ΤΟ ΒΑΘΥΤΕΡΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ

Να εξασκείστε στην τέχνη της σιωπής. Όταν σας κυνηγούν οι τίγρεις της στενοχώριας, της ασθένειας και του θανάτου, το μόνο σας άδυτο είναι ο εσωτερικός ναός της σιωπής. Ο βαθιά πνευματικός άνθρωπος ζει μέρα νύχτα σε μια ήρεμη εσωτερική σιωπή μέσα στην οποία ούτε οι απειλητικές στενοχώριες ούτε καν ο θόρυβος της συντριβής κόσμων που καταρρέουν δεν μπορεί να εισβάλει. Αυτοί που μπαίνουν σ’ αυτόν τον ναό της σιωπής μπορούν να κοινωνούν με άλλες ψυχές που προσκυνούν τον Θεό. Καταλαβαίνουν τη συζήτηση των λουλουδιών και όλων των ζωντανών πλασμάτων.

Όσο πιο πολύ είστε σιωπηλοί, τόσο πιο πολλή ευτυχία θα βρείτε. Το πόσο μεγάλη χαρά περιμένει να ανακαλυφθεί στη σιωπή πίσω από τις πύλες του νου σας, καμία ανθρώπινη γλώσσα δεν μπορεί να περιγράψει. Πρέπει όμως να πείσετε τον εαυτό σας. Πρέπει να διαλογίζεστε και να δημιουργείτε αυτό το περιβάλλον. Αυτοί που διαλογίζονται βαθιά νιώθουν μια υπέροχη εσωτερική ησυχία. Αυτή η ακινησία μέσα σας πρέπει να διατηρείται ακόμα κι όταν είστε με άλλους ανθρώπους. Αυτά που μαθαίνετε με τον διαλογισμό, να τα κάνετε πράξη με δραστηριότητα και συζήτηση. Μην αφήνετε κανέναν να σας αποσπάσει απ’ αυτήν την ήρεμη κατάσταση. Να παραμένετε γαλήνιοι.

Φυστικοβούτυρο: Το πιο γευστικό superfood

Φυστικοβούτυρο: Μια από τις πιο απολαυστικές υπερτροφές, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά απαραίτητα για την υγεία!

Η έρευνα, η αρθρογραφία και γενικά η πληροφορία γύρω από τη διατροφή συνηθίζει να εστιάζει στα θρεπτικά συστατικά των τροφών αλλά και στην επίδραση που έχει η κατανάλωσή τους στην υγεία μας. Όμως θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι η διατροφή, εκτός από θρέψη αποτελεί και τέρψη. Επιλέγουμε ένα τρόφιμο, όχι μόνο για τα θρεπτικά οφέλη του αλλά και για τη γεύση του! Υπάρχουν, για παράδειγμα, τρόφιμα πολύ θρεπτικά με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία όμως παρουσιάζουν ελάχιστη κατανάλωση λόγω της κακής τους γεύσης ή της υφής τους. 

Έτσι, η σύγχρονη θέση ενός διαιτολόγου απαιτεί "ισορροπία". Ο ειδικός υποχρεούται να λάβει υπόψη του, τόσο την υγεία, την οποία υποστηρίζει, όσο και τη γεύση, ώστε η εφαρμογή ενός προτεινόμενου καθημερινού διαιτολογίου να είναι εφικτή. Τρόφιμα πλούσια σε θρεπτικά συστατικά και ταυτόχρονα απολαυστικά για όλους τους ουρανίσκους, είναι αυτά που αναδεικνύονται νικητές!

Ένα τέτοιο προϊόν είναι και το φυστικοβούτυρο, που τα τελευταία χρόνια γίνεται ολοένα και πιο γνωστό στην Ελλάδα. Το διαθρεπτικό του προφίλ είναι πραγματικά ξεχωριστό, μιας και πρόκειται για  ένα τρόφιμο με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνες όπως η Β3 (νιασίνη), η Β6 και η βιταμίνη Ε, σε μαγνήσιο και φυτικές ίνες, το οποίο παράλληλα αποτελεί πηγή πρωτεϊνών, ψευδαργύρου και φυλλικού οξέος.

Τι προκαλεί τις αυτοκτονίες; Ποια τα προειδοποιητικά σημεία για μια απόπειρα; Μύθοι και αλήθειες

της Βικτώριας Πολύζου, σύμβουλος ψυχικής υγείας

Η αυτοκτονία αποτελεί μια προσωπική απόφαση-επιλογή του ατόμου για τη συνέχιση της ύπαρξής του: καλείται να κρίνει εάν οι συνθήκες, εξωτερικές ή εσωτερικές, της ζωής του αξίζουν τη συνέχισή της.

Σύμφωνα με νεότερα επιδημιολογικά δεδομένα, στις περισσότερες χώρες οι γυναίκες αποπειρώνται 3 με 4 φορές πιο συχνά από τους άνδρες, αλλά αντιστρόφως οι άνδρες αυτοκτονούν 2 με 4 φορές συχνότερα από τις γυναίκες.

Για να δούμε όμως γιατί αυτοκτονούν οι άνθρωποι; Πάσχουν άραγε από κάποια ψυχική διαταραχή;

Η πιο καταστροφική συνέπεια της κατάθλιψης είναι συχνά η αυτοκτονία. Ένας στους δύο ανθρώπους που αυτοκτονούν είχε ιστορικό κατάθλιψης και ένα μικρότερο ποσοστό είχαν σχιζοφρένεια ή εξάρτηση από αλκοόλ/ουσίες.

