ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΣΚΟΤΕΙΝΟΥΣ ΚΑΙΡΟΥΣ (Μέρος B)

Μέρος Α

Η διέξοδος

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μια λύση για τον ατομικό και συλλογικό μας πόνο. Υπάρχει ένας δρόμος μέσα από το σκοτάδι. Ξεκινά με το να γίνουμε πραγματικά ειλικρινείς με τους εαυτούς μας για το ποιοι είμαστε και πώς εμείς προσωπικά εμφανιζόμαστε στον κόσμο. Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να τρώμε τα συναισθήματά μας, ή να τα γιατρεύουμε (προσωρινά) με αλκοόλ, ναρκωτικά, ζάχαρη, τηλεόραση, κλπ (εισάγετε τον προσωπικό σας τρόπο αυτό-αναισθητοποίησης εδώ), μόνο για να ξεπροβάλλουν ξανά με ακόμη περισσότερη δύναμη και σθένος , κρατώντας μας κολλημένους στην ίδια καθοδική πορεία με καταστροφικές συμπεριφορές και συναισθηματικό χάος.

Είναι καιρός να πάρουμε πίσω την προσωπική μας δύναμη και τη δική μας αξία. Είναι καιρός να ενσαρκώσουμε την συνειδητή επίγνωση και την αισθαντική σύνδεση, να αγκαλιάσει την πνευματική ουσία μας, για να βρούμε την ισορροπία μεταξύ του νου, της καρδιάς και της ψυχής μας, να απελευθερώσουμε τις τοξικές περιοριστικές πεποιθήσεις που μας λένε ότι κανένας δεν μας αγαπά, ότι είμαστε ανάξιοι, και δεν είμαστε αρκετά καλοί. Πρέπει να αρχίσουμε και να συνεχίσουμε να λάμπουμε το φως μας, μα τόσο πολύ φωτεινά!!! Πρέπει να απομακρυνθούμε από το φόβο και να βρούμε την προσωπική μας ενδυνάμωση, βελτιώνοντας και ενισχύοντας την καθημερινή μας εμπειρία και αυξάνοντας την συνολική χαρά και ευτυχία μας. Όταν το κάνουμε αυτό, ανεβάζουμε την ενεργειακή μας συχνότητα, η οποία επηρεάζει τους γύρω μας (και τον κόσμο) με θετικούς τρόπους. Στην πραγματικότητα αρχίζουμε να αισθανόμαστε και να βλέπουμε πραγματικές βελτιώσεις στη ζωή μας.

Είμαστε εδώ για να είμαστε ακριβώς αυτό που είμαστε, να εκφράσουμε την αληθινά αυθεντική μας φύση, και να ζήσουμε και να απολαύσουμε τον όμορφο αυτό κόσμο της αντίθεσης. Αυτό σημαίνει ότι μαθαίνουμε να αγαπάμε το σκοτάδι, αγκαλιάζοντας τις σκιές μας, λάμποντας το φως μας, ακόμα και όταν αυτό φαίνεται να είναι χαμηλό - σκάβοντας βαθιά και βρίσκοντας την ομορφιά, τις διδασκαλίες, και τις ευκαιρίες για ανάπτυξη σε κάθε τι που μπαίνουμε στον πειρασμό να κρίνουμε ως «λάθος» ή «κακό». Είναι καιρός να συγχωρέσουμε τον εαυτό μας και τους ανθρώπους στη ζωή μας, εκείνους που θέλουν να κατηγορούμε για την δυστυχία και τα προβλήματά μας, και να αγκαλιάσουμε το πόσο δυνατοί και άξιοι πραγματικά είμαστε.

Βιταμίνη C: Με ποιες ασθένειες συνδέεται – Κίνδυνοι – Δοσολογία [Βίντεο]

Ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να παράγει την βιταμίνη C. Ως εκ τούτου πρέπει να παίρνουμε από τα τρόφιμα και άλλες πηγές. Καλές πηγές βιταμίνης C είναι τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά, ιδιαίτερα τα εσπεριδοειδή. Η βιταμίνη C μπορεί επίσης να παραχθεί και σε συνθήκες εργαστηρίου.

Οι περισσότεροι ειδικοί συνιστούν να παίρνετε βιταμίνη C μέσα από μια διατροφή που είναι πλούσια σε φρούτα και λαχανικά και όχι μέσω συμπληρωμάτων. Ο φρέσκος χυμός πορτοκάλι είναι μια από τις καλύτερες διατροφικές πηγές βιταμίνης C, αν και υπάρχουν και μερικές ακόμα καλύτερες. Ο φρέσκος χυμός περιέχει περισσότερη “ενεργή” βιταμίνη C. Χρήσιμο tip: Όταν αγοράζετε συσκευασμένους φρέσκους χυμούς πορτοκαλιού, προσέξτε η ημερομηνία λήξης να απέχει 3-4 εβδομάδες και πιείτε τους μέσα σε μία εβδομάδα από το άνοιγμα.

