Η ομιλία αποδοχής του Βραβείου Νόμπελ του Αλμπέρ Καμύ το 1957

Μετάφραση: Θανάσης Θ. Νιάρχος

Ενώ δεχόμουν τη διάκριση με την οποία η ελεύθερη ακαδημία σας θέλησε να με τιμήσει, η ευγνωμοσύνη μου γινόταν τόσο πιο βαθιά όσο αναμετρούσα ως ποιο σημείο η ανταμοιβή αυτή ξεπερνούσε την προσωπική μου αξία. Κάθε άνθρωπος και, κατά μείζονα λόγο, κάθε καλλιτέχνης θέλει ν’ αναγνωριστεί. Το θέλω κι εγώ. Αλλά μου ήταν αδύνατον να δεχτώ την απόφασή σας χωρίς να συγκρίνω την απήχησή της σε σχέση μ’ αυτό που πραγματικά είμαι. Πώς ένας άνθρωπος σχεδόν νέος, με μοναδικό πλούτο τις αμφιβολίες του κι ένα έργο που ακόμη πλάθεται, συνηθισμένος να ζει μέσα στη μοναξιά της εργασίας ή το καταφύγιο της φιλίας, θα μπορούσε να μην πανικοβληθεί από μια απόφαση που τον έφερνε ξαφνικά, αυτόν το μοναχικό και κλεισμένο στον εαυτό του άνθρωπο, στο φως των προβολέων; Με ποια καρδιά επίσης μπορούσε να δεχτεί αυτήν την τιμή, την ίδια ώρα που στην Ευρώπη άλλοι συγγραφείς, απ’ τους καλύτερους, είναι καταδικασμένοι στη σιωπή, κι ακόμη, την ίδια εποχή που η γενέθλια γη του γνωρίζει ατέλειωτη δυστυχία;

Το Σύμπαν αργοπεθαίνει!

«Σβήνει» αργά-αργά μπροστά στα μάτια μας

Το Σύμπαν σύμφωνα με τη νέα μελέτη αργοσβήνει και αργοπεθαίνει

Το Σύμπαν «σβήνει» αργά-αργά μπροστά στα μάτια μας, αλλά δεν το καταλαβαίνουμε. Αυτό συμβαίνει κυρίως επειδή μειώνεται διαχρονικά ο αριθμός δημιουργίας νέων άστρων. Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε μια νέα διεθνής έρευνα αστρονόμων, οι οποίοι μελέτησαν πάνω από 200.000 γαλαξίες και μέτρησαν -με μεγαλύτερη ακρίβεια από ποτέ- την ενέργεια που γεννιέται στον χώρο.

Εξαφανίζεται η ενέργεια

Στη μελέτη, που παρουσιάστηκε στη γενική συνέλευση της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης στη Χαβάη και θα δημοσιευθεί στην επιθεώρηση «Monthly Notices» χρησιμοποιήθηκαν ορισμένα από τα ισχυρότερα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια. Η έρευνα έγινε στο πλαίσιο του προγράμματος GAMA (Galaxy and Mass Assembly), της μεγαλύτερης έρευνας του σύμπαντος σε 21 μήκη κύματος, με τη συμμετοχή 100 επιστημόνων από διάφορες χώρες και με επικεφαλής τον καθηγητή Σάιμον Ντράιβερ του Διεθνούς Κέντρου Έρευνας Ραδοαστρονομίας (ΙCRAR) του Πανεπιστημίου της Δυτικής Αυστραλίας.

11 Τρόποι Για Να Κρατήσετε Τον Καρκίνο Μακριά Από Το Σπίτι Σας

Το σπίτι σας πρέπει να είναι μια όαση, ένας ασφαλής και ήσυχος χώρος που θα προωθεί την ευημερία και την υγεία. Ωστόσο, εάν ο καθαρισμός του σπιτιού γίνεται συνεχώς με δραστικές χημικές ουσίες, το σπίτι μπορεί να μην είναι τόσο ασφαλές μέρος.

