«ΝΕΦΕΛΙΜ» ΜΕΡΟΣ 1ο: ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥΣ; ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΑΝΑ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΕΣ

Με βάση τις πηγές του Δημοσθένη Λιακόπουλου από τα χάλκινα βιβλία, αλλά και το βιβλίο του Ενώχ, γνωρίζουμε ότι, γύρω στο 40.000 π.Χ αγγελικά όντα γνωστά ως Ελοχίμ αφού εξέπεσαν της χάριτος του Θεού Δημιουργού ήρθαν στον κόσμο μας και αφού ενώθηκαν με γυναικές, γεννήθηκε η μεγαλύτερη μάστιγα που έχει υπάρξει ποτέ οι λεγόμενοι αρχαίοι θεοί ή Νεφελίμ αλλίως.

Επιμέλεια άρθρου: Dimitris Papadoudis

Πηγή: Αθέατη γνώση

Μεγάλη Τρίτη 2014

Χρόνος ανάγνωσης 03:00

Αρκετοί όταν ακούν σχετικά με το θέμα αυτό ειρωνεύονται ή κοροιδεύουν, χωρίς να έχουν σε μεγάλο βαθμό τουλάχιστον από αυτούς, μελετήσει κάποια πήγη σχετικά με το πολύ μεγάλο αλλά και σοβάρο αυτό θέμα. Υπάρχουν λοιπόν πηγές γι αυτό το θέμα Φυσικά και υπάρχουν και ξεκινούν από την αρχαιότητα και φτάνουν και μέχρι τις αρχές του 1800 περίπου. 

Κείμενα λοιπόν αναφέρουν την ύπαρξη και την γέννηση αυτών των όντων και μάλιστα αρκετά από αυτά τα έβλεπαν οι άνθρωποι και κατέγραψαν τις εμφανίσεις τους. Επιτρέψτε μας σε αυτό το σημείο να παραθέσουμε μερικές από αυτές τις πηγές και ο καθένας ας βγάλει από εκεί και πέρα τα συμπεράσματά του. Το γεγονός όμως είναι ένα. Τα όντα αυτά υπήρξαν και υπάρχουν. 

Πώς θα καθαρίσετε (σχεδόν) τα πάντα στην κουζίνα

Η άνοιξη αποτελεί κατεξοχήν εποχή «ξε-καθαρίσματος» για το σπίτι και η κουζίνα, το αγαπημένο στέκι της οικογένειας, είναι το κατάλληλο μέρος για να ξεκινήσετε. Ένα απλό σκούπισμα και ένα σφουγγάρισμα, όμως, δεν αρκούν αν θέλετε να κάνετε πραγματικά λεπτομερή δουλειά!

Δείτε πώς θα καθαρίσετε τέλεια ακόμα και τα πιο δύσκολα σημεία της κουζίνας:

Το ασθενοφόρο ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ θα γυρίσει στον Έμπωνα αλλά γιατί τώρα;- To ΕΚΑΒ Ρόδου Και Οι Ολετήρες Της Ζωής Μας....Αντέχεις Την Αλήθεια; (Μέρος Πέμπτο)

Αφού θέλετε να τα ακούσετε....ακούστε τα και ανοίξτε καλά τα αυτιά και τα μυαλά σας!

Για τον οποιονδήποτε ουδέτερο παρατηρητή, προκαλεί απορία ο γενικός ξεσηκωμός που παρατηρείται γύρω από το που θα τοποθετηθεί ένα, και μόνο ένα, ασθενοφόρο.

Λες και αποτελεί τη λύση όλων των προβλημάτων που ταλανίζουν το νησί.

Όλες οι προεκλογικές εκστρατείες των υποψήφιων στηρίχθηκαν και συνεχίζουν να στηρίζονται στην επιστροφή ενός ασθενοφόρου στον Έμπωνα.

Οι δηλώσεις τους, τόσο των τοπικών προέδρων, όσο και των αρχηγών των συνδυασμών παραπάνω από εμπρηστικές.

Δηλώσεις που έδωσαν το έναυσμα για τα σοβαρά επεισόδια που έλαβαν μέρος στο νοσοκομείο.

