
«Ευχαριστώ» και «Συγγνώμη».
Δύο λέξεις παντοδύναμες.
Δύο λέξεις που οι Έλληνες δεν έχουν αρθρώσει εδώ και μία ή δύο δεκαετίες.
Αντικαταστάθηκαν από τα άυλα και ελαφρά “Thanks” και “Sorry”, αντίστοιχα!
Είναι τόσο εύκολο να πετάξεις ένα θενξ και ένα σόρρυ. Μα είναι τόσο δύσκολο να αρθρώσεις τις αντίστοιχες ελληνικές λέξεις.
Είναι τόσο δύσκολο να πεις «Συγγνώμη», πώς να ρίξεις τόσο τον άρρωστο εγωισμό σου; Είναι δυνατόν ο τέλειος εαυτός σου να έχει ίδια γνώμη, μετά από αντιπαραθετικό διάλογο, με έναν κοινό θνητό; Πόσο μάλλον όταν πρέπει να δεχθείς ότι έχεις βλάψει κάποιον με την πράξη ή τον λόγο σου.
Είναι τόσο δύσκολο να πεις «Ευχαριστώ». Πώς γίνεται ο τέλειος εαυτός σου να νιώσει ευγνωμοσύνη για τη διευκόλυνση που σου κάνει κάποιος θνητός;
Υπάρχει μια πολύ απλή εξήγηση για αυτά.





