλές φορές στη Βαρκελώνη. Τόσες ώστε να τη θεωρεί πολύ γνώριμη. Είχε αγαπημένα στέκια για φαγητό, δικές του διαδρομές για βόλτα. Κάθε φορά, ξεφυλλίζοντας τον ταξιδιωτικό του οδηγό, έψαχνε για συγκεκριμένα μέρη. Δεν είχε όμως ποτέ μέχρι τώρα αναζητήσει κάποιο συγκεκριμένο άνθρωπο, γνωστό ή άγνωστο. Αυτή ήταν η πρώτη φορά.

«Θέλω κάποιος να με αγαπήσει γι” αυτό ακριβώς που είμαι…»

Αίτημα μετάβασης από την οντολογική ανεπάρκεια στην ψυχική πληρότητα

Oι περισσότεροι από μας, έχουμε μια εντελώς -γνωστικά & βιωματικά- διαστρεβλωμένη εικόνα της αγάπης.

Από τον Γρηγόρη Βασιλειάδη,  M.Sc. Ph.D., Διδάκτορα Ψυχολογίας Α.Π.Θ., Ψυχολόγο – Ψυχοθεραπευτή, Μέλος του Σ.Ε.Ψ. (Σύλλογος Ελλήνων Ψυχολόγων) και της E.F.T.A. (European Family Therapy Association)

Στην καθημερινότητα μας όλοι μας, με κάθε μας σκέψη, με κάθε κίνηση του νου και της καρδιάς μας, με κάθε μας πράξη, σε κάθε μας σχέση, σε κάθε μοναχική μας στιγμή, επιδιώκουμε ενσυνείδητα ή ανεπίγνωστα μας, ένα μόνο πράγμα: την αγάπη.

Έχουμε μια βασική έλλειψη, ένα στόχο, αναζητούμε μια ευκαιρία, έχουμε ένα όνειρο: να αγαπηθούμε. Να βιώσουμε αυτό –που όπως συνηθίζουμε να πιστεύουμε- δεν πήραμε, καθόλου ή πήραμε σε ανεπαρκή βαθμό, από τους γονείς μας, αυτό που δεν βιώνουμε επαρκώς στην σχέση με τον/την σύντροφό μας, με τα παιδιά, ή τους φίλους μας.

Η βασική αυτή έλλειψη κρύβεται πίσω από κάθε βίωμα μοναξιάς, αίσθηση ότι οι άλλοι μας αδικούνε ή μας περιορίζουν, πίσω από κάθε υλική διεκδίκηση, και κάθε αγωνιώδη προσπάθεια επίτευξης ενός ορατού στόχου. Όλη μας η προσωπική και συλλογική ζωή υποκινείται από την βαθύτατη αυτή, αλλά ταυτόχρονα –σε πολλές περιπτώσεις- ανεπαίσθητη ανεπάρκεια: την ανεπάρκεια της αγάπης.

Αν όλοι όμως, σε κάθε συμπεριφορική μας εκδήλωση και συναισθηματική έκφραση, ζητάμε από τους άλλους την αγάπη, τότε ποιος είναι αυτός που είναι σε θέση να την δώσει;

Μεταφορά γονιδίων από φυτό σε ζώο!

Γεια σας φίλες και φίλοι μου

Το θέμα των μεταλλαγμένων προϊόντων που απασχολεί την κοινωνία μας, αυτόν τον καιρό, είναι πολύ σημαντικό και θα έπρεπε να ενδιαφέρει όλους μας. Οι υπέρμαχοι των μεταλλαγμένων ισχυρίζονται πως αυτά δεν μπορούν να βλάψουν τα παραδοσιακά είδη.

Και όμως, στη φύση, τα γονίδια μεταφέρονται ανεξέλεγκτα από το ένα είδος στο άλλο, και μπορούν να ενσωματωθούν και να παραμείνουν μόνιμα μέσα στο είδος στο οποίο μεταφέρθηκαν, δημιουργώντας, έτσι,  καινούργιους οργανισμούς.  Αυτό είναι γνωστό στους επιστήμονες.

Και το πιο απίστευτο είναι, πως γονίδια μπορούν να μεταφερθούν και μεταξύ διαφορετικών ειδών, όπως δημοσιεύθηκε  πρόσφατα στο επιστημονικό περιοδικό TheBiological Bulletin !

Οι ερευνητές  που μελέτησαν ένα πράσινο θαλάσσιο σαλιγκάρι, διαπίστωσαν ότι αυτό τρέφεται με ένα φύκι που περιέχει κάποιους ειδικούς για την φωτοσύνθεσηχλωροπλάστες*. Οι χλωροπλάστες αυτοί επιτρέπουν στο φύκι να τρέφεται από την ηλιακό φως και μόνον.

