Η πεποίθηση "είμαι το σώμα και ο νους" είναι μόνο μια ψευδαίσθηση

Όλα είναι αρμαθιασμένα στη βασική ιδέα "είμαι το σώμα". Αλλά ακόμη κι αυτή είναι μια νοητική κατάσταση και δεν διαρκεί. Έρχεται και παρέρχεται, όπως και όλες οι άλλες καταστάσεις.

Η ψευδαίσθηση ότι είστε το σώμα-νους υφίσταται μόνο επειδή δεν έχει διερευνηθεί. Η μη διερεύνηση είναι το νήμα πάνω στο οποίο έχουν περαστεί όλες οι καταστάσεις του νου. Είναι όπως το σκοτάδι σ' ένα κλειστό δωμάτιο. Είναι εκεί προφανώς. Όμως όταν το δωμάτιο ανοίγεται, πού πηγαίνει τότε το σκοτάδι; Δεν πάει πουθενά, γιατί απλώς δεν υπήρχε. 

Όλες οι καταστάσεις του νου, όλα τα ονόματα και οι μορφές ύπαρξης έχουν τη ρίζα τους στη μη εξέταση, στη μη διερεύνηση, στη φαντασία και στην ευπιστία. Είναι σωστό να λέτε "εγώ είμαι", αλλά το να λέτε "εγώ είμαι αυτό" ή "εγώ είμαι το άλλο" αποτελεί ένδειξη έλλειψης έρευνας, ένδειξη διανοητικής αδυναμίας ή λήθαργου.

Ο Αλέξανδρος και τα Μυστήρια της Μέδουσας

Ο Ηρακλής μάζευε λοιπόν στρατό για να χτυπήσει τη Λακεδαίμονα. Όταν έφτασε στην Αρκαδία, ζήτησε βοήθεια από τον Κηφέα, ο οποίος του αρνήθηκε λέγοντάς του ότι φοβόταν μήπως επιτεθούν στην πόλη του την Τεγέα ενώ αυτός έλειπε. Τότε η Αθηνά έδωσε στον Ηρακλή μια πλεξούδα από τα μαλλιά της Γοργόνας (Μέδουσα), ο οποίος την έδωσε στην Στερόπη (μεταφράζεται Λάμψη), κόρη του Κηφέως λέγοντάς της αν επιτεθούν εχθροί, να την υψώσει τρεις φορές από τα τείχη, χωρίς να την κοιτάξει. Ο Κηφέας και οι γιοί του σκοτώθηκαν στον πόλεμο αυτόν (άρα η Στερόπη έμεινε κυβερνήτης της Τεγέας). Ο Ηρακλής επιστρέφοντας από τη Λακεδαίμονα νικητής, πέρασε πάλι από την Τεγέα όπου «διέφθειρε» την Αύγη, κόρη του Αλέου (γενιά του Λυκάονα) και γεννήθηκε ο Τήλεφος.
(Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη Ιστορική Βιβλίο Β΄VII 3-5)

Μια σημείωση πριν συνεχίσουμε.
Ο Κηφεύς, γιος του Αλέου, γιου του Αφείδαντος, γιου του Αρκά, γιού του Λυκάονα, ήταν βασιλιάς της Τεγέας με κληρονομικά δικαιώματα στον θρόνο και είχε μετάσχει και στις δύο Υψίστης σημασίας Μυητικές Επιχειρήσεις του Ελληνισμού… τόσο στην Αργοναυτική Εκστρατεία για το Χρυσόμαλλο Δέρας, όσο και στο Κυνήγι του Καληδόνιου Κάπρου. Μυημένος λοιπόν στα Μυστήρια της Μέδουσας, ήταν σημαντικός σύμμαχος για τον Ηρακλή που τον ήθελε οπωσδήποτε στην ομάδα του. Δεδομένου ότι η κόρη του Κηφέως λεγόταν Αερόπη (και όχι Στερόπη-Λάμψη) και έσμιξε με τον ίδιο τον Άρη για να γεννηθεί ο Αέροπος (ο οποίος κατ’ άλλους ήταν γιος του Κηφέως), οι συνειρμοί είναι εντυπωσιακοί. Πόσο μάλλον αναλογιζόμενοι ότι μετά την νίκη επί των Λακεδαιμονίων του Ηρακλή και παρόλο της θλίψης του για τον χαμό της γενιάς του Κηφέα και των γιών του, ο αγαπημένος ήρωας της Ήρας–Παγωνιού γύρισε στην Τεγέα για να «γονιμοποιήσει» την Αύγη, αδελφή του νεκρού Κηφέα, για να συνεχιστεί η γενιά του Αλέου και να διαιωνιστεί το… DNA. O Τήλεφος (Φως από μακριά) της Αύγης (ή Άστρου της Αυγής), χτυπάει κάποια καμπανάκι στους πιο «μυημένους».
Αυτά λέει ο Μύθος, για την Κεφαλή της Γοργόνας, της γνωστής μας Μέδουσας, την οποία σκότωσε ο Βελλερεφόντης, ιππεύοντας τον Πήγασο. Μην ξεχνάμε ότι ο Βελλερεφόντης σχετίζεται ΑΜΕΣΑ με τις πρώτες αναφορές που έχουμε για την ύπαρξη Μυστικών Εταιρειών που οδηγούν στην Αδελφότητα του Παγωνιού και την γενεαλογία των Ηρώων που σχετίζονται με Αυτήν.

Αλλά μια στιγμή…

Εγκεφαλικά ημιθανείς, ψυχικά χλιαροί κι επίκαιροι

Για να γράψω ένα κείμενο πρέπει κάτι να μου συμβεί, κάτι που θα ταράξει για λίγο τοίζημα της καθημερινότητας.

Πιο έντονη επιθυμία, ανάγκη αδήριτη, προκαλεί η ψυχική αναταραχή. Η οργή και ο θυμός, η αγανάκτηση, η θλίψη, ο πόθος κι η ευτυχία, φτιάχνουν λέξεις και ιδέες που ζητούν να γραφτούν.