Γιατί όμως αυτή τη χρονική περίοδο κι όχι νωρίτερα; 

Τι κρύβεται πίσω από αυτή την επιμονή όλων των αρχηγών;

Τι θέλουν να κερδίσουν;

ΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΤΡΙΓΩΝΑ Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑ

Ο αποδυτηριάκιας θα σου πει την πιο μεγάλη κουβέντα για τον Ζαν Πωλ Σατρ, τον μέγα διανοητή του περασμένου αιώνα, τον φιλόσοφο του υπαρξισμού, τον πρωτεργάτη του ξεσηκωμού τον Μάη του 1968 στην Γαλλία, τον θαυμαστή του Στάλιν. Και την γυναίκα της ζωής του, την Σιμόν ντε Μπωβουάρ, άλλη αριστερή, ανυπότακτη διαννοούμενη, ίσως ό,τι πιο σπουδαίο και ακραίο στην Ιστορία του φεμινιστικού κινήματος.

Αυτοί οι δυο ακόλαστοι τύποι, αμαρτωλοί μέχρι τα μύχια της ψυχής τους, χρησιμοποίησαν την αριστερά. Όπως, βέβαια, και η αριστερά τους χρησιμοποίησε. Αυτή είναι η αλήθεια.

Ὁ Ἀριθμός 666 καί ἡ σημασία του

Βλέπε: Κοσμᾶς Μιλτ. Μαρκᾶτος, "Κόσμος, Γνῶσις καί Γλῶσσα – Πορίσματα

 

Λεξαριθμικῆς Θεωρίας ἢ Ἡ Διαλεκτική τῶν Ἰδεῶν» (β ἒκδοσις),

 

Ἐκδ. Ἑλληνικός Λόγος - Λάρισα 1987, 1999

 

 

  

  

   Σημείωσις:

   Το βιβλίον αυτό μαζί με το "Η Διαχρονικότης της Ελληνικής Γλώσσης - Ομοία μεταβολή" εδιδάσκετο εις το ΤΕΙ Λαρίσης (εις την Σχολήν Διοίκησης και Οικονομίας) επί μιαν δεκαετίαν.

 

Το κείμενο που ακολουθεί συζητήθηκε και αναπτύχθηκε στις μονές Αγίου Παύλου και Αγίου Διονυσίου τού Αγίου Όρους στην τριήμερη εκπαιδευτική εκδρομή τής θεολογικής σχολής τού Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (από 27 μέχρι 29.10.86) με επικεφαλής τον τακτικό καθηγητή τής σχολής αυτής, κ. Αθανάσιο Αγγελόπουλον.

Στην εκδρομή αυτή ο κ. Μαρκάτος προσκλήθηκε ειδικά από τον καθηγητή κ. Αγγελόπουλον διά να ανάπτυξη τη σημασία τού αριθμού 666 υπό το πρίσμα τής Λεξαριθμικής Θεωρίας.

Επίσης προσκλήθηκαν και παρακολούθησαν την εκπαιδευτική άσκηση των σπουδαστών ο επίκουρος καθηγητής της ίδιας σχολής κ. Καραθανάσης και ο δημοσιογράφος τής εφημερίδος Αυγή, κ. Χρυσοστομίδης.

Επειδή τελευταία έχει εγερθεί μεγάλος θόρυβος γύρω από την μελετωμένην εισαγωγή τού αριθμού 666 στις νέες ταυτότητες, ως εκδότης και διευθυντής τού περιοδικού ΠΑΜΜΕΓΑΣ (Παγκόσμιος Μαθηματική Μελέτη Ελληνικης ΓλώσσΑΣ) αλλά και ως Έλλην, αισθάνομαι την υποχρέωση να πληροφορήσω το κοινόν διά την φύση τού αριθμού αυτού, όπως αυτή έχει διαμορφωθεί μέσα από τα υπάρχοντα κείμενα και όπως διαφαίνεται από την δομή τής ελληνικής γλώσσας, η μελέτη τής οποίας γίνεται από το παραπάνω περιοδικό με την βοήθεια της Λεξαριθμικής Θεωρίας.

