Ποιος με καταδίκασε σε αυτό το ατέλειωτο θέατρο..

Μέσα σε δυο μήνες μεγαλώσαμε κατά δέκα χρόνια
Γίναμε ρολόγια καλοκουρδισμένα
οι λεπτοδείκτες τρέχουν και μονάχα η λογική προλαβαίνει να τους ακολουθήσει
Το συναίσθημα έμεινε πίσω στη στροφή

Πώς περνάει έτσι ανελέητα ο χρόνος
πώς δε ντρέπεται να μας προσπερνάει έτσι

Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να κάνεις αυτό που θέλεις πραγματικά;
Και πότε γίνεσαι εγωιστής;
Πότε θύτης και πότε θύμα;

Πότε έγινα εγώ και τα δύο;
Πώς άφησα τον εαυτό μου να καταλήξει εκεί;
Πότε επιτέλους θα βρω λίγη γαλήνη και θα μπορέσω να μείνω εκεί ευτυχισμένη
χωρίς να ψάχνομαι για δυσκολίες και δάκρυα;

ΧΑΘΗΚΑΝ ΠΟΛΥΤΙΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΟ ΣΚΑΦΟΣ JUNO ΤΗΣ NASA

Δεν ήταν μια καλή μέρα για τις διαστημικές αποστολές. Μετά τα προβλήματα με την ευρω-ρωσική διαστημοσυσκευή «Σκιαπαρέλι» δεν γνωρίζουμε αν έφτασε σώα στον ‘Αρη και λειτουργεί κανονικά, η NASA ανακοίνωσε ότι το σκάφος της Juno, που κινείται σε τροχιά γύρω από τον Δία, αντιμετώπισε απροσδιόριστο τεχνικό πρόβλημα χθες το βράδυ.

Αυτό είχε ως συνέπεια, ο υπολογιστής του σκάφους να τεθεί προσωρινά εκτός κανονικής λειτουργίας (σε κατάσταση «ασφαλούς λειτουργίας» safe mode), με αποτέλεσμα να απενεργοποιηθούν η κάμερα και τα επιστημονικά όργανα, 13 μόνο ώρες πριν το Juno κάνει ένα κοντινό πέρασμα από τον μεγαλύτερο πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος. Χάθηκαν έτσι, σε αυτό το κρίσιμο διάστημα, πολύτιμα επιστημονικά δεδομένα που θα είχαν προκύψει από τις παρατηρήσεις.

Πάντως, η NASA έκανε γνωστό ότι ο υπολογιστής του σκάφους έκανε κανονική επανεκκίνηση και το Juno είναι «υγιές». Η αιτία του προβλήματος στον υπολογιστή διερευνάται. Το επόμενο κοντινό πέρασμα από το Δία θα γίνει στις 11 Δεκεμβρίου.

Ποια είναι τα πράγματα που αξίζουν στη ζωή; (Οδύνη και ηδονή)

Καθώς μέσω του διαδικτύου κάνουμε μια δωρεά ρυζιού σε μια περιοχή τον πλανήτη που λιμοκτονεί, ανακαλύπτουμε ότι οι επιλογές μας φτάνουν πλέον μέχρι την ποικιλία ρυζιού που θέλουμε να στείλουμε. Εμφανίζονται τρεις επιλογές: Η μία ποικιλία είναι άνοστη, η δεύτερη γνωστή για το εξαίρετο άρωμά της, ενώ η τρίτη προκαλεί στομαχόπονο στους περισσότερους ανθρώπους που την τρώνε. Ως προς όλα τα υπόλοιπα, το κόστος, τη θρεπτική αξία, τη μέθοδο παραγωγής κ.ο.κ., και οι τρεις ποικιλίες είναι ίδιες. 

Ποιαν από αυτές πρέπει να επιλέξουμε; Φαίνεται πως δεν θέλει και πολύ μυαλό. Φυσικά και είναι καλύτερο να στείλουμε το νόστιμο ρύζι, και φυσικά δεν θα επιλέγαμε ποτέ το ρύζι που προκαλεί στομαχόπονο. 

Αλλά γιατί άραγε είναι τόσο σαφής αυτή η επιλογή; 

Διότι η ηδονή (pleasure) είναι καθεαυτήν καλή και η οδύνη (pain) καθεαυτήν κακή. Για να το θέσουμε αλλιώς, caeteris paribus, η οδύνη επιδεινώνει την κατάσταση του ανθρώπου και η ηδονή του κάνει καλό. 

Συνεπώς, από τη στιγμή που δεν υπάρχει κάποιο επιπλέον κόστος, οικονομικό ή άλλης φύσης, στην επιλογή του ρυζιού που προσφέρει ευχαρίστηση, προφανώς είναι καλύτερο οι αποδέκτες της βοήθειας να φάνε αυτή την ποικιλία ρυζιού παρά μια λιγότερο ευχάριστη. 

Παρομοίως, εφόσον δεν υπάρχει αντισταθμιστικό όφελος για τον πόνο που επιφέρει η τρίτη ποικιλία, δεν υπάρχει λόγος να την επιλέξουμε εις βάρος της άνοστης ή της γευστικής που μας παρέχονται εναλλακτικώς.

Αμφισβητούμενη είδηση θανάτου βρέφους από κοκύττη στοχοποιεί εναλλακτικούς γιατρούς και αντιεμβολιαστικό κίνημα

Ένα άκρως αμφισβητούμενο άρθρο που κυκλοφόρησε πριν δυο μέρες έχει γίνει viral στο διαδίκτυο με σκοπό να ενοχοποιήσει το αντιεμβολιαστικό κίνημα. Στο “μάτι” και οι εναλλακτικοί ιατροί της Ελλάδας.

Αφορμή μια ανάρτηση του παιδιάτρου Αντώνη Δαρζέντα από την Πάτρα για ένα βρέφος 50 ημερών που, σύμφωνα με τον ίδιο, έπεσε θύμα του αντιεμβολιστικού κινήματος που κερδίζει έδαφος τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, χάνοντας τη ζωή του από κοκκύτη.

Η καταγγελία του παιδιάτρου δημοσιεύτηκε -που αλλού;- στα Ελληνικά Hoaxes κι από κει σε κάθε κλικαδόρικο ιστολόγιο, αλλά και σε κάποια ιατρικά. Δελτίο τύπου στα ΜΜΕ δεν έχει υπάρξει, όσοι γράφουν ή αναδημοσιεύουν κάνουν αναφορά στον πρώτο λαλήσαντα!

Τι έγραφε ο παιδίατρος;

Αυτή η ανάρτηση για τα Ελληνικά Hoaxes, ήταν αρκετή να βγάλουν συμπεράσματα και να σπείρουν τον πανικό στο διαδίκτυο. Ούτε στοιχεία, ούτε λεπτομέρειες, ούτε πως και γιατί.

