Ποιο το νόημα της ζωής σύμφωνα με 8 προσωπικότητες

1 Ο Karl Popper, Αγγλο-αυστριακός επιστημολόγος, είπε το εξής:

“Στη ζωή υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: οι αισιόδοξοι και οι απαισιόδοξοι. Οι απαισιόδοξοι έχουν συνήθως δίκαιο. Αν όμως η ανθρωπότητα έφτασε ως εδώ, αυτό το χρωστάει στους αισιόδοξους.”

Και σε αυτό έχει απόλυτο δίκαιο! Κανένας δεν πέτυχε τίποτα με την απαισιοδοξία!

2. Αυτό μπορώ να σας το αποδείξω με το εξής απόφθεγμα, από τον Elbert Hubbard (Αμερικανός συγγραφέας):

“Το θετικό τίποτα είναι καλύτερο από το αρνητικό τίποτα!”.

Κι όμως το να μην έχεις τίποτα και να είσαι θετικός, είναι καλύτερο από το να μην έχεις τίποτα και να είσαιαρνητικός! Με το να είσαι αρνητικός, θα προσελκύεις στη ζωή σου αρνητικές καταστάσεις, αρνητικούς ανθρώπους και όλ’ αυτά θα οδηγούν σε μία εξουθενωτική καθημερινότητα! Τι θέλεις πραγματικά; Μια ζωή γεμάτη θετική ενέργεια και θετικούς ανθρώπους; Ή μία αρνητική ζωή με αρνητικές καταστάσεις και ανθρώπους;

3. Ο Νέλσον Μαντέλα, Νοτιοαφρικανός πολιτικός, υποστήριξε το εξής:

ΠΩΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟ ΒΑΤΙΚΑΝΟ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟ(Βίντεο)

Γράφει η Σουλτάνα Χειλαδάκη

Εδώ και χρόνια εξιχνιάζεται μια μεγάλη συνομωσία με επίκεντρο το Βατικανό που χρησιμοποιεί αστρολογικά δεδομένα με κύριο σκοπό να προετοιμάσει το έδαφος για μια εντυπωσιακή προβολή της εμφάνισης του Αντιχρίστου.

Το Βατικανό ως βάση της θεωρίας εμφάνισης του Αντιχρίστου, χρησιμοποιεί παλιές προφητείες των Μαγιάς που είχαν αναφέρει ότι σε συγκεκριμένο χρόνο θα έρθει ο μεγάλος ηγέτης που θα κυβερνήσει τα έθνη εν ειρήνη. Αυτές οι προφητείες όμως, σύμφωνα με τη Βίβλο, αντιπροσωπεύουν τον προφήτη του ψεύδους, τον Αντίχριστο.

Μια σημαντική ιστορία που επικαλείται επίσης το Βατικανό, είναι η ιστορία με το όραμα της Φατίμα στην Πορτογαλία στις αρχές του 20ουαι. Το όραμα αυτό σχετιζόταν με την εμφάνιση του υπερφυσικού όντος που ταυτίστηκε με την Παναγία, αλλά το εκπληκτικό εδώ είναι ότι σύμφωνα με το Βατικανό επρόκειτο για έναν εξωγήινο.

Το όραμα αυτό ήταν ένα όραμα που είχε δει η Φατίμα, που λέγεται ότι ήταν η Παναγία και η οποία είχε προφητεύσει στη Φατίμα ένα συνταρακτικό γεγονός στο τέλος των καιρών. Αλλά το εντυπωσιακό εδώ είναι ότι το ίδιο το Βατικανό , για τη συγκεκριμένη ιστορία της Φατίμα αρνήθηκε την παρουσία της Παναγίας ενώ διέδωσε ότι πιθανώς επρόκειτο για την εμφάνιση ενός εξωγήινου όντος.

Σίδνεϊ: Η Άφιξη των Πρώτων Ευρωπαίων

   Στις 29 Απριλίου του 1770, ο Τζέιμς Κουκ με το πλοίο Εντέβορ, αγκυροβολεί για πρώτη φορά στις ακτές τις Αυστραλίας, σε έναν κόλπο όπου ο Βοτανολόγος Τζόζεφ Μπάνκς, συνέλεξε χιλιάδες διαφορετικά βότανα, πολλά από τα οποία ήταν άγνωστα στους Ευρωπαίους. Για τον λόγο αυτό, ο Κουκ, τον ονόμασε Κόλπο των Βοτάνων. Ο κόλπος αυτός, σήμερα είναι τμήμα της σημερινής πόλης του Σίδνεϊ, διατηρώντας το ίδιο όνομα (Botany Bay).  Ο Κουκ, έχοντας χαρτογραφήσει τις ανατολικές ακτές της Αυστραλίας και αξιώνοντας τες στο όνομα του Βασιλιά της Αγγλίας Γεωργίου του Γ’, όταν επέστρεψε στο Λονδίνο, πρότεινε την δημιουργία ενός οικισμού στον Κόλπο των Βοτάνων.

   Τον Μάιο του 1787, ένας στόλος απαρτιζόμενος από έντεκα πλοία, ο ονομαστός ως “Πρώτος Στόλος”, υπό τον Αρθουρ Φίλιπ, απέπλευσε από το Πόρτσμουθ της Αγγλίας, μεταφέροντας πάνω από χίλιους αποίκους (άνδρες και γυναίκες), από τους οποίους οι περισσότεροι ήταν κατάδικοι. Τον Ιανουάριο του 1788, ο στόλος έφτασε στον Κόλπο των Βοτάνων για την δημιουργία της πρώτης αποικίας στην Αυστραλία. Λίγες μέρες μετά την άφιξη του στόλου, οι Άγγλοι, διαπίστωσαν πως ο κόλπος που βρισκόταν βορειότερα του Κόλπου των Βοτάνων, ήταν καταλληλότερος για την δημιουργία του οικισμού με τον Φίλιπ να τον περιγράφει ως το καλύτερο λιμάνι στον Κόσμο. Ο κόλπος αυτός, είναι το σημερινό λιμάνι του Σίδνεϊ (Sydney Harbour) και ο πρώτος οικισμός στήθηκε στο Όρμο Σίδνει (Sydney Cove). 

