Mάθε να αλλάζεις…

Toυ Γιάννη Ξηντάρα, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής 

Πραγματικά αναρωτιέμαι, μερικές φορές, τι μας κρατάει σταθερούς (άλλοι θα πουν αλυσοδεμένους) και δεν αλλάζουμε; Κατανοώ βέβαια τη δύναμη της συνήθειας, και των βιωμάτων μας… Την δύναμη που έρχεται με φόρα από το παρελθόν, συμπαρασύροντας στο πέρασμα της κάθε τι νέο, κάθε τι διαφορετικό…
Αρκεί όμως αυτό; Αρκούν τα υπάρχοντα βιώματα του παρελθόντος για να διαμορφωθεί το εκάστοτε παρόν και μέλλον μας…; Μας αρκεί μια τέτοια ζωή, μια ζωή με τόσους περιορισμούς;

Ας παραδεχτούμε ότι κομμάτια του εαυτού μας τα χάσαμε στην παιδική μας ηλικία καθοδηγούμενοι από τις γονεϊκές επιταγές. Αυτές οι επιταγές, (ή αλλιώς επιβαλλόμενες αντιλήψεις) δεν μας ταίριαξαν ποτέ, δεν μας εξέλιξαν, δεν είναι ”εμείς”. Τα νοητικά μας φίλτρα δεν ανανεώθηκαν κατά την ενηλικίωση μας και έτσι παραμείναμε στάσιμοι, ίδιοι και απαράλλαχτοι, αμετακίνητοι στις νέες προκλήσεις που κατά καιρούς μας δόθηκαν.

Πόσες και πόσες φορές τα φίλτρα αυτά δεν σας έκαναν να παραποιήσετε την αντίληψη για τον εαυτό σας και την πραγματικότητα; Μήπως ήρθε η ώρα να αλλάξεις τον παλιό σου εαυτό με τον καινούριο; Τον νέο, τον όμορφο, τον εξελικτικό…

Γνωρίζω πως ο φόβος για την απογοήτευση, μας κάνει να διστάζουμε να δοκιμάσουμε την γεύση της αλλαγής στην ζωή μας. Απογοητευόμαστε από τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, λέμε ”ναι” εκεί που επιβάλλονται τα τρανά ”όχι” και επαγγελματικά (μεταξύ πολλών άλλων) δεν αποδίδουμε.

Πώς σας ακούγεται η ιδέα της ”εναλλακτικής”; Βασισμένη στο τώρα και όχι στο εχθές; Δοκιμάστε να κάνετε έναν διάλογο με τον εαυτό σας, γιατί όλα ξεκινάνε από αυτόν και τελειώνουν με αυτόν όσο δυσνόητο κι να ακούγεται. Μη φοβάστε να αναθεωρήσετε, να είστε ευέλικτοι και ανοιχτοί σε νέες πληροφορίες και εμπειρίες. Το σημαντικό είναι να βρούμε τη δύναμη που κρύβεται μέσα μας. Να καταρρίψουμε το ”δεν μπορώ” και να το αντικαταστήσουμε με το ”μπορώ, θα τα καταφέρω!”.

Ὥρα ἐπανεκκινήσεως…

Κάθε χρόνο, τέτοιαν ἡμέρα περίπου, ἡ Φύσις μᾶς δίδει τὸ σύνθημα γιὰ νὰ προετοιμασθοῦμε γιὰ τὸν ἐρχομὸ τοῦ χειμῶνος, ἀλλά, στὴν πραγματικότητα, γιὰ τὸν ἐρχομὸ μίας νέας Ἀνοίξεως. 

Ἡ ἡμέρα ξεκινᾶ ἀπὸ σήμερα, σιγὰ σιγὰ νὰ μεγαλώνῃ καί, τελικῶς ἔως τὸ τρίτο ἑπταήμερον τοῦ Ἰουνίου, ποὺ κορυφώνεται αὐτὴ ἡ διαδικασία, περνᾶμε ἅπαντες οἱ ζωντανοὶ ὀργανισμοί, μέσα ἀπὸ τὴν προσμονὴ τῆς ἀναγεννήσεως, στὴν διαδικασία τῆς ἀναγεννήσεως καὶ φυσικὰ στὴν κορύφωσιν τῆς ὡριμάνσεως.  Ἕνας νέος κύκλος τῆς ζωῆς δῆλα δὴ ξεκινᾶ σήμερα… Ἤ, ὀρθότερα… μία ἀκόμη ἀνελικτικὴ διαδικασία…

Μία διαδικασία ποὺ ἐδῶ καὶ ἑκατομμύρια χρόνια ἐπαναλαμβάνεται ἀδιαλείπτως, ξεκινᾶ καὶ πάλι ἀπὸ σήμερα, γιὰ νὰ μᾶς συνεπάρῃ μὲ τὶς διαδρομές της καὶ μὲ τὶς γνώσεις ποὺ θὰ μᾶς ἐνσταλάξουν αὐτές, ἐὰν κι ἐφ΄ ὅσον φυσικὰ θὰ εἴμαστε πρόθυμοι καὶ ἀνοικτοὶ γιὰ νὰ βιώσουμε κάθε βῆμα ὅπως μᾶς πρέπει.

Χειμερινὸν Ἡλιοστάσιον λοιπόν. Ὥρα Ἐπανεκκινήσεως στὴν πραγματικότητα.
Ἡ ἀνάπαυσις τοῦ φθινοπώρου τελείωσε καὶ σιγὰ σιγὰ ξεκινοῦν ὅλα αὐτὰ ποὺ θὰ ἀναγεννήσουν ὅ,τι ἀπαιτεῖται γιὰ να ξαναφέρουν τὰ χρώματα τῆς ζωῆς στὸν κόσμο μας.

Ανθρωπότητα: Οι ανθρώπινες κοινωνίες σύμφωνα με μελέτη φαίνεται να εξελίσσονται ακολουθώντας παρόμοιες διαδρομές

Οι κοινωνίες από την αρχαία Ρώμη και την αυτοκρατορία των Ίνκας μέχρι τη σύγχρονη Βρετανία και Κίνα έχουν εξελιχθεί κατά παρόμοιους τρόπους. Αυτό δείχνει μια τεράστια νέα μελέτη. Οι ερευνητές αναφέρουν ότι παρά τις πολλές διαφορές τους, οι κοινωνίες τείνουν να γίνουν περισσότερο σύνθετες σε «εξαιρετικά προβλέψιμους» τρόπους.

