Ο Δίας έβλεπε ένα όνειρο το οποίο τον έκανε να ρίξει ένα μέρος του σπέρματός του στη γη. Έτσι γεννήθηκε η Άγδιστη, η οποία ήταν όμως ερμαφρόδιτη. Οι θεοί για να φέρουν την ισορροπία την ευνούχισαν αλλά από το κομμένο όργανό της που έριξαν στη γη φύτρωσε μια αμυγδαλιά. Η Άγδιστη έγινε «μόνο γυναίκα».
Από αυτήν την αμυγδαλιά έκοψε ένα αμύγδαλο η κόρη ενός ποταμού-θεού (τότε οι ποταμοί θεωρούνταν θεότητες) και το έβαλε στον κόρφο της. Από αυτό έμεινε έγκυος! Έκανε ένα αγόρι ασύγκριτης ομορφιάς, τον Άττη, το οποίο μετά το παράτησε κάπου στην ύπαιθρο (μας θυμίζει και στον σύγχρονο κόσμο τους ανθρώπους που λόγω των συνθηκών και της αδυναμίας τους παρατάνε τα νεογέννητά τους στα νοσοκομεία ή σε άλλα μέρη).
Η Άγδιστη, η «γιαγιά» ας πούμε του Άττη, νέα ακόμα, τον είδε και τον ερωτεύτηκε σφοδρά. Αυτός όμως πήγε και παντρεύτηκε την κόρη ενός βασιλιά από «προξενιό». Η Άγδιστη τον εκδικήθηκε: πήγε στον γάμο και όταν την είδε ο Άττης τον τρέλανε.
Αυτοευνουχίστηκε. Ευνουχίστηκε και ο πεθερός του επιτόπου! Ο Άττης από την αιμοραγία έχασε τη ζωή του… η ερωτοχτυπημένη όμως ζήτησε να μείνει αναλλοίωτο το σώμα του και έτσι έγινε…