Ιστορικά, η βιταμίνη C χρησιμοποιήθηκε για την πρόληψη και τη θεραπεία του σκορβούτου. Το σκορβούτο είναι σχετικά σπάνια ασθένεια πλέον, αλλά κάποτε ήταν πολύ συχνή μεταξύ των ναυτικών και όποιων περνούσαν μεγάλο χρονικό διάστημα στα πλοία. Όταν τα ταξίδια διαρκούσαν περισσότερο από την προμήθεια φρούτων και λαχανικών, οι ναύτες άρχισαν να υποφέρουν από ανεπάρκεια βιταμίνης C, η οποία οδηγούσε σε σκορβούτο.

Γιατί κάποιοι κρυώνουν πιο πολύ (και γιατί ίσως φταίνε οι ίδιοι)

Εμείς είμαστε του στρατοπέδου "κλειστά air conditions", εκτός αν οι θερμοκρασίες πέσουν κάτω από 16-17 βαθμούς Κελσίου. Επειδή, όμως, δεν είμαστε και τίποτα ειδικοί για να πείσει η απλή μας γνώμη κανέναν, ας αφήσουμε τρεις καθηγητές φυσιολογίας να επιχειρηματολογήσουν για χάρη μας. Ίσως έτσι, πείσουμε μερικούς να μας αφήσουν να αναπνεύσουμε λίγο πιο δροσερό αέρα.

Δεν είναι απίθανο, αν εργάζεστε σε γραφείο ή βρίσκεστε ώρες σε άλλον χώρο με πολλά άτομα, να έχουν ξεκινήσει ήδη οι ετήσιοι “πόλεμοι του air condition”. Άλλοι κρυώνουν και το θέλουν να δουλεύει από τώρα, άλλοι ζεσταίνονται και διαμαρτύρονται για συνθήκες θερμοκηπίου (και το καημένο το μηχάνημα πασχίζει να ηρεμήσει μ' αυτούς που έχει μπλέξει). Μπορεί να βρεθεί λύση στο πρόβλημα;

Δεν υποσχόμαστε ότι θα τη δεχτούν όλοι, αλλά οι Duncan Mitchell, Andrea Fuller και Shane Maloney, καθηγητές φυσιολογίας, βιολογίας και ανατομίας σε Πανεπιστήμια της Αυστραλίας, ίσως να την έχουν αποκαλύψει με άρθρο τους στο The Conversation, με το οποίο -εσκεμμένα ή εκ παραδρομής- φαίνεται να παίρνουν θέση υπέρ όσων παραπονιούνται για το πρόωρο άνοιγμα της θέρμανσης.

Τι λένε, λοιπόν, οι ειδικοί;

Το 'μυστικό' της επιτυχίας στην πνευματική μας μεταμόρφωση

Το 'μυστικό' της επιτυχίας 

Το 'μυστικό' της επιτυχίας  είναι καθημερινή επιμελής άσκηση, επιμονή, υπομονή, αφιέρωση και συνέχεια σκοπών και στόχων.

Δεν μπορούμε να μάθουμε κολύμπι σε φουρτουνιασμένη θάλασσα, ούτε οδήγηση στο κέντρο μιας μεγαλούπολης.

Ένας αθλητής για να φτάσει να διεκδικήσει ένα παγκόσμιο ή ολυμπιακό μετάλλιο ετοιμάζεται πολλά χρόνια συστηματικά και στερούμενος πολλές διασκεδάσεις και απολαύσεις.

Παρόμοια, δεν μπορούμε να μάθουμε να ελέγχουμε το νου και να κάνουμε διαλογισμό, όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με μεγάλα προβλήματα και δυστυχίες.

Ούτε μπορούμε να το πετύχουμε ασχολούμενοι περιστασιακά ή ασχολούμενοι με αυτό ως χόμπι μερικές ώρες την εβδομάδα.

‘Των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν’, και ‘αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι’ λέει η λαϊκή σοφία.

Και ότι ισχύει για την εξωτερική ζωή ισχύει και για την εσωτερική. 

Γκόλεμ: Τα πρώτα τεχνητά όντα της Ανθρωπότητας

Γκόλεμ: Τα πρώτα τεχνητά όντα της Ανθρωπότητας –  Η θέληση των ανθρώπων να δημιουργήσουν μια ζωή είναι αρχαία, όπως και το να χρησιμοποιήσουν αυτή τη ζωή ως «υπηρέτη». Σίγουρα τα ρομπότ –στα οποία αναφερθήκαμε σε προηγούμενο άρθρο- δεν ήταν η πρώτη φαντασίωση των ανθρώπων σε αυτό. Φυσικά η ιστορία του Φρανκενστάιν μας παραπέμπει στη θεματική, αλλά για να δούμε από πού ξεκίνησε αυτό πρέπει να πάμε πολύ πίσω.