Οι διαδικασίες αυτές της ανάπτυξης – που συμβαίνουν συχνά σε κοινωνίες που δεν γνωρίζει η μια την άλλη – περιλαμβάνουν την ανάδυση των συστημάτων γραφής και τους «εξειδικευμένους» κυβερνητικούς εργαζόμενους, όπως στρατιώτες, δικαστές και γραφειοκράτες. Η διεθνής ερευνητική ομάδα, που περιλαμβάνει ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Exeter, δημιούργησε μια νέα βάση δεδομένων ιστορικών και αρχαιολογικών πληροφοριών χρησιμοποιώντας δεδομένα 414 κοινωνιών που καλύπτουν σε διάρκεια τα τελευταία 10000 χρόνια. Η βάση δεδομένων είναι μεγαλύτερη και περισσότερο συστηματική από ότι οποιαδήποτε άλλη που έγινε πριν.

«Οι κοινωνίες εξελίσσονται ακολουθώντας ανώμαλα μονοπάτια – κάποιες φορές διαλύονται – όμως η τάση είναι προς μεγαλύτερες, περισσότερο σύνθετες οργανώσεις», ανέφερε ο Dr Thomas Currie, του Human Behaviour and Cultural Evolution Group, στο Πανεπιστήμιο του Exeter. «Οι ερευνητές έχουν από πολύ καιρό συζητήσει εάν η κοινωνική πολυπλοκότητα μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο ουσιαστικής σύγκρισης μεταξύ διαφορετικών περιοχών του κόσμου. Η έρευνά μας υποστηρίζει ότι, παρά τις επιφανειακές διαφορές, υπάρχουν βασικές ομοιότητες στον τρόπο που οι κοινωνίες εξελίσσονται. Παρότι κοινωνίες σε μέρη απομακρυσμένα όπως το Μισισίπι και η Κίνα εξελίχθηκαν ανεξάρτητα και ακολούθησαν τις δικές τους διαδρομές, η δομή της κοινωνικής οργάνωσης είναι σε γενικές γραμμές κοινή σε όλες τις ηπείρους και τις ιστορικές περιόδους».

Γιατί κάποιοι «μισούν» τα Χριστούγεννα; Οι ενοχλητικές συνήθειες των γιορτών

Κι όμως υπάρχουν άνθρωποι που δεν αγαπούν τα Χριστούγεννα, αλλά τα μισούν.
Αποδεικνύεται και μέσα από έρευνες, ότι πολλοί είναι εκείνοι που θα προτιμούσαν η περίοδος των Χριστουγέννων να παραλειπόταν.

Ερευνητές από το πανεπιστήμιο της Μαγιόρκα, έκαναν ερωτήσεις στους συμμετέχοντες και κατέληξαν ότι ένα μεγάλο ποσοστό δεν ανυπομονεί καθόλου για τον ερχομό των Χριστουγέννων.
Συγκεκριμένα, το 30% των ερωτηθέντων εκνευρίζεται να ακούει τόσο τα Κάλαντα, όσο και τα τραγούδια που έχουν γραφτεί για αυτή την περίοδο του χρόνου.
Ορισμένοι θεωρούν ανυπόφορα τα καθιερωμένα Χριστουγεννιάτικα τραγούδια, όπως το Last Christmas των Wham και άλλα.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απάντηση ενός ερωτώμενου από τη Μινεσότα που είπε «θα ήθελα φέτος ο Τζορτζ Μάικλ, να έχει δώσει επιτέλους την καρδιά του σε κάποια σπέσιαλ κοπέλα, ώστε να μην τον ακούμε και φέτος να παραπονιέται. Μόνο αυτό ζητάω» θέλοντας να εξηγήσει πόσο κουραστικό είναι να ακούει το τραγούδι ξανά και ξανά για χρόνια.

«Δεν είμαστε μόνοι» λέει ο επικεφαλής του μυστικού προγράμματος του Πενταγώνου για τον εντοπισμό UFO

Λίγες ώρες μετά τη δημοσιοποίηση ενός βίντεο που δείχνει ένα άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο να πετά πάνω από την ακτή της Καλιφόρνια το 2014

Την προσωπική του πεποίθηση ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν και ότι εξωγήινη ζωή μπορεί να έχει ήδη επισκεφθεί τον πλανήτη μας εξέφρασε ο επικεφαλής του μυστικού προγράμματος του υπουργείου Άμυνας των ΗΠΑ για τον εντοπισμό UFO.


H παραδοχή αυτή του Luis Elizondo, διοικητή του προγράμματος που τερματίστηκε πριν από μόλις πέντε χρόνια, έρχεται στον απόηχο της δημοσιοποίησης ενός βίντεο που δείχνει ένα άγνωστης ταυτότητας ιπτάμενο αντικείμενο να πετά πάνω από την ακτή της Καλιφόρνια το 2014.

Το βίντεο που κατέγραψαν πιλότοι του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ ήταν απόρρητο μέχρι πριν από λίγα 24ωρα, και η δημοσιοποίησή του έχει προκαλέσει πλήθος αντιδράσεων από τα διεθνή ΜΜΕ. 

Το Στοιχειό της Χάρμαινας στην Άμφισσα

 Το τελευταίο Σαββατοκύριακο των Αποκριών στη συνοικία της Χάρμαινας, στην Άμφισσα, αναβιώνει ο τρομακτικός θρύλος του στοιχειού της περιοχής. Σύμφωνα με την παράδοση, τα στοιχειά είναι ανθρώπινες ψυχές που παγιδεύτηκαν στον κόσμο των ζωντανών και τριγυρίζουν στους δρόμους της πόλης. Το πιο γνωστό στοιχειό της Άμφισσας είναι το στοιχειό της Χάρμαινας που βασίζεται σε ιστορία αγάπης η οποία δεν είχε καλό τέλος. 

Η Χάρμαινα για πολλούς αιώνες ήταν ξακουστή για τα βυρσοδεψεία της που ονομάζονταν και Ταμπάκικα ή Ταμπακάρια. Σε ένα από αυτά δούλευε ο Κωνσταντής. Εργαζόταν σκληρά, με ελάχιστα χρήματα, αλλά δεν τον ένοιαζε. Ήταν ερωτευμένος με την όμορφη Λενιώ, η οποία βοηθούσε τον πατέρα της στα αμπέλια και στα ελαιόδεντρα. Μια μέρα ο Κωνσταντής έφυγε από την Χάρμαινα, να πάει να πουλήσει όσα περισσότερα δέρματα μπορούσε για να βγάλει χρήματα.