Το γεγονός είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς ζουν σε σπίτια που έχουμε ακούσια φορτώσει με καρκινογόνες ουσίες, αλλά τα καλά νέα είναι ότι μπορούμε  με μερικά απλά βήματα να κάνουμε τη ζωή και τα σπίτια μας όσο περισσότερο ασφαλή γίνεται απέναντι στον καρκίνο

Παρακάτω θα διαβάσετε μερικούς εύκολους και απλούς τρόπους για να απομακρύνετε τις καρκινογενείς ουσίες μακριά από την πόρτα σας:

Ομίχλη που σκεπάζει το… Σύμπαν

Όπως αποδεικνύεται, η ομίχλη δεν αποτελεί ένα γήινο φυσικό φαινόμενο αφού διαστημικά σκάφη και τηλεσκόπια έχουν εντοπίσει τον τελευταίο καιρό ομίχλη σε πλανήτες, στο διαστρικό κενό αλλά και στο κέντρο του Γαλαξία μας

Ομίχλη και μάλιστα διαφόρων ειδών υπάρχει σε πολλά σημεία του Σύμπαντος

Αίσθηση προκάλεσε πριν από λίγες ημέρες μια εικόνα που έστειλε το διαστημικό σκάφος «New Horizons» από τον μακρινό Πλούτωνα. Η εικόνα δείχνει μια ομίχλη που περιβάλλει τον πλανήτη νάνο σε απόσταση 160 χλμ. από την επιφάνεια - απόσταση πολύ μεγαλύτερη από αυτήν που ανέμεναν οι επιστήμονες ότι θα μπορούσε να παρατηρηθεί ένα τέτοιο φαινόμενο.

Δεν είναι όμως η πρώτη... διαστημική ομίχλη που εντοπίζεται. Μόλις λίγες ημέρες πριν από τον εντοπισμό της ομίχλης στον Πλούτωνα, σε έναν άλλον πλανήτη νάνο του ηλιακού μας συστήματος, τη Δήμητρα, εντοπίστηκε επίσης η παρουσία ομίχλης. Οταν το σκάφος της αποστολής Dawn πλησίασε τη Δήμητρα τον περασμένο Μάρτιο εντόπισε δύο ασυνήθιστα λαμπερές κηλίδες μέσα στη λεκάνη ενός κρατήρα, διαμέτρου 98 χλμ. Η φύση τους παραμένει αδιευκρίνιστη, ωστόσο οι ερευνητές εικάζουν ότι πρόκειται για πάγο ή άλατα που ήρθαν στην επιφάνεια λόγω κάποιας πρόσκρουσης. Αλλοι επιστήμονες εικάζουν ότι πιθανώς πρόκειται για ένα ηφαίστειο που αντί για πυρακτωμένα υλικά εκτοξεύει νερό.

Η πτώση της Σαουδικής Αραβίας

Η Ρωσία είναι μεν αντιμέτωπη με μία τέλεια καταιγίδα, λόγω της κατάρρευσης των τιμών της ενέργειας και των πρώτων υλών, σε συνδυασμό με τις δυτικές κυρώσεις, αλλά η ηγέτιδα του OPEC κινδυνεύει από τον εφιάλτη της χρεοκοπίας    .

Η συνεχής πτώση των τιμών της ενέργειας παγκοσμίως (άρθρο), ιδιαίτερα το πετρελαϊκό σοκ, σε συνδυασμό με την κατάρρευση των τιμών των μετάλλων λόγω κυρίως της Κίνας, εντείνουν τα προβλήματα στις χώρες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τις εξαγωγές ενέργειας – μεταξύ άλλων στη Ρωσία, καθώς επίσης στη Σαουδική Αραβία, η οποία θα μπορούσε να χρεοκοπήσει μέσα στα επόμενα έτη, όσο παράδοξο και αν ακούγεται κάτι τέτοιο.

.

Η Ρωσία

Σε σχέση με τη Ρωσία, η πτώση του ΑΕΠ της κατά -4,6% το δεύτερο τρίμηνο, μετά από το -2,2% το πρώτο, λόγω των καθοδικών τιμών της ενέργειας και των πρώτων υλών, καθώς επίσης των δυτικών κυρώσεων, ανησυχεί σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση – ενώ, μόνο εάν η τιμή του πετρελαίου σταθεροποιηθεί στα 64 $ το βαρέλι, προβλέπεται ανάπτυξη της τάξης του 0,7% για το 2016.

