Οι άντρες βιώνουν πιο έντονα έναν χωρισμό

Είναι αλήθεια πως οι άντρες βιώνουν πιο έντονα έναν χωρισμό;

Είναι δεδομένο ότι οι άντρες και οι γυναίκες αποτελούν δυο διαφορετικούς κόσμους, δύο διαφορετικές προσωπικότητες, παρά τις όποιες ανομοιότητες ανάμεσα στα άτομα του ίδιου φύλλου. Διαφέρουν στην ανατροφή και στη διαδικασία ένταξης στην κοινωνία, στις προτιμήσεις στα ρούχα και τον τρόπο διασκέδασης.Στη θεωρία, το γυναικείο φύλλο υπερτερεί σε συναισθήματα και ψυχολογικούς εγκλωβισμούς, ενώ το αρσενικό φέρεται να κρατάει για τον εαυτό του τα όσα νιώθει, θετικά ή αρνητικά, ξεπερνώντας τα με ευκολία. Στην πράξη, όμως;

Ξεκινώντας με τη διαδικασία της ανατροφής, ειδικά σε παλαιότερες εποχές, οι κοπέλες ήταν αυτές που κλήθηκαν να ωριμάσουν τάχιστα, αναλαμβάνοντας ποικίλες οικιακές αγκαρίες, σε αντίθεση με τα αγόρια που αρέσκονταν στο ρόλο του απλού παρατηρητή, χωρίς να παρέχουν ουσιαστική βοήθεια.

Όσον αφορά την ένδυση και την προσοχή στην εμφάνιση, είναι σαφές πως οι γυναίκες υπερέχουν ξεκάθαρα, αφιερώνοντας πολλές στιγμές μπροστά από έναν καθρέφτη ή στη ντουλάπα τους, επιλέγοντας με στοργή και αναποφασιστικότητα την επόμενή τους κίνηση. Οι άντρες προτιμούμε να φορέσουμε ό,τι πεταχτεί μπροστά μας, ξεπετάγοντας στιλιστικές οδηγίες σε δευτερόλεπτα, αφού πιστεύουμε πως κάθε μπλούζα ταιριάζει με ένα τζιν.Εν ολίγοις, οι γυναίκες προσπαθούν να καλύψουν κάθε τους ανατομική αδυναμία, ενώ οι άντρες θεωρούν πως δεν έχουν κάποιο ελάττωμα στο σώμα τους. (Γεγονός που φυσικά ισχύει).

Από πού κι ως πού «αξίζουμε καλύτερα»;

Ήρθε η ώρα να ασχολούμαστε με αυτό που μπορεί να γίνει, μπας και κάποτε καταφέρουμε να πλησιάσουμε αυτό που θέλουμε

Άκουγα χθες τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να φωνάζει «οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα» και έκανα σαν τους ηλικιωμένους περασμένων δεκαετιών που ανοίγουν διάλογο με την τηλέοραση και ρωτούσα «γιατί;», αλλά ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης δεν μου απαντούσε. Ίσως γιατί ο νους του ήταν στον εξαντλημένο Κωνσταντίνο τον Eργατικό/Ικανό/Αεικίνητο/Ακάματο, ο οποίος βρήκε χρόνο από το βαρυταϊσμένο πρόγραμμά του και καταδέχτηκε να πει μερικές λέξεις στις κάμερες για να παραστήσει ότι στηρίζει τον αρχηγό του κόμματος που ίδρυσε ο θείος του.

Όπως και να έχει, η ουσία είναι ότι απάντηση στο «γιατί οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα;» όχι μόνο δεν πήρα αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ και τι θα μπορούσε κάποιος να μου απαντήσει. Μπορώ να σκεφτώ γιατί να «θέλουμε καλύτερα», μπορώ ακόμα και να δεχτώ το υπεραισιόδοξο «μπορούμε καλύτερα» (αν και τότε θα πρέπει κάποιος να απαντήσει στο «άμα μπορούμε, γιατί δεν το έχουμε;») αλλά, όσο και να σπάω το κεφάλι μου, δεν μπορώ να καταλάβω από πού προκύπτει αυτό το γεμάτο σιγουριά «αξίζουμε καλύτερα».

Γιατί το «αξίζουμε καλύτερα» δεν σημαίνει ότι αξίζουν καλύτερα ο Μάνος, ο Δημήτρης, η Έφη, η Αλίκη, ο Σταμάτης και πέντε έξι ακόμα άνθρωποι που ξέρουμε. Δεν σημαίνει ότι υπάρχουν άνθρωποι που δυσκολεύονται παρά τις σκληρές προσπάθειές τους, ούτε ότι υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν, ενώ βάσει του ήθους και των προσόντων τους θα έπρεπε να απολαμβάνουν. Το «αξίζουμε καλύτερα» από έναν πιθανό πρωθυπουργό της χώρας σημαίνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων αυτής της χώρας αξίζει κάτι καλύτερο από αυτό που ζει και μάλιστα το αξίζει χωρίς να κάνει τίποτα. Το αξίζει έτσι. Το αξίζει μένοντας όπως είναι.

Σοβαρά τώρα, αν κοιτάξετε γύρω σας, αν δείτε τους ανθρώπους που σας περιτριγυρίζουν, αν σκεφτείτε πώς κινούνται με τα αυτοκίνητα και τα μηχανάκια τους, αν σκεφτείτε αυτά που γράφουν και αυτά που διαδίδουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αν σκεφτείτε αυτά που ακούν κι αυτά που βλέπουν κι αυτά που διαβάζουν, αν σκεφτείτε πώς συμπεριφέρονται ως πελάτες, πώς ως αφεντικά και πώς ως εργαζόμενοι, αν σκεφτείτε πώς ψηφίζουν, αν σκεφτείτε τι πιστεύουν, αν σκεφτείτε όλα όσα μπορείτε να σκεφτείτε για τους ανθρώπους γύρω σας, θα καταλήξετε στο συμπέρασμα ότι «οι Έλληνες αξίζουμε καλύτερα»; Και τι διάολο είναι αυτό που μας κάνει να τα αξίζουμε αυτά τα καλύτερα; Η καλλιέργειά μας; Η εργατικότητά μας; Η ανεκτικότητά μας; Οι καλοί τρόποι στην καθημερινότητά μας; Η ωριμότητά μας; Από πού κι ως πού αξίζουμε καλύτερα; 

Τα 8 επιστημονικά μυστήρια του 2017 σύμφωνα με το National Geographic. Για ποια ζητήματα αναζητούν απαντήσεις οι επιστήμονες...

Το 2017 ήταν ένα έτος το οποίο παρουσίασε έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον, από πολλές απόψεις- από την ανακάλυψη ενός απολιθώματος δεινοσαύρου σε πάρα πολύ καλή κατάσταση, μέχρι τη χρονολόγηση του ταφικού συγκροτήματος του Ιησού κ.α.

Ωστόσο, μέσα στο έτος υπήρξαν και αξιοσημείωτα επιστημονικά μυστήρια- και το National Geographic παρουσιάζει οκτώ εξ αυτών.

Η ανακάλυψη ενός μυστηριώδους κενού στη Μεγάλη Πυραμίδα της Αιγύπτου

Έχει μήκος περίπου 50 μέτρα και ύψος μεταξύ 8 και 9, και βρίσκεται στον διάδρομο που οδηγεί στην ταφική αίθουσα του Χέοπα. Ο σκοπός και το περιεχόμενό του παραμένουν άγνωστα, καθώς κανένας αρχαιολόγος δεν το έχει επισκεφτεί αυτοπροσώπως (εντοπίστηκε μέσω μιας τεχνικής που «κοιτά» μέσα από τοίχους μέσω υποατομικών σωματιδίων).

