Παραμύθια τής Κύθνου
Η πέρδικα κι η κουκουβάγια
Μιά φορά βγάλαν απόφαση τα πουλιά να ανοίξουνε σχολείο, για να μαθαίνουν τα παιδιά τωνε γράμματα. Ένα πρωϊ λοιπόν, που όλοι οι μαθητές ήτανε στο σκολειό, η κουκουβάγια έβαλε λίγο φαϊ μέσα σ’ ένα καλαθάκικαι κίνησε να ταϊσει το παιδί της.
Εκεί που πήγαινε, τη συνοπάντηξε η πέρδικα.
-«Για πού το’ βαλες, κουκουβάγια;»
-«Πααίνω στο σκολειό, να δώσω λίγο φαγάκι στο παιδάκι μου.»
-«Μιά και πας, στάσου να πάρεις κι από μένα λίγο ψωμάκι, να φάει και το δικό μου το παιδί.»
-«Μα δεν το γνωρίζω το δικό σου. Πώς να το βρώ;»
-«Α...μα είναι πολύ εύκολο να το βρείς: θα το καταλάβεις αμέσως, γιατί είναι το πιό όμορφο απ’ ούλα τα πουλάκια.»
Εκεί που πήγαινε, τη συνοπάντηξε η πέρδικα.
-«Για πού το’ βαλες, κουκουβάγια;»
-«Πααίνω στο σκολειό, να δώσω λίγο φαγάκι στο παιδάκι μου.»
-«Μιά και πας, στάσου να πάρεις κι από μένα λίγο ψωμάκι, να φάει και το δικό μου το παιδί.»
-«Μα δεν το γνωρίζω το δικό σου. Πώς να το βρώ;»
-«Α...μα είναι πολύ εύκολο να το βρείς: θα το καταλάβεις αμέσως, γιατί είναι το πιό όμορφο απ’ ούλα τα πουλάκια.»