Ο υψηλός πληθωρισμός ύψους 17,1%, η μείωση των πραγματικών μισθών κατά 8,4%, καθώς επίσης η κατακόρυφη πτώση της ισοτιμίας του ρουβλίου απέναντι στο δολάριο, επιβαρύνουν κατά πολύ την οικονομία της – στην οποία τα έσοδα του κράτους από τις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου υπολογίζονται στο 68% των συνολικών, ενώ από τα μέταλλα στο 10%. Σε απόλυτα μεγέθη, τα έσοδα από την πώληση φυσικού αερίου, με κύριο πελάτη την Ευρώπη, τοποθετούνται στα 73 δις $ – από το πετρέλαιο στα 174 δις $, ενώ από τα διάφορα προϊόντα πετρελαίου στα 109 δις $.

Το έλλειμμα του προϋπολογισμού της Ρωσίας θα φτάσει στο -3,7% του ΑΕΠ (γράφημα), το οποίο θεωρείται επικίνδυνο για μία χώρα με ελάχιστα ανεπτυγμένες κεφαλαιαγορές (άρθρο) ενώ, σύμφωνα με το οικονομικό πανεπιστήμιο της Μόσχας, περίπου το 25% των 83 περιφερειών της απειλούνται να χρεοκοπήσουν.

6 φυτά που καταπολεμούν τις ασθένειες

Η φύση έχει προνοήσει μερικά ισχυρά εργαλεία για τη τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Και σίγουρα δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να καταπολεμήσετε τις ασθένειες από το να τρέφεστε σωστά. Δείτε ποια φυτά θα σας κρατήσουν υγιείς και ισχυρούς.

8 τροφές που δεν πρέπει να καταναλώνετε πριν τον βραδινό ύπνο!

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση προκαλεί προβλήματα σε πολλούς κατά την διάρκεια της ημέρας, και μπορεί να σας δημιουργήσει ιδιαίτερα προβλήματα πριν από το κρεβάτι. Αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να προσέχετε τι καταναλώνετε το βράδυ. Τώρα θα παρουσιάσουμε μια λίστα τροφών που πρέπει να αποφεύγετε να καταναλώνετε στο δείπνο, προκειμένου να αποφευχθεί αυτό το δυσάρεστο φαινόμενο.

Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον: ή θα σωθούμε μαζί ή θα πεθάνουμε απομονωμένοι, ως άτομα

Να μάθουμε να ζητάμε ευθέως αυτό που χρειαζόμαστε ή που θεωρούμε ότι δικαιούμαστε. 

Μερικοί διστάζουν να εκφράσουν τις ανάγκες τους, συνήθως από φόβο απόρριψης του αιτήματος και μπερδεύουν την αξιοπρέπεια με τον εγωισμό.

 Εγωισμός είναι να ζητάς και να νομίζεις ότι οι άλλοι είναι υποχρεωμένοι να ικανοποιούν το αίτημα σου (ιδιαίτερα όταν εγκλωβίζεσαι στο «δίκιο» σου). 

Να σέβεστε το δικαίωμα του άλλου να αρνηθεί την ικανοποίηση της ανάγκης σας. 

Ο ισορροπημένος άνθρωπος σκέφτεται ότι, ο άλλος απορρίπτει το αίτημα, όχι αυτόν σαν προσωπικότητα.

 Ο εγωιστής είναι εύθικτος και τα παίρνει όλα προσωπικά. 

Όσο πιο συνειδητοί είστε, τόσο περισσότερο έλεγχο έχετε πάνω στη ζωή σας

Οι άνθρωποι ψάχνουν σε διαφορετικές κατευθύνσεις για να βρουν τις λύσεις στα προβλήματά τους. Εάν έχετε οικονομικά προβλήματα λέτε ότι είναι λόγω του χρηματιστηρίου και πολλούς άλλους λόγους. Δεν είναι έτσι. Υπάρχει μία αιτία. Δεν ήσασταν συνειδητοί. Δεν έχετε τα αίτια της αποτυχίας στο χέρι σας και δεν έχετε μάθει πώς να ελέγξετε, πως να χειριστείτε αυτά τα αίτια, έτσι ώστε να δημιουργήσετε αποτελέσματα που πραγματικά περιμένετε.

Στην ατομική ζωή σας αν δείτε ότι δεν είστε επιτυχής, αν δείτε ότι δεν έχετε τελειώσει το πανεπιστήμιο, τη σχολή σας, αν δείτε ότι η οικογενειακή ζωή σας είναι χάλια, μην κατηγορείτε τίποτα. Κατηγορείστε τον εαυτό σας ότι δεν έχετε επεκτείνει τη συνειδητότητά σας μέσα και έξω. Αυτό σημαίνει ότι δεν γίνατε "συν". Γίνατε "μείον".

