Πώς ανακαλύφθηκε η Βενεζουέλα και πώς προέκυψε η ονομασία της;

   Τον Αύγουστο του 1498 ο Χριστόφορος Κολόμβος, κατά το τρίτο του ταξίδι στον Νέο Κόσμο, φτάνει για πρώτη φορά στις ακτές της Νότιας Αμερικής, ανακαλύπτοντας την νήσο του Τρινιτάδ. Από εκεί, έπλευσε δυτικά όπου έγινε ο πρώτος ευρωπαίος που έφτασε στις ακτές της σημερινής Βενεζουέλας, στην Χερσόνησο Παρία η οποία βρίσκεται στις ανατολικές ακτές της χώρας, βορειότερα του Ποταμού Ορινόκο. Αφού εξερεύνησε τις νότιες ακτές της Χερσονήσου, πέρασε βόρεια της και συνέχισε δυτικά μέχρι που ανακάλυψε το κοντινό νησί Μαργκαρίτα και το μικρότερο νοτιότερο νησί Κουμπάγουα. Έπειτα, κατευθύνθηκε βορειοδυτικά προς την Ισπανιόλα ολοκληρώνοντας έτσι το ταξίδι του. 

Εφιάλτης ο μεγάλος αντιήρωας της Αρχαίας Ελλάδας

Εδώ κι όχι λιγότερα από δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ένα όνομα αποτελεί το αντιπροσωπευτικότερο πρόσωπο της προδοσίας όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά και για πολλούς ακόμα λαούς της Δύσης.

Ο μεγάλος αντιήρωας της Αρχαίας Ελλάδας που οδήγησε τους Πέρσες στα νώτα των Σπαρτιατών του Λεωνίδα μόνο συστάσεις δεν χρειάζεται, αποτελώντας το οικουμενικό πρόσωπο της προδοσίας αλλά και της υπέρτατης ύβρης έναντι της πατρίδας.

Η εικόνα του Εφιάλτη, του εκάστοτε Εφιάλτη, έρχεται και επανέρχεται στην παγκόσμια ιστορία και σίγουρα στα του τόπου μας. Ο γιος του Ευρυδήμου πρόδωσε τις ελληνικές θέσεις στους ξενόφερτους εισβολείς από την Περσία, κάποιος άλλος θα έκανε κάτι αντίστοιχο κατά την Επανάσταση του 1821, το Έπος του 1940 και πάει λέγοντας.
Εφιάλτες δεν λείπουν από πουθενά, κανείς τους ωστόσο δεν θα αποκτούσε την περίβλεπτη ιστορικά θέση του αρχαίου έλληνα προδότη, ο οποίος απεικονίστηκε από τον Ηρόδοτο ως σύμβολο της αρνησιπατρίας και της φιλοχρηματίας.

Ποιος ήταν όμως ο μεγάλος άγνωστος της Ιστορίας που έγινε γνωστός μόνο για το εγκληματικό του αμάρτημα και πέρασε μετά στις υποσημειώσεις των καταγραφών ως ο πιο μισητός ολάκερου του ελληνικού κόσμου;

Σπάργανα βιογραφίας

Ό,τι ξέρουμε για τον Εφιάλτη, τον γιο του Ευρυδήμου του Μαλιέως, προέρχονται από την πένα του Ηροδότου («Ιστορίαι»). Ο μεγάλος ιστορικός δεν μας λέει τίποτα για τα παιδικά του χρόνια ή την οικογενειακή του κατάσταση, καθώς στην Ιστορία εμφανίζεται την πιο νευραλγική στιγμή, το 480 π.Χ., για να ανατρέψει τραγικά τις στρατιωτικές ισορροπίες.

Οι Μαλιείς ήταν ελληνικό φύλο που κατοικούσε στην ανατολική κοιλάδα του Σπερχειού Ποταμού, γύρω από τον Μαλιακό Κόλπο, με σημαντικότερη πόλη την Τραχίνα. Στις πρώιμες μάλιστα φάσεις της Δελφικής Αμφικτιονίας, εκεί εδραζόταν το κέντρο της ομοσπονδίας των 12 φυλών της Στερεάς και της Θεσσαλίας, στην πόλη Ανθήλη. Οι Μαλιείς ήταν σύμμαχοι των Σπαρτιατών από το 426 π.Χ. μέχρι τον Κορινθιακό Πόλεμο, όταν συμμάχησαν με την Κόρινθο για να απαλλαγούν από την ηγεμονία της Σπάρτης…

Ώτος και Εφιάλτης: Οι γίγαντες εχθροί του Ολύμπου

Ο Εφιάλτης και ο Ώτος ήταν νόθοι γιοι της Ιφιμέδειας, κόρης του Τρίοπα. Η Ιφιμέδεια είχε ερωτευθεί τον Ποσειδώνα και πήγαινε κάθε λίγο και λιγάκι στην ακρογιαλιά όπου σύναζε τα κύματα με τα χέρια της και τα έριχνε στον κόλπο της έτσι έμεινε έγκυος.

Ωστόσο ο Εφιάλτης και ο Ώτος ονομάστηκαν Αλωάδες επειδή η Ιφιμέδεια παντρεύτηκε τον Αλωέα, βασιλιά της Ασωπίας στη Βοιωτία. Οι Αλωάδες μεγάλωναν κάθε χρόνο μια πήχη στο πλάτος και μια οργιά στο ύψος, και όταν έγιναν εννιά χρόνων, και ήταν εννιά πήχες στο πλάτος και εννιά οργιές στο ύψος, κήρυξαν τον πόλεμο κατά του Ολύμπου. Ο Εφιάλτης ορκίστηκε να βιάσει την Ήρα, και ο Ώτος ορκίστηκε να βιάσει την Άρτεμη.

