Τι να μην πείτε ΠΟΤΕ σε κάποιον που κάνει δίαιτα για να χάσει κιλά

Σίγουρα έχετε τουλάχιστον ένα άτομο στο κοντινό σας περιβάλλον, το οποίο αυτές τις μέρες προσπαθεί να χάσει κάποια κιλά.

Πολλές φορές ξεχνάμε πόσο δύσκολο μπορεί να είναι για κάποιον το να ακολουθήσει πιστά μια δίαιτα. Άθελά μας, ίσως, τους λέμε πράγματα που τους "παίζουν με το μυαλό τους" και τους δυσκολεύουν πάρα πολύ να συνεχίσουν την προσπάθεια απώλειας βάρους.

Σύμφωνα με έρευνες, το 66% των γυναικών ηλικίας 25-55 που έχουν ακολουθήσει κάποια δίαιτα ή προσπαθούν να χάσουν βάρος, λένε ότι εκείνοι που βρίσκονται πιο κοντά τους από κάθε άλλον (οικογένεια, φίλοι, σύζυγοι κλπ) στην πραγματικότητα υπονομεύουν τις προσπάθειες τους για να χάσουν τα περιττά τους κιλά!

Δείτε ποιες εκφράσεις είναι εκείνες που αποδείχτηκε ότι ενοχλούν πιο πολύ και πληγώνουν με άσχημο τρόπο τους ανθρώπους που προσπαθούν να χάσουν κιλά:

Πώς να αγαπήσετε τον εαυτό σας σε 20 βήματα…

Για να αποκτήσετε περισσότερες προοπτικές και να ενισχύσετε τα αισθήματα της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης, εδώ είναι 20 αλήθειες που πρέπει να θυμάστε.

• Σταματήστε να συγκρίνετε τον εαυτό σας με τους άλλους. Οι άνθρωποι οδηγούνται στην επιτυχία και την αποτυχία με διαφορετικούς ρυθμούς.
• Το σωματικό βάρος δεν έχει καμία σχέση με την ποιότητά σας ως άνθρωπος.
• Η άσκηση κάνει καλό όχι μόνο στην εξωτερική σας εμφάνιση αλλά και στην ψυχή. Εκτιμήστε το σώμα σας και όλα τα πράγματα που μπορεί να κάνει.
• Βρείτε κάτι στο οποίο μπορεί να έχετε ταλέντο.
• Περάστε περισσότερο χρόνο με τους φίλους και τις φίλες σας. Οι σχέσεις έρχονται και  παρέρχονται αλλά οι φίλοι πάντα μένουν.
• Περάστε λίγο χρόνο με τον εαυτό σας. Δεν υπάρχει λόγος να καταπιέζεστε και να βγαίνετε έξω κάθε Σαββατόβραδο μόνο και μόνο επειδή είναι Σάββατο. Είναι λογικό να θέλετε να μείνετε στο σπίτι βλέποντας τηλεόραση και τρώγοντας… παγωτό μετά από μια κουραστική εβδομάδα.
• Διαβάστε όσα περισσότερα βιβλία μπορείτε. Η ανάγνωση διευρύνει τη φαντασία και ακονίζει το μυαλό.

Πώς καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει συναισθηματική κακοποίηση σε μια σχέση

Χρήσιμα στοιχεία για το πότε υπάρχει συναισθηματική κακοποίηση σε μια σχέση, πώς αναγνωρίζεται αλλά και τι πρέπει να κάνει κάποιος που βρίσκεται στη θέση του θύματος.

“Σε αγαπώ αλλά…”

Μια συχνή φράση που χρησιμοποιείται στη συναισθηματική κακοποίηση είναι η φράση “Σ’ αγαπώ, αλλά…”. Το “Σαγαπώ” μπορεί να ακούγεται ωραίο στην αρχή αλλά είναι ο τρόπος που λέγεται έχει σκοπό να ελέγξει και να απειλήσει τον αποδέκτη του. Υποδηλώνει ότι ” Σε αγαπώ τώρα, αλλά αν δε σταματήσεις να κάνεις αυτό ή εκείνο θα σου στερήσω την αγάπη μου”. Είναι μια άμεση φράση που σιγά σιγά μας αφαιρεί ένα κομμάτι της αυτοεκτίμησης μας . Οι θύτες αρέσκονται πολύ στη λέξη αγάπη γιατί από ότι φαίνεται μπορεί να μας ελέγξει αποτελεσματικά.