Ο Θεός της Σταθερότητας

Έχω πολλές φορές αναρωτηθεί πως τόσοι άνθρωποι έχουν βρει το δρόμο τους ενώ εγώ … βρίσκομαι ακόμα στο δρόμο!

Ακόμα τον αναζητώ!

Αναρωτιέμαι: ο δικός μου δρόμος, Ιθάκη δεν έχει;

Πάνω που λέω ότι έφθασα, ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να γευθώ τους γλυκούς καρπούς της Ιθάκης μου, ένας καινούργιος δρόμος ανοίγεται μπρος μου που μου ψιθυρίζει ένα σχεδόν αναγκαστικό:

-     Έλα! Από δω!

Είναι ίσως εκείνη η στιγμή που η Ιθάκη αρχίζει να γίνεται κουραστική, πληκτική, επαναληπτική, όταν αρχίζω να την κοιτάζω χωρίς να τη βλέπω …. αλλά δε θέλω να φύγω μακριά της ωστόσο.

Αναρωτιέμαι: όταν συνεχώς με καλούν οι δρόμοι πότε θα βρω άγκυρα; Πως οι άλλοι τη βρίσκουν ενώ σ’ έμενα παίζει συνεχώς το κρυφτούλι;

Έχω πλέον την εντύπωση ότι δε θα τη βρω.

Τουλάχιστον όχι σ’ αυτή τη ζωή.

Αυτή η ζωή ήταν, είναι και θα είναι το ταξίδι.

Φαίνεται ότι ο δικός μου πλούτος είναι …. στο ταξίδι.

Όχι στις βαριές βαλίτσες, στα πολλά μπιχλιμπίδια, στους ψηλούς τοίχους, στην κάθε είδους εξασφάλιση.

Ο δικός μου Θεός δεν είναι ο Θεός της σταθερότητας τον οποίο προσκυνούν τόσοι πολλοί άνθρωποι στη γη.

Ένα τριαντάφυλλο - Μια ζωή

Κοίτα αυτό το τριαντάφυλλο.

Δεν είναι όμορφο;

Μπορείς να το απολαύσεις;

Θα μπορούσε ίσως να έχει λίγο πιο ζωντανά χρώματα, θα μπορούσε ίσως να είναι λίγο μεγαλύτερο, θα μπορούσε… Αλήθεια τι άλλο λες πως θα μπορούσε να γίνει για να σ’ αρέσει περισσότερο; Τι θα ήθελες να προσθέσεις ή να αφαιρέσεις;

Αν όμως δε μπορείς να το δεχτείς έτσι όπως είναι αυτή τη στιγμή, μεγάλο ή μικρό, με ζωντανά ή λιγότερο ζωντανά χρώματα, εσύ χάνεις. Χάνεις γιατί δεν είσαι ικανός να το απολαύσεις. Και δε μπορείς να το απολαύσεις γιατί αναβάλλεις την απόλαυση μέχρι το τριαντάφυλλο να γίνει όπως ο νους σου το φαντάζεται. Κρίνεις το τριαντάφυλλο!

Το Σκισμένο Ψαθάκι

Από το βιβλίο της Αλκυόνης Παπαδάκη "Το Σκισμένο Ψαθάκι"

Ένα μικρό ψαροκάικο είναι η ζωή μου. Ένα μικρό φθαρμένο ψαροκάικο που έχει σμαραγδιά φεγγάρια στο κατάρτι του κι ένα ξεσκούφωτο ήλιο αληταρά για τιμονιέρη. Ένα ψαροκάικο δίχως ρότα.