Στην ραψωδία Σ της Ιλιάδας, η Θέτις επισκέπτεται τον Ήφαιστο για να της δώσει μια θεϊκή λαξεμένη πανοπλία για τον γιο της, τον Αχιλλέα. Ο Ήφαιστος όπως όλοι γνωρίζουμε περιγράφεται κουτσός και δυσμορφικός, που όμως χάρη στην τέχνη του έχει δημιουργήσει «υπηρέτες». Έτσι υπάρχει η εξής περιγραφή:

«βῆ δὲ θύραζε
χωλεύων· ὑπὸ δ᾽ ἀμφίπολοι ῥώοντο ἄνακτι
χρύσειαι ζωῇσι νεήνισιν εἰοικυῖαι.
τῇς ἐν μὲν νόος ἐστὶ μετὰ φρεσίν, ἐν δὲ καὶ αὐδὴ

καὶ σθένος, ἀθανάτων δὲ θεῶν ἄπο ἔργα ἴσασιν»
«…και βγήκε
κουτσαίνοντας· και τρέχαν δίπλα του ν᾿ ανεβαστούν το ρήγα
χρυσές δυο βάγιες, απαράλλαχτες με ζωντανές κοπέλες·
ξυπνάδα και μιλιά και δύναμη, τα ‘χουν κι αυτές,

κι ακόμα οι αθάνατοι θεοί τους έμαθαν πάσα γυναικεία τέχνη…»

Ή αλλιώς

«..και ανάλαφρα τον κύριο εστηρίζαν θεράπαινες ολόχρυσες, σαν ζωντανά κοράσια, δύναμιν έχουν και φωνή, νουν έχουν εις τες φρένες, και τεχνουργήματα εμάθαν από τους αθάνατους θεούς..»

Από τα παραπάνω μπορούμε να πούμε πως τα κοράσια αυτά ήταν δημιουργήματα του Ήφαιστου που είχαν δύναμη, νου και φωνή. Μία εκτίμηση του Ασίμωφ είναι ότι αυτή ακριβώς η περιγραφή, μας κάνει μάρτυρες αφήγησης των πρώτων ρομπότ.

Πολλές φορές είδα τα όνειρά μου να γίνονται στάχτη και να χάνονται στον αέρα..

Πολλές φορές είδα τα όνειρά μου να γίνονται στάχτη και να χάνονται στον αέρα....Πολλές φορές είδα τα όνειρά μου να γίνονται δάκρυα και να κυλούν από τα μάτια μου....
Πολλές φορές πίστεψα πως δεν έχω δικαίωμα σε κάποιο όνειρο και στην προσπάθειά μου να το διεκδικήσω έκανα λάθη.....
Υπήρξαν και φορές που αναρωτήθηκα αν τελικά έχω δικαίωμα πλέον να κάνω όνειρα, αν πρέπει να αγωνίζομαι για ό,τι πιστεύω πως αξίζει και πως αγαπώ, αν πρέπει να τολμώ να κάνω την υπέρβασή μου,...πέρα από τα πρέπει και τα μη....Όταν λιγοψύχησα, όταν έσκυψα το κεφάλι, όταν οπισθοχώρησα....ένοιωσα πως δεν είμαι Άνθρωπος.....Κι εγώ παλεύω καθημερινά να γίνω.....!

Leo Buscaglia: Οι περισσότεροι από μας ζουν για το αύριο….

Οι περισσότεροι από μας ζουν για το αύριο.
Έχουμε πείσει τον εαυτό μας ότι θα είναι καλύτερο,
θα γίνουμε πιο πλούσιοι, πιο σοφοί, πιο ασφαλείς. 

Όλα αυτά μπορεί να είναι ευχάριστα να τα σκεφτόμαστε,
αλλά κοστίζουν ακριβά αν μ’ αυτόν τον τρόπο
χάνουμε έστω και μια στιγμή από το παρόν μας.

Πως ξεπερνάμε τις ενοχές

Οι πράξεις μας στην πορεία της ζωής πολλές φορές μπορεί να επιφέρουν αρνητικές επιπτώσεις στις ζωές άλλων ανθρώπων. Τότε εμφανίζεται αυτό που λέμε υγιής ενοχή, όταν αντιλαμβανόμαστε ότι συμπεριφερθήκαμε άσχημα και πληγώσαμε κάποιο συνάνθρωπό μας. Και αυτή η ενοχή όχι μόνο είναι χρήσιμη, αλλά είναι και απαραίτητη διότι μας προειδοποιεί ότι η συμπεριφορά μας είναι λανθασμένη και συντελεί στην απορρόφηση σωστών κανόνων συμπεριφοράς.

Τι γίνεται όμως με τις ενοχές εκείνες που ασυνείδητα κυριαρχούν στη ζωή μας και μας ωθούν να νοιώθουμε υπεύθυνοι ακόμα και για πράγματα για τα οποία δεν ευθυνόμαστε;

Δεν είναι υγιές να νοιώθει κάποιος συνεχώς ενοχές, διότι όχι μόνο δυσχεραίνουν την ανθρώπινη επικοινωνία, αλλά είναι και εύκολο κάποιος πατώντας επάνω σε αυτές να ελέγξει τα συναισθήματά μας. Όσο πιο ένοχος και υπεύθυνος νοιώθει κάποιος για κάθε κατάσταση, τόσο πιο εύκολα θα γίνεται ένα εύκολο θύμα χειρισμού από άλλα άτομα, ακόμα και να επιβαρύνεται με παραπάνω ευθύνες και υποχρεώσεις από όσες πραγματικά του αναλογούν.