Αποφασίζοντας ότι ο Άρης , ο Θεός του πολέμου, έπρεπε να είναι ο πρώτος τους αιχμάλωτος, οι Aλωάδες πήγαν στη Θράκη, τον αφόπλισαν και τον έκλεισαν σε χάλκινο πιθάρι που το έκρυψαν στο σπίτι της μητριάς τους Ερίβοιας, αφού ή Ιφιμέδεια είχε πια πεθάνει. Ύστερα, οι Αλωάδες άρχισαν την πολιορκία του Ολύμπου: έφτιαξαν για την επίθεση τους ένα ύψωμα σωριάζοντας το όρος Πήλιο πάνω στο όρος Όσσα, και περαιτέρω απείλησαν να ρίξουν βουνά στη θάλασσα ώσπου να γίνει ξηρά, αν και οι πεδιάδες κατακλύστηκαν από τα κύματα. Η αυτοπεποίθηση τους ήταν αρραγής, επειδή υπήρχε η προφητεία ότι κανένας άλλος άνθρωπος ούτε κανένας θεός θα μπορούσε να τους σκοτώσει.

Με συμβουλή του Απόλλωνα η Άρτεμις έστειλε στους Αλωάδες μήνυμα: αν τερμάτιζαν την πολιορκία τους, αυτή θα τους συναντούσε στη Νάξο και εκεί θα ενέδιδε στις περιπτύξεις του Ώτου. Ο Ώτος πέταξε από τη χαρά του, αλλά ο Εφιάλτης, που δεν είχε λάβει από την Ήρα παρόμοιο μήνυμα, ζήλεψε και θύμωσε. Άγριος καβγάς ξέσπασε στη Νάξο, όπου οι δύο Αλωάδες πήγαν μαζί. Η διαφωνία είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της, όταν η Άρτεμις εμφανίστηκε με τη μορφή άσπρης ελαφίνας, και οι δύο Αλωάδες, αδράχνοντας τα ακόντιά τους, ετοιμάστηκαν καρφώνοντας τη να αποδείξουν ο καθένας ότι ήταν ο καλύτερος σκοπευτής. Καθώς εκείνη χύθηκε ανάμεσα τους γοργή σαν τον άνεμο, οι Αλωάδες τίναξαν τα ακόντιά τους και τρύπησαν ο ένας τον άλλον. 

Αρνούμαι να μεγαλώσω

Ο χρόνος περνά με αποτέλεσμα να βαραίνει όλους μας… να μεγαλώνουμε. Δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα για να το αποτρέψει αυτό, όσο κι αν δεν του αρέσει. Οφείλει να το δεχτεί, να συμφιλιωθεί με το γεγονός και να αποφασίσει εκ των υστέρων το τι θα κάνει με αυτό. Δεν είναι απαραίτητα αρνητικό και όπως όλα τα θέματα ας θυμόμαστε πως είναι καθαρά θέμα προσωπικής διαχείρισης με απώτερο σκοπό την ψυχική μας υγεία και ισορροπία ως άτομα.

Είμαι σε άρνηση

Πολλοί άνθρωποι ωστόσο δεν αποδέχονται εύκολα το ότι τα χρόνια περνούν και αλλάζει η ηλικία τους με κάθε συνεπακόλουθο βεβαίως. Αρνούνται να ωριμάσουν συναισθηματικά και να φερθούν αναλογικά με την ηλικία τους. Αρνούνται ακόμη και να δουν την πραγματική τους εικόνα στον καθρέφτη και να την αγαπούν και κάνουν τα πάντα για να την αλλάξουν, για να διατηρηθούν νέοι με αποτέλεσμα πολλάκις να φτάνουν σε ακραίες λύσεις και στην καλύτερη απλά γελοιοποιούνται, ενώ στην χειρότερη ίσως βάζουν και σε κίνδυνο τον εαυτό τους.

Οι όποιες συνέπειες μη αποδοχής αφορούν εκτός από τη σχέση με τον εαυτό μας και τη σχέση με το όποιο περιβάλλον μας, άρα καταλαβαίνουμε πως θα υπάρχουν θέματα. Να σημειωθεί βεβαίως πως σε καμιά περίπτωση δεν υπονοούμε πως δεν πρέπει κάποιος να φροντίζει τον εαυτό του σε πλαίσια λογικά για να αισθάνεται όμορφα. Κι αυτό αφορά και τα δυο φύλα σαφώς, αλλά όπως πάντα λίγο περισσότερο το γυναικείο εκ φύσως.

Γιατί να το αποδεχτώ

Αποδεχόμενος κανείς πως μεγαλώνει και νιώθοντας καλά με αυτή τη φυσική εξέλιξη, μόνο πλεονκτήματα μπορεί να αποκομίσει.

Οι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται πόσο αγαπούν τα δεδομένα τους μέχρι να είναι πολύ αργά

Το παλιό ρητό «δεν γνωρίζεις τι έχεις μέχρι να το χάσεις» μοιάζει πιο σχετικό από ποτέ στην ψηφιακή εποχή, σύμφωνα και με τη νέα έρευνα της Kaspersky Lab, η οποία δείχνει ότι, ενώ οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι κατανοούν την αξία των δεδομένων τους, στην πραγματικότητα δεν εκτιμούν τη σημασία τους μέχρι να τα χάσουν.