Πού πάμε καπετάνιο; Με ρωτάει ο τιμονιέρης και μου κλείνει το μάτι. Όπου πάνε τα κύματα λέω επίσημα εγώ. Και τα σμαραγδιά φεγγάρια που είναι στο κατάρτι σκάνε σαν ρόδια στην κουβέρτα. Κι ο ξεσκούφωτος ήλιος ο αληταράς παρατάει το τιμόνι του και χορεύει. Και η νύχτα γεμίζει χιλιάδες ήλιους αληταράδες. Και η ψυχή μου γεμίζει νύχτες πολύχρωμες. Γεμίζει σμαραγδιά φεγγάρια και θαλασσινά πουλιά. Πού να χωρέσουν μέσα μου όλα αυτά? Που να στριμωχτούν π΄ ανάθεμα τα;


Αν βρισκόταν τώρα κάποιος δίπλα μου να μου ζεστάνει τα χέρια, να μου πει ψιθυριστά "Εντάξει, μη φοβάσαι μωρό μου". Κι εγώ να σύρω τα δάχτυλα μου στο πρόσωπο του και να πιάσω το σχήμα του χαμόγελου του. Να πιάσω το σχήμα του κόσμου. Και να γλυκαθώ. Κάτι τέτοιες νύχτες είναι που έχω κάνει όλες τις αγοραπωλησίες της ψυχής μου με τον πρώτο έμπορα που θα μου παρουσιαστεί. Πουλάω τα πάντα έτσι για έναν παρά. 


Είναι κάτι νύχτες του Γενάρη που τα πουλιά τρέχουν να κρυφτούν γιατί νιώθουν πως έρχεται ο χιονιάς. Πολλά πουλιά χιλιάδες. Θέλω να φύγω. Θέλω να φύγω γρήγορα πριν με προλάβει ο χιονιάς… Βαρέθηκα να ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ. Να μοιράζομαι την καρέκλα μου με τον κάθε κουρασμένο και στο τέλος να στρογγυλοκάθεται αυτός και γω να κουλουριάζομαι στο πάτωμα. Να σκουπίζω με τα χείλια μου τα δάκρυα των άλλων και τα δικά μου να ξεραίνονται στα μαγούλα μου και να κάνουν κρουστά. Κουράστηκε η ράχη μου να κουβαλά πληγωμένους. Στέγνωσε το στόμα μου να τους φωνάζω. Μη σωριάζεστε ρε ξεφτίλες. Σταθείτε στα πόδια σας. Μπόρα είναι. Βγάλτε τις τσίμπλες από τα μάτια σας. Ξημερώνει.

AΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ: ΒΙΒΛΙΑ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ

ΑΠΑΓΟΡΕΥΜΕΝΑ ΒΙΒΛΙΑ 

«ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ» ΒΙΒΛΙΑ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΥΡΑ!

Όταν η Γνώση Καταδιώκεται από τον Σκοταδισμό…

Του Νίκου Κανακάρη

Η γνώση είναι δύναμη. Η συνειδητοποίηση αυτού του γεγονότος έκανε από πολύ νωρίς τους κάθε είδους εξουσιαστές να κατανοήσουν πως η διατήρηση των προνομίων τους δεν θα μπορούσε παρά να είναι συνυφασμένη με τον έλεγχο της γνώσης. Γι’ αυτό το λόγο τα βιβλία αποτελούσαν πάντοτε το μεγαλύτερο βάσανο των απανταχού δικτατόρων. Η απόλυτη εξουσία προϋποθέτει τον έλεγχο της γνώσης, που εξασφαλίζει τον περιορισμό της έκφρασης και της διάδοσης μη αρεστών σε αυτήν ιδεών. Για να υποταχθούν επιτυχέστερα οι μάζες θα πρέπει να αρκούνται στην υιοθέτηση της γνώμης του δυνάστη τους και να μην επιτρέπεται η πρόσβασή τους σε οποιαδήποτε άλλη γνώμη, που μπορεί να αποβεί επιζήμια για την εξουσία. Ο Βολτέρος το είχε αντιληφθεί πλήρως αυτό, όταν έγραφε σε ένα σατιρικό φυλλάδιο ότι «τα βιβλία διαλύουν την άγνοια, τον φρουρό και θεματοφύλακα όλων των αστυνομευόμενων κρατών». Έτσι, η λογοκρισία, οποιαδήποτε μορφή κι αν έχει πάρει μέσα στους αιώνες, αποτελεί παραφυάδα της κάθε εξουσίας. Η ιστορία του κόσμου καπνίζει ακόμη από τις ατέλειωτες πυρές που άναψαν οι λογοκριτές και οι άρχοντες για να κάψουν βιβλία που θεωρούσαν επιζήμια για τη διατήρηση των προνομίων τους.