Οφείλουμε να προσέξουμε το γεγονός ότι η ενοχική συμπεριφορά παρατηρείται περισσότερο σε άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Οι άνθρωποι που έχουν μία αρνητική αντίληψη για τον εαυτό τους, συνήθως επιθυμούν να καλύψουν αυτή την αρνητική τους εκτίμηση προσπαθώντας να κερδίσουν την προσοχή και την εκτίμηση των άλλων. Βλέπουμε πολλές φορές ότι ενοχικά άτομα προσπαθούν να αποκτήσουν πολλά χρήματα ή καλή κοινωνική θέση σε μία προσπάθεια να κερδίσουν το σεβασμό και την εκτίμηση των γύρω τους, εις βάρος πολλές φορές των δικών τους επιθυμιών , θέλω και αναγκών.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση αλλά και η αρνητική αντίληψη για τον εαυτό, είναι πολλές φορές απόρροια ενοχών. Τα άτομα αυτά προσπαθώντας να αποκτήσουν την προσοχή των άλλων, αναπτύσσουν ανισομερείς σχέσεις ( φιλικές, συναισθηματικές, επαγγελματικές) , στις οποίες τις περισσότερες φορές παίρνουν ελάχιστα σε σχέση με όλα αυτά που προσφέρουν. Και, δυστυχώς, τις περισσότερες φορές όχι μόνο δεν κερδίζουν την εκτίμηση που τόσο επιθυμούν, αλλά γίνονται ακόμα περισσότερο θύματα χειρισμού και εκμετάλλευσης.

Ο ψυχαναγκασμός της δίαιτας…addicted to diet

O όρος δίαιτα για τους περισσότερους ανθρώπους είναι συνυφασμένος με την στέρηση, την αγωνιώδη και επίμονη προσπάθεια να επιτύχουν μια κατάσταση εγκράτειας μπροστά σε διατροφικούς πειρασμούς ή σε μια δεύτερη μερίδα φαγητό. Είναι πολύ περήφανοι όταν το καταφέρνουν, αλλά είναι πραγματικά δυστυχισμένοι όταν τελικά υποκύπτουν σε κάποιο πειρασμό.

¨Όλα αυτά όχι άδικα, αφού πολλοί έχουν εμπιστευτεί πολλές φορές την δίαιτα κάποιου ο οποίος δεν είναι ειδικός ασφαλώς. Μπορεί να είναι κάποιος φίλος, γείτονας κ.α. Εμπιστεύτηκαν Κάποιο σχήμα δίαιτας το οποίο τους εξάντλησε και τους έφερε στα όριά τους. Προκειμένου όμως να χάσουν κιλά, πολύ μικρή σημασία έχουν όλα αυτά. Ωστόσο όμως, είδαν ξανά τον δείκτη της ζυγαριάς να ανεβαίνει και όχι μόνο να ξαναπαίρνουν τα κιλά που είχαν χαθεί, αλλά περισσότερα.

Μήπως όλα αυτά συμβαίνουν ψυχαναγκαστικά; Δανειζόμενη τον όρο από τους ψυχολόγους, εννοώ μια κατάσταση η οποία επαναλαμβάνεται χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος.

Σύμφωνα με τον ορισμό του όρου πρόκειται για επίμονα επαναλαμβανόμενες πράξεις ή συμπεριφορές στις οποίες προβαίνει ακούσια ένα άτομο παρά τη δυσφορία που του επιφέρουν, επειδή με αυτόν τον τρόπο εκτονώνεται από το άγχος που του προκαλούν επίμονες σκέψεις.

Το αιώνιο ερώτημα απαντάται: Γιατί πραγματικά κλείνουμε τα κινητά μας στο αεροπλάνο;

Γιατί πιστεύετε πως μας ζητείται να κλείσουμε τα κινητά μας τηλέφωνα κατά την διάρκεια μιας…
πτήσης ή να το βάλουμε σε flight mode; Eίναι πράγματι επικίνδυνο αν δεν το κάνουμε;

Tα κινητά τηλέφωνα ή άλλες ηλεκτρονικές συσκευές συνδέονται στο internet ή σε δίκτυα δεδομένων χρησιμοποιώντας ραδιοκύματα. Την ίδια στιγμή τα ηλεκτρονικά συστήματα ενός αεροσκάφους λειτουργούν έχοντας πάρα πολύ ευαίσθητους αισθητήρες. Έτσι, υπάρχει ο φόβος ή η πιθανότητα παρεμβολών στην επικοινωνία του αεροσκάφους με τα συστήματα του αεροδρομίου.

Κάτι τέτοιο ακόμη και αν είναι πάρα πολύ δύσκολο να συμβεί κανείς δε μπορεί να αποκλείσει τη πιθανότητα και τι θα γίνει αν τα κύματα αυτά συνδυαστούν.