ΔΑΙΜΟΝΙΣΜΕΝΗ ΛΕΣΒΙΑΡΑ, ΦΛΟΓΕΡΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΡΙΑ

Ήθελε να «ζήσει»! Να τα γνωρίσει όλα! Να τα κάνει όλα! Να πετάξει στα σκουπίδια όλα τα «πρέπει», τα «καθώς πρέπει», που τα θεωρούσε ταμπού της αστικής ανατροφής. Ένοιωθε ότι ήταν εκλεκτή, φωτισμένη και δεν είχε να δώσει λογαριασμό σε κανένα, ούτε στον Θεό. Ποιος Θεός, έλεγε, αυτός είναι νεκρός.

Σιμόν ντε Μπωβουάρ. Τεράστιο άτομο. Μοναδικό. Καταραμένο. Η πνευματική αρχηγός του φεμινιστικού κινήματος. Έγραψε το βιβλίο «Δεύτερο Φύλο», το 1949, και θεωρήθηκε το ευαγγέλιο που υμνεί την ελευθερία των γυναικών. Επηρέασε αποφασιστικά μια γενηά μετά τον πόλεμο, τότε που ο μαρξισμός έπαιζε δυνατά σα μόδα.

10 tips για να έχετε ενέργεια καθημερινά!!!

Νιώθετε τις αντοχές σας να σας εγκαταλείπουν; Χρειάζεστε τόνωση; Δείτε απλές συμβουλές που μπορούν να σας δώσουν τη χαμένη σας ενέργεια!

10 πράγματα που εφευρέθηκαν από γυναίκες!

Γυναίκες που βοήθησαν την ανθρωπότητα με τις ανακαλύψεις τους…

Bette Nesmith Graham – Διορθωτικό Υγρό (1951)

Η Bette Nesmith Graham, μια αμερικανίδα τυπογράφος και διαφημίστρια κατάφερε να εξοντώσει τα τυπογραφικά λάθη το 1951 εφευρίσκοντας το πρώτο διορθωτικό υγρό (το γνωστό μας Μπλάνκο) στην κουζίνα της.

Stephanie Kwolek – Kevlar (1964)

Η Stephanie Kwolek, μια Αμερικανοπολωνή χημικός, είναι γνωστή για την εφεύρεση της poly-paraphenylene terephtalamide. Της ποιας; Αυτό το υλικό που είναι  γνωστό ως κέβλαρ και από το οποίο κατασκευάζονται πλέον από ρόδες ποδηλάτων μέχρι στρατιωτικές στολές. Οι στρατιώτες που έχουν γλιτώσει από επικίνδυνες μάχες της χρωστούν τη ζωή τους.

Πόσο ζυγίζει ένα σύννεφο;

Για να υπολογίσουμε πόσο ζυγίζει ένα σύννεφο βασιζόμαστε στην ποσότητα της βροχής που παράγει.
Έτσι, ξεκινάμε από το βάρος των σταγονιδίων ή των κρυστάλλων πάγου που το αποτελούν. Όμως δεν είναι ίδια όλα τα σύννεφα. Ανάμεσα στους θυσάνους, τα χαρακτηριστικά σύννεφα της καλοκαιρίας, και στους σωρείτες, τα σύννεφα των καταιγίδων, υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς τις διαστάσεις και την περιεκτικότητά τους σε νερό.

Για όλα φταίνε τα ... αμύγδαλα

Από: Ιουλία Πιτσούλη
		Για όλα φταίνε τα ... αμύγδαλα Εκρηκτικά ξεσπάσματα γέλιου σε λάθος τόπο και στιγμή. Λόγια θυμού που αμέσως τα μετανοιώνουμε. Παρορμητικές αποφάσεις που αργότερα αναθεωρούμε. Για όλα αυτά, και για άλλα παρόμοια ,φταίνε τα …αμύγδαλα, μια περιοχή του εγκεφάλου που θεωρείται έδρα των συναισθημάτων.   «Μπαμ!» Με αυτή την κραυγή που κάποιος εξακόντιζε ξαφνικά εναντίον μας αναπηδούσαμε έντρομοι μόνο και μόνο για να διαπιστώσουμε πως …επρόκειτο για αστείο.

Πότε, είπαμε, έρχεται η καταστροφή; Για να κοιμηθώ σαν πουλάκι!

