Ο Μάιος των Αλλαγών και οι Άγγελοι του Άρη ~ Ουρανού*

5. 5. 2018

Ο Μάιος των Αλλαγών*

~ 15 Μαΐου στις 14:48 Νέα Σελήνη

στον Ταύρο*

~ 15 Μαΐου στις 18:16 μπαίνει

ο Ουρανός στον Ταύρο για να

μείνει εκεί μέχρι τον Απρίλιο του 2026*

~ 16 Μαΐου στις 7:55 μπαίνει

ο Άρης στον Υδροχόο για να μείνει

εκεί μέχρι 15 Νοεμβρίου*

*

Αλλάζουμε Πεδίο ως Ανθρωπότητα*

Πρώτα ως Μονάδα,

και αμέσως ώς Ομάδα*

Βρισκόμαστε ήδη υπό την επίδραση

του Ουρανού και του Άρη,

αυτής της Όψης Τετραγώνου

που σκοπό έχει να διαλύσει

όλες τις προσκολλήσεις μας*

20.000 Ανθρώπινοι Σκελετοί κάτω από το Μουσείο του Λονδίνου!

Το Μουσείο του Λονδίνου είναι γεμάτο εκθέματα από την Ρωμαϊκή Εποχή, Μεσαιωνικά όπλα, Βικτωριανές άμαξες κ.α. Λίγοι γνωρίζουν ότι στα κατώτερα επίπεδα υπάρχει ένας τεράστιος αποθηκευτικός χώρος με εκατοντάδες χάρτινα κιβώτια, στα οποία φυλάσσονται ανθρώπινοι σκελετοί.

Εκεί στεγάζεται το Μουσείο της Βιοαρχαιολογίας- Centre for Human Bioarchaeology δηλαδή της επιστήμης που μελετά τα ανθρώπινα σκελετικά υπολείμματα που προέρχονται από αρχαιολογικούς χώρους. Η  έφορος του Μουσείου Jelena Bekvalac επισημαίνει ότι πρόκειται για την μεγαλύτερη συλλογή στον κόσμο «It’s probably the largest single collection of 20,000 stratified human remains anywhere in the world in one city«που παρέχει σημαντικές στοιχεία για την υγεία και τον τρόπο θανάτου αυτών των ατόμων, αλλά και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις της εποχής, αποτελώντας σημαντικό στόχο για επιστημονική έρευνα.

Οι σκελετοί οι οποίοι χρονολογούνται από την Νεολιθική εποχή (7000 π.Χ. – 4000 π.Χ) ως τα μέσα του 19ου αιώνα έχουν δώσει πολλές πολύτιμες πληροφορίες στους αρχαιολόγους και τους ιστορικούς για το παρελθόν του Λονδίνου και πως ζούσαν οι άνθρωποι στο πέρασμα των αιώνων. Τα έθιμα ταφής και οι διατροφικές συνήθειες όπως για παράδειγμα στον Μεσαίωνα οι άνθρωποι είχαν καλύτερη οδοντική υγιεινή λόγω έλλειψης επεξεργασμένης ζάχαρης μέχρι και στοιχεία για την Μαύρη Πανούκλα-Black Death που έπληξε στην Ευρώπη ή σε τι βαθμό επηρέασε η εκβιομηχάνιση το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της Αγγλίας.

Το να υποφέρω επειδή τα πράγματα δεν είναι όπως τα είχα φανταστεί, δεν είναι μόνο ανώφελο, είναι και παιδαριώδες.

Όταν οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη σχέση τους, τείνουν να κατηγορούν τον σύντροφό τους.

Βλέπουν καθαρά ποια είναι η αλλαγή που χρειάζεται να κάνει ο άλλος ώστε να λειτουργήσει η σχέση, αλλά τους είναι πολύ δύσκολο να δουν τι είναι αυτό που κάνουν οι ίδιοι και δημιουργούν προβλήματα.

Είναι πολύ συνηθισμένο να ρωτήσεις κάποια γυναίκα σε μία συνεδρία ζεύγους:

«Τι σου συμβαίνει;»

Και να σου απαντήσει:

«Αυτό που μου συμβαίνει, είναι πως ο άντρας μου δεν καταλαβαίνει...»