Συχνά οι θύτες δεν ξεχνούν να επιβραβεύσουν τα θύματα τους ώστε να μην τα χάσουν. Είναι συχνές οι φορές που οι θύτες κάνουν ξαφνικά κοπλιμέντα στο θύμα τους ή του αγοράζουν δώρα. Ακόμη πιο συχνή είναι η προφορική συγνώμη και η στιγμιαία ένδειξη ότι έχει μετανιώσει για όλη του τη κακή συμπεριφορά. Με αυτές τις συμπεριφορές το θύμα τείνει να ελπίζει και πάλι ότι ο θύτης έχει μετανιώσει, και αυτός είναι ο λόγος που ο θύτης προβαίνει που συνεχίζει να εκμεταλλεύεται καταστάσεις.

Ο θάνατος και η σήραγγα του φωτός: Το Τελικό Μεγάλο Κόλπο (Μέρος Δεύτερο)

Ο θάνατος και η σήραγγα του φωτός: Το Τελικό Μεγάλο Κόλπο (Μέρος Πρώτο)

 Greg Calise

Αυτό που οι θρησκείες και η νέα εποχή αποκαλούν παράδεισο, είναι όλα ψευδή κατασκευάσματα φωτός, όπου δίνεται στις ψυχές μια ανάπαυση - ανακούφιση από τον πόνο και την ταλαιπωρία που τους επιβάλλονται στις γήινες ενσαρκώσεις τους. 

Πόνος που προκαλείται από το ίδιο το θεό στον οποίο προσεύχονται. 

Ωστόσο, ακόμη και στον «παράδεισο» οι ψυχές εξακολουθούν να γίνονται τροφή. 

Στη συνέχεια ανακυκλώνονται σε ένα άλλο σώμα στη μήτρα, με μικρή διάρκεια ζωής, πάρα πολύ μικρή για να είναι σε θέση να βρουν το δρόμο τους έξω από το Λαβύρινθο. 

Υπάρχουν φύλακες παντού. Αυτό είναι το δράμα της ανθρωπότητας.

Ο θάνατος και η σήραγγα του φωτός: Το Τελικό Μεγάλο Κόλπο (Μέρος Πρώτο)

 Greg Calise

Όταν τραβήξετε την κουρτίνα από όλες τις αυταπάτες, αυτό που θα βρείτε είναι αρκετά παράλογο. Είναι τόσο παράλογο, τόσο μακριά από αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως πραγματικότητα, που πολλοί άνθρωποι δεν θα το πιστέψετε ποτέ. Είναι πέρα ​​από κάθε επιστημονική φαντασία.

"Η αλήθεια είναι παράδοξο, στο βαθμό του να είναι ακριβώς αντίθετη με τη συνήθη αντίληψη." - Georges Bataille

Σκεφτείτε τι κρύβεται πραγματικά πίσω από το παραπέτασμα. 

Πίσω από τις προσόψεις που αντιλαμβανόμαστε, είναι αλήθειες που είναι αντίθετες προς τις αντιληπτές πραγματικότητες . 

Δεν είναι αυτό που νομίζετε ότι είναι. 

Μας έχουν παγιδεύσει, υποδουλώσει εδώ και χιλιάδες χρόνια, χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε. 

Είμαστε σε ένα λαβύρινθο ψευδαισθήσεων, με φύλακες που φυλάνε τις πύλες σε κάθε βήμα.


Κάποτε, πριν από λίγο καιρό στην προϊστορία, υπερδιαστατικοί δημιουργοί ήρθαν στη γη μας, για να την λεηλατήσουν. 

Υποδούλωσαν την ανθρωπότητα και ανακήρυξαν τους εαυτούς τους ως παντοδύναμους Θεούς, ως δημιουργούς. 

Οι Γνωστικοί τους αποκάλεσαν άρχοντες. 

Αυτοί είναι οι θηρευτές, που μας κρατάνε ως το κοπάδι τους, όπως ακριβώς κρατάμε τα εκτρεφόμενα ζώα.

 Είμαστε η τροφή τους. 

Βρισκόμαστε υπό την κατοχή τους εδώ και χιλιάδες χρόνια.

Οι Φύλακες Της Πύλης

 Greg Calise

Δυστυχώς δεν είμαστε ελεύθεροι. Δεν είμαστε ελεύθεροι εδώ και μερικές χιλιάδες χρόνια.Έχουμε αφέντες, υπερδιαστατικά όντα που έχουν εισβάλει στη γη πολλές χιλιάδες χρόνια πριν. Στους αρχαίους μύθους, είναι γνωστοί ως  θεοί. Οι Γνωστικοί τους αποκαλούσαν Άρχοντες. Ο Don Juan τους αποκαλούσε τα αρπακτικά. Είναι οι αφέντες μας, και έχουν κατασκευάσει ένα matrix, μια μήτρα, ή ψευδή κάλυψη των ψευδαισθήσεων, για να καλύψoυν τη Γη, και το οποίο μας κρατά σε αιχμαλωσία. Ελέγχουν το μυαλό μας, μας κάνουν συνεχή πλύση εγκεφάλου και μας υπνωτίζουν να πιστεύουμε ότι αυτές οι αυταπάτες είναι πραγματικότητα. Μας θεωρούν κοπάδι τους, και τρέφονται από εμάς. Αυτή είναι η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.