Επεισοδιακά ξεκινά η Εβδομάδα των Παθών. Τουλάχιστον σε αστρολογικό επίπεδο. Με ολική έκλειψη σελήνης, πανσέληνο (που ονομάζεται «πασχαλινή», καθώς είναι η πρώτη της εαρινής ισημερίας και αυτή που καθορίζει την ημερομηνία της γιορτής του Πάσχα) και τον Άρη να πλησιάζει πολύ κοντά στη Γη και να λάμπει στον ουρανό εξίσου με τον φωτεινό Σείριο.

Υπάρχουν και άλλες αστρολογικές λεπτομέρειες, που δεν τις γνωρίζω ακριβώς, αλλά μαθαίνω πως είναι πολύπλοκες και πάλι έχουν πυροδοτήσει σενάρια καταστροφής.

Η ασθένεια της βιασύνης

Ζώντας σε ένα κόσμο που επείγεται, σε μια εποχή που όλο τρέχει, η ένταση γίνεται εθισμός. Όσο περισσότερο γεμίζουμε τη ζωή μας με μηχανήματα που γλιτώνουν χρόνο, τόσο πιο αγχωμένοι νιώθουμε. Όμως όσο πιο μακρύς είναι ο ανήφορος και όσο ψηλή είναι η κορυφή, τόσο η ταχύτητα αποκτά μικρότερη σημασία. Ποτέ οι ορειβάτες δεν ανεβαίνουν τρέχοντας.

Ευθύνη!... Ενα βήμα προς την Ελευθερία!

Καθημερινά λαμβάνουν χώρα πολυάριθμες συζητήσεις μεταξύ ανθρώπων για το πόσο άσχημα πάνε τα πράγματα, πόσο έχουν υποβαθμιστεί οι κοινωνικές δομές και η ζωή γενικότερα.

Είναι αλήθεια ότι είμαστε οι σύγχρονοι ελεύθεροι πολιορκημένοι. Αυτή τη φορά όμως, μπορούμε να κινούμε το σώμα μας ελεύθερα, αλλά το πνεύμα και η ψυχή μας έχουν φυλακιστεί από τα δεσμά του φόβου και της απραξίας, που αυτός συνεπάγεται και μιας αδιάκοπης κριτικής, που μόνο σκοπό έχει "έτσι να τα πω, να ξεθυμάνω…".

Κάθε φορά η συζήτηση ακολουθεί την ίδια πορεία: πληθώρα αρνητικών παρατηρήσεων που παρουσιάζουν τα κακώς κείμενα (κοινωνικά, πολιτικά, οικονομικά, ηθικά), κριτική σε όλους και όλα (οι πολιτικοί, το σύστημα, η κρίση), άστοχη ονειροπόληση "τί ωραία που θα ήταν αν..." και τελικά αδιέξοδο και συμβιβασμός "δεν βαριέσαι..., γεννηθήκαμε σε άσχημη εποχή..., όπου φτωχός και η μοίρα του κ.α." και φτου κι από την αρχή. 

Τις πταίει; 

Η αγάπη μας. Το δικαίωμα του ''πλησίον''

Μου λες να σ’ αγαπώ μα πριν παλέψω να βρω το πώς, πες μου εμένα ποιος με δίδαξε τον τρόπο να αγαπάω τον δικό μου τον εαυτό πρώτα; 

Ποιός με άφησε να νιώσω όμορφα με όλα εκείνα που μου αρέσουν; Να με δω, να με μάθω, να με αποδεχθώ; Ποιος μου έδειξε την αγάπη του στις αόριστες εμμονές μου; Ποιος άφησε μέσα στα περιθώρια τα ‘θέλω’ μου; Ποιος με κανάκεψε για τα λάθη μου; Ποιός τα κοίταξε με συμπάθεια; Ποιος μάζεψε το δάκτυλο από το πρόσωπό μου όταν είχε το δικαίωμα να το απλώσει; Ποιος; Ποιός μου χάρισε το δικαίωμα, όταν του ανήκε;

Και στο τέλος, άνθρωπε, ποιος σου είπε πως σε αγαπάω λιγότερο από όσο αγαπάω εμένα; Τι μου λες; Δεν σου αρέσει η αγάπη μου; Τότε πριν μου τη ζητήσεις θα έπρεπε πρώτα να αναρωτηθείς τον τρόπο που αγαπιέμαι.