Ακόμα και κρύος ιδρώτας μπορεί να λούσει τους ανθρώπους στη σκέψη ότι έχουν χάσει δεδομένα που προηγουμένως θεωρούσαν «ασήμαντα». Αυτά τα ευρήματα, τα οποία αποτελούν μέρος της έρευνας «My Precious Data» της Kaspersky Lab, αποκαλύπτουν πόσο δυσάρεστη είναι η απώλεια των δεδομένων - ακόμη και όταν τα δεδομένα αυτά δεν θεωρούνται αναγκαστικά «σημαντικά» ή ιδιαίτερα πολύτιμα από τον ιδιοκτήτη τους.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι άνθρωποι συμφώνησαν ότι τα πιο προσωπικά σημαντικά στοιχεία τους («ιδιωτικές και ευαίσθητες φωτογραφίες και βίντεο») ήταν επίσης ο πιο τρομακτικός τύπος δεδομένων που μπορεί να χάσουν. Ωστόσο, αποδείχτηκε επίσης εκπληκτικά τραυματική ακόμα και η απώλεια δεδομένων που οι άνθρωποι μπορεί να θεωρούν λιγότερο σημαντικά. Για παράδειγμα, η προοπτική απώλειας στοιχείων επικοινωνίας θεωρείται ιδιαίτερα ανησυχητική για πολλούς, τοποθετώντας την στους τρεις πιο τρομακτικούς τύπους απώλειας δεδομένων, παρά το γεγονός ότι τα στοιχεία επικοινωνίας γενικά κατατάσσονται πολύ χαμηλότερα όσον αφορά στη «σημασία» των δεδομένων.

Η έρευνα αποκάλυψε με τον τρόπο αυτό τις αντιφάσεις όσον αφορά τη σημασία που αποδίδουν οι άνθρωποι στα δεδομένα τους και την πραγματικότητα της δυσφορίας που αντιμετωπίζουν όταν χάνουν δεδομένα που οι ίδιοι δεν θεωρούσαν αρχικά σημαντικά.

Γκρίζα μαλλιά: Γιατί τρελαίνουν τις γυναίκες

Βλέπετε να πληθαίνουν όλο και περισσότερο οι άσπρες τρίχες στα μαλλιά σας και σας έχει πιάσει ανησυχία; Δεν θα πρέπει. Μελέτη που έκανε γνωστή βρετανική ιστοσελίδα γνωριμιών υποστηρίζει ότι το 72% των γυναικών θεωρούν τους άντρες με γκρίζα μαλλιά πιο «καυτούς».

Μερικές γυναίκες θεωρούν ότι οι γκριζομάλληδες δείχνουν να έχουν ισχυρότερο χαρακτήρα, έχουν περισσότερες διακρίσεις και είναι περισσότερο έμπειροι από τους συνομηλίκους τους, δήλωσε στο περιοδικό Men's Health η Jennifer J που έχει εξειδικευτεί στο βάψιμο των μαλλιών στο Χόλιγουντ.

Δείτε μόνο τις επιτυχίες που έχουν σταρ του Χόλιγουντ όπως ο Τζορτζ Κλούνεϊ και ο Τζον Σλάτερι. Οι γυναίκες λατρεύουν αυτούς τους όμορφους τύπους για τα γκρίζα τους μαλλιά.

Οπότε, ίσως έχει έρθει η ώρα, σημειώνει το περιοδικό, να «αγκαλιάσετε» την γκρίζα σας κόμη και προτείνει τέσσερις τρόπους ώστε τα γκρίζα μαλλιά να ενισχύσουν την γοητεία σας.

Ενισχύστε περισσότερο το γκρι

Ο Τζον Άλαν, ειδικός στον καλλωπισμό των ανδρών συστήνει ειδικά σαμπουάν που διώχνουν την κιτρινίλα και δίνουν μεγαλύτερη λάμψη στο γκρι. «Κάνουν τα γκρι να λάμπουν και να φαίνονται πιο γερά», δήλωσε ο Άλαν.

Οι 7 πιο χρήσιμες εφαρμογές της αλόης

Η αλόη (aloevera) μελετάται τα τελευταία χρόνια για τα πολλαπλά της οφέλη στην υγεία γενικά και στην περιποίηση του δέρματος ειδικά.

Είτε επιλέξετε τη μορφή τζελ από το φαρμακείο (φαρμακευτική αλόη) είτε το υγρό του ίδιου του φυτού από τη γλάστρα σας (αλόη, η γνήσια), μάθετε ποιες είναι οι 7 πιο χρήσιμες και καθημερινές χρήσεις της αλόης για μια υγιή επιδερμίδα...

1. Για καθαρισμό και αντιμετώπιση των σπυριών

Η αλόη περιέχει σαλικυλικό οξύ και άλλα αντισηπτικά συστατικά, τα οποία εξουδετερώνουν τα βακτήρια που προκαλούνακμή. Έτσι, είναι εξαιρετικό «γιατροσόφι» για ένα σπυράκι της τελευταίας στιγμής αλλά και για τον καθαρισμό του προσώπου.

2. Για την αφαίρεση του μακιγιάζ

Η αλόη μπορεί να αντικαταστήσει τη λοσιόν του ντεμακιγιάζ. Απλώνετε στο πρόσωπο την αλόη και τρίβετε με απαλές κινήσεις το δέρμα, χρησιμοποιώντας ένα καθαρό πανί. Είναι ιδανική για άτομα με ευαίσθητο δέρμα που παρουσιάζουν δυσάρεστες αντιδράσεις σε συστατικά των καλλυντικών.