Στη συνέχεια έχουν άλλη ανάρτηση πάλι από το facebook ενός κλινικού φαρμακοποιού, ο οποίος δηλώνει στο προφίλ του Diamantis Klimentidis, Μόνιμος τρόφιμος στην ψυχιατρική κλινική Αγία Αικατερίνη, ο οποίος νομίζει ότι είναι φαρμακοποιός.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Μέσα στον οργανισμό του Ισραήλ υπήρχε και ένα άλλο ξένο σώμα, οι ελληνικές πόλεις. Ορισμένος αριθμός από οικισμούς, πολλοί από τους οποίους σημαντικοί, ήταν ελληνικοί και όχι εβραϊκοί. Άλλοι είχαν ιδρυθεί την εποχή που οι απόγονοι των στρατηγών του Μεγαλέξανδρου, οι Λαγίδες από την Αίγυπτο και οι Σελευκίδες από την Συρία, κρατούσαν στα χέρια τους την Παλαιστίνη, όπου είχαν εγκαταστήσει διάφορους δήμους με έλληνες μετανάστες. Αποτελούσαν τη Δεκάπολη, μια ομοσπονδία από δέκα πόλεις...

Μία από αυτές βρισκόταν στα δυτικά του Ιορδάνη, η παλιά Μπεθ – Σεάν που την μετονόμασαν Σκυθόπολη, γιατί θυμούνταν ότι οι φοβεροί νομάδες στη μεγάλη τους επιδρομή τον 7^ο αιώνα, είχαν εγκαταστήσει εκεί μια φρουρά. Οι άλλες βρίσκονταν στην Υπεριορδανία και οι κυριότερες ήταν η Ίππος, η Γέρασα, η Πέλλα, η Γάδαρα, η Φιλαδέλφεια. Η Δαμασκός, παρόλο που βρισκόταν πολύ μακριά, στη Συρία, αποτελούσε μέρος της Δεκάπολης. 

Ο Πομπήιος αναγνώρισε σε όλες την κοινοτική αυτονομία, κάτω από την άμεση ηγεμονία της Ρώμης. Ο εξιουδαϊσμός, που συνεχίστηκε με τους Μακκαβαίους, επιβράδυνε την ανάπτυξη του εξελληνισμού˙ ωστόσο ούτε και ο Αλέξανδρος ο Ιανναίος δεν κατόρθωσε να υποτάξει τους Έλληνες της Δεκάπολης: η Πέλλα προτίμησε να την καταστρέψουν παρά να ασπασθεί τον Ιουδαϊσμό. Ο Ηρώδης τα πήγαινε καλά με τις ελληνικές πόλεις οι οποίες, την εποχή του Ιησού, έπαιξαν σημαντικό πολιτικό ρόλο˙ συνεργάζονταν χωρίς να υποτάσσονται στο βασιλιά της Ιουδαίας.

Περί αντοχής (resilience)

Φίλες και φίλοι μου

Η αντίδραση του στρες του οργανισμού με την οποία αυτός αντιδρά σε κάθε τι που απειλεί την ισορροπία του, δεν είναι βλαβερή.  Αυτό πρέπει να το κατανοήσουμε. Η αντίδραση αυτή γίνεται για να αυξήσει την δύναμη του οργανισμού ώστε να είναι αυτός ικανός να παλέψει με ότι τον απειλεί ή να τρέξει μακριά του για να σωθεί.

Με την πάλη ή την φυγή, οι ορμόνες που παράγονται κατά την αντίδραση του στρες καταναλώνονται και ο οργανισμός επανέρχεται στην ισορροπία του.

Ο παράγοντας που μπορεί να κάνει αυτή την αντίδραση βλαπτική για την υγεία είναι η αντοχή μας. Αν αυτή είναι μικρότερη από τη διάρκεια της αντίδρασης του στρες, οι ορμόνες που παράγονται θα βλάψουν την υγεία μας, ενώ αν η αντοχή μας είναι μεγαλύτερη, η δύναμη, που η αντίδραση του στρες μας δίνει, βοηθάει να είμαστε δημιουργικοί και να πετυχαίνουμε στόχους. Η διάκριση, δηλαδή του στρες σε θετικό (μικρής διάρκειας) και βλαβερό (μεγάλης διάρκειας) εξαρτάται από την αντοχή μας.

Το θέμα της αντοχής, λοιπόν, είναι πολύ σημαντικό για την υγεία και τη ζωή. Και όσο τα στρες της ζωής αυξάνουν γύρω μας, λόγω του τεχνολογικού πολιτισμού μας, τόσο περισσότερο γίνεται αναγκαία η αύξηση αυτής της αντοχής.

Πολλοί είναι αυτοί που δίνουν συμβουλές για την αύξηση της αντοχής. Οι συμβουλές αυτές είναι κυρίως θεωρητικές. Αυτό γίνεται, γιατί οι περισσότεροι θεωρούν το στρες μόνον ψυχικό, πράγμα που όπως πολλές φορές σας έχω επισημάνει δεν είναι σωστό. Τα στρες τα περιβαλλοντικά που υπάρχουν γύρω μας δυστυχώς αυξάνουν όλο και περισσότερο και βλάπτουν και αυτά την υγεία μας.

Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ

1. Η Γνώση του εαυτού μας

2. ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ

3. Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΕΓΩ

4. Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ

Το να καταλάβουμε την σημασία του να ξέρουμε να ζούμε εί­ναι κάτι απαραίτητο. Οι εμπειρίες της καθημερινής ζωής είναι πολύ χρήσιμες, δυστυχώς όμως ο κόσμος τις αποκηρύσσει, τις καταγγέλ­λει, τις περιφρονεί. Πολλοί παραπονούνται για τον εαυτό τους και για τους άλλους. Είναι να απορεί κανείς βλέποντας πως οι άνθρωποι υπο­τιμούν τις εμπειρίες. Εμείς πρέπει να ενεργήσουμε αντίστροφα, να χρησιμοποιήσουμε τις εμπειρίες για την προσωπική μας αυτο­πραγμά­τωση. Οι ίδιες οι εμπειρίες μπορούν να μας δώσουν αρκετό διδακτικό υλικό για την εξέλιξη της Ουσίας, με άλλα λόγια, για την ψυχική μας ανάπτυξη. Έτσι λοιπόν οι εμπειρίες είναι θαυμάσιες με όλη την σημα­σία της λέξεως. Δεν είναι δυνατόν να βγει διδακτικό υλικό για την ανάπτυξη της συνειδήσεως από οπουδήποτε αλλού εκτός από τις εμπειρίες. για αυτό εκείνοι που τις αποκηρύσσουν, που διαμαρτύρο­νται για τις επίπονες εμπειρίες της ζωής, σαφώς στερού­νται το καλλί­τερο, στερούνται την ζωντανή πηγή που μπορεί να μας οδηγήσει στην ενίσχυση της ψυχικής ζωής. 