Η μεσαιωνική ταφή μιας φώκαινας

Τα οστά μιας φώκαινας (μικρό κητώδες) βρέθηκαν σε έναν μεσαιωνικό τάφο σε ένα μικρό νησί της Μάγχης, έξω από ένα μοναστήρι. Τα οστά αυτά είχαν τοποθετηθεί εκεί με προσοχή για άγνωστο λόγο.

«Θύελλα» από ραδιοκύματα από το Διάστημα

Στις αρχές του Σεπτεμβρίου αστρονόμοι «έπιασαν» 15 «εκρήξεις» ραδιοκυμάτων στο Διάστημα- σύντομες, αλλά πολύ ισχυρές. Οι εκρήξεις αυτές προέρχονται από έναν γαλαξία σε απόσταση τριών δισεκατομμυρίων ετών φωτός. Δεν έχει διαπιστωθεί τι είναι αυτό που τις προκάλεσε.

Έξοδος χταποδιών από τη θάλασσα

Στα τέλη του Οκτωβρίου, πάνω από 20 χταπόδια εθεάθησαν να κινούνται στη στεριά στην Ουαλία. Όσον αφορά στην αιτία του παράξενου αυτού φαινομένου, μία υπόθεση είναι η…γεροντική άνοια και μια άλλη είναι η επίδραση που είχαν οι καταιγίδες «Οφηλία» και «Μπράιαν». Επίσης, υπάρχει και η υπόθεση ότι αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν με αυτόν τον τρόπο λόγω έλλειψης τροφής και χώρων για τις φωλιές τους. Στις εβδομάδες που ακολούθησαν συνέχισαν να βρίσκονται χταπόδια που περπατούσαν στο έδαφος, αλλά το φαινόμενο φάνηκε να σταματά κατά τα μέσα του Νοεμβρίου.

Η κακή οδοντοστοιχία του Χίτλερ ήταν το μόνο αποδεικτικό στοιχείο ότι είχε πεθάνει. Από τα 32 δόντια του είχαν μείνει μόνο τα 5, ενώ το στόμα του ήταν γεμάτο αποστήματα και ανέδυε δυσοσμία...

Ο Αδόλφος Χίτλερ είχε κακή στοματική υγιεινή και η ανάσα του βρομούσε πάρα πολύ. Πριν από τον πόλεμο, ζήτησε από τον προσωπικό του οδοντίατρο Χιούγκο Μπλάσκε να του στερεώσει τα δόντια με μια οδοντιατρική γέφυρα.

Η ασυνήθιστη και εύκολα αναγνωρίσιμη μεταλλική γέφυρα, μαζί με τις μαρτυρίες των οδοντιάτρων ήταν τα αποδεικτικά στοιχεία που χρειάζονταν οι Σοβιετικοί για να πεισθούν ότι ο Φύρερ είχε πεθάνει.

Ο άνθρωπος που φοβόταν τον οδοντίατρο

Ο Αδόλφος Χίτλερ, η προσωποποίηση του ναζισμού, ο άνθρωπος που προκαλούσε φόβο στο πέρασμα του φαίνεται πως είχε μια «αχίλλειο πτέρνα».
Η πάστα των δοντιών του ήταν κάκιστη.
Μια ακτινογραφία της οδοντοστοιχίας του Χίτλερ το φθινόπωρο του 1944 μετά τη Συνωμοσία της 20ης Ιουλίου έδειχνε ξεκάθαρα το μεγάλο πρόβλημα που αντιμετώπιζε. Μόνο εκείνη τη χρονιά είχε βάλει 10 τεχνητά δόντια.
Από τα 32 ενήλικα δόντια του, μόλις τα πέντε ήταν δικά του. Τα υπόλοιπα ήταν θήκες στερεωμένες σε μια μεταλλική γέφυρα.
Δεν είναι σίγουρο γιατί τα δόντια του Χίτλερ ήταν τόσο άσχημα, ωστόσο, οι περισσότεροι θεωρούν πως ένας σημαντικός παράγοντας ήταν η κακή διατροφή που ακολουθούσε τα χρόνια πριν από τον Μεγάλο Πόλεμο όταν ζούσε σε άθλιες συνθήκες.

Η ακτινογραφία με την οδοντοστοιχία του Χίτλερ το φθινόπωρο το 1944

Άρχισε «νέα» ζωή, όχι την ίδια «εκ νέου»...

Μια σύντομη ανάλυση για τη ζωή, την αποδοχή, την άδεια να αισθάνεσαι άσχημα, την ανάγκη να είσαι ευάλωτος, την εμπιστοσύνη και τη δύναμη.

1. Άδεια

Δώσε στον εαυτό σου την άδεια να αισθάνεται άσχημα, να έχει ανάγκη από βοήθεια, να είναι ευάλωτος…
Ίσως θεωρείς ότι είναι καλύτερο να μην αισθάνεσαι τον πόνο και να τον αποφεύγεις απασχολώντας το μυαλό σου με άλλα πράγματα. Οπωσδήποτε, όμως, με τον καιρό, το πιθανότερο είναι ότι ο πόνος θα ανέβει στην επιφάνεια. Επομένως, τώρα είναι καλύτερα. Δέξου ότι ίσως δεν μπορείς για ένα διάστημα να ενδιαφερθείς για τη δουλειά σου ή για ό,τι συμβαίνει στους φίλους σου, και άρχισε να βιώνεις το πένθος με όλες του τις συνέπειες.  Η ζωή σου θα είναι αλλιώτικη όσο πορεύεσαι σ’ αυτόν τον δρόμο. Είναι πολύ πιθανό ότι θα πρέπει ν’ αλλάξεις προσωρινά ορισμένες συνήθειες… σίγουρα νιώθεις ένα κενό…

2. Εμπιστοσύνη

Να έχεις εμπιστοσύνη στις δυνάμεις σου και θα πας μπροστά. Θυμήσου πώς έλυσες παλιότερα δύσκολα προβλήματα που αντιμετώπισες στη ζωή σου. Θα χρειαστεί να κάνεις μερικά δύσκολα βήματα για να συνέλθεις. Δεν υπάρχει τρόπος να συντομεύσεις την απόσταση στο δρόμο των δακρύων.Θα ζήσεις σκληρές στιγμές και πολύ έντονα, δυσάρεστα συναισθήματα, τη στιγμή ακριβώς που είσαι τόσο ευάλωτος. Επομένως, μην έχεις υπερβολικές απαιτήσεις από τον εαυτό σου. Να ακολουθείς τον δικό σου ρυθμό θεραπείας, και, πίστεψέ με, είσαι σε θέση να αντιμετωπίσεις αυτό που ακολουθεί. Γιατί, αφού βρίσκεσαι στον δρόμο των δακρύων, τα χειρότερα έχουν ήδη περάσει. Η θετική σκέψη ήταν πάντοτε ο προσωπικός μου οδηγός – πόσο μάλλον τώρα, μπροστά στην πρόκληση του πένθους. 

3. Καινούργια μάτια. Καινούργιες πόρτες

Είμαστε μερικές φορές τόσο τυφλωμένοι από τον θυμό, τον πόνο ή την κακοκεφιά μας, που δεν βλέπουμε τις «καινούργιες πόρτες» που ανοίγονται μπροστά μας. 