Ωστόσο η αυτοκτονία συχνά απορρέει από την απελπισία που βιώνει ένας άνθρωπος, η οποία υπερβαίνει την ψυχική διαταραχή και τον κάνει να μην αντέχει την οδύνη της ζωής του. Ορισμένοι φιλόσοφοι θεωρούν την αυτοκτονία μία ελεύθερη επιλογή του ανθρώπου.

Κάθε απόπειρα αυτοκτονίας είναι μια πράξη σοβαρή, που χρήζει άμεσης ψυχολογικής – ψυχιατρικής παρέμβασης. Μία προηγούμενη απόπειρα αυτοκτονίας συνήθως προβλέπει και μια επόμενη.

Ακόμη και να συνυπάρχει ο παράγοντας «κραυγή για βοήθεια» ή η ανάγκη του ατόμου για προσοχή, οφείλουμε να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος αυτός υποφέρει, έχει ανάγκη για βοήθεια και μπορεί να αποπειραθεί σε έναν άλλο χρόνο να δώσει τέρμα στη ζωή του και να το πετύχει.

Η αυτοκτονία δεν είναι θέμα χαρακτήρα, αλλά πράξη απελπισίας και έντονης ψυχικής δυσφορίας, που εγκλωβίζει το άτομο σε νοητικά, συναισθηματικά και υπαρξιακά αδιέξοδα, τα οποία το εμποδίζουν να βρει άλλες λύσεις.

ΣΠΑΡΤΙΑΤΗΣ Ξάνθιππος: Ο πολέμαρχος που σύντριψε τους Ρωμαίους

Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία που άνθρωποι, ίδιοι διάττοντες αστέρες, ενεργούν, αφήνοντας έντονο το σημάδι τους σε αυτή. Ένας εξ αυτών ήταν ο Ξάνθιππος.

Μια τέτοια ιστορία είναι και αυτή του Ξάνθιππου του Λακεδαιμόνιου, ο οποίος από ταπεινός μισθοφόρος, διωγμένος από την πατρίδα από την στέρηση και την αδικία, βρέθηκε σε μια μόνο στιγμή, αρχιστράτηγος του στρατού της άλλης μεγάλης υπερδύναμης του καιρού του, της Καρχηδόνας, να μάχεται με τον καλύτερο στρατό του αρχαίου κόσμου, τον Ρωμαϊκό.

Το 256 π.Χ. μαινόταν ο Α’ Καρχηδονιακός Πόλεμος. Οι Καρχηδόνιοι είχαν όμως υποστεί μια σειρά από ήττες σε θάλασσα και στεριά.

Ύστερα από την συντριβή τους κατά θάλασσα, οι Καρχηδόνιοι περιορίστηκαν στην αφρικανική ακτή.

Οι δε Ρωμαίοι αποφάσισαν να μεταφέρουν τον πόλεμο στην Αφρική, πλήττοντας το «θηρίο στη φωλιά του» και υποχρεώνοντας τους αντιπάλους τους να ασχοληθούν με την ασφάλεια της χώρας τους, αφήνοντας τις κατακτητικές βλέψεις για τη Σικελία κατά μέρος.

Πραγματικά οι Ρωμαίοι αποβίβασαν δυνάμεις στην περιοχή του ακρωτηρίου Μπον και πολιόρκησαν την πόλη Ασπίδα, ακολουθώντας το σχέδιο που είχε χρησιμοποιήσει και ο Έλληνας Αγαθοκλής, όταν είχε επίσης επιτεθεί στην Καρχηδόνα περίπου 50 χρόνια νωρίτερα.

Οι Καρχηδόνιοι, μετά την ήττα τους, θεωρώντας ότι οι Ρωμαίοι θα επιτίθονταν απευθείας κατά της Καρχηδόνας, κράτησαν τις δυνάμεις τους στην πόλη τους και δεν αποτόλμησαν να συγκρουστούν με τους Ρωμαίους.

Έτσι οι Ρωμαίοι ανενόχλητοι κατέλαβαν την πόλη Ασπίδα και λεηλάτησαν όλη τη χώρα, αποκομίζοντας 20.000 αιχμαλώτους και πλούσια λάφυρα, ανενόχλητοι.

Ο ρόλος του παιχνιδιού στην ανάπτυξη του παιδιού

Το παιχνίδι και η κίνηση αποτελεί ενστικτώδη εκδήλωση της εσωτερικής έκφρασης του ανθρώπου, που φανερώνεται με μια ποικιλία κινήσεων και αισθήσεων. Το παιχνίδι είναι πάντα παρόν, είναι μια γενική ένδειξη ζωής, γιατί δεν παίζουν μόνο οι άνθρωποι, αλλά και τα ζώα. Στον άνθρωπο όμως συνδυάζεται η ενστικτώδης ορμή για κίνηση και χαρά με την ανάγκη για δημιουργία. Παιδί και παιχνίδι είναι δύο λέξεις που συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους και άρα δεν μπορεί να λείψει το παιχνίδι από το παιδί.

Μέσα από το παιχνίδι εδώ και χιλιάδες χρόνια τα παιδιά ψυχαγωγούνται, αυτοδιαπαιδαγωγούνται, ανταγωνίζονται σωστά με τα συνομήλικά τους, μαθαίνουν να πειθαρχούν, διαμορφώνουν χαρακτήρα, δημιουργούν προσωπικότητα, κοινωνικοποιούνται.

Πρώτοι οι Έλληνες φιλόσοφοι Πλάτωνας, Αριστοτέλης, Αναξαγόρας, Πλούταρχος και ο ιατροφιλόσοφος Γαληνός, κατανόησαν τη μεγάλη αξία του.