Όταν ένας πάρει σαν δι­δακτικό υλικό τις εμπειρίες για να προχωρήσει στην αυτοπραγμά­τωση, μπορεί να ανα­καλύψει τα ψυχικά του ελαττώματα. Γιατί είναι σε σχέση με την αν­θρωπότητα, σε σχέση με τους συγγενείς μας, σε σχέση με τους συ­νεργάτες μας στο εργοστάσιο, στον αγρό κλπ. που μέσω των εμπει­ριών μας πετυχαίνουμε την αυτοανακάλυψή μας. Οι εμπειρίες είναι καλές διότι προκαλούν τα λάθη μας. Μπροστά στους υβριστές μας, λόγου χάριν, αναβιώνει το ΕΓΩ του θυμού, μπροστά σε άτομα άλλου φύλου (αν δεν βρισκόμαστε σε επιφυλακή σαν σε καιρό πολέμου) τότε αναβιώνει το ΕΓΩ της ασέλγειας. Έτσι λοιπόν, η εμπειρία είναι αυτή που μας χρησιμεύει στην αυτογνωριμία μας. Σαφώς το κυριότερο εί­ναι να μην ταυτιστούμε με κανενός είδους συμβάν, με κανένα γεγο­νός ή κατάσταση. Χρειάζεται να επωφελού­μαστε από κάθε εμπειρία όσο τρομερή και αν είναι. Όταν αυτοπαρα­τηρείται κανείς βλέπει πόσο είναι χρήσιμες οι εμπειρίες. Αν απο­τραβηχτούμε σε μια μοναχική σπηλιά χωρίς να έχουμε ανακαλύψει τον εαυτό μας, χωρίς να τον έχουμε γνωρίσει, χωρίς να διαλύσουμε το ΕΓΩ, το αποτέλεσμα θα ήταν απόλυτη αποτυχία.

Στα Ιμαλάια πολλοί ερημίτες έζησαν σε σπηλιές και έφτασαν στο σημείο να αναπτύξουν ορισμένες δυνάμεις, Στηριζόμενοι σε μια αυστηρή εσωτερική πειθαρχία, πέτυχαν το Σαμαντί και γεύτηκαν τότε από αυτό, διεισδύοντας στο Πραλάγια του Σύμπαντος μέχρι να χαθούν για καιρό στο ανώτατο Πάρα Μπραάμα. Συνέβη εκείνο που πραγματικά ήταν, γονιμοποιημένοι στις πιο διαφορετικές επιστήμες του νου κατόρθωσαν να ξεχωρίσουν την Ουσία, την Συνείδηση και αυτή χωρίς το ΕΓΩ μπόρεσε να δοκιμάσει ό,τι δεν ανήκει στον χρόνο, ό,τι βρίσκεται πιο πέρα από το σώμα των συναισθημάτων και του νου. Μεθώντας λοιπόν με το Σαμαντί, νόμισαν ότι έγιναν Μαχά­τμας, ουδέποτε εργάστηκαν πάνω στο ΕΓΩ, ποτέ δεν απασχολήθη­καν με την διάλυση των διάφορων ψυχικών φορτίων παρά μόνο ειδι­κεύτηκαν στην Γιόγκα του διαλογισμού. Επειδή αναπόφευκτα έγιναν αθλητές της επιστήμης του διαλογισμού, η Ουσία στην στιγμή μπο­ρούσε να φτάσει μέχρι τους πλανήτες του Χριστού, να πλεύσει στο περιβάλλον των πλανητών που από την φύση τους είναι πνευματικοί. Δυστυχώς όμως το έκαναν χωρίς ισχύ για να ενσωματωθούν με τέ­τοιου είδους πλανήτες. Αφού πέρασε δεν η έκσταση, η Ουσία, γύρισε πάλι στο ΕΓΩ, σε αυτούς τους ίδιους. Αργότερα επέστρεψαν. Ενσω­ματώθηκαν και τώρα βρίσκονται στον Δυτικό κόσμο σαν άνθρωποι χυδαίοι με τον εγωκεντρισμό τους και τόσο στην Ανατολή όσο και στο Θιβέτ, τους ακολουθούν λατρεύοντας τους σαν Αγίους.

Είναι απαραίτητο να καταλάβουμε την ανάγκη της διάλυσης του ΕΓΩ. Και αυτό δεν θα ήταν δυνατό αν δεν επωφελούμαστε από τις σκληρές εμπειρίες της ζωής. Υπάρχουν επίσης άτομα, που μετά από κάποια σειρά σταθερών παρατηρήσεων πάνω στα διάφορα συμβά­ντα της ζωής, ξεχνούν την δουλειά τους οπότε οι εμπειρίες αντιμετω­πίζο­νται σαν και πρώτα. Όταν κάποιος αντιμετωπίζει τις εμπειρίες της ζωής σαν ένα μέσον για να φτάσει σε ένα σκοπό, σαν μέσο αυ­τοανα­καλύψεως και αυτοπαρατηρήσεως, τότε μόνο μπορεί να τις γευτεί. Η γεύση αυτή της δουλειάς είναι κάτι το θαυμαστό, προσφέ­ρει μια λε­πτότητα άφατη.

Η ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΝΤΥΠΩΣΕΩΝ

1. Η Γνώση του εαυτού μας

2. ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ

3. Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΕΓΩ

Το θέμα αυτό αφορά την μετατροπή ενός εαυτού. Σε περασμέ­νες ομιλίες αναφέραμε την σημασία αυτής καθεαυτής της ζωής. Εί­παμε ακόμη ότι ένας άνθρωπος είναι αυτό που η ζωή του είναι και ότι η τελευταία είναι σαν μια ταινία. Αποδεσμευόμενοι από την σάρκα ερχόμαστε να την ζήσουμε σε αναδρομική μορφή στον Αστρικό Κό­σμο, και ξαναεπιστρέφοντας την φέρνουμε για να την προβάλλουμε ξανά στο χαλί του φυσικού σώματος. Είναι φανερό ότι ο Νόμος της Υποτροπής υπάρχει και ότι όλα τα συμβάντα επα­ναλαμβάνονται, ότι όλα ξαναγίνονται όπως συνέβησαν με τις καλές ή άσχημες επιπτώ­σεις τους. Είναι φανερό ότι η μετατροπή της ζωής είναι δυνατή αν κάποιος το αποφασίσει.

