Γράφει ο ΗΛΙΑΣ ΜΠΑΖΙΝΑΣ
Ώστε υπάρχει «κρίση», ε; Ενώ ΠΡΙΝ δεν υπήρχε; Γεννήθηκε από μόνη της; Φύτρωσε σαν μανιτάρι στον αγρό; Μήπως πρόκειται για «μεμονωμένο περιστατικό». Και όχι για ανθρωπινη δράση, εκπηγάζουσα από ΔΟΛΟ;
Πως να καταλάβη ο κόσμος γεγονότα όπως αυτή εδώ η νέα δυστυχία, που ΠΑΛΙ θα τσακίση την πλάτη των πολλών και ΠΑΛΙ κάποιοι θα την «αξιοποιήσουν» για να βγάλουν τρισεκατομμύρια; Πως να αλλάξει κάτι όταν η βρωμόριζα παραμένει απείραχτη, καλά γατζωμένη στον βούρκο; Κάθονται τα έρημα τα ανθρωπάκια μπροστά στις τηλεοράσεις και προσπαθούν να καταλάβουν τι είναι πάλι αυτός ο νέος καρκίνος που τους ρουφάει τη ζωή. Ποιές είναι αυτές οι ακατανόητες «ανώτερες» δυνάμεις και εξουσίες, που ορίζουν ότι οι περισσότεροι άνθρωποι, καποια ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ κατοικων του πλανήτη, εργαζόμενοι ή μη, θα περάσουν από αυτόν τον κοσμο χωρίς να γευθούν ΚΑΤΙ από την ΜΟΝΗ ΓΝΩΣΤΗ στον άνθρωπο ευτυχία, δηλαδή την ΤΥΧΗ να έρθουν στη ζωή και να αποκτήσουν συνείδηση της ύπαρξης, να γνωρίσουν το φως και τον ήλιο; ΠΟΙΟΙ είναι αυτοί που λένε ότι αυτά τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων είναι «ταγμένα», δυνάμει καποιας «ανώθεν εντολής», να περασουν τη ζωούλα τους χωρίς να χαρουν τίποτα, απλά «εκμετρώντας το ζην».
Ότι «ΠΡΕΠΕΙ» να ζουν άσχημα, να πεινάνε, να πονάνε, να σκοτώνουν, να σαπίζουν από αρρώστειες που ΜΠΟΡΟΥΝ να γιατρευτούν, να φθείρωνται σε αέναους αγώνες για την απλή ΥΠΑΡΞΗ, να μη γνωρίσουν ούτε για ΜΙΑ ΩΡΑ την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!
Ναι, την ελευθερία, αυτό το τεράστιο και τρομερο πράγμα που, αν δεν γεννήθηκες ΚΟΠΡΙΑ, για χάρη του πεθαίνεις τραγουδώντας!