Ο Πλάτωνας θεώρησε, το παιχνίδι μέσο αγωγής, αυτογνωσίας και καλλιέργειας του παιδιού. Είπε ότι: «Έλληνες αεί παίδες εστέ».

Ο Αριστοτέλης πίστευε ότι το παιχνίδι συμβάλλει στην ψυχική και πνευματική προαγωγή του παιδιού, ενώ παράλληλα αναπτύσσει τη δημιουργικότητά του.

Κατά τον Πλούταρχο, ο φιλόσοφος Αναξαγόρας ζήτησε τη μέρα που θα πεθάνει, να μην τον κηδέψουν με τιμές, αλλά να αφήσουν τα παιδιά να σχολάσουν από τα μαθήματά τους και να παίξουν.

Ο Schiller πίστευε ότι: «Τα παιχνίδια σε ένα λαό βοηθούν να ανακαλύψουμε την ποιότητά του και την αξία της τέχνης του».

Ο Piaget ότι: «Τα παιχνίδια είναι μέσο ανάπτυξης της νοημοσύνης και των άλλων γνωστικών δεξιοτήτων».

"Θα Ήθελα Αυτή να Είναι η Τελευταία Μου Γέννηση" - Υπερβαίνοντας τη Μετενσάρκωση

Περίπατος με τον Μούτζι Μπάμπα

Σε έναν από τους πρωινούς περιπάτους, ο Μούτζιμπαμπα αναλογίζεται πάνω σε μια δήλωση που κάποιες υπάρξεις του λένε, "Θα ήθελα αυτή να είναι η τελευταία μου γέννηση".

Τι σημαίνει να είσαι στην τελευταία γέννηση;

"Για όσους νιώθουν ότι θα ήθελαν αυτή να είναι η τελευταία τους ζωή, αυτό που θέλουν να πουν είναι ότι θα ήθελαν να είναι σε μια κατάσταση, όχι απλά ένα μέρος, αλλά μια κατάσταση ύπαρξης, όπου είναι πλήρως ικανοποιημένη και σε αρμονία με την Υπέρτατη Ύπαρξη.

Όταν κάνεις το πρώτο σου βήμα προς τη συνειδητοποίηση του εαυτού, είναι ένα ταξίδι αυτοανακάλυψης, γίνεσαι όλο και πιο διακριτικός στους τρόπους της αλήθειας. Πιο όμορφος, πιο γαλήνιος, πιο καλοσυνάτος, πιο ανοιχτός…

Σεξ από το πρώτο ραντεβού: Τι λένε οι ειδικοί;

Το πρώτο ραντεβού κυρίως για τις γυναίκες είναι ιδιαίτερα αγχωτικό.

Μάλιστα το αιώνιο ερώτημα που απασχολεί άνδρες και γυναίκες είναι αν μπορούν να κάνουν σεξ ή να περιμένουν. Σύμφωνα με έρευνα που έγινε από την ιστοσελίδα γνωριμιών μόνο το 6% των ανδρών περιμένουν να κάνουν σεξ αμέσως μετά το πρώτο ραντεβού.

Δείτε όμως τι υποστηρίζουν από την πλευρά τους οι ειδικοί!

Σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of Sex Research τo σεξ από το πρώτο ραντεβού βλάπτει μακροπρόθεσμα τη σχέση.

Τύχη – Ευτυχία – Δυστυχία | Μέρος Β’

Μέρος Α

Το πρόβλημα της ψυχολογίας του ατόμου μέσα στον κοινωνικό χώρο είδε τις σωστές διαστάσεις ο A. Adler (1870-1935). Μαθητής του S. Freud και ιδρυτής της «Ατομικής ψυχολογίας» δέχεται πως το βασικό κίνητρο της δραστηριότητας του ανθρώπου (που πηγάζει απ’το δυναμικό ασυνείδητο) είναι η ορμή για κοινωνική αναγνώριση, για επικράτηση και κυριαρχία, για υπερνίκηση των μειονεκτημάτων του και δύναμη. To κάθε άτομο που είναι – ξεχωριστό και ανεπανάληπτο φοβάται μήπως το απορρίψει η ομάδα εξαιτίας κάποιας σωματικής ή πνευματικής μειονεξίας του (: εσωτερική αιτία)ή όταν το περιβάλλον είναι ακατάλληλο (: εξωτερική αιτία) οπότε δεν γίνεται σωστή αποτίμηση της αξίας του. 

Έτσι, εμποδίζεται η ορμή και η τάση για αναγνώριση, και δημιουργείται ένα πιεστικό συναίσθημα αυτοϋποβιβασμού και κατωτερότητας που θέτει σε κίνδυνο την ίδια του την ύπαρξη, ένα σύμπλεγμα μειονεκτικότητας(Minderwrtigkeits Komplex). Σ’αυτό το συναίσθημα της αυτοϋποβάθμισης το άτομο αντιδρά με δυο τρόπους: α) το αντισταθμίζει με την εξιδανίκευση και την δημιουργικότητα σ’ έναν άλλο τομέα. Εκεί οφείλονται τα μεγάλα επιτεύγματα των ελαττωματικών ατόμων ( Δημοσθένης, Αγησίλαος, Τουλούζ – Λωτρέκ, Μπετόβεν κ.α ) β) το απωθεί προς το ασυνείδητο και παθαίνει νεύρωση. Η νεύρωση είναι ένα σύστημα προσωπικών υπεκφυγών και δικαιολογιών που αφορούν αντικοινωνικές αντιδράσεις συμπεριφοράς. 