Ποιες γυναικείες συνήθειες «ξενερώνουν» τους άνδρες στο σεξ;

Υπάρχουν κάποιες γυναικείες συνήθειες οι οποίες φαίνεται ότι ενοχλούν πολύ τους άνδρες.

Όπως δήλωσαν οι εκπρόσωποι του ισχυρού φύλου μέσω δημοφιλούς κοινωνικού δικτύου μερικά από τα πράγματα που κάνουν οι γυναίκες  τους «ξενερώνουν» τρομερά ακόμη και αν είναι άκρως ελκυστικές.

Δείτε ποια είναι αυτά!

Όταν μιλάει πολύ…

Οι περισσότεροι απεφάνθησαν ότι δεν αντέχουν τις γυναίκες πολυλογούδες.

Όταν βρίζει

Ένας στους τρείς τόνισε ότι δεν τους αρέσει καθόλου να βρίζουν οι γυναίκες καθώς έτσι θεωρούν ότι κάνουν υπερπροσπάθεια για να την προσέξουν.

Όταν μιλάνε μόνο για τα κιλά τους

Η πλειοψηφία των ανδρών δεν θέλουν η γυναίκα σύντροφός τους να ενδιαφέρεται μόνο για το γυμναστήριο και τη δίαιτα που θα ακολουθήσουν για να χάσουν βάρος. Μάλιστα δεν διστάζουν να τις χαρακτηρίσουν ως βαρετές.

Δέρμα Βελούδο: Ο Χυμός που θα Μεταμορφώσει την Επιδερμίδα σας!

Πίνε αυτό το χυμό για δεκαπέντε μέρες το μήνα και θα δεις το πρόσωπό σου να μεταμορφώνεται!

Εκτός από τις μάσκες και τις κρέμες που είναι απαραίτητες για τη φροντίδα της επιδερμίδας, είναι σημαντική και η «εσωτερική» βοήθεια που προσφέρουμε στον οργανισμό μας! Τι τρώμε και κυρίως τι πίνουμε έχει άμεσο αντίκτυπο στην επιδερμίδα μας! Εμείς βρήκαμε το θαυματουργό ποτό που διώχνει θαμπάδα, κοκκινίλες, σπυράκια και αποτοξινώνει την επιδερμίδα!

Υλικά

¾ ποτηριού χυμό φραγκοστάφυλου
Χυμό ενός λεμονιού
1 μήλο στο μπλέντερ ή το χυμό του
Χυμό ενός παντζαριού
Χυμό ενός καρότου
1 κ. γλ. μέλι

Η αγάπη είναι μια δυνατότητα

Η αγάπη συμπεριλαμβάνεται στις βασικές ανάγκες του ανθρώπου για την ανάπτυξη του, όπως και η τροφή και είναι φυσικό να μας απασχολεί πολύ. Συνεχείς προσπάθειες για να ορίσουν, να καθορίσουν και να αναλύσουν οι άνθρωποι την αγάπη.
Σ’αυτό το άρθρο θα ήθελα να μιλήσω για τις πρώτες εμπειρίες που σχετίζονται με την αγάπη.

Η αγάπη από τις πρώτες στιγμές της ζωής του ανθρώπου

Πως γίνεται αντιληπτή η αγάπη από τις πρώτες στιγμές της ζωής του ανθρώπου, τότε που η σκέψη δεν είναι αναπτυγμένη;

Οι πρώτες καταγραφές του αισθήματος της αγάπης γίνονται μέσα από το σώμα και καταγράφονται στην μνήμη του σώματος.
Ο νεογέννητος άνθρωπος έρχεται σε επαφή με το περιβάλλον του μόνο μέσα από την σωματική επαφή και τις αισθήσεις του. Ο τρόπος και η συχνότητα που το αγκαλιάζουν, ο τόνος της φωνής που ακούει από τους ενήλικες και τα βλέμματα που λαμβάνει του δίνουν αγάπη ή όχι.

Και τι σημαίνει αγάπη ;

Πως μπορεί να αντιληφθεί κάποιο σώμα ενός νεογέννητου ότι ο άλλος το πλησιάζει και του προσφέρει αγάπη;

“Ο λόγος δυνάστης μέγας εστίν”

Ευκοσμία είναι για την πόλη οι γεροί άντρες, για το σώμα η ομορφιά, για την ψυχή η σοφία, για την πράξη η αρετή, για το λόγο η αλήθεια· τα αντίθετά τους ακοσμία. Τον άντρα και τη γυναίκα, τον λόγο και την πράξη, την πόλη και τα πράγματα που αξίζουν τον έπαινο πρέπει με επαίνους να τα τιμάμε, ενώ τα ανάξια να τα κατακρίνουμε […]

[Η Ελένη] έκανε όσα έκανε είτε από θέλημα της Τύχης και απόφαση των θεών και της Ανάγκης προσταγή, είτε επειδή αρπάχτηκε με τη βία, είτε επειδή πείσθηκε με λόγια, είτε επειδή από τη θωριά ερωτεύτηκε. […]

Αν ήταν ο λόγος που την έπεισε και εξαπάτησε την ψυχή της, ούτε σ’ αυτή την περίπτωση είναι δύσκολη η υπεράσπιση και η ανασκευή της κατηγορίας […] 

Ερωτήματα που ίσως δεν θα απαντηθούν ποτέ

Γιατί επαναλαμβάνουμε τόσο συχνά τα λάθη μας; Γιατί έχουμε ψυχαναγκαστική συμπεριφορά, υποκύπτοντας στην παρόρμηση επανάληψης συγκεκριμένων πράξεων, παρά τις προσπάθειές μας να την καταστείλουμε; Γιατί βιώνουμε μονίμως τις ίδιες εσωτερικές συγκρούσεις που ουδέποτε επιλύονται;  Γιατί δεν μαθαίνουμε ποτέ;

Γιατί σχεδόν πάντοτε εμπλέκεται κάποιος γενετικός παράγοντας σε όλα αυτά.