Τα γηραιότερα άτομα στον κόσμο είναι γυναίκες

Η γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο, Έμμα Μοράνο, απεβίωσε σε ηλικία 117 ετών στην οικία της στη βόρεια Ιταλία. Λίγες ημέρες αργότερα διαπιστώθηκε ότι τα πρωτεία της μακροζωίας κατέχει πλέον η Βάιολετ Μπράουν από την Τζαμάικα που γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου του 1900, 62 χρόνια προτού η χώρα ανακηρυχθεί ανεξάρτητη από τη βρετανική κυριαρχία.

Σύμφωνα με την Ερευνητική Ομάδα Γεροντολογίας, η Βάιολετ Μπράουν έχει συμπληρώσει τα 117 έτη και σε αυτή την ηλικία αποσπά τον «τίτλο» του γηραιότερου ανθρώπου στον κόσμο.

Εργαζόταν ως δασκάλα μουσικής και για πάνω από 80 χρόνια διατέλεσε οργανοπαίχτρια σε βαπτιστική εκκλησία.

«Ζω με την ευλογία του Θεού και είμαι υπερήφανη για την ηλικία μου», είχε δηλώσει η υπεραιωνόβια την περασμένη χρονιά στην εφημερίδα Jamaica Observer.

«Όταν με ρωτούν τι τρώω και καταφέρνω να βρίσκομαι τόσα χρόνια στη ζωή, απαντώ ότι καταναλώνω τα πάντα εκτός από χοιρινό και κοτόπουλο. Επίσης, δεν πίνω ρούμι», είχε πει αποκαλύπτοντας το δικό της «μυστικό» μακροζωίας.

Τρία αυγά την ημέρα, δύο ωμά κι ένα βρασμένο, λίγο κρέας και πολύ λίγα φρούτα ή λαχανικά έτρωγε για σχεδόν έναν αιώνα, πάντως, η ιταλίδα Έμμα Μοράνο το τέως γηραιότερο πρόσωπο στον κόσμο.

Όσοι αναρωτιούνται για τον ρόλο των γονιδίων, η μητέρα της κ. Μπράουν, Ελίζαμπεθ Μόσε, «έφυγε» πλήρης ημερών σε ηλικία 96 ετών. Η κόρη της, όμως, αποδείχθηκε πιο δυνατή στη μάχη της μακροζωίας. 

Εθισμός στον έρωτα: Έχει δύο μορφές και πονούν και οι δύο, υποστηρίζουν οι επιστήμονες

Δεν μπορείς να φας, δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς και το μόνο που σκέφτεσαι είναι η επόμενη συνάντηση με τον σύντροφό σου; Ίσως έχεις εθιστεί στον έρωτα, εκτιμούν επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Τα ερωτικά αισθήματα συνοδεύονται συχνά από συμπτώματα όμοια με αυτά του εθισμού σε ουσίες, όπως η ευφορία, ηλαχτάρα, η εξάρτηση, η στέρηση και ηυποτροπή, και αποδεικνύεται χάρη στην τεχνική της εγκεφαλικής απεικόνισης ότι συνδέονται με χαρακτηριστικήδραστηριότητα στα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου που μοιάζει με τον εθισμό στα ναρκωτικά.

Ωστόσο, η ιδέα ότι μπορεί κανείς να εθιστεί πραγματικά στον έρωτα παραμένειαμφιλεγόμενη. «Τα πράγματα γίνονται περίπλοκα, καθώς δεν υπάρχει συμφωνία όσον αφορά τη θεωρία του εθισμού και κυρίως επειδή δεν υπάρχει συμφωνία για το τι εννοούμε όταν χρησιμοποιούμε τη λέξη ‘έρωτας’» δηλώνει ο Μπράιαν Ερπ από το Κέντρο Νευροηθικής του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, σύμφωνα με το New Scientist. «Νομίζω ότι [εθισμός στον έρωτα] σημαίνει να συνειδητοποιείς ότι δεν θέλεις να είσαι ερωτευμένος αλλά να μην μπορείς να το αποφύγεις και αυτό να προκαλεί άσχημες καταστάσεις. Εκεί είναι που ξεπερνάμε το όριο και βιώνουμε κάτι που μοιάζει με εθισμό» προσθέτει με τη σειρά του ο Άντερς Σάντμπεργκ, επίσης από το Κέντρο Νευροηθικής.

Σύμφωνα με νέα ερευνητικά στοιχεία του Ερπ και των συνεργατών του από το βρετανικό πανεπιστήμιο, ο εθισμός στον έρωτα όχι μόνο είναι υπαρκτός αλλά μάλιστα έχει δύο διαφορετικές μορφές.

Η μέρα που μας είπαν “γεια” οι εξωγήινοι...

15 Αυγούστου 1977: Η μέρα που μας είπαν “γεια” οι εξωγήινοι; Στις 15 Αυγούστου 1977, στο Delaware του Ohio, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Ohio State, ανίχνευσαν ένα ράδιο-σήμα 72 δευτερολέπτων που προερχόταν από...
κάπου κοντά στον αστερισμό του Τοξότη. Λόγω της θέσης του σήματος, της συχνότητας και της μοναδικής υπογραφής του, ονομάστηκε σήμα “Wow!”, και από την ημέρα της ανακάλυψής του, οι φήμες ότι ήταν ένα.....
μήνυμα από κάποιας μορφής εξωγήινη ζωή οργιάζουν.

Στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, το Πανεπιστήμιο Ohio State λειτουργούσε ένα σχετικά μεγάλο ραδιοτηλεσκόπιο, γνωστό ως το Μεγάλο Αυτί. Χτισμένο σε μία περιοχή 1,5 φορές μεγαλύτερη από ένα γήπεδο αμερικάνικου ποδοσφαίρου, το Μεγάλο Αυτί είχε δύο γιγάντιες κεραίες σαν κέρατα, που λάμβαναν ραδιοκύματα από το εξώτερο διάστημα.