Πέρασαν αρκετές εβδομάδες μέχρι να καταφέρει να μαζέψει ένα ικανοποιητικό ποσό προκειμένου να αγοράσει δαχτυλίδι για την αγαπημένη του Λενιώ. Όταν γύρισε είδε το σπίτι της εγκαταλελειμμένο. Η Λενιώ είχε πάει στη πηγή της Χάρμαινας να πάρει νερό και την χτύπησε κεραυνός, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί επιτόπου. Ο Κωνσταντής δεν άντεξε το χαμό της αγαπημένης του και αυτοκτόνησε με την ελπίδα ότι θα πήγαινε κοντά της. Η εκκλησία όμως δεν δέχθηκε να τον θάψει, επειδή είχε διαπράξει το αμάρτημα της αυτοκτονίας. Το Στοιχείο της Χάρμαινας, ήταν ένα ανθρωπόμορφο τέρας, πανύψηλο, με μακρουλά χέρια. Είχε άγριο και φριχτό παρουσιαστικό. Φύλαγε την Πηγή της Χάρμαινας, που δούλευαν οι ταμπάκηδες της πόλης και τους προστάτευε από κάθε κακό και από τ’ άλλα στοιχειά της περιοχής. 

"Οι θεοί των Ελλήνων είναι ενδοκοσμικοί"

Γύρω από την Αρχαία Ελληνική θρησκεία έχουν γραφτεί πολλά. Μελετητές που αφήσανε πλούτο και γνώση και που οι μελέτες τους μείνανε επικές. Στα παρακάτω δύο αποσπάσματα από τον βιβλίο "ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΥΘΟ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ" του W. Nestle -ένας από τους πιο εμβριθείς μελετητές του αρχαίου ελληνικού πνεύματος- θα απολαύσουμε μια απλή,δυνατή και ξεκάθαρη άποψη για την λατρεία των Ελλήνων. Λέει λοιπόν:...

 "Για τους σημιτικούς λαούς  η φύση είναι βέβαια δημιουργία του θεού, και μάλιστα δημιουργία εκ του μηδενός, ένα θαύμα δηλαδή το οποίο εκφράζει, την άπειρη δύναμη του θεού... Επιπλέον λόγω του "προπατορικού αμαρτήματος" του ανθρώπου η φύση περιήλθε σε κατάσταση απομάκρυνσης από τον θεό, αποξένωσης με τον θεό, αντιπαλότητας με  τον θεό, με αποτέλεσμα ο θεός να εμφανίζεται πράγματι ως το "εντελώς άλλο" και κατά συνέπεια να φανερώνεται αληθινά και ολοκληρωτικά μόνο μέσα στο αντίθετο της φύσης, στο θαύμα.

Στην περίπτωση του Έλληνα τα πράγματα είναι διαφορετικά: γι' αυτόν η φύση, το σύμπαν, ο κόσμος, όπως είναι, είναι κάτι θεϊκό και ο απορητικός θαυμασμός, με τον οποίο παρατηρεί τον κόσμο, ήταν γι αυτόν όχι βέβαια η μοναδική, ωστόσο η βασική πηγή της θρησκείας του. Εδώ βρισκόταν η απαρχή της "ιδέας του περί θεού". Για τούτο η ευσέβεια του δεν χρειάζεται θαύματα. H ίδια η φυσική τάξη είναι για αυτόν κάτι θεϊκό.

Δεν υπάρχει γι αυτόν αντίθεση θεού, κόσμου και φύσης, και η δημιουργία εκ του μηδενός είναι για αυτόν αδιανόητη. Υπάρχει μόνο η τάξη του χαοτικού, η διαμόρφωση του άμορφου. Οι ίδιοι οι θεοί δεν βρίσκονται επέκεινα του κόσμου, αλλά είναι ενδοκοσμικοί. Ο ουρανός, η γη και ο Άδης είναι οι τρεις όροφοι του κοσμικού οικοδομήματος. Η θεογονία σχεδόν συμπίπτει με την κοσμογονία. Ο Έλληνας αισθάνεται την φύση και το θεϊκό στοιχείο εντός της ως κάτι συγγενές, και νιώθει ότι ο ίδιος αποτελεί μέρος τους.

Για τούτο δεν υπάρχει αγεφύρωτο χάσμα μεταξύ θεού και ανθρώπου, παρά την διαφορά τους ως προς την δύναμη και την αφθαρσία.

Ο Οικουμενικός Θεραπευτικός Κώδικας Μόνο σε 6 Λεπτά

Των Dr. Alex Loyd, Dr. Ben Johnson

Από το βιβλίο «The Healing Code» των Alex Loyd και Dr. Ben Johnson που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ

1. Εντόπισε το θέμα που σε απασχολεί.

2. Αξιολόγησε τα συναισθήματα σου σχετικά με το θέμα από 0 – 10.

3. Θυμήσου ανάλογες μνήμες,  που ένιωσες όμοιασυναισθήματα.

4. Επέλεξε το πιο παλιό ή το πιο έντονο συναίσθημα  και αξιολόγησε το από 0 – 10.

5. Πες την προσευχή της ευγνωμοσύνης για θεραπεία ή την επικοινωνία με το υποσυνείδητο.

Προσευχή Ευγνωμοσύνης

«Θεέ μου, σε ευχαριστώ που ανοίγεις και θεραπεύεις με το φως, την αγάπη και την παντοδύναμη θεραπευτική σου ενέργεια, όλες τις γνωστές και άγνωστες αρνητικές εικόνες, λανθασμένες πεποιθήσεις, καταστρεπτικές κυτταρικές μνήμες, ενεργειακά εμπόδια και κάθε τι άλλο σε σχέση με το _____________ (το πρόβλημα ή το θέμα που θέλουμε να θεραπεύουμε)».

Ή/και Επικοινωνία με το υποσυνείδητο

«Αγαπημένα μου, υποσυνείδητο, εσωτερικό παιδί, κύτταρα του σώματος μου, σας αγαπώ και σας βεβαιώνω ότι είναι εντελώς ασφαλές να αφήσουμε όλες τις γνωστές και άγνωστες τραυματικές και λανθασμένες μνήμες, εικόνες και πεποιθήσεις και να βιώσουμε την _______ (αξία, αθωότητα, ιερότητα, ασφάλεια, ελευθερία, υγεία, ειρήνη, αφθονία, δύναμη, πληρότητα, χαρά, καλοσύνη, ομορφιά, διαύγεια, ταπεινοφροσύνη, εμπιστοσύνη, υπομονή, συγχώρεση… βάλτε αυτό που σας ταιριάζει πιο πολύ)  μέσα μας, ειδικά σε σχέση με ______________________ (το πρόβλημα ή θέμα που θέλουμε να θεραπεύσουμε)».

6. Μετά κάνουμε τη διαδικασία περνώντας τρεις φορές από τα 4 σημεία από 30 έως 40 δευτερόλεπτα σε κάθε σημείο, καθώς συγκεντρωνόμαστε στο φως και στην αγάπη που θεραπεύουν τα πάντα μέσα μας ή στην αλήθεια που επιλέγουμε ή στην επικοινωνία με το υποσυνείδητο.