Αυτές οι ηγεμόνες έχουν προσλάβει πολλούς υποτακτικούς - ακόλουθους ώστε να μας κρατούν υποταγμένους. Στο παρελθόν, υπήρχαν οι βασιλικές γραμμές αίματος και οι ιερείς που ενεργούσαν ως τσιράκια. Σήμερα έχουμε το ίδιο σενάριο, αλλά οι βασιλικοί πρόγονοι εξ αίματος κρύβονται ως αρχηγοί κρατών. Οι αρχιερείς δεν βρίσκονται μόνο στις παραδοσιακές θρησκείες, αλλά έχουν βρει το δρόμο τους στη νέα εποχή και ως «πνευματικοί» δάσκαλοι. Και φυσικά όλα αυτά τα παρακλάδια εισήλθαν στο τραπεζικό σύστημα, στις εταιρείες, στον στρατό και την αστυνομία, κ.λπ. Από την πνευματική πλευρά έχουμε όλους τους φονταμενταλιστές οπαδούς των θρησκειών και των αιρέσεων.

Θεά Άρτεμις, αποσυμβολισμός

Η Δηλιογεννημένη Aρτεμις

«Οι θεοί ενοικούν όπως πάντοτε το παρόν και συγκροτούν το είναι. Δεν είναι αρχαίοι, δεν εξελίσσονται και δεν εκπίπτουν, αφού δεν γνωρίζουν εξέλιξη και έκπτωση, οι φυσικοί νόμοι, η δύναμη, η ακατάλυτη και αιώνια δεν χάνεται και δεν μειώνεται παρά μόνο εάν ο κόσμος επιστρέψει στο χάος, εάν οι Τιτάνες επανακτήσουν την κυριαρχία…», γράφει σε ένα βιβλίο της η Ουρανία Τουτουντζή.

…Ο Ουρανός έλαβε σύζυγό του τη Γαία και απέκτησε δώδεκα τέκνα, τους Τιτάνες και τις Τιτανίδες. Αυτοί ήταν οι παλιοί θεοί (Τιτάν σημαίνει φωτεινό, συμβολίζει την ηλιακή θεότητα). Τιτάνες θα είναι το επίσημο όνομα των θεών του ουρανού. Oλοι οι Τιτάνες πλην του Κρόνου ήταν άναρχοι απέναντι στους νόμους.

Μία από τις Τιτανίδες, η Φοίβη, θα ενωθεί με τον Τιτάνα Κάο ή Σφαίρο ή Πόλο και θα αποκτήσουν δύο κόρες, τη Λητώ και την Αστερία. Φοίβη σημαίνει η φωτεινή, η εξαγνίζουσα, η ανέγγιχτη, κυριαρχεί στη σελήνη και προστατεύει θνητούς και αθάνατους, στα νυχτερινά όνειρά τους, και φορά χρυσό στεφάνι.

Η Λητώ, η οποία ταυτίζεται και με τη Λυκιακή θεότητα Lada και τη σημιτική Alilat, θα ταυτιστεί με τη νύχτα, επίσης νυχτερινή θεά που γεννά γαλαξίες και ηλιακά συστήματα. Με τη σειρά της θα ενωθεί παράνομα με τον Δία και θα φέρει στον κόσμο την Αρτέμιδα και τον Απόλλωνα.

Οπως την επικαλείται ο ορφικός ύμνος «Λητώ κυανόπλεε, διδυμότοκε θεά, σεμνήτω κοίω. Θυγατέρα μεγάθυμε, πολύευκτη βασίλισσα, που σου έλαχε από τον Δία ιερά γόνιμη ωδίνη καλότεκνη και εγέννησες τον Φοίβο και την τοξεύτρια Αρτέμιδα στην Ορτυγία εκείνη και στη βραχώδη Δήλο…».

Η Δήλος, στα αρχαία ημερολόγια της παρατήρησης της ανατολής των άστρων, Αιγυπτιακά, Ελληνικά, Σουμερο-βαβυλωνιακά, αντιστοιχεί στην Παρθένο με το στάχυ. Με την ανατολή του Στάχυος ξεκινούσε ένα από τα Αιγυπτιακά ημερολόγια. Η Δήλος ανήκει στο σύνολο των ιερών τόπων όπου καθρεφτίζονται τα άστρα του ουρανού… Τα σύμβολα των αστερισμών όπως το στάχυ θα στιγματίσουν τη μία όψη του νομίσματος των τόπων σαν σήματα και της δύναμης που αποπνέουν. Oι προσανατολισμοί των ναών αυτών θα δείχνουν τις φορές που θα καταλήγουν σε κάποιο σημείο και το άλλο σε άλλο έτσι ώστε να χαραχθούν τρίγωνα, τετράγωνα και κύκλοι στη γη.