Όλοι έχουμε ακούσει τη φράση: «όταν κλείνει μια πόρτα, ανοίγει μια άλλη». Τη θεωρώ αληθινή. Συμβαίνει, όμως, καμιά φορά να μην έχουμε διάθεση να γυρίσουμε το χερούλι αυτής της πόρτας.

4. Αποδοχή

Ακόμη κι αν είναι το δυσκολότερο πράγμα που έχεις κάνει στη ζωή σου, πρέπει τώρα να δεχτείς αυτή τη σκληρή πραγματικότητα. Βρίσκεσαι στο δρόμο των δακρύων και δεν υπάρχει επιστροφή. Ο δρόμος αυτός πάει μόνο μπροστά. Όσο δημιουργείς σε ένα μικρό κομμάτι του μυαλού σου τη φαντασίωση ότι ο άλλος θα γυρίσει, ότι τα πράγματα θα ξαναγίνουν όπως ήταν, ότι θα ξαναγυρίσει αυτός που πέθανε.. δεν πρόκειται ποτέ να φτάσεις στο τέρμα του δρόμου. Πράγματι, αν υπάρχει μια έστω και πολύ μικρή πιθανότητα να μην είναι η απώλεια οριστική, θα έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στο να συνεχίσεις να ελπίζεις και να μην πάρεις τον δρόμο των δακρύων, ή να πάρεις την απόφαση πως ως εδώ ήταν, έστω κι αν τα γεγονότα αφήνουν μιαν αμυδρή ελπίδα. Είναι μεγάλος πειρασμός να βρεις καταφύγιο στην ιδέα ότι ο άλλος, από τον ουρανό, σε βλέπει και σε νοιάζεται. Δεν υπάρχει τίποτα κακό στη θρησκευτική πίστη που έχει ο καθένας. Αντιθέτως, η πίστη είναι θαυμάσιος σύμμαχος.

Dr Paul Hauck: Ο φόβος της απόρριψης και ο φόβος της αποτυχίας

Αν σας ρωτούσαν τι φοβούνται πιο πολύ οι άνθρωποι, τι θα λέγατε; Θα ήταν κάποιο από τα ακόλουθα: τα αεροπλάνα, το θάνατο, τις αρρώστιες, την ανεργία, τον πόλεμο, τη σωματική τιμωρία. Εγώ κάτι τέτοιο θα φανταζόμουν. Τόσο όμως από τις δικές μου παρατηρήσεις, όσο και από εκείνες πολλών άλλων ψυχοθεραπευτών, αποδεικνύεται πως δεν είναι αυτοί οι μεγαλύτεροι φόβοι που νιώθουν οι άνθρωποι.

Οι δύο πιο συνηθισμένοι φόβοι είναι ο φόβος της απόρριψης και ο φόβος της αποτυχίας. Εκατομμύρια άνθρωποι νιώθουν αυτούς τους φόβους έστω και για περιορισμένο χρονικό διάστημα και πάρα πολλοί από αυτούς τους νιώθουν διαρκώς. Ο φόβος της απόρριψης είναι ίσως πιο διαδεδομένος από το φόβο της αποτυχίας, αλλά συνδέονται στενά μεταξύ τους. Οι άνθρωποι πολύ συχνά φοβούνται να αποτύχουν για τον απλούστατο λόγο πως, σε μια τέτοια περίπτωση, οι άλλοι θα τους απορρίψουν.

Ο φόβος της απόρριψης μπορεί να αποδειχτεί τόσο ισχυρός, ώστε κάποιοι άνθρωποι είναι ικανοί να κάνουν σχεδόν τα πάντα για να τον αποφύγουν, καταθέτοντας ακόμα και τον αυτοσεβασμό τους. Αλλά το να πρέπει να είναι τέλειοι και να τους αγαπούν οι άλλοι είναι σκέτη ανοησία. Είναι βέβαια επιθυμητό, αλλά σπανίως απαραίτητο για την ευημερία ή την αυτοεκτίμηση κάποιου. Δεν είναι υποχρεωτικό, επειδή μας απορρίπτουν οι άλλοι, να απορρίπτουμε κι εμείς τον εαυτό μας. Γιατί μόνο όταν εμείς απορρίπτουμε τον εαυτό μας, αντιμετωπίζουμε συναισθηματικά προβλήματα, όχι όταν μας απορρίπτουν οι άλλοι.

Μια Υψηλότερη Οπτική 20 Χρόνια Μπροστά και η Ισότητα της Πολυδιαστασιακότητας

Χαιρετισμούς αγαπημένοι μας, είμαι ο Φύλακας του Χρόνου.

Ήρθα σήμερα για να σας πάω ένα ταξίδι. Πολλοί έχετε ήδη ταξιδέψει στον χρόνο με μοναδικούς τρόπους. Η αλήθεια είναι πως ταξιδεύετε αυτή τη στιγμή και υπάρχει μεγάλος ενθουσιασμός σε αυτή την πλευρά του πέπλου, καθώς παρακολουθούμε το παιχνίδι σας να εξελίσσεται στο επόμενο επίπεδο. Αγαπημένοι μας, σας δώσαμε πληροφορίες για το μέλλον της Γης και τι θα συμβεί στα επόμενα 50 με 100 χρόνια. Όμως, θέλουμε επίσης να σας υπενθυμίσουμε πως είστε απίστευτα μαγικοί. Θέλουμε να σας πάμε ένα ταξίδι σήμερα και να σας πούμε κάποια από τα υπέροχα πράγματα που συμβαίνουν και είναι επίσης μαγικά. Σας λέμε αγαπημένοι μας, πως δεν υπάρχει κάτι να φοβάστε. Το πνεύμα σας γνωρίζει τον δρόμο για την Εστία και θα σας βοηθήσουμε να τον εν-θυμηθείτε, οπότε πάρτε μια εισπνοή μαζί μου.

Εισπνεύστε… και καθώς εκπνέετε, απελευθερώστε όλες τις εντάσεις της ημέρας. Αφήστε όλες τις σκέψεις για λίγο. Μπορείτε να τις ανασύρετε ανά πάσα στιγμή. Μπορείτε να τις ανασύρετε στην άλλη πλευρά αυτού του ταξιδιού αν θελήσετε αλλά για τώρα επιτρέψτε μας να σας πάμε ένα ταξίδι.