Το σαλιγκάρι αυτό λοιπόν, τρώγοντας τέτοια φύκια, παίρνει από αυτά το γονίδιο που αφορά την λειτουργία των χλωροπλαστών, που του επιτρέπει να τρέφεται και αυτό από το ηλιακό φως, όταν δεν βρίσκει άλλη τροφή!!!  Το γονίδιο ενσωματώνεται στα χρωμοσώματα του σαλιγκαριού και μεταφέρεται στα παιδιά τους, όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές.

Ανακάλυψη αρχαιότερης περίπτωσης «καρκίνου του μαστού» στον κόσμο

Κάιρο.

Το αιγυπτιακό υπουργείο αρχαιοτήτων, ανακοίνωσε σήμερα, 24 Μαρτίου 2014, τα αποτελέσματα μιας μελέτης ισπανικής αρχαιολογικής αποστολής, που ανέλυσαν τον σκελετό μιας γυναίκας που έζησε στην Αίγυπτο πριν από 4.200 χρόνια και αποδείχθηκε ότι έπασχε από καρκίνο του μαστού.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του ‘Σκάι Νιουζ Αράμπια’ πρόκειται για την «αρχαιότερη περίπτωση εμφάνισης κακοήθους όγκου στον αρχαίο αιγυπτιακό πληθυσμό».

Υπήρχε ελληνικό έθνος πριν το 1821;

«Θέλω να με φάνε τα όρνια του τόπου μου»

Γιαννάκης Κολοκοτρώνης

Γράφει ο Ερανιστής

Είναι δύσκολο να ορίσουμε επακριβώς τι είναι «έθνος»· σύμφωνα με τα λεξικά, ως έθνος ορίζεται ένα σύνολο ανθρώπων που διακρίνεται και θέλει να διακρίνεται ως τέτοιο με βάση μια μακρόχρονη συνοίκηση στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, μια κοινή ιστορική και πολιτιστική εξέλιξη, μια (υποθετική ή πραγματική) φυλετική ομοιογένεια.

Για τις ανάγκες του κειμένου, ας θεωρήσουμε ως έθνος μια «δέσμη», ένα σύνολο από «ταυτότητες». Κάπως γενικά, μπορούμε να πούμε πως οι Ρωμιοί, οι Γραικοί, μιλούσαν ελληνικά, (γλωσσική ταυτότητα) ήταν Ορθόδοξοι Χριστιανοί, (θρησκευτική ταυτότητα), πιθανότατα ήταν απόγονοι Ελλήνων Ρωμιών (φυλετική ταυτότητα), είχαν διακριτό πολιτισμό στην καθημερινή ζωή, ενδεχομένως ελληνική παιδεία, συνήθειες και ήθη (πολιτιστική ταυτότητα) και άλλα πολλά που αποτελούν αυτό που λέγεται ιστορική παρουσία ενός λαού στον χώρο και τον χρόνο.

Η Αθήνα επί οθωμανικής κατοχής

Φυσικά, οποιαδήποτε ταυτότητα προϋποθέτει τη διαφορά: τέσσερις αιώνες οθωμανικής κατάκτησης δεν στάθηκαν αρκετοί για να γεφυρώσουν το πολιτισμικό χάσμα ανάμεσα στους Έλληνες Ρωμιούς και τους Τούρκους. Οι ανώτερες τάξεις «τούρκευαν» βεβαίως και «φράγκευαν» κατά συρροή, ο απλός λαός όμως, συχνά, αντιστάθηκε μέχρις εσχάτων στους εξισλαμισμούς. Το ρωμέικο έθνος κουβαλούσε στην πλάτη του την αρχαία Ελλάδα και χίλια χρόνια βυζαντινής αυτοκρατορίας: οι Τούρκοι παρέμειναν πάντα βάρβαροι κατακτητές. (Πολλά οφείλουν βεβαίως οι Οθωμανοί στους κυριολεκτικά αδίστακτους και πανούργους Έλληνες αξιωματούχους που καταλάμβαναν ανώτατα αξιώματα, καθώς και στον «αλλόφυλο» στρατό των γενιτσάρων – αυτά όμως είναι άλλη ιστορία).

Ο Οδυσσέας και ο Βράχος

ΟΔΥΣΣΕΑΣ: «Μέριασε, βράχε, να διαβώ!»