Σουμέριοι λογιστές, Φοίνικες έμποροι κι Έλληνες γλεντζέδες – Η επινόηση της γραφής

ἔπεα πτερόεντα

Verba volant, scripta manent (Τα λόγια πετάνε, τα γραπτά μένουν)

Qui scribit, bis legit. (Όποιος γράφει, διαβάζει δυο φορές.)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Τη σύγχρονη εποχή, ειδικά στον δυτικό κόσμο, σχεδόν όλοι οι άνθρωποι είναι εγγράμματοι. Η γραφή (και η ανάγνωση) θεωρούνται ικανότητες δεδομένες για όλους. Και υπάρχει η (ψευδής όπως θα δούμε) πεποίθηση ότι η επινόηση της γραφής ήταν of the people, by the people, for the people.

Όμως είναι πλέον εξακριβωμένο ότι πριν γίνει ΚΑΙ όργανο της ποίησης, της φαντασίας, της ψυχαγωγίας, της επιστήμης, η “κυριότερη λειτουργία της αρχαίας γραφής ήταν να διευκολύνει την υποδούλωση άλλων ανθρώπινων όντων”.

Ο Λεβιστρός βρέθηκε στον Αμαζόνιο κι έζησε αρκετό καιρό με φυλές που δεν είχαν ξανασυνασυναντήσει Ευρωπαίους. Όπως είναι φυσικό κατέγραφε τα πάντα στο σημειωματάριο του.

Ο αρχηγός κάποιας φυλής τον ρώτησε τι ακριβώς έκανε μ’ εκείνο το κομμάτι ξύλο (το μολύβι) και γιατί έφτιαχνε εκείνα τα σχέδια. Ο Λεβιστρός του εξήγησε τι είναι η γραφή. Ο αρχηγός εντυπωσιάστηκε και του ζήτησε ένα κομμάτι χαρτί κι ένα μολύβι. Έπειτα φώναξε όλα τα μέλη της φυλής και μπροστά στα έκπληκτα μάτια, στ’ ανοιχτά στόματα, ξεκίνησε να γράφει κι εκείνος, μ’ όλη τη σοβαρότητα που ταιριάζει σ’ έναν αρχηγό.

Βεβαίως αυτά που “έγραφε” δεν ήταν παρά γραμμές, σαν σκουλήκια (έτσι ενωμένα όπως του φάνηκαν τα γαλλικά γράμματα).

Σαν τέλειωσε γύρισε κι έδειξε το γραπτό του στη φυλή. Κι εκείνοι εντυπωσιάστηκαν με την ανωτερότητα του αρχηγού τους, που μπορούσε να κάνει αυτό που κανείς άλλος δεν καταλάβαινε.

Ο αρχηγός, και μόνο αυτός, κατείχε πλέον μια δύναμη υπέρτατη, αυτή της γραφής.

Ο Φρόυντ και “His Majesty the Baby” («Η Αυτού Μεγαλειότης το Μωρό»)

Αν παρατηρήσουμε τη στάση των στοργικών γονέων απέναντι στα παιδιά τους, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι είναι αναβίωση και αναπαραγωγή του δικού τους ναρκισσισμού, τον οποίο έχουν από καιρό εγκαταλείψει.

Ένας αξιόπιστος δείκτης περί τούτου είναι το στοιχείο που δεσπόζει, όπως όλοι γνωρίζουμε, στη συναισθηματική τους στάση: η υπερεκτίμηση, την οποία έχουμε ήδη αναγνωρίσει ως ναρκισσιστικό στίγμα στην περίπτωση της επιλογής αντικειμένου.

Έτσι είναι ψυχικά εξαναγκασμένοι να αποδίδουν στο παιδί κάθε τελειότητα –κάτι το οποίο η νηφάλια παρατήρηση δείχνει ότι ποτέ δεν ισχύει– και να συγκαλύπτουν και να λησμονούν όλα τα ελαττώματά του.

(...)

Επιπρόσθετα, τείνουν να αναστέλλουν υπέρ του παιδιού τη λειτουργία όλων των πολιτισμικών κεκτημένων, τα οποία ο δικός τους ναρκισσισμός είχε αναγκαστεί να σεβαστεί, και να ανανεώνουν για λογαριασμό του όλες τις αξιώσεις για προνόμια, από τα οποία οι ίδιοι έχουν προ πολλού παραιτηθεί.

Osho: Όταν ακολουθείς τους άλλους χάνεις το δρόμο σου

Τάο σημαίνει δρόμος. Οι δάσκαλοι του Τάο δεν μιλούν καθόλου για τον προορισμό. Αν ξέρεις το δρόμο, ξέρεις τον προορισμό. Ο προορισμός δεν βρίσκεται στο τέλος του δρόμου.

