Εγκέφαλος – τροφή- εξάρτηση
Οι τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά, σε ζάχαρη και σε αλάτι, ερεθίζουν τις αισθήσεις και παρέχουν μια ανταμοιβή ικανοποίησης, που οδηγεί πολλούς στην επανάληψη της κατανάλωσης τους. Οι τροφές αυτές υποβοηθούν την παραγωγή ενδορφινών, που μας κάνουν να νιώθουμε ωραία και ήρεμα. Επίσης, ο εγκέφαλος απελευθερώνει την ντοπαμίνη, τον νευροδιαβιαστή της ικανοποίησης, που θα μας κινητοποιήσει μετά ώστε να επιδιώξουμε ξανά την ίδια ικανοποιητική, απολαυστική εμπειρία. Αυτή λοιπόν η επαναλαμβανόμενη εμπειρία συνηθίζει τον εγκέφαλο στην αναζήτηση απόλαυσης με τον ίδιο τρόπο, και έτσι αποκτάται η συνήθεια. Και όπως συμβαίνει με όλες τις εξαρτήσεις, αρχίζουμε να αναζητούμε συχνά όλο και περισσότερη από την ίδια τροφή που την συνδέσαμε με τόσο ευχάριστα συναισθήματα.
Ντοπαμίνη η ουσία της εξάρτησης
Πως συμμετέχει ο νευροδιαβιβαστής της ντοπαμίνης σε αυτό το κύκλωμα ανταμοιβής; Όταν αρχίζει σε κάποιον να συνδυάζεται μια δραστηριότητα (π.χ. τζόγος, αλκοόλ, σεξ κ.α.) με την έκκριση της ντοπαμίνςη και τα συνακόλουθα ευχάριστα συναισθήματα, τότε αρχίζει σιγά σιγά αυτός να αποζητάει όλο και πιο συχνά τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, για να χαρίσει στον εαυτό του τα ίδια συναισθήματα. Άρα η επιστήμη τείνει να υποστηρίζει πλέον ότι όλες οι εξαρτήσεις έχουν ως κοινό το ότι γενικά ο εξαρτημένος είναι ουσιαστικά εξαρτημένος από την ντοπαμίνη. Γι’ αυτό και τα στάδια της απεξάρτησης χαρακτηρίζονται από συναισθήματα θλίψης, ατονίας και κυκλοθυμισμού.





