15 πράγματα για τα οποία θα χτυπήσεις το κεφάλι σου στον τοίχο μεγαλώνοντας

Μετά από χρόνια και όσο μεγαλώνεις, το μόνο πράγμα που δεν θα πρέπει να κάνεις είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο. Ξεκίνα τις αλλαγές πριν τα χρόνια περάσουν και μετανιώνεις... 

1) Που παρέμεινες σε μια προβληματική σχέση. To μοναδικό πράγμα για το οποίο μπορεί να μετανοιώσει όποιος εγκαταλείψει μια κακή σχέση, είναι που δεν το είχε κάνει νωρίτερα.

2) Που δεν έμαθες μια ξένη γλώσσα. Ειδικά αν έχεις φάει άπειρες σχολικές ώρες για να μάθεις κάποια που έχεις εντελώς ξεχάσει -π.χ. λατινικά ή αρχαία ελληνικά.

3) Που ξέχναγες και δεν έβαζες αντηλιακό. Οι ρυτίδες, οι πανάδες και το μελάνωμα θα σου θυμίζουν τι μεγάλη χαζομάρα ήταν το εξωτικό μαύρισμα.

4) Όταν φοβόσουν να δοκιμάσεις νέα πράγματα. Θα έρθει η ώρα που θα αναρωτηθείς τι ήταν αυτό που φοβόσουν και πώς ήταν δυνατόν να πέσεις σε τέτοια λούμπα.

5) Που δεν ταξίδεψες όσο περισσότερο γίνεται. Mεγαλώνοντας θα αντιληφθείς πως τα ταξίδια είναι πολύ πιο εύκολα όσο είσαι νέος και πολύ πιο οικονομικά, ειδικά αν αποκτήσεις οικογένεια και πρέπει να πληρώνεις για τρία ή και τέσσερα επιπλέον άτομα.

6) Οι ευκαιρίες που έχασες να δείς από κοντά τους αγαπημένους σου καλλιτέχνες. Θυμήσου όταν το 1993 είπες πως θα πας στην επόμενη συναυλία των Νιρβάνα, γιατί εκείνη τη χρονιά βαριόσουν.

7) Τις φορές που δεν υπερασπίστηκες τον εαυτό σου όπως έπρεπε. Οι γέροι που δεν σηκώνουν πολλά-πολλά, είναι ακριβώς το παράδειγμα που πρέπει να ακολουθείς. 

Οι ψυχοπαθείς τελικά δεν είναι ανώτερης ευφυΐας άτομα

Παρά μόνο στο σινεμά...

Μιζούρι

Μπορεί οι σεναριογράφοι του Χόλιγουντ να παρουσιάζουν τους ψυχοπαθείς ως άτομα ανώτερης ευφυΐας, όπως για παράδειγμα ο ψυχίατρος Χάνιμπαλ Λέκτερ στη «Σιωπή των Αμνών», αλλά στην πραγματικότητα αυτό δεν ισχύει. Αμερικανοί επιστήμονες απέδειξαν ότι οι ψυχοπαθητικές προσωπικότητες έχουν συνήθως νοημοσύνη κάτω του μετρίου.

Όπως αναφέρει το New Scientist, ερευνητές του Πανεπιστημίου Σεντ Λούις του Μισούρι, με επικεφαλής τον Μπράιαν Μπάουτγουελ, μελέτησαν τα ευρήματα 187 δημοσιευμένων ερευνών σχετικά με τη νοημοσύνη των ψυχοπαθητικών ατόμων, ορισμένων από τους οποίους ήταν φυλακισμένοι και άλλοι που είχαν πετυχημένες καριέρες.

Οι ψυχοπαθείς εκτιμάται ότι αποτελούν περίπου το 1% του πληθυσμού. Ως τέτοιοι θεωρούνται άνθρωποι που πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια, όντας ψυχροί, ανελέητοι, ακραία παρορμητικοί, επιθετικοί, αναξιόπιστοι, μεγαλομανείς, δόλιοι «μακιαβελικοί» που χειραγωγούν συνεχώς τους άλλους χωρίς ενοχές κ.α.

Εναλλακτικά, για την ψυχοπάθεια χρησιμοποιούνται οι όροι «αντικοινωνική διαταραχή της προσωπικότητας» και «δυσλειτουργία αντικοινωνικής προσωπικότητας».

Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΑΙΩΝΑ[μέρος Β΄]



Η εξέλιξη αυτή, που ξεπήδησε μέσα απο τον χώρο του ιερατείου της Κέας, είχε σαν επακόλουθο τη μελοποίηση και τη μουσική επένδυση των στίχων, δηλαδή βασικό στοιχείο που αποτέλεσε κίνητρο για την παραπέρα ενδοσκόπηση της "Θείας Ομφής". Την ίδια περίοδο έρχεται στο προσκήνιο και το κίνημα των σοφιστών. Όσο και αν η αρχαία παράδοση δεν χαρακτηρίζει σαν φιλοσόφους τους στοχαστές που προηγήθηκαν του Σωκράτη και τους αποκαλεί σοφιστές, οι διανοούμενοι που ανήκαν στην ενδιάμεση αυτή σχολή, πρόσφεραν πολλά στη πνευματική κίνηση του 5ου π.Χ. αιώνα. Ειδικά στον χώρο που εξετάζουμε, εμβάθυναν στους παράγοντες που διαμόρφωναν την ψυχοσωματική ισορροπία. Επαγγελματικά, ήταν δάσκαλοι της ρητορικής τέχνης. Ταξίδευαν απο περιοχή σε περιοχή, μιλούσαν στις δημόσιες γιορτές και τελετές, εκφωνούσαν πανηγυρικούς λόγους και επιταφίους για τις πόλεις, καθώς επίσης και εγκωμιαστικούς λόγους, σε πρόσωπα που είχαν δημόσια δράση. Στον χώρο αυτό ανήκε και ο Πρόδικος ο Κείος, ο οποίος περιόδευσε σε όλη την Ελλάδα και μετά δημιούργησε σχολή ρητορικής στην Αθήνα. Μαθητές του επίσης υπήρξαν και οι: Ευριπίδης, Ισοκράτης, Θουκυδίδης, Ξενοφώντας, καθώς επίσης και οι μουσικοί Αγάθωνας και Δάμωνας. Μάλιστα, ο τελευταίος, που ταυτόχρονα ήταν και σοφιστής, διετέλεσε σύμβουλος του Περικλή στα θέματα της μουσικής. Απο τη σοφιστική του Πρόδικου μέχρι τη μουσική σχολή του Πυθοκλείδη, ο χώρος κυριαρχείται απο μία ομάδα μυστών.Είναι φανερό οτι η αλληλεπίδραση και αλληλεξάρτηση των έργων τους, δημιούργησε τη συνισταμένη πάνω στην οποία ο Περικλής στήριζε την πολιτική δραστηριότητά του με τη δυναμική των οπτικοακουστικών μέσων. 

Ένας διακεκριμένος μαθητής του Πυθοκλείδη ήταν ο Αγαθοκλής (τέλη του 6ου π.Χ. αιώνα), ο οποίος μετέδωσε τις γνώσεις του Κείου μουσικού στον Λαμπροκλή (Πλούταρχος "Περί Μουσικής" 1136, 16). Ο Λαμπροκλής (αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα) έγινε γνωστός απο τη σύνθεσή του "Ύμνος στην Αθηνά", που δυστυχώς σώθηκε μόνο η αρχή. Πολλοί ιστορικοί τον ταυτίζουν με τον μουσικό Λάμπρο (Αθήναιος "Δειπνοσοφιστές" 11 491, 80). 