Ο προορισμός βρίσκεται σε όλο το δρόμο, σε κάθε στιγμή και σε κάθε βήμα. Δεν είναι ότι όταν ο δρόμος τελειώσει, φτάνεις στον προορισμό. Κάθε στιγμή, εκεί που βρίσκεσαι, είσαι στον προορισμό αν είσαι στο δρόμο.

Τα πράγματα γίνονται λίγο πολύπλοκα επειδή οι δάσκαλοι λένε: "Ο δρόμος δεν έχει χάρτη, ο δρόμος δεν είναι τέτοιος που να μπορείς να ακολουθήσεις κάποιον και να τον βρεις." 

Ο δρόμος δεν είναι φαρδύς και γρήγορος αυτοκινητόδρομος. Ο δρόμος μοιάζει περισσότερο με το πουλί που πετάει στον ουρανό. Δεν αφήνει ίχνη πίσω του. Κανένας δεν μπορεί να το ακολουθήσει. Έτσι, ο δρόμος είναι μια διαδρομή χωρίς μονοπάτι. 

Είναι διαδρομή, μα είναι διαδρομή χωρίς μονοπάτι. Δεν μπορείς να πάρεις απλώς την απόφαση να περπατήσεις πάνω της. Θα πρέπει να τη βρεις. Και πρέπει να τη βρεις με το δικό σου τρόπο. Δεν πρόκειται να χρησιμέψει ο δρόμος κανενός άλλου.

Ανακαλύφθηκε κρανίο 13 εκατ. ετών από κοινό πρόγονο πιθήκων και ανθρώπων

Παλαιοντολόγοι ανακάλυψαν στην Κένυα της Αφρικής το καλοδιατηρημένο απολίθωμα ενός νηπιακού κρανίου ηλικίας περίπου 13 εκατ. ετών, το οποίο ανήκε σε κάποιο κοινό πρόγονο των πιθήκων και των ανθρώπων, που ονομάσθηκε «Νιανζαπίθηκος αλέσι».

Οι πίθηκοι είναι συγγενείς των ανθρώπων (πιο στενοί οι χιμπατζήδες και οι γορίλες, πιο μακρινοί οι ουρακοτάγκοι και οι γίββωνες).

Ο τελευταίος κοινός πρόγονος ανθρώπου-χιμπατζή έζησε στην Αφρική πριν από έξι έως επτά εκατ. χρόνια, οπότε και διαχωρίσθηκαν εξελικτικά ο άνθρωπος και ο χιμπατζής.

Έκτοτε έχουν βρεθεί διάφορα απολιθώματα, όμως ελάχιστα είναι γνωστά για την προηγούμενη εξέλιξη των κοινών προγόνων ανθρώπων-πιθήκων πριν από δέκα εκατ. χρόνια και παλαιότερα.

Τα σχετικά απολιθώματα είναι σπανιότατα και συνίστανται σε μεμονωμένα δόντια και τμήματα γνάθου.

Κανένα κρανίο δεν είχε βρεθεί μέχρι σήμερα που να χρονολογείται προ 10 έως 14 εκατ. ετών.

Δέκα νυφικά από όλο τον κόσμο. Το διαφορετικό γαμήλιο στυλ της νύφης ανάλογα με τη χώρα που παντρεύεται (φωτό)

Tα ήθη και έθιμα από χώρα σε χώρα διαφέρουν, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις τελετές γάμου. Οι γαμήλιες ενδυμασίες, το χρώμα και το ύφασμα, μεταβάλλονται ανάλογα με τις εθνικές και τοπικές παραδόσεις. Το VfL σας παρουσιάζει νυφικά και φορέματα γάμου, από διάφορα μέρη του κόσμου, όπου φτερά κουκουβάγιας, πέπλα και γαμήλια καπέλα κυριαρχούν.

Δείτε νύφες από δέκα διαφορετικά μέρη του κόσμου.

#1. Αυστρία

Στην Αυστρία οι νύφες επιλέγουν να φορούν νυφικά, που μοιάζουν βγαλμένα από παραμύθι.
Σημαντικό κομμάτι της εμφάνισής τους είναι το βέλο, το οποίο όπως λέει η παράδοσή τους, κρατάει μακριά την αρνητική ενέργεια.

#2. Ισπανία

Το παραδοσιακό χρώμα για το νυφικό μιας Ισπανίδας είναι το μαύρο.
Σύμφωνα με την κουλτούρα της χώρας, το μαύρο χρώμα συμβολίζει την πίστη της νύφης, μέχρι τον θάνατο.  Ακόμη, το νυφικό συνδυάζεται με ένα μακρύ βέλο ή μαντήλα.

Ο μύθος της “βλαβερής ζάχαρης” βλάπτει σοβαρά την υγεία!

Έχω κυριολεκτικά βαρεθεί και αηδιάσει με αυτό που γίνεται το τελευταίο διάστημα σχετικά με τη διατροφή μας! Το διαδίκτυο, ντόπιο και ξένο, έχει κατακλυστεί με άπειρα δημοσιεύματα κινδυνολογίας και τρομολαγνίας για την κατανάλωση αγαθών που μέχρι πρότινος έτρεφαν επί αιώνες εκατομμύρια κόσμου πάνω σε τούτον τον έρμο τον πλανήτη

Σύμφωνα με αυτά τα δημοσιεύματα, αυτή τη στιγμή δεν θα έπρεπε να ζει κανένας Ιταλός που τρώει κιλά μακαρόνια και πίτσες, αφού όλα τα άλευρα δαιμονοποιούνται, κανένας Ολλανδός που έχει γίνει δίμετρος από το DNA του που κολυμπάει στο γάλα, αλλά και κανένας Ινδός, που αν του πεις δεν θα ξαναφάς ζάχαρη γιατί βλάπτει, θα σε κοιτάξει ως νέο, αλλά μη βρώσιμο, εξωτικό φρούτο!