Το άτομο επιχειρεί να δικαιολογήσει την (ανάρμοστη) στάση του ως προς την επίλυση κυρίως τριών βασικών προβλημάτων του: α) την επαγγελματική του αποκατάσταση, β) τη σχέση του με το ετερόφυλο, γ) τις διανθρώπινες σχέσεις του. Τα νευρωτικά συμπτώματα είναι συνήθεις φανταστικές ασθένειες για να δικαιολογήσει το άτομο την αδυναμία του.

Τύχη – Ευτυχία – Δυστυχία | Μέρος Α’

Είναι σε όλους γνωστό ότι άλλο πράγμα είναι η τύχη και άλλο είναι η ευτυχία. Ούτε οι τυχεροί είναι πάντα ευτυχισμένοι και ούτε οι άτυχοι είναι πάντα δυστυχισμένοι. Και επειδή ο άνθρωπος δεν μπορεί να είναι συνεχώς ευτυχισμένος (αυτό θα ήταν το επιθυμητό) μα ούτε και συνεχώς δυστυχισμένος (αυτό θα ήταν το απευκταίο), τότε ίσως τύχη είναι το αντιστάθμισμα της ζυγαριάς ανάμεσα στην ευτυχία και τη δυστυχία. Η σχετική ισορροπία ανάμεσα στις απόλυτες ακραίες περιπτώσεις. Και όπως λέει ο Λα Ροσφουκώ: «Οποιαδήποτε διαφορά κι αν φαίνεται στις Τύχες, ένας συμψηφισμός υπάρχει πάντα που εξισώνει τις καλές και τις κακές». Ωστόσο, ευτυχία σημαίνει να είσαι μέτοχος πολλών αξιών όπως είναι : η γνώση, η αρετή, η ελευθερία, το δίκαιο, η αγάπη, η αυτογνωσία, η φιλία και κάθε άλλο αγαθό.

Αν η αληθινή ευτυχία στηρίζεται περισσότερο σε πνευματικά αίτια, η δυστυχία οφείλεται κυρίως σε υλικά αίτια: σε οικονομική εξαθλίωση, σε αρρώστιες, σε άδικη συμπεριφορά των κοινωνικών δυνάμεων απέναντι στο ανίσχυρο άτομο, στην εκμετάλλευση και την αδιαφορία των συνανθρώπων απέναντι στη συμφορά του.

Η ανθρώπινη δυστυχία εκδηλώνεται με την απώλεια των αγαθών της ζωής: της υγείας, της περιουσίας, της κοινωνικής θέσης, της αισιοδοξίας, της δημιουργικότητας, με αποτέλεσμα την ταπείνωση της προσωπικής αξιοπρέπειας και την ψυχοπαθολογία της συμπεριφοράς.

Και ενώ η ευτυχία προάγει την ψυχική ισορροπία και υγεία και υλοποιεί τον πόθο της ατομικής και κοινωνικής καταξίωσης με τελικό αποτέλεσμα το ηδονικό συναίσθημα της χαράς, αντίθετα η δυστυχία αποσαθρώνει κάθε διάθεση και όραμα, κάθε ελπίδα και δραστηριότητα.

Θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι όσοι άνθρωποι υπάρχουν τόσα είναι τα νοηματικά περιεχόμενα που προσδίδουν στη λέξη ευτυχία. Έτσι άλλοι τη θεωρούν άσκηση αρετής, άλλη ως φυγή από τα εγκόσμια, άλλοι ως απόκτηση δύναμης και εξουσίας, πλούτου και απολαύσεων κ.ο.κ. Όλες αυτές οι υποκειμενικές διαφορές και προτιμήσεις έχουν άμεση συνάρτηση με τον τόπο και την εποχή που ζει καθένας, με την επαγγελματική δραστηριότητα, τα ιδεολογικά πιστεύματα, τα συναισθηματικά αγαπήματα, την οικογενειακή αγωγή, την κοινωνική συνείδηση, την παιδεία και την καλλιέργεια. Ωστόσο η βάση για την βελτίωση της ευτυχίας είναι η υλική αυτάρκεια, το εύφορο έδαφος όπου θα φυτρώσει ο σπόρος της πνευματικότητας, της ηθικότητας, της καλλαισθητικής δραστηριότητας, της κοινοτικής συνειδητότητας κ.λ.π. με κορύφωση τις αρμονικές ανθρώπινες σχέσεις βασισμένες στη σωστή ψυχολογία των συνανθρώπων μας.

Δαιμονισμός και εξορκισμός : Το “Θηρίο” βρίσκεται μέσα μας;

Δαίμων στην αρχαία ελληνική γλώσσα σημαίνει: θεότητα που ορίζει και νέμει τη μοίρα στον κάθε άνθρωπο. Η λέξη προέρχεται από το αρχαίο ρήμα δαίω που σημαίνει μοιράζω. Γλωσσολογικά κι ετυμολογικά, λοιπόν, δεν προσδίδεται καμία αρνητική ιδιότητα στο δαιμόνιο˙ αντιθέτως στα έπη του Ομήρου, το δαιμόνιο είναι η θεότητα που προστατεύει και καθοδηγεί τον άνθρωπο από τη γέννηση μέχρι τον θάνατό του.