Μετατροπή: Σημαίνει ότι ένα πράγμα αλλάζει σε άλλο διαφο­ρετικό. Είναι λογικό να είναι τα πάντα επιδεικτικά αλλαγών. Υπάρ­χουν μετατροπές της ύλης πολύ γνωστές. Κανείς δεν μπορεί να αρνη­θεί π.χ. ότι η ζάχαρη μετατρέπεται σε αλκοόλ και πως το αλ­κοόλ μέσω ζυμώσεων καταλήγει σε ξίδι. Αυτή είναι η μετατροπή μιας μο­ριακής ουσίας σε μια άλλη. Είναι γνωστή η χημική ζωή των στοι­χείων το ράδιο, π.χ. μετατρέπεται αργά σε μόλυβδο. Οι αλχημι­στές του Μεσαίωνα μιλούσαν γιο την μετατροπή του μολύβδου σε χρυσό. Όμως, δεν υπαινίσσονταν πάντα το φυσικό μέρος του προ­βλήματος αυτού. Κανονικά, ήθελαν να επισημάνουν με τα λόγια αυτά, την μετα­τροπή του μολύβδου της Προσωπικότητας σε χρυσό του Πνεύματος. Έτσι συμφέρει να συλλογιζόμαστε όλες αυτές τις περιπτώσεις. Στα Ευαγγέλια, η ιδέα του γήινου ανθρώπου σε σύ­γκριση με ένα σπόρο που μπορεί να βλαστήσει, έχει την ίδια έννοια με την Αναγέννηση: ένας άνθρωπος που ξαναγεννιέται. Είναι φα­νερό ότι αν ο σπόρος δεν πεθάνει, φυτό δεν γεννιέται. ΣΕ ΚΑΘΕ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΕΝΝΗΣΗ. στην γνώση θεωρούμε τον άνθρωπο σαν κάποιο τριώροφο εργοστάσιο που απορροφά τρεις τροφές:

1. – Την κοινή τροφή. Κανονικά αντιστοιχεί στον κατώτερο όροφο του εργοστασίου, στο στομάχι.

2. – Τον Αέρα. Βρίσκεται στον δεύτερο όροφο και είναι σχετι­κός με τους πνεύμονες.

3. -Τις Εντυπώσεις. Αναμφισβήτητα, είναι στενά συνδεδεμέ­νες με τον εγκέφαλο ή τον τρίτο όροφο.

Έχουμε: ΕΝΤΥΠΩΣΗ – ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ, ΑΕΡΑΣ – ΠΝΕΥ­ΜΟΝΕΣ, ΤΡΟΦΗ – ΣΤΟΜΑΧΙ.

Η τροφή που τρώμε υφίσταται διαδοχικές μετατροπές, αυτό είναι αναμφισβήτητο. Η προώθηση της ζωής μέσω του εαυτού της, είναι μετατροπή. Κάθε πλάσμα του Σύμπαντος ζει μέσα από την μετα­τροπή μιας ουσίας σε άλλη. Τα φυτά π.χ. μετατρέπουν τον αέρα, το νερό και τα άλατα της γης σε νέες ζωτικές ουσίες, σε ζω­τικά στοιχεία για μας (φρούτα κλπ.) έτσι λοιπόν όλα είναι μετατρο­πές. Με την δράση του ηλιακού φωτός, αλλάζουν οι ζυμώσεις της φύσης. Είναι αναμφισβήτητο ότι η ευαίσθητη ταινία της ζωής, που κανονικά απλώνεται στην επιφάνεια της Γης, οδηγεί την δύναμη του Σύμπαντος μέχρι τα ενδότερα του Πλανητικού Κόσμου. Όμως κάθε φυτό, κάθε έντομο, κάθε πλάσμα, το ίδιο το διανοητικό ζώο το λαν­θασμένα ονο­μαζόμενο άνθρωπος, απορροφά, αφομοιώνει, καθορι­σμένες κοσμικές δυνάμεις και αμέσως τις μετατρέπει και τις μεταθέ­τει ασυνείδητα στους εσωτερικούς μανδύες του Πλανητικού Οργα­νισμού. Τέτοιες διαφοροποιημένες δυνάμεις βρίσκονται σε ιδιαίτερη σχέση με την όλη οικονομία του Πλανητικού Οργανισμού όπου ζούμε. 

Αναμφί­βολα κάθε πλάσμα, ανάλογα με το είδος του, μετα­τρέπει ορισμένες δυνάμεις. Έτσι κάθε πλάσμα που υπάρχει, εκπλη­ρώνει την ίδια λει­τουργία. Σε όλα υπάρχει μετατροπή. Ο εξωτερικός φλοιός της Γης είναι ένα όργανο μετατροπών. Όταν τρώμε κάποια τροφή τόσο απα­ραίτητη για την ύπαρξη μας, αυτή τροποποιείται, εί­ναι φανερό, από φάση σε φάση. Ποιος θα πραγματοποιήσει μέσα μας αυτήν την μετα­τροπή της τροφής στις ουσίες της; Το Κέντρο των Ενστίκτων… πόσο σοφό είναι αυτό το Κέντρο! Πραγματικά η σοφία του είναι εκπλη­κτική. Η χώνεψη αυτή καθ’ εαυτή είναι μετατροπή. Η τροφή στο στομάχι, δηλαδή τον κατώτερο όροφο του τριώροφου εργοστασίου που είναι ο ανθρώπινος οργανισμός, υφίσταται μετα­τροπές. Αν κάτι εισβάλλει χωρίς να περάσει από το στομάχι, ο ορ­γανισμός δεν μπορεί να αφομοιώσει τις βιταμίνες και τις πρωτεΐνες του, και αυτό θα ήταν πρόβλημα.

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΕΓΩ

1. Η Γνώση του εαυτού μας

2. ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ

Έφτασε η ώρα να καταλάβετε ποιος ακριβώς είναι ο δρόμος που πρέπει να μας οδηγήσει στην ΤΕΛΙΚΗ ΛΥΤΡΩΣΗ. Προ πά­ντων συμφέρει να γνωρίσουμε βαθιά τον εαυτό μας. Αναντίρρητα κάθε φορά γίνεται όλο και πιο απαραίτητη η εσωτερική ΑΥΤΟΕ­ΞΕΡΕΥ­ΝΗΣΗ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ. Αν εμείς πολύ ειλικρινά εμ­βαθύνουμε μέσα μας, αν ΑΥΤΟΕΞΕΡΕΥΝΗΘΟΥΜΕ, μπορούμε να φτάσουμε στο λογικό συμπέρασμα ότι μέχρι τώρα είμαστε απλά λο­γικά ζώα, καταδικασμένα με την ποινή της ζωής. Είναι πολύ το ότι καμαρώ­νουμε με τον τίτλο του Ανθρώπου. Έχει λεχθεί ότι ο άνθρω­πος είναι ο βασιλιάς της Δημιουργίας και αυτό είναι φανερό, όμως ας δούμε τι είμαστε: ΠΟΙΟΣ από εσάς θα μπορούσε να πει ότι είναι ο βασιλιάς κάθε δημιουργήματος; Σε ΠΟΙΟΝ από εσάς υπακούει η Φύση; Είστε ΣΙΓΟΥΡΟΙ ότι μπορείτε να διατάξετε τα τέσσερα στοι­χεία ΦΩΤΙΑ, ΝΕΡΟ, ΑΕΡΑ και ΓΗ; Μήπως τυχόν είσαστε διοικη­τές της Παγκό­σμιας Τάξεως; Τότε αν πραγματικά δεν μπορούμε να διατάξουμε την φύση θα ήταν σαφώς παράλογο να πούμε ότι είμαστε βασιλιάδες. Και αν ο Άνθρωπος είναι ο βασιλιάς της δημιουργίας, τότε δεν είμαστε Άνθρωποι, δεδομένου ότι δεν μπορούμε να διατά­ξουμε την δημιουρ­γία.