Οι ατέλειες είναι σημαντικές...

Όταν ο Robert  ήταν τριών ετών, θυμάται που κάποια μέρα προσπαθούσε να βγάλει από το ψυγείο ένα μπουκάλι γάλα, όταν του γλίστρησε από τα χέρια του και έπεσε στο πάτωμα. 

Το γάλα χύθηκε σε όλο το πάτωμα δημιουργώντας μια μεγάλη λίμνη από γάλα και λερώνοντας σχεδόν τα πάντα μέσα στην κουζίνα.

Όταν ήρθε η μητέρα του στην κουζίνα, δεν του έβαλε ούτε τις φωνές, ούτε νευρίασε, ούτε του έκανε κήρυγμα για να είναι πιο προσεκτικός. Αντιθέτως, του είπε:

Robert, τι εκπληκτικό και όμορφο χάος δημιούργησες εδώ! Σπάνια βλέπω τόσο μεγάλη λίμνη από γάλα. Λοιπόν, η ζημιά έχει ήδη γίνει. Θα ήθελες να καθίσεις στο πάτωμα και να παίξεις λίγο μέσα στη λίμνη πριν καθαρίσουμε;
Έτσι και έκανε. Μετά από μερικά λεπτά, η μητέρα του, του είπε:

Ξέρεις, Robert, όποτε γίνεται μια ζημιά πρέπει να είσαι σε θέση να την καθαρίσεις μετά και να επαναφέρεις την τάξη. Οπότε λοιπόν, πως θες να καθαρίσεις αυτή την κατάσταση; Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ένα σφουγγάρι, μια πετσέτα ή μια σφουγγαρίστρα. Ποιο απ’ όλα προτιμάς;

Ο Robert προτίμησε να χρησιμοποιήσουν το σφουγγάρι για να καθαρίσουν το χυμένο γάλα και έτσι καθάρισαν μαζί με την μητέρα του το χάος που είχε δημιουργηθεί. Αφού καθάρισαν, η μητέρα είπε:

Έλληνες και αυτογνωσία...

Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό των Αρχαίων Ελλήνων ήταν ο υγιής θαυμασμός τους για τα επιτεύγματα των άλλων. Αισθάνονταν δέος για τους Αιγυπτίους και πήγαιναν να διδαχθούν από αυτούς (κυρίως μαθηματικά).

Εκτιμούσαν τη φιλαλήθεια, τον χαρακτήρα και τις ικανότητες των Περσών (Ο Ηρόδοτος λέει γι’ αυτούς τα καλύτερα).Σεβόντουσαν τους Βαβυλώνιους και εκπαιδεύονταν από αυτούς στην αστρονομία.Έβρισκαν πράγματα να θαυμάσουν ακόμη και στους νομάδες της στέπας όπως οι Σκύθες.

Ο λόγος που οι πρόγονοί μας ήταν τόσο ανοικτοί στους επαίνους τους για άλλους λαούς ήταν πως είχαν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Αν πιστεύεις πως είσαι σημαντικός, ικανός και αξιόλογος δεν έχεις κανένα λόγο να φοβηθείς την ανωτερότητα του άλλου σε κάποιο πεδίο. Αντίθετα, τρέχεις προς αυτόν για να πάρεις ό,τι σου λείπει και να γίνεις ακόμη καλύτερος.

Ποιον άλλο λαό όμως εκτιμάμε εμείς οι νεοέλληνες; Πες έναν καλό λόγο σε μια παρέα για την οργανωτικότητα των Γερμανών, την τεχνολογία των αμερικανών ή την παραγωγικότητα των Κινέζων και η πρώτη αντίδραση του άλλου είναι πάντα: Ναι αλλά αυτοί δεν είναι τόσο καλοί όσο εμείς γιατί …

Η μάνταλα της άμμου - όλα εφήμερα

H μάνταλα της άμμου. 

Μια θιβετιανή βουδιστική πρακτική που περιλαμβάνει τη δημιουργία και την καταστροφή μιας μάνταλα κατασκευασμένης από χρωματιστή άμμο. 

Οι μοναχοί, αφού περάσουν μέρες ολόκληρες, δημιουργώντας με προσοχή τη μάνταλα, μόλις την ολοκληρώσουν, την καταστρέφουν. 

Έπειτα, αφού μαζέψουν την άμμο, την αφήνουν στα νερά κάποιου ποταμού, για να επιστρέψει ξανά στη φύση. 