Αν ήμουν χορευτής θα τις χόρευα αυτές τις λέξεις, αλλά δυστυχώς με τον χορό ποτέ δεν τα πήγαινα καλά -γι’ αυτό και ζηλεύω τους χορευτές.

Το συναίσθημα, όταν το νιώθεις να φουσκώνει μέσα σου, πρέπει να το εκφράσεις. Ο Μπάιρον, ο ποιητής, όχι ο λόρδος, έλεγε ότι η ποίηση είναι η λάβα της ψυχής του. Αν δεν έγραφε θα γινόταν έκρηξη (παρεμπιπτόντως, ο Μπάιρον έχει διαγνωστεί απ’ τους μελετητές του ως διπολικός).

Όταν γράφεις γι’ αυτά που νιώθεις ησυχάζει λίγο η ψυχή σου, το θυμικό σου, σαν να βγαίνεις στο μπαλκόνι και να ουρλιάζεις ή να βρίζεις ή να φωνάζεις «αγαπώ την …»

Όταν μοιράζεσαι ξεφορτώνεσαι. Είτε μιλάς στον ψυχαναλυτή, στον εξομολογητή, στον φίλο, στον μπάρμαν, είτε όταν γράφεις στον τοίχο.

Αλλά πρέπει να νιώθεις για να έχεις κάτι να μοιραστείς.

~~

Άλλες φορές είναι η σκέψη που με οδηγεί στη γραφή. Κάποιες ιδέες που με προβληματίζουν. Γράφοντας ‘τες τις βάζω σε μια σειρά, καταφέρνω να τις κατανοήσω λίγο καλύτερα.

Τον προβληματισμό τον γεννούν τα βιβλία, οι όμορφες συζητήσεις με φίλους (όχι το κουτσομπολιό), οι ταινίες, τα τραγούδια και τυχαία περιστατικά.

Οι ιδέες, σε αντίθεση με τα συναισθήματα, δεν είναι τόσο πιεστικές. Δεν θα βγεις ποτέ στο μπαλκόνι να φωνάξεις: «Μήπως η ομοιότητα οδηγεί στην διαφοροποίηση;»

Εκτός κι αν σκεφτείς κάτι πραγματικά εντυπωσιακό, οπότε ίσως βγεις γυμνός στους δρόμους φωνάζοντας: «Εύρηκα!»

Ποιοι και γιατί συντηρούν τους Τζιχαντιστές;

Την επόμενη της 11/09/2001, η διεθνής κοινότητα κηρύττει τον πόλεμο στο ακραίο Ισλάμ. Όμως 16 χρόνια αργότερα και παρά την πίεση που δέχονται, οι τζιχαντιστές καταφέρνουν να ανανεώνουν τις γραμμές τους, συνεχίζοντας τα χτυπήματά τους ανά τον κόσμο.

Υπάρχουν πολλές θεωρίες για την ερμηνεία του παραπάνω φαινομένου. Κάποιες ενοχοποιούν συνολικά το Ισλάμ. Άλλες προβάλλουν τη φτώχια και την αμορφωσιά των ισλαμικών κοινωνιών. Τέλος κάποιες άλλες συνδέουν την τρομοκρατία με τα ψυχικά νοσήματα. Ωστόσο όλες αυτές οι θεωρίες είναι διάτρητες.

 Κάθε θρησκεία μπορεί να γνωρίσει βίαιη ερμηνεία, όπως συνέβη και με το χριστιανισμό. Π.χ η θανάτωση 4.500 Σαξόνων από τον Καρλομάγνο επειδή αρνήθηκαν να βαφτιστούν χριστιανοί, η σφαγή 30.000 προτεσταντών τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου κ.α. Σήμερα υπάρχουν χριστιανικές ομολογίες με παρόμοιο περιεχόμενο.

Π.χ εκκλησίες μορμόνων όπου επιτρέπεται η πολυγαμία και απαγορεύεται ο καφές κ.α. Παράλληλα αν η φτώχεια, η αμορφωσιά και οι ψυχικές διαταραχές, επαρκούσαν για την τέλεση τόσο αποτρόπαιων πράξεων, τότε ο κάθε άνθρωπος που ανήκει σε αυτές τις κατηγορίες θα έπρεπε να είναι φρικτός εγκληματίας. Αντίθετα όμως υπάρχουν πλούσιοι, μορφωμένοι και ψυχικά υγιέστατοι τζιχαντιστές.

Οι μαχητές του ISIS στα Toyota Hilux

Ο τζιχαντισμός είναι και αυτός μια ιδεολογία.

Αυτό όμως που μας αποκαλύπτει η κοινωνική επιστήμη για τις ιδεολογίες, είναι ότι υπάρχουν, μόνο εφόσον έχουν εμφανιστεί οι κοινωνικές δυνάμεις που έχουν συμφέρον από αυτές. 

Έτσι προκύπτει το ερώτημα η απάντηση του οποίου θα λύσει και τον προβληματισμό μας. Ποιες είναι οι κοινωνικές ομάδες που εξυπηρετούνται από το τζιχαντιστισμό και γι’ αυτό το λόγο τον συντηρούν;

• Σήμερα το ακραίο Ισλάμ είναι εργαλείο που αξιοποιείται στις αντιπαραθέσεις των μεγάλων δυνάμεων και των ισλαμικών κρατών. Χρησιμεύει στη συμμόρφωση ή την ανατροπή κυβερνήσεων, ενώ το χάος που προκαλεί και τα εγκλήματα που διαπράττει, λειτουργούν ως πρόσχημα για την επέμβαση ξένων δυνάμεων στα εδάφη άλλων χωρών.

Οι αντιπαραθέσεις αυτές είναι πρωτίστως οικονομικές. Μεταξύ άλλων αφορούν τον έλεγχο των υδρογονανθράκων, των αγορών, των ενεργειακών και εμπορικών δρόμων.