Το «ξυπνητήρι»

Ξυπνητήρι βάζουν οι άνθρωποι που θέλουν να ξυπνήσουν. Εκείνοι το ρυθμίζουν ανάλογα με την ώρα που θέλουν να σηκωθούν και να ετοιμαστούν. Ξυπνητήρια υπάρχουν λογιών – λογιών και ο καθένας θα επιλέξει αυτό που του αρμόζει σύμφωνα με τα στοιχεία του γούστου του.

Τον ίδιο ακριβώς ρόλο έχει και κάθε γνώση ως προς την αυτογνωσία. Κάθε γνώση υπάρχει εκεί μέχρι να επιλέξουμε εμείς να την ρυθμίσουμε ανάλογα με το πώς θέλουμε να ξυπνήσουμε. Οι δρόμοι της αυτοβελτίωσης είναι αρκετοί.

Όσσο : Παρατήρηση

Το να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του είναι στοιχειώδες. Δεν είναι δύσκολο. Δεν χρειάζεται να μάθεις τίποτα για το ποιος είσαι απλώς πρέπει να ξεμάθεις μερικά πράγματα.

Πρώτα πρέπει να ξεμάθεις να ασχολείσαι με τα πράγματα.

Δεύτερον, πρέπει να ξεμάθεις να ασχολείσαι με τις σκέψεις.

Το τρίτο πράγμα συμβαίνει από μόνο του : Παρατήρηση.

Το κλειδί είναι : Πρώτον, αρχίζεις να παρατηρείς πράγματα. Καθισμένος σιωπηλά κοιτάζεις ένα δέντρο κι απλώς παρατηρείς. Μην το σκέφτεσαι. Μη λες: «Τι είδους δέντρο είναι αυτό;» Μην πεις αν είναι όμορφο ή άσχημο. Μην πεις αν είναι πράσινο ή ξερό. Μην κάνεις κανένα κυματισμό σκέψης γύρω από αυτό. Απλώς κοίταζε το δέντρο.

Ενα Κείμενο του 1904 που Θυμίζει Απελπιστικά το Σήμερα του 2014!!

 Πριν λίγο καιρό έπεσε στα χέρια μου από μία αξιαγάπητη γνωστή μου φοιτήτρια αρχιτεκτονικής, ένα παμπάλαιο περιοδικό -σύγχρονου τότε- πνευματισμού, με τίτλο "ο Κόσμος της Ψυχής", το οποίο εξέδιδε ο τότε "Μεταψυχικός Σύνδεσμος Αθηνών". Εκεί φιλοξενούνταν άρθρα πνευματιστικού, παραψυχολογικού, πνευματικού και θρησκειολογικού χαρακτήρα. 

Διαβάζοντας ένα απ αυτά τα άρθρα, το οποίο γράφτηκε πριν 100 χρόνια από κάποιον Leon Denis, έμεινα έκπληκτος όταν συνειδητοποίησα ότι το άρθρο είναι τόσο εκπληκτικά επίκαιρο, που μου έκανε πραγματικά πολύ μεγάλη εντύπωση, όπως θα κάνει και σε σας που θα το διαβάσετε. 

Ο αρθρογράφος μιλάει για την κρίση αξιών που περνάει ο σύγχρονος δυτικός πολιτισμός της ευδαιμονίας, του άκρατου υλισμού, των κοινωνικών ανισοτήτων, της παρακμής της θρησκείας και της απώλειας νοήματος στον σύγχρονο κόσμο, καθώς και για μία εποχή που έρχεται στην οποία οι άνθρωποι θα αντιληφθούν ότι όλα είναι δανεικά σ'αυτή τη ζωή, και θα συναισθάνονται περισσότερο με το πνεύμα παρά με τους νόμους αυτού του κόσμου, καθώς και ότι "η Γη θα ανυψωθεί σε έναν βαθμό στην κλίμακα των κόσμων", με άλλα λόγια θα αλλάξει διάσταση. 