Επιβάλλω = καταβάλλω και έτσι αναβάλλω

Το επιβάλλω, μας οδηγεί στο καταβάλλω και τελικά στο αναβάλλω. Πότε γίνεται αυτό ? Μα όταν εμείς επιβάλλουμε στους εαυτούς μας, επειδή μας το είπαν, επειδή έτσι είθισται, επειδή πρέπει, επειδή.. επειδή.. επειδή. Όταν επιβάλλουμε λοιπόν σε μας διάφορα, 

φορτώνουμε τους εαυτούς μας με πάρα πολλά που άλλοτε μας ανήκουν και άλλοτε όχι. Έχουμε κάποιες φορές, την τάση να φορτωνόμαστε με υποχρεώσεις πολλές και μάλιστα κάποιες να είναι έξω από τις δικές μας ιδιότητες και ικανότητες. Από υπερβάλλοντα ζήλο ? Από το ότι δεν ξέρουμε πώς να πούμε όχι ? Από το ότι έχουμε μέσα μας πάντα έναν υποβολέα.. οποίος μας λέει «και τι να έκανα, δεν γινόταν αλλιώς»? Σίγουρα δεν γινόταν αλλιώς ? Κι αν έλειπες εσύ τι θα γινόταν ?

Οπότε με οδηγό το επιβάλλω έρχεται κάποια μέρα στη ζωή μας το καταβάλλω. Καταβάλλομαι από κόπωση κυρίως συναισθηματική, αφού με έχω παραφορτώσει με τόσα όσα δεν μπορώ να αντέξω. Η αντοχή μου μειώνετε, η υπομονή μου στερεύει και έτσι αρχίζουν τα πρώτα προβλήματα υγείας ίσως. Αν όχι τότε έρχεται το αναβάλλω.

Το αναβάλλω αρχίζει να δημιουργεί μέσα μας τις πρώτες αντιρρήσεις και γεννιέται η αναβλητικότητα. 

ΕΠΙΔΕΙΝΩΝΟΝΤΑΙ ΣΟΒΑΡΑ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΡΩΣΙΑΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Το τελευταίο διάστημα μετά από μια σημαντική προσέγγιση που είχε σημειωθεί το 2014, παρατηρείται μια αυξανομένη επιδείνωση των σχέσεων Ρωσίας Τουρκίας που οφείλεται σε συγκεκριμένους λόγους. Σημειωτόν ότι η επιδείνωση αυτή έχει άμεση επίδραση όπως θα δούμε και στις σχέσεις της Ελλάδας με τις δυο αυτές χώρες.

Σύμφωνα με ένα σημαντικό άρθρο του έμπειρου στρατηγικού αναλυτή, Mehmet Ali Güler, της εφημερίδας Aydınlık, τρεις είναι οι κύριοι λόγοι για τους οποίους έχουν επιδεινωθεί οι σχέσεις Τουρκίας Ρωσίας με άμεσες συνέπειες στην σταθερότητα της ευρύτερης περιοχής και κυρίως στις εξελίξεις στην Συρία.

Θαρρώ τούτος ο κόσμος ο σκληρός έχει φτιαχτεί μόνο για ανθρώπους με μπρατσωμένες ψυχές...

"Να προσέχεις", μου 'λεγε ένας φίλος μου. "Να προσέχεις γιατί δίνεσαι ολόψυχα στους ανθρώπους. Το θεωρείς υποχρέωση και καθήκον απέναντι στην ανθρώπινη ψυχή. Ταυτίζεσαι μαζί τους, ενστερνίζεσαι το πρόβλημά τους. Αλλά αναρωτήσου, πόσοι από αυτούς που τους έδωσες και το τελευταίο κομματάκι ψυχής που σου 'χει απομείνει θα έκαναν το ίδιο και για σένα;"

Πόσο δίκιο είχε τελικά. Οι άνθρωποι ερμηνεύουν την καλοσύνη και την ευαισθησία σου σαν αδυναμία, την οικειοποιούνται και σε ανύποπτο χρόνο ορμούν πάνω σου να σε κατασπαράξουν σαν λυσσασμένοι γύπες. Φωνάζουν, ωρύονται... "Έχουμε μπουχτίσει από ψεύτικους ανθρώπους", λένε για να θολώσουν τα νερά παραλείποντας το γεγονός ότι έχουν κάνει την εκμετάλλευση δεύτερή τους φύση. Ω ναι! Υπάρχουν και τέτοιου είδους άνθρωποι! Αυτοί που κατηγορούν τους γύρω τους ώστε να κερδίσουν την προσοχή σου, να απομυζήσουν όσο περισσότερη ενέργεια διαθέτεις κι όταν πια στερέψεις σε πετάνε σαν στυμμένη λεμονόκουπα.  