Ο Πάπας “αφορίζει” την όστια χωρίς γλουτένη αλλά όχι την μεταλλαγμένη

Δεν ξέρω αν ζούμε τα έσχατα των καιρών, αλλά σίγουρα ζούμε τα έσχατα του εγκεφάλου μας, καθώς αυτός έχει γίνει τελευταία ο κύριος στόχος όλων: εμπόρων πληροφόρησης, εμπόρων καλής υγείας, εμπόρων διατροφής, εμπόρων ιδεών, εμπόρων τρόμου και εμπόρων φρούδων ελπίδων…

Με την ανάπτυξη κατεργασμένων διατροφικών προϊόντων και ταχυφαγείων στη Δύση, αλλά και πολλών μεταλλαγμένων πρώτων υλών, εμφανίστηκαν και πολλά προβλήματα στην υγεία καθώς και παχυσαρκία. Η απάντηση στο πρόβλημα θα μπορούσε λογικά να είναι οι πολίτες να πιέσουν τις εταιρείες για καλύτερη παρασκευή προϊόντων και τις κυβερνήσεις για ορθότερους ελέγχους και αυστηρότερα μέτρα, μακριά από τους λομπίστες των εταιρειών.

Όμως ο δυτικός πολίτης της σήμερον δουλεύει μόνος του κι έτσι… την πατάει και μόνος του. Αντί να οργανωθεί, να πιέσει, να μποϊκοτάρει, να δείξει μαζικά τη δύναμη του, επιλέγει να μπει στο ίντερνετ ή να ενημερωθεί από έναν φίλο για to τι πρέπει να κάνει και τι πρέπει να φάει.

Εκεί, στον θαυμαστό κόσμο του ίντερνετ, όπου η πληροφόρηση με την παραπληροφόρηση στήνει καθημερινά όργιο, όπου η επιστήμη με την ψευδοεπιστήμη ζευγαρώνει ανώμαλα, όπου η εναλλακτική ενημέρωση μπορεί να αποδειχτεί χειρότερη της συστημικής και ακόμα πιο ελεγχόμενη, ο πολίτης της selfy που έχει ξεχάσει πως είναι να βγάζεις ομαδικές φωτογραφίες, θα επιλέξει τι πρέπει να κάνει.

Έχεις φούσκωμα; Νιώθεις κουρασμένος; Έχεις νευρολογικά συμπτώματα και νιώθεις ζάλη; Φλεγμονή, πρήξιμο ή πόνο στις αρθρώσεις, κακή διάθεση, άγχος, κατάθλιψη, ακόμα και οι εναλλαγές της διάθεσης; Ε τότε έχεις δυσανεξία στη γλουτένη. Μα ναι! απαντά ο selfy, που δεν αποχωρίζεται ποτέ το κινητό ή το τάμπλετ του,  δεν κλείνει μέρα νύχτα το wifi του, ενώ το κομπιούτερ μπορεί και να παίζει μέσα στο υπνοδωμάτιο πλάι στην τηλεόραση. Γιατί ΌΛΑ αυτά τα συμπτώματα, είναι  συμπτώματα ηλεκτρομαγνητικής δυσανεξίας και όχι γλουτένης!

Ποια τα οφέλη και τι συμβαίνει σ' έναν δίγλωσσο εγκέφαλο;

Έρευνα σε παιδιά που μεγαλώνουν σε ένα πλαίσιο με δύο γλώσσες αναδεικνύει πλεονεκτήματα έναντι παιδιών που μεγαλώνουν σε ένα πλαίσιο με μία γλώσσα όχι μόνο σε αυξημένη εστίαση της προσοχής όσο και στη σκέψη. 

Τα ευρήματα σχετίζονται με τα δίκτυα δραστηριότητας του προμετωπιαίου φλοιού του εγκεφάλου, που κατευθύνουν τα υψηλότερα επίπεδα σκέψης και συνειδητότητας. 

Σε σύγκριση με τα μονόγλωσσα, σύμφωνα με το psychology now, τα δίγλωσσα παιδιά που εξετάστηκαν, τα οποία είχαν πέντε έως δέκα χρόνια έκθεσης σε δίγλωσσο περιβάλλον, παρουσίασαν υψηλότερες βαθμολογίες στη γνωστική ικανότητα στα τεστ και είχαν καλύτερη εστίαση προσοχής, επιλογή αποφάσεων, κριτική ικανότητα, αντίσταση στην απόσπαση προσοχής και ανταπόκριση στην ανατροφοδότηση. 

Η σχετική νευροαπεικόνιση (από τη σάρωση fMRI) σε αυτά τα παιδιά αποκάλυψε μεγαλύτερη δραστηριότητα στο δίκτυο του προμετωπιαίου φλοιού που οδηγούσε σε αυτό καθώς και σε άλλες εκτελεστικές λειτουργίες, (Bialystok, 2009, Kaushanskaya & Marian, 2007). 

Η αυξημένη αυτή ενεργοποίηση των εκτελεστικών λειτουργιών, στους εγκεφάλους των παιδιών που βρίσκονταν σε δίγλωσσα πλαίσια, εκτείνεται πέρα από τη πρόσληψη και προαγωγή της μετάφρασης της γλώσσας. Οι ισχυρές επιπτώσεις της νέας έρευνας αφορούν την δυναμική του εγκεφάλου, ενισχύοντας την αυξανόμενη δημιουργία δίγλωσσων πλαισίων. 

Τα δίκτυα που εμφανίζονται πιο ενεργά στους εγκεφάλους των δίγλωσσων παιδιών έχουν να κάνουν με τις εκτελεστικές λειτουργίες. Πρόκειται, όπω αναφέρει το Psychology now, για έναν αστερισμό γνωστικών ικανοτήτων που υποστηρίζουν τη συμπεριφορά προσανατολισμένη στους στόχους και περιλαμβάνει την κατεύθυνση της προσεκτικής εστίασης, την ιεράρχηση, τον προγραμματισμό, τον αυτοέλεγχο, τον ανασταλτικό έλεγχο, την κριτική ικανότητα, την εργασιακή μνήμη (τη διατήρηση και χρήση των πληροφοριών) και την ανάλυση. 

