
Το πρόβλημα της αγάπης είναι ένα από τα βασικότερα θέματα που απασχολούν τον άνθρωπο, κατά τη διάρκεια της ζωής του. Όλοι μας την ποθούμε, την αναζητούμε και καταβάλλουμε προσπάθειες να γίνουμε αξιαγάπητα άτομα, με σκοπό να προσελκύσουμε εκείνους τους άλλους (φίλους, σύντροφο), που θα θελήσουν να μας δώσουν την αγάπη τους.
Ίσως αυτή η βαθιά επιθυμία μας πηγάζει από τη μοναξιά που είναι συνυφασμένη με την ανθρώπινη ύπαρξη, αυτή τη μοναξιά που έρχεται όταν αποκτούμε συνείδηση του εαυτού μας και της τοποθέτησής του, όχι μόνο μέσα στον κόσμο, αλλά ταυτόχρονα και απέναντί του. Μια μοναξιά που μπορεί να αμβλυνθεί, ίσως ακόμη και να καταπολεμηθεί, με την ένωσή μας με ένα άλλο ανθρώπινο ον, μέσω της αγάπης.
Το πρόβλημα της αγάπης, όμως, δεν έγκειται μόνο στην προσπάθεια απόκτησής της, και δε λύνεται τη στιγμή που καταφέρνουμε να δημιουργήσουμε μια σχέσης αγάπης με κάποιον άλλο. Όλες οι ταινίες, οι ιστορίες και τα παραμύθια, τελειώνουν βέβαια σε αυτό το σημειο, δημιουργώντας την εντύπωση πως, από τη στιγμή που φτάσαμε ως εδώ, δεν έχουμε να προσπαθήσουμε για κάτι άλλο. Εδώ τελειώνει το ταξίδι, στην εύρεση της αγάπης.
Τι γίνεται όμως αν αυτό το συναίσθημα δεν εκφράζεται με το σωστό τρόπο;








Μικρότερη η κατάθλιψη των γονιών όταν τα ενήλικα παιδιά ξαναγυρίζουν στο σπίτι