Με τον απλό σχεδιασμό του, το Μεγάλο Αυτί μπορούσε να παρακολουθεί μόνο τα σήματα που ήταν σε ευθεία γραμμή, ώστε κάθε φορά που η Γη γυρνούσε μακριά από την τοποθεσία προέλευσής τους – μία διαδικασία που έπαιρνε, περίπου, 72 δευτερόλεπτα – τα σήματα χάνονταν.

Οι δύο κεραίες του Μεγάλου Αυτιού δούλευαν σε συντονισμό. Δίπλα – δίπλα, συνήθως μάζευαν ουσιαστικά το ίδιο σήμα, αλλά το καθένα είχε μία ελαφρώς διαφορετική εστίαση, μιας και το λάμβαναν με διαφορά, περίπου, 2 λεπτών. Αξίζει να σημειωθεί ότι το σήμα Wow! ανιχνεύθηκε από μόνο από ένα από τα δύο κέρατα, κάτι που οδήγησε τους επιστήμονες να πιστέψουν ότι είτε ξεκίνησε μετά που το πρώτο κέρατο είχε προσπεράσει το σημείο του ουρανού από όπου προέρχονταν είτε τελείωσε πριν το δεύτερο κέρατο φτάσει σε εκείνο το σημείο.

Πόσο δύσκολο σου είναι τελικά να αντέξεις την ιδέα ότι γερνάς; (X.ΜΠΟΥΚΑΪ)

Για να συμπληρωθεί η κρίση της ηλικίας, όσο περνάει ο καιρός, οι φίλοι έχουν καμιά φορά την κακή συνήθεια να πεθαίνουν (καθόλου σωστό σ’ αυτή την ηλικία), κι αυτό μας φέρνει αντιμέτωπους με την πραγματικότητα του θανάτου, που δεν είναι αναγκαστικά πολύ κοντινή, είναι πάντως πιθανή, ή τουλάχιστον κάτι που θα έπρεπε να το σκεφτόμαστε πιο συχνά.
Τα ώριμα χρόνια μας, χωρίς αμφιβολία, μας βυθίζουν – όχι από μόνα τους, αλλά για όλους αυτούς τους λόγους – στον κόσμο ενός ιδιαίτερου πένθους, στην επεξεργασία μιας απώλειας ανεπαίσθητης αλλά παρούσας, που μας προκαλεί πόνο και ταραχή.
Αν βρίσκεσαι σ’ αυτή τη φάση και συνειδητοποιείς πόσο δύσκολο σου είναι τελικά να αντέξεις την ιδέα ότι γερνάς (συγνώμη… ήθελα να πω, «ωριμάζεις») έχω να σου προτείνω έξι τρόπους αρνητικούς, για να κάνεις αυτή την εμπειρία θετική:

1 . Mην προσπαθείς να είσαι κάτι που δεν είσαι (κυρίως κάτι που δεν είσαι πια).

10 τρόποι για να διευρύνουμε το συνειδησιακό μας επίπεδο

 

Το μεγαλύτερο εμπόδιο στο να αλλάξουμε το συνειδησιακό μας επίπεδο είναι να αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε ότι τα λανθασμένα πιστεύω μας έχουν διαστρεβλώσει την αντίληψή μας. Αν το μυαλό σας έχει προγραμματιστεί ή έχει μάθει να αποδέχεται λανθασμένες και στρεβλές ιδέες και αξίες, θα αναπτύξετε έναν τρόπο ζωής που τις αιτιολογεί. Θα υποθέτετε ότι κάτι είναι σωστό ακόμα και όταν είναι λάθος. Έπειτα, προσπαθώντας να αποδείξετε ότι έχετε δίκιο, θα συλλέγετε δεδομένα και θα τα διαστρεβλώνετε ώστε να σας επαληθεύουν. Η νούμερο ένα προτεραιότητα στη ζωή σας πρέπει να είναι η διεύρυνση του συνειδησιακού επιπέδου σας. 

Αυτό μπορείτε να το πετύχετε: 

1. Παύοντας να υπερασπίζεστε αυτόματα και αυθαίρετα τις προσωπικές σας απόψεις περί σωστού και λάθους. Η υπεράσπισή τους σας κρατά σε άγνοια εμποδίζοντας την πρόσληψη νέων ιδεών. 

2. Επαναξιολογώντας τις αντιλήψεις, τις αξίες, τις πεποιθήσεις, τα ιδανικά, τις εικασίες, τις αμυντικές στάσεις σας, τις επιθετικές συμπεριφορές σας, τους στόχους, τις ελπίδες και τις παρορμήσεις σας. 

3. Αναδιοργανώνοντας και κατανοώντας τις πραγματικές σας ανάγκες και τα κίνητρα. 

4. Μαθαίνοντας να εμπιστεύεστε τη διαίσθησή σας. 

Όταν το φως σας αυξηθεί, οι αρετές αλλά και τα ελαττώματά σας αυξάνονται

Εάν σε έναν άνθρωπο γεμάτο μίσος, θυμό, φόβο, εκδίκηση, προδοσία και ζήλια του δοθεί η Διδασκαλία, θα αυξήσει τα ελαττώματά του. Το έχω δει πολλές φορές. Για παράδειγμα, μια γυναίκα είχε πρόβλημα με τη ζήλια. Μετά, δέκα χρόνια αργότερα, η ζήλια της έγινε "οχιά". Αυτό συνέβη επειδή δεν ξερίζωσε αυτό το ζιζάνιο, το οποίο σταδιακά τρέφονταν από τη Διδασκαλία. Πρώτα πρέπει να εργαστείτε για τη διαδικασία καθαρισμού, το έργο του εξαγνισμού. Αφού καθαρίσετε την προσωπικότητά σας, η δοσολογία της Σοφίας θα αυξηθεί και θα θρέψει τα "λουλούδια", όχι τα "ζιζάνια" στον "κήπο" σας. Όταν το φως σας αυξηθεί, οι αρετές σας αυξάνονται. Και όταν το φως σας αυξηθεί, τα ελαττώματά σας επίσης αυξάνονται. 

Συμβουλές για να διώξεις τον αρνητισμό από τη ζωή σου

Πολύ συχνά κρίνουμε τους ανθρώπους πάρα πολύ γρήγορα ή πολύ υποκειμενικά.

