Ο ρόλος του γονιού δεν είναι να καθορίζει τον ρυθμό των αναγκών του παιδιού του, πρέπει να το βοηθά να γίνει αυτόνομο.
Το σώμα μας βρίσκεται σε μία συνεχή κατάσταση μεταβαλλόμενης ισορροπίας, ενώ το ίδιο φθείρεται μέχρι που οι λειτουργίες του πάψουν. Καθημερινώς επέρχονται αλλαγές, ενώ την ίδια στιγμή οι ίδιες λειτουργίες επαναλαμβάνονται. Συνεπώς, οι ανάγκες είναι πάντοτε οι ίδιες,γεγονός το οποίο είναι «θανατηφόρο» για το πνεύμα, το οποίο επιθυμεί. Ο άνθρωπος βρίσκεται μεταξύ δύο βασικών δυνάμεων: των ενστίκτων του θανάτου, τα οποία απειλούν όχι μόνο το άτομο, αλλά και το υποκείμενό του και, των ενστίκτων της ζωής, τα οποία διαφυλάττουν την επιβίωση όπως του ατόμου, έτσι και του υποκειμένου του.
Ενώ η ανάγκη είναι κάτι, το οποίο επαναλαμβάνεται ακατάπαυστα, η επιθυμία είναι πάντοτε κάτι καινούργιο. Γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο, δεν πρέπει να ικανοποιούνται όλες τις επιθυμίες του υποκειμένου. Αυτό που πρέπει ο γονιός να κάνει, είναι να στηρίζει λεκτικά το υποκείμενο, όταν εκφράζει τις επιθυμίες του, χωρίς να το μεταπείθει ή κρίνει.Η διαπαιδαγώγηση πρέπει να έχει ως στόχο την στήριξη της επιθυμίας του παιδιού για κάτι καινούργιο. Επιθυμία, η οποία ικανοποιείται επανειλημμένως, μετατρέπεται σε ανάγκη, η οποία επιβάλλει την επανάληψη και, η οποία με τη σειρά της τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από το ένστικτο του θανάτου. Η αληθινή επιθυμία δεν μπορεί ποτέ να ικανοποιηθεί πλήρως. Εάν ικανοποιηθεί, τότε σημαίνει πως ποτέ δεν ήταν αληθινή.
Για παράδειγμα, τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από καραμέλες. Μέσω αυτού του αντικειμένου, το παιδί ζητά αγάπη και σημασία. Εάν ο γονιός, αντί να του το αγοράσει, αρχίσει να του μιλάει γι΄ αυτό, για το χρώμα, τη γεύση, το μέγεθός του, ακόμη και να του ζητήσει να το ζωγραφίσει, τότε η προσοχή του παιδιού σταδιακά θα αποσπάται από το πραγματικό αντικείμενο και θα μετατίθεται στη σφαίρα της δημιουργικής φαντασίας. Αν το παιδί επιμένει, τότε ο γονιός θα μπορούσε να του πει: «λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να σου το αγοράσω, παρ’ όλα αυτά εσύ έχεις το κάθε δικαίωμα να το επιθυμείς». Το παιδί έχει ανάγκη να νοιώσει, πως ο γονιός κατανοεί τις επιθυμίες του, παρόλο που δεν μπορεί να του τις ικανοποιήσει όλες. Να ζούμε σημαίνει να υποδεικνύουμε με λέξεις αυτά που επιθυμούμε.
ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ 4η: ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΟ ΧΙΟΥΜΟΡ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΤΕ ΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ
ΔΕΞΙΟΤΗΤΑ 2η: ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ
Πώς να καλλιεργήσετε τη Συναισθηματική Νοημοσύνη σας
Όταν πρόκειται για την ευτυχία και την επιτυχία στη ζωή, η Συναισθηματική Νοημοσύνη (ΣΝ) έχει την ίδια σημασία, όπως και ο Δείκτης Νοημοσύνης (IQ). Η ΣΝ μας βοηθάει να χτίσουμε πιο δυνατές σχέσεις, να πετύχουμε στην εργασία μας και να εκπληρώσουμε τους προσωπικούς και επαγγελματικούς μας στόχους.
«Μην προσπαθείς να εξηγήσεις σε κάποιον που δεν το έχει ζήσει, τι είναι η ψυχική νόσος. Είναι σαν να προσπαθείς να εξηγήσεις σε έναν τυφλό τι είναι τα χρώματα», δηλώνει πετυχημένη φωτογράφος Katie Crawford, η οποία πάσχει από γενικευμένη αγχώδη διαταραχή και κατάθλιψη από την ηλικία των μόλις 11 ετών. 
«Ένα ποτήρι νερό δεν είναι βαρύ κι ούτε χρειάζεται να σκεφτείς για να το σηκώσεις. Αν όμως δεν μπορείς να το αδειάσεις κάπου ή να το ακουμπήσεις ή αν πρέπει να κουβαλάς το βάρος του για μέρες, μήνες ή χρόνια; Το βάρος ποτέ δεν αλλάζει, αλλάζει, όμως, το φορτίο . Κι έτσι θα έρθει μια στιγμή που δεν θυμάσαι καν πόσο ελαφρύ ήταν παλιότερα. Μερικές φορές κάποιος μπορεί να κάνει τα πάντα για να προσποιηθεί ότι το βάρος αυτό δεν υπάρχει. Κάποιες φορές πάλι θα πρέπει απλώς να το αφήσει να πέσει.»