Ο Λάμπρος, που δεν γνωρίζουμε πότε έζησε, χαρακτηρίζεται απο τον Αριστόξενο σαν διάσημος λυρικός ποιητής και δημιουργικός μουσικοσυνθέτης. Στον Αθήναιο αναφέρεται σαν δάσκαλος του Σοφοκλή, στη μουσική και την όρχηση (Αθήναιος "Δειπνοσοφιστές" Α 20, 37), ενώ ο Φρύνιχος τον κατατάσσει στους ποιητές των θρηνητικών μελωδιών. Κοντά στον Λαμπροκλή διδάχτηκε τα μυστικά του ήχου και ο διανοούμενος Δάμωνας, που έζησε και έδρασε γύρω στο 430 π.Χ.
Ο Δάμωνας, που διδάχτηκε και τη σοφιστική τέχνη κοντά στον Πρόδικο, επέλεξε μεταξύ των μαθητών, στους οποίους δίδασκε τα μυστικά του ήχου, τον Περικλή τον Σωκράτη και τον μουσικό Δράκοντα. Αυτός, ο τελευταίος, υπήρξε μουσικοδιδάσκαλος του Πλάτωνα (Πλούταρχος, "Περί Μουσικής" 1136, 17). Ο Δάμωνας ήταν εξαιρετικά και πλατιά καλλιεργημένος και άσκησε μεγάλη επίδραση στους σοφούς της εποχής του. 

Ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΣΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΥ ΑΙΩΝΑ[μέρος Α΄]

Ο θεμελιωτής της Αθηναϊκής Δημοκρατίας του Χρυσού Αιώνα Περικλής, σύμφωνα με τα γραπτά του ιστορικού Ξενοφώντα, ο μεγάλος αυτός πολιτικός, ήταν γνώστης τωνυποβλητικών ιδιοτήτων της μουσικής και χρησιμοποίησε αυτή "κατά κόρον" στα μεγάλα οπτικοακουστικά προγράμματα της θητείας του.

Στα κείμενα της αρχαιοελληνικής γραμματείας, υπάρχουν υπολανθάνοντες κώδικες, ορισμένα στοιχεία των οποίων προσδιορίζουν τις ατραπούς της αρχαϊκής επαφής με το θείο. Στο κείμενο που ακολουθεί γίνεται μια πρώτη προσέγγιση στον χώρο της ηχοδονητικής και στην αντίληψη που είχαν οι αρχαίοι Έλληνες για την εσωτερική διάσταση του ήχου. Διαδοχικά αποκαλύπτονται, η "εσωτερική σχολή" του Πυθοκλείδη του Κείου και η σχέση του Περικλή με αυτή, η πατροπαράδοτη καταγραφή της ιερατικής γνώσης, οι "μυστικοί" ήχοι των επωδών, η καθιέρωση των σειριακών μυστηρίων, η κοσμική σημασία του πέμπτου πλατωνικού στερεού και οι αριθμητικές διαστάσεις του ήχου.
Στις αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα, στα χρόνια του Σόλωνα, σε ορισμένες συντηρητικές πόλεις η απαγγελία των αρχαίων επών ήταν απαγορευμένη. 

Συγκεκριμένη μαρτυρία συναντάμε στα γραπτά του Ηροδότου ("Ιστορίες" Ε, 67) όπου αναφέρεται οτι ο τύραννος της Σικυώνας Κλεισθένης, απαγόρεψε να απαγγέλονται απο τους ραψωδούς στις δημόσιες γιορτές τα ομηρικά έπη. Βέβαια ο Κλεισθένης δικαιολόγησε την απαγοευτική του διαταγή λέγοντας οτι, αυτό το έκανε γιατι στα έπη του Ομήρου εξυμνούνταν μόνο οι Αργείοι και το Άργος. Όμως, δεν ήταν η πρώτη φορά που ο Κλεισθένης χρησιμοποιούσε κάποια δικαιολογία για να εκφράσει την αντίθεσή του. Σε συμπόσιο που παρέθεσε στους μνηστήρες της κόρης του συνέβη ένα ανάλογο περιστατικό.

Μετά το φαγητό, οι μνηστήρες άρχισαν να συζητούν ζωηρά για ένα θέμα μουσικής που τέθηκε προς συζήτηση. Ενώ ο διάλογος συνεχιζόταν, ο Ιπποκλείδης, ο γιος του Τείσανδρου, "που υπερείχε απ' όλους τους άλλους" (Ηρόδοτος "Ιστορίες" Ζ, 129), πρόσταξε τον αυλητή να παίξει κάποιον σκοπό και αυτός άρχισε να χορεύει. Ο Κλεισθένης που παρακολουθούσε τη σκηνή δεν έδειχνε ευχαριστημένος. Στη συνέχεια ο Ιπποκλείδης, αφού ξεκουράστηκε λίγο ζήτησε να του φέρουν ένα τραπέζι, πάνω στο οποίο χόρεψε αττικούς και λακωνικούς χορούς. Στο τέλος, έβαλε το κεφάλι του κάτω και με τα πόδια στον αέρα λικνιζόταν στον ρυθμό της μουσικής. Ωστόσο, ο Κλεισθένης τον απέρριψε για γαμπρό του θεωρώντας τις ενέργειές του άσεμνες. 

Το περιστατικό αυτό καθ' αυτό δεν θα είχε μεγάλη σημασία αν δεν γνωρίζαμε το ιστορικό των απογόνων του και τη σχέση τους με τα μυστικά του ήχου. Στην έρευνα που ξετυλίγεται στη συνέχεια, διαπιστώνεται οτι ο Κλεισθένης θα πρέπει να ήταν κάτοχος απορρήτων γνώσεων, σε θέματα που αφορούσαν την εσωτερική διάσταση του ήχου. Επί της εποχής του, την ίδια περίοδο, καταργήθηκε η αυλωδία γιατι, σύμφωνα με τις μαρτυρίες του Παυσανία "δημιουργούσε πρόβλημα" στους ακροατές αφού οι θρήνοι και τα πένθιμα και παρακλητικά τραγούδια συντάρασσαν τον συναισθηματικό κόσμο των ανθρώπων (Παυσανίας "Φωκικά", 7,5 οπου αναφέρεται "Αυλωδίαν τε κατέλυσαν, καταγνόντες ουκ ειναι το άκουσμα εύφημον. Η γαρ αυλωδία μέλη τε ην αυλών τα σκυθρωπότατα, και ελεγεία (και θρήνοι) προσαδόμενα τοις αυλοίς", δηλαδή, "κατάργησαν το τραγούδι με συνοδεία αυλού γιατι θεωρούσαν το άκουσμα δυσοίωνο. Πραγματικά η μελωδία των αυλών είναι η πιο μελαγχολική και τα λόγια των τραγουδιών πένθιμα"). Απο τη μαρτυρία αυτή διαπιστώνεται οτι οι ιδιότητες της βιοσυνήχησης ήταν πατροπαράδοτη γνώση που μεταδιδόταν απο γενιά σε γενιά, κάτω απο ένα πέπλο μυστικότητας. 

Εξαλείψτε τις πέτρες στα νεφρά με σιρόπι από λεμόνι και μαϊντανό

Τα νεφρά μας επεξεργάζονται ένα μεγάλο μέρος των άχρηστων προϊόντων που βρίσκονται στο ανθρώπινο σώμα και βοηθούν στην αποβολή τους μέσω των ούρων.

Συνεπώς, όταν δεν αποβάλλονται αρκετά υγρά από τον οργανισμό μας τότε μεταλλικά άλατα και άλλες χημικές ουσίες σχηματίζουν σκληρές ουσίες που είναι γνωστές ως πέτρες.

Η παρουσία τους στο σώμα προκαλεί αρκετό πόνο και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές επιδεινώνοντας την υγεία μας.