Η επιθετικότητα γεννάται από τον φθόνο και τη ζήλια (Erich Fromm)

Σχετική με την επιθετικότητα που προκύπτει από τη διάψευση είναι η εχθρότητα που γεννάται από τον φθόνο και τη ζήλια. Τόσο η ζήλια όσο και ο φθόνος αποτελούν ένα ιδιαίτερο είδος διάψευσης. Προκαλούνται από το ότι ο Β έχει ένα αντικείμενο που επιθυμεί ο Α ή ότι τον αγαπάει ένα άτομο την αγάπη του οποίου επιθυμεί ο Α. Το μίσος και η εχθρότητα ξυπνούν στον Α και στρέφεται κατά του Β, ο οποίος γίνεται αποδέκτης εκείνου που επιθυμεί και δεν μπορεί να αποκτήσει ο Α. Ο φθόνος και η ζήλια είναι διαψεύσεις, που τονίζονται όχι μόνο από το ότι ο Α δεν λαμβάνει αυτό που επιθυμεί, αλλά από το ότι ένα άλλο άτομο ευνοείται αντί για εκείνον. Η ιστορία του Κάιν- που χωρίς να φταίει δεν του δείχνουν αγάπη-, ο οποίος σκοτώνει τον ευνοούμενο αδελφό του, και η ιστορία του Ιωσήφ και των αδελφών του αποτελούν κλασικές εκδοχές ζήλιας και φθόνου. Η ψυχαναλυτική φιλολογία προσφέρει πλούσια κλινικά δεδομένα σχετικά με αυτά τα φαινόμενα.

Ένα ακόμη είδος βίας που σχετίζεται με την αντιδραστική αλλά προχωρά ήδη ένα βήμα παραπέρα, προς την κατεύθυνση της παθολογίας, είναι η εκδικητική βία. Έχει τον ανορθολογικό σκοπό να αναιρεί μαγικά αυτό που έχει συμβεί πραγματικά. Συναντάμε την εκδικητική βία τόσο σε άτομα όσο και μεταξύ των πρωτόγονων και πολιτισμένων ομάδων. Αναλύοντας την ανορθολογική φύση αυτού του είδους βίας, μπορούμε να προχωρήσουμε ένα βήμα πιο πέρα. Το κίνητρο της εκδίκησης είναι αντιστρόφως ανάλογο με τη δύναμη και την παραγωγικότητα μιας ομάδας ή ενός ατόμου. Οι ανίσχυροι και οι ανάπηροι έχουν μόνο μία καταφυγή για να αποκαταστήσουν την αυτοεκτίμησή τους αν αυτή πλήγηκε από τη βλάβη που υπέστησαν- να πάρουν εκδίκηση σύμφωνα με το lex talionis: “οφθαλμό αντί οφθαλμού”. Από την άλλη, το άτομο που ζει παραγωγικά δεν έχει καμία τέτοια ανάγκη ή την έχει ελάχιστα. Ακόμη και αν πληγώθηκε, προσβλήθηκε και υπέστη βλάβη, η ίδια η διαδικασία της παραγωγικής ζωής το κάνει να ξεχνά τη βλάβη του παρελθόντος. Η ικανότητα παραγωγής αποδεικνύεται ισχυρότερη από την επιθυμία εκδίκησης. Το αληθές αυτής της ανάλυσης μπορεί εύκολα να αποδειχτεί από εμπειρικά δεδομένα στην ατομική και την κοινωνική κλίμακα. Το ψυχαναλυτικό υλικό καταδεικνύει ότι το ώριμο, παραγωγικό άτομο παρακινείται λιγότερο από την επιθυμία εκδίκησης απ’ό,τι το νευρωτικό άτομο, που δυσκολεύεται να ζήσει ανεξάρτητα και εν ολοκληρία και που συχνά έχει την τάση να βασίζει ολόκληρη την ύπαρξή του στην επιθυμία εκδίκησης. Στις σοβαρές μορφές ψυχοπαθολογίας, η εκδίκηση γίνεται ο κυρίαρχος στόχος στη ζωή του, εφόσον δίχως την εκδίκηση όχι μόνο η αυτοεκτίμηση αλλά και η αίσθηση του εαυτού και της ταυτότητάς του απειλούνται να καταρρεύσουν. Ομοίως, διαπιστώνουμε ότι στις πιο οπισθοδρομικές ομάδες (από οικονομική, πολιτιστική ή συναισθηματική άποψη) το αίσθημα της εκδίκησης φαίνεται να είναι ισχυρότερο.Αρκεί να πούμε εδώ ότι με δεδομένο τον έντονο ναρκισσισμό με τον οποίο είναι προικισμένη η πρωτόγονη ομάδα, οποιαδήποτε προσβολή του αυτοειδώλου της είναι τόσο καταστροφική, που είναι απολύτως φυσικό να προκαλέσει έντονη εχθρότητα.

Η ατομική θωράκιση του Μεγάλου Αλεξάνδρου

Η ατομική θωράκιση τύπου λινοθώρακα συνέχισε να χρησιμοποιείται ακατάπαυτα και στα Ελληνιστικά χρόνια είτε με την κλασική της μορφή είτε με διάφορες υβριδικές παραλλαγές. Για την ανακατασκευή του θώρακα του Μεγάλου Αλεξάνδρου χρησιμοποιήθηκε ως βασικός οδηγός το περίφημο «Ψηφιδωτό του Αλεξάνδρου» που αναπαριστά τον Μακεδόνα στρατηλάτη να νικά τον Δαρείο στην Μάχη της Ισσού το 333 π.Χ . Η κατασκευή του ψηφιδωτού χρονολογείται τον 1ο μ.Χ αιώνα, βρίσκεται στην Πομπηία και πιθανότητα αποτελεί αντιγραφή κάποιου παλαιότερου έργου της Ελληνιστικής περιόδου του 3ου π.Χ αιώνα.

Η συγκεκριμένη εκδοχή του θώρακα που απεικονίζεται στις φωτογραφίες είναι βαρέου τύπου και φέρει όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά ενός πολυτελέστατου επιχειρησιακού λινοθώρακα προορισμένου για την ανώτερη Μακεδονική στρατιωτική ηγεσία.

Το πάνω μέρος του θώρακα που καλύπτει την πλάτη και τους ώμους καλύπτεται από περίπου 400 μπρούτζινες φολίδες στερεωμένες γερά με πριτσίνια πάνω σε κατάλληλα επεξεργασμένο λινό υπόστρωμα. Στο μέσο της κάθε φολίδας υπάρχει έκτυπη νεύρωση («ράχη») για την επίτευξη κατακόρυφης αύξησης της μηχανικής αντοχής των μπρούτζινων αυτών ελασμάτων.