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΧΡΙΣΤΟ

ΒΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ, ΟΧΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΣΩΟΥ

Πιάσαμε Μεγάλη Εβδομάδα και πράγματι είναι μια μεγάλη, μια ξεχωριστή εβδομάδα της οποίας τα δυο κορυφαία γεγονότα, η Σταύρωση και η Ανάσταση, ακόμα κι αν κάποιον δεν τον ακουμπούν θρησκευτικά, είναι αδύνατον να μη τον πλησιάζουν πνευματικά… Κι όχι τόσον για ό,τι συνέβη προσωπικώς στον Ιησού Χριστό, όσο για το πώς βιώνουν οι μάζες των χριστιανών, για το πώς είναι πλέον κατεγραμμένα στη γενετική τους ταυτότητα το Θείον Δράμα και το θαύμα της Αναστάσεως.

Από τη μία υπάρχει ο Χριστός και από την άλλη ο κόσμος… Και τα δύο μεγέθη, τόσον οι πιστοί, όσον και το πρόσωπον που ενέπνευσε την πίστη, υπόκειται σε κριτική… Γιατί το είπε αυτό ή, το άλλο ο Ιησούς, γιατί έκανε τούτο και εκείνο. Όσο και να λειτουργεί μια πέρα για πέρα θετική προκατάληψη για τις ενέργειες, τις αντιδράσεις του Ιησού, και τις θεϊκές και τις ανθρώπινες, τα ερωτηματικά γεννιώνται… Ακόμα και σ’ αυτούς που δεν αμφισβητείται τόσον η ιστορική, όσον και η θεϊκή ύπαρξη του Ιησού, τα ερωτήματα πάντα αποτελούν αντικείμενο αναζητήσεων και αντιπαραθέσεων…

Μη γνωρίζοντας

Το να βλέπω τον Εαυτό μου όπως είμαι, θα ήταν να προσλαμβάνω ότι είναι πραγματικό, μια άμεση πρόσληψη, που είναι δυνατή μόνο σε μια κατάσταση ελεύθερη από κάθε καθορισμό. Πιστεύω ότι Εγώ ψάχνω. Αλλά δεν βλέπω ότι η ίδια η αναζήτησή μου παραλύει από αυτό που την κινεί.

 Αναζητώ έναν τρόπο να μην περιορίζομαι από τον καθορισμό της σκέψης μου, της μνήμης μου, από αυτό που πιστεύω ότι γνωρίζω. Αναζητώ να προχωρήσω παραπέρα. Προσπαθώ: κάνω προσπάθειες να Εργαστώ, να είμαι Παρούσα. Αλλά σε αυτό χάνομαι - χάνομαι ολοκληρωτικά, σε όλη τη διάρκεια της προσπάθειας μου. Η πρώτη σκέψη, που με εμποδίζει, είναι ότι "Εγώ εργάζομαι". 

Δεν βλέπω ποιος Εργάζεται, δεν βλέπω ότι ο νους είναι ένα εμπόδιο. Βάζω μια λέξη ή μια ιδέα σε αυτό που αναζητώ, και έτσι προβάλλω μια εικόνα και ξεκινώ από ένα αίσθημα έλλειψης να πάω προς το ζητούμενο. 

ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ: ΟΔΗΓΙΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ

ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ ΔΕΝ ΖΩ

Τι είναι αυτό που με σηκώνει από το κρεβάτι κάθε πρωί;

Τι είναι αυτό που με κρατάει όρθιο από τη μία μέρα στην άλλη;

Τι είναι, τέλος πάντων, αυτό που με κρατάει ζωντανό;

Η απάντηση, υπαρξιακά μιλώντας, είναι το νόημα που αντιλαμβάνομαι ότι έχει η ύπαρξή μου και κατά συνέπεια η ζωή μου.

Πολύ απλά, η ζωή χωρίς κάποιο νόημα μας φαίνεται ακατανόητη, άσκοπη, ελάχιστα επιθυμητή. Μπροστά σε αυτό το τρομακτικό ενδεχόμενο, η ανάγκη να της προσδώσουμε ένα νόημα προβάλλει επιτακτική. Αλλιώς, γιατί να τη ζήσουμε; Γιατί να μπούμε σε τόσο κόπο;

Το κρίσιμο ερώτημα, τώρα, είναι αν ο κόσμος μας έχει κάποιο εγγενές, δοσμένο νόημα από μόνος του.