Αν και το μέγεθος των πετρών στα νεφρά μπορεί να διαφέρει από περίπτωση σε περίπτωση, στις περισσότερες περιπτώσεις μπλοκάρουν τη ροή των ούρων με αποτέλεσμα να εμποδίζουν την ουροδόχο κύστη να εκκενωθεί πλήρως.

Επιπλέον, οι πέτρες στα νεφρά μπορούν να οδηγήσουν στην ανάπτυξη λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος και μπορούν να προκαλέσουν ακόμη και αιμορραγία.

Ευτυχώς, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις πέτρες στα νεφρά λαμβάνοντας ορισμένα φάρμακα και ακολουθώντας φυσικές θεραπείες. Ωστόσο, όταν το μέγεθος της πέτρας στα νεφρά είναι σχετικά μεγάλο, μπορεί να χρειαστεί να υποβληθείτε σε χειρουργική επέμβαση για να αφαιρεθεί.

Αυτό το σπιτικό σιρόπι από λεμόνι και μαϊντανό είναι μια θεραπεία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί παράλληλα με άλλες θεραπείες για αυτή την πάθηση.

Στο σημερινό άρθρο, θα σας πούμε γιατί αυτό το ρόφημα είναι τόσο υγιεινό και πώς μπορείτε να το φτιάξετε μόνοι σας.

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ (Δ.Σαμαέλ-Ντένωφ-Ραβολού)

Αποκάλυψη κεφ. 8 παρ. 10:…και έπεσε εκ του ουρανού αστήρ μέγας καιόμενος…

Αποκάλυψη κεφ 16 παρ. 18:…και έγιναν αστραπές, φωνές, βροντές και μέγας σεισμός…

Οι τρείς αυτοί μεγάλοι δάσκαλοι (Δ.ΣΑΜΑΕΛ-ΝΤΕΝΩΦ-ΡΑΒΟΛΟΥ) μας έδωσαν απο μία προφητεία. Όλοι μιλάνε για την καταστροφή αυτής της φυλής (Άρειας) που βρίσκεται σε εκφυλισμό και την εμφάνιση μιας νεας, ανώτερης πνευματικά. Την έκτη ρίζα φυλή εν ονόματι Κοραδί.

Δ.ΣΑΜΑΕΛ 

Έτσι λοιπόν, εσείς που με ακούτε εδώ, σε αυτές τις στιγμές, να ξέρετε ότι οι καιροί του τέλους έχουν φθάσει. Αλλά όπως στην Ατλαντίδα υπήρξε ένας εκλεκτός λαός που εξάχθηκε από τον Manu Vaivaswata προς το Κεντρικό Οροπέδιο της Ασίας, επίσης, για αυτόν τον καιρό, θα υπάρξει ένας εκλεκτός λαός που θα εξαχθεί μέσα από τον καπνό και τις φλόγες, πριν την Μεγάλη Καταστροφή.

Ποιοι θα πρέπει να σχηματίσουν αυτόν τον εκλεκτό λαό; Αυτός ο ΕΚΛΕΚΤΟΣ ΛΑΟΣ θα σχηματιστεί από εκείνους που αυτο-εξερευνούν τους εαυτούς τους, από εκείνους που εξαλείφουν τα ψυχολογικά τους ελαττώματα, από εκείνους που τελειώνουν με την λατρεία στο Εγώ, στον εαυτό μου, στον εαυτό σου. Αυτός ο εκλεκτός λαός θα σχηματιστεί από άντρες και γυναίκες καλής θέλησης, από ανθρώπους στα αλήθεια διατεθειμένους να μετασχηματιστούν ριζικά. Αυτός ο εκλεκτός λαός θα μεταφερθεί σε κάποιο μέρος του Ειρηνικού ωκεανού. Αυτός ο εκλεκτός λαός θα ζήσει, σε εκείνες τις μέρες, σε μια περιοχή από όπου θα μπορεί να βλέπει την μάχη, την μονομαχία θανάτου ανάμεσα στην φωτιά και το νερό κατά την διάρκεια δύο αιώνων.

Και όταν το διπλό Ουράνιο Τόξο εμφανιστεί πάνω στα σύννεφα (σημάδι μιας καινούργιας συμμαχίας του Θεού με τους ανθρώπους), αυτός ο εκλεκτός λαός θα κατοικήσει σε καινούργια γη και καινούργιους ουρανούς. Τότε θα ανατείλει η Χρυσή Εποχή. Για αυτό ήταν που ο Βιργίλιος, ο ποιητής της Μάντοβα, είπε: «Ήδη έφθασε η Χρυσή Εποχή και μια καινούργια γενιά διατάζει». Μέχρι εδώ τα λόγια μου, ευχαριστώ πολύ».

Θα φθάσει η στιγμή που θα πρέπει να αφήσω αυτό που τώρα κατέχω, όμως τότε θα συνεχίσω το Μεγάλο Έργο στο δεύτερο μέρος, θα λέγαμε, αυτής της μεγάλης αποστολής που μου αναλογεί, με το αιγυπτιακό σώμα και σε σχέση με μερικούς αδελφούς που βρίσκονται στην δική μας Γη, και επίσης με μερικούς που βρίσκονται έξω από την δική μας Γη (εξωγήινους, θα λέγαμε), θα εργαστούμε για να καταφέρουμε να σώσουμε τους εκλεκτούς.

Αυτοί θα μεταφερθούν σε κάποιους πλανήτες, θα βγουν μυστικά. Δεν θέλω να πω σε σας ότι αυτό το συμβάν θα πρέπει να επαληθευτεί σε μια ημερομηνία, όχι. Αν και σε σας μοιάζει αδύνατο ήδη εξάγονται μερικοί εκλεκτοί, ήδη μεταφέρονται σε άλλες πλανητικές κατοικίες, με σώμα και όλα. Πολλά άτομα έχουν μεταφερθεί ήδη σε άλλους κόσμους.

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΜΑ

Το Κάρμα είναι διαπραγματεύσιμο, και αυτό είναι κάτι που μπορεί να εκπλήξει πάρα πολύ τους οπαδούς των διαφόρων ορθόδοξων σχολών.

Βεβαίως, μερικοί ψευδο-εσωτεριστές και ψευδο-αποκρυφιστές έγιναν υπερβολικά απαισιόδοξοι σε σχέση με τον νόμο της δράσης και της συνέπειας· υποθέτουν λανθασμένα πως αυτός αναπτύσσεται με μηχανικό τρόπο, αυτόματο και σκληρό.

Οι πολυμαθείς πιστεύουν πως δεν είναι δυνατόν να μεταβάλλουμε τον νόμο· λυπούμαι πολύ ειλικρινά διότι πρέπει να διαφωνήσω με αυτόν τον τρόπο σκέψης.

Εάν ο νόμος της δράσης και συνέπειας, εάν η Νέμεση της ύπαρξης δεν ήταν διαπραγματεύσιμη, τότε που θα ήταν η Θεία ευσπλαχνία; Ειλικρινά δεν μπορώ να δεχθώ σκληρότητα στην Θεϊκότητα. Το Πραγματικό, εκείνο που είναι όλο τελειότητα, αυτό που έχει διάφορα ονόματα, τέτοια όπως ΤΑΟ, ΑΟΜ, ΙΝΡΙ, ΣΕΙΝ, ΑΛΑ, ΒΡΑΧΜΑ, ΘΕΟΣ, ή καλύτερα θα έλεγα ΘΕΟΙ κτλ με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσε να είναι κάτι χωρίς ευσπλαχνία, σκληρό, τυραννικό κτλ· για όλα αυτά επαναλαμβάνω με εμφατικό τρόπο, πως το Κάρμα είναι διαπραγματεύσιμο.