Ο Φρειδερίκος Νίτσε, στο έργο του με τίτλο «Τάδε έφη Ζα­ρατούστρα» τονίζει την ιδέα του υπεράνθρωπου. Θυμάμαι ακόμη φράσεις του Νίτσε: «Ο άνθρωπος είναι για τον υπεράνθρωπο, ότι εί­ναι το ζώο για τον άνθρωπο, μια θλιβερή ντροπή, μια κοροϊδία, ένας σαρκασμός, τίποτα περισσότερο». Όμως, μήπως ο Νίτσε, ήταν υπε­ράνθρωπος; Σίγουρα ο υπεράνθρωπος του Νίτσε χρησίμευσε σαν μυ­στική βάση στην ναζιστική Γερμανία για το Δεύτερο Παγκόσμιο Πό­λεμο. Δείτε πώς προχωρούσε λανθασμένα ο Νίτσε· αν δεν υπάρ­χει ο άνθρωπος, πολύ λιγότερο ακόμα υπάρχει ο υπεράνθρωπος, Πραγμα­τικά η μοναδική σημερινή ύπαρξη δεν είναι ο άνθρωπος, αλλά το λο­γικό θηλαστικό που εσφαλμένα καλείται άνθρωπος. Νο­μίζω ότι ο τίτλος αυτός του ανθρώπου είναι ένα καπέλο που μας έρ­χεται υπερ­βολικά μεγάλο, αν δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε τον εαυτό μας, πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να κυβερνήσουμε την φύση, Αν ο άνθρωπος δεν είναι βασιλιάς του εαυτού του, τότε ποια­νού είναι βα­σιλιάς; Θα μπορούσε μήπως να είναι βασιλιάς της φύ­σεως; από τότε που ονομάστηκε άνθρωπος, λέγεται βασιλιάς, αν δεν είναι βασιλιάς δεν είναι άνθρωπος. Οπότε συμπεραίνουμε ότι αυτό που υπάρχει σή­μερα είναι το λογικό θηλαστικό που εσφαλμένα κα­λείται άνθρωπος, και αυτό είναι διαφορετικό.

Αν εμβαθύνουμε μέσα μας θα ανακαλύψουμε όργανα. Ναι, αυτά αποτελούν μέρος του ανθρώπινου οργανισμού, και πίσω από όλον αυτόν τον οργανισμό τι υπάρχει; Το Λίνγκαμ Σαρίρα απαντούν οι Ινδοστανοί, αυτό είναι βέβαιο. Όμως τι είναι το Λίνγκαμ Σαρίρα; Το Ζωτικό Σώμα, η έδρα όλων των φυσιολογικών, βιολογικών, χημι­κών φαινομένων μας κλπ. Πιο πέρα από το Ζωτικό Σώμα αυτό που υπάρχει είναι το ΕΓΩ, ο εαυτός μας, όμως τι πράγμα είναι το ΕΓΩ; Ένας σωρός από ψυχικά επιπρόσθετα: οργή, απληστία, λα­γνεία, τε­μπελιά, φθόνος, περηφάνια, λαιμαργία και πολλά άλλα ακόμη ελατ­τώματα. Σίγουρα, και να είχαμε χαλύβδινο ουρανίσκο και χιλιάδες γλώσσες για να μιλάμε δεν θα κατορθώναμε να αριθ­μήσουμε όλα τα ελαττώματα που φέρνουμε μέσα μας. Αυτά μπο­ρούν να προσωπο­ποιηθούν. 

Τα ψυχικά επιπρόσθετα έχουν ζωομορ­φοποιηθεί, ποιος οξυδερκής θα τολμούσε να αρνηθεί το σημείο αυτό, σαν βασικό; Πιο πέρα από το θάνατο τι είναι αυτό που υπάρ­χει; Τι αυτό που συνεχίζει; Το ΕΓΩ, και μήπως το ΕΓΩ είναι ομορφιά; Όχι, το έχω ήδη πει, είναι ένα σύνολο από ψυχικά επιπρόσθετα στοιχεία και μέσα σε αυτά βρί­σκεται εγκλωβισμένη η Συνείδηση, η Ουσία. Στην αυστηρή γλώσσα των αλχημιστών θα λέγαμε: το αλάτι το ενσωματωμένο, το άφλεκτο, το τέλειο. Αυτός είναι ακριβώς ο κύριος παράγων όλου του ψυχισμού μας, ο βασικότερος παράγοντας για να μιλάμε πιο καθαρά. 

Δυστυχώς όμως βρίσκεται εγκλωβι­σμένη, βυθισμένη μέσα σε όλα αυτά τα ζω­ικά πρόσωπα του ΕΓΩ, ανάμεσα σε όλα αυτά τα μη ανθρώπινα φορτία που έχουμε μέσα μας. Έτσι μπλεγμένη είναι φυσικό να «αναπτύσσε­ται σαν αποτέλε­σμα αυτής της ίδιας της δέσμευσής της» και αυτό εί­ναι λυπηρό. Κοιμάται βαθιά. Θέλω να καταλάβετε ακριβοί μου αδελφοί, θέλω να εννοήσετε βαθιά την δομή του ΕΓΩ, θέλω να ξέρετε ποια είναι η προέλευσή του, να το διαλύσετε ριζικά, ακούστε με καλά:

ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ

1. Η Γνώση του εαυτού μας

Προ πάντων, αγαπητοί αδερφοί μου είναι αναγκαίο το ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΟΥΜΕ. Αυτό είναι κάτι που οφείλουμε να κατα­λάβουμε. Όταν συζητάμε με κάποιον, αυτός μας διηγείται τα διά­φορα περιστατικά της ζωής του. Μας μιλά, θα λέγαμε, για γεγονότα, για κάθε τι, που του συνέβη σε καθορισμένες χρονικές περιόδους της ιστορίας του, σαν να ήταν η ζωή του μια αλυσίδα από συμβά­ντα. Ο κόσμος δεν προσέχει ότι εκτός από τις υπαρξιακές περιστά­σεις, υπάρχουν επίσης και οι ΣΥΝΕΙΔΗΣΙΑΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ. Η ικα­νότητα του να ζει κανείς βασίζεται, ακριβώς, στον τρόπο με τον οποίο αυτός πετυχαίνει να συνδυάζει τις καταστάσεις της συνει­δή­σεως με τις υπαρξιακές περιστάσεις.