“Σκοπός στη ζωή δεν είναι να πετύχεις αλλά να συνεχίσεις να αποτυγχάνεις χωρίς να χάνεις το κέφι σου.” Adlai Stevenson

Η αναζήτηση ενός σκοπού που θα δώσει νόημα στη ζωή μας είναι από τους βασικούς προβληματισμούς που αντιμετωπίζουμε. Πέραν του σκοπού που αναζητούμε, προσπαθούμε να διακρίνουμε τι είναι επιτυχία και τι αποτυχία.

Σε όλους μας έχει συμβεί, να αγωνιζόμαστε μεθοδικά, με υπομονή και επιμονή για να πετύχουμε κάτι και στο τέλος δεν το καταφέρνουμε. Ας σκεφτούμε διαδικασίες σε εργασιακά ζητήματα, όπως είναι η προετοιμασία μας για ένα διαγωνισμό θέσεων εργασίας που ενώ τις έχουμε ακολουθήσει, δεν καταφέραμε τελικά να προσληφθούμε.

Το πρώτο συναίσθημα που μας επισκέπτεται είναι η απογοήτευση η οποία μεταφράζεται ως : «δεν ήταν αρκετό αυτό που έκανα και ο κόπος μου δεν έπιασε τόπο». Οι δεύτερες σκέψεις που ενισχύουν την απογοήτευσή μας, αφορούν το ότι ενώ δουλέψαμε πολύ και καλά, δεν κατορθώσαμε κάτι που μπόρεσε να καταφέρει κάποιος με λιγότερο ίσως κόπο. Η ουσία είναι ότι νιώθουμε ανίκανοι. Είναι όμως έτσι;

Τα μέσα που χρησιμοποιούμε για να πετύχουμε ένα στόχο, δεν ταυτίζονται με το στόχο μολονότι μαζί του. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Όταν έχουμε φτάσει ένα βήμα πριν του να δούμε αν θα λήξει επιτυχώς ένας στόχος μας, τότε έχουμε ολοκληρώσει το πιο δύσκολο και επομένως άξιο κομμάτι του. Την προσπάθεια. Μέσα από αυτήν, οξύναμε την υπομονή μας, την επιμονή μας, το θάρρος μας, λειτούργησαν όλες μας οι ικανότητες και μακάρι να βρίσκαμε το χρόνο να σκεφτούμε πόσα ουσιαστικά οφέλη αποκομίσαμε από αυτήν την προσπάθεια.

Γιά τό καλό μας;

Νά ἐμπιστευθοῦμε τίς ζωές μας στά χέρια τῶν …«εἰδικῶν»;
Νά ἐμπιστευθοῦμε τίς σκέψεις μας, τίς πεποιθήσεις μας καί τίς ἀπόψεις μας στά χέρια τῶν ἐπιμορφωτῶν;
Νά ἐμπιστευθοῦμε τό μέλλον τῶν παιδιῶν μας στά χέρια τῶν νεοταξιτῶν;
Νά ἀγνοήσουμε τό ἔνστικτον ἐπιβιώσεώς μας;
Νά κωφεύσουμε στίς κραυγές τῆς λογικῆς;
Νά φιμώσουμε τίς συνειδήσεις μας;

Ἐν τάξει… Θὰ μπορούσαμε νὰ τὰ κάνουμε ὅλα αύτά, ὑπὸ πολλούς, πάρα πολλούς, ἀπίστευτα πολλοὺς ὅρους.
Ὅρους ποὺ δὲν πληρῶνται, ἐφ΄ ὅσον μέσα ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς τοὺς συμβιβασμούς, ὁ Ἄνθρωπος φεύγει ἀπὸ τὸ ἐπίκεντρον τοῦ κόσμου μας καὶ μεταμορφώνεται σὲ ὑποστήλωμα ἑνὸς κόσμου πλαστοῦ, ὑβριδιακοῦ. Ἑνὸς κόσμου ποὺ ἐπίκεντρόν του εἶναι τὸ μέσον (χρῆμα) κι ὄχι ὁ σκοπὸς (αὐτοβελτίωσις), πρὸς ἐξυπηρέτησιν τῆς ἐξουσίας κι ὄχι πρὸς τὴν ἰσονομία καὶ τὴν δικαιοσύνη.

Δὲν ὑπάρχει λοιπὸν τὸ  «γιὰ τὸ καλό» μας κάπου μέσα σὲ ὅλην αὐτὴν τὴν …«εἰκονική πραγματικότητα», ποὺ μᾶς παρουσιάζουν ὡς ὑποχρεωτικὴ πορεία τῆς Ἀνθρωπότητος.
Τὸ «γιὰ τὸ καλό μας» δὲν μποροῦν νὰ τὸ ἀποφασίσουν ἀποδεδειγμένοι δυνάστες καὶ Ὑβριστές.
Τὸ «γιὰ τὸ καλό μας» ὀφείλουμε ὅλοι μας, ὁ κάθε ἕνας ἀπὸ τὴν δική του θέσιν  καὶ ὀπτική, νὰ τὸ ἀνακαλύψῃ βῆμα τὸ βῆμα.