Εντούτοις, δεν φταίνε οι άνθρωποι που μας απογοητεύουν.

Αποδιοπομπαίος τράγος...

Δύσκολο να πεις "σ’ αγαπώ"! Κοίτα πόσο χρόνο, απόσταση και προσποίηση επενδύσαμε μπροστά στον τρόμο αυτής της λέξης που σαν φίδι πλησιάζει αθόρυβα, παραμονεύει, και που αρνείσαι μια, δυο, τρεις, πολλές φορές, διώχνοντάς την σαν κακή σκέψη, αδυναμία, παράπτωμα, σαν κάτι ανεπίτρεπτο.

Σήμερα θα 'θελα τα δάχτυλά σου ιστορίες να γράφουν στα μαλλιά μου. Θα 'θελα στον ώμο φιλιά, χουχούλιασμα, τις αλήθειες τις πιο μεγάλες να ξεστομίζεις ή τα πιο μεγάλα ψέματα! Να μου ’λεγες ας πούμε πως είμαι η γυναίκα η πιο ωραία του κόσμου, πως πολύ μ’ αγαπάς και άλλα τέτοια, χιλιοειπωμένα! Με τα επιτακτικά σου φιλιά τις γραμμές του προσώπου μου να διαγράφεις και στα μάτια άχρονα να με κοιτάζεις, λες κι ολάκερη η ζωή σου εξαρτάται απ' το χρώμα τους.

Ν’ αναγνωρίζεις εμπρός στον καθρέφτη το ίχνος, την απουσία των κορμιών που συνομιλούν πλεγμένα. Να νιώθεις πως υπάρχει μια άγρια αγάπη έγκλειστη για λόγους λογικής, καταδικασμένη εις θάνατον από εξάντληση, δίχως να δοθεί σε άλλον κανέναν παρά κυριευμένη από ένα μόνο πρόσωπο αναπόφευκτο. Να χάνεσαι ξαφνικά. Κι ύστερα να επιστρέφεις πάλι, σημαίνοντας την επόμενη συνάντηση, μόνο και μόνο για να το μετανιώσεις ξανά. Να μην αντέχεις το φόβο, τη δειλία, τον τρόμο στον ήχο της φωνής.

ΟΝΕΙΡΟ...

Ο Γιώργος ανασηκώνει το κεφάλι του, πετώντας τα μεταξένια σκεπάσματα στο πλάι και με νωθρές κινήσεις, ανακάθεται στο υπέρδιπλο κρεβάτι. Χασμουριέται και σηκώνει ψηλά τα χέρια του τεντώνοντας το κορμί του να σκάσουν οι αρθρώσεις. 
Κλείνει νωχελικά το αιρ κοντίσιον που λειτουργούσε όλη νύχτα και βγάζει προσεκτικά τη "σπασμένη" κάρτα της nova από τον αποκωδικοποιητή, σβήνοντας την τεράστια τηλεόραση plasma.  

 Στην κουζίνα επικρατεί πεδίο μάχης, με τη σύζυγο να παλεύει με τα δυο μικρά θηρία, προσπαθώντας να τα τιθασεύσει και να τα πείσει να φάνε το πλούσιο πρωινό με τα δημητριακά και τους χυμούς.Δυο τρεις γουλιές του αρωματικού Γαλλικού καφέ και μια γερή ρουφηξιά από το Marlboro, και με αγχώδεις κινήσεις, ετοιμάζει τους σάκους των παιδιών για το σχολείο. 
 Η μεγάλη σιδερένια αυλόπορτα κλείνει τρίζοντας πίσω από το ογκώδες οικογενειακό στέισον-βάγκον, ενώ ο μεγαλόσωμος Ντικ, ξεπροβοδίζει την οικογένεια, που αναχωρεί, κουνώντας χαρούμενα την ουρά του σέρνοντας την αλυσίδα, που τον τυλίγει.