“If I got rid of my demons, I’d lose my angels.” – Tennessee Williams

Στην αρχαία ελληνική κουλτούρα δεν υπήρχε ο Διάβολος σαν θεότητα, ούτε καν σαν οντότητα. Αναλόγως με τη μοίρα που έχει και με το πώς διαχειρίζεται αυτήν, ο καθένας μας μπορεί να βρίσκεται σε ευδαιμονία ή κακοδαιμονία, κάτι που δίδαξε και ο Επίκουρος. Η αρνητική έννοια του δαίμονα είναι σύμφυτη μόνο με τη χριστιανική παράδοση και ηθική. Ο Σωκράτης ήταν «δαιμονισμένος» όπως κι η Ζαν ντ’ Αρκ αλλά ουδείς από τους δύο δεν άφριζε από το στόμα ούτε είχε αφορμισμένες πληγές ούτε αιωρούνταν. Οι αρχαίοι Έλληνες έπρατταν κατά τον δαίμονα εαυτού, όπως γράφει και η ταφόπλακα που σκεπάζει το μνήμα του JimMorrison˙ η φράση σημαίνει “λειτουργώ και δρω ακούγοντας την εσωτερική φωνή της ύπαρξής μου”. Η μουσική των Doors εμπεριέχει στοιχεία από τη μουσική της διονυσιακής λατρείας που είχε στόχο να διεγείρει αυτή τη φωνή της θείας μανίας, η οποία κατά τον Πλάτωνα είναι θεμιτή και μπορεί να ανάγει το κάλλος σε οποιαδήποτε μορφή. Ο Πλάτωνας υπήρξε από τους πρώτους ίσως που διέκρινε το Κακό από τον Δημιουργό του και το σώμα από το Πνεύμα˙ το σώμα παραμένει ουδέτερο και προσκολλημένο στη Γη ενώ το πνεύμα όντας ελεύθερο πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στον Δημιουργό και το Κακό.

Εξορκισμός είναι η τελετουργία που τελείται από τον ιερέα ή τους ιερείς μιας θρησκείας ώστε να εξαγνιστεί και να εξουδετερωθεί το κακό σαν φύση και ουσία αλλά και να εκδιωχθεί η οντότητα-κακοποιό πνεύμα που έχει καταλάβει ένα ανθρώπινο σώμα. Τέτοιες πρακτικές τελούνταν στην αρχαιότητα κυρίως στη Βαβυλώνα, στη Μεσοποταμία, και στην Ελλάδα στο όνομα του Ορφέα.Εξορκίζω σημαίνει εξαναγκάζω κάποιον να ορκιστεί σε μια ανώτερη από αυτόν δύναμη. Συμβολικά, στον χριστιανισμό, όλο αυτό παραπέμπει στην υποταγή του επαναστατημένου Εωσφόρου στον Δημιουργό του.

Πως βρέθηκε η Αφροδίτη της Μήλου: Η ιστορία του αγρότη που σκάβοντας το χωράφι του ανακάλυψε το περίφημο άγαλμα

«Την άνοιξη του 1820, ένας γεωργός από την Πλάκα, ο Κεντρωτάς ή Μποτόνης έσκαβε σε ένα πεζούλι, δικό του, κάτω από την Ανατολική Πύλη της αρχαίας πόλης […]

Έσκαβε λοιπόν, ο Κεντρωτάς μέσα στο πεζούλι του. Μα τι σκάψιμο έκανε; Ο Βουτιέ, αυτόπτης μάρτυρας, λίγα μέτρα παρακάτω με τους δύο ναύτες της Εσταφέτ, έψαχνε γι΄αρχαία. Γράφει λοιπόν, πως ο Έλληνας χωρικός έβγαζε πέτρες από κάτι ερείπια, πέτρες κατάλληλες για οικοδομή[….]

Όταν φάνηκε η βαθιά τρύπα, ο Κεντρωτάς σκύβει και βλέπει κάτι μάρμαρα να ασπρίζουν. Πίσω του όμως είναι οι τρεις Γάλλοι. Καταλαβαίνει πως αυτά που βρήκε έχουν αξία και θέλει να τα κρύψει σκεπάζοντάς τα με χώματα. […]

Ο Βουτιέ δεν κατάλαβε την πονηριά του Έλληνα χωρικού και γράφει:«Είχε ανακαλύψει το επάνω μέρος ενός αγάλματος, σε πολύ κακή κατάσταση και αφού δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή του, ετοιμαζόταν να το ξανασκεπάσει με γκρεμίδια».Δεν ήταν τόσο αφελής ο Κεντρωτάς.

Όταν είδε [ο Βουτιε ]τον Κεντρωτά να σκύβει και να κοιτάζει μέσα στην σκοτεινή τρύπα, πλησίασε. Του έδωσε μερικά γρόσια φιλοδώρημα και με τη βοήθεια των δύο ναυτών έβγαλαν το επάνω μέρος του αγάλματος, από την τρύπα. Επίεσε τον Κεντρωτά να ψάξει κα να βρει και το άλλο, το κάτω μέρος του αγάλματος. […]

Ο Κεντρωτάς δεν ήταν πολύ πρόθυμος. Ο λόγος είναι φανερός. Προσπαθούσε να κρύψει ότι μπορούσε. Και για «να ψάξει» θα πει πως δεν φαινόταν το κάτω μέρος του αγάλματος και χρειαζόταν να βγούν τα χώματα και οι πέτρες που το έκρυβαν. Δεν άργησε να το βρει. Έγινε μια προσπάθεια να προσαρμοστούν τα δύο μέρη του αγάλματος, μα έλειπε ένα κομμάτι από τη μέση. Χρειάστηκαν καινούργιες παροτρύνσεις του Βουτιέ και πολλά ψαξίματα για να βρεθεί, μέσα στα χώματα και τις πέτρες, κι αυτό το κομμάτι. Και τότε ο Βουτιέ μπόρεσε και έστησε το άγαλμα.Δεν γράφει αν το στήσιμο έγινε μέσα στην τρύπα ή έξω από αυτή, στην επιφάνεια του εδάφους. Το κάτω μέρος του αγάλματος, πολύ βαρύ, πάνω από 500 κιλά, δύσκολα θα μπορούσαν να το ανεβάσουν στην επιφάνεια οι τρεις, ο Κεντρωτάς και οι δύο ναύτες, ή οι τέσσερις αν βοηθούσε κι ο Βουτιέ. […]