Είκοσι Χρόνια στο Μέλλον

Σε είκοσι χρόνια από τώρα αγαπημένοι μας, θα έχετε ένα μείγμα ενεργειών τις οποίες θα μπορείτε να βιώσετε με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Γιατί; Διότι θα έχετε τη δυνατότητα μεγαλύτερου διαχωρισμού απ’ αυτόν που υπάρχει τώρα στον πλανήτη σας. Αυτός ο διαχωρισμός θα έχει να κάνει με βασικά ιδανικά, όπως το πού βλέπετε τον εαυτό σας, πώς τον παρουσιάζετε και πόσο καλά αλλάζουν οι άνθρωποι. Ναι, αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις αυτή τη στιγμή στη Γη. Οι άνθρωποι κατασταλάζουν στις ιδέες τους και υπερασπίζονται τις επιλογές τους μην επιλέγοντας πια. Τα μυαλά είναι κλειστά και ανίκανα να αντιληφθούν την ευρύτερη εικόνα. Σας λέμε πως μετά από 20 χρόνια θα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για να επιλέξουν οι άνθρωποι διαφορετικά μονοπάτια και διαδρομές. Θα υπάρχουν πολλοί τρόποι σκέψης και μια σειρά από δυνατότητες. Να σας πούμε λοιπόν πως υπάρχουν πολλά όμορφα πράγματα στον ορίζοντα. Από τη δική μας πλευρά του πέπλου παρατηρούμε πράγματα να μπαίνουν στη σειρά για εσάς, πράγματα που δεν βλέπετε ακόμα. Καταλάβετε αγαπημένοι μας πως κάποιες τεχνολογίες και ιδέες έχουν έρθει από αλλού στον πλανήτη σας. Ακόμα και τα ιατρικά σας επιτεύγματα είναι ιδέες που έχουν γίνει channeling από ιατρικές ιδιοφυίες στη δική σας πλευρά του πέπλου. Όλες οι ιδέες προέρχονται από το ίδιο μέρος, επειδή η δημιουργικότητα προέρχεται από το ίδιο μέρος. Πολλοί από εσάς το ονομάζουν αυτό channeling, έτσι το ονομάζουμε κι εμείς. Αυτή τη λέξη επέλεξε ο Φύλακας (σ.τ.μ. αναφέρεται στον Steve Rother) για να χρησιμοποιεί στη δουλειά του. Ναι, όλα προέρχονται από το ίδιο μέρος. Αυτή τη στιγμή στη Γη υπάρχουν πολλά υπέροχα άτομα που κάνουν channeling ώστε να σας φέρουν πολύτιμες και σημαντικές πληροφορίες, τις οποίες όλοι σας θα χρησιμοποιήσετε στο άμεσο μέλλον.

Όχι Πια Μυστικά

Σε είκοσι χρόνια από τώρα, πολλές μορφές channeling θα τιμηθούν και θα χρησιμοποιούνται σε καθημερινή βάση. Ναι, θα υπάρξουν και κάποιοι που θα προσπαθήσουν να κάνουν κακή χρήση τους για προσωπικό κέρδος. Τώρα βλέπετε την αυγή του “Όχι πια μυστικά”, μιας φυσικής εξέλιξης, η οποία προκαλεί τη σύνδεση των ανθρώπων καρδιά με καρδιά. Οι άνθρωποι στη Γη το βιώνουν αυτό ως αποκάλυψη πολλών παλιών μυστικών. Παρατηρήστε πως οι σεξουαλικοί κακοποιοί δεν μπορούν πια να κρατήσουν μυστικές τις πράξεις τους, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι τις αποκαλύπτουν. Ήρθε η ώρα. Πρόκειται για μια φυσική εξέλιξη η οποία οδηγεί σε μια εποχή για “Όχι πια μυστικά στη Γη”. Καθώς αυτό προχωρά, τα κίνητρα θα γίνονται πιο ορατά. Ψάξτε για τα κίνητρα και ειδικά τη ροή των χρημάτων, καθώς αυτά αποτελούσαν μεγάλη συνεισφορά στα μυστικά τα οποία είναι πια τόσο έκδηλα. Καθώς η μυστικότητα θα απομακρύνεται, οι άνθρωποι θα αρχίσουν να εμπιστεύονται την καρδιά τους περισσότερο από το μυαλό τους, κάτι που θα φέρει ευκαιρίες για περισσότερη πληροφόρηση από την Εστία.

Σε είκοσι χρόνια από τώρα θα έχετε πολλές νέες και συναρπαστικές τεχνολογίες. Μερικές από αυτές έχουν ξαναέρθει στη Γη αλλά δεν μπορούσαν να εφαρμοστούν για τον έναν ή τον άλλον λόγο. Ο Νικόλα Τέσλα είναι ένας από αυτούς που κάνουν channeling σε αυτή την πλευρά του πέπλου για να φέρει πληροφόρηση και υπάρχουν πολλοί που αρχίζουν να ακούν αυτό το κανάλι. Κάποιοι μπορεί να σκεφτούν πως αυτές είναι δικές τους ιδέες αλλά το πνεύμα δεν έχει ανάγκη την αναγνώριση επειδή δεν υπάρχει εγωισμός σε αυτή την πλευρά του πέπλου. Όταν οι δέκτες είναι έτοιμοι, η πληροφόρηση θα δοθεί ελεύθερα. Μια από τις ιδέες που δίνει αυτό το κανάλι είναι γνωστή ως “Ελεύθερη Ενέργεια”, που είναι η επιστήμη της εξαγωγής ενέργειας από την ενέργεια του περιβάλλοντος γύρω μας. Αυτή η τεχνολογία θα φανεί αρχικά στον τομέα των μπαταριών αλλά σύντομα θα αρχίσει να αναπτύσσεται και σε σημαντικότερες ανακαλύψεις.

Ποιο είναι το μωρό που ήθελε να αυτοκτονήσει για να δώσει μόσχευμα στον καρδιοπαθή δίδυμο αδερφό του; Είναι από τους πιο διάσημους και ακριβοπληρωμένους ηθοποιούς της τηλεόρασης

Το μωρό στη φωτογραφία θεωρείται σήμερα από τους ομορφότερους ηθοποιούς του Χόλιγουντ.

Γεννήθηκε τον Φεβρουάριο του 1978 στο Σένταρ Ράπιντς της Αϊόβα και μεγάλωσε φτωχικά.

Έχει έναν ένα διζυγωτικό δίδυμο αδερφό, τον Μάικλ, ο οποίος γεννήθηκε με καρδιομυοπάθεια και εγκεφαλική παράλυση.

Τα δύο αδέρφια δεν είχαν ομοιότητα, αλλά ήταν τόσο δεμένα που όταν ήταν μικρός σκεφτόταν να αυτοκτονήσει για να κάνει μεταμόσχευση την καρδιά του.
Όπως είχε δηλώσει: «Γεννήθηκα δίδυμος και από την πρώτη στιγμή της ζωής μου έπρεπε να τη μοιραστώ με κάποιον. Μοιραζόμουν τα γενέθλια, τα Χριστούγεννα, το δωμάτιό μου, τα ρούχα μου, μοιραζόμουν όλα όσα είχα σε αυτόν τον κόσμο και δεν ήξερα ότι υπήρχε άλλος τρόπος, επειδή πάντα είχα τον αδερφό μου μαζί μου.»

Το περιβάλλον του σπιτιού ήταν ιδιαίτερα αγχώδες λόγω της κατάστασης της υγείας του αδερφού του.

Για τον λόγο αυτό επέλεγε να περνά πολλές ώρες εκτός σπιτιού.
Όπως είχε αναφέρει σε συνέντευξή του: «Δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι και να μάθω περισσότερα άσχημα νέα για τον αδερφό μου. Κρατούσα τον εαυτό μου τόσο απασχολημένο και δεν του επέτρεπα να αισθανθεί».

Δώστε νέα ζωή στην κουζίνα με τα πιο έξυπνα DIY

Διακόσμηση κουζίνας με οικονομικές DIY κατασκευές.