Πέρα από τους άλλους συμβολισμούς, με αυτή την πρακτική τονίζεται το εφήμερο της ύπαρξης και της ζωής. 

Μου έκανε πολύ εντύπωση όταν είχα διαβάσει γι αυτή την πρακτική.

Τι είναι Δηλητήριο;

Απαντήσεις του Ρούμι σε ερωτήσεις ενός μαθητή:

Τι είναι Δηλητήριο;

Οτιδήποτε είναι περισσότερο από αυτό που έχουμε ανάγκη είναι δηλητήριο. Μπορεί να είναι Δύναμη, Πλούτος, Πείνα, Εγώ, Απληστία, Οκνηρία, Αγάπη, Φιλοδοξία, Μίσος ή οτιδήποτε άλλο.

Τι είναι ο Φόβος;

Μη αποδοχή της αβεβαιότητας. 
Αν αποδεχτούμε την αβεβαιότητα, ο φόβος γίνεται περιπέτεια.

Τι είναι η Ζήλια;

Μη αποδοχή του καλού στους άλλους. 
Αν αποδεχτούμε αυτό το καλό, η ζήλια γίνεται έμπνευση.

Ο αντίπαλος εραστής - Μάρω Βαμβουνάκη

απόσπασμα...

"Μένει ξάγρυπνη όλη νύχτα, πιεσμένη από μια μοναξιά ασφυκτική. Τη μοναξιά του ανθρώπου που ο άλλος δίπλα του μόνο περίγραμμα παρουσίας του προσφέρει, περίγραμμα παρουσίας με περιεχόμενο απουσίας. Τα μάτια της γίνονται βελόνες στο σκοτάδι, το τρυπούν χωρίς να το φωτίζουν πουθενά. Οι τρύπες στο σκοτάδι, πάλι σε σκοτάδι βγάζουν. Νιώθει να τον μισεί που την αφήνει έτσι. Πάλι σε φυλακή μοναξιάς την αφήνει, πιο μόνη κι απ’ οταν ήταν μακριά του την αφήνει γιατί εδώ, κοντά του, δεν έχει να ελπίζει πως θα έρθει. Ήρθε και λείπει, η πνοή του είναι πνοή ύπνου, το σώμα του κενό, ολόκληρη μεταμορφώθηκε σε μια επίκληση χωρίς ανταπόκριση. Επιστρέφει πάνω της η επίκλησή της, πέφτει στο κορμί της σα κτήνος και τη βιάζει.

Έρωτας είναι

Έρωτας δεν είναι
να ξυπνώ δίπλα σου.
Ο έρωτας δεν είναι στα λόγια,
στα λουλούδια, στα δώρα και
στα ποτήρια με κρασί.
Ο έρωτας είναι μικρή ελπίδα,
πως είμαι στις σκέψεις σου
πριν κοιμηθείς
και στο χαμόγελό σου,
όταν θυμηθείς
τις μέρες μαζί μου.
Ο έρωτας είναι,
όταν με πιάνεις από το χέρι
και βλέπω τον φόβο στα μάτια σου.
Ο έρωτας είναι ,
όταν με κουβαλάς μαζί σου,
όπου και να ‘σαι,
και διασχίζεις με τη σκέψη
χιλιάδες χιλιόμετρα
για φιλί Καληνύχτας.

Μη παρασύρεστε

Women of Life - Jose Gutierrez Solana

Εμποδίστε τους να σας πλανεύουν!

Δεν υπάρχει επιστροφή,

κι η μέρα είναι προ των θυρών σας.

Μην παρασύρεστε απ'της νύχτας τους ανέμους,

γιατί δεν θε να δείτε ποτέ σας πάλι ξημέρωμα.

Εμποδίστε τους να σας εξαπατούν!

Η ζωή είναι μικρή, μικρή και τόσο λίγη.

Με μεγάλες να την καταπιείτε ρουφηξιές!

Σαν θα φύγετε και την εγκαταλείψετε,

δεν θα 'στε καν ικανοποιημένοι.

De anima beata​ (Για μία ευτυχισμένη ψυχή)

Γράφει ο  Θεόδωρος Παπαγαθονίκου

«Όποιος έχει θέσει τον εαυτό του πέρα από κάθε επιθυμία, ποιά έλλειψη μπορεί να έχει;
Και, αν κάποιος μέσα του έχει συγκεντρώσει όλα όσα είναι δικά του ποιά ανάγκη έχει από εξωτερική ενίσχυση;» Σενέκας

Όλα τα μεγάλα πνεύματα έχουν καταλήξει στο ότι το να ζει κανείς είναι μια δύσκολη και επίπονη διαδικασία. Αυτό όμως το οδυνηρό της ζωής δεν είναι η φύση της τελευταίας ως φαινόμενο αυτό κάθε αυτό, αλλά η απουσία νοήματος, σκοπού και προορισμού. Είναι η πλεύση προς μια άγνωστη Ιθάκη μέσα στην απέραντη θάλασσα της ύπαρξης. Ένα ανθρώπινο όν μπορεί να πλησιάσει και να κατακτήσει την ευτυχία μόνο αν αναπτύξει μια "θεωρία του σκοπού της ζωής".