Ισπανοί

   Τον 15ο αιώνα, στην Ιβηρική Χερσόνησο υπήρχαν τρία μεγάλα βασίλεια. Η Πορτογαλία, η Αραγονία και η Καστίλη. Το 1469, ενώ οι Πορτογάλοι συνεχίζοντας τις εξερευνήσεις στις δυτικές ακτές τις Αφρικής είχαν φτάσει στον Κόλπο της Γουινέας, τα άλλα δύο βασιλιά ενώθηκαν με τον γάμο του Βασιλιά Φερδινάνδου του Δεύτερου της Αραγονίας και της Βασίλισσας Ισαβέλλας της Πρώτης της Καστίλης, θέτοντας έτσι τις βάσεις για την δημιουργία της Ισπανίας. Τα δύο βασίλεια, ενωμένα πλέον, συνέχισαν την ανακατάκτηση των εδαφών της Ιβηρικής Χερσονήσου από τους Μαυριτανούς οι οποίοι είχαν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της χερσονήσου από το 711 με τους Πορτογάλους να τους έχουν απωθήσει από τα εδάφη τους από το 1259. Στις 2 Ιανουαρίου του 1492, μετά από έναν δεκαετή πόλεμο, οι Ισπανοί καταλαμβάνουν την Γρανάδα εκτοπίζοντας οριστικά τους Μαυριτανούς από την Ιβηρική Χερσόνησο. Το ίδιο έτος, η εξαντλημένη οικονομικά - από τους πολέμους - Ισπανία, αποφάσισε να εκμεταλλευτεί ένα “δώρο” που είχε έρθει από την Πορτογαλία. 

  Τον Μάιο του 1486, ο Γενουάτης θαλασσοπόρος Χριστόφορος Κολόμβος, μην έχοντας καταφέρει να εξασφαλίσει την οικονομική στήριξη του Βασιλιά της Πορτογαλίας ώστε να ανακαλύψει τον δρόμο προς την Ασία πλέοντας δυτικά του Ατλαντικού Ωκεανού, παρουσίασε το σχέδιο του στην Βασίλισσα Ισαβέλλα. Εκείνη, τον παρέπεμψε στην επιστημονική κοινότητα της χώρας η οποία απέρριψε το σχέδιο του εκτιμώντας πως η απόσταση από την Ευρώπη προς την Ασία πλέοντας δυτικά, είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που είχε υπολογίσει ο Κολόμβος, καθιστώντας ένα τέτοιο ταξίδι, αδύνατο. Παρόλα αυτά όμως, οι Ισπανοί Μονάρχες, για να κρατήσουν τον Κολόμβο και την ιδέα του στην Ισπανία, αποφάσισαν να του καταβάλουν ένα χρηματικό ποσό κάθε χρόνο, χορηγώντας του και μία επιστολή που του έδινε το δικαίωμα για δωρεάν κατάλυμα και φαγητό σε όλη την χώρα. Το 1492, με τους Ισπανούς να είναι σε δυσχερή οικονομική κατάσταση και τους γείτονες Πορτογάλους να προετοιμάζονται για το πρώτο ταξίδι προς την Ινδία έχοντας ανακαλύψει το θαλάσσιο πέρασμα νότια της Αφρικής, οι Ισπανοί Μονάρχες, αποφάσισαν να θέσουν σε εφαρμογή την ιδέα του Κολόμβου, καθώς εκείνα που θα είχαν να χάσουν σε περίπτωση αποτυχίας ήταν λίγα ενώ εκείνα που θα κέρδιζαν σε περίπτωση επιτυχίας, θα ήταν τα μέγιστα. 

Οι δυστυχισμένοι άνθρωποι είναι πιο ισχυρογνώμονες

Η διαφορά ανάμεσα σε ένα ευτυχισμένο και ένα δυστυχισμένο άτομο έγκειται σε μεγάλο βαθμό στην ταπεινοφροσύνη τους.

Ένα ευτυχισμένο άτομο είναι σε θέση να παραδεχτεί ότι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τη ζωή δεν είναι μια άκαμπτη πραγματικότητα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπει την αξία της ζωής, αλλά ότι κατανοεί πως μόνος του διαμόρφωσε τη στάση της ζωής του, δηλαδή ότι αυτή βασίζεται αποκλειστικά στην επιλεκτική αντίληψη και στην εμπειρία του.

Αντίθετα, ένας δυστυχισμένος άνθρωπος είναι πολύ πιο ισχυρογνώμων. Είναι πεπεισμένος ότι η σκέψη του είναι κάτι πραγματικά σημαντικό και είναι αποφασισμένος να αποδείξει (σε βάρος της δικής του ευημερίας) ότι η ζωή είναι πράγματι τόσο άσχημη όσο την παρουσιάζει. Χρησιμοποιεί άπειρα παραδείγματα για να αποδείξει τη θέση του και, φυσικά, με τον τρόπο του έχει δίκιο.

*Πλούταρχος (Περί του ακούειν, αποσπ. )

-Το μυαλό δεν είναι ένα βάζο που πρέπει να γεμίσει.Είναι σαν ένα δεμάτι ξύλα, που θέλει ένα προσάναμμα μόνο για ν’ αναψει η φλόγα της αναζήτησης και η λαχτάρα για την αλήθεια.