Ήρθε η ώρα να γίνεται δημιουργικοί με αυτές τις οικονομικές DIY κατασκευές για την κουζίνα. Θα την ανανεώσετε αμέσως και θα της δώσετε άλλον αέρα και στυλ. Διακόσμηση κουζίνας με κατασκευές που αφορούν την αποθήκευση αλλά και το συνολικό στυλ. Είμαστε σίγουροι ότι θα βρείτε κάτι που θα λειτουργήσει καλά τόσο για εσάς όσο και για την κουζίνα σας. Άλλωστε, είναι ένας χώρος που περνάτε αρκετές ώρες την ημέρα, γιατί να μην είναι διασκεδαστικός και λειτουργικός;

#1 Ξύλο κοπής με φυτά

Το μαγείρεμα με φρέσκα βότανα είναι ένας εύκολος τρόπος για να βελτιώσετε το γεύμα σας. Οπότε, με αυτό τον τρόπο διευκολύνετε την προσθήκη βοτάνων στο αγαπημένο σας πιάτο με ένα φυτευτήρα που διπλασιάζεται ως κοπτικό. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να διαλέξετε μερικά φύλλα από το αγαπημένο σας βότανο και να τα κόψετε πάνω στο ξύλο κοπής πριν τα βάλετε σε οποιοδήποτε πιάτο που φτιάχνετε.

#2 Αφηρημένη ζωγραφική σε πιάτα

Για την επόμενη μάζωξη στο σπίτι σας, παραλείψτε τα χάρτινα πιάτα και δημιουργήστε μερικά επαναχρησιμοποιήσιμα λαμπρά πιάτα που μπορείτε να ζωγραφίσετε πάνω τους  αφηρημένα σχέδια.

Με ένα τεράστιο πιστολάκι διώχνουν το νέφος στην Ινδία!

Ένα τεράστιο «πιστολάκι» τοποθετήθηκε σήμερα στο Νέο Δελχί για να διώξει το νέφος από την πόλη, το γεγονός αυτό μας δείχνει την αποφασιστικότητα που έχουν οι αρχές όσο αφορά την καταπολέμηση των επικίνδυνων επιπέδων ρύπανσης.

Το Νέο Δελχί θεωρείται από τις πιο μολυσμένες πόλεις του κόσμου, πολύ συχνά οι  συγκεντρώσεις αιωρούμενων σωματιδίων που είναι συχνά υψηλότερες από αυτές του Πεκίνου. Αυτό εχει ως αποτέλεσμα οι αρχές της πόλης αυτής να κατηγορούνται πολύ συχνά για τη μάστιγα αυτή που απειλεί τη δημόσια υγεία.

Δεχόμενη όλο αυτό τον πόλεμο, ως αντίδραση, η τοπική κυβέρνηση ανέπτυξε σήμερα το πρωί για δοκιμή  ένα «κανόνι» κατά του νέφους στο ανατολικό προάστιο Ανάντ Βιχάρ. Η όψη αυτού του τεράστιου κανονιού, μοιάζει πολύ με πιστολάκι για τα μαλλιά. Τοποθετήθηκε πάνω σε ένα τρέιλερ και από εκεί εκτοξεύει έως και 100 λίτρα νερού το λεπτό σε ακτίνα 150 μέτρων και συνήθως χρησιμοποιείται σε εργοτάξια και σε ορυχεία. Ο σκοπός είναι, το νερό που εκτοξεύεται από θα παρασύρει μαζί του και τους ρύπους, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να καθαρίζει η ατμόσφαιρα.

Ο υπουργός Περιβάλλοντος του Νέου Δελχί Ιμράν Χουσάιν δήλωσε στο AFP «Αν πετύχει, θα αναπτύξουμε τέτοια κανόνια στους δρόμους του Νέου Δελχί το ταχύτερο δυνατό». «Σαφώς αυτό δεν είναι μια λύση. Μπορείτε να χρησιμοποιείται περιστασιακά σε ευαίσθητες περιοχές, αλλά η λύση για τη ρύπανση είναι η αντιμετώπιση του θέματος στη ρίζα του κι όχι το να ρίχνουμε νερό στον αέρα» δήλωσε ο ειδικός της Greenpeace Σουνίλ Νταχίγια ο οποίος θεωρεί πως η τοπική κυβέρνηση επιθυμεί με αυτόν τον τρόπο να αποσπάσει την προσοχή από την ανικανότητά της να καταπολεμήσει τις πηγές της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, κυρίως τη βιομηχανική παραγωγή, τις εκπομπές των οχημάτων και την σκόνη από τα εργοτάξια.

Ἀπὸ σήμερα καὶ πέρα…

Κάθε ἠμέρα εἶναι ἕνας καμβὰς καὶ ἔχεις τὴν εὐκαιρία νὰ ζωγραφίσῃς ἐπάνω σὲ αὐτὸν ἕνα ἀριστούργημα τῆς ἐπιλογῆς σου.
Μπορεῖς νὰ ζωγραφίσῃς τὴν χαρά, τὴν ἀγάπη, τὸν ἐνθουσιασμό, τὴν εὐγνωμοσύνη…
Οἱ σκέψεις σου δημιουργοῦν τὴν πραγματικότητά σου.
Ἄν δὲν σοῦ ἀρέσῃ ἠ ζωή σου, ἄλλαξε τὶς σκέψεις σου…

Aναθήματα και τάματα, μια πανάρχαια θρησκευτική πρακτική.

Η προσφορά αναθημάτων, ταμάτων όπως τα λέμε σήμερα, προς τα θεία αποτελεί μια πανάρχαια θρησκευτική πρακτική. Στην αρχαία Ελλάδα, τα αναθέματα τα έριχναν σε οπές δίπλα σε βωμούς, ενώ σήμερα τα κρεμούν σε εικόνες μέσα σε ναούς. Και στις δύο περιπτώσεις, όμως το θρησκευτικό συναίσθημα ήταν έντονο, απόρροια ενός σοβαρού ζητήματος που απασχολούσε τον πιστό και το οποίο με τη μεσολάβηση εκείνου στον οποίο έταξε, αντιμετωπίστηκε. Ας δούμε πως περιγράφει ο Γεράσιμος Ρηγάτος, στο βιβλίο του, 'Η Αρχαία Ιατρική στη λαϊκή μας παράδοση' (εκδόσεις Βήτα) , το θέμα των αναθημάτων στην αρχαία Ελλάδα.

«... Αρχαιότατη είναι και η συνήθεια των αναθημάτων ή όπως τα λέμε σήμερα, των ταμάτων. Παρά το ότι ο Ιπποκράτης, αιώνες πριν, υποστήριξε ότι «μηκέτι το θείον αίτιον είναι» των νοσημάτων, «αλλά τι το ανθρώπινον» πολύς κόσμος εξακολουθούσε να πιστεύει μάλλον στον Ασκληπιό.

Στους ναούς του, τα γνωστά Ασκληπιεία, οι ιερείς θεραπευτές ασκούσαν ένα κράμα εμπειρικής και θεουργικής ιατρικής, όπως είδαμε. Προς εξευμενισμό του θείου και για την επίτευξη του θεραπευτικού στόχου οι ασθενείς έταζαν και προσκόμιζαν διάφορα αφιερώματα, τα οποία επέθεταν στο Ασκληπιείο. Έχουν διασωθεί τέτοια αναθήματα από όλα σχεδόν τα Ασκληπιεία, όπως το περιώνυμο της Επιδαύρου, των Αθηνών της Τιτάνης (Κορινθίας), της Κω, της Περγάμου κλπ., συχνά συνοδευόμενα και από επιγραφές.