Το άκρως παρανοϊκό είναι ότι, άτομα που δεν υποφέρουν από καμία πάθηση, κανένα καρκίνο, καμία δυσανεξία και είναι υγιέστατα, ακολουθούν τις νέες διατροφικές τάσεις, έτσι, γιατί κάποιος τους τις πάσαρε!

Γιατρός δεν είμαι, οπότε ΑΝ έχετε κάποια πάθηση, αυτοάνοση ή ψυχοσωματική, συμβουλευτείτε έναν ειδικό ΔΙΚΗΣ ΣΑΣ επιλογής και ΔΙΚΗ ΣΑΣ ευθύνης.

Ωστόσο θα σας παρουσιάσω την άποψη ενός ατόμου που, όχι μόνο έχει σπουδάσει την ιατρική, αλλά έχει δώσει και αυτοπραγμάτωση σε εκατοντάδες χιλιάδες άτομα ανά τον κόσμο, έχει θεραπεύσει χιλιάδες -η ίδια και οι γιατροί που ακολουθούν τη μέθοδο της- δεν πληρώθηκε ΠΟΤΕ γι’ αυτό, δεν πούλησε ΚΑΝΕΝΑ ματζούνι ή συμπλήρωμα ή εγχειρίδιο και στο τέλος, δολοφονήθηκε και για την προσφορά της!

Ο λόγος για την Shri Mataji, την οποία είχα την ευλογία όχι μόνο να γνωρίσω προσωπικά, αλλά και να με “κάνει καλά”.

Όταν τη συνάντησα, ήμουν 48 κιλά, στα πρόθυρα νευρικής ανορεξίας, κατανάλωνα κιλά μαύρο καφέ χωρίς ζάχαρη δουλεύοντας ως μεταφράστρια κάπου 12-14 ώρες ημερησίως και έκλεινα τη μέρα με ένα αλκοολούχο ποτό για να μπορέσω να… “ηρεμήσω”. Στη δε ψυχοσωματική μου συλλογή,  συμπεριλάμβανα ότι κυκλοφορεί στον πλανήτη και τελειώνει σε -ίτιδα. Εν ολίγοις, με παρέλαβε ένα κουρέλι και με έκανε άνθρωπο, που αυτή τη στιγμή δεν πάσχει από τίποτα, δεν παίρνει ούτε ένα παυσίπονο, δεν παθαίνει ιούς και μολύνσεις και γρύπες!

Οπότε, αυτήν ξέρω και αυτήν εμπιστεύομαι και την μοιράζομαι μαζί σας, γιατί αλλιώς θα ήμουν εγωίστρια αν κρατούσα αυτή την εμπειρία μυστική, κι ας μου κοστίζει η δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων.

Η “ζέστη” στο δεξί κανάλι και η καραμπόλα μπλοκαρισμάτων των τσάκρας

Αλλάξαμε, να πάρει...

Αλλάξαμε, ρε γαμώτο, ξεπουληθήκαμε... Γίναμε ίδιοι μ' αυτούς που κοροϊδεύαμε, μη σου πω πως γίναμε χειρότεροι... Όλα εκείνα που δε θέλαμε να γίνουμε μας χαιρετάνε κοροϊδευτικά κάθε φορά που το βλέμμα μας πέφτει στον καθρέφτη. Και κατά βάθος το γνωρίζουμε. Μα δεν κάνουμε τίποτα απολύτως για να τ' αλλάξουμε αυτό.
Πως καταντήσαμε έτσι, να πάρει;

Βάλαμε το εμείς στο ντουλάπι βαθιά και πετάξαμε το κλειδί από φόβο μην τυχόν και μπούμε στον πειρασμό να το πάρουμε πίσω. Πως στην ευχή τα διαγράψαμε όλα; Ιδεολογίες, φιλοσοφία, τρόπο ζωής. Δώσαμε μια και τα στείλαμε στον αγύριστο, γαμώτο... Τα πουλήσαμε κοψοχρονιά για ν' αγοράσουμε φανταχτερά στολίδια μιας χρήσης. Υπερσύγχρονα κινητά, υπολογιστές τελευταίας γενιάς, τηλεοράσεις που μόνο καφέ δεν κάνουν... Κι αφήσαμε να σκουριάζουν στο πιο βαθύ υπόγειο της ψυχής μας παρέες, συναισθήματα, χαμόγελα κι ευτυχία...
Οι Rolling Stones και οι Doors ξέφτισαν μέσα σου, έχασαν το χρώμα τους κι έγιναν Παντελίδης, Βανδή και Ρέμος. Και η σκηνούλα σου γέμισε μπετό και έγινε πεντάστερο ξενοδοχείο, κρύο κι απόκοσμο σα μνήμα... Πόσο περήφανος μπορείς να νιώθεις γι αυτή σου την κατάντια;