Ο βράχος και το κύμα

«Μέριασε, βράχε, να διαβώ!» το κύμα ανδρειωμένο
λέγει στην πέτρα του γιαλού θολό, μελανιασμένο.
«Μέριασε! μες τα στήθη μου, που ‘σαν νεκρά και κρύα
μαύρος βοριάς εφώλιασε και μαύρη τρικυμία.
Αφρούς δεν έχω γι’ άρματα, κούφια βοή γι’ αντάρα,
έχω ποτάμι αίματα, με θέριεψε η κατάρα
του κόσμου, που βαρέθηκε, του κόσμου που ‘πε τώρα:
«Βράχε, θα πέσεις, έφτασεν η φοβερή σου η ώρα!»
Όταν ερχόμουνα σιγά, δειλό, παραδαρμένο,
και σο ‘γλυφα και σο ‘πλενα τα πόδια δουλωμένo,
περήφανα μ’ εκοίταζες και φώναζες του κόσμου,
να δει την καταφρόνεση που πάθαινε ο αφρός μου.

I - Θεός

 - "Ο Θεός είναι το ον. Είναι, διότι υπάρχει κάποιο πράγμα: κι αυτό που είναι, είναι Θεός."

        - "Η πρώτη αιτία του όντος είναι ένα μυστήριο στο οποίο δεν μπορεί να διεισδύσει ο άνθρωπος: πρέπει, ωστόσο, να υπάρχει αυτή η αιτία και πάντοτε υπήρχε: διότι δεν υποθέτουμε πως κάτι μπορεί να γεννηθεί από το τίποτε."

        - "Ω, άνθρωποι, που κοιτάζετε τον ουρανό, γιατί ψάχνετε τον Θεό έξω από τον εαυτό σας; Μήπως δεν νοιώθετε την ύπαρξή σας; Ο Θεός είναι μέσα σας, επειδή εσείς είσθε: αλλά τί είναι ο Θεός μέσα σας;

Η πρώτη Αιτία, Αγαθοποιός και Τιμωρός

"Οι πρώτοι σοφοί οίτινες ανεζήτησαν την αιτίαν των αιτίων, διέκρινον το καλόν και το κακόν εν τω κόσμω, παρετήρησαν το φως και την σκιάν και συνέκρινον τον χειμώνα μετά της ανοίξεως, το γήρας μετά της νεότητος, τον θάνατον μετά της ζωής και είπον: Η πρώτη αιτία είναι αγαθοποιός αλλά και τιμωρός, ζωογονεί αλλά και καταστρέφει.         

          - Τότε υπάρχουσι δύο αντίθετοι αρχαί, μία αγαθή και μία κακή, εκραύγασαν οι οπαδοί του Μάνητος.

Αυτό._

 Του Γιώργου Παπαγεωργίου

 Περπατώντας τις νύχτες που οι ενέργειες χαλαρώνουν, μπορείς να ακούσεις την θάλασσα να σου σιγοψιθυρίζει το τραγούδι της, τον αέρα να διαπερνά τα φύλλα των δένδρων και τον εαυτό σου να σου μιλάει ξεκάθαρα. 

 Πάει θα πεις μόλις διάβασες την πρώτη παράγραφο, τα έχει χάσει αυτός. Ίσος και να μην έχεις άδικο αλλά άσε το μυαλό σου για μόνο μια στιγμή ελεύθερο και παραδέξου, έστω και ψέματα, πως εσύ τα έχεις χαμένα.

 Σήκω τώρα τράβα λίγο την κουρτίνα σου και ρίξε μια ματιά έξω, αυτός είναι ο κόσμος σου; Μέχρι το απέναντι μπαλκόνι; Γιαυτό δημιουργήθηκες; 

 Έχεις αναλογιστεί ποτέ πόσο....καλοκουρδισμένη και περίπλοκη "μηχανή" είναι το σώμα σου, ο οργανισμός σου. Ταυτόχρονα όμως και πόσο ευάλωτη, με το παραμικρό λάθος μπορεί να πάψεις να ζεις, σ αυτό τον κόσμο. 

Πιστεύεις λοιπόν πως όλο αυτό το οργανικό σύστημα που σε κάνει αυτόν που διαβάζει τώρα αυτές τις γραμμές, όλος αυτός ο κόσμος που εσύ ζεις και αναπνέεις, όλο αυτό το πλανητικό σύστημα που εντάσσεται ο πλανήτης μας κ.ο.κ φτιάχτηκαν για να ξυπνάς εσύ στις 7.30 να πίνεις βιαστικά τον καφέ σου και να τρέχεις να προλάβεις να πας στην δουλειά σου;  

 Θα μου πεις τι να κάνω;