 Κατηφορίζοντας τον καλντεριμένιο δρόμο προς το κέντρο του χωριού, χαιρετούν τους φίλους και γνωστούς, που όλοι σαν καλοκουρδισμένα στρατιωτάκια, κινούνται με βιαστικά βήματα για τις δουλειές τους.
 Στη μεγάλη στάση με τα πλεξιγκλάς συνωστίζονται πολλές γυναίκες, φορώντας άσπρες στολές, κρατώντας παραμάσχαλα σάκους και τσάντες. Περιμένουν το λεωφορείο, που θα τις μεταφέρει στα εργοστάσια κονσερβοποιίας, μεσούντος του καλοκαιριού, μιας και η παραγωγή φέτος είναι πλούσια. 
Στο βάθος διακρίνονται τρία λεωφορεία να ανεβαίνουν αγκομαχώντας προς τη στάση. Μπορείς να διαβάσεις τα logo  των εταιρειών: ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ,KRONOS, XENIA, EKOP.

Ζήτω ο Εγωισμός

"Τις νύχτες μπαίνεις στα όνειρά μου λες κι ήρθες σε δικό σου κήπο"... Καλά τα λέει η Χαρούλα, μία από τις ενδοξότερες φωνές του ελληνικού πενταγράμμου... Ανάβω ακόμη ένα τσιγάρο. Το τρίτο για σήμερα! Μεγάλη πρόοδος, δεν μπορείς να πεις! Θαρρώ έτσι πάει... Πρώτα ελαττώνεις το τσιγάρο, μετά το ποτό... Τέλος, ελαττώνεις τις "κακιές" σκέψεις. Ξέρεις, αυτές που τρυπώνουν στο μυαλό και σου "τρυπώνουν" την καρδιά. Πολύ κλισέ ατάκα βρε αδελφάκι. Κι όμως...

Αναρωτιέμαι πότε άρχισαν όλα να γίνονται τόσο δύσκολα. Αναρωτιέμαι σε ποιά δεκαετία σταμάτησαν οι άνθρωποι να παλεύουν, γι' αυτά που ποθούν, να διεκδικούν αυτά που θέλουν, που τελοσπάντων γουστάρουν. Είμαστε η γενιά που τα θέλει όλα έτοιμα. Ένα έτοιμο σπίτι, ένα έτοιμο πιάτο φαί, μια έτοιμη δουλειά, μια έτοιμη σχέση χωρίς πρώτα να χρειαστεί να κοπιάσουμε για να τ' αποκτήσουμε. Ζούμε με την ψευδαίσθηση πως η ζωή μας θα ήταν καλύτερη αν ο δρόμος προς την κατάκτηση του επιθυμητού ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Ή μάλλον, ζούμε με την ψευδαίσθηση πως η ζωή μας θα ήταν καλύτερη αν το επιθυμητό μας το έδιναν έτοιμο στο πιάτο. 

Το τελευταίο αντίο

Ήρθες και ξάπλωσες στα πόδια μου το τελευταίο εκείνο μεσημέρι, ήσυχα, αδιαμαρτύρητα, τρυφερά. Μου είπες χωρίς φωνή το τελευταίο αντίο. Μ’αποχαιρέτησες, με το σώμα σου. Μόνο που εγώ δεν το κατάλαβα τότε. Κοιμήθηκες λίγο απ’την άλλη μεριά της καρδιάς σου. Αυτό ήταν το τελευταίο μας αγκάλιασμα. Η τελευταία φορά που τα σωματά μας αγγίχτηκαν...Δεν είπες τίποτα...Μ' αποχαιρέτησες με τον τρόπο σου, ευγενικά, ωραία. 

Το λογικό σου δεν έπιανε το μήνυμα για να μου το εκφράσεις, μα ούτε σου άρεσαν οι μελοδραματισμοί. Ένα βαθύ ευχαριστώ μου είπε το κορμί σου, που είκοσι χρόνια άλλη δε γνώρισε από την αγκαλιά μου. Ήταν ο χρόνος σου αυτός. Η σιωπή. Το μίλημα με την αίσθηση. Μα εγώ δεν έπιασα το μήνυμα. Το μήνυμά σου εκείνο, με τη ζεστασιά των δύο κορμιών μας, μόλις σήμερα αποκρυπτογραφήθηκε. Ήταν το ύστατο χαίρε στην αγάπη σου. Χωρίς περιττά λόγια, νουθεσίες, δάκρυα ή λυγμούς. Όμως ξάπλωσες σαν προσφορά που στάθηκα ανίκανος να τη μεταλάβω.