Τι λέμε στον εαυτό μας για τους άλλους, αυτό που νομίζουμε ότι ξέρουμε, είναι συχνά μακριά από την αλήθεια.

1. Πρέπει να σταματήσουμε να λέμε στους εαυτούς μας ότι οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι είναι αυτοί που χαμογελούν περισσότερο. Πίσω από τα χαμόγελα μπορεί να κρύβεται μοναξιά. Δεν μπορούμε να βλέπουμε πάντα τον πόνο των ανθρώπων, αλλά μπορούν πάντα να αισθάνονται την καλοσύνη μας.
2. Πρέπει να σταματήσουμε να λέμε στον εαυτό μας ότι οι άνθρωποι που αγαπάμε είναι ή πρέπει να είναι τέλειοι. Όταν περιμένουμε την τελειότητα, έχουμε την τάση να παραβλέπουμε την ανθρώπινη φύση των άλλων. Και η αλήθεια είναι πως κανείς δεν είναι τέλειος. Και το λάθος είναι στην ανθρώπινη φύση.
3. Πρέπει να σταματήσουμε να λέμε στον εαυτό μας ότι οι άνθρωποι που κάνουν τα πράγματα διαφορετικά τα κάνουν λάθος. Όλοι παίρνουν διαφορετικούς δρόμους στη ζωή τους και αναζητούν την ικανοποίηση, τη χαρά και την επιτυχία. Ακριβώς επειδή κάποιος δεν είναι στο δρόμο μας, δεν σημαίνει ότι είναι στο λάθος δρόμο. Πρέπει να σταματήσουμε να λέμε ότι οι άνθρωποι που διαφωνούν μαζί μας δεν αξίζουν την ευγένειά μας. Το ακριβώς αντίθετο είναι αλήθεια. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους που διαφωνούμε δείχνει τί έχουμε μάθει για την αγάπη, τη συμπόνια και ταπεινότητα.

Οι πράκτορες της αναλήθειας

Είναι πολύ ενδιαφέρον να διαπιστώσουμε ότι πολλοί πράκτορες της αναλήθειας επιτρέπεται να βρίσκονται στην ατραπό, απλά για να παραπλανήσουν τους ανθρώπους και να τους κατευθύνουν στο μονοπάτι που οδηγεί στο πεδίο της αναλήθειας.

Αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν όλο το λεξιλόγιο της Ανώτερης Διδασκαλίας αλλά δεν έχουν πραγμάτωση της Διδασκαλίας. Είναι αποτυχημένοι. Και επειδή είναι αποτυχημένοι, δεν έχουν αγγίξει ποτέ τον ιερό βράχο της πραγματικότητας. Στην καρδιά τους δεν πιστεύουν στην ύπαρξη της πραγματικότητας. Η ευχαρίστησή τους είναι να παραπλανούν τους ανθρώπους να μιλούν τη γλώσσα της πραγματικότητας σε αυτούς και να τους συμβουλεύουν να ακολουθήσουν τα μονοπάτια που τους απομακρύνουν από την πραγματικότητα.

Αυτοί οι άνθρωποι είναι σαν "καταστήματα φαρμάκων". Έχουν όλων των ειδών τα καλούδια να πουλήσουν. Ό, τι χρειάζεστε μπορείτε να το αγοράσετε από αυτά τα "καταστήματα".

John A. Scott, Η ενότητα του Ομήρου, Κεφάλαιο E΄ (Οι αντιφάσεις)