Ο σημερινός άνθρωπος απέχει πολύ από τη δημιουργία μια ολιστικής θεώρησης της ζωής, μιας ιδεολογικής προσέγγιση ικανή να μετατρέψει την ύπαρξη του από μηχανιστική σε εμπρόθετη. Αντίθετα, προτιμά να τη ναρκώνει, ευνουχίζοντας κάθε πνευματική ικανότητα βρίσκοντας καταφύγιο σε φαινομενικά επίπλαστες μορφές ευτυχίας. Χαμένος λοιπόν σε ένα ταξίδι δίχως προορισμό, θα αναζητήσει σκοπό στη συσσώρευση υλικών αγαθών ή θα εγκαταλείψει εντελώς τον αγώνα για σκοπό, μέσω της ταύτισης, εξομοίωσης και αλλοτρίωσης του από πολιτικά ή ηθικό-θρησκευτικά κινήματα.

Η στωική κοσμοθεωρία του σκοπού της ζωής θα μπορούσε να αποτελέσει την Ιθάκη του κάθε ορθής σκέψης ιχνηλάτη, μιας Ιθάκης της οποίας όμως προηγείται ένα μακρύ και δύσβατο ταξίδι. Για τον εραστή της στωικής φιλοσοφίας η ορθή σκέψη οδηγεί σε ένα ενάρετο και ευτυχισμένο βίο. Καλό, ηθικό και ωφέλιμο είναι ό,τι συνάδει και είναι εναρμονισμένο με τους νόμους τη φύσης. Θεμέλιος λίθος για μία ευτυχισμένη και εναρμονισμένη με τη φύση ζωής είναι ένα δυνατό, θαρραλέο και υγιές μυαλό (νους) το οποίο φροντίζει τις ανάγκες του σώματος.

Tα μιζερόνια

Στη σωματιδιακή φυσική δεσπόζουν τα μικροσωματίδια της ύλης τα οποία έχουν ωραία και ευφάνταστα ονόματα συνήθως με την εύηχη κατάληξη «–όνιο». Τα πιο γνωστά μας, ήδη από το δημοτικό, είναι τα πρωτόνια και τα νετρόνια του πυρήνα καθώς και τα δαιμονισμένα ηλεκτρόνια που κάνουν σβούρες γύρω από αυτόν. Υπάρχουν όμως και άλλα «σωματίδια» όπως τα φωτόνια, μποζόνια, φερμιόνια, λεπτόνια που είναι φορείς δυνάμεων και ύλης. Απ?όλα αυτά τα «–όνια» καθορίζεται το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο που υπάρχει στο σύμπαν.

Κατ? αντιστοιχία, στην ανθρώπινη κοινωνία η καθημερινή μας ζωή και η συναναστροφή μας με τους άλλους εξαρτάται από αντίστοιχα «σωματίδια συμπεριφοράς» τα λεγόμενα «συμπεριφερόνια» (μην τα ψάξετε στον Μπαμπινιώτη, οι ορισμοί από δω και κάτω στο κείμενο είναι δικοί μου). Αυτά είναι μικρά – μικρά πραγματάκια που όλα μαζί συνθέτουν την συμπεριφορά και τον χαρακτήρα του καθενός από μας. Το πιο σημαντικό από αυτά τα «συμπεριφερόνια» είναι το λεγόμενο «μιζερόνιο». Τι είναι όμως αυτό το μυστήριο μιζερόνιο;

Το μιζερόνιο είναι ο φορέας της γνωστής αρνητικής δύναμης που λέγεται μιζέρια. Συναντάται και ως γκρίνια που απορρέει συνήθως από την παθητική αποδοχή μιας δυσάρεστης κατάστασης κι έλλειψη αυτοπεποίθησης. Τα μιζερόνια δημιουργούνται συνήθως από αρνητικά βιώματα και το βασικό σύμπτωμα του φορέα τους είναι το διαρκές αίσθημα της ρουτίνας και του ανικανοποίητου. 

Τα μιζερόνια δεν μένουν στον φορέα τους αλλά εκπέμπονται σε κύματα κατά τη συναναστροφή. Ο φορέας μπορεί να είναι ένα άτομο ή ένα σύστημα ατόμων (βλ. π.χ. ΜΜΕ) που επικοινωνεί με άλλα άτομα. Η εκπομπή μιζερονίων γίνεται εύκολα αντιληπτή λόγω των ακόλουθων συμπτωμάτων:


Μόνιμα κατσούφικη έκφραση, αδυναμία χαμόγελου για τον φορέα-πομπό.

