Άρθρο: Μοσχούλα Κύρη
Φοιτήτρια θεατρολογίας
Ο εν λόγω τίτλος αναντίρρητα αναφέρεται σε μία από τις αγαπημένες μου καλλιτέχνιδες, τη Φρίντα Κάλο.
Η Μαγδαλένα ντελ Κάρμεν Φρίντα Κάλο ι
Καλντερόν γεννήθηκε στο Κογιοακάν του Μεξικού στις 6 ιουλίου 1907 και
πέθανε στις 13 ιουλίου 1954. Η δυσυπόστατη οντότητά της, καμωμένη από τη
μία να αντανακλά την όψη μιας ινδιάνας και από την άλλη την όψη μιας
ευρωπαίας που γοητεύει τον Μπρετόν και τον Πικάσο. Η ζωγράφος που έζησε
μέσα από τα έργα της, χαραγμένη από τον πόνο και τη θλίψη, διαπρέπει
ωσάν μια γυναίκα “εξέγερση” για την εποχή της.
Με αφορμή τη θεατρική παράσταση, η οποία
είναι εμπνευσμένη από τη ζωή της, με έκανε να ξεψαχνίσω το βίο και την
πολιτεία αυτής της αδάμαστης γυναίκας. Με τίτλο Frida’s pornography”, η
σκηνοθέτης Κυριακή Σπανού τολμά να αναπαραστήσει στο σανίδι τον
δαιδαλώδη κόσμο της οδύνης και της αντίστασής της. Γραμμένο για τέσσερις
ηθοποιούς. Δύο άντρες και δύο γυναίκες.
Η “πορνογραφία” της Φρίντα είναι η
πορνογραφία των σπλάχνων, η έκθεση του πόνου που επισκίασε την παλλόμενη
σάρκα της. Η υπόθεση του έργου είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα: Ένα
σημερινό κορίτσι, μαθητευόμενη καλλιτέχνης, γοητεύεται εμμονικά από τη
Φρίντα Κάλο. Η θραυσματική αναπαράσταση της ζωής της Φρίντα εκφράζει τη
δική της οπτική γωνία για τη ζωή της Μεξικάνας. Το πάσχον σώμα της Κάλο,
ο έρωτάς της για τον Ντιέγκο, η ανικανοποίητη επιθυμία της να κάνει
παιδί, και βέβαια η ζωγραφική συνιστούν τους άξονες του βίου της. Το
σύγχρονο κορίτσι γοητεύεται παθιασμένα από την προσωπικότητά της, τόσο
που “γινεται” η φανταστική φίλη της παιδικής ηλικίας της Φρίντα.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η
γλώσσα του κειμένου είναι «σπλαχνική”, καθώς η σκηνική αναπαράσταση
είναι μια performance που διερευνά το σώμα και τη βία που του ασκείται.
Όπως λέει η Φρίντα: “H ζωή στράφηκε
εναντίον μου με μανία. Θα μπορούσε να μου φέρει καλύτερα χαρτιά. Η
παρτίδα υπήρξε ολέθρια για μένα. Ένα μαύρο ταρό στο σώμα”.