[Το ευκολότερο ζήτημα στην ομηρική κριτική αποτελεί ο εντοπισμός αντιφάσεων στα δύο έπη. Οι κριτικοί φρονούν ότι οι αντιφάσεις αυτές αποδεικνύουν ότι τα έπη συντέθηκαν από διαφόρους ποιητές. Οι παλαιότεροι ενωτικοί πίστευαν ότι οι αντιφάσεις οφείλονται σε μεταγενέστερες προσθήκες και αν τις αφαιρούσαν θα αποκαθίστατο το αυθεντικό κείμενο. Τίθεται όμως το ερώτημα γιατί το κοινό και οι υπόλοιποι βάρδοι, οι οποίοι είχαν εξοικειωθεί στην απαγγελία του αυθεντικού κειμένου, δέχθηκαν αδιαμαρτύρητα τις αλλαγές αυτές που ήταν μάλιστα και ποιοτικώς κατώτερες. Όλες οι αντιφάσεις, υποστηρίζει ο Scott, μπορούν να εξηγηθούν προσεγγίζοντας τα έπη ως λογοτεχνικά έργα και χωρίζει τις αντιφάσεις σε: α) πραγματικές, β) υποθετικές, και γ) σκόπιμες. Από τις πρώτες υπάρχει μόλις μια, ο Πυλαιμένης ο οποίος σκοτώνεται αλλά λίγες ραψωδίες αργότερα θρηνεί τον χαμό του υιού του. Παρόμοια σφάλματα υφίστανται και σε σύγχρονα έργα, αφθονούν μάλιστα στον «Δον Κιχώτη». Υποθετικές είναι οι αντιφάσεις που οφείλονται στην αδυναμία των κριτικών να μεταφράσουν ή να κατανοήσουν τον ποιητή. Ένας σπουδαίος λόγιος υπογραμμίζει ότι ο Όμηρος προλέγει ότι ο Αμφίνομος (ένας από τους μνηστήρες) θα φονευθεί αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη· και όμως, στη μνηστηροφονία ο Όμηρος αφιερώνει οκτώ στίχους στον θάνατό του. Τελευταίες είναι οι αντιφάσεις οι οποίες οφείλονται στον τρόπο με τον οποίο συντέθηκαν τα ομηρικά ποιήματα. Κάθε έπος είναι τεράστιο σε μήκος και προορισμένο να απαγγέλλεται αποσπασματικώς, γι’ αυτό ο ποιητής κατασκευάζει κάθε σκηνή με τέτοιο τρόπο ώστε να επικεντρώνει την προσοχή του ακροατού στο ζήτημα που επιθυμεί. Αφ’ ου αναλύει λεπτομερώς την κατηγορία αυτή, αναφέρεται σε μια ακόμη κατηγορία, στις χρονικές αντιφάσεις, που οφείλονται στο γεγονός ότι ο Όμηρος περιγράφει λίγες εβδομάδες ενός πολέμου που ήδη διαρκούσε μια δεκαετία (π.χ. η Ελένη υποδεικνύει για πρώτη φορά τους Έλληνες ηγέτες στον Πρίαμο έπειτα από δέκα έτη πολέμου). Ολοκληρώνοντας, επισημαίνει ότι κανένα πρόσωπο στα δύο έπη δεν παρουσιάζεται λεπτομερώς (δηλαδή να πληροφορηθεί ο ακροατής την καταγωγή του κτλ.) περισσότερες από μια φορά, και μάλιστα αυτό συμβαίνει είτε στην πρώτη εμφάνισή του είτε λίγο πριν διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην πλοκή. Αυτό υποδεικνύει την ενότητα της δομής κάθε ποιήματος και ως εκ τούτου τη σύνθεσή του από έναν μόνον ποιητή καθώς επίσης ότι οι ραψωδίες διασώθηκαν με τη σειρά που αρχικώς συντέθηκαν].

~~~~~~~~~~

Μερικά από τα επιχειρήματα κατά της ομηρικής ενότητος που ήδη αναφέραμε, έχουν υποστηριχθεί από μια ομάδα κριτικών και άλλα από άλλη ομάδα. Σε ένα όμως επιχείρημα όλοι συμφωνούν, ότι υπάρχουν, σε αμφότερα τα ποιήματα, ορισμένες ασυνέπειες και αντιφάσεις η φύση των οποίων είναι τέτοια ώστε καθιστά την ενότητα του σχεδιασμού και την ενότητα της συγγραφής αδύνατη.

    Αναφέρονται ασυνέπειες όπως οι κατωτέρω: όταν η Αθηνά, με τη μορφή του Μέντορος, και ο Τηλέμαχος έφθασαν στην Πύλο, βρήκαν τον λαό σε μεγάλη μάζωξη, συγκεντρωμένο για μια θυσία [γ 5-8]. Σύντομα όμως, ο λαός ξεχάστηκε και ό,τι αποτελούσε το πλήθος κατέληξε μια μικρή οικογενειακή σύναξη. Αργότερα, οι δύο ίδιοι ταξιδιώτες φθάνουν στη Σπάρτη όταν πραγματοποιείτο ένα μεγάλο γαμήλιο πανηγύρι [δ 3-4] και βρίσκουν στο παλάτι τόσον συνωστισμένο κόσμο ώστε φαίνεται αδύνατον να δεχθεί και άλλους ανθρώπους. Ο γάμος όμως γρήγορα ξεχνιέται και αντικαθίσταται από έναν περιορισμένο οικογενειακό κύκλο, όπου η Ελένη είναι απασχολημένη με τις οικιακές της εργασίες. Όταν έρχεται η ώρα για τους καλεσμένους να φύγουν, η νύφη, ο γαμπρός, οι διασκεδαστές, όλοι λησμονούνται. Ο Τηλέμαχος αρνείται την πρόσκληση να παραμείνει για μερικές ημέρες [δ 587-588] αλλά τελικά παραμένει για περισσότερο από έναν μήνα χωρίς εξήγηση για την καθυστέρηση. Οι Έλληνες έξω από την Τροία σε κάποιους στίχους προστατεύονται από ένα τείχος με τάφρο [Η 339-343] ενώ σε κάποιους άλλους και οι δύο οχυρώσεις αγνοούνται. Ο Πάτροκλος λέει στον Νέστωρα ότι βιάζεται πολύ και δεν μπορεί να καθίσει επειδή ο Αχιλλεύς είναι ανυπόμονος επομένως, τώρα που έχει την πληροφορία την οποία επιθυμούσε, πρέπει να επιστρέψει γρήγορα σε αυτόν [Λ 648-654]. Εν τούτοις, δεν επιστρέφει παρά μόνον έπειτα από γεγονότα που γεμίζουν τέσσερις ραψωδιές ενώ, και τότε ακόμη, ξεχνά την αποστολή και το μήνυμά του [Π 2 επ.] Αφ’ ου ο Διομήδης είχε τραυματίσει και την Αφροδίτη και τον Άρη, αποφεύγε