«Ποτέ δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένος»…

Τόσες φορές έχουμε ακούσει ότι ο έρωτας περνάει. Και περνάει. Υπάρχει τρόπος. Όμως καταρχάς, τι είναι έρωτας;

Ανεξαρτήτως ηλικίας, καταστάσεων, διάθεσης, υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι των οποίων οι χημείες ταιριάζουν. Αυτό γίνεται κατευθείαν αντιληπτό, παρόλα αυτά δεν είναι συνειδητό, απλά συμβαίνει. Και για να συμβεί, χρειάζεται να υπάρχουν δύο σε αυτό.

Όταν συναντάς αυτούς τους ανθρώπους, στην αρχή, τα λόγια δεν έχουν τόσο νόημα, όσο τα βλέμματα, η έλξη που σε σπρώχνει όλο και πιο κοντά τους, οι δυνατοί χτύποι της καρδιάς, ο ηλεκτρισμός στο άγγιγμα, η ανάγκη για οπτική επαφή, η ευχάριστη διάθεση που δημιουργείται, τα αισθήματα ζήλιας αν νιώσεις απειλή, οι αδέξιες κινήσεις, οι αμήχανες φράσεις που προσπαθείς να συντάξεις, οι εκφράσεις του προσώπου σου που σίγουρα είναι αστείες, η αίσθηση ότι όλα γύρω σου είναι όμορφα, τα χρώματα, οι μυρωδιές, η μουσική, και τόσα ακόμα πράγματα.

Μπορεί στην αρχή να τρομάξεις με αυτό που σου συμβαίνει, να φοβηθείς μην τυχόν και την «ξαναπατήσεις» όμως παρόλα αυτά, συνεχίζεις. Στην ουσία, επιλέγεις να συνεχίσεις χωρίς όμως να έχεις άλλη επιλογή (μην προσπαθήσεις να βρεις λογική σε αυτό που μόλις έγραψα, δε βοηθάει το θέμα το ίδιο, δε φταίω εγώ).

Στη συνέχεια, η προσπάθεια να τον ξαναδείς, να τον ακούσεις, να περάσετε ωραία, να γελάσετε, να τον αγγίξεις, να τον σκέφτεσαι μέχρι να τον ξαναδείς. Να νιώθεις λες και τον ήξερες χρόνια, να συμπληρώνει αυτός τις αμήχανες εκείνες φράσεις, κι εσύ το ίδιο, να σου αρέσει να είσαι μαζί του και να νιώθεις πως αρέσει και σε αυτόν.

Έπειτα να τον σκέφτεσαι συνέχεια μέχρι να τον ξαναδείς κ.ο.κ. Δεν ξέρω αν η σωματική επαφή έχει να δώσει πολλά παραπάνω σ? αυτό που ήδη νιώθεις, όμως και χωρίς αυτήν, είναι βέβαιο πως με τέτοια χημεία τα σώματά σας θα κουμπώνουν λες και είναι δύο διπλανά κομμάτια παζλ. Το άγγιγμα, η αγκαλιά, τα χάδια, ο χορός, όλα συγχρονίζονται πλήρως. Οι κινήσεις είναι αλληλοσυμπληρούμενες και ο χώρος που δεν καλύπτεται από τον έναν, ταιριάζει επακριβώς στο χώρο που καλύπτει ο άλλος. Αυτό είναι μαγικό, διότι ενώ είναι συναισθηματικό, εκδηλώνεται πρακτικά, υπαρκτά στο χώρο.

Δε νομίζω πως υπάρχει ωραιότερο συναίσθημα από αυτό που νιώθουν δύο ερωτευμένοι. Μπορούν, μέσω του έρωτά τους, ο καθένας μόνος του, να κυριαρχήσουν το σύμπαν. Νιώθουν τόσο ζωντανοί, που είναι σίγουροι, ο καθένας μόνος του, πως μπορούν να κάνουν τα πάντα. Μπορούν να ασχολούνται με πολλά και διαφορετικά πράγματα, να κάνουν καινούρια σχέδια, να ονειρεύονται, να νιώθουν τρομερή αυτοπεποίθηση, να επαναπροσδιορίζουν τα πιστεύω τους, να κάνουν βήματα που φοβόντουσαν να κάνουν πριν, να σκέφτονται όλη μέρα, και αν χρειαστεί, να μην κοιμούνται το βράδυ. 