Όταν ένας κατώτερος νόμος υπερβαίνεται από έναν ανώτερο νόμο, ο ανώτερος νόμος καθαρίζει τον κατώτερο νόμο.

Πράξε καλά έργα για να πληρώσεις τις οφειλές σου. Τον λέοντα του νόμου τον πολεμάμε με την ζυγαριά.

Όποιος έχει με τι να πληρώσει, πληρώνει και διεκπεραιώνει τις διαπραγματεύσεις του, όποιος δεν έχει με τι να πληρώσει, θα πληρώσει με τον πόνο.

Εάν στον ένα δίσκο της κοσμικής ζυγαριάς, θέσουμε τα καλά έργα και στο άλλο τα κακά, είναι φανερό πως το Κάρμα θα εξαρτηθεί από το βάρος στην ζυγαριά.

Εάν βαρύνει περισσότερο ο δίσκος των κακών πράξεων, το αποτέλεσμα θα είναι οι πίκρες· δίχως άλλο, είναι δυνατόν να αυξήσουμε το βάρος των καλών πράξεων στον δίσκο της βελόνης της ζυγαριάς, και με αυτόν τον τρόπο ακυρώνουμε Κάρμα χωρίς την ανάγκη να υποφέρουμε.

Όλα όσα χρειαζόμαστε είναι να κάνουμε καλά έργα για να αυξήσουμε το βάρος στον δίσκο των καλών πράξεων.

Ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ για την Υπερσεξουαλικότητα - (Σεξολογία)

Παρακάτω παραθέτουμε μια διάλεξη που έδωσε ο Δάσκαλος Σαμαέλ Αούν Βεόρ, πάνω στην Εσωτερική Σεξολογία ή την Σεξολογία από μια Εσωτερική πλευρά ή θα πρόσθετα εγώ από μια Ταντρική πλευρά. Τα εξής λόγια του Σαλαζάρ Μπανιόλ, μαθήτη του Δασκάλου Σαμαέλ μας εξηγούν: 

Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι ο Σαμαέλ Αούν Βεόρ θα μείνει γνωστός στην Ιστορία σαν το Είναι που τόλμησε να σκίσει το πέπλο του Μυστηρίου της υπερσεξουαλικότητας, αποκαλύπτοντας όλα τα μυστικά της δημόσια. Έχοντας παραδώσει τα κλειδιά όλων των αυτοκρατοριών και όλων των δυνάμεων του κόσμου, κάποια  φορά σχολίασε μαζί μου: 

"Είναι αλήθεια ότι παρέδωσα το μυστικό κλειδί του Μεγάλου Αρκάνο, όμως είμαι υποχρεωμένος να πω ότι αυτό είναι μόνο η αρχή των Μυστηρίων του Σεξ. Κάθε ένας πρέπει να ανακαλύψει στο ίδιο του το εσωτερικό το υπόλοιπο μέρος που δεν αποκαλύφτηκε."

Δεν θα τα υπερβολή να ανατρέξουμε στα αρχαία κείμενα του Κίτρινου Αυτοκράτορα ή ακόμα και στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη και στην Απόκρυφη γραμματεία για να αποκαλύψουμε αναφορές πάνω στην απόκρυφη σεξουαλικότητα (εφόσον έχουμε και τα κλειδιά της ερμηνείας). Αλλά πραγματικά αν δεν είχαμε το έργο του Σαμαέλ, ο οποίος μας αποκάλυψε την Αλχημεία, και την Μετατροπή των Ενεργειών ίσως να μην είχαμε καμία επίγνωση για το θέμα αυτό, το πιθανότερο να είχαμε παντελή άγνοια. Αλλά ας δούμε τι λέει ο ίδιος σε αυτή την ενδιαφέρουσα διάλεξη, για την Υποσεξουαλικότητα, την Κανονική Σεξουαλικότητα, την Υπερσεξουαλικότητα. 

Για να κλείσω όμως αυτή την μικρή εισαγωγή στο θέμα, θα ήταν δόκιμο να κάνω εν συντομία μια περιγραφή πάνω σε αυτούς τους όρους που χρησιμοποιεί ο Εσωτερικός Γνωστικισμός του Δάσκαλου Σαμαέλ: 

Υποσεξουαλικότητα: Όταν λέμε υποσεξουαλικότητα, δεν εννοούμε ότι κάποιος έχει μειωμένες σεξουαλικές λειτουργίες ή κάποια διαταραχή. Εννοούμε μια κατώτερου τύπου σεξουαλικότητα, χαμηλότερης δόνησης. Υπάρχουν δύο είδη υποσεξουαλικότητας, δύο σφαίρες που στον εσωτερισμό ονομάζονται της Λιλίθ και της Ναεμά. 

Στο πρώτο είδος σε αντιδιαστολή με την κανονική σεξουαλικότητα, την ενδεδειγμένη από την φύση, το κίνητρο των υποσεξουαλικών είναι η ικανοποίηση των αισθήσεων, η λαγνεία, ο αισθησιασμός κλπ. Όχι ότι ο αισθησιασμός είναι κακός. Εξάλλου η απόλαυση είναι κάτι που προκύπτει από την κανονική σεξουαλική πράξη και περισσότερο από τον έρωτα, την αγάπη κλπ. Να διαχωρίσουμε τα πάθη από την αγάπη. Αυτά τα πάθη έχουν επίπεδα. Ξεκινάμε με τον απλό αισθησιασμό και μπορούμε να συνεχίσουμε μέχρι το πάρα φύσιν, το αφύσικο. Σταδιακή και ολόενη αύξηση των ηδονών και του αισθησιασμού και των παθών. Εκφυλισμός ψυχολογικά, πνευματικά και βιολογικά. 

Ακόμα βαθύτερα είναι η σφαίρα είναι εκείνων που μισούν θανάσιμα το κανονικό σεξ και καταφέρονται ενάντια σε αυτό, ή ακόμα παραπέρα το δαιμονοποιούν, το σανατικοποιούν. Οι παρασεξουαλικοί είναι άνθρωποι που είναι ευνουχισμένοι ψυχολογικά, άκρως νευρωτικοί ή άκρως ψυχωτικοί με αυτό το θέμα που για κάποιο λόγο έχουν φτάσει να μισούν το (κανονικό) σεξ και να μιλάνε άσχημα ενάντια σε αυτό. Βαθύτερα έχουν αρρωστημένα βίτσια, παρα φύσιν κλπ. 

Οι υποσεξουαλικοί όχι απλά δεν βλέπουν με συμπάθεια την κανονική σεξουαλικότητα, αλλά αποστρέφονται με απέχθεια την υπερσεξουαλικότητα και μέχρι που την πολεμούν αβυσσαλέα. 

Κανονική σεξουαλικότητα: Αυτό το είδος σεξουαλικότητας κυριαρχεί ανάμεσα σε έναν άντρα και σε μια γυναίκα. Το λέμε για να είναι ξεκάθαρο, όπως ο σκοπός αυτού του ζευγαριού είναι ξεκάθαρος: έχει βρεθεί μαζί από έρωτα και σκοπεύει να τεκνοποιήσει. Αυτό το είδος σεξουαλικότητας των απλών ανθρώπων όλο και περισσότερο σπανίζει στις μέρες μας του δυτικού πολιτισμού και των μεγαλουπόλεων. Ο Σαμαέλ δίνει μια όμορφη περιγραφή παρακάτω. 

