ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΥΕΙΝ ΒΟΥΛΕΤΑΙ; (*)
Αριστοφάνη “Αχαρνής”, στ. 45
(ποιός θέλει να αγορεύσει, να μιλήσει ;).
Βούλομαι / ρήμα / αποθετικό
Σημασιολογικό:
Α. 1. θέλω, επιθυμώ, έχω τη βούληση |με απρφ. |με αιτ. πράγμ. και δοτ. προσ. |με αιτ. και απρφ. |απόλ. |έχω την τάση |συνήθ. σε 3. προσ. με απρφ. |επιστήμη και φιλοσοφία 2. προτιμώ, προκρίνω, θέλω περισσότερο |με το μᾶλλον ή το ἤ 3. εννοώ, θέλω να πω, ισχυρίζομαι Β. |φρ. βούλει ή βούλεσθε με υποτ. |ενισχυτικό της προτρ. υποτ. |φρ. εἰ βούλει |ευγενικά |φρ. Τι βουλόμενος =με ποιο σκοπό |φρ. βουλομένῳ τινί έστι με απρφ. = είναι σύμφωνο με την επιθυμία κπ. |η μτχ. ως ουσ. ὁ βουλόμενος =όποιος θέλει, ο καθένας.
Στην Αρχαία Αθήνα ο Πολίτης έχει την δυνατότητα, αλλά και υποχρεούται, να λαμβάνει μέρος στις αποφάσεις για τα δημόσια ζητήματα. Η Εκκλησία τού Δήμου (η Συνέλευση των Πολιτών, δηλαδή) είναι η πηγή όλων των εξουσιών: της νομοθετικής, της εκτελεστικής και της δικαστικής.
Στην “άμεση” δημοκρατία της Αθήνας οι αποφάσεις λαμβάνονται στην Εκκλησία τού Δήμου από τούς ίδιους τούς Πολίτες και όχι δι’ αντιπροσώπων”. Οι ψήφοι είναι ισότιμοι για όλους τους Πολίτες.
Φαίνεται, πως οι Αρχαίοι Έλληνες δεν έχουν ακόμη ανακαλύψει το “πλειοψηφικό”, που με “μαγικό” τρόπο μπορεί να μετατρέπει το 32% ή το 35% των ψήφων σε 60% !