3 περιπτώσεις που πρέπει να αποφεύγετε τον καφέ

1. Όταν ο καφές…
είναι καυτός

Η κατανάλωση καυτού καφέ και καυτών ροφημάτων γενικά, έχει βρεθεί από έρευνες ότι αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του οισοφάγου, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Ακόμη, λοιπόν, κι αν βιάζεστε να απολαύσετε τον ζεστό καφέ που έχετε μόλις ετοιμάσει, είναι σημαντικό να το αποφύγετε.

2. Όταν νιώθετε νύστα

Ο καφές μπορεί να σας βοηθήσει να ξενυστάξετε, σύμφωνα με τα αποτελέσματα νέας μελέτης παρ” όλα αυτά, η καφεΐνη χάνει τη δύναμή της για όσους κοιμούνται λιγότερο απ’ όσο χρειάζεται ο οργανισμός τους. Αν νιώθετε, λοιπόν, ότι πέφτουν τα επίπεδα της ενέργειάς σας, αντί να πιείτε καφέ, πάρτε έναν υπνάκο για λίγα λεπτά.

ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ

«Στράβωσε» πολύς κόσμος με την-ακόμα μία- έκπληξη, αυτή τη φορά  από τις εκλογές στις ΗΠΑ. Απανωτά τα «χαστούκια» για τους αριστεροδημοκρατες με την πολύ δεξιά τσέπη και την πολύ φεουδαρχική  αντίληψη. Γιατί,δεν κατάλαβα. Δεν σας άρεσε το αποτέλεσμα; Μήπως να το  ακυρώσουμε; Να το αλλάξουμε; Να το επαναλάβουμε μήπως; Ρε τί  πλάκα έχουνε οι γελοίοι της «βολικής δημοκρατίας».

Αν  δεν είναι φασισμός το να μη γίνεται σεβαστή μια καθ’όλα δημοκρατική εκλογή,τότε τί άλλο είναι; Οταν μας γουστάρει-και μας βολεύει- η εκλογή του «τάδε» πανιγυρίζουμε περιφέροντας τα «δημοκρατικά μας φρονήματα» αλλά όταν μια εκλογική διαδικασία φέρει «κακό» αποτέλεσμα,τότε δηλώνουμε την δυσαρέσκια και την δυσθυμία μας; Δεν είναι έτσι ρε μεγάλε.

«Δημοκρατία» δεν γουστάρεις; Εκλογές με τον «γίγαντα» λαό  να αποφασίζει δεν θέλεις; Αυτόν με το αλάνθαστο κριτήριο ντε. Ωραία. Φάε λοιπόν στη μούρη αυτούς που ο «γίγας» αναδεικνύει και βγάλε δημοκρατικά τον σκαμό. Ειδ’άλλως, οτιδήποτε άλλο ονομάζεται φασισμός. Ο οποίος ορίζεται αν δεν κάνω λάθος (εκ του fascio) από την ετσιθελική επιβολή των ολίγων επί των πολλών.

Η έξυπνη χρήση μπαχαρικού στο πλυντήριο ρούχων

Μπορείτε να το εκμεταλλευτείτε και με έναν άλλο τρόπο και να εντυπωσιαστείτε με τα αποτελέσματα…

Το πιπέρι είναι ένα υλικό που υπάρχει σε όλες τις κουζίνες και χρησιμοποιείται για να δώσει νοστιμιά και ιδιαίτερη γεύση στο φαγητό.

Εκτός όμως από εκεί μπορείτε να το εκμεταλλευτείτε και με έναν άλλο τρόπο και να εντυπωσιαστείτε με τα αποτελέσματα. Μπορείτε για παράδειγμα να βάλετε λίγη ποσότητα στο πλυντήριο ρούχων.

Ο λόγος;

Στρες στον εργασιακό χώρο: Αιτίες, Συνέπειες & Τρόποι αντιμετώπισής του

Στoυς σύγχρονους καιρούς το στρες αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας. Η αντίδρασή μας στην καθημερινή έκθεση στο στρες, καθορίζει την ποιότητα της ζωής καθώς και την υγεία μας.
Ο λατινικός όρος «stress» χρησιμοποιήθηκε το 17ο αιώνα ως συνώνυμο της αντιξοότητας και της κακουχίας, ενώ το 18ο αιώνα ο όρος υποδήλωνε την πίεση που ασκείται όταν κάποιος καταπονείται σωματικά και πνευματικά (Hinkle, 1973).

Τι είναι το stress

Σήμερα, ο όρος «stress» υποδηλώνει το σύμπλεγμα των συναισθηματικών, φυσιολογικών και ψυχολογικών συμπτωμάτων που προκύπτουν ως αντίδραση στην επιρροή που ασκούν πάνω μας ορισμένες πράξεις ή καταστάσεις (Greenberg & Baron, 1997; Hellriegel et al., 1986).                                                                         

Η έλλειψη της όρεξης, η αϋπνία, ο πονοκέφαλος, οι μυϊκοί σπασμοί, η δυσκολία συγκέντρωσης, η κατάθλιψη, το άσθμα και οι δερματικές παθήσεις αποτελούν ορισμένα από τα ψυχοσωματικά συμπτώματα που προκαλούνται από το στρες. 