Να φιλάς τα παιδιά σου τα βράδια – ακόμα κι αν κοιμούνται

Να τα φιλάς για σένα, αυτή τη φορά. Όχι γι’ αυτά. Για να θυμάσαι πάντα τα κλειστά βλέφαρα που βλέπουν όνειρα με νεράιδες και να ανασαίνεις τις παιδικές ανάσες που μυρίζουν τριαντάφυλλο, γλυκό του κουταλιού, γιασεμί  και όλες τις υπέροχες ευωδιές του κόσμου. Να αγγίζεις τα μεταξένια μαλλιά τους, να φτιάχνεις καλύτερα τα σκεπάσματα, όχι γιατί χρειάζεται, αλλά για να δώσεις έξτρα φροντίδα που σου περίσσεψε τώρα που κοιμήθηκαν και δεν ξέρεις τι να την κάνεις.

Να πάρεις από τα λυμένα χεράκια τους, το βιβλίο ή την κούκλα που κρατούσαν, να την βάλεις δίπλα τους, όσο ακόμα την θέλουν, όσο δεν κοιμούνται χωρίς την αγκαλιά της, μέχρι να γίνει κι αυτή, με χιλιάδες ακόμα αντικείμενα, τρόπαιο μνήμης.

Να κάθεσαι απαλά δίπλα από το κρεβάτι τους και να τα κοιτάς, όσο έχεις τον χρόνο να το κάνεις. Να ρουφάς αυτές τις στιγμές, να μην τις ξεχάσεις ποτέ, γιατί θα είναι από εκείνες που θα σε τυλίγουν με τη  ζεστασιά τους σαν ζεστό ρούχο τις ώρες που θα παγώνεις μέσα σου. Θα είναι το φάρμακό σου τις στιγμές που τίποτα δεν θα πηγαίνει καλά, θα είναι ένα από τα πιο πολύτιμα υλικά από αυτά που συνθέτουν την ψυχή σου.

Και να τα νανουρίζεις σιωπηλά, να τα φιλάς με τα μάτια και να τα φυσάς ούριους άνεμους από μέσα σου για τα ταξίδια που θα κάνουν αύριο, για τις ευκαιρίες που θα έχουν να ξανοιχτούν σε καινούριους χάρτες.

Ποτέ μην κοιμάσαι τσακωμένη με το παιδί σου

Αυτή τη φορά δεν υπήρξαν εναγκαλισμοί ή ασπασμοί.

Ο αποχαιρετισμός ήταν θυμωμένος και βιαστικός. Δε θα καταλάβαινα καν ότι ήταν αποχαιρετισμός, αν δεν έβλεπα ξεκάθαρα ότι απομακρυνόσουν μέσα στη νύχτα, με το σακ βουαγιάζ στον ώμο, χωρίς να γυρίσεις να κοιτάξεις, χωρίς να πεις »γεια» ή να σου πω »καλό ταξίδι, πάρε με μόλις φτάσεις», λες και είχαμε μαζέψει στην τσέπη μας υπογραφές και εγγυήσεις πως »ναι, θα τα ξαναπούμε σύντομα» και όλα αυτά είναι ναζάκια που κάνουμε, ξέρεις τώρα, σαχλίτσες και μικροεγωϊσμοί, τσακωθήκαμε μεν αλλά έχουμε όλο τον χρόνο μπροστά μας να τα ξαναβρούμε.

Ας μείνουμε λίγο θυμωμένες μεταξύ μας, δε βαριέσαι, μάνα και κόρη που είπαν μια κουβέντα παραπάνω, θα ηρεμήσουν τα πνεύματα χωρίς να χρειαστεί να κάνουμε κάτι.

Εγώ όμως το σκέφτομαι συνέχεια και με στεναχωρεί και με κάνει να αναρωτιέμαι, είναι άραγε και για εσένα το ίδιο σπουδαίο μέσα στην ημέρα σου (;) το γεγονός ότι πέρασε ένα ολόκληρο εικοσιτετράωρο χωρίς να μιλήσουμε η μία στην άλλη

ΕΑΥΤΕ ΜΟΥ ΑΚΟΥΣΕ ΜΕ

Ο κάθε άνθρωπος έχει τις δικές του πεποιθήσεις, -συνήθως όχι ολότελα δικές του, δε γίνεται κιόλας κάνεις δε ζει μόνος του-, και σύμφωνα μ? αυτές προσπαθεί να διαπαιδαγωγήσει τον εαυτό του.

Εγώ λοιπόν εαυτέ θέλω να σου μάθω πως μπορείς τα πάντα.

Δεν υπάρχουν όρια όσο κι αν θέλουν να σε περιορίσουν.

Τα όριά σου εσύ τα χτίζεις και εσύ τα γκρεμίζεις.

Θέλω να σου μάθω ότι ο άνθρωπος αλλάζει.

Τον αλλάζουν οι καταστάσεις και τα βιώματά του. Αλλάζει αν πονέσει πολύ, πληγωθεί, αγαπηθεί. Αλλάζει όμως κι όταν έρθει σε επαφή με προσωπικές αλήθειες, όσο μαθαίνει τον εαυτό του καλύτερα.

Θέλω να σου μάθω ότι όποιος φαίνεται χαμογελαστός,

δε σημαίνει πως είναι και καλά. Συνήθως πονά περισσότερο αλλά σιωπηλά.

Μη βλέπεις ότι σου δείχνουν.

Όταν χτίζεις άμυνες και τείχη δείχνεις απόρθητος και δεν αφήνεις τίποτα να σε πλησιάσει, δε σημαίνει όμως και πως γίνεται.

Φαίνεσαι άτρωτος ή ατσαλάκωτος αλλά τι κερδίζεις με το να είσαι φυλακισμένος στο κουτί του καθωσπρεπισμού;

Τι κερδίζεις αν σε προστατέψεις τόσο καλά και δεν πονέσεις; Ναι, είσαι σαν καινούριος. Είσαι όμως και χωρίς πληγές; Ή τις έθαψες ώσπου το πίστεψες;

Εγώ θέλω να σου μάθω να μην προτιμάς το να μένεις κάπου όπου δεν είσαι και πολύ καλά από το να μην πας εκεί που έχεις πονέσει, πληγωθεί.

Αυτό το κάνουν οι περισσότεροι, οι συμβατικοί.

Η μυστική ιστορία της Γης

Από τον Αντώνη Κυριαζή

Ένα κβαντικό κύμα διχοτόμησε κάποτε τον χρόνο στον πλανήτη μας, έτσι που δημιουργήθηκαν δύο ανθρωπότητες και δύο Γαίες που ακολούθησαν διαφορετική πορεία.

Τι κρύβεται πίσω από τις προσπάθειες των αστρονόμων να βρουν ανάμεσα στους εξωπλανήτες τον δίδυμο αδελφό της Γης.

Κάποια μακρινή εποχή, το χρονικό ρεύμα της Γης διχοτομήθηκε, δημιουργώντας δύο Γαίες και δύο ανθρωπότητες που ακολούθησαν όμως διαφορετική πορεία. Image: Supplied

ΟΙ ΑΣΤΡΟΦΥΣΙΚΟΙ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Αστρονομικών Ερευνών στο Νότιο Ημισφαίριο (ESO) θα ανακοινώσουν στις 24 Αυγούστου την ανακάλυψη ενός πλανήτη με τις συνθήκες και το μέγεθος της Γης, που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το άστρο Εγγύτατος του Κενταύρου (Proxima Centauri). Πρόκειται για έναν ερυθρό νάνο, μόλις 4,25 έτη φωτός μακριά από τη Γη, γύρω από τον οποίο περιστρέφεται αυτός ο δυνητικά κατοικήσιμος πλανήτης.

Ο νέος πλανήτης, που ονομάστηκε Proxima b, βρίσκεται στην κατοικήσιμη ζώνη του πλανητικού αυτού συστήματος, πράγμα που ενθαρρύνει την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή – ένα χαρακτηριστικό καθοριστικής σημασίας για την ύπαρξη ζωής. Η ανακάλυψη έγινε ύστερα από μελέτες τουλάχιστον 16 ετών και οι επιστήμονες ελπίζουν ότι θα κατορθώσουν να τον εξερευνήσουν με ρομπότ μέσα στα επόμενα χρόνια.