Τα Ομαδικα αθλητικά παιχνίδια με σφαίρα(μπάλα) στην Αρχαία Ελλάδα

Οι αρχαίοι Έλληνες έδιναν μεγάλη σημασία στο παιχνίδι και στο ρόλο του. Αφιέρωναν μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου τους σε ομαδικά παιγνίδια και σε αγώνες, στους δρόμους, τις αυλές των σπιτιών και είχαν πάντα σαν στόχο να υπάρχουν κανόνες και να τηρούνται.  Ο Πλάτωνας τόνιζε την ανάγκη να αφήνουν τα παιδιά να παίζουν ως τα έξη τους χρόνια, με όποια παιγνίδια ήθελαν και όπως ήθελαν, ενώ ο Αριστοτέλης συμβούλευε τους γονείς να δίνουν όσο γίνεται πιο πρωτότυπα παιγνίδια, για να αφοσιώνονται σ’ αυτά και να ενοχλούν λιγότερο και ταυτόχρονα να αναπτύσσουν δημιουργική φαντασία. Σφαίρα, η  μπάλα, το τόπι. 

Όπως και σήμερα παίζονταν πολλά παιγνίδια με την μπάλα. Κάποια που τα ονόμαζαν ουράνια σφαίρα και ήταν το πέταγμα της στον αέρα, απόρραξις που ήταν το χτύπημα της στον τοίχο ή στο έδαφος, επίσης άλλοι τρόποι παιξίματος ήταν: το χτύπημα της με κάποιο αντικείμενο (ξύλο ή ρακέτα),  το να σημαδέψει κάτι μ΄ αυτήν ή να την ρίξει μέσα σ΄ ένα αγγείο ή μια τρύπα. Όλες αυτές οι χρήσεις της μπάλας τις βρίσκουμε σε πολλά σημερινά παιγνίδια.

Μεγάλες εκπλήξεις επιφύλασσε η έρευνα για τα παιχνίδια που παίζονταν από τους αρχαίους Ελληνες και τους Βυζαντινούς. Μια απ' αυτές αφορά το ποδόσφαιρο, το οποίο δείχνει να έλκει την καταγωγή του από την Αρχαία Ελλάδα. Η έρευνα εντόπισε περίπου 150 σε μια διαδρομή 3.200 χρόνων -καταγράφονται στο υπό έκδοση βιβλίο του ερευνητή- συγγραφέα κ. Χρήστου Λάζου «Παίζοντας στο χρόνο», εκδ. Αίολος. 

Εντυπωσιακή είναι η διαπίστωση ότι αρκετά από αυτά παίζονται ακόμη και σήμερα στην Ελλάδα, στις αυλές των σχολείων και στα σπίτια με μικρές παραλλαγές, ίσως και άλλα ονόματα. Το σκάκι, το τάβλι, τα ζάρια, η τρίλιζα, η κούνια, το τσέρκι, πολλά παιχνίδια με μπάλα, οι κούκλες (πλαγγόνες, στην αρχαιότητα), οι οποίες θεωρούνται το πιο διαχρονικό παιχνίδι του κόσμου (ο Φοίβος και η Αθηνά των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004), τα ομοιώματα ζώων και αντικειμένων, τα παιχνίδια με τα ζώα, τα πουλιά ή τα έντομα είναι μερικά από εκείνα που έπαιζαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, ενώ τα ζάρια ήταν ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια των Βυζαντινών -λαού και αυτοκρατόρων- που ποντάριζαν σ' αυτά περιουσίες ολόκληρες παρά τις ποινές που επέσυραν.

 Η πολύχρονη έρευνα του κ. Χρ. Λάζου, λοιπόν, έδειξε ότι η ομορφιά και φαντασία των αρχαιοελληνικών και βυζαντινών παιχνιδιών, τα οποία διακρίνονται τόσο για την ποικιλία τους όσο και για την πολυπλοκότητά τους, επέζησε στα σημερινά παιχνίδια. Ακόμη και το ποδόσφαιρο, ο βασιλιάς των σπορ, που σήμερα συναρπάζει και συγκινεί εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο έχει ρίζες στην αρχαία Ελλάδα. Τρανταχτή απόδειξη ότι οι αρχαίοι Ελληνες έπαιζαν ένα παιχνίδι που έχει άμεση σχέση με το σημερινό ποδόσφαιρο ή κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί πρόδρομός του, το ανάγλυφο σε μαρμάρινη επιτύμβια λουτροφόρο λήκυθο του 4ου αιώνα π.Χ. η οποία βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Παριστάνει έναν γυμνό έφηβο, ο οποίος έχει εναποθέσει το ρούχο του πάνω σε μια στήλη και με μια ιδιαίτερη τεχνική κίνηση ισορροπεί στο δεξί του πόδι μια μεγάλη σφαίρα. Μπροστά του ένας δούλος παρακολουθεί με θαυμασμό και η όλη εικόνα θυμίζει έναν σημερινό πιτσιρικά που παρακολουθεί έναν ποδοσφαιριστή να κάνει επίδειξη δεξιοτεχνίας.

Τα Τέσσερα στοιχεία της Ύλης γη, νερό, αέρας, φωτιά και ο συμβολισμός τους στους αρχαίους πολιτισμούς

Τα Τέσσερα στοιχεία της Ύλης γη, νερό, αέρας, φωτιά και ο συμβολισμός τους στους αρχαίους πολιτισμούς 

Η θεωρία των 4 στοιχείων είναι μια απεικόνιση των καταστάσεων που μπορεί να υπάρξει η Ύλη. Σαν ύλη δεν εννοούμε την φυσική ύλη που βλέπουμε και που δίνει μορφή και υπόσταση σε όλα τα πράγματα, αλλά την πηγή αυτής.

Όπως ξέρουμε η ύλη είναι μια συμπυκνωμένη μορφή ενέργειας.