Για αισθητικούς και πρακτικούς λόγους το πλάτος των φολίδων της μπροστινής πλευράς των επωμίδων είναι μικρότερο από αυτών της πίσω όψης. Στις εμπρόσθιες απολήξεις των επωμίδων ένα ζεύγος λεοντόσχημων κρίκων ανάρτησης στερεωμένα σταθερά σε μπρούτζινες πλάκες εξασφαλίζει την πρόσδεση του άνω μέρους του θώρακα με τον κυρίως κορμό διαμέσου ανθεκτικών κορδονιών.

Η εγωκεντρική μαμά

Ο εγωισμός των γονιών δημιουργεί φόβο, ανασφάλεια και δυσπιστία στα παιδιά. Αλλά το πιο επικίνδυνο είναι ότι «μπλοκάρει» για πάντα την επικοινωνία μας μαζί τους.

Ο αστικός μύθος λέει: «Πριν κάνουμε οικογένεια όλος ο κόσμος περιστρεφόταν συνεχώς γύρω από το «εγώ» μας. Μετά τη δημιουργία οικογένειας σταματάμε πλέον να βιώνουμε αυτήν την εγωκεντρική ψευδαίσθηση».

Σταματάμε όμως στ’ αλήθεια; Ισχύει ότι η μητρότητα σκοτώνει τον εγωισμό, ή μήπως απλώς τον κρύβει πίσω από καινούρια δεδομένα και καταστάσεις;

Και τελικά αντικαθιστούμε το «εγώ» μας με το «δημιούργημά» μας (δηλαδή το παιδί) που έτσι κι αλλιώς αποτελεί προέκταση του εγώ μας;

Άλλο εγωισμός, άλλο αγάπη στον εαυτό μας!

Εννοείται πως η «παλαιού τύπου μάνα», που γίνεται θυσία για να προσφέρει στα παιδιά και την οικογένειά της βάζοντας τον εαυτό της τελευταίο στη λίστα με τις επιθυμίες και τις ανάγκες της έχει πια -ευτυχώς- περάσει στην ιστορία.

Σήμερα οι γυναίκες γνωρίζουμε ότι παράλληλα με την οικογένεια μας πρέπει να φροντίζουμε τον εαυτό μας, να τον θέτουμε ως προτεραιότητα, να ξεκουραζόμαστε, να διασκεδάζουμε. Αυτό το λένε φροντίδα προς τον εαυτό μας και αυτοεκτίμηση.

Το να σκέφτεσαι τον εαυτό σου όπως σκέφτεσαι τους άλλους σημαίνει ισορροπία και σοφία. Το πρόβλημα ξεκινάει όταν σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου ή όταν σκέφτεσαι μόνο τους άλλους.

Υπάρχουν εγωκεντρικές μαμάδες;

Το πιο μεγάλο φως οι θεοί το έκρυψαν στην πιο μεγάλη νύχτα

"Η πιο μεγάλη νύχτα του χρόνου, προσφέρει χρόνο και χώρο για σκέψεις. 

Η πιο μεγάλη νύχτα κρατά σφιχτά μέσα της ότι στο παρελθόν πράξαμε αλλά και όσα δεν τα τολμήσαμε. 

Όσα κερδίσαμε και όσα χάσαμε. 

Ότι αγαπήσαμε, όσα είπαμε μα και όσα ο φόβος με δειλία έκρυψε. Στην πιο μεγάλη και σκοτεινή αγκαλιά την αποψινή, χωρούν τα πάντα. 

Τα χάδια της πολλά, πότε άγαρμπα και πότε τρυφερά. Σε ετούτη την μεγάλη αγκαλιά όλα μπορεί να συμβούν. 

Τώρα είναι η στιγμή που ο άνθρωπος πρέπει να αναγεννηθεί, ετούτη η μεγάλη νύχτα είναι σπορά φωτός στην καρδιά μας. Είναι η μήτρα που γεννά τις πιο μεγάλες αλλαγές. 

Το χειμερινό ηλιοστάσιο είναι η ευκαιρία που καθένας μας περιμένει.

Ο άνθρωπος είναι αιχμάλωτος του μυαλού του… Κανενός άλλου!

Υπάρχουν άνθρωποι που είναι σχεδόν πάντα θλιμμένοι, απογοητευμένοι, φοβισμένοι…

Βαθιά ασυνείδητα διακατέχονται από την πεποίθηση ότι τίποτα δεν έχει νόημα στην ζωή τους, παρατηρώντας πως εξελίσσεται το δράμα της.

Αναζητούν διεξόδους και όταν τούτοι δεν καταφέρνουν να τους δείξουν την έξοδο από την δυσαρέσκεια, σε βάθος χρόνου απογοητεύονται ολοένα και περισσότερο, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι δεν φταίνε οι διέξοδοι, αλλά οι προσδοκίες τους.

Υπάρχει πάντα κάτι που θα του επιτρέψουν να τους κλέψει την χαρά και την αγάπη της κάθε στιγμής, πάντα κάτι που θα του επιτρέψουν να τους ανατρέψει προθέσεις και όνειρα…

Γκρινιάζουν για όσα δεν καταφέρνουν, για όσα δεν μπορούν να λάβουν, για όσα είναι οι άλλοι…

Γυρνάνε γύρω γύρω από μια ματαιότητα και έτσι δεν είναι ευχαριστημένοι με τίποτα, μα ούτε βαθιά Ζωντανοί είναι…

Μια σχέση ανάμεσα σε δυο άτομα βελτιώνεται αν δίνει ο ένας στον άλλο χαρά και χώρο

Σε μια οικογένεια το να χαρίζει χαρά ο ένας στον άλλον εμποδίζει τις ασθένειες και το διαζύγιο και σας γλυτώνει από πολλά χρήματα. Κάθε φορά που γυρίζετε σπίτι από την εργασία ή από την έξοδο σας, αγκαλιάστε τρυφερά τον σύντροφό σας και πείτε του πόσο όμορφος είναι. Προσπαθήστε να πείτε αστεία πράγματα και να είστε ευτυχισμένοι μεταξύ σας.

Οι άνθρωποι μερικές φορές διψούν για στοργή. Αν δεν τη βρουν από το σύντροφό τους, πηγαίνουν και την αναζητούν από άλλους. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να χάσετε το σύντροφό σας. Δώστε στον σύντροφό σας την ευκαιρία να σας αγκαλιάζει και να σας φιλάει. Μην είστε απορριπτικοί και ψυχροί. Δεχτείτε αυτό που έχει να δώσει ο άλλος. Σας βοηθάει και τους δυο να ανθίσετε περισσότερο και να είστε πιο χαρούμενοι. Άσχετα από το πόσο φιλοσοφημένοι είστε και πόσα πολλά βιβλία έχετε διαβάσει, η αληθινή αξία σας βρίσκεται στο πόση χαρά μπορείτε να φέρετε στο σπίτι σας, παρ' όλες τις συνθήκες.

