Η αρθρογραφία των τελευταίων ημερών, πρέπει να σας κάλυψε πλήρως. Ούτε Κάλχας είμαι, ούτε κάποιο inside information υπήρχε. Τα πάντα ήταν περιγεγραμμένα απλά, απτά κι απόλυτα γλαφυρά. Με στόχο να προστατευτούν κάποιοι άπιστοι οικογενειάρχες που πήγαν στον Βόλο, και με στόχο να βγάλουν τις τσίπμπλες από τα μάτια μπας και δουν το αύριο.
Η υπέρτατη αρχή θεωρητικά είναι ο υπουργός. Αυτός στήθηκε δυό φορές στις συνεχείς εισηγήσεις του για αναβολή του αγώνα. Από ποιόν; Μα από αυτούς που κάνουν κουμάντο στην χώρα. Τους επιχειρηματίες, τα έχουμε ξαναπεί. Οι οποίοι επιχειρηματίες φυσικά και στήσανε την ΕΠΟ, που ούτως ή άλλως δική τους είναι. Δεν υπάρχει πιο αστείο πράμα από την ανακοίνωση της διοργανώτριας. Οτι πρότεινε πέντε κατάλληλα γήπεδα, αλλά οι Ιβάν και Δημήτριος, θέλανε άλλο. Ψάξε τώρα να βρεις, τι σόι διοργανώτρια είναι.
Φυσικά οι επιχειρηματίες στήθηκαν από κάποιον Μπέο, που απ’ ότι ξέρω έκανε φυλακή για κάποια στημένα παιχνίδια. Δηλαδή αυτή είναι η δουλειά του. Πώς να κάνει άλλη; Ξέρει άλλη; Κι όταν έστησε την θέση του δίπλα στους οργανικούς παράγοντες του τελικού, κάποιοι πήγαν και σφύριξαν το παραμύθι περί της έκπτωσης από το δημαρχηλίκι, και σηκώθηκε κι έφυγε σαν καλή κότα. Φυσικά οι δηλώσεις του περί του καλύτερου τελικού, είναι απλά στημένες για το πόπολο που εκείνη την ώρα δεν ασχολήθηκε με τις φασαρίες.
Οι ποδοσφαιρικές εταιρείες, ακολουθώντας την καθοδική διαλεκτική, είχαν φροντίσει να στήσουν τους κόσμους τους. Με τον τρόπο τους φρόντισαν να αποκλείσουν τους καλούς και διαχρονικούς πελάτες τους, εξυπηρετώντας τις ανάγκες των συνδέσμων τους. Τα θεάματα τα είδατε βέβαια με τα στημένα τάγματα εφόδου όπως τα έγραφα, με τους διακόσιους τραυματίες – κύρια ηλίθιους Αεκτζήδες -, που γέμισαν τα τοπικά νοσοκομεία. Ένα άλλο αστείο ήταν κάπου εκεί στα τσιπουράδικα του χωριού, που άντρας ανακάλυψε οτι την γυναίκα του την λένε Βαγγέλη. Αυτό το όνομα είχε πάνω το εισιτήριο της.
Μετά κατεβήκαμε στο παιχνίδι. Εντάξει εδώ δεν ήταν όλοι στημένοι, αφού δεν μπορείς να πιάσεις και τους πάντες. Όμως μια χαρά στημένοι ήταν όλοι τακτικά για να δολοφονήσουν το ποδόσφαιρο βάσει δημιουργίας και τελικών προσπαθειών. Οι χειρότεροι δε όλων, ήταν οι δαντελάτοι. Στήσανε και στήθηκαν φυσικά. Σοκαρίστηκαν τα παιδιά από τα δακρυγόνα και τις φασαρίες, στον καλύτερο τελικό, που το μόνο μεμπτό ήταν οτι άργησε να αρχίσει ένα μισάωρο, προφανώς επειδή ο Κομίνης δεν εύρισκε σερβιέτα στο νούμερο του.