Υπάρχουν 7 είδη ενέργειας. 
Τα 4 πρώτα είδη (επίπεδα δόνησης) που είναι και τα μόνα που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος είναι η Νοητική, η Ψυχική, η Ενεργειακή και η Αντικειμενική. 

Το 5ο επίπεδο ενέργειας το αιθερικό, (Αιθέρας - Νους και Άγιος Λόγος Αδιαίρετος, και άϋλο Πυρ-ψυχή) μόλις τώρα αρχίζει να γίνεται αντιληπτό, ενώ τα δύο ανώτερα ξεφεύγουν αρκετά από την ανθρώπινη αντίληψη. (Φως και Ζωή).

Τα 4 λοιπόν είδη ενέργειας που αντιλαμβανόμαστε, ήταν γνωστά στους αρχαίους πολιτισμούς και συμβολίστηκαν με τα 4 γνωστά στοιχεία. Κάθε πολιτισμός και εποχή έδωσε ιδιαίτερη σημασία σε ένα η περισσότερα από αυτά, αναγάγοντάς το σε κυρίαρχο στοιχείο.

Κρισναμούρτι «Σημειώσεις»

Όλη η ζωή είναι επιλογές,μόνο στη μοναχικότητα δεν υπάρχει επιλογή.Επιλογή,οποιουδήποτε είδους,σημαίνει σύγκρουση.Στην επιλογή υπάρχουν αναπόφευκτα αντιθέσεις.Αυτές οι αντιθέσεις,εσωτερικές και εξωτερικές,γεννάνε σύγχιση και δυστυχία.Για να ξεφύγει κανείς από αυτή τη δυστυχία,κάνει να μοιάζουν οι θεοί,τα πιστεύω,ο εθνικισμός και η αφοσίωση σε διάφορα μοντέλα δραστηριότητας,σαν πραγματικές ανάγκες.Ξεφεύγοντας με αυτές τις κάνεις να αποκτήσουν πολύ μεγάλη σημασία,αλλά η φυγή είναι ο δρόμος της ψευδαίσθησης και τότε εμφανίζονται ο φόβος κι η ανησυχία.Ο δρόμος της επιλογής είναι ο δρόμος της θλίψης όπου ο πόνος δεν έχει τέλος.Η επιλογή,η εκλογή,θα υπάρχει πάντα όσο υπάρχει εκείνος που επιλέγει-που είναι η συσσωρευμένη μνήμη πόνου και ευχαρίστησης-και κάθε εμπειρία επιλογής,το μόνο που κάνει είναι να δυναμώνει τη μνήμη,που η αντίδρασή της γίνεται σκέψη και συναίσθημα.Η μνήμη έχει μόνο μερική σημασία,καθώς είναι φτιαγμένη για να αντιδρά μηχανικά κι αυτή η αντίδραση είναι η επιλογή.Δεν υπάρχει ελευθερία στην επιλογή.Διαλέγεις σύμφωνα με τον τρόπο που έχεις ανατραφεί,σύμφωνα με την κοινωνική,οικονομική και θρησκευτική  διαμόρφωσή σου.Η επιλογή δυναμώνει,χωρίς εξαίρεση,αυτή τη διαμόρφωση.Δεν υπάρχει φυγή από αυτή τη διαμόρφωση που μόνο γεννάει όλο και περισσότερα βάσανα.

Στα σταυροδρόμια της ζωής

Από το ιστολόγιο του Νίκου Πιλάβιου

Ο  Σ. ήρθε αρκετά ανήσυχος, καθώς βρισκόταν μέσα σε μια πολύπλοκη κατάσταση όπου, όπως εξήγησε, είχε να διαλέξει ανάμεσα σε δύο τρόπους αντιμετώπισής της. Είχε φτάσει σ’ ένα σταυροδρόμι της ζωής του και ήταν αβέβαιος για το ποιο δρόμο θα έπρεπε να ακολουθήσει: Μπορούσε να παντρευτεί  και να ακολουθήσει μια καλλιτεχνική τάση που καλλιεργούσε μέσα του για κάποια χρόνια ή θα μπορούσε να πάει κάπου μακριά, να ζει ήσυχα, να μελετάει και να διαλογίζεται. Τι να κάνει, τι ήταν το πιο σωστό για εκείνον, ποια θα έπρεπε να είναι η επιλογή του;

Μετά από κάποια συζήτηση, σύντομα συνειδητοποίησε ότι κανείς δεν θα μπορούσε να διαλέξει γι’ αυτόν ή να τον βοηθήσει στην απόφασή του. Εάν κάποιος τον έπειθε να κάνει κάποια ιδιαίτερη επιλογή, όχι μόνο θα έπαυε να έχει την ευθύνη της, αλλά ίσως αργότερα και να μετάνιωνε νοιώθοντας  ότι εκείνο που είχε πειστεί να διαλέξει τον οδήγησε σε μια κατάσταση απουσίας της ολοκλήρωσής του και λοιπά. Έπρεπε να συνειδητοποιήσει  τη σημασία αυτού του πράγματος για τον ίδιο.

Αλλά γιατί έβαλε τον εαυτό του σε μια κατάσταση επιλογής; Ήταν το θέμα του ζήτημα επιλογής; Τι σημαίνει επιλογή; 

Το ελεύθερο WiFi και οι κλέφτες δεδομένων

Ελεύθερο δωρεάν WiFi, τι βολικό! Προσοχή όμως, γιατί η ελεύθερη πρόσβαση σε WiFi είναι και η πιο επικίνδυνη για την ασφάλεια των δεδομένων σου…

Οι χάκερς αγαπούν το ελεύθερο WiFi που χρησιμοποιείς σε δημόσιους χώρους, εξοικονομώντας χρόνο και GB από το πρόγραμμα του κινητού σου. Γιατί από αυτά τα ξεκλείδωτα δίκτυα μπορούν ανεμπόδιστοι να υποκλέψουν τα προσωπικά δεδομένα σου, χακάροντας τη συσκευή σου και τη …ζωή σου ολόκληρη! Δρουν πολύ επαγγελματικά, χρησιμοποιώντας sniffers (προγράμματα που παρακολουθούν την κίνηση ενός δικτύου, φωτογραφίζοντας τα δεδομένα) και ονόματα δικτύων που μπορεί κανείς εύκολα να περάσει για νόμιμα και, αφελώς, να εμπιστευτεί.