Μια σχέση ανάμεσα σε δυο άτομα βελτιώνεται αν αφήνει ο ένας στον άλλον χώρο. Διευρύνετε ο ένας το χώρο του άλλου. Μην κρεμιέστε υπερβολικά από τον άλλον. Αυτό μπορεί να σας κάνει να σιχαθείτε ο ένας τον άλλο.

Αν ο ένας θέλει να πάει σινεμά και ο άλλος δε θέλει, ας κάνει ο καθένας αυτό που θέλει. Δε χρειάζεται να μείνουν και οι δυο σπίτι. Αφήνοντας χώρο ο ένας στον άλλο, αυξάνουν τον αμοιβαίο τους σεβασμό.

Αν μια γυναίκα θέλει να κάνει πάρτι για αυτήν και τις φίλες της, ή ο άνδρας θέλει να δει τους παλιούς του φίλους, ας αφήσει ο ένας χώρο στον άλλο να το κάνει. Μην ''κολλάτε''. 

Αφήστε κάπου-κάπου το σύντροφό σας να πάει διακοπές μόνος του με τις ευλογίες σας και την πλήρη εμπιστοσύνη σας. Η παραχώρηση τέτοιου χώρου θα αυξήσει αργότερα την επιθυμία σας να είστε μαζί.

 

Αν ο σύντροφός σας θέλει να αλλάξει τα πράγματα στο σπίτι, αφήστε τον να το κάνει. Αν θέλει να κοιμάται σε άλλο δωμάτιο, δώστε του το χώρο να το κάνει. Παρέχοντας χώρο, διαλύετε τις εσωτερικές συγκρούσεις του άλλου και δημιουργείτε χώρο στην οικογένεια. Πολλοί άνθρωποι θέλουν το δικό τους χώρο, τη δική τους απομόνωση. Σας αγαπούν, αλλά θέλουν τη δική τους περίοδο σιωπής και ηρεμίας.

Μην κρέμεστε από το άλλο άτομο με τις απαιτήσεις σας. Για παράδειγμα, μη λέτε:

''Θέλω καινούργια έπιπλα.''

''Καλά, δεν έχουμε τα χρήματα για αυτά τώρα. Περίμενε μέχρι να εξοφλήσουμε τους λογαριασμούς.''

''Μα τα θέλω τώρα!''

Αν πάτε σε ένα πάρτι με τον σύντροφό σας, αφήστε τον άλλο ελεύθερο να συναντήσει άλλους άνδρες και γυναίκες. Μερικές φορές στα πάρτι τα ζευγάρια κολλάνε μεταξύ τους λες και πρόκειται να πέσουν από τον καταρράκτη του Νιαγάρα και φοβούνται μήπως χάσουν ο ένας τον άλλο.

Σφίγγοντας και πιέζοντας τον άλλο δεν μπορείτε να τον κρατήσετε κοντά σας. Αυτό απλώς δημιουργεί απόρριψη. Δεν υπάρχει αληθινή φιλία πάρα μόνο όταν υπάρχει χώρος και ελευθερία.

Οι περισσότερες οικογένειες είναι ανισόρροπες. Έχουν προβλήματα επειδή το κάθε άτομο πιέζει ιδιοτελώς όσο μπορεί για τα δικά του προσωπικά συμφέροντα, το προσωπικό κέρδος και την προσωπική ευτυχία. Όταν υπάρχει ανισορροπία στην οικογένεια, τελικώς αυτή θα διαλυθεί.

Μην αφήνετε την οικογένεια σας να βγει από την ισορροπία. Συμβαίνουν κρίσεις που δεν μπορούμε να τις ελέγξουμε, αλλά πρέπει να σκεφτόμαστε πως να κρατήσουμε ενωμένη την οικογένεια μέσω του ενδιαφέροντος για την ευτυχία και την ευημερία του κάθε μέλους της. Μην σκέφτεστε πως μόνο εσείς θα είστε καλύτεροι ή ευτυχέστεροι.

Έχω βοηθήσει πάνω από 8000 οικογένειες να μείνουν μαζί. Όταν έρχονται σε μένα τη σωστή στιγμή, μπορούν να αντιμετωπίσουν τα πράγματα και να δημιουργήσουν ισορροπία στην οικογένεια. Πριν τα πράγματα χαλάσουν αληθινά, πρέπει να επικοινωνούν. Ένα ζευγάρι πρέπει να καθίσει και να μιλήσει για αυτά που το ενοχλούν. Μη μιλήσετε για την ενοχή. Αντιμετωπίστε ο ένας τον άλλο με ευγένεια.  

Τορκόμ Σαραϊνταριάν 

(Βιβλίο: Σεξ, Οικογένεια και Γυναίκα στην Κοινωνία) 

salutesalonica

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Μην κολακεύετε ο ένας τον άλλον

Το εγώ οικοδομείται [επίσης] μέσα από την κολακεία. Μην επαινείτε και μην κολακεύετε ο ένας τον άλλον. Στα μοναστήρια αυτό απαγορεύεται πλήρως. Φυσικά μπορείτε να προκαλείτε τους ανθρώπους λέγοντας, για παράδειγμα, "Έχεις πολλές δυνατότητες, μπορείς να προσπαθήσεις να κάνεις κάτι καλύτερο". Αυτό είναι καλύτερο από την κολακεία και τη δωροδοκία άλλων για να είναι κάτι για το οποίο δεν έχουν καμία προετοιμασία και κανένα παρελθοντικό κάρμα για να παράγουν κάποια αποτελέσματα για τον εαυτό τους.

Αυτό είναι πολύ διαδεδομένο στα σπίτια μας. Για παράδειγμα, λένε, "Γιε μου, θα γίνεις ένας ήρωας στο μέλλον". "Θα γίνεις μεγάλος δικηγόρος." "Είσαι τόσο όμορφος." "Είσαι καλύτερος από τα άλλα αγόρια". "Είσαι εκλεκτός από το Θεό." Γιατί είσαι εκλεκτός; Τι συμβαίνει με αυτά τα παιδιά; Φουσκώνουν τα μυαλά τους με ένα πολύ μεγάλο εγώ. Μπορούν να γίνουν τα πιο καταστροφικά ανθρώπινα όντα, αν κάποιος εργαστεί ενάντια στο εγώ τους. Έχω δει πολλά, πολλά τέτοια άτομα.