Προηγουμένως, το 2014, οι αστρονόμοι θεώρησαν ότι ο δίδυμος πλανήτης της Γης μπορεί να είναι ο Kepler-186f. Ο πλανήτης αυτός, που είναι 1,1 φορά μεγαλύτερος από τον δικό μας, περιστρέφεται και αυτός γύρω από ένα κόκκινο άστρο, 560 έτη φωτός από τη Γη. Ωστόσο, επειδή βρίσκεται στο εξωτερικό άκρο της κατοικήσιμης ζώνης, αν και έχει νερό, δεν μπορεί να υποστηρίξει τη ζωή, καθώς είναι αρκετά παγωμένος, ενώ το έτος του διαρκεί μόλις 130 ημέρες. «Ίσως είναι περισσότερο ξαδελφάκι της Γης, παρά δίδυμο αδελφάκι της», δήλωσε ο Τόμας Μπέρκλεϊ, μέλος της ερευνητικής ομάδας που τον εντόπισε.

Το 2013 οι αστρονόμοι είχαν ανακοινώσει τον εντοπισμό δύο ακόμα εξωπλανητών σε κατοικήσιμη ζώνη. Στην περίπτωση αυτή, επρόκειτο, όμως, για δύο υπερ-Γαίες που κινούνται γύρω από το άστρο Kepler 62.

Το 2015 ανακαλύφθηκε ένας ακόμη δυνητικά κατοικήσιμος πλανήτης στον γαλαξία μας, 22 έτη φωτός μακριά από τη Γη. Αυτός ο πλανήτης, που έχει καταχωρηθεί στους καταλόγους ως GJ 667Cc, είναι ωστόσο πολύ μεγάλος για να ονομαστεί δίδυμος αδελφός της Γης. Θα μπορούσε πιο σωστά να ονομαστεί Μεγάλος Αδελφός της Γης, καθώς έχει 4,5 φορές τη μάζα της, ενώ περιφέρεται γύρω από το άστρο του σε 28,15 ημέρες (περίπου το ισοδύναμο ενός σεληνιακού μήνα).

Ανατρέπεται η θεωρία του μετεωρίτη στην Τουνγκούσκα

Ρώσοι επιστήμονες έχουν βρει στοιχεία που υποδηλώνουν ότι η έκρηξη στην Τουνγκούσκα δεν προκλήθηκε από την πτώση μετεωρίτη.

Φωτογραφία του 1953 που δείχνει τα χτυπημένα δέντρα από το ωστικό κύμα που ισοπέδωσε 2.000 τετρ. χλμ. δάσους στην Τουνγκούσκα 45 χρόνια πριν. Photo: AP. Πηγή: Supplied

ΑΠΟ ΤΑ ΠΛΕΟΝ ανεξήγητα περιστατικά στον πλανήτη μας είναι η έκρηξη που συνέβη πριν από 109 χρόνια στην Τουνγκούσκα της Σιβηρίας – μια έκρηξη που ισοπέδωσε 80 εκατομμύρια δέντρα σε μια έκταση 2.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων.

Γνωστή ως «Συμβάν της Τουνγκούσκα» η μεγάλη αυτή καταστροφή, που μπορεί να συγκριθεί με την έκρηξη μιας πυρηνικής βόμβας, συνέβη σε μια ακατοίκητη περιοχή κοντά στον ποταμό Τουνγκούσκα, παραπόταμο του ποταμού Γενισέι της Σιβηρίας, στο Κρασνογιάρσκ της Ρωσίας, στις 7:14 π.μ. τοπική ώρα (3:14 θερινή ώρα Ελλάδας), στις 30 Ιουνίου 1908 (17 Ιουνίου με το παλαιό ημερολόγιο, που ήταν τότε ακόμα σε χρήση στη Ρωσία και στην Ελλάδα), ισοπεδώνοντας 2.000 τετρ. χλμ. δάσους, ενώ δένδρα σε ακόμα μεγαλύτερη απόσταση τσουρουφλίστηκαν από την έκρηξη.

Σύμφωνα με την επικρατούσα θεωρία, η πιθανότερη αιτία για την καταστροφή ήταν η εκρηκτική διάλυση στη γήινη ατμόσφαιρα ενός μεγάλου μετεωρίτη, ή μικρού αστεροειδούς ή και θραύσματος κομήτη, η οποία πρέπει να έλαβε χώρα σε ύψος από 5 έως 10 χιλιόμετρα πάνω από την επιφάνεια της Γης. Υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για τις διαστάσεις του ουράνιου αυτού σώματος, γενικά πάντως συμφωνούν ότι είχε διαστάσεις μερικών δεκάδων μέτρων.

Τη μια θεός την άλλη μηδενικό

Τα πάντα αρχίζουν με δυο ανθρώπους τρελά ερωτευμένους. Μια σχέση ξεκινά, και όταν ο έρωτας είναι μεγάλος και το πάθος δυνατό, τότε λαμβάνει χώρα μία ανεπανάληπτη εναρμόνιση των δυο αυτών ανθρώπων. Αυτό εκτός από μία αίσθηση μέγιστης ταύτισης και συμφωνίας προσφέρει και ένα ακόμη ανεπανάληπτο συναίσθημα: της πλήρους αναγνώρισης και αποδοχής από τον άλλο. Μας συμβαίνει αυτό που μετά τις πρώτες στιγμές της ζωής μας μέσα στη μητρική αγκαλιά μόνο ο έρωτας μπορεί να μας ξαναδώσει: κοιτάζοντας μέσα στα μάτια του άλλου βλέπουμε τον εαυτό μας σαν το τελειότερο, το πιο αξιολάτρευτο πλάσμα του κόσμου ενώ ταυτόχρονα και ο άλλος είναι το ίδιο για μας. Αυτή η κατάσταση είναι τόσο γοητευτική, τόσο απολαυστική που θα θέλαμε να κρατήσει για πάντα. Πράγμα αδύνατο, δυστυχώς. Τι συμβαίνει αντ’ αυτού;

Αρχίζει κάποια στιγμή η διαδικασία της «αποκόλλησης» του ενός από τον άλλο κατά την οποία γινόμαστε πάλι «εγώ» κι «εσύ», δύο «κοινοί θνητοί» με ατέλειες, αδυναμίες, κουσούρια, ασχήμιες.

Η διαδικασία αυτή είναι επώδυνη και είναι πολυδιάστατη: όχι μόνο βλέπουμε τον άλλο σαν κοινό θνητό αλλά κι αυτός εμάς. Και το πιο οδυνηρό απ’ όλα είναι ότι ο ένας βλέπει μέσα στα μάτια του άλλου τον εαυτό του απομυθοποιημένο.

Η σχέση βέβαια –όχι πάντα αλλά συχνά- συνεχίζεται και ο καθένας χωριστά αλλά και οι δυο μαζί προσπαθούν να βρουν μια καινούργια ισορροπία.Να βρουν ποια σχέση υπάρχει ανάμεσα στο θεικό πλάσμα που είχαν φτιάξει με τα μάτια του έρωτα τους και το αληθινό πλάσμα με σάρκα, οστά που έχουν απέναντι τους. Να πολεμήσουν με την απογοήτευση και το θυμό τους για αυτό που νόμιζαν ότι είχαν και βλέπουν να χάνουν.

Το λυπηρό είναι ότι, όσο πιο μεγάλο ήταν το πάθος, τόσο πιο δύσκολο κι επώδυνο το κατέβασμα απ’ το βάθρο. Αλλά και κάτι ακόμη: όσο πιο μεγάλη η ανάγκη για μυθοποίηση (του άλλου και εκείνου προς εμάς) τόσο πιο ταραγμένη η πορεία προς την απομυθοποίηση και την «κανονικότητα».