Μπορεί να συμβεί μια περίσταση, που ενώ θα μπορούσε να είναι ευχάριστη, τελικά να μην είναι ακριβώς επειδή δεν ξέρουμε να συνδυάζουμε την συνειδησιακή μας κατάσταση με το ίδιο το γεγο­νός. Όταν εξετάζουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε, μπορούμε να εξακρι­βώσουμε το πειστικό γεγονός, σαφές και οριστικό, ότι υπάρ­χουν πρόσωπα που θα ήθελαν να είναι ευτυχισμένα και τα οποία τε­λικά δεν είναι.

Γνωρίσαμε πολλές συγκεκριμένες περιπτώσεις ατόμων που έχουν ένα καλό σπιτικό, ένα ωραίο αυτοκίνητο, μια θαυμάσια σύ­ζυγο, αξιόλογα παιδιά και αρκετό χρήμα εν τούτοις, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΈΝΑ. Αντίθετα μπορέσαμε να δούμε την περίπτωση φτωχών ανθρώπων, ενδεών, πιθανόν ανθρώπων μεροκαματιάρηδων και εργατών. Ενώ αυτοί ούτε προσωρινή διαμονή δεν έχουν, ούτε χρήματα περισσότερα από όσα χρειάζονται για την συντήρηση τους σε μια ημέρα, ούτε χρησιμοποιούν τα τελευταία ακριβά μοντέλα αυ­τοκι­νήτων, είναι ευτυχισμένοι στα σπιτικά τους, με τα φτωχά αλλά κα­θαρά παιδιά τους, και τις γυναίκες τους φιλόπονες και ειλικρινείς. Έτσι λοιπόν, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΕΚΕΙΝΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ. ‘Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο με τον οποίο ο καθένας μας ξέρει να συνδυάζει τις συνει­δησιακές του καταστάσεις με τα συμβάντα, τις περιστάσεις της πρα­κτικής ζωής.

Αν κάποιος, με θαυμάσιες προϋποθέσεις, δεν είναι στο ύψος των περιστάσεων, δεν ξέρει να συνδυάζει έξυπνα τις συνειδησιακές καταστάσεις με το περιβάλλον όπου κινείται και ζει, αναμφισβήτητα θα είναι δυστυχής. Αντίθετα αυτός που αν και βρίσκεται σε δύσκο­λες περιστάσεις, ξέρει να συνδυάζει τα γεγονότα της πρακτικής του ζωής με τις συνειδησιακές του καταστάσεις, θα πετύχει την ανά­παυση, την ευημερία, την ευτυχία κλπ. 

Έτσι λοιπόν, επείγει να κα­ταλάβουμε την ανάγκη του να μάθουμε ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΣΟΦΑ. Αν θέλουμε μια ορι­στική αλλαγή των περιστάσεων της ζωής είναι απα­ραίτητο να γίνει η αλλαγή αυτή πρώτα μέσα σε μας τους ίδιους. Αν εσωτερικά δεν αλ­λάξουμε τίποτα, εξωτερικά η ζωή θα συνεχιστεί με τις ίδιες δυσκο­λίες. Προ πάντων πρέπει να γίνουμε κύριοι του εαυ­τού μας. Όταν ένας δεν ξέρει να κυβερνά τον εαυτό του, ούτε και τις δύσκολες πε­ριστάσεις της ύπαρξης δεν θα μπορέσει να κυβερνήσει. Όταν παρα­τηρούμε τα διάφορα συμβάντα της ζωής, όταν βλέπουμε αυτήν την τάξη των πραγμάτων, μπορούμε να δούμε ότι οι άνθρωποι είναι αλη­θινές ΜΗΧΑΝΕΣ, που δεν ξέρουν να ζουν.

Μια νέα εποχή γεννιέται

Και τι είναι τελικά αυτό που χρειάζεται να έχει ο σύγχρονος άνθρωπος για να επιβιώσει της εποχής του; Αυτή η συγκεκριμένη ερώτηση πυροδότησε μια ολόκληρη πορεία σκέψεων, πράγματι αναρωτήθηκα, ποιό να είναι άραγε εκείνο το χαρακτηριστικό που θα μπορούσε να μας βοηθήσει στο σήμερα, στην πραγματικότητα που ζούμε εδώ και τώρα;

Έκανα μια σύντομη ιστορική αναδρομή στο μυαλό μου, καλά λίγο και στο Wikipedia, ώστε να παρατηρήσω στις πολύ βασικές παγκόσμιες ιστορικές περιόδους ποια ήταν τα χαρακτηριστικά που είχαν οι άνθρωποι στην εκάστοτε χρονική στιγμή, που τους βοήθησαν να ενσωματωθούν στην κοινωνία της εποχής τους και να παραδώσουν τη ζωή στην επόμενη γενιά. 

Ξεκίνησα λοιπόν από την Παλαιολιθική/Νεολιθική εποχή και σκέφτηκα πως τότε το βασικότερο χαρακτηριστικό που έπρεπε να κατέχει ο άνθρωπος ήταν το ένστικτο της επιβίωσης. Κυριολεκτικά το ζήτημα ήταν να επιβιώσει από τις επιθέσεις ζώων, άλλων ανθρώπων, καιρικών φαινομένων. Στη συνέχεια, στα χρόνια της αρχαίας ιστορίας, το χαρακτηριστικό που τον βοήθησε να πάει παρακάτω ήταν η ανάλυση. Ο αρχαίος άνθρωπος είχε ανάγκη να επεξηγήσει τα πάντα, φυσικά φαινόμενα, συμπτώματα οργανισμού, τη συμπεριφορά του, η ανάλυση αυτή τον οδήγησε στην επιστήμη, την τέχνη, την φιλοσοφία.

ΤΟ ΑΓΧΟΣ…. ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΔΙΩΞΟΥΜΕ

Φανταστείτε ότι βρίσκεστε σε ένα κτίριο… σε μία πολυκατοικία…. όπου χτυπάει υπερβολικά και συχνά ο συναγερμός, ίσως ακόμα και για περιπτώσεις που τελικά δεν χρειαζόταν. Το να ανεβοκατεβαίνετε συνεχώς τις σκάλες και να εκκενώνετε πολύ συχνά το κτίριο…. φυσικά σας κουράζει μακροπρόθεσμα και σωματικά…. αλλά συγχρόνως και ψυχικά, καθώς διακόπτει τη ροή της ζωής σας και σας γεμίζει μία αναστάτωση. Κάπως έτσι…. παρεμφερές συμβαίνει και με το άγχος… που μας προετοιμάζει υπερβολικά συχνά…. για τον υποτιθέμενο κίνδυνο, που τελικά εξαντλούμαστε.

Ενώ όμως το άγχος είναι ένας χρήσιμος προστατευτικός μηχανισμός, μπορεί: α) Να κινητοποιείται συχνότερα από το φυσιολογικό, επειδή ζούμε σε γρήγορους ρυθμούς και εκτεθειμένοι σε στρεσογόνο περιβάλλον ή β) να ζούμε σε φυσιολογικό περιβάλλον αλλά από μόνοι μας κάθε τόσο να νομίζουμε ότι απειλούμαστε από κάτι.

