Καραμέλα στα χείλια όλων «Η Ελλάδα πρέπει να γίνει ανταγωνιστική». Το ακούς από μνημονιακούς, αλλά το ακούς και από τους δήθεν αριστερούς. Τι σημαίνει όμως;

Να πέσουν κι άλλο οι μισθοί, για να αποφασίσει η ελίτ να επενδύσει τον πλούτο που μάζωξε όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και να γίνουν επενδύσεις ανεξέλεγκτες σε βάρος του περιβάλλοντος, άρα και του λαού. Βλέπε Σκουριές.
Και πως θα πέσουν κι άλλο οι μισθοί, αφού το πέσιμο που μας έταζε ανταγωνιστικότητα δεν είναι τελικά αρκετό;
Με δύο τρόπους: Ή περικοπές εντός ευρωζώνης, όπως υπαγορεύουν οι “δανειστές”, ή με νέο υποτιμημένο νόμισμα. Όχι Γιάννης, Γιαννάκης. Ή μήπως …Γιάνης;
Και το λόμπι της δραχμής, που τα κέντρα του βρίσκονται στην ολιγαρχία, σπέρνει φλούδες ελπίδες ότι αν βγούμε στη δραχμή όλα θα είναι καλά, γιατί η Ελλάδα είναι “πλούσια” και αυτάρκης και σε λίγο θα έχουμε εκτός από λάδια ελιάς και μαύρα λάδια – πετρέλαιο.