Οι παραστάσεις είναι διάφορες. Ορισμένες λόγου χάριν απεικονίζουν νήπια και είναι αφιερώματα που έγιναν μετά την απόκτηση παιδιού από γυναίκες με δυσκολίες στη σύλληψη ή μετά από θεραπεία άρρωστου παιδιού. Άλλα αναθήματα παριστάνουν μέλη του σώματος: Μαστοί, χέρια, πόδια, αυτιά, μάτια κλπ. Έχουν αφιερωθεί στον Ασκληπιό για τη βοήθειά του στην αποκατάσταση της υγείας των εικονιζόμενων μελών. Πολλά από αυτά εκτίθενται σήμερα στα μουσεία της περιοχής του Ασκληπιείου.

Ας κάνουμε “θαύμα” την καθημερινότητα αντί να περιμένουμε θαύματα!

Από τη ζωή μας έχουμε απαιτήσεις, και πολύ καλά κάνουμε! Η σχέση μας με τον χρόνο επηρεάζει την υπομονή μας και το κατά πόσο ανυπόμονοι είμαστε. Η αναμονή και η υπομονή μας, αξίζουν μόνο όταν περιμένουμε κάτι μεγάλο και αξιόλογο. Τι θεωρούμε όμως αξιόλογο; Τι θεωρούμε «πολυτελές» στη ζωή μας; Μήπως περιμένουμε να κερδίσουμε «δέντρα» και χάνουμε το «δάσος»;

Αναμένοντας «μεγάλες στιγμές».

Τα όνειρα που κάνουμε, πολλές φορές δεν είναι τίποτε άλλο παρά αναμονή και προσμονή (μέσα από προσδοκίες) μεγάλων στιγμών. Ονειρευόμαστε τη στιγμή που θα πάρουμε μια προαγωγή. Τη στιγμή που θα παντρευτούμε την/τον αγαπημένη/ο μας σύντροφο κτλ. Ονειρευόμαστε με άλλα λόγια, κορυφές.

Μένουμε λοιπόν και αποκοιμιόμαστε στις κορυφές των ονείρων μας ξεχνώντας ολόκληρη τη διαδρομή. Στο μεταξύ, πάντα έχουμε να κάνουμε ένα παράπονο για την καθημερινότητα και τη ρουτίνα που μας ενοχλεί. Μετά, παίρνουμε κουράγιο πάλι από τη φανατσία μας και την προσμονή μας να πάψει με μαγικό τρόπο να υπάρχει η ρουτίνα, και ξαφνικά…να γεμίσει η ζωή μας «μαγικές» μέρες. Είπαμε να ονειρεύομαστε, όχι όμως να κάνουμε παρέα με χίμαιρες! Αφού λοιπόν οι κορυφές καθυστερούν να κατοικηθούν από μας, διαμαρτυρόμαστε για την καθημερινότητά μας! Κάνουμε τίποτε για να την μετατρέψουμε σε πιο ενδιαφέρουσα;

Η καθημερινότητα που είναι μια μεγάλη στιγμή…σε διάρκεια!

Ζητάτε το αδύνατο (OSHO)

Υπάρχει μια όμορφη ιστορία στις ινδικές γραφές σχετικά με το Σίβα.

Η σύζυγός του η Παρβάτι, πέθανε κι εκείνος μετέφερε το σώμα της γυναίκας του επί δώδεκα χρόνια, σε όλη τη χώρα, ελπίζοντας πως κάποιος με ψυχικές ικανότητες θα μπορούσε να βοηθήσει.

Σιγά-σιγά τα μέλη του νεκρού κορμιού άρχισαν να πέφτουν, αλλά εκείνος συνέχιζε το ταξίδι του, για να βρει τον ειδικό, ίσως κάποιος αλχημιστής ή μάγος, ίσως κάποιος θαυματοποιός να μπορούσε να βοηθήσει. Κλαίγοντας και θρηνώντας, γύριζε όλη τη χώρα.

Στην Ινδία υπάρχουν δώδεκα ιερά μέρη. Λέγεται πως αυτά είναι τα μέρη που έπεσαν τα μέλη της Παρβάτι. Όπου έπεσε κάποιο κομμάτι, αυτό έγινε μέρος ιερό. Μπορείς να μεταφέρεις το νεκρό σώμα, αλλά δεν μπορείς να βρεις το θαυματοποιό.

Η δική μου παρατήρηση είναι ότι έχω δει χιλιάδες ανθρώπους να κουβαλούν μια νεκρή ερωτική σχέση που έχει πεθάνει πολύ καιρό πριν, αλλά την κουβαλούν εξαιτίας του φόβου, κολλώντας στο γνωστό, στο οικείο, έστω κι αν είναι μόνο μιζέρια και τίποτε περισσότερο, παρόλα αυτά κολλάνε.

Όταν η αγάπη πεθαίνει, πεθαίνει. Θα πρέπει να αποδεχτείς το θάνατο και να αποχαιρετήσεις, χωρίς παράπονα και χωρίς αναστολές, γιατί όταν κάτι τελειώνει, τι μπορείς να κάνεις;

Κάθε φορά όμως θα συμβαίνει το ίδιο πράγμα. Ο νους πάντα συνεχίζει να βρίσκει καινούργιες δικαιολογίες, ποτέ όμως δεν κατανοεί την πραγματική αίτια.

«Μια Υπέροχη Ζωή». Η κλασική ταινία των Χριστουγέννων που βρέθηκε στο στόχαστρο του FBI και έχασε πέντε Όσκαρ. Μετά από δεκαετίες έγινε η τηλεοπτική επιτυχία και μεταδίδεται ανελλιπώς

Παραμονή Χριστουγέννων, ο οικογενειάρχης Τζορτζ Μπέιλι, αποφασίζει να αυτοκτονήσει. Πέρασε ολόκληρη τη ζωή του βοηθώντας τους κατοίκους του Μπέντφορντ Φολς, παραγκωνίζοντας τα δικά του όνειρα και ανάγκες. Σκέφτεται πως η ζωή θα ήταν καλύτερη για όλους αν αυτός ήταν νεκρός.

Τότε, εμφανίζεται ο φύλακας άγγελος του, ο Κλάρενς, και τον αποτρέπει από το να θέσει τέλος στη ζωή του, υπενθυμίζοντας του πόσο υπέροχη είναι η ζωή και πόσο αναγκαίος είναι ο ίδιος για τους συνανθρώπους του. Η εορταστική ταινία του Φρανκ Κάπρα βασίστηκε σε διήγημα του 1939, απέφερε ελάχιστα χρηματικά κέρδη, στοχοποιήθηκε από το FBI και έγινε τελικά τεράστια επιτυχία όταν προβλήθηκε στην τηλεόραση το 1974.

Το χριστουγεννιάτικο δράμα παραγωγής 1946, σε σκηνοθεσία Φρανκ Κάπρα θεωρείται μια από τις κλασικότερες χριστουγεννιάτικες ταινίες.

Οι χριστουγεννιάτικες κάρτες και τα προβλήματα με το σενάριο

Η «Μια Υπέροχη Ζωή» βασίστηκε στο διήγημα του Φίλιπ βαν Ντόρεν Στερν «Το καλύτερο Δώρο». Ο Στερν χρειάστηκε τέσσερα χρόνια να γράψει τις σχεδόν 4.000 λέξεις της ιστορίας του, που εμπνεύστηκε μετά από όνειρο με τη  την «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» του Καρόλου Ντίκενς.
Όταν τελικά τέλειωσε, το 1943, δεν κατάφερε να βρει εκδότη για το διήγημα του. Αποφάσισε να τυπώσει 200 κάρτες με την ιστορία που τις  έστειλε σε συγγενείς και φίλους σαν χριστουγεννιάτικο δώρο. Μία από τις κάρτες έφτασε στα χέρια του Ντέιβιντ Χέμπστεντ, παραγωγού της κινηματογραφικής εταιρίας «RKO».