Δεν πρέπει να κολακεύετε ή να δωροδοκείτε ο ένας τον άλλον. Δεν πρέπει να λέτε πράγματα για τα οποία δεν γνωρίζετε τίποτα. Το πνευματικό μονοπάτι είναι να παραμένετε στην πραγματικότητα, και ποτέ να μην κολακεύετε τους άλλους. Η κολακεία είναι μια μορφή προσδοκίας από τον κόλακα. Κάθε φορά που κολακεύετε τους ανθρώπους, περιμένετε κάτι από αυτούς. Η κολακεία είναι εγωιστική και χειραγωγική.

Ανθρώπινα Συναισθήματα

Η ιστορικός Tiffany Watt Smith αποδεικνύει, σε μια άκρως ενδιαφέρουσα ομιλία, πώς τα κρυφά πολιτισμικά στοιχεία κάθε τόπου και κάθε εποχής επιδρούν καταλυτικά στη διαμόρφωση και διαφοροποίηση των συναισθημάτων μας.

Χρησιμοποιεί, μάλιστα, παραδείγματα που θα σας ξαφνιάσουν:

Υπάρχουν μερικά συναισθήματα που είναι τόσο περίεργα που ίσως να μην ξέρετε ούτε καν το όνομά τους.

Φανταστείτε, τώρα, εκεί που κάθεστε να σας πιάσει μια περίεργη επιθυμία που ονομάζεται "ilinx" – όνομα που δόθηκε από έναν επιφανή Γάλλο κοινωνιολόγο – που δεν είναι τίποτε άλλο από ένα παραλήρημα, συνοδευόμενο από μικρές χαοτικές πράξεις. Για παράδειγμα, αν σηκωθείτε αυτήν τη στιγμή και αδειάσετε το περιεχόμενο της τσάντας σας στο πάτωμα, αυτό ονομάζεται "ilinx".

Ίσως, έχετε βιώσει περίεργα συναισθήματα σαν κι αυτό, για τα οποία όμως δεν υπάρχει προφανής μετάφραση. Ίσως, πάλι, έχετε αισθανθεί αυτό που ονομάζουν οι Ολλανδοί "gezelligheid" – το να είσαι, δηλαδή, σε ένα ευχάριστο και ζεστό μέρος με φίλους όταν έξω έχει κρύο και υγρασία. Ίσως, επίσης, να έχετε αισθανθεί "basorexia" - μια ξαφνική ορμή, με άλλα λόγια, να φιλήσετε κάποιον.

Ζούμε σε μια εποχή που η γνώση των συναισθημάτων είναι εξαιρετικά σημαντική, καθότι είναι εμπορεύσιμη. Τα συναισθήματα χρησιμοποιούνται για να εξηγήσουν πολλά πράγματα, τα οποία για παράδειγμα εκμεταλλεύονται οι πολιτικοί μας...

Μάλιστα, μπορούν να είναι επεξεργάσιμα καί από αλγόριθμους! Η συναισθηματική νοημοσύνη - που είναι η ικανότητα να αναγνωρίζετε και να κατονομάζετε τα συναισθήματά τα δικά σας αλλά καί των άλλων ανθρώπων - θεωρείται τόσο σημαντική που διδάσκεται σε σχολεία και επιχειρήσεις, όπως επίσης ενθαρρύνεται καί από Υπηρεσίες Υγείας.

Παρόλα αυτά, μερικές φορές αναρωτιέμαι αν ο τρόπος που σκεφτόμαστε τα συναισθήματά μας είναι φτωχός. Άλλες φορές, πάλι, διαπιστώνω ότι δεν είμαστε ούτε καν σίγουροι για το τι ακριβώς αισθανόμαστε.

Έχετε πιθανώς ακούσει τη θεωρία ότι ολόκληρη η συναισθηματική ζωή μας δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια μικρή ομάδα βασικών συναισθημάτων. Αυτή η σκέψη είναι στην πραγματικότητα 2000 ετών, αλλά στην εποχή μας ορισμένοι εξελικτικοί ψυχολόγοι επικεντρώνονται στα εξής 6 συναισθήματα: Ευτυχία, Θλίψη, Φόβος, Αηδία, Θυμός, Έκπληξη, πιστεύοντας ότι εκφράζονται από ολόκληρο τον κόσμο με ακριβώς τον ίδιο τρόπο και ως εκ τούτου αντιπροσωπεύουν τα δομικά στοιχεία ολόκληρης της συναισθηματικής ζωής μας.

Η μυστηριώδης μουσική που άκουσαν οι αστροναύτες του Apollo 10

Η αποστολή Απόλλων 10 ήταν μέρος του Προγράμματος Απόλλων της NASA, που τελικό του στόχο είχε την προσεδάφιση ανθρώπων στη Σελήνη. Η συγκεκριμένη αποστολή είχε σαν στόχο να δοκιμαστεί η σεληνάκατος για πρώτη φορά κάτω από πραγματικές συνθήκες σε τροχιά γύρω από την Σελήνη.

Κατά την διάρκεια της αποστολής πραγματοποιήθηκαν οι ανάλογοι ελιγμοί αποσύνδεσης της σεληνακάτου από το μητρικό σκάφος, καθόδου σε χαμηλό ύψος γύρω από το φεγγάρι, ανόδου και επανασύνδεσής της με το μητρικό σκάφος. 

 Ότι γινόταν μέσα στο διαστημικό σκάφος  στη διάρκεια του ταξιδιού του ηχογραφείτο. Από τα ηχητικά αρχεία της NASA που βλέπουν πλέον το φως της δημοσιότητας αποκαλύπτεται ότι οι αστροναύτες του Apollo 10, ενώ βρίσκονταν εκτός της γήινης εμβέλειας για 60 λεπτά, και συγκεκριμένα στην αθέατη πλευρά του φεγγαριού, ξαφνικά άρχισαν να λαμβάνουν στα ακουστικά τους, ένα σήμα που έμοιαζε με μουσική, πολύ όμως διαφορετική από την γήινη.

Τότε ακολουθεί ένας διάλογος μεταξύ του πληρώματος:

Σίβυλλα. Η μάντισσα της αρχαιότητας που προέβλεψε την έλευση του Ιησού Χριστού. Οι ανασκαφές που ανέδειξαν το μαντείο της

Ένα από τα σπουδαιότερα μαντεία της αρχαιότητας βρισκόταν στην πρώτη αρχαιοελληνική αποικία των Ελλήνων στη Δύση. Στην Κύμη της Ιταλίας. Η ιέρεια όταν ήθελε να συμβουλευτεί τον Απόλλωνα έμπαινε μέσα σε μια θαλάσσια σπηλιά. Η ιέρεια ήταν η Σιβύλλα που τη σέβονταν και την εκτιμούσαν όλοι, από τον τελευταίο αγρότη μέχρι τον σπουδαιότερο βασιλιά.