Πώς δημιουργήθηκε το γεράκι

[ΑΝΤΩΝΙΝΟΣ ΛΙΒΕΡΑΛΗΣ, ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΙΣ 3:]

Ἱέραξ ἐγένετο ἐν τῇ Μαριανδυνῶν γῇ δίκαιος ἀνὴρ καὶ ἐπιφανής. οὗτος ἱερὰ Δήμητρος ἱδρύσατο καὶ πλείστους αὐτῆς καρποὺς ἔλαβεν. ἐπεὶ δὲ Τεῦκροι κατὰ χρόνον τὸν ἱκνούμενον οὐκ ἀπεδίδοσαν ἱερὰ Ποσειδῶνι͵ ἀλλὰ ὑπ΄ ὀλιγωρίας ἐξέλειπον͵ χαλεπήνας Ποσειδῶν τοὺς μὲν ἐκείνης καρποὺς ἔφθειρε͵ κῆτος δ΄ ἐξαίσιον ἐκ τῆς θαλάσσης ἐφώρμησεν αὐτοῖς. οὐ δυνάμενοι δὲ πρὸς τὸ κῆτος καὶ τὸν λιμὸν ἀντέχειν ἀπέστελλον οἱ Τεῦκροι πρὸς τὸν Ἱέρακα καὶ ἐδέοντο πρὸς τὸν λιμὸν ἐπαμῦναι κἀκεῖνος ἔπεμπε καὶ πυρὸν καὶ ἄλλην τροφήν. Ποσειδῶν δὲ μηνίσας͵ ἐπεὶ κατέλυεν αὐτοῦ τὰς τιμάς͵ ἐποίησεν ὄρνιθα͵ ὃς ὀνομάζεται ἔτι νῦν ἱέραξ͵ καὶ τὸ ἦθος ἤλλαξεν ἀφανίσας· μέγιστα γὰρ ὑπ΄ ἀνθρώπων φιληθέντα πλεῖστον αὐτὸν ἐποίησεν ὑπὸ τῶν ὀρνέων μισηθῆναι καὶ πολλοὺς ἀνθρώπους ἀποθανεῖν κωλύσαντα πλείστους ἐποίησεν [αὐτὸν] ὀρνίθων ἀποκτεῖναι.

"Στη χώρα των Μαριανδυνών ζούσε ο Ιεράξ, ένας άνθρωπος δίκαιος και επιφανής. Αυτός ίδρυσε ιερά στη Δήμητρα και έλαβε άφθονους τους καρπούς της. Αλλά όταν οι Τεύκροι παρέλειψαν από αμέλεια να κάνουν θυσίες στον Ποσειδώνα στην κατάλληλη εποχή, ο θεός θύμωσε και κατέστρεψε τους καρπούς της θεάς. Και έστειλε εναντίον τους ένα τεράστιο κήτος από τη θάλασσα. Μην μπορώντας να αντέξουν το κήτος και την πείνα, οι Τεύκροι έστειλαν μήνυμα στον Ιέρακα, παρακαλώντας τον να τους σώσει από την πείνα. Εκείνος τους έστειλε σιτάρι και άλλα τρόφιμα. Ο Ποσειδώνας, εξαγριωμένος με τον Ιέρακα για την κατάλυση των προνομίων του, τον μετέτρεψε σε ένα πουλί που μέχρι σήμερα ονομάζεται Ιέραξ. Κάνοντάς τον να εξαφανιστεί, άλλαξε και τον χαρακτήρα του. Αυτόν που είχε αγαπηθεί πάρα πολύ από τους ανθρώπους τον έκανε τον πιο μισητό στα πουλιά. Αυτόν που είχε σώσει πολλούς ανθρώπους από το θάνατο τον μετέτρεψε σε σφαγέα πολλών πουλιών".

Οι Ελεύθεροι άνθρωποι, θα δηλώνουν πάντα ένοχοι

Οι ελεύθεροι άνθρωποι είναι εκείνοι που τα χρυσά βραχιόλια στους καρπούς τους δεν είναι στολίδια αλλά δεσμά.

Πετράδια, τύποι και θεωρίες τους προκαλούν αλλεργίες. Σε καλούπια δεν χωρούν, όσο κι αν τους στριμώξεις, στους τοίχους αφίσες δεν γίνονται, όσο σάλιο κι αν τους ρίξεις. Οι πλάτες τους είναι γεμάτες μαχαιριές. Οι πλάτες τους αντέχουν, γι’ αυτό και όταν σου τις γυρίσουν, το πρόσωπό τους δεν θα το ξαναδείς.

Γιατί εκείνο, δεν σου αξίζει.

Οι ελεύθεροι άνθρωποι υπήρξαν κάποτε αιχμάλωτοι. Της ενοχής, της κριτικής, της εκμετάλλευσης. Της καλής τους προαίρεσης, της επίκλησης των δεσμωτών τους σε εκείνο το φιλότιμο που τους περίσσευε και πήγαινε στράφι. Στο λαρύγγι τους καρφιά εμπόδιζαν τη φωνή τους, το δίκιο τους θρυμματιζόταν σε χίλια κομμάτια από γυαλί και όπως το κατάπιναν, έκοβε κι από λίγο το στομάχι τους.

Γιατί οι γερανοί πολεμούν με τους Πυγμαίους

[Αντωνίνος Λιβεράλης, Μεταμορφώσεις 16:]

Την ιστορία αφηγείται ο Βοίος στο δεύτερο βιβλίο της Ορνιθογονίας.

Στους ανθρώπους εκείνους που ονομάζονται Πυγμαίοι γεννήθηκε ένα κορίτσι με το όνομα Οινόη, άμεμπτη στην όψη της, αχάριστη όμως ως προς το  ήθος της και αλαζονική. Δεν έδειχνε καμία φροντίδα για την Άρτεμη και την Ήρα. Παντρεύτηκε κάποιον Νικοδάμαντα, έναν  συνετό και κόσμιο πολίτη, και γέννησε ένα αγόρι, τον Μόψο.  Όλοι οι Πυγμαίοι τής έφεραν με φιλική διάθεση πάρα πολλά δώρα για τη γέννηση του παιδιού της. Η Ήρα, όμως, κατηγορώντας την Οινόη ότι δεν την τιμούσε, την μεταμόρφωσε σε γερανό και της τράβηξε τον αυχένα ώστε να γίνει μακρύς, δημιουργώντας ένα πουλί που πετά ψηλά. Η Ήρα επίσης την έκανε να πολεμά με τους Πυγμαίους. Η Οινόη,  λοιπόν, εξαιτίας του πόθου για το παιδί της, τον Μόψο, πετούσε γύρω γύρω από το σπίτι της και δεν το εγκατέλειπε. Οι Πυγμαίοι, πάλι, πήραν όλοι τα όπλα τους και την καταδίωκαν. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος ακόμη και σήμερα υπάρχει πόλεμος ανάμεσα στους Πυγμαίους και τους γερανούς.

Ἐλευθερία ἐκφράσεως