Ο θαυμασμός των Beatles για τον Μίκη Θεοδωράκη

Την εποχή που μεσουρανούσαν στο μουσικό χώρο οι Beatles υπήρξαν εξίσου σπουδαίοι καλλιτέχνες, που ανέδειξαν κορυφαία έργα τους παγκοσμίως. Δικαίως το κοινό της μουσικής φέρνει στη μνήμη του τη τότε κυριαρχία των Beatles, Bob Dylan, Rolling Stones, όμως συνέβαλαν και αλλά γκρουπ και καλλιτέχνες σε όλο το κόσμο, προκειμένου να έχουμε τη χρυσή δεκαετία του 60′ στη διεθνή μουσική.

Οι ίδιοι οι Beatles βέβαια ως καλλιτέχνες δεν υπήρξαν ποτέ απόλυτοι απέναντι στη τέχνη της μουσικής. Στην νεανική τους ηλικία ήθελαν να ανακαλύπτουν νέους, πρωτότυπους ήχους και ανθρώπους που είχαν να μοιραστούν δικές τους δημιουργίες. Τους ενθουσίαζε και τους διέγειρε το ενδιαφέρον να αναζητούν νέους καλλιτέχνες που επεδείκνυαν αξιοσημείωτες δουλειές και μπορούσαν από αυτούς να δεχθούν επιρροή στο έργο τους. Δεν είναι διόλου αξιοπερίεργο ότι τη πρώτη φορά που άκουσαν τον Bob Dylan και τις επιτυχίες του στο ραδιόφωνο παραδέχθηκαν την ιδιοφυΐα του μουσικού τροβαδούρου. Έμειναν έκπληκτοι από τους στίχους του, τη δουλειά των τραγουδιών του και επιχείρησαν μάλιστα να αφομοιώσουν χρήσιμα στοιχεία από τον ίδιο.

Την ίδια αντιμετώπιση χάρηκαν κι άλλοι διάσημοι καλλιτέχνες ενώ δεν έλειψε και ένας δικός μας θρυλικός Έλληνας, μουσικοσυνθέτης που τράβηξε τα βλέμματα των Fab Four με το σπάνιο ταλέντο του. Ο λόγος για τον αγαπητό Μίκη Θεοδωράκη. Ένας από τους κορυφαίους Ευρωπαίους συνθέτες της γενιάς του. Οι Beatlesέδειξαν ιδιαίτερη προτίμηση στο τραγούδι του «Αν θυμηθείς το όνειρό μου», μετατρέποντας το σε μία ευχάριστη διασκευή στα αγγλικά. Ο τίτλος διέφερε φυσικά, οι στίχοι  διαφορετικοί, αλλά έχοντας τις ίδιες νότες και μελωδία του Μίκη.

Η Χαρά των Χριστουγέννων

Χριστούγεννα, γιορτές, χαμόγελα και καλή διάθεση… ή μήπως όχι; Άραγε είναι το ίδιο για όλους; Σίγουρα όχι… Υπάρχουν άνθρωποι που είναι γεμάτοι χαρά (και φαίνεται στα πρόσωπά τους) κι άλλοι που βιώνουν μία θλίψη. Ανάμεσα σε αυτές τις δύο καταστάσεις υπάρχουν κι άλλων πολλών ειδών καταστάσεις.

Για παράδειγμα, σίγουρα όλοι μας θα μπορούσαμε να πούμε για γονείς που ενδεχομένως να δυσκολεύονται οικονομικά αλλά για να μπορέσουν να κρατήσουν την μαγεία των Χριστουγέννων, κι όλα τα μηνύματα της γιορτής, ζωντανά, οπλίζονται με το πιο λαμπερό χαμόγελο και φροντίζουν για μία ακόμα πετυχημένη παράσταση!

Άραγε πόση δύναμη χρειάζεται ένας γονιός για να είναι πάντα με την καλή διάθεση και το χαμόγελο, ακόμα κι όταν όλα πάνε στραβά;

Με αυτή την σκέψη στο μυαλό μου, περπατάω στους δρόμους της γενέτειράς μου κι αναπολώ τις στιγμές που ήμουνα παιδί. Βλέπω γύρω μου τις βιτρίνες των μαγαζιών στολισμένες, ο Δήμος έχει στολίσει τους δρόμους και τα δέντρα με λαμπιόνια. Και κάπου στο βάθος, πέρα από τη βοή του δρόμου ακούγονται χαρμόσυνα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Όλα αυτά μαζί σαν μία καλά κουρδισμένη μπάντα, παίζουν την μουσική της χαράς. Σαν να προσπαθούν να με βάλουν στο κλίμα των γιορτών. Κι οι σκέψεις απ’ όταν ήμουν παιδί τώρα είναι ακόμα πιο έντονες. Σκέψεις ανάμικτες και συναισθήματα μπερδεμένα.

Ένα μικρό πάρτι στήθηκε μέσα μου, διαφορετικό από αυτό που προστάζει η γύρω μου ατμόσφαιρα. Χαρά, Θλίψη, Απορίες, Νοσταλγία, Θυμός όλα μαζί στήσανε ένα ξέφρενο γαϊτανάκι. Βλέπω μαμάδες να περπατάνε, τραβώντας τα παιδιά και θυμάμαι εμένα παιδί να με κρατάει από το χέρι η μητέρα μου να τρέξουμε να προλάβουμε να κάνουμε όλα τα ψώνια. Να αγοράσουμε τις προμήθειες για το παραδοσιακό οικογενειακό τραπέζι που θα είναι όλοι οι συγγενείς καλεσμένοι. Ένα γλέντι που όλοι θα είμαστε χαρούμενοι. Δεν υπάρχει χώρος για στενοχώρια, ούτε για κακοκεφιές. Θυμάμαι επίσης το πρωινό ξύπνημα νωρίς νωρίς για να προλάβουμε να πούμε τα κάλαντα. Και λίγο αργότερα, ο απολογισμός των κόπων μας. Άραγε βγάλαμε αρκετά για να αγοράσουμε το αγαπημένο μας παιχνίδι;

Ακραία Φτώχεια: Οι πλούσιοι πλουσιότεροι και οι φτωχοί πλουσιότεροι

Ενώ μπαίνουμε σε γιορτινό πνεύμα και όλοι ετοιμάζονται να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα, το παρακάτω άρθρο ίσως να είναι άτοπο και άκαιρο καθώς θα μιλήσουμε για την φτώχεια. Θα δούμε πώς ο κόσμος τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να μειώνει κάθε εβδομάδα τους ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες ακραίας φιτώχειας και πώς μέχρι το 2030 θα υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι που θα ζουν σε συνθήκες ευημερίας παρά φτώχειας. Σε αντίθεση με τα περισσότερα άρθρα που ασχολούνται με αυτά τα θέματα εμείς, θα καταρρίψουμε τις διάφορες συναισθηματικές ατάκες – κορόνες τύπου «οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι» και θα προσπαθήσουμε να απεμπολήσουμε το ενοχικό σύνδρομο του δυτικού ανθρώπου που έχει πειστεί ότι φταίει για όλα τα πάνδεινα που τραβάνε κάποιοι «άτυχοι» σε κάποια μέρη του κόσμου.