Θυμάσαι ρε, αλήθεια; Πόσο γεμάτος ένιωθες παρέα μ' ένα μπουκάλι φτηνή μπύρα κάτω απ' την πανσέληνο, στην ακροθαλασσιά; Τότε που ο κόσμος όλος γύρω σου ήταν μια αγκαλιά κι ένα φιλί στο στόμα; Πόσο έτρεμε το κορμί σου από ευτυχία όταν έκανες έρωτα το ξημέρωμα πάνω στα βότσαλα μιας ξεχασμένης παραλίας; Θυμάσαι αλήθεια τον αέρα που σου χάιδευε το πρόσωπο πάνω στο μικρό βεσπάκι κι η ψυχή σου ταξίδευε μ' ένα σακίδιο στην πλάτη δίχως να νοιάζεται για ον προορισμό της; Αλήθεια, έχεις καταλάβει πόσο μόνος νιώθεις τώρα μέσα στο καινούριο πολυμορφικό σου;

Αλόνσο Σάντσεθ δε Ουέλβα: Ο Μύθος του Ισπανού Θαλασσοπόρου που Ανακάλυψε την Αμερική πριν τον Κολόμβο

  Το 1485, Ο Χριστόφορος Κολόμβος φεύγει από την Πορτογαλία και πάει στην Ισπανία για να αναζητήσει την υποστήριξη του Βασιλικού Στέμματος ώστε να πλεύσει δυτικά στον Ατλαντικό και να φτάσει στις ακτές της Ασίας. Ο Γενουάτης Θαλασσοπόρος, βρήκε ως καταφύγιο το Μοναστήρι της Ράβιδα που βρίσκεται στην - μικρή τότε - πόλη της Ουέλβα της Ισπανίας και κοντινή του λιμανιού Πάλος δε λα Φροντέρα από όπου και αναχώρησε το 1492 για το πρώτο του ταξίδι προς την Αμερική. Από τους πιστούς χριστιανούς που έρχονταν για προσκύνημα στην Ράβιδα, ο Κολόμβος, γνώρισε ανθρώπους κλειδιά οι οποίοι στήριξαν τα εξερευνητικά του σχέδια φέρνοντας τον σε επαφή τόσο με το Στέμμα όσο και με την ναυτική κοινότητα της περιοχής. Η πόλη της Ουέλβα, όπως και το γειτονικό λιμάνι του Πάλος, συνέφερε τα μέγιστα στο ταξίδι του Κολόμβου, με τους αδελφούς Πινθόν να πρωτοστατούν και να συμβάλουν καθοριστικά στην επιτυχία του. Το 1492 ο Κολόμβος φτάνει στην Αμερική νομίζοντας πως έχει φτάσει στην Ασία και το 1502 ο Βεσπούτσι ανακαλύπτει πως οι Ισπανοί δεν είχαν φτάσει στην Ασία αλλά σε έναν νέο Κόσμο. Λίγα χρόνια όμως αργότερα, άρχισε να διαδίδεται στην Ισπανία η φήμη για έναν Ισπανό θαλασσοπόρο από την Ουέλβα ο οποίος είχε ανακαλύψει την Αμερική από το 1480, δώδεκα χρόνια πριν το πρώτο ταξίδι του Κολόμβου. Ο θαλασσοπόρος αυτός ήταν ο Αλόνσο Σάντσεθ δε Ουέλβα.

  Σύμφωνα με τον μύθο, ο Αλόνσο Σάντσεθ ήταν Πλοίαρχος ενός εμπορικού πλοίου το οποίο εκτελούσε δρομολόγια μεταξύ της Ουέλβα, της Αγγλίας, των Νήσων Μαδέρες και των Καναρίων Νήσων. Σε ένα από τα ταξίδια του, το 1480, καθώς έπλεε από τις Μαδέρες προς την Ουέλβα, συνάντησε μία καταιγίδα η οποία προξένησε σοβαρές ζημιές στα ιστία του, σε σημείο να μην μπορεί να συνεχίσει το ταξίδι του. Έτσι, το ακυβέρνητο πλοίο του παρασύρθηκε νοτιοδυτικά από τα ρεύματα του Ατλαντικού ώστε μετά από μερικές εβδομάδες να φτάσει στις ακτές της Αμερικής, σε κάποιο από τα νησιά των Αντιλλών. Εκεί, βρήκαν ένα χωριό ιθαγενών. Οι ιθαγενείς τους υποδέχθηκαν ως θεούς λόγω του παρουσιαστικού των Ισπανών που ήταν λευκοί, ψηλότεροι και με γενειάδα αλλά και λόγω και των μύθων τους που έλεγαν πως οι θεοί τους θα τους επισκεφθούν ερχόμενοι από την θάλασσα. Τους πρόσφεραν φαγητό, χρυσό και κάθε είδους βοήθεια για να επισκευάσουν το πλοίο τους. Αφού οι Ισπανοί επισκεύασαν το πλοίο τους, αναχώρησαν για την Ουέλβα. Μετά από έναν μήνα, έφτασαν στο Πόρτο Σάντο των Νήσων Μαδέρες με τον Σάντσεθ και τους λιγοστούς άνδρες που είχαν επιβιώσει να είναι βαριά άρρωστοι από τις κακουχίες του ταξιδιού. Στο Πόρτο Σάντο, ο Σάντσεθ συνάντησε τον Κολόμβο - ο οποίος πράγματι βρισκόταν εκεί εκείνη την περίοδο - και του αφηγήθηκε την περιπέτεια του, δίνοντας του κάθε πληροφορία. Ο μύθος ολοκληρώνεται με τον Σάντσεθ και τους συντρόφους του να υποκύπτουν στις ασθένειες τους κατά την άφιξη τους στην Ισπανία, και ο Κολόμβος να μένει με τις πολύτιμες πληροφορίες του Σάντσεθ τις οποίες χρησιμοποίησε για το δικό του ταξίδι στην Αμερική.