Oι λυπημένες φράσεις

Mε ημέρα αρχίζει η εβδομάδα,
με ημέρα τελειώνει.
Kι η Kυριακή, κόμπος σφιχτός
να μη λυθούν οι εβδομάδες.
Έρχεται πάντα από το ίδιο Σαββατόβραδο
και φέρνει λίγο ύπνο παραπάνω το πρωί
και το θεό, όσο τον δίνουν οι ορθρινές καμπάνες.
Λίγο να σταθείς στ' ανοιχτά παράθυρα
και να κοντοσταθείς σ' αυτά που δεν συμβαίνουν,
περνάει η ώρα.
Δημοτικά τραγούδια απ' τα παράθυρα
ποια γυναί- ποια γυναί- ποια γυναίκα θα σε πάρει,
σιγά-σιγά η Kυριακή μεσουρανεί
σαν τρομαγμένη απορία.

Στις γειτονιές
περνάνε γύφτισσες να πω το ριζικό σου,
ποια γυναί- ποια γυναί- ποια γυναίκα θα σε πάρει,
δημοτικά τραγούδια απ' τα παράθυρα, ριζικά.
Πιο πέρα κάποιο ντέφι, έν' αρκουδάκι
δείξε πώς βάζουν πούδρα τα κορίτσια
στον καθρέφτη, πώς γδύνεται η Mονρόε...Mη γελάς. Bρέθηκε κάποτε νεκρή η Mονρόε.
Mε πράγματα που δεν αντέχουν μη γελάς.

Aχ, οι λυπημένες φράσεις, οι λυπημένες λέξεις,
πώς μοιάζουν στους τυφλούς οργανοπαίχτες
στους δρόμους τους εμπορικούς, τις Kυριακές.

Επιθυμίες και αίσθημα ανικανοποίητου

Για να χτυπήσουμε το αίσθημα ανικανοποίητου και τις επιθυμίες στη ρίζα τους, θα πρέπει να διακρίνουμε πολύ προσεκτικά, με οξεία ματιά, από πού προέρχονται. Αυτό που τα διαιωνίζει είναι η αποφυγή να τα κοιτάξουμε, η επιφανειακή μας αντιμετώπιση και σκέψη. Όσο αποφεύγουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι, το συντηρούμε.

Evil is the shadow of inattention. In the light of self-awareness it will wither and fall off. -Sri Nisargadatta Maharaj

Οι επιθυμίες και οι ελλείψεις που αισθανόμαστε ότι έχουμε, δεν είναι εκεί λόγω της εξωτερικής έλλειψης ενός πράγματος, ενός ανθρώπου, μιας κατάστασης. Δεν είμαστε ανικανοποίητοι επειδή δεν έχουμε χρήματα ή κάποια αποκτήματα ή μια δουλειά ή έναν σύντροφο ή σεξ ή επειδή δεν βρισκόμαστε στο τόπο και τη χώρα που θα θέλαμε. Αυτές είναι εξωτερικές προβολές που αποδίδει ο νους στο αιώνιο πρόβλημα της εσωτερικής μαύρης τρύπας που λέγεται άγνοια, δηλαδή έλλειψη συνειδητότητας κι ενέργειας. Προβάλλουμε έτσι το αίσθημα ανικανοποίητου σε εξωτερικά αντικείμενα.

Με τα εξωτερικά αντικείμενα και σχέσεις, θα είμαστε τόσο ευχαριστημένοι όσο ευχαριστημένοι είμαστε και χωρίς αυτά. Αν υπάρχει το δηλητήριο της απληστίας, ό,τι και να έχουμε θα θέλουμε συνεχώς κι άλλα. Η προσπάθεια για ικανοποίηση του εαυτού με εξωτερικά αντικείμενα και σχέσεις, είναι ο λεγόμενος βαμπιρισμός, μια μάταιη διαδικασία που τελικά οδηγεί στον αυτό-αφανισμό. Ο βαμπιρισμός ουσιαστικά είναι αυτοβαμπιρισμός.

Το απρόσμενο

...Οι σκέψεις μας σαν χειρόγραφες προσκλήσεις, που έχουν αποσταλεί και μετά ξεχαστεί, προσελκύουν τα αντίστοιχα συμβάντα. 

'Οταν έρθει ο καιρός που ούτε καν το σκεφτόμαστε πια, περιστάσεις, συναντήσεις, περιστατικά, προβλήματα και συμπτώσεις, καταπτώσεις και αποτυχίες, χτυπούν την πόρτα μας σαν ανεπιθύμητοι επισκέπτες που τους προσκαλούσαμε όμως από καιρό, υποχθόνια. 

Μόνο η αμέλεια των ψυχολογικών μας καταστάσεων, απ' όπου πραγματικά πηγάζουν εκείνα τα γεγονότα, μας τα παρουσιάζει ως απροσδόκητα, απρόσμενα.

Το απρόσμενο έχει πάντα ανάγκη μακράς προετοιμασίας.