Ορισμός της αρκαίας Φτώχειας

Για να μπούμε στο θέμα μας, θα πρέπει να δώσουμε κάποιους βασικούς ορισμούς σχετικά με την έννοια της ακραίας φτώχειας. Η Παγκόσμια Τράπεζα αποτελεί την κύρια πηγή ενημέρωσης για την ακραία φτώχεια και έχει θέσει το Όριο της ακραίας φτώχειας μέσω της Διεθνής Γραμμής Φτώχειας. Το όριο της ακραίας φτώχειας αναθεωρήθηκε το 2015, πλέον ένα άτομο θεωρείται ότι βρίσκεται σε ακραία φτώχεια αν ζει με λιγότερο από 1,90 διεθνή δολάρια (int .- $) την ημέρα. Αυτή η μέτρηση της φτώχειας βασίζεται στη χρηματική αξία της κατανάλωσης ενός ατόμου. Από την άλλη πλευρά, τα μέτρα για τα εισοδήματα χρησιμοποιούνται μόνο για χώρες στις οποίες δεν υπάρχουν αξιόπιστα μέτρα κατανάλωσης. Μια βασική δυσκολία στη μέτρηση της παγκόσμιας φτώχειας είναι ότι τα επίπεδα τιμών είναι πολύ διαφορετικά σε διάφορες χώρες. Για το λόγο αυτό, δεν αρκεί η απλή μετατροπή των επιπέδων κατανάλωσης των ανθρώπων που βρίσκονται σε διαφορετικές χώρες μέσω της συναλλαγματική ισοτιμίας της αγοράς. Είναι επιπλέον απαραίτητο να προσδιοριστούν και στην συνεχεία να προσαρμοστούν οι διαφορές μεταξύ αγοραίας δύναμης μεταξύ των χωρών και των νομισμάτων τους. Αυτό γίνεται μέσω προσαρμογών της ισοτιμίας αγοραστικής δύναμης Purchasing Power Parity (ΡΡΡ). Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η Διεθνής Γραμμή Φτώχειας είναι εξαιρετικά χαμηλή. Η εστίαση στην ακραία φτώχεια είναι σημαντική ακριβώς επειδή συλλαμβάνει όσους έχουν την μεγαλύτερη ανάγκη. Ωστόσο, είναι επίσης σημαντικό να επισημανθεί ότι οι συνθήκες διαβίωσης πολύ πάνω από τη Διεθνή Γραμμή Φτώχειας εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται από φτώχεια και κακουχίες. Η φτώχεια είναι μια έννοια που συνδέεται εγγενώς με την ευημερία – και υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους κάποιος μπορεί να προσπαθήσει να μετρήσει την ευημερία. Εμείς θα επικεντρωθούμε κυρίως στη φτώχεια, όπως μετράται από την «νομισματική» κατανάλωση και το εισόδημα, ακολουθώντας την προσέγγιση που χρησιμοποιεί η Παγκόσμια Τράπεζα. 

Τα 9 είδη του μεθυσμένου

Όταν σουρώνεις, μεταμορφώνεσαι άραγε σε Dr Jekyll ή Mr Hyde; Ή μήπως σε... κοκκινοσκουφίτσα;

Ο τρελός είδε τον μεθυσμένο και τον φοβήθηκε, λέει ο λαός, και μάλλον έπραξε πολύ καλά!Δεν είναι μόνο η αίσθηση ισορροπίας που χάνεις ή η δυσκολία στην ομιλία, είναι και μια σειρά ακόμα από χαρακτηριστικά που σε μεταμορφώνουν σε άλλο άνθρωπο. Καλό ή κακό, θα το κρίνει η ιστορία (και η παρέα φυσικά!).

Υπάρχουν ωστόσο 9 είδη «σουρωμένης» προσωπικότητας, που αντανακλούν βέβαια τη νηφάλια καταπιεσμένη ψυχοσύνθεση, στα οποία εντάσσεται κάθε μεθυσμένη συμπεριφορά. Εσύ τι τύπος είσαι τελικά;

Νο 1 - Το χάλι το μαύρο

Ποιος είναι: Αυτός που μόλις τα «τσούξει» θα κλάψει, θα γελάσει, θα λιποθυμήσει, θα σε απειλήσει, θα απειλήσει άψυχα αντικείμενα, θα προσπαθήσει να το κάνει με τα άψυχα αντικείμενα, θα κάνει ρημαδιό το μαγαζί, θα αναστατώσει τη γειτονιά... και την επόμενη μέρα θα σε πάρει να σου πει «συγνώμη για τη χθεσινή αναστάτωση»...Πώς τον αναγνωρίζεις: Πλάκα κάνεις; Πώς δεν τον αναγνωρίζεις θα ήταν πιο εύκολο να περιγραφεί...

Νο 2 - Ο «αγαπούλας»

Ποιος είναι: Το φιλαράκι που μόλις τα κοπανήσει αρχίζει τις εξομολογήσεις για το πόσο καλός φίλος είσαι, πόσο σ' αγαπά, πόσο τυχερός είναι που σε έχει στη ζωή του...Πώς τον αναγνωρίζεις: Από το παρατεταμένο «σ' αγαπώ»! Και ναι, είναι άτομο του ίδιου φύλου...

Νο 3 - Ο αυτοκαταστροφικός

Ποιος είναι: Αυτός που θα πιει τα άντερά του ξέροντας ότι δεν το αντέχει, θα φάει πολύ, θα καπνίσει πολύ και θα φλερτάρει» πολύ. Ναι, είναι ακόμα παιδί μέσα του...Πώς τον αναγνωρίζεις: Από τις βρισιές σε άψυχα αντικείμενα (αυτά του φταίνε σήμερα)...

Νο 4 - Ο ερωτύλος

Ποιος είναι: Αυτός που αποφάσισε ότι θέλει να κάνει τα πάντα, με όποιον να 'ναι, επιτόπου...Πώς τον αναγνωρίζεις: Είναι ο τύπος με το μαυρισμένο μάτι που την «έπεσε» στην τύπισσα του «κτήνους» και τώρα την πέφτει στη δικιά σου...

Ὑπεύθυνοι κάθε «τύχης» ἢ «ἀτυχίας» μας…

Οἱ περισσότεροι συνάνθρωποί μας πιστεύουν πὼς ἡ τύχη καὶ ἡ ἀτυχία τοὺς συντροφεύουν, κατὰ περίπτωσιν. 

Αὐτοὶ οἱ συνάνθρωποί μας εἶναι ποὺ θεωροῦν τοὺς ἑαυτούς τους ἐξηρτημένους ἀπὸ τὶς ἐξωτερικὲς συνθῆκες καί, μονίμως, καταδεικνύουν κάτι ἢ κάποιον, ἔξω ἀπὸ αὐτούς, ποὺ εὐθύνεται γιὰ τὰ κακὰ ἢ τὰ καλὰ τῆς ζωῆς τους. 

Μποροῦν μάλιστα νὰ ἀποδείξουν, βάσει ἐπαναλαμβανομένων «συμπτώσεων» τὸ ἐὰν εἶναι ἤ ὄχι τυχεροί!

Καὶ θὰ ἦταν ἔτσι, ἐὰν δὲν ὑπῆρχαν ἀποδείξεις, ὄχι μεμονωμένες ἢ κατ’  ἐξαίρεσιν, γιὰ τὸ ἀντίθετον. 

Διότι αὐτὸ μποροῦν νὰ τὸ ἀνατρέψουν μόνον ὅσοι συνειδητοποιοῦν πὼς ἀνατρέπεται.

Μποροῦμε; Καί πῶς;