5+1 έξυπνες λύσεις για να μην αργεί το iPhone σου!

Είναι αλήθεια ότι η Apple εξελίσσεται συνεχώς και είναι πρακτικά αδύνατο να την ακολουθήσει κανείς. Προφανώς και δεν γίνεται να αλλάζεις τηλέφωνο κάθε χρόνο. Οπότε τι γίνεται όταν έχεις κολλήσει με ένα πιο παλιό μοντέλο αλλά ένα νεότατο λογισμικό; Δυστυχώς η συμβίωση δεν είναι πάντα ομαλή. Αργεί το iPhone σου; Αναμενόμενο.

Θα ακούσεις πολλούς με ένα, λειτουργικότατο κατά τ’ άλλα iPhone 5, να αναθεματίζουν την ώρα και τη στιγμή που κατέβασαν το iOS 8. Οι παλιότερες συσκευές αδυνατούν πολλές φορές να ακολουθήσουν τις γρήγορες ταχύτητες των ανανεωμένων λογισμικών με αποτέλεσμα να κολλάει η συσκευή και να εμποδίζεται η καλή λειτουργίας της. Αν αντιμετωπίζεις κι εσύ αυτό το πρόβλημα, συνέχισε να διαβάζεις για να δεις πως θα κάνεις τη συσκευή σου να τρέχει πάλι σαν καινούργια.

5 πράγματα που πρέπει να δοκιμάσεις αν αργεί το iPhone σου!

#1 Κλείσε τα εφέ της οθόνης.

Είναι αλήθεια ότι τα εφέ χαρίζουν ένα πολύ πιο όμορφο οπτικό αποτέλεσμα στο χρήστη. Ωστόσο, όταν αντιμετωπίζεις προβλήματα με τη λειτουργία του κινητού σου, η ομορφιά είναι, σίγουρα, το τελευταίο που σε νοιάζει. Απενεργοποιώντας τα θα ελευθερωθεί ένα μεγάλο μέρος της ενέργειας του κινητού. Για να το κάνεις, πήγαινε στις ρυθμίσεις και επέλεξε την καρτέλα “Γενικά”. Από εκεί ανοίγοντας την “Προσβασιμότητα” θα βρεις, κυλώντας προς τα κάτω, την “Μείωση κίνησης”. Απενεργοποίησε το και έτοιμο.

10 σημάδια ορμονικής ανισορροπίας που δεν πρέπει να αγνοείτε

Η ορμονική δραστηριότητα παίζει βασικό ρόλο στην υγεία μας. Αυτό συμβαίνει επειδή ρυθμίζει σημαντικές διεργασίες όπως μεταξύ άλλων την ανάπτυξη, το μεταβολισμό, τη σεξουαλική λειτουργία.

Οι ορμόνες ελέγχουν πολλές σωματικές και ψυχολογικές αλλαγές στις οποίες υπόκειται το σώμα μας κατά τα διάφορα στάδια της ζωής μας. Ωστόσο, συχνά το ξεχνάμε αυτό.

Χάρη σε αυτές, οποιαδήποτε ορμονική ανισορροπία μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη ορισμένων ασθενειών και προβλημάτων που επηρεάζουν την υγεία μας.

Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι δεν αναζητούν θεραπεία καθώς πιστεύουν ότι τα συμπτώματά τους οφείλονται σε κοινά προβλήματα υγείας.

Γι’ αυτό το λόγο είναι ζωτικής σημασίας να γνωρίζετε τα προειδοποιητικά σημάδια που παρουσιάζονται όταν έχετε κάποια ορμονική ανισορροπία.

Σε αυτό το άρθρο, θα αναλύσουμε τα δέκα πιο κοινά συμπτώματα ορμονικών ανισορροπιών έτσι ώστε να μπορούμε όλοι να τα ανιχνεύουμε.

1. Απόκτηση βάρους

Η συνεχής απόκτηση βάρους χωρίς κάποιο εμφανή λόγο δεν οφείλεται πάντα σε μια διατροφή γεμάτη με λιπαρές και ζαχαρούχες τροφές.

Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου κάποιος μπορεί να ακολουθεί υγιεινή διατροφή αλλά δεν μπορεί να χάσει εύκολα βάρος καθώς πάσχει από κάποια ορμονική ανισορροπία.

Επιπλέον, η αύξηση στα επίπεδα της κορτιζόλης γνωστή ως «ορμόνη του στρες», σχετίζεται με την τάση να αποθηκεύει λίπος σε ορισμένα μέρη του σώματος.

2. Αϋπνία

Οι διαταραχές του ύπνου επηρεάζουν πολλούς παράγοντες και συνήθειες. Ωστόσο, δεν είναι κακό να σκεφτείτε το ενδεχόμενο ότι μπορεί να πάσχετε από κάποια ορμονική διαταραχή.

Αν ισχύει κάτι τέτοιο τότε θα πρέπει να λάβετε αυστηρά μέτρα που θα σας επιτρέψουν να αυξήσετε τα επίπεδα μελατονίνης και σεροτονίνης στο σώμα σας.

Πολλοί ειδικοί προτείνουν τη γιόγκα και την κατανάλωση τροφών που είναι πλούσιες σε τρυπτοφάνη ώστε να αποκτήσετε μια καλύτερη ποιότητα ύπνου.

Οι Έλληνες Μισθοφόροι κατά την Αρχαιότητα

            Σύχρονη αναπράσταση οπλιτών σε συνασπισμό. Πηγή Οπλιτικόν


Γράφει ο Στέφανος Σκαρμίντζος
Ιστορικός Ερευνητής
Historical researcher – M.A. in Military History
https://stefanosskarmintzos.wordpress.com/

Η λέξη μισθοφόρος εξέφραζε αρχικά τον αμειβόμενο για τις υπηρεσίες του. Γρήγορα όμως άρχισε να περιγράφει τον επαγγελματία πολεμιστή που δεν πολεμούσε για να υπερασπίσει τη φρατρία του ή την πόλη του αλλά διακινδύνευε έναντι αμοιβής. Η χρήση επαγγελματιών μαχητών από την εποχή του Χαλκού μάλλον υπονοείται καθώς δεν υπάρχουν πλήρεις λεπτομέρειες για την οργάνωση των στρατών της περιόδου και την ακριβή προέλευση των στελεχών τους. Η χρήση όμως Ελληνικής καταγωγής στρατιωτών διαφαίνεται στα αιγυπτιακά κείμενα. Ο περίφημος φαραώ Ραμσής Β’ σχημάτισε επίλεκτες μονάδες και σωματοφυλακή από τους «Λαούς της Θάλασσας», ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν πολλοί Αχαιοί. Η κατάρρευση του κόσμου των Αχαιών και οι επακόλουθοι «Σκοτεινοί Αιώνες» χαρακτηρίζονται επίσης από έλλειψη επαρκών πληροφοριών αλλά η ύπαρξη των μισθοφόρων μπορεί να υποτεθεί με σχετική βεβαιότητα.


Οι μισθοφόροι εμφανίζονται στην Λυρική ποίηση του 7ου προχριστιανικού αιώνα στην ποίηση του Αλκαίου και του Αρχίλοχου. Την εποχή αυτή αρχίζει να παγιώνεται στους Ελληνικούς στρατούς ο οπλιτικός τρόπος μάχης. Ο επιτιθέμενος δορυφόρος που δεν υπέμενε απλώς τα βέλη προστατεύοντας του δικούς του εκηβόλους συμπολεμιστές αλλά, εκινείτω με σκοπό να εκμηδενίσει τον εχθρό, έγινε γνωστός στην Ασία από τους Έλληνες αποίκους. Η φήμη αυτού του ιδιόρρυθμου για την εποχή πεζικού έφτασε μέχρι την Βαβυλώνα και οι βασιλιάδες της το χρησιμοποίησαν με θανάσιμη αποτελεσματικότητα εναντίον των μισητών εχθρών τους Ασσυρίων. Ίσως σε αυτούς τους μαχητές να υπολόγιζε ο Βαβυλώνιος βασιλιάς Nabopolassar όταν επανεστάτησε.

