Γεια σου πιτσιρίκο,
Σου γράφω ξημερώματα, με τσιγάρο, παρακολουθώντας Βουλή να ψηφίζει το τρίτο και μακρύτερο μνημόνιο.
Ας τα πάρουμε ένα ένα:
Σου γράφω ξημερώματα, με τσιγάρο, παρακολουθώντας Βουλή να ψηφίζει το τρίτο και μακρύτερο μνημόνιο.
Ας τα πάρουμε ένα ένα:
Α. Ψηφίζεται ένα μνημόνιο το οποίο περιέχει νόμους που αφορούν ως και το 2025. Δεν μιλώ για το πόσα χρόνια θα είμαστε ακόμη χαντακωμένοι, αυτό είναι απροσδιόριστο. Οι νόμοι λοιπόν που ανοίγονται σε ορίζοντα δέκα ετών, θα συζητηθούν μέσα σε χρονικό διάστημα τριών τεσσάρων ωρών από τους βουλευτές μας. Τελικά, συζητήθηκαν εφτά ώρες. Ξεπέρασαν τον εαυτό τους ομολογώ. Κανονικά, δεν πρέπει να έχουμε παράπονο, όπως έλεγε κι ο Αναγνωστάκης. Δηλαδή, αν θέλουμε να το αποδώσουμε ποσοτικά, για τον κάθε χρόνο που οι πολίτες θα επιβαρυνθούν τα μέτρα του μνημονίου, οι βουλευτές μας συζήτησαν 42 λεπτά.
Β. Η Ζωή προτείνει να συζητηθούν ένα δεκάωρο. Η πρόταση καταψηφίζεται πανηγυρικά, όπως ήταν αναμενόμενο. Κατεβαίνει από το προεδρείο και τα σκυλάκια χειροκροτούν μετά μανίας και φωνάζουν.
Αυτοί είναι οι εκπρόσωποι του λαού. Αυτοί που έχουν συμπεριφορά, μα κυριότερα λογική δεκάχρονου στο δημοτικό.
Χυδαιότητα.