Τὴν πρώτη νύκτα πλησιάζουν

καὶ κλέβουν ἕνα λουλούδι
ἀπὸ τὸν κῆπο μας
καὶ δὲν λέμε κάτι…

Τὴν δευτέρα νύκτα δὲν κρύβονται πλέον
περπατοῦν στὰ λουλούδια,
σκοτώνουν τὸ σκυλί μας
καὶ δὲν λέμε κάτι…

Ὥσπου μίαν ἡμέρα
-τὴν πιὸ διάφανη ἀπὸ ὅλες-
μπαίνουν ἄνετα στὸ σπίτι μας

Ηγεσία και εξουσία

Η κοινωνία δεν είναι δημιουργία των ατόμων, αλλά είναι κυρίως ένα σύμπλεγμα θεσμών, και η ιστορία της κατευθύνεται από νόμους που καθορίζονται από ένα μέσον όρο απαραίτητων συμβιβασμών.

Για παράδειγμα, ο κοινός παρονομαστής της επιτυχίας στον ανελέητο κόσμο των μπίζνες και της πολιτικής κινείται σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο: «Η πλειοψηφία αυτών που φτάνουν στην κορυφή ξέρουν να χειρίζονται τους άλλους προς όφελος της ιεραρχίας». Στον Ηγεμόνα ο Μακιαβέλι θέτει στην ουσία ένα γρίφο: «Πώς μπορείς να πείσεις τους άλλους, κυρίως τους γύρω σου, αλλά και τον απλό λαό, ότι το όραμά σου είναι και δικό τους όραμα».

Οι Ρωμαίοι πατρίκιοι, η ελίτ της πιο πρακτικής δημοκρατίας –με την έννοια της διαχείρισης των δημόσιων πραγμάτων (res publica)– έχουν ξεκάθαρη θέση στο ζήτημα της εξουσίας: «Η ηγετική ικανότητα πηγάζει από τη φιλοδοξία». Ο στόχος είναι η αναγνωρισιμότητα και ο πλούτος. Το χρήμα δαπανάται κυρίως για να διευρυνθεί η σφαίρα επιρροής και να υπάρχει αναρρίχηση στα δημόσια αξιώματα. Μετά έρχεται η δόξα μέσα από τη στρατηγία, την καθυπόταξη των άλλων, τα τολμηρά εγχειρήματα, που φέρνουν άλλον πλούτο. Ο εξουσιαστής ηγέτης λειτουργεί στο επίκεντρο ομόκεντρων κύκλων με τη βοήθεια των θεών και της τύχης, των φίλων, των πελατών ψηφοφόρων, των μισθοφόρων και των λοιπών ευνοουμένων. Η ηγεσία στο ρωμαϊκό πρότυπο προϋποθέτει ανταλλαγές, πρόσκαιρους συμβιβασμούς, συνειδητή ή ασυνείδητη εξαπάτηση.

Οι μάγισσες της Αρχαίας Ελλάδας

Στην αρχαία Ελλάδα υπήρχαν μάγισσες οι οποίες γνώριζαν την ανατολική βοτανική παράδοση, είχαν θεραπευτικές ιδιότητες και υπερφυσικές δυνάμεις. Οι Μάγοι ήταν μία εκ των έξι φυλών των Μήδων. Οι αρχαίοι Έλληνες ονόμασαν μαγεία τις πρακτικές που ακολουθούσαν και την ενασχόλησή τους με τις απόκρυφες τέχνες. Ο Ηρόδοτος τους χαρακτήριζε ως ειδικούς σε θρησκευτικά θέματα και ικανούς να εξευμενίζουν τους θυελλώδεις ανέμους με γητέματα. Οι πιο γνωστές μάγισσες της αρχαιότητας κατάγονταν από τη Θεσσαλία, τη μαγική γη όπου, σύμφωνα με τον μύθο, σκορπίστηκαν οι μαγικοί και θεραπευτικοί σπόροι της Μήδειας.

Κίρκη 

Η πρώτη μάγισσα του ελληνικού κόσμου ήταν η Κίρκη, κόρη του Ήλιου και της Περσίδας. Ζούσε απομονωμένη στο μυθικό νησί, Αιαία, το οποίο κατοικείτο μόνο από λύκους, λιοντάρια και ελάφια. Όπως ανέφερε ο Όμηρος, ζούσε σε παλάτι στη μέση ενός ξέφωτου και μεταμόρφωνε τους εχθρούς της σε ζώα. Όταν οι σύντροφοι του Οδυσσέα την επισκέφτηκαν τους πρόσφερε φαγητό, το οποίο είχε μαγέψει και τους μεταμόρφωσε με το ραβδί της σε χοίρους.

Ωστόσο, δεν κατάφερε να μαγέψει τον Οδυσσέα, γιατί έγινε άτρωτος στη μαγεία χάρη στη βοήθεια του θεού Ερμή, ο οποίος του πρόσφερε το βότανο «μώλυ». Η Κίρκη τον ερωτεύτηκε και, σύμφωνα με τον Ησίοδο, απέκτησε μαζί του τρεις γιους. Ανάμεσα στα μαγικά που έκανε η Κίρκη ήταν η μεταμόρφωση του Λατίνου βασιλιά, Πίκου σε δρυοκολάπτη και της Σκύλλας σε τέρας, επειδή ο Γλαύκος, τον οποίο αγαπούσε η Κίρκη, ήταν ερωτευμένος μαζί της.

Ο σεξισμός στην εκφορά του δημόσιου λόγου

Cake

‘’Σε πορεία στο κέντρο της Αθήνας προχώρησαν οι μαθήτριες των Γυμνασίων και Λυκείων της Αττικής, εντείνοντας με τον τρόπο αυτόν τις κινητοποιήσεις τους για τη συνεχιζόμενη απεργία διαρκείας των Καθηγητριών Μέσης Εκπαίδευσης. 
Αντιπροσωπεία των μαθητριών επιχείρησε να συναντηθεί με τον Υπουργό Παιδείας, συνάντηση όμως που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ λόγω της άρνησης του Υπουργού να συναντηθεί μαζί τους. 
Οι γυναίκες της Τροχαίας Αττικής είχαν προβεί σε κυκλοφοριακές ρυθμίσεις για την αποφυγή προβλημάτων στο κέντρο της Αθήνας, παρά τις οποίες όμως το μποτιλιάρισμα στους δρόμους της πρωτεύουσας ήταν τεράστιο.’’ 

Πως αλήθεια θα σας φαινόταν αν ξυπνούσατε ένα πρωί και οι ειδήσεις στα δελτία μεταδίδονταν κατά τον τρόπο αυτόν; Είναι βέβαιο πως θα σας ξένιζαν, το πιο πιθανό μάλιστα θα ήταν να αντιδρούσατε μιλώντας για υπερβολές του φεμινιστικού κινήματος και διάφορα άλλα συναφή...