Όπως όταν πάει κανείς να ζητήσει φωτιά από τον γείτονα, και βρίσκοντας εκεί στο τζάκι αναμμένη με μεγαλη και λαμπρή φωτιά, κάθεται για ώρα και ζεσταίνεται , με τον ίδιο τρόπο, πηγαίνοντας κανείς σε κάποιοιν άλλο για να “μεταλάβει τον λόγο”, δεν αντιλαμβάνεται ίσως ΄΄οτι πρέπει ο ίδιος να ανάψει ένα δικό του φως και να διαμορφώσει τη δική του σκέψη, παρά κάθεται χαρούμενος και ακούει, επειδή τον θέλγει η ακρόαση.

Κι αυτά που διδάσκεται του δίνουν εξωτερικά μια λάμψη΄ όμως τη μούχλα εντός του και το σκοτάδι της ψυχής δεν τα χει θερμάνει ούτε τα ‘χει αποδιώξει με τη δύναμη της φιλοσοφίας.

Η ευτυχία και πως να τη φέρουμε πίσω

Χαρακτηρίζω τον εαυτό μου έναν αισιόδοξο και θετικό άνθρωπο. Προσπαθώ να βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο και όχι μισοάδειο και θεωρώ ότι όταν δίνεις και προσφέρεις, η ζωή με κάποιο τρόπο στο επιστρέφει.

Δεν είναι όμως όλες οι μέρες εύκολες ούτε όλες οι καταστάσεις ευχάριστες ή διαχειρίσιμες. Πολλές φορές μελαγχολώ, πέφτω, μαυρίζω. Τότε είναι που προσπαθώ ακόμα περισσότερο να θυμηθώ πως είναι η ευτυχία και πώς θα τη φέρω πίσω. Και με λίγη προσπάθεια, τα καταφέρνω.

Εάν κάνω κάτι από τα παρακάτω, εύκολα ξαναθυμάμαι ότι η ευτυχία είναι μικρές στιγμές που είναι στο χέρι μας να μη χαθούν.

• Νιώθω ευγνωμοσύνη που ξύπνησα και που μπορώ να πάω στη δουλειά μου υγιής και αρτιμελής.
• Θυμάμαι πόσο αγαπώ αυτό που κάνω, παρόλο το άγχος και τις δύσκολες στιγμές. Θυμάμαι πόσο δημιουργική έχω υπάρξει για να λύσω προβλήματα και καταστάσεις.
• Κοιτάζομαι στον καθρέφτη και εκτιμώ τα ωραία σημεία μου. Εκτιμώ την εικόνα μου, το σώμα μου και τα προτερήματά μου με αντικειμενικό μάτι.

Τι κάνει τον άνθρωπο πραγματικά ευτυχισμένο;

“Οι μόνοι ευτυχισμένοι άνθρωποι που ξέρω είναι αυτοί που δουλεύουν καλά σε κάτι που θεωρούν σημαντικό.” Ρητό του Αβραάμ Μάσλοου

Αμερικανός ψυχολόγος ο Αβραάμ Μάσλοου. Εντάξει, την ανθρώπινη ψυχή, δεν έχουν δικαίωμα να την ερμηνεύουν μόνο οι ψυχολόγοι. Δικαίωμα, έχουμε όλοι γιατί όλοι έχουμε ψυχή. Αυτοί –οι ψυχολόγοι- έχουν προνόμιο. Προνόμιο στο να ερευνούν λίγο παραπέρα. Εδώ, βλέπουμε κάτι που πραγματικά μας θυμίζει αυτό που λέμε, «ευτυχία της ροής». Βέβαια, δεν είναι μόνο αυτό.

Ροή; Τι είναι η ροή;

Ας πούμε πως όταν σου λένε «ξύπνα, όλο σε πιάνουμε αφηρημένη/ο!» δεν είναι και τόσο κακό. Πέραν του ότι έρευνες έχουν δείξει οτι η «αφηρημάδα» μπορεί να δημιουργεί κάποιες καθημερινές δυσκολίες, αλλά είναι εξαιρετικά γόνιμη για τον εγκέφαλο που ξεκουράζεται. Και σκεφτείτε, η αφηρημάδα που μας πίανει καθισμένους, είναι η παθητική της πλευρά…Υπάρχει και η επιθετική!

Η «επιθετική αφηρημάδα» λέγεται ας πούμε ροή! Είναι μια δημιουργική κατάσταση νιρβάνας. Όταν ασχολείσαι με κάτι που σου αρέσει και η ώρα κυλά και το ρολόι, λίγο πριν – που λέει ο λόγος «λίγο» –  έδειχνε άλλη ώρα από αυτήν που ξαφνικά…βλέπουμε τώρα! Είναι που μας μέθυσε η ενασχόλησή μας με αυτό που κάνουμε και αυτό που κάνουμε, το αγαπούμε. Μας πήρε από το χέρι και μας πήγε εκεί που δεν υπάρχει…χρόνος!

Γιατί είμαστε χαρούμενοι με ένα μόνο ρήμα;

10 πράγματα που δεν καταλαβαίνουν οι άντρες για τις γυναίκες

Ποτέ, κανένας άντρας, δεν πρόκειται να καταλάβει γιατί έχουμε 4.000 προϊόντα ομορφιάς στο ντουλάπι του μπάνιου, στην τσάντα μας, στο αμάξι, σε άλλη τσάντα, στη δουλειά σε κάποιο συρτάρι, στο ντουλαπάκι του γυμναστηρίου.
Και αν δεν καταλαβαίνει αυτό που είναι και το πιο απλό, φαντάσου τα άλλα πιο σύνθετα!