Έρευνες έχουν καταλήξει πως οι απαιτήσεις που προκύπτουν από τις οικογενειακές, φιλικές, διαπροσωπικές και εργασιακές σχέσεις μπορούν να προκαλέσουν έντονο στρες. Όσο περισσότερες είναι οι απαιτήσεις τόσο πιο πιθανό το ενδεχόμενο να εκτεθεί κανείς σε κατάσταση διαρκούς στρες.  

Η εργασία αποτελεί μια από από τις πιο βασικές πηγές του στρες.

Όταν νιώθουμε να χάνεται η γη κάτω από τα πόδια μας (Βίντεο)

Θα το λέγαμε και «πανικό», όμως δεν είναι μόνο αυτό. Αρκετές φορές, γίνεται αυτό που λέμε «μας παίρνει από κάτω». Όλα όσα κάνουμε μας φαίνονται λάθος και στο τέλος, βάζουμε τον εαυτό μας στη γωνία και τον «χτυπάμε». Μετά, νιώθουμε σαν ξεφούσκωτα μπαλόνια και η διάθεση κατρακυλάει. Η Marie Forleo, λέει χαρακτηριστικά πως όταν ακούμε τέτοιες εσωτερικές «φωνές» που παραείναι επικριτικές, είναι σαν παρεμβολές μιας άλλης συχνότητας στο ράδιο, ενώ ακούμε άλλον σταθμό… Τί κάνουμε για να ακούσουμε καθαρά τον σταθμό που θέλουμε;

1. Καθαρή σκέψη.

Για να σκεφτείς, χρειάζεται ηρεμία ώστε να καθαρίσει ο εγκέφαλος και να αποκτήσουμε καθαρή σκέψη. «Ερχόμαστε σε επικοινωνία με τον αληθινό μας εαυτό και όχι με τις παρεμβολές ενός άσχημου ραδιοσταθμού», λέει χαρακτηριστικά η Forleo. Όσο περισσότερο εθίζεσαι σε αυτόν τον καθαρό τρόπο σκέψης, τόσο καλύτερα αντιλαμβάνεσαι τις «παρεμβολές και τα παράσιτα».

2. Βοήθα κάποιον άλλον να «καθαρίσει».

Είναι λίγο γνωστό, όμως έχει αποδειχθεί: Είναι κάτι παραπάνω από εύστοχο το να διδάσκεις ό,τι…έχεις ανάγκη. Η παροχή βοήθειας σε κάποιον που έχει τα ίδια «παράσιτα» με σένα, θα σε βοηθήσει α) στο να μη νιώθεις οτι μόνο εσύ υποφέρεις β) στο να νιώσεις οτι είσαι χρήσιμος ακόμη και με αυτά τα παράσιτα και γ) στο να βελτιώσεις τη διάθεσή σου, βλέποντας κάποιον άλλον να βελτιώνεται. Βέβαια, η Forleo μας λέει κάτι πολύ σημαντικό. «Απομακρύνεσαι από τον εαυτό σου, δίνοντας σημασία στον κόσμο γύρω σου». Παύεις να εσωστρέφεσαι δηλαδή.

Τα Ιερά του ΘΕΟΥ ΔΙΟΝΥΣΟΥ στην χώρα των Ηδωνών

Στη χώρα των Ηδωνών, κατά τις μαρτυρίες αρχαίων συγγραφέων, υπήρχαν τα ακόλουθα ιερά:

α. Ιερό του θεού στο όρος Παγγαίο

Κατά τον Πλούταρχο το όνομα του το όρος το πήρε από τον Παγγαίο, που ήταν γιος του θεού Άρη και της Κριτοβούλης.
Στα ομηρικά χρόνια ονομαζόταν Νύσσα και αργότερα Καρμάνιο.
Οι πρώτοι κάτοικοι του ονομάζονταν Δερρίοπες,
από τα δέρματα που φορούσαν και ζούσαν με το ψάρεμα και το κυνήγι, σημειώνει ο Πλούταρχος.

Προφανώς κατάλοιπο αυτού του τρόπου ενδυμασίας των Δερριόπων
αποτελεί και η σκευή των δρώντων στο



Μοναστηράκι,
στη Νικήσιανη,
στην Καλή Βρύση,
στην Πετρούσα
και στους Πύργους κατά το τριήμερο 6-8 Ιανουαρίου.

Ο Ηρόδοτος αναφερόμενος σ' αυτό γράφει τα ακόλουθα :

«Ταύτας μεν δη τας πόλιας τας παραθαλάσσιας τε και Ελληνίδας εξ ευωνύμου χειρός απεργών παρεξήιε, έθνεα δε Θρηίκων των της χώρης οδόν εποιέετο τοσάδε,

Παίτοι ,
Κίκονες ,
Βίστονες ,
Σαπαίοι ,
Δερσαίοί,
Ήδωνες,
Σάτραι .Τούτων αι μεν παρά θάλασσαν κατοικημένοι εν τήσι νηυσί είποντο.