Έλα όμως που κάπως έτσι είναι ο τρόπος που όλα αυτά τα χρόνια εκπαιδευτήκαμε όλοι μας να γράφουμε και να διαβάζουμε τις ειδήσεις, από την αντίθετη όχθη βέβαια... Χρησιμοποιούμε χωρίς δεύτερη σκέψη λέξεις όπως ‘’επανδρώθηκε’’ για να αναφέρουμε προσλήψεις ας πούμε στην Αστυνομία ή το Λιμενικό παρόλο που οι προσλήψεις αυτές μπορεί να αφορούν τόσο άντρες όσο και γυναίκες...
Αναφέρουμε ολόκληρες μικτές ομάδες πληθυσμού χρησιμοποιώντας τον αρσενικό όρο θεωρώντας το γεγονός αυτό απλά αυτονόητο.

Τι ακριβώς εννοούμε με τον όρο ''γλωσσικός σεξισμός'';
Τι όμως είναι ακριβώς ο γλωσσικός σεξισμός; Σεξισμός γενικότερα είναι η πρακτική της διάκρισης ενός ατόμου με γνώμονα το φύλο του. Στη σύγχρονη κοινωνία, η διάκριση αυτή γίνεται εις βάρος των γυναικών, γεγονός που αντικατοπτρίζεται και στη γλωσσική μας χρήση και συμπεριφορά και αυτό ακριβώς είναι ο γλωσσικός σεξισμός. Είναι δηλαδή η άνιση  αντιπροσώπευση των δυο φύλων στη γλώσσα.
Σεξισμός υπάρχει τόσο στη Γραμματική όσο και στη Σύνταξη, καθώς ο αρσενικός τύπος προηγείται σχεδόν πάντοτε του θηλυκού ή του ουδετέρου.

Ο κόσμος είναι η αντανάκλαση σου.

D' Anna, Stefano Elio :  Αυτό που θα σας πω μπορεί να μην σας αρέσει, μην περιμένετε από μένα να είμαι ένας πνευματικός δάσκαλος και ένας γκουρού, ένας κύριος, ένας σαμάνος ή οτιδήποτε παρόμοιο που νομίζετε ότι μπορεί να είμαι. Είμαι πολύ πρακτικός άνθρωπος... αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πιστεύω στην εξωτερική πραγματικότητα. Η εξωτερική πραγματικότητα είναι στην υπηρεσία μου. Αυτό σημαίνει να είσαι πρακτικός. Όταν ξεπερνάτε τον εαυτό σας τότε η πραγματικότητα ακολουθεί. Αυτό το οποίο προσπάθησα να βάλω μέσα στο βιβλίο «Η Σχολή των Θεών» είναι απλά για να σας βοηθήσω να καταλάβετε ότι δεν αντιλαμβανόμαστε την ζωή. Την προβάλλουμε την ζωή. Είμαστε δημιουργοί της πραγματικότητας. Προβάλλουμε την πραγματικότητα έξω στο περιβάλλον- στον περίγυρο. Έτσι δεν μπορώ να μιλήσω στις μάζες. Η μάζα ποτέ δεν μπορεί να καταλάβει....

 ...Είμαι εδώ απλά για να σας πω ότι ποτέ δεν θα μπορέσετε να καταλάβετε, να ακολουθήσετε, να εφαρμόσετε αυτό για το οποίο σας μιλώ. Είναι πολύ πιο εύκολο να στρέφεστε στην θρησκεία, σε μια ιδεολογία, μια πολιτική, οικονομική αλλά να μεταμορφώσουμε το εσωτερικό μας ‘’Είναι’’, είναι ο πιο δύσκολος δρόμος, που μπορείτε να αναλάβετε. Όπως είπα εχθές σε λίγα λεπτά, πρέπει να γίνουμε όλοι ένα πλήρωμα το οποίο ταξιδεύει και διασχίζει έναν Ωκεανό. Πρέπει να γίνουμε ένα πρόσωπο και αυτό είναι που θα γίνει αν  μου δώσετε την προσοχή σας, αυτό για το οποίο μιλάμε.

Το να είστε σιωπηλοί, το να μείνετε με τον εαυτό σας σε σιωπή είναι μία εξάσκηση, να αντέξετε την σιωπή, αυτό είναι υπευθυνότητα, αυτό σημαίνει υπευθυνότητα με την έννοια την λατινική να έχουμε την απάντηση… και αυτό σας επιτρέπει να αγγίξετε αυτό που πραγματικά είστε και η σιωπή είναι πολύ σημαντική, πολύ σπουδαία, πολύ ενδιαφέρουσα. Πρέπει να αντιληφθείτε ότι οτιδήποτε που συμβαίνει στην ζωή μας, είναι σαν να φοράμε μια μάσκα πιστεύοντας ότι… κάθε στιγμή... ταυτιζόμαστε μ’ αυτές τις μάσκες και πιστεύουμε ότι είμαστε αυτές οι μάσκες. Να απαλλαγούμε από τις ίδιες τις μάσκες είναι αδύνατον. Εσείς ήρθατε εδώ για να έχετε μια απάντηση αλλά δεν μπορείτε να καταλάβετε ποια μπορεί να είναι η απάντηση.... Η απάντηση είναι να είστε υπεύθυνοι για όλα και όλους και αυτό μπορεί να γίνει μόνο από μέσα και όλες οι κρίσεις σ’ αυτήν την ζωή και στον κόσμο, μπορούν να λυθούν μόνον εάν αντιληφθείτε ότι είστε η πραγματική αιτία όλων αυτών των εμπειριών που υπάρχουν έξω. 

Το να είστε κυρίαρχοι του εαυτού σας έχει να κάνει με την αυτοπαρατήρηση και αυτό είναι μία πολύ δύσκολη τεχνική. Όλοι πιστεύουν ότι μπορούν να παρακολουθήσουν τον εαυτό τους, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Δεν μπορούμε να παρακολουθήσουμε τον εαυτό μας. Το να παρακολουθήσουμε τον εαυτό μας, σημαίνει οι σκιές να εξαφανιστούν. Μερικά δευτερόλεπτα αυτοπαρατήρησης μας βάζει σε μια κατάσταση που λύνει όλα τα προβλήματα. Όλα τα προβλήματα του οργανισμού μας, του κράτους, της χώρας, μέχρι τα πλανητικά προβλήματα». [1]