»Το ανθρωποειδές-κτήνος πρέπει να εξαφανιστεί από τον πλανήτη, να μείνει μια ελάχιστη μαγιά και να ξαναρχίσει από τα δέντρα. Ισως αν πάρει άλλη πορεία ΙΣΩΣ καταφέρει να γίνει άνθρωπος, σήμερα είναι κτήνος. Τα ευρωπαϊκά κτήνη απλώς εξοφλούν τις βαρβαρότητες που διέπραξαν εις βάρος των αφρικανικών κτηνών. Δεν υπάρχουν “αθώοι” πολίτες – υπήκοοι, που οι κακοί τρομοκράτες τους σκοτώνουν. Είναι ΟΛΟΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ για το αίμα των γενοκτονιών που διέπραξαν κι απλώς πληρώνουν τον λογαριασμό. @Ηω Αναγνώστου
»Δεν ξέρω ποια μαρξιστική θεωρία της οικονομικής εκμετάλλευσης και της πάλης των τάξεων, ποια φροϋδική ψυχανάλυση απωθημένων τραυματικών εμπειριών, κλπ., μπορούν να εξηγήσουν όλες αυτές τις αμέτρητες κτηνωδίες που βλέπουμε καθημερινά γύρω μας!!! Ζούμε στην κωλοτρυπίδα του Διαβόλου, στον πάτο μιας απίστευτης Κόλασης γεμάτης εκατομμύρια δαιμονόπληκτες Οργανικές Πύλες του Κακού, και ακόμη κοιμόμαστε όρθιοι, παραμυθιάζουμε τους εαυτούς μας με θεωρίες θετικής σκέψης και καραμέλες του τύπου “η ζωή είναι ωραία”, “στο χέρι μας είναι να είμαστε ευτυχισμένοι”, κλπ!!! Μια άσωτη ανθρωπότητα δεν σώζεται με τίποτα!!! @Δημήτρης Χορόσκελης
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ & ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ
Η ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
«Κάθε βομβιστική επίθεση από το 1969 και μετά συνδεόταν με μια ομάδα. Οι διαταγές δίνονταν από ένα μηχανισμό που ανήκε στο κράτος και, ειδικότερα, από μια παράλληλη μυστική δομή του υπουργείου Εσωτερικών». Δήλωση του νεοφασίστα τρομοκράτη Vincent Vinciguerra, κατά τη διάρκεια της δίκης του, το 1990. Ο Vinciguerra το 1972 πήρε μέρος σε βομβιστική ενέργεια που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο τριών καραμπινιέρων. (Sunday Independent, 11/11/1990).
H «Στρατηγική της Έντασης»
Μια προσεκτική ανασκόπηση στην εφαρμογή της τρομοκρατίας, από την έναρξη του Ψυχρού Πολέμου (1947) μέχρι σήμερα, οδηγεί στην εξαγωγή δύο βασικών συμπερασμάτων:
1) Σε όλες σχεδόν τις τρομοκρατικές ενέργειες, αρχικά «ανακαλύπτεται» κάποιο «ερυθρό» ίχνος που στρέφει την προσοχή σε μια από τις πολλές ασήμαντες ομαδούλες της «αριστεράς» και στη συνέχεια, όλες οι αποδείξεις οδηγούν στο χώρο των μυστικών υπηρεσιών, του παρακράτους και των ακροδεξιών οργανώσεων.
2) Αυτή η τρομοκρατική σταθεροποιητική δραστηριότητα των μυστικών υπηρεσιών εξελίχθηκε σε δύο διακριτές φάσεις.
Στην πρώτη φάση (1947-1970), οι μυστικές υπηρεσίες αναθέτουν την εκτέλεση των «σταθεροποιητικών» (τρομοκρατικών) ενεργειών σε πράκτορές τους ή σε όργανά τους από το χώρο των ομάδων της εξτρεμιστικής δεξιάς, και στη συνέχεια προσπαθούν να τις αποδώσουν στην κοινοβουλευτική ή στην εξωκοινοβουλευτική αριστερά, κατασκευάζοντας «ενόχους».
Στη δεύτερη φάση (1971 και μετά), σημειώνεται μια ποιοτική αλλαγή στη «σταθεροποιητική» (τρομοκρατική) τακτική των μυστικών υπηρεσιών, η οποία συμπίπτει με την κοινοποίηση του «Εγχειριδίου Εκστρατείας για τις μυστικές υπηρεσίες που διεξάγουν Επιχειρήσεις Σταθεροποίησης» των στρατηγών Westmorland (αρχηγού του αμερικανικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων και γνωστού σφαγέα του Βιετνάμ) και Wicklam.
Το «Εγχειρίδιο» άρχισε να εφαρμόζεται για την αποσταθεροποίηση στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης με τρομοκρατικές δραστηριότητες, αμέσως μετά την κοινοποίησή του στις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες (Μάρτιος 1970), με τα κωδικά στοιχεία FM 30-31 (Field Manual/Εγχειρίδιο Επιχειρήσεων, που συνοδευόταν από 3 παραρτήματα FM 30-31 A, B και C) και έγινε η Βίβλος της «καθημερινής πρακτικής» των μυστικών υπηρεσιών κατά την εποχή στην οποία αρχηγοί της CIA είναι ο Ούλιαμ Κόλμπι (έως το 1975) και ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος (1976).