Αυτή λοιπόν η υπερβολική κινητοποίηση του άγχους…. μας οδηγεί στο χρόνιο άγχος, το οποίο έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία μας. Πιο συγκεκριμένα… η κοφτή αναπνοή μας οδηγεί σε ανεπαρκή οξυγόνωση ή σε υπεροξυγόνωση του εγκεφάλου μας, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να συγκεντρωθούμε ή και να νιώθουμε ληθαργικοί. Το κυκλοφορικό μας σύστημα… πλήττεται από το άγχος. Σίγουρα έχετε ακούσει ότι η στεναχώρια…. κάνει κακό στη καρδιά…. κι εγώ το ξέρω από πρώτο χέρι…. μιας κι έπαθα το έμφραγμα….! Το άγχος σίγουρα…. αποτελεί έναν από τους κυριότερους παράγοντες για την εμφάνιση της στεφανιαίας νόσου, καρδιακών και εγκεφαλικών επεισοδίων. Αυτό το υπογράφω. Πριν όμως συμβούν βέβαια κάποιες σοβαρές παθήσεις, έχουν σίγουρα προηγηθεί κάποια προειδοποιητικά σημάδια τα οποία πρέπει να τα αντιληφθούμε όπως: πόνοι, ταχυκαρδίες, ζαλάδες, αίσθηση παλμού, απορρύθμιση και υψηλές τιμές της αρτηριακής μας πίεσης.

Ποιες όμως είναι οι επιπτώσεις του άγχους στο μυοσκελετικό μας σύστημα;

ΕΝΔΕΙΞΕΙΣ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΜΑΣ…ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ.

Το χρόνιο άγχος έχει σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία μας… όπως ημικρανίες, κατάθλιψη και καρδιοπάθειες…. μεταξύ των άλλων…. αλλά οι περισσότεροι από εμάς δεν συνειδητοποιούμε καθόλου πόσο αγχωμένοι είμαστε. Ας μάθουμε λοιπόν να αναγνωρίζουμε τις ενδείξεις που προβάλλουν στο σώμα μας… όταν αυτό είναι στρεσαρισμένο….. και αγχωμένο.

Η Μύτη σας

Ένδειξη άγχους: Φτερνίζεστε συνεχώς κι έχετε καταρροή. Το άγχος μπορεί να αυξήσει την αντίδραση στα αλλεργιογόνα, επειδή ακριβώς αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σας σύστημα.

Απλά χαλαρώστε: Τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα για τις αλλεργίες μπορεί να βοηθήσουν, όμως το ίδιο κάνει και η άσκηση. Οι τακτικές 30λεπτες προπονήσεις επιταχύνουν την έκκριση επινεφρίνης, του φυσικού αποσυμφορητικού… του οργανισμού.

Το Δέρμα σας

Ένδειξη άγχους: Βγάζετε στο σώμα σας σπυράκια. Όταν έχετε ένταση, το σώμα σας εκκρίνει επιπλέον αδρεναλίνη, που προκαλεί την έκκριση σμήγματος, ενός ελαίου που με τη σειρά του προκαλεί σπυράκια και στίγματα. Όσο αυξάνεται η παραγωγή αδρεναλίνης, τόσο αυξάνεται και η παραγωγή σμήγματος.

Απλά χαλαρώστε: Πλένετε τις προβληματικές περιοχές 2 φορές την ημέρα. Τα καθαριστικά με μορφή τζελ ή αφρού είναι τα καλύτερα για τη διάλυση του σμήγματος. Αν δεν μειωθεί η λιπαρότητα, ζητήστε από τον γιατρό σας να σας γράψει μια ρετινοειδή κρέμα που ρυθμίζει το σμήγμα.

Τα Μαλλιά σας

Ένδειξη άγχους: Παρουσιάζετε κάποια «κενά». Λόγω του άγχους τα μαλλιά σας μπορεί να σταματήσουν να μεγαλώνουν, λόγω των ορμονών που παρεμβαίνουν στην ανάπτυξη των μαλλιών.

Απλά χαλαρώστε: Φροντίστε να λαμβάνετε αρκετό σίδηρο, λιπαρά οξέα Ω 3 και βιταμίνη Β12, που προωθούν την υγεία των μαλλιών. Καταναλώνετε τροφές όπως το σπανάκι, το μπρόκολο και το σολομό.

Η ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ…ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΠΟΥ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΣΑΣ.

Το μυαλό μας είναι το εικονικό φάρμακο…. για να γιατρέψει κάθε αρρώστια……!

Το καλύτερο φάρμακο είναι το ίδιο μας το μυαλό… το οποίο δυστυχώς το παραγκωνίζουμε και απλά δεν το χρησιμοποιούμε. Το μυαλό μας μπορεί πολύ εύκολα να αναλάβει τον έλεγχο πάνω σε κάθε πτυχή του σώματός μας και να επισκευάσει όλες τις βλάβες… που υπάρχουν και σιγά σιγά να τις διορθώσει…. αλλά και πιο πριν ακόμη να προλάβει κάθε τι ….αρκεί το μυαλό μας… να σκέπτεται πάντα με θετικό πρόσημο για το ίδιο του το σώμα… τουτέστιν τον ίδιο μας το είναι…. την ίδια μας την ύπαρξη.

Ξεκίνησες κάποια μέρα και είπες τι καλά που είμαι …. καλημέρισες ποτέ τον Ήλιο και γεύτηκες το πρώτο ποτήρι νερό… και είπες από μέσα σου … τι ωραία μέρα που θα ζήσω σήμερα;….!.... ή άνοιξες αμέσως την τηλεόραση κι άκουσες τον κάθε παπάρα…. να λέγει κάθε τι αρνητικό ….και να γεμίζεις τις σκέψεις σου συνεχώς με το τι θα πληρώσεις…..!!!.... μάλλον όμως μας έβαλαν για καλά στο λούκι τους…. διότι δεν θέλουν απλά το πορτοφόλι μας… αλλά την ίδια μας την Ψυχή…. κι εμείς τι κάνουμε; Θα την παραδώσουμε αμαχητί; Ή μήπως θα πρέπει να έχουμε διαφορετική στάση ζωής;

Χαμογέλα τώρα που είναι τα δύσκολα… εδώ σε θέλω νεοέλληνα… και άδραξε την ευκαιρία για να δείξεις ότι δεν μασάς….!