Έχει παρέλθει η εποχή που έπρεπε να είσαι επιστήμων για να υποκλέψεις δεδομένα. Σήμερα, οποιοσδήποτε μπορεί να κατεβάσει ένα πρόγραμμα από το internet και να αποκτήσει πρόσβαση σε μη κρυπτογραφημένα δεδομένα μιας σύνδεσης WiFi.

Φανταστείτε τα ασύρματα δίκτυα σαν τα παλιά, ενσύρματα, “duplex” τηλέφωνα, που σήκωνες το δεύτερο ακουστικό κι άκουγες τη συνομιλία των άλλων, χωρίς να σε πάρουν χαμπάρι (εκτός αν ανάσαινες βαριά, ή σε έπιανε φτέρνισμα). Έτσι κάπως λειτουργούν και τα sniffers: παρακολουθούν την κίνηση στο δίκτυο, αλλά πάρα πολύ σπάνια (έως ποτέ) δημιουργούν κίνηση τα ίδια, περνώντας απαρατήρητα.

Άλλη μέθοδος των χάκερς είναι να στήνουν πλαστά, αλλά με απόλυτα κανονική όψη, δίκτυα WiFi, που ονομάζουν συνηθέστατα Public WiFi ή Free WiFi. Ο ανυποψίαστος πελάτης της καφετέριας λογκάρει στο δίκτυο αυτό, δίνοντας στον χάκερ όλα του τα στοιχεία! Αν δε στη συσκευή σου έχεις ενεργοποιήσει το μοίρασμα αρχείων (file sharing), ο χάκερ αποκτά αυτομάτως πρόσβαση και σε αυτά.

Η εφευρετικότητά τους όμως δεν σταματά εκεί. Ενδέχεται αφού συνδεθεί κανείς σε ένα τέτοιο πλαστό δίκτυο, να θελήσει, για παράδειγμα, να κάνει τραπεζικές συναλλαγές. Ο χάκερ τότε μπορεί να εμφανίσει μια, εξ ίσου πλαστή, αρχική σελίδα της τράπεζας, περιμένοντας απλά το θύμα του να εισάγει τα στοιχεία σύνδεσης με τον τραπεζικό του λογαριασμό…

Ωραία λοιπόν. Και τι μπορούμε να κάνουμε, όταν χρησιμοποιούμε δίκτυο WiFi σε δημόσιο μέρος, για να είναι πιο ασφαλή τα δεδομένα μας;

6 σημάδια ότι μεγαλώσατε με τοξικούς γονείς

Σταδιακά χτίζεται μία νέα σχολή γονεϊκής συμβουλευτικής που θεωρεί σοβαρότερη την ύπαρξη ενός τοξικού γονιού από κάποιον αδιάφορο ή απλώς ανεπαρκή

Υπάρχει ξεκάθαρα μαύρο πρόβατο στην οικογένεια. Οι τοξικοί γονείς έχουν την ανάγκη εξιλαστήριου θύματος μέσα στο σπίτι. Κάποιος, πάντα πρέπει να φταίει για όλα.
Υπάρχει ξεκάθαρα μαύρο πρόβατο στην οικογένεια. Οι τοξικοί γονείς έχουν την ανάγκη εξιλαστήριου θύματος μέσα στο σπίτι.

Κάποιος, πάντα πρέπει να φταίει για όλα.
Χρόνια ψυχοθεραπείας και ενοχών πολλές φορές δεν είναι αρκετά για να αποδεχθεί και να αντιμετωπίσει κάποιος κάτι απλό στην ουσία του, δύσκολο στην παραδοχή του: ότι μεγάλωσε με γονείς που ενδεχομένως να μην έχει κανένα κοινό. Ότι ανατράφηκε από ανθρώπους που ακριβώς αν δεν ήταν γονείς του, δεν θα ήθελε ούτε για γείτονες. Ακόμη και στις μέρες μας, όπου όλα συζητιούνται, το συγκεκριμένο ζήτημα αποτελεί ακόμη ταμπού.

Όπως αναφέρει το Consistent-parenting-advice.com, μία από τις μεγαλύτερες ιστοσελίδες συμβουλευτικής για γονείς, όσο κι αν φαίνεται υπερβολικό είναι χειρότερο το να μεγαλώνει ένα παιδί με ανθρώπους γεμάτους από αρνητικά συναισθήματα, παρά με γονείς που παραμελούν τα παιδιά τους. Η συγκεκριμένη θέση δεν αναπτύσσεται απλώς ως άρθρο, αλλά έχει εμπνεύσει βιβλία και συγκεκριμένες μεθόδους συμβουλευτικής, προκειμένου να υπάρξει αποτελεσματική διαχείριση των συνεπειών που μία τοξική οικογένεια μπορεί να προκαλέσει στον κοινωνικό ιστό.

Πώς γνωρίζει, όμως, κανείς ότι έχει μεγαλώσει με τοξικούς γονείς; Βάσει της αρθρογραφίας που έχει προκαλέσει η ιδέα του «τοξικού γονιού», αναφέρονται 6 σημάδια, μέσω των οποίων μπορεί να κατανοήσει κανείς το οικογενειακό υπόβαθρο του, να ερμηνεύει καταστάσεις και συναισθήματα στην ενήλικη ζωή του και να πάψει να κατηγορεί τον εαυτό του για φοβίες, συναισθηματικές και κοινωνικές αγκυλώσεις.