Ο Ασσυριακός στρατός εξουδετέρωνε τους αντιπάλους του με επέλαση βαρέων αρμάτων εναντίων εχθρών που είχαν καταπονηθεί πρώτα από τοξότες. Ξιφομάχοι με μεγάλες ασπίδες και ακόντια προστάτευαν τους Ασσύριους τοξότες από τον εχθρό και ελαφροί ιππείς εξουδετέρωναν τα άρματα του εχθρού. Οι Βαβυλώνιοι κράτησαν φαίνεται τα άρματά τους σε εφεδρεία και χρησιμοποίησαν του Έλληνες οπλίτες για να εξουδετερώσουν του Ασσύριους πεζούς, καθώς αυτοί θα ήταν αδύνατο να συγκρατήσουν τη συμπαγή μεταλλική μάζα που τους πίεζε. Αυτό ίσως ανάγκασε τους Ασσυρίους αρματιστές και ιππείς να επελάσουν για να αποτρέψουν την κατάρρευση. Ούτε αυτοί όμως μπορούσαν να διασπάσουν τους οπλίτες και ίσως ήταν εκτεθειμένοι στις αντεπιθέσεις των Βαβυλωνίων ομολόγων τους. Αν κρίνουμε όμως από τα ποίηματα του Αλκαίου εκτός από την δράση της φάλαγγας συνέβησαν και μονομαχίες ομηρικού τύπου. Ο Αλκαίος αναφέρει ότι ο αδελφός του Αντιμενίδας εξουδετέρωσε έναν πρωταθλητή του εχθρού. Οι μισθοφόροι πρέπει να γύρισαν πίσω με τιμές και λάφυρα πάλι σύμφωνα με τον Αλκαίο.

Την εποχή του αποικισμού οι επίδοξοι ιδρυτές αποικιών στρατολογούσαν μαχητές με την υπόσχεση κλήρου γης και πολιτογράφησης στις νέες αποικίες. Τα ποιήματά τα του Αρχιλόχου όμως μας αποκαλύπτουν μια άλλη πλευρά της ζωής των επαγγελματιών στρατιωτών της εποχής όχι και τόσο ρόδινη. Ο ίδιος δηλώνει απερίφραστα ότι είναι «θεράπων του Ενυάλιου (Αρη)» και καυχιέται ότι πίνει εκλεκτό θρακικό κρασί χάρις στο δόρυ του. Από τον ίδιο ποιητή υποθέτουμε ότι οι έμποροι στρατολογούσαν μισθοφόρους στα πλοία τους σε μια προσπάθεια να τα προστατέψουν απο πειρατές.

Η γεωπολιτική τα προϊστορικά χρόνια: Ο μύθος του Θησέα (Η προέλευση του ήρωα)

Ο Θησέας και ο Μινώταυρος, απεικόνιση σε αμφορέα source: el.wikipedia.org

Γράφει ο Γεώργιος Αϊβαλιώτης
Αναλυτής γεωστρατηγικής και γεωπολιτικής ασφάλειας



Σε παλαιότερο άρθρο αναδείξαμε τη σημασία του μύθου για την ανάλυση γεγονότων που προηγούνται της επίσημης ιστορίας. Ο μύθος όπως είχαμε αναφέρει δεν αποτελεί γέννημα φαντασίας, αλλά είναι επηρεασμένος από αυτήν, προκειμένου να συμπληρώσει κάποια στοιχεία άγνωστα προς τον αφηγητή, είτε να αποκρύψει κάποια άλλα που ενοχλούσαν την κοινωνία της εποχής συνυπολογίζοντας και τα ήθη αυτής, είτε για να γίνουν ευκολότερα κατανοητές οι ενέργειες των πρωταγωνιστών, οι οποίες χαρακτηρίζονται υπερφυσικές για το επίπεδο της τεχνολογικής και επιστημονικής γνώσης της κοινωνίας. 

Η γεωπολιτική δεν είναι μία σύγχρονη ανακάλυψη του ανθρώπου, αλλά εμφανίζεται με τη δημιουργία των πρώτων ευνομούμενων κοινωνιών. Ουσιαστικά γεννάται από το συσχετισμό και τον ανταγωνισμό των οργανωμένων κοινωνιών για τον έλεγχο ευρύτερης επικράτειας, που μεταφράζεται σε ευρύτερη πρόσβαση προς τις πλουτοπαραγωγικές πηγές και τους πόρους μίας περιοχής. Αυτό δε συνέβαινε μόνο μέσω μαχών, αλλά όπως θα δούμε σημειωνόταν εξ αρχαιοτάτων χρόνων και μέσω δολοπλοκίας, συμμαχιών και ανορθόδοξων τακτικών, ιδίως δε στον ελλαδικό χώρο των που κατοικείτο από πολυμήχανες φυλές.

Σε αυτό το πλαίσιο επιλέχτηκε ο μύθος του Θησέα, προκειμένου να δούμε κάποια γεγονότα, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από μετάφραση συμβολισμών της αρχαίας Ελλάδας, αλλά και γλωσσολογικής ανάλυσης ονομάτων που χρησιμοποιεί ο μύθος. Η μακρινή καταγωγή του Θησέα ξεκινά από τον μυθικό Τάνταλο, (αυτός που ταλαντεύει μετεωρίζει, αιωρεί, σύει, δονεί, τινάσει) υιό της Πλουτούς, δηλαδή της αφθονίας και άνθρωπο άπληστο, αλλά ταυτόχρονα γνώστη αρκετών μυστικών των θεών, που μετέδωσε στους ανθρώπους. Ο μύθος τον θέλει κλέφτη της αμβροσίας και του νέκταρ των θεών, γνωστό για την τιμωρία του επειδή τους έθεσε σε δοκιμασία τεμαχίζοντας σε κομμάτια το γιο του και μαγειρεύοντάς τον γι’ αυτούς, προκειμένου να διαπιστώσει τη γευσιγνωσία τους.

Ουσιαστικά ο πατριάρχης του γένους του Θησέα είναι ένας ηγέτης, ο οποίος διαθέτει προηγμένη γνώση της «επιστήμης», σχετικά με τα δεδομένα της εποχής. Το φύλο του Τάνταλου προέρχεται από εδάφη με αυξημένο πλούτο, τα οποία όμως εξανάγκασαν τους κατοίκους σε φυγή, λόγω γεωφυσικών συμβάντων, κατά πάσα πιθανότητα σεισμών, που δεν επέτρεπαν την ασφαλή εξέλιξη της τοπικής κοινωνίας. Άλλο ένα χαρακτηριστικό που θα μας απασχολήσει στην εξέλιξη της ιστορίας είναι ο πολεμοχαρής χαρακτήρας του φύλου αυτού, αφού ο συνδυασμός απληστίας και τεχνολογικής υπεροχής θυμίζει τους ευρωπαίους κατακτητές της Αμερικής και το συσχετισμό δυνάμεων με τους ιθαγενείς πληθυσμούς. Άλλωστε ο μύθος σε αυτό το σημείο περιγράφει μία πράξη ύβρεως προς τους θεούς, δηλαδή την επίδειξη της επιστημονικής γνώσης, έναντι της θεϊκής παρέμβασης.