Κι εγώ επιμένω:

«Εσένα, τι σου συμβαίνει;»

Κι εκείνη απαντάει ξανά:

«Αυτό που μου συμβαίνει, είναι ότι είναι πολύ επιθετικός!»

Κι εγώ συνεχίζω μέχρι τελικής πτώσεως:

«Εσύ, όμως, τι αισθάνεσαι; Τι σου συμβαίνει εσένα;»

Τα «νοοκίνητα» και «αντιβαρυτικά» πλοία των Φαιάκων

Η Οδύσσεια, η ιστορία του νόστου του βασιλιά της Ιθάκης Οδυσσέα τον οποίο οι θεοί έκαναν να περιπλανιέται στις θάλασσες για δέκα χρόνια αφού απέπλευσε από την Τροία με προορισμό την ιδιαίτερη πατρίδα του, την νήσο Ιθάκη, είναι ένα από τα κορυφαία λογοτεχνικά έργα της παγκόσμιας αρχαίας λογοτεχνίας.

Είναι όμως ένα κείμενο το οποίο προκαλεί διχασμό των απόψεων όσον αφορά αν δημιουργήθηκε ως μία καθαρά φανταστική ιστορία, ή αν, εκτός από τα μυθολογικά στοιχεία, έχει και πληροφορίες – γεωγραφικής και τεχνολογικής φύσης – που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έτσι άλλοι διαβάζουν την Οδύσσεια απλά ως λογοτεχνία κι άλλοι μελετούν κάθε της στοίχο για να αντλήσουν πληροφορίες και να διεξάγουν έρευνες πάνω σε αυτήν.

Όσοι υποστηρίζουν πως τα λόγια του Ομήρου έχουνε στοιχεία αλήθειας μέσα τους είναι επηρεασμένοι από το γεγονός ότι μέχρι και τα μέσα του 19ουαιώνα, όλοι πίστευαν πως και η Ιλιάδα του Ομήρου ήταν ένα καθαρά φανταστικό παραμύθι.

Το 1873 και το 1876 όμως, ο Ερρίκος Σλήμαν, με τις αρχαιολογικές ανακαλύψεις του στην Τροία και στις Μυκήνες αντίστοιχα, έφερε στο φως αποδείξεις, τόσο για την ύπαρξη των ομηρικών πόλεων στις γεωγραφικές θέσεις όπου ο Όμηρος τις προσδιόριζε, όσο και για τον Τρωικό πόλεμο για τον οποίο μας μιλά η Ιλιάδα.

Με τον ίδιο τρόπο πιστεύουνε πολλοί πως και στην Οδύσσεια, το άλλο του μεγάλο έργο, ο Όμηρος δεν έγραφε μόνο μύθους και φανταστικά στοιχεία, αλλά πως, ένα τμήμα έστω των όσων λέει στην Οδύσσεια, ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Έτσι το νησί των Λωτοφάγων, το νησί των Λαιστρυγόνων, τα νησιά της Κίρκης και της Καλυψώς, το νησί των Φαιάκων και άλλες τοποθεσίες της Οδύσσειας έχουν γίνει αντικείμενα πολλών ερευνών…

Πλάτωνας: «ουδείς εκών κακός»

  «Ας ονομάσουμε νόσο οποιοδήποτε από τα δύο πάθη έχει ο πάσχων, και ας δεχτούμε τις υπερβολικές ηδονές και λύπες ως μέγιστες ψυχικές νόσους, γιατί ο περιχαρής και ο περίλυπος άνθρωπος – σπεύδοντας ακαίρως ν’ αποκτήσει την χαράκαι ν’ αποφύγει την λύπη – δεν δύναται ούτε να δει ούτε ν’ ακούσει τίποτε ορθό, αλλά λυσσά και ελάχιστα δύναται να φανεί λογικός.

Όταν το σπέρμα γίνεται πολύ και ορμητικό στον μυελό ενός ανθρώπου – όπως στο δέντρο που παράγει περισσότερο καρπό απ’ ότι ορίζει η φύση του – αυτός δοκιμάζει κάθε φορά πολλές ωδίνες και πολλές ηδονές εξαιτίας των επιθυμιών του και των επιπτώσεών τους. Κατά το μεγαλύτερο μέρος του βίου του είναι μανιακός, λόγω των μεγίστων ηδονών και λυπών, ενώ έχει νοσούσα και άφρονα ψυχή, εξαιτίας του σώματός του. Τότε, από τους άλλους δεν θεωρείται ασθενής, αλλά εκούσια κακός.

Το Αίνιγμα Του Νου Και Της Συνείδησης

Το φαινόμενο της συνείδησης εξακολουθεί να αποτελεί αίνιγμα για τους επιστήμονες Βρετανοί ερευνητές που ασχολούνται με το φαινόμενο των «επιθανάτιων» εμπειριών (near - death experiences) πιστεύουν ότι βρήκαν ενδείξεις οι οποίες συνηγορούν υπέρ της άποψης ότι η συνείδηση εξακολουθεί να υπάρχει και ύστερα από τον τερματισμό της λειτουργίας του εγκεφάλου, κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί ζωή μετά το θάνατο, όπως υποστηρίζουν. Σύμφωνα με τα όσα μετέδωσε το BBC τη Δευτέρα, επιστήμονες από το Γενικό Νοσοκομείο του Σαουθάμπτον εξέτασαν 63 ασθενείς, οι οποίοι είχαν επιζήσει έπειτα από καρδιακά επεισόδια και διηγήθηκαν στους ερευνητές, μία εβδομάδα μετά το περιστατικό που τους έφερε κοντά στο τέλος, τα όσα θυμόντουσαν από την περίοδο κατά την οποία θεωρούνταν κλινικά νεκροί.

Οι Δέκα Πιο ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Που Πέρασαν Από Τη ΓΗ

Λίγοι άνθρωποι έχουν συνειδητοποιήσει, ότι δεν είναι πολλά τα μέρη στον πλανήτη που δεν έχουν υποστεί ακόμη ανθρώπινη παρέμβαση και διατηρούν ακόμη την άγρια φύση τους.

Πολλά από αυτά τα μέρη είναι τόσο απομονωμένα και  μη προσβάσιμα, που χρειάζεται πολύς χρόνος, προσπάθεια και εξαιρετικές ικανότητες, για να τα πλησιάσουμε.

Όμως θα μου πείτε κάτσε ρε φίλε πως δεν έχει πάει ο άνθρωπος κ εσύ θα μας τα δείξεις;

Τα περισσότερα είναι γνωστά απο αεροφωτογραφίες και έχουν μια εκθαμβωτική ομορφιά.

Και ο λόγος που είναι τόσο εντυπωσιακά είναι ακριβώς, επειδή ο άνθρωπος δεν έχει επέμβει ακόμη.

Η σημερινή μας λίστα είναι ιδιαίτερα όμορφη και μυστηριώδης καθώς δε γνωρίζουμε τι μπορεί να υπάρχει και να ζει σε αυτά τα μέρη!

Πάμε να δούμε τα πιο εντυπωσιακά και μυστηριώδη μέρη του πλανήτη που δεν έχει επέμβει ο άνθρωπος.

Δέκα Θεωρίες Συνομωσίας Γύρω Από Αστέρες Της Μουσικής

Η ανθρωπότητα πορεύεται με τις θεωρίες συνωμοσίας από τότε που θυμάται τον εαυτό της.

Από τις εντελώς τρελές ως και τις πιο πιθανές, οι συνωμοσίες ήταν ανέκαθεν το αλατοπίπερο της ζωής.

Και μάλιστα ένα αλατοπίπερο σε τέτοιες δόσεις που κάνει το φαγητό να μην τρώγεται!

Ας δούμε λοιπόν τα γνωστότερα και καλύτερα ριζωμένα στις συνειδήσεις μας συνωμοσιολογικά σενάρια που αφορούν αστέρες της μουσικής βιομηχανίας..

Πάμε να δούμε τις πιο συμαντικές και τρελές θεωρίες συνωμοσίας Αστέρων της Μουσικής.

Βότανα και γιατροσόφια της Ηπείρου για το αναπνευστικό σύστημα

Βότανα-Ελλάδα-Γιατροσόφια Ηπείρου για αναπνευστικό σύστημα

Ο Θεόφραστος ο μεγάλος αυτός σοφός της αρχαιότητας θεωρείται ο πατέρας της βοτανικής και
τα βοτανικά έργα του είναι τα πρώτα στο είδος τους στην παγκόσμια λογοτεχνία.
Είναι ο πρώτος που μας άφησε μια συστηματική καταγραφή των φυτών και των βοτάνων σε δύο μεγάλες βοτανικές πραγματείες.
Πολλά από τα λεγόμενα του Θεόφραστου,του Διοσκουρίδη και άλλων μεγάλων Πανεπιστημόνων τις Αρχαιότητας έχουν μεταφερθεί σε μετέπειτα γραπτά αλλά και στις παραδόσεις των λαών.

Γιατί από πάντα ο άνθρωπος σε κάθε γωνιά του πλανήτη αναζήτησε βοήθεια στο φυτικό βασίλειο για την ανακούφιση των πόνων και των ασθενειών του.
Τα βότανα αναγνωρίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν από όλους τους λαούς σαν φυτά με θεραπευτικές-φαρμακευτικές ιδιότητες αλλά και με μαγικές, σε κάποιες περιπτώσεις.
Συγγραφείς και γιατροί από την αρχαιότητα ακόμα έγραψαν συγγράμματα γι’ αυτά, βασισμένοι στις παρατηρήσεις και τη λαϊκή παράδοση του καιρού τους.
Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η χρήση των βοτάνων ήταν πολύ διαδεδομένη στη χώρα μας, σύμφωνα με διάφορες οικογενειακές παραδόσεις ή τις οδηγίες του πρακτικού γιατρού, της γριάς γιάτρισσας ή των γιατροσοφίων.
Από τις αρχές του 20ου αι. άρχισε να εγκαταλείπεται η βοτανοθεραπεία και τη θέση της πήραν τα χημικά παρασκευάσματα.
Καθώς αυξάνονταν τα χημικά φάρμακα, αυξάνονταν όμως και οι αρρώστιες και η έλλειψη εμπιστοσύνης των ανθρώπων σ’ αυτά.
Έτσι η ανάγκη επιστροφής στη φύση έγινε σιγά σιγά μεγαλύτερη και στην εποχή μας έχει πια πολλούς οπαδούς.
Σήμερα όχι μόνο πλέον δεν αμφισβητείται η πατροπαράδοτη πείρα, αλλά καταφεύγουμε συχνά στα βότανα και τις θεραπευτικές ιδιότητές τους, για να γλιτώσουμε από τις παρενέργειες των φαρμάκων.
Γίνεται πια επιτακτική η ανάγκη να σωθεί η παράδοση και να μπει δυναμικά στην καθημερινή μας ζωή.
Στα πλαίσια αυτής της σκέψης είναι αξιόλογη και απαραίτητη η προσπάθειά μας να διαφυλάξουμε την πατροπαράδοτη γνώση με την οποία γαλουχήθηκαν γενιές και γενιές ανθρώπων. 
Για το λόγο αυτό καλούμε όλους όσους έχουν γνώσεις και πείρα στο να χρησιμοποιούν παραδοσιακά γιατροσόφια, να τα μοιραστούν μαζί μας.
Κάνουμε μια αρχή, παραθέτοντας συνταγές που έχουμε καταγράψει από την περιοχή της Ηπείρου, για προβλήματα του αναπνευστικού συστήματος.

Απόψε σκέπασε τους φόβους μου

της Σοφίας Δημουλά

Σκέπασέ με. Κρυώνω σήμερα πολύ.
Έβγαλα κάθε συναίσθημα από πάνω μου. Ξεγύμνωσα την καρδιά μου και αποκοιμήθηκα ξεσκέπαστη.
Σήκωσε αέρα έξω. Ακούγεται δαιμονισμένος και με φοβίζει.
Φυσάει ψεύτικα λόγια και δήθεν αγάπες. Φυσάει ηλίθιες υποσχέσεις, εγωισμό και πολλές δικαιολογίες.
Τα παραθυρόφυλλά μου έχουν λυσσάξει. Ανοιγοκλείνουν μανιωδώς. Σαν να με προειδοποιούν να προσέχω μην τυχόν και με παρασύρει αυτός ο τρελός αέρας.
Δεν πρόλαβα να τα κλείσω.
Φοβάμαι που δεν είσαι εδώ. 
Φοβάμαι τον «ντυμένο» αυτόν αέρα. Φοράει πολλές στρώσεις κακίας και αναστάτωσης. Για καλό δεν ήρθε.
Σκεπασέ με. Τρομάζω και κλαίω σαν μικρό παιδί.
Και αυτός ο αέρας δεν λέει να κοπάσει, να ξεθυμάνει. Τα ‘χει ρημάξει όλα. Είναι πολύ θυμωμένος.
Μαζί μου;
Φοβάμαι τα παραθυρόφυλλά μου θα λυγίσουν, δεν θα αντέξουν.

Όταν αντιστεκόμαστε στην πραγματικότητα υποφέρουμε

Είμαι λάτρης αυτού που υπάρχει, όχι επειδή είμαι πνευματικός άνθρωπος, αλλά επειδή το να διαφωνώ με την πραγματικότητα πονάει. Όταν διαφωνώ μαζί της, χάνω μέσα μου. Χάνω την επαφή με το χώρο μέσα μου, που είναι το σπίτι μου.  Υποφέρουμε μόνον όταν πιστεύουμε μια σκέψη που διαφωνεί με αυτό που υπάρχει.

Όταν ο νους είναι απόλυτα διαυγής, αυτό που υπάρχει είναι αυτό που θέλουμε. Μπορούμε να καταλάβουμε ότι η πραγματικότητα είναι καλή έτσι όπως είναι, επειδή όταν διαφωνούμε μαζί της βιώνουμε ένταση και μια αίσθηση ματαιότητας. Δε νιώθουμε φυσικοί ή ισορροπημένοι. Όταν σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε στην πραγματικότητα, τότε η δράση μας γίνεται απλή, αβίαστη, άφοβη και γεμάτη καλοσύνη.

Αποδοχή της πραγματικότητας σημαίνει, στην ουσία, ότι μπορείς να ενεργείς με τον πιο καλοσυνάτο, τον πιο κατάλληλο και τον πιο αποτελεσματικό τρόπο. Πραγματικότητα για μένα είναι αυτό που είναι αλήθεια. Η αλήθεια είναι ό,τι βρίσκεται μπροστά σου, οτιδήποτε συμβαίνει πραγματικά. Είτε σου αρέσει είτε όχι, τώρα βρέχει. Το “δε θα’ πρεπε να βρέχει” είναι απλώς μια σκέψη. Δεν υπάρχουν “θα ‘πρεπε” και “δε θα ‘πρεπε” στην πραγματικότητα. Υπάρχουν μόνο σκέψεις τις οποίες επιβάλλουμε σ’ αυτήν.

Ο νους είναι σαν το αλφάδι του μαραγκού. Όταν η φυσαλίδα ξεφεύγει προς τη μια πλευρά -“δε θα ‘πρεπε να βρέχει”- τότε ξέρουμε ότι ο νους είναι παγιδευμένος στη συλλογιστική του. Όταν η φυσαλίδα είναι στη μέση -“βρέχει”- τότε ξέρουμε ότι η επιφάνεια είναι επίπεδη και ότι ο νους αποδέχεται την πραγματικότητα όπως είναι.

Υπάρχουν άνθρωποι που σήκωσαν πολλή πραγματικότητα στους ώμους τους...

Διαβάτη να ξέρεις υπάρχουν άνθρωποι που συνάντησαν στη ζωή τους πολλές απώλειες και έγιναν πιο ανθεκτικοί. Διαφορετικοί. 

Ξέρουν πως η στιγμή μετράει, αυτή γεννάει την αμέτρητη ευτυχία, αυτή και τις ανηφοριές. 

Ζητούν συγγνώμη, λένε ευχαριστώ και πάντα μα πάντα, το εννοούν. Ισως αργούν στις αντιδράσεις τους, αλλά μη τους παρεξηγήσεις. Είναι που κουβαλάνε πολλά χαμόγελα και όνειρά στις τρύπιες τσέπες τους.
Σήκωσαν πολλή πραγματικότητα στους ώμους τους... 

Παίρνουν πολύ προσωπικά τη βροχή για αυτό και δεν θα δεις ποτέ κανέναν τους να κρατά ομπρέλα.

Δεν κουβαλάνε θυμό μέσα τους, ούτε κακία. 

Μια θλίψη μόνο, μια βαθιά θλίψη που προτιμούν να την αφήνουν να κοιμάται και αχνοφαίνεται μόνο στα μάτια τους, όταν χαμογελούν ακαταλαβίστικα και ανεξήγητα για σένα που δεν φορέσες ποτέ τα παπούτσια τους.

Ας τον βρούμε αυτόν τον άθλιο… Μέσα μας κρύβεται… Ας μην ψάχνουμε αλλού!

Ποιος είναι αυτός που επιβουλεύεται κάθε καλή μας πρόθεση και μας οδηγεί σε πράξεις που δεν θέλαμε να κάνουμε?

Ποιος είναι αυτός που μας οδηγεί στην μοίρα και μας κλέβει την Ελεύθερη Βούληση?

Ποιος είναι αυτός που μας φοβίζει με καταστροφικά σενάρια και μας αναγκάζει να κάνουμε παντός είδους παραχωρήσεις?

Ποιος είναι αυτός που μας γεμίζει με καχυποψία και βάζει άμυνες στην καρδιά μας?

Ποιος είναι αυτός που απαιτεί να τον υπολογίζουμε σαν θεό, ενώ μας απομακρύνει από την Αγάπη, δίνοντας μας να υπογράψουμε συμβόλαια φόβου, εξάρτησης και συνήθειας?

Ποιος είναι αυτός που μας υποβάλει στην ιδέα ότι πρέπει να είμαστε αυτό που θέλουν οι άλλοι?

Αυτό που συσκοτίζει το Είναι μας δεν είναι το σκοτάδι, αλλά το ότι εμείς οι ίδιοι δώσαμε προτεραιότητα στις πλάνες μας, ονομάζοντας τες «ζωή»…

Περίεργο Ον ο άνθρωπος…

Τον Ελευθερώνεις και δεν Ελευθερώνεται

Τον Αθωώνεις και δεν Αθωώνεται

Τον Αγαπάς και δεν Αγαπιέται

Και έρχεται ο Θεός και λέει…
«Θέλεις δεσμά? Θα τα έχεις»
«Θέλεις ενοχές? Θα τις έχεις»
«Θέλεις φόβο? Θα τον έχεις»

Και τότε ξεκινάει ένα μακρύ ταξίδι στην κόλαση…
Τώρα το όνομα της κόλασης? Όπως θέλει ο καθένας…
Έχει σημασία άραγε το όνομα του δαίμονα μας? Σημασία έχει ότι βαδίζουμε στον δρόμο του…

Με λιγότερη εμπιστοσύνη στον Εαυτό μας και τους άλλους
Με μεγαλύτερη αναξιότητα
Με λιγότερη Πίστη
Με μεγαλύτερη Α-Σθένεια
Με λιγότερη Αλήθεια

Και είναι τόσο απλό...

Αυτό που συσκοτίζει το Είναι μας δεν είναι το σκοτάδι, αλλά το ότι εμείς οι ίδιοι δώσαμε προτεραιότητα στις πλάνες μας, ονομάζοντας τες «ζωή»…

Το μεγαλύτερο "δώρο" μας δεν είναι η ζωή, αλλά η διαύγεια του Πνεύματος...Γιατί είμαστε ικανοί να φτάσουμε εκεί...

Βάσω Νικολοπούλου

Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΕΝΑΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