Οι δε αυτών την μεσόγαιαν οικέοντες καταλεχθέντες τε υπ' εμού, πλην Σατρεων οι άλλοι πάντες πεζή αναγκαζόμενοι είποντο.
Σάτραι δε ουδενός κω ανθρώπων υπήκοοι εγένοντο, όσον ημείς ίδμεν, αλλά διατελεύσι το μέχρι εμεύ αιεί εόντες ελεύθεροι μούνοι Θρηίκων-οικέουσί τε γαρ όρεα υψηλά, ίδησί τε παντοίησι και χιόνι συνηρεφέα, και εισίτα πολέμια άκροι.
Ούτοι οι του Διονύσου το μαντήιόν εισι εκτημένοι-
το δε μαντήιόν τούτο έστι μεν επί των ορέων των υψηλοτάτων,
Βησσοί δε των Σατρέων εισί οι προφητεύοντες του ιερού,
πρόμαντις δε η χρέωσα κατάπερ εν Δελφοίσι ,
και ουδέν ποικιλώτερον.

Αυτές λοιπόν τις παραθαλάσσιες ελληνικές πόλεις αφήνοντας στα αριστερά του ο Ξέρξης προχωρούσε.
Θρακικοί δε λαοί, που μέσα από τις χώρες τους περνούσε, ήταν οι εξής:

«Η ζωή είναι σαν ποδήλατο με δέκα ταχύτητες. Οι περισσότεροι από μας, έχουμε γρανάζια που δεν χρησιμοποιούμε ποτέ.» Charles Schulz

Ο Αμερικανός σχεδιαστής κόμικ, μας δίνει μια καλή αφορμή να σκεφτούμε τους λόγους που τελικά δεν κάνουμε αυτό που λέμε, «ό,τι καλύτερο γίνεται». Ακόμη και στις μάχες που δίνουμε και στις «επικίνδυνες αποστολές» που έχουμε να περατώσουμε, πολλές φορές προτιμούμε τον ευκολότερο δρόμο, τον πιο βολικό. Περνάνε οι αποστολές επιτυχώς, όμως κάποια στιγμή ανιχνεύουμε «σκουριά»… Εκείνη τη στιγμή μας φαίνεται παράδοξο αυτό το γεγονός. Δεν καθίσαμε, δεν αποφύγαμε μάχες όμως κουραστήκαμε και δεν είναι κούραση φυσιολογική. Τι μπορεί να φταίει;

Νέες Γαίες.

Κάνε μια «επίσκεψη» στην Ιστορία. Δες μετά τον 16ο αιώνα μ.Χ που κάποιοι «τρελοί», προσπάθησαν να ανακαλύψουν νέες περιοχές, μην πιστεύοντας πως ο κόσμος, ήταν αυτός που ήξεραν μέχρι τότε. Η ανάγκη, φέρνει την έρευνα. Σκέψου οτι μέχρι να ξεκινήσουν τα ταξίδια Κολόμβοι και Μαγγελάνοι, ο κόσμος για τον οποίον μαθαίνεις νέα του σήμερα με ένα κλικ, δεν ήταν γνωστός. Μάλιστα, ήταν άγνωστο το μεγαλύτερο μέρος της Γης. Αυτό που οδηγούσε πάντα την ανθρώπινη φύση, ήταν αυτή η ανήσυχη περιέργεια για το τι υπάρχει πέραν από όσα βλέπουμε. Η ησυχία είναι καλή, μόνο όταν έχεις ικανοποιήσει την ανησυχία σου… Τι έκαναν λοιπόν οι εξερευνητές-θαλασσοπόροι; Έκαναν μια βουτιά στο άγνωστο. Να δουν τι υπάρχει πέραν από όσα ήξεραν.

 Το γνωστό δεν υπόσχεται όσα η ευελιξία.

Κάποια στιγμή, φτάνεις στο να κάνεις το ίδιο και το ίδιο. Εκτός από το οτι κάποια στιγμή θα βαρεθείς με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη διάθεσή σου, θα «παλιώσεις». Υποτίθεται πως όλοι θέλουμε περιπέτεια στη ζωή μας αλλά λίγοι είναι τελικά εκείνη που δεν αφήνουν την περιπέτεια μόνο στο… σινεμά. Οι ικανότητές μας, υπάρχουν για να τις αναπτύσσουμε. Χρειάζεται να είμαστε πολυσιχδείς και όχι να ασχολούμαστε με ένα πράγμα και μόνο. Η ευελιξία είναι η πιο σημαντική ικανότητα. Το «καινούριο» και αυτό που δεν είναι ρουτίνα, έρχεται με την ευελιξία. Αγαπάς τη μουσική; Δοκίμασε και τη ζωγραφική.

Εμβόλια, Η Άλλη Άποψη

Ο Δρ. Κωνσταντίνος Μουρούτης στην ομιλία του αυτή παραθέτει τους κινδύνους και τους μύθους των εμβολιασμών. Κάνει μία υπέροχη ανάλυση βασισμένη σε έρευνες για τα εμβόλια που δίνουμε στα παιδιά μας ...