Πόσα είδη εξυπνάδας υπάρχουν;

Οι άνθρωποι δεν είναι όλοι ίδιοι, άρα γιατί να είναι κι όλοι έξυπνοι με τον ίδιο τρόπο;

Αν το σκεφτεί κανείς και παρατηρήσει το περιβάλλον του, θα διαπιστώσει ότι δεν είναι όλοι «δυνατοί» σε όλα. Κάποιοι είναι καλύτεροι στις πρακτικές εργασίες, άλλοι στο να ακούν τους συνανθρώπους τους, άλλοι στο να λύνουν μαθηματικά προβλήματα. Για πολλούς επιστημονικούς κλάδους, αυτά τα χαρακτηριστικά θεωρούνται απλά δεξιότητες (soft skills) των ανθρώπων - αλλά εδώ έρχεται ο Αμερικάνος ψυχολόγος Howard Gardner να διαφωνήσει. Το 1983 διατύπωσε την άποψη ότι, μελετώντας τους ανθρώπους, μπορούμε να συναντήσουμε 9 διαφορετικά είδη ευφυΐας, που δεν υστερούν σε τίποτα το ένα από το άλλο.

Ο καθένας από τους 9 αυτούς τύπους «εξυπνάδας» μας βοηθά να κατανοήσουμε τον κόσμο, απλώς από διαφορετική οπτική γωνία σε σχέση με τους άλλους. Το να «ανήκεις» στον έναν ή τον άλλον τύπο, δεν σε κάνει λιγότερο έξυπνο: προσεγγίζεις και αναλύεις τον κόσμο γύρω σου με διαφορετικό τρόπο σε σχέση με κάποιους άλλους.

Εσείς λοιπόν ποιον τύπο νοημοσύνης θεωρείτε ότι (ή ιδανικά θα θέλατε να) έχετε;

1. Φυσιοκρατική νοημοσύνη: Με τον όρο στα αγγλικά να είναι naturalistic intelligence, αμέσως αντιλαμβανόμαστε πως πρόκειται για ανθρώπους που έχουν στενή σχέση με τη φύση. Επιδεικνύουν ιδιαίτερη ευαισθησία στα έμβια όντα αλλά και σε ολόκληρο τον φυσικό κόσμο, έστω και αν πρόκειται για… πέτρες ή για τον καιρό. Τα κατανοούν πολύ καλύτερα από τους άλλους ανθρώπους και γι’ αυτό γίνονται καλοί αγρότες, κηπουροί ή ακόμα και βοτανολόγοι.

2. Μουσική νοημοσύνη: Εδώ το «ταλέντο» βρίσκεται στην άμεση αντίληψη τόνων και ρυθμών αλλά και στην εύκολη αναπαραγωγή τους. Οι άνθρωποι με αυτήν την νοημοσύνη μπορούν να συνθέτουν και να αναπτύσσουν μουσική αβίαστα, άρα εδώ έχουμε κυριαρχία μουσικών, συνθετών και τραγουδιστών!

3. Λογική - μαθηματική νοημοσύνη: Πέρα από το αναμενόμενο - ότι είναι καλύτεροι στα μαθηματικά- αυτοί οι άνθρωποι είναι ικανοί να κάνουν ευκολότερα λογικές συνδέσεις μεταξύ θεμάτων. Μπορούν να ανάγουν το ειδικό στο γενικό χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, ενώ μπορούν να πραγματοποιήσουν πειράματα με απόλυτα ελεγχόμενο τρόπο.

4. Υπαρξιακή νοημοσύνη: Το καλό και το κακό, το σωστό και το λάθος, η ύπαρξη και η… ανυπαρξία είναι θέματα που απασχολούν το μυαλό αυτών που έχουν υπαρξιακή νοημοσύνη. 

Το μυστικό σημείωμα Του Θεού

Είναι μερικοί άνθρωποι
Που δεν μπόρεσαν ποτέ να διαβάσουν
Το μυστικό σημείωμα που άφησε μέσα τους ο Θεός.
Δεν είχαν το απαιτούμενο φως για να το διαβάσουν.
Και τ’ άφησαν διπλωμένο να κιτρινίζει
Σε ένα κρυφό συρταράκι της ψυχής τους.

Είναι μερικοί άνθρωποι
Που, όταν πέσει στα χέρια τους η χαρά
Δεν ξέρουν πως τους ανήκει.

Και σαστίζουν.
Τη φέρνουν από δω, τη γυρνάνε από κει
Ώσπου ανοίγουν ένα λάκκο και τη θάβουν
Όπως κάνουν με τα κόκαλα τα σκυλιά.

Είναι μερικοί άνθρωποι που πίστεψαν αλήθεια
Πως ο Θεός αγαπάει τους μουτρωμένους.
Χαρά σ’ αυτούς που γέμισαν την ψυχή τους
Και διάβασαν τραγουδιστά το μυστικό τους σημειωματάκι.

Να κρατάτε έναν μυστικό θάλαμο σιωπής μέσα σας

Το να εξουσιάζεστε από ψυχολογικές διαθέσεις σημαίνει ότι είστε τμήμα της ύλης. 

Αν έχετε στον νου σας την ακλόνητη απόφαση να μη χάνετε ποτέ τη γαλήνη σας, τότε μπορείτε να φτάσετε την αγιότητα. 

H Google θα αμολήσει 2 εκατομμύρια μολυσμένα κουνούπια!

Ναι καλά διαβάσατε: Η Verily, η “αδελφή” επιστημονική εταιρεία της Google, σκοπεύει να απελευθερώσει 20 εκατομμύρια κουνούπια στο Φρέσνο, στην Καλιφόρνια, τα οποία έχουν μολυνθεί με βακτήρια που τα αναγκάζει να είναι στείρα

Η Verily, η “αδελφή” επιστημονική εταιρεία της Google, σκοπεύει να απελευθερώσει 20 εκατομμύρια κουνούπια στο Φρέσνο, στην Καλιφόρνια, τα οποία έχουν μολυνθεί με βακτήρια που τα αναγκάζει να είναι στείρα. Σε αντίθεση με άλλα παρόμοια προγράμματα, αυτά τα κουνούπια δεν είναι γενετικά τροποποιημένα, απλά είναι… μολυσμένα!