1. Γιατί στην ερώτησή σας “Τι έχεις;”, εμείς απαντάμε “Τίποτα”. Διότι θέλουμε να είμαστε ευγενικές και να δώσουμε τόπο στην οργή. Δεν θέλουμε να βγάλουμε όλο τον bitchy εαυτό μας! Αν και μέσα μας να ξέρετε βράζουμε και βγάζουμε καπνούς από τα αυτιά όπως τα cartoon! Γι΄αυτό αποδεχτείτε το! Έτσι θα απαντάμε πάντα “Τίποτα” γιατί και εμείς οι ίδιες ξέρουμε πως αν απαντήσουμε αλλιώς δεν θα σταματήσουμε ποτέ να γρινιάζουμε -και μη σου πω ότι κουραστήκαμε ήδη!
2. Γιατί έχουμε 45 μαξιλάρια στον καναπέ και στο κρεβάτι μας! Θέλουμε απλά να νιώθουμε cozy, πειράζει;
3. Γιατί χρειαζόμαστε ακόμα ένα ζευγάρι παπούτσια/φόρεμα/παντελόνι/μπλούζα. Γιατί θέλουμε να έχουμε χίλιες και μια εναλλακτικές για ένα ραντεβού/έξοδο κ.τ.λ.
4. Γιατί κάνουμε 10 ώρες να βαφτούμε. Διότι δεν είμαστε επαγγελματίες make up artist αλλά και ακόμα και να ήμασταν πάλι τόση ώρα θα κάναμε. Για προσπάθησε να βάλεις ίσια το eyeliner πάνω από τα βλέφαρά σου!
5. Όταν σας λέμε να μας τραβήξετε μια φωτογραφία, δεν κυριολεκτούμε. Εννοούμε να μας τραβήξετε 123 φωτογραφίες, για να επιλέξουμε μια!

Θυμός

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ|

Από τη γέννηση ως το θάνατο, οι άνθρωποι δεν παύουν να βιώνουν άπειρα συναισθήματα – φόβο, πόνο, ανημποριά, θυμό, χαρά, ζήλια και αγάπη – όχι γιατί είναι σωστά, αλλά γιατί απλώς τα νιώθουν. Το ν’ αφήσεις τον εαυτό σου να έρθει σ’ επαφή με κάθε πλευρά της οικογενειακής σου ζωής, μπορεί να προκαλέσει ριζικές βελτιώσεις της κατάστασης. Πιστεύω πως οτιδήποτε μπορεί να συζητηθεί και να γίνει αντιληπτό σαν κάτι ανθρώπινο.

Ας εξειδικεύσουμε το θέμα μας. Ας πάρουμε το θυμό. Πολλοί δεν καταλαβαίνουν πως ο θυμός αποτελεί απαραίτητο ανθρώπινο συναίσθημα έκτακτης ανάγκης. Επειδή ο θυμός καμμιά φορά ξεσπάει με καταστροφικές πράξεις, ο κόσμος νομίζει πως ο ίδιος ο θυμός είναι καταστρεπτικός. Δεν καταστρέφει ο θυμός, μα η πράξη που προέρχεται απ’ αυτόν.

Ας εξετάσουμε ένα ακραίο παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι σε φτύνω. Αυτό, πιθανόν εσύ να το νιώσεις σαν κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Να το νιώσεις σαν επίθεση και να αισθανθείς άσχημα για τον εαυτό σου και θυμωμένος εναντίον μου. Μπορεί να θεωρήσεις τον εαυτό σου αντιπαθητικό (υπήρχε κανείς άλλος λόγος να σου επιτεθώ;) Αισθάνεσαι πληγωμένος, με μειωμένη αυτοεκτίμηση, μόνος και ίσως χωρίς φίλους. Αν και φέρεσαι με θυμό, αισθάνεσαι πληγωμένος – πράγμα για το οποίο δεν έχεις παρά αμυδρή αντίληψη. Πώς θα δείξεις τι αισθάνεσαι; Τι θα πεις; Τι θα κάνεις;

Έχεις επιλογές. Μπορείς να με φτύσεις και συ. Μπορείς να με χτυπήσεις. Μπορείς να κλάψεις και να με παρακαλέσεις να μην το ξανακάνω. Μπορείς να μ’ ευχαριστήσεις. Μπορείς να το βάλεις στα πόδια. Μπορείς να εκφραστείς με ειλικρίνεια και να μου πεις πόσο θυμωμένος είσαι. Τότε πιθανότατα θα μπορέσεις να έρθεις σ’ επαφή με την αίσθηση της προσβολής και να μου μιλήσεις γι’ αυτό. Τότε θα μπορέσεις να με ρωτήσεις πώς έγινε και σ’ έφτυσα.

Οι κανόνες σου θα σε οδηγήσουν με ποιο τρόπο να εκφράσεις την αντίδρασή σου. Αν οι κανόνες σου επιτρέπουν τις ερωτήσεις, μπορείς να με ρωτήσεις και να καταλάβεις. Αν οι κανόνες σου δεν επιτρέπουν τις ερωτήσεις, μπορεί να μαντέψεις και ίσως να μαντέψεις λαθεμένα. Το φτύσιμο μπορεί να εκφράζει πολλά και διάφορα. Μπορείς να αναρωτηθείς: μ’ έφτυσε γιατί δεν της άρεσα; Επειδή είναι θυμωμένη μαζί μου; Επειδή νιώθει απογοητευμένη απ’ τον εαυτό της; Από κάποιο ακούσιο μυϊκό σπασμό; Μ’ έφτυσε γιατί ήθελε να την προσέξω; Αυτές οι πιθανότητες μπορεί να φαίνονται παρατραβηγμένες, αλλά για σκέψου τις λίγο. Δεν είναι καθόλου παρατραβηγμένες.