Γιατί λοιπόν… όταν αρρωσταίνουμε και πάμε στον γιατρό…. αρχίζουμε να γινόμαστε καλύτερα…. διότι πολύ απλά οι γιατροί και οι νοσηλευτές μας παρέχουν την ανάλογη φροντίδα κατά τη διάρκεια της ασθένειας μας και μας προσφέρουν ένα θετικό περιβάλλον που χρειάζεται ο οργανισμός μας. Οπότε από τη μία τα φάρμακα…. που αναστέλλουν και τακτοποιούν τα πράγματα… κι από την άλλη η θετική προσέγγιση που θα ακούσουμε και είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τα θετικά τα πράγματα… δηλαδή… ότι θα γίνουμε σιγά σιγά καλά. Μόλις μας πει ο γιατρός ότι σε λίγες μέρες θα γίνεις περδίκι…. αναπτερώνεται όλο μας το είναι… το ηθικό μας ανεβαίνει…. εκτός κι εάν βέβαια θέλεις κι έχεις ανάγκη για περισσότερη φροντίδα και αγάπη… στοργή και προδέρμ… και παρατείνεις την αρρώστια σου για να σε φροντίζουν οι άλλοι συνέχεια…. ενώ μπορείς κάλλιστα ο ίδιος να αντιμετωπίσεις την κατάσταση μόνος σου… με θάρρος και τόλμη και να σηκωθείς και πάλι όρθιος και να βαδίσεις μπροστά.

Πονώ, πονείς, πονεί….ψυχούλα μου καλή….το σώμα μου βαρύ….

Για να κατανοήσουμε τον περίεργο τίτλο που έγραψα για αυτό το άρθρο…. είναι να μάθουμε πως Ψυχοσωματικά…. όταν πονάει η ψυχή μας…. αργά ή γρήγορα θα νοσήσει και το ίδιο μας το σώμα…!

Το άγχος, εκτός από την ορμονική μας κατάσταση και κατ’ επέκταση την υγεία μας, επηρεάζει και την ποιότητα της διατροφής μας. Μπορεί λοιπόν να μας οδηγήσει … στην εφαρμογή ανθυγιεινών διατροφικών συνηθειών, δημιουργώντας έτσι περισσότερο άγχος, ειδικά αν υπάρχει αύξηση σωματικού βάρους. Έτσι, το άτομο μπαίνει σε ένα φαύλο κύκλο άγχους … ανθυγιεινής διατροφής … αλλαγής εικόνας σώματος… περισσότερου άγχους, ο οποίος συνήθως συνοδεύεται από αίσθημα κατάθλιψης. Παρακάτω υπάρχουν κάποιες από τις πιο συνήθεις λανθασμένες διατροφικές συνήθειες των ατόμων που αντιμετωπίζουν συχνά κρούσματα άγχους.

Αυτές είναι:

Συχνή κατανάλωση καφέ: Όταν βρίσκονται κάτω από συνθήκες έντονου στρές πολλοί άνθρωποι καταναλώνουν καφέ (4 φλιτζάνια καφέ) καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας, με αποτέλεσμα να παραλείπουν βασικά γεύματα.

Αυξημένη πρόσληψη γλυκών και λιπαρών σνακ: Εξ’ αιτίας των αυξημένων επιπέδων κορτιζόλης, οι αγχώδεις άνθρωποι έχουν την τάση να αποζητούν τρόφιμα αυξημένης περιεκτικότητας σε λιπαρά, ζάχαρη και αλάτι.

Παράλειψη γευμάτων: Πολλές φορές τα αγχώδη άτομα παραλείπουν το πρωινό για να φτάσουν γρήγορα στη δουλειά τους, δεν τρώνε κατά τη διάρκεια της μέρας για να μην διακόψουν από την εργασίας τους, με αποτέλεσμα να πεινούν πολύ αργά το απόγευμα και να καταναλώνουν υπερβολικά μεγάλες ποσότητες φαγητού.

Συναισθηματική υπερφαγία: Το άγχος αυξάνει τα κρούσματα συναισθηματικής υπερφαγίας, που δεν έχει καμία σχέση με τη βιολογική πείνα που βιώνει ο οργανισμός μας.

Γυναικεία ονόματα από Β, η σημασία τους

«Δεν έχεις τυχαία τ’ όνομα σου», λέει μια αγγλική παροιμία και όντως ένας άνθρωπος χρωματίζει ένα όνομα και, μερικές φορές, ένα όνομα στιγματίζει έναν άνθρωπο.

Πως, όμως, δημιουργήθηκαν τα ονόματα και για ποιο λόγο; Σίγουρα ξέρουμε ότι τα ονόματα αυτά δεν δημιουργήθηκαν τυχαία. Δίνοντας στο παιδί τους οι αρχαίοι ένα όνομα με ωραία σημασία, έδειχναν τη μεγάλη τους στοργή και τη διάθεση να προσφέρουν σ’ αυτό, ένα πολύτιμο δώρο το οποίο θα το έφερε σε όλη τη του ζωή. Πίστευαν, επίσης, ότι ακούγοντάς το νύχτα και ημέρα, θα επιδρούσε στο χαρακτήρα του. Τέλος, πίστευαν ότι όταν άρχιζε να καταλαβαίνει τη σημασία του ονόματος του, θα αναγκαζόταν να φανεί αντάξιο της σπουδαίας σημασίας του.

Τα ονόματα που χρησιμοποιούμε προέρχονται όχι μόνο από την αρχαία ελληνική γλώσσα, αλλά και από άλλες όπως η λατινική, η εβραϊκή, η αγγλική, η αραβική.. Επίσης, πολλά προέρχονται από τη θρησκευτική μας παράδοση.

Βάϊα

Ετυμολογία: Η λέξη βάιον προέρχεται από το μεταγενέστερο βαΐον, υποκοριστικό του βάϊς, βαΐδος «φύλλο φοινικιάς»

Σύμφωνα με την Χριστιανική Ορθόδοξη Εκκλησία, την Κυριακή των Βαΐων γιορτάζεται η είσοδος του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, όπου οι Ιουδαίοι των υποδέχτηκαν με Βάϊα.

Αριθμολογία: Το όνομα Βάϊα αντιπροσωπεύεται από τον αριθμό που σημαίνει ότι είναι μία γυναίκα που θέτει στόχους, έχει φιλοδοξίες και θέλει να κάνει πραγματικότητα την κάθε της επιθυμία. Οι δυσκολίες στη ζωή δεν την τρομάζουν, αντίθετα είναι για αυτήν μία μεγάλη πρόκληση που την παροτρύνει να αποδείξει την αξία της. Όλοι θαυμάζουν τον δυναμισμό και το πείσμα της και ξέρουν ότι μπορούν να βασιστούν πάνω της. Ο έρωτας είναι πολύ σημαντικός στη ζωή της, και το ερωτικό ταίριασμα είναι μία από τις προτεραιότητες για μία αισθηματική σχέση. 

Εορτασμός: Κυριακή των Βαΐων

Υποκοριστικά: Βάγια, Βαΐτσα

Αλίμονο στον άνθρωπο εκείνο που το όνομά του είναι μεγαλύτερο από το έργο του. Παροιμία