Θα μπορούσε να είναι η πλοκή μιας μετα-αποκαλυπτικής ταινίας επιστημονικής φαντασίας: μια τεχνολογική επιχείρηση πρόκειται να απελευθερώσει 20 εκατομμύρια κουνούπια γεμάτα βακτήρια στην καρδιά της Καλιφόρνιας. Όμως, οι εμπειρογνώμονες που ηγούνται της προσπάθειας λένε ότι θα μπορούσε τελικά να προσφέρει έναν τρόπο να εξολοθρεύσουν το «πιο θανατηφόρο ζώο στον κόσμο», αποτρέποντας τις ασθένειες των κουνουπιών και τελικά σώζοντας ζωές.

Σε αντίθεση με άλλες σύγχρονες προσεγγίσεις για την εξάλειψη των «κακών εντόμων», η τεχνική που ξεκίνησε σήμερα με το πρόγραμμα Debug της Verily δεν βασίζεται στη γενετική τροποποίηση. Αντίθετα, χρησιμοποιεί ένα βακτήριο που απαντάται στη φύση και τα προκαλεί να παράγουν “ζούφια” αυγά.

Το Debug Fresno θα είναι το πρώτο πεδίο μελέτης στις Ηνωμένες Πολιτείες για την εφαρμογή αυτής της μεθόδου ελέγχου, καθιστώντας έτσι τους πολίτες πειραματόζωα, αφού αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της περιοχής. Τους ρώτησε, άραγε, κανείς;

Αν περιμένετε να γεράσετε για να το μάθετε αυτό, θα είναι πολύ αργά. (Σενέκας – WARBURTON)

Αυτή η σκληρή φιλοσοφία εμφανίστηκε στην αρχαία Ελλάδα, αλλά άκμασε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Δύο σπουδαίοι συγγραφείς που διέδωσαν τη στωική διδασκαλία ήταν ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων (106-43 π. Χ.) και ο Λεύκιος Ανναίος Σενέκας (1 π. Χ. – 65 μ. Χ.). Η βραχύτητα του βίου και η αναπόδραστη γήρανση ήταν θέματα που τους ενδιέφεραν ιδιαίτερα. Αναγνώριζαν ότι η γήρανση είναι μια φυσική διαδικασία και δεν προσπάθησαν να αλλάξουν αυτό που δεν μπορούσαν να αλλάξουν. Συγχρόνως βέβαια πίστευαν ότι πρέπει να κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε στο σύντομο διάστημα που ζούμε.

Ο Κικέρων ήταν τρομερά πολυάσχολος: ήταν νομομαθής και πολιτικός, καθώς και φιλόσοφος. Στο βιβλίο του Περί γήρατος εντόπισε τέσσερα βασικά προβλήματα όσον αφορά τη γήρανση: η εργασία γίνεται δυσκολότερη, το σώμα πιο αδύναμο, η χαρά από τις σωματικές ηδονές χάνεται, ο θάνατος πλησιάζει. Η γήρανση είναι αναπόδραστη, αλλά, όπως υποστήριξε ο Κικέρων, μπορούμε να επιλέγουμε πώς να αντιδρούμε σε αυτήν τη διαδικασία. Πρέπει να αναγνωρίζουμε ότι η παρακμή σε μεγάλη ηλικία δε χρειάζεται να καθιστά τη ζωή αφόρητη. Πρώτον, οι ηλικιωμένοι μπορούν συχνά να τα καταφέρνουν κάνοντας λιγότερα, λόγω της πείρας τους, συνεπώς κάθε δουλειά που κάνουν μπορεί να γίνεται πιο αποτελεσματικά. Το σώμα και το μυαλό τους δεν παρακμάζουν κατ’ ανάγκην δραματικά, αν τα εξασκούν. Ακόμα και αν οι σωματικές ηδονές προκαλούν μικρότερη ικανοποίηση, οι ηλικιωμένοι μπορούν να περνούν περισσότερο χρόνο με φίλους και να συζητούν, πράγμα που τους ανταμείβει. Τέλος, ο Κικέρων πίστευε ότι η ψυχή ζει αιώνια, επομένως οι ηλικιωμένοι δε χρειάζεται να ανησυχούν για τον θάνατο. Ο Κικέρων θεωρούσε πως αφενός πρέπει να αποδεχτούμε τη φυσική διαδικασία της γήρανσης, αφετέρου να αναγνωρίσουμε ότι η στάση μας απέναντι σ’ αυτή τη διαδικασία δε χρειάζεται να είναι απαισιόδοξη.

Είστε έτοιμοι;

Κυρίες & Κύριοι,

η στιγμή που περιμέναμε ήρθε,

η αναμονή μας τέλειωσε,

η περίοδος προετοιμασίας ολοκληρώθηκε

και τώρα

ο Δρόμος του καθένα

είναι ορθάνοιχτος

για να τον βαδίσει

και να συναντήσει

τον Αυθεντικό Εαυτό του.

Μέσα από προσωπικές μου εμπειρίες

και αντίστοιχες άλλων ατόμων,

επιβεβαιώνω με πλήρη συνείδηση

πως οι πληροφορίες και οι υποσχέσεις που μας δόθηκαν

από το 2012 και έπειτα

από την εσωτερική πλευρά,

ήταν αληθινές.

Έτσι,

τώρα ήρθε η ώρα

να μας γνωστοποιηθεί η Αποστολή μας

και να συνειδητοποιήσουμε

τον απώτερο σκοπό της παρούσης ενσάρκωσης,

να συνθέσουμε όλα της τα γεγονότα,

αποκαθιστώντας τις εμπειρίες μας

στην πραγματική τους διάσταση

και αναγνωρίζοντας

τις βαθύτερες και ουσιαστικές αιτίες τους,

πέρα από τις απατηλές, εξωτερικές τους εικόνες.

Τώρα

μας δίνεται η δυνατότητα

ν`απομακρυνθούμε οριστικά

από κάθε είδους δραματοποίηση

και να κοιτάξουμε κατάματα

τον Εαυτό μας

αφού πρώτα υποκλιθούμε

στην ευφυία που οργάνωσε

το Ψυχικό μας Πρόγραμμα.