Η ονομασία «Κυμαία Σίβυλλα» δεν ήταν το πραγματικό της όνομα. Το «Κυμαία» προσδιόριζε την καταγωγή, ενώ με το «Σίβυλλα» προσδιορίζεται η προφητική της ιδιότητα.

Σίβυλλες υπήρχαν πολλές.

Ως πραγματικά ονόματα της Κυμαίας Σίβυλλας επικρατέστερα θεωρούνται τα : Αμάλθεια, Διηφόβη και Ιεροφίλη.

Ένας χρησμός του μαντείου έλεγε ότι ο Αινείας, που γνωρίσαμε σαν ήρωα της Τροίας, θα γινόταν ιδρυτής μιας μεγάλης και ισχυρής δυναστείας. 

Μετά τη φυγή του απ την Τροία έφτασε στο Λάτιο και επισκέφθηκε το μαντείο.

Χειμερινό Ηλιοστάσιο: Η Μεγάλη Νύχτα του 2017

του Διονύση Π. Σιμόπουλου,
Διευθυντή Ευγενιδείου Πλανηταρίου

Η νύχτα της Πέμπτης, 21 Δεκεμβρίου, είναι η μεγαλύτερη του έτους, με διάρκεια 14 ωρών και 29 λεπτών. Ο Ήλιος θα φτάσει στο σημείο της ετήσιας τροχιάς του, που ονομάζεται «Χειμερινό Ηλιοστάσιο», οπότε αρχίζει και επίσημα η εποχή του Χειμώνα. 

Ημερολογιακά το Χειμερινό Ηλιοστάσιο κυμαίνεται σήμερα μεταξύ της 20ής και 23ης Δεκεμβρίου, αν και η τελευταία φορά που είχαμε το Χειμερινό Ηλιοστάσιο στις 23 Δεκεμβρίου ήταν το 1903 και η επόμενη θα είναι το 2303. Ακόμη πιο σπάνια είναι η 20ή Δεκεμβρίου με την επόμενη να συμβαίνει το 2080.

Οι διαφοροποιήσεις αυτές οφείλονται στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο, του οποίου το κάθε έτος έχει 365 ημέρες, εκτός από τα δίσεκτα έτη με τις 366 ημέρες τους. Τα πράγματα, όμως, δεν ήσαν πάντα έτσι. Ας τα πάρουμε, λοιπόν, από την αρχή.



Από την αρχαιότητα ακόμη, ο υπολογισμός του έτους γινόταν με την παρατήρηση της επίδρασης που έχει πάνω στη Γη η περιφορά της γύρω από τον Ήλιο, η επίδραση δηλαδή του κύκλου των εποχών, της επαναλαμβανόμενης παρέλασης της Άνοιξης, του Καλοκαιριού, του Φθινοπώρου και του Χειμώνα! Οι εποχιακές αυτές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την εμφάνιση της γεωργίας, πριν από 10.000 περίπου χρόνια. Γι' αυτό, κι επειδή η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτώνταν από τις αλλαγές των εποχών, η διάρκεια ενός ηλιακού έτους έπρεπε να μετρηθεί επακριβώς.

Η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο σε περίπου 365,25 ημέρες. Κάθε μέρα η Γη βρίσκεται σε διαφορετική θέση από αυτήν που βρισκόταν την προηγουμένη. Από κάθε νέα θέση αντικρίζουμε τον Ήλιο από διαφορετική γωνία κι έτσι μας φαίνεται ότι ο Ήλιος βρίσκεται μπροστά από διαφορετικά άστρα (καθώς κινείται από τη Δύση προς την Ανατολή), λόγω ακριβώς της κίνησης της Γης πάνω στην τροχιά της. Κάθε φορά που η Γη συμπληρώνει μία πλήρη περιφορά γύρω από τον Ήλιο, μας φαίνεται ότι ήταν ο Ήλιος αυτός που συμπλήρωσε έναν κύκλο γύρω από τη Γη, πάνω στην εκλειπτική. Η εκλειπτική, δηλαδή, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η απεικόνιση, ή η προέκταση πάνω στην ουράνια σφαίρα, της γήινης τροχιάς γύρω από τον Ήλιο.

«Δεν είχε κανέναν να του πει ότι δεν μπορούσε» – μια ιστορία για την ενθάρρυνση

Τα παιδιά ήταν μόνα. Η μητέρα τους είχε φύγει από νωρίς το πρωί και τα είχε αφήσει στη Μαρίνα, μια νέα 18 χρόνων, την οποία έπαιρνε κάποιες φορές για λίγες ώρες προκειμένου να τα προσέχει με αντάλλαγμα μερικά νομίσματα.

Από τότε που είχε πεθάνει ο πατέρας, οι καιροί είχαν δυσκολέψει πολύ για να το ρισκάρει να λείψει από τη δουλειά όταν η γιαγιά αρρώσταινε ή έλειπε από την πόλη.

Όταν ο φίλος της κοπέλας τηλεφώνησε για να τής προτείνει μια βόλτα με το καινούργιο του αυτοκίνητο, η Μαρίνα δεν δίστασε και πολύ. Άλλωστε, τα παιδιά κοιμόντουσαν όπως κάθε απόγευμα, και δεν θα ξυπνούσαν πριν τις πέντε.

Μόλις άκουσε την κόρνα, άρπαξε την τσάντα της κι άφησε ανοιχτό το ακουστικό του τηλεφώνου. Προνόησε να κλειδώσει την πόρτα του δωματίου και φύλαξε το κλειδί στην τσέπη της. Δεν ήθελε να διακινδυνέψει να ξυπνούσε ο Πάντσο και να κατέβαινε τη σκάλα για να την ψάξει, γιατί, όπως και να ‘χει, ήταν μόνο έξι χρόνων, και με την παραμικρή απροσεξία μπορούσε να σκοντάψει και να χτυπήσει. Επίσης, σκέφτηκε ότι αν συνέβαινε αυτό, δεν θα ήξερε πώς να εξηγήσει στη μητέρα το λόγο για τον οποίο το παιδί δεν την είχε βρει.

Ίσως να ήταν ένα βραχυκύκλωμα στην τηλεόραση ή σε κάποιο από τα φώτα του σαλονιού, ή μπορεί μια φλόγα στα καυσόξυλα – το θέμα είναι ότι όταν οι κουρτίνες άρχισαν να καίγονται, η φωτιά έφτασε γρήγορα στην ξύλινη σκάλα που οδηγούσε στα υπνοδωμάτια.