Θέλοντας και μη, αν θέλουμε να μιλήσουμε για αρετές και αξίες, τους Κινέζους σοφούς, τους βρίσκουμε πάντα μπροστά μας. Επειδή είναι πολύ δύσκολο να σας απαντήσω και να μου απαντήσετε σε ερωτήματα όπως «τι είναι καλό;», «ποιός είναι ο καλός άνθρωπος;» και όλα αυτά, και για να αποφύγουμε την «αμπελο-φιλοσοφία», ας ξεκινήσουμε αντίστροφα. Τι δεν είναι καλό λοιπόν… και έτσι, μπορεί και να βρούμε κάποια άκρη. Είναι καλό να είμαστε λοιπόν αυστηροί;
Απαιτήσεις…
Επιθυμίες και ποιότητα. Τα λεγόμενα standards για τα οποία περηφανευόμαστε πολλές φορές. Τα κριτήρια που έχουμε βάλει στη ζωή μας, για να την απολαμβάνουμε όπως νομίζουμε εμείς καλύτερα. Αυτές οι απαιτήσεις, είναι γεμάτες από «θέλω» και «μπορώ». Γι’ αυτές τις απαιτήσεις λοιπόν, υπεύθυνοι είμαστε εμείς. Είναι δικά μας κτίσματα, σε γη και ουρανό. «Αυτή είναι καλή δουλειά για μένα, και αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να με περιβάλλουν». Βέβαια, όλες οι απαιτήσεις έχουν και μια …ανωφέρεια! Όλοι έχουμε μεγάλες απαιτήσεις. Αφού τις έχουμε λοιπόν, γιατί δεν ζούμε όλοι σύμφωνα με αυτές; Γιατί δεν γινόμαστε το ίδιο «ψηλοί» με αυτές;
Δικές μας, ολόδικές μας οι απαιτήσεις…
Εντάξει ο Κομφούκιος μιλά για «ανώτερους» και «κατώτερους». Όμως όσο δεν ξέρουμε να απαντήσουμε απερίφραστα στο «τι είναι καλό;», δεν ξέρουμε να απαντήσουμε και ποιός στέκεται σε πάνω και σε κάτω ράφια. Ωστόσο, μπορούμε να μιλήσουμε για λογικό, σωστό κτλ. Οι απαιτήσεις σου λοιπόν, αντανακλούν τις επιθυμίες σου. Είναι η κόλλα σου με τον κόσμο. Πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος αν ήταν όπως τον ήθελες. Άλλος, έχει απαίτηση να ζει με τα ψέματα γιατί πολύ απλά πιστεύει πως σε έναν τέτοιον κόσμο, θα είναι πρωταγωνιστής και όχι κομπάρσος. Επομένως, έχεις τις δικές σου εικόνες για τον κόσμο. Βγες, και πραγματοποίησέ τις. Είναι καθαρά, προσωπική σου υπόθεση και σε χαρακτηρίζουν. Για κάτι που είναι κομμάτι του εαυτού σου, την ευθύνη την έχεις εσύ. Την επόμενη φορά που θα ακούσεις κάποιον να λέει «όλα κι όλα, αυτές είναι οι απαιτήσεις μου», θύμησέ του, να μην κατηγορήσει κάποιον άλλον… αν